Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ ν. Χρίστου Κυριάκου Χρίστου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1477/2005, 23 Μαρτίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A48 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Η. ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1477/2005 Μεταξύ: Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Εναγόντων -και-
- Χρίστου Κυριάκου Χρίστου
- Καίτης Χρίστου Κυριάκου Εναγόμενων -και- Μεταξύ: Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Εναγόντων -και-
- Καίτης Χρίστου Κυριάκου
- Παύλου Χριστοδούλου Καρπασίτη Εναγόμενων 23 Μαρτίου 2007 Εμφανίσεις: Για αιτητές: κα Μ. Χ»Κωνσταντή Για καθ΄ ων η αίτηση: κ.Σ. Μαυρομμάτης (για ν΄ ακούσει απόφαση ο κ.Σύζινος) ΑΠΟΦΑΣΗ
- Με την παρούσα αίτηση οι αιτητές ζητούν την ακύρωση της μεταβίβασης του επίδικου ακινήτου που έγινε από την καθ΄ ης η αίτηση 1 προς τον πατέρα της καθ΄ ου η αίτηση 2 δυνάμει δωρεάς κατά ή περί την 8.6.
- Η αίτηση βασίζεται στο περί Αποφυγής Δολίων Μεταβιβάσεων Νόμο Κεφ.62 και ειδικότερα στα άρθρα 2,3,4 και 5 και συνοδεύεται από τις ενόρκους δηλώσεις του κ.Μάκη Πύρρου υπαλλήλου των εναγόντων, και του κ.Παναγιώτη Σεργίου.
- Η μαρτυρία, σύμφωνα με τις ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση έχει ως ακολούθως: α) Στις 13.5.2005 καταχωρήθηκε η πιο πάνω αγωγή και κατά ή περί την 31.5.2005 επιδόθηκε στην καθ΄ ης η αίτηση
- β) Στις 7.11.2005 εκδόθηκε απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον της καθ΄ ης η αίτηση 1 για το ποσό των ΛΚ5.965,85 με τόκο προς 9% από 10.3.2005 πλέον ΛΚ221.- έξοδα πλέον τόκους και ΦΠΑ. γ) Κατά ή περί την 8.6.2005 δηλ. 8 μέρες μετά την επίδοση της αγωγής σ΄αυτή η καθ΄ ης η αίτηση 1 μεταβίβασε στον πατέρα της καθ΄ ου η αίτηση 2 το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 401000/02/19 αρ. τεμαχίου
- Φ/Σχ.40/390404 στην Αραδίππου της επαρχίας Λάρνακας (από τώρα και στο εξής θα καλείται το επίδικο ακίνητο). δ) Εξασφάλισαν πιστοποιητικό έρευνας από το Κτηματολόγιο Λάρνακας σύμφωνα με το οποίο η καθ΄ ης η αίτηση 1 ήταν ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου το οποίο φέρει ημερομηνία 14.12.2001 (βλ.Τεκμ.Β). ε) Μετά που εκδόθηκε απόφαση δόθηκαν οδηγίες στο δικηγόρο των αιτητών για κατάθεση μνημονίου (memo) επί του εν λόγω ακινήτου για εξασφάλιση της δικαστικής απόφασης. στ) Ο κ.Παναγιώτης Σεργίου κατόπιν οδηγιών του δικηγόρου των εναγόντων για κατάθεση μνημονίου επί του εν λόγω ακινήτου, επισκέφθηκε το Κτηματολόγιο Λάρνακας για τον πιο πάνω σκοπό και ο αρμόδιος υπάλληλος τον πληροφόρησε ότι το επίδικο ακίνητο μεταβιβάστηκε στον καθ΄ ου η αίτηση 2 με την πράξη Δ.960/2005 κατά ή περί την 8.6.
- ζ) Η καθ΄ ης η αίτηση 1 δεν έχει άλλη ακίνητη περιουσία ως επίσης και κινητή περιουσία για εκτέλεση της απόφασης. η) Η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου έγινε, χωρίς αντάλλαγμα για να μην υπάρχει άλλη ακίνητη περιουσία για εκτέλεση, δόλια για να καταστρατηγηθούν τα συμφέροντα των αιτητών.
- Η ένσταση των καθ΄ ων η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της καθ΄ ης η αίτηση 1 ενώ ο καθ΄ ου η αίτηση 2 δεν ορκίστηκε ή και δεν έδωσε την νενομισμένη βεβαίωση ενώπιον αρμοδίου λειτουργού. Τα όσα αναφέρει καλύπτονται σε μεγάλο βαθμό από την ένορκη δήλωση της καθ΄ ης η αίτηση
- Η ΗΗ μαρτυρία έχει ως ακολούθως: α) Η καθ΄ ης η αίτηση 1 είναι θυγατέρα του καθ΄ ου η αίτηση
- β) Η καθ΄ ης η αίτηση 1 ήταν παντρεμένη με τον Χρίστο Κυριάκου, πρωτοφειλέτη στην παρούσα αγωγή. Ο γάμος τους διαλύθηκε δυνάμει διατάγματος του Οικογενειακού Δικαστηρίου στις 10.4.2002 (βλ. Τεκμ.Α). γ) Μετά τη λύση του γάμου τους επέστρεψε στην οικία του πατέρα της μαζί με τα δύο ανήλικα παιδιά της. Κατά τη λύση του γάμου τους βρισκόταν σε άθλια οικονομική κατάσταση και χωρίς την βοήθεια του καθ΄ ου η αίτηση 2 δεν θα μπορούσε να ορθοποδήσει και να μπορέσει να στηρίξει τα παιδιά της. Παρέμειναν σε εκκρεμότητα πολλά χρέη στα οποία πρωτοφειλέτης ήταν ο πρώην σύζυγος της και ο οποίος ουδέποτε κατέβαλε τα οφειλόμενα. δ) Ενόψει των προβλημάτων που αντιμετώπιζε και του γεγονότος ότι σχεδόν όλοι οι πιστωτές του πρώην συζύγου της στράφηκαν εναντίον της ο πατέρας της αποφάσισε να την βοηθήσει τόσο οικονομικά όσο και ηθικά με σκοπό να αντεπεξέλθει. ε) Η καθ΄ ης η αίτηση 1 αποδέχθηκε την εισήγηση του πατέρα της καθ΄ ου η αίτηση 2 να αναλάβει κάποια από τα οικογενειακά της χρέη και να την βοηθήσει οικονομικά με την προϋπόθεση όμως ότι θα αποδεχόταν ως αντάλλαγμα την μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου επ΄ ονόματι του ως αντάλλαγμα για την οικονομική του επιβάρυνση αφού ήταν και το μόνο περιουσιακό της στοιχείο. στ) Έτσι ο πατέρας της κατέβαλε τα ακόλουθα ποσά: (ι) ΛΚ2.000.- σε χρεωστικό λογαριασμό της καθ΄ ης η αίτηση 1 (Τεκμ.Β ημερ.16.5.2005). (ιι) ΛΚ3.589,59 σε λογαριασμό της καθ΄ ης η αίτηση 1 στη Λαϊκή Τράπεζα (Τεκμ.Γ). Με την καταβολή του πιο πάνω ποσού απαλλάγηκε το επίδικο ακίνητο από την υποθήκη Υ960/97 (Τεκμ.Δ). (ιιι) ΛΚ7.000.- σε λογαριασμό στη ΣΠΕ Αραδίππου στην οποία η καθ΄ ης η αίτηση 1 ήταν συνοφειλέτης με τον πρώην σύζυγο της. Με την καταβολή του πιο πάνω ποσού αποσύρθηκε το μνημόνιο (memo) που υπήρχε. (ιν) Έγινε δάνειο στη ΣΠΕ Αραδίππου για το ποσό των ΛΚ10.500.- από το οποίο πληρώθηκαν τα ποσά που αναφέρονται στις παρ. (ιι) και (ιιι) ανωτέρω. Στο πιο πάνω δάνειο οφειλέτες είναι οι καθ΄ ων η αίτηση 1 και
- Η καθ΄ ης η αίτηση 1 υπέγραψε ως συνοφειλέτρια κατόπιν σχετικής εισήγησης της προς τον πατέρα της για τυπικούς και ηθικούς λόγους. Η μηνιαία δόση καταβάλλεται αποκλειστικά από τον πατέρα της. Στο επίδικο ακίνητο ενεγράφη η υποθήκη Υ2430/05 στις 8.6.2005 προς όφελος της ΣΠΕ Αραδίππου (βλ. Τεκμ.Ζ). (ν) Ο καθ΄ ου η αίτηση 2 αγόρασε διαμέρισμα στο οποίο διαμένει η καθ΄ ης η αίτηση 1 μαζί με τα παιδιά της, για το ποσό των ΛΚ32.000.-. Ο πατέρας της κατέβαλε ως προκαταβολή το ποσό των ΛΚ15.000.- και για το υπόλοιπο έγινε δάνειο από τον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης επ΄ ονόματι και των δυο. Ο λόγος που έγινε και επ΄ ονόματι της το δάνειο ήταν τυπικός. Η μηνιαία δόση εκ ΛΚ95.- καταβάλλεται από τον πατέρα της. (ζ) Ως αντάλλαγμα για το γεγονός ότι ο πατέρας της ανέλαβε οικονομικά τόσον την ίδια όσον και την διατροφή και επιμέλεια των τέκνων της, την καταβολή διαφόρων ποσών σε χρέη της, την σύναψη δανείου και την πληρωμή των μηνιαίων δόσεων με σκοπό να πληρωθούν και πάλιν χρέη τόσο της ίδιας όσον και του πρώην συζύγου της και το γεγονός ότι δεν καταβάλλει ενοίκιο προέβηκε στην επίδικη μεταβίβαση. Στην παρ.18 της ενόρκου δηλώσεως της καθ΄ ης η αίτηση 1 αναφέρονται τα ακόλουθα: «........ Ο λόγος δε που ενεγράφη επ΄ ονόματι του πατέρα μου ως δωρεά ήταν απολύτως τυπικός αλλά και λόγω της δυνατότητας που είχα να του το μεταβιβάσω ως αντάλλαγμα χωρίς όμως να καταβάλω οιουσδήποτε φόρους και τέλη, με βάση τους σχετικούς κανονισμούς.» (η) Ο πρώην σύζυγος της κατά τον επίδικο χρόνο της υποσχέθηκε να εξοφλήσει τα χρέη που δημιουργήθηκαν κατά τον έγγαμο βίο τους και αντ΄ αυτού ο πατέρας της κατέβαλε χρήματα σ΄ αυτή χωρίς να έχει υποχρέωση με μόνο σκοπό να την βοηθήσει από τις δυσκολίες. (θ) Όταν της επιδόθηκε η αγωγή στις 30.5.2005 ενημέρωσε σχετικά τον πρώην σύζυγο της και ο τελευταίος της εγγυήθηκε όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα και ότι συνεννοήθηκε με τους αρμόδιους στην Τράπεζα Κύπρου για διευθέτηση. Επίσης η καθ΄ ης η αίτηση 1 είχε συνάντηση με τους αρμόδιους λειτουργούς της Τράπεζας Κύπρου οι οποίοι της επιβεβαίωσαν ότι συμφώνησαν με τον πρώην σύζυγο της και ότι δεν έπρεπε να ανησυχεί αφού η υπόθεση είχε διευθετηθεί απ΄ αυτόν. Επίσης την διαβεβαίωσαν ότι δεν θα προβούν σε μέτρα εναντίον της. (ι) Οι καθ΄ ων η αίτηση δεν είχαν πρόθεση να ζημιώσουν τους ενάγοντες και ειδικότερα η μεταβίβαση δεν έγινε με δόλιο και καταδολιευτικό τρόπο. Αντιθέτως υπήρχε ουσιώδης αντάλλαγμα και καλή αντιπαροχή. Η μεταξύ τους προφορική συμφωνία έγινε προτού ανακύψει η παρούσα αγωγή δηλ. ότι θα μεταβίβαζε στον πατέρα της το επίδικο ακίνητο. Θεώρησαν ότι δεν υπήρχε οφειλή στους ενάγοντες.
- Τόσον οι αιτητές όσον και οι καθ΄ ων η αίτηση δεν αντεξέτασαν τους ενόρκως δηλούντες. Αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων περιορίστηκαν σε αγορεύσεις.
- Η αίτηση κάτω από τις διατάξεις του Κεφ.62 ανήκει στην κατηγορία αιτήσεων που έχουν πρωτογενή χαρακτήρα (βλ. Ιωακείμ κ.ά. ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, Πολ.Εφ.11446/24.2.2003). Η Δ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αναφέρει, «originating summons means any summons other than a, summons in a pending cause or matter»: Η δε Δ.55 Θ3 προνοεί, «The application shall be supported by such evidence as the Court or Judge may require.» Στην υπόθεση Χριστοφόρου ν. Παπαδοπούλου, Πολ. Έφ.11184/27.6.2003, τα γεγονότα που κατατέθηκαν ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου πήγαζαν από δυο ένορκες δηλώσεις του ενάγοντα και του εναγόμενου. Όπως έχω ήδη προαναφέρει οι ενόρκως δηλούντες δεν έχουν αντεξεταστεί. Το Δικαστήριο όμως θα αξιολογήσει την μαρτυρία όπως αυτή έχει προσκομιστεί παρά το γεγονός ότι η ένσταση του καθ΄ ου η αίτηση 2 δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. Το άρθρο 3
(2)του περί Ακύρωσης Δολίων Μεταβιβάσεων Νόμου Κεφ.62 ρητά προνοεί ότι σε οποιαδήποτε αίτηση, βάση των διατάξεων του πιο πάνω Νόμου η ακύρωση μεταβίβασης που έγινε σε οποιοδήποτε γονιό, όπως στην προκειμένη περίπτωση ή και στα πρόσωπα που καθορίζει το συγκεκριμένο άρθρο, με ή χωρίς αντάλλαγμα ή με καλή αντιπαροχή το βάρος απόδειξης ότι η μεταβίβαση έγινε καλή τη πίστη και δεν έγινε με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του θα έχει ο δικαιοπάροχος ή εκχωρητής και το πρόσωπο στο οποίο έγινε η εν λόγω μεταβίβαση ή εκχώρηση. Κάθε δωρεά, πώληση που γίνεται από οποιοδήποτε πρόσωπο με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του να ανακτήσει απ΄ αυτόν τα χρέη θα θεωρείται ότι είναι δόλια και θα είναι άκυρη (βλ.άρθρο 3
(1)Κεφ.62). Συνεπώς εάν η μαρτυρία των καθ΄ ων η αίτηση γίνει αποδεκτή και ειδικότερα εάν αποσείσουν το βάρος απόδειξης που τους βαραίνει τότε η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη.
- Κατ΄ αρχήν θα εξετάσω την εισήγηση του συνηγόρου των καθ΄ ων η αίτηση ότι υπάρχει παρατυπία καθότι οι αιτητές στρέφονται εναντίον προσώπου δηλ. του καθ΄ ου η αίτηση 2 στα πλαίσια της αγωγής το οποίο ουδέποτε αποτέλεσε διάδικο μέρος. Θα έπρεπε σύμφωνα με το συνήγορο να ακολουθηθεί η διαδικασία που προβλέπεται από τους θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας και ειδικότερα να γίνει αίτηση για έκδοση διατάγματος πρόσθεσης διαδίκου αλλά και αίτηση για τροποποίηση του τίτλου της αίτησης. Εφόσον δεν υποβλήθηκε τέτοια αίτηση τότε υφίσταται μη θεραπεύσιμη παρατυπία και ως εκ τούτου η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Θα είμαι σύντομος. Το άρθρο 4 του περί Ακύρωσης Δόλιων Μεταβιβάσεων Κεφ.62 ρητά προνοεί ότι οποιαδήποτε δωρεά, πώληση, ενέχυρο, υποθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας που θεωρείται ως δόλια βάση των διατάξεων του άρθρου 3 η οποία έγινε πριν από ή μετά την έναρξη της αγωγής ή άλλης διαδικασίας στην οποία το δικαίωμα για ανάκτηση του χρέους έχει αποδειχθεί δύναται να ακυρωθεί με διάταγμα του Δικαστηρίου που εξασφαλίζεται με αίτηση οποιουδήποτε εξ αποφάσεως πιστωτή που γίνεται στην εν λόγω αγωγή ή άλλη διαδικασία και στο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου η αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακουστεί ή εκκρεμεί. Συνεπώς έχοντας υπόψη μου τις πρόνοιες του άρθρου 4 όπως περιγράφονται πιο πάνω η εισήγηση του συνηγόρου των καθ΄ ων η αίτηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και συνακόλουθα απορρίπτεται, αφού στην προκειμένη περίπτωση έγινε αίτηση από εξ αποφάσεως πιστωτή στην αγωγή και στο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου η αγωγή έχει ακουστεί.
- Στην συνέχεια θα αξιολογήσω την μαρτυρία που προσκομίστηκε και από τις δυο πλευρές, παρά το γεγονός ότι η ένσταση του καθ΄ ου η αίτηση 2 δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση.
- Αποτελούν αδιαμφισβήτητα γεγονότα ότι στις 13.5.2005 καταχωρήθηκε αγωγή από μέρους των εναγόντων και μεταξύ των εναγομένων ήταν και η καθ΄ ης η αίτηση
- Στις 31.5.2005 επιδόθηκε η αγωγή στην καθ΄ ης η αίτηση
- Στις 7.11.2005 εκδόθηκε απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον της καθ΄ ης η αίτηση 1 για το ποσό των ΛΚ5.995,85 με τόκο προς 9% ετησίως από 10.3.2005 μέχρι εξόφλησης πλέον έξοδα και ΦΠΑ. Στις 8.6.2005 η καθ΄ ης η αίτηση 1 μεταβίβασε στον πατέρα της καθ΄ ου η αίτηση 2 το επίδικο ακίνητο. Η καθ΄ ης η αίτηση 1 δεν έχει άλλη περιουσία.
- Οι καθ΄ ων η αίτηση δεν γίνονται πιστευτοί για τους λόγους που θα εξηγήσω πιο κάτω: α) Γενικά η όλη εκδοχή τους δεν είναι πειστική και ούτε εμπίπτει στη σφαίρα της λογικής. β) Ισχυρίζονται ότι μεταβιβάστηκε το επίδικο ακίνητο δυνάμει δωρεάς κατά την πιο πάνω ημερομηνία και ο λόγος ήταν απολύτως τυπικώς αλλά και λόγω της δυνατότητας που είχε η καθ΄ ης η αίτηση 1 να το μεταβιβάσει ως αντάλλαγμα χωρίς να καταβάλει οποιουσδήποτε φόρους και τέλη με βάση τους σχετικούς κανονισμούς. Επίσης ισχυρίζονται ότι η καθ΄ ης η αίτηση 1 το μεταβίβασε στον πατέρα της καθ΄ ου η αίτηση 2 ως αντάλλαγμα για τα χρήματα που κατέβαλε ο πατέρας της με σκοπό να την απαλλάξει από τα πολλά και δυσβάστακτα δάνεια στα οποία την ενέπλεξε ο πρώην σύζυγος της. Στην υπόθεση Ορφανίδου ν. Ορφανίδη, Πολ.Εφ.10605/30.11.2001 το πρωτόδικο Δικαστήριο ανέφερε ότι η εφεσείουσα εμποδιζόταν από το να ισχυρίζεται αντίθετα με την φορολογική της δήλωση. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα: «Αυτό λοιπόν που προκύπτει για εξέταση είναι κατά πόσο πρόσωπο το οποίο, με σκοπό την αποκόμιση ιδίου οφέλους, υποβάλλει ψευδή φορολογική δήλωση με αποτέλεσμα την καταδολίευση των δημοσίων προσόδων μπορεί σε μεταγενέστερη δικαστική διαδικασία να προβάλει ισχυρισμούς αντίθετους προς τη φορολογική του δήλωση με σκοπό - πάλι - την αποκόμιση οφέλους. Η απάντηση είναι σαφώς αρνητική. Το επίδικο θέμα σχετίζεται με θέμα δημόσιας πολιτικής και δημοσίου συμφέροντος. Πρόκειται για παραδοχή καταδολίευσης των δημοσίων προσόδων. Αποτελεί νομίζουμε θέμα ύψιστης δημόσιας πολιτικής όπως όλοι οι πολίτες συμμορφώνονται πλήρως με τις φορολογικές τους υποχρεώσεις. Καταδολίευση των δημόσιων προσόδων όχι μόνο αντιστρατεύεται τη δημόσια πολιτική αλλά είναι αντίθετη προς το δημόσιο συμφέρον Τα δικαστήρια έχουν καθήκον να διασφαλίσουν την δημόσια πολιτική. Η χρησιμοποίηση της επίδικης μαρτυρίας θα ισοδυναμούσε με χορήγηση ασυλίας στην παρανομία πορεία που αντιστρατεύεται τη διασφάλιση του Κράτους Δικαίου. Θα ισοδυναμούσε, επίσης, με ενθάρρυνση της καταδολίευσης των δημοσίων προσόδων και θα επέτρεπε στους παρανομούντες να επωφεληθούν από την παρανομία τους. Κρίνουμε επομένως ότι ορθά το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έχει ενεργήσει επί της επίδικης μαρτυρίας. Ο σχετικός λόγος της έφεσης απορρίπτεται.» Στην προκειμένη περίπτωση ρητά αναφέρονται ότι ως αντάλλαγμα για το γεγονός ότι ο πατέρας της ανέλαβε οικονομικά τόσον την ίδια όσο και τα παιδιά της, την καταβολή διαφόρων ποσών σε χρέη της από μέρους του, την σύναψη δανείου και την πληρωμή των μηνιαίων δόσεων από μέρους του πατέρα με σκοπό να πληρωθούν δικά της χρέη προέβη στην επίδικη μεταβίβαση. Ο λόγος δε που ενεγράφη επ΄ ονόματι του πατέρα της ως δωρεά ήταν τυπικός, για να μη καταβάλει οποιουσδήποτε φόρους και τέλη. Πρόκειται για παραδοχή καταδολίευσης των δημοσίων προσόδων. Υιοθετώ τα όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Ορφανίδη ανωτέρω. Η χρησιμοποίηση της επίδικης μαρτυρίας θα ισοδυναμούσε με χορήγηση ασυλίας στην παρανομία, πορεία που αντιστρατεύεται τη διασφάλιση του κράτος δικαίου. Θα επέτρεπε στους παρανομούντες να επωφεληθούν από την παρανομία τους. γ) Αποτελούσε ισχυρισμό των καθ΄ ων η αίτηση ότι ο πατέρας της κατέβαλε τα ποσά που αναφέρονται στην παρ. 3(στ) ανωτέρω και γενικότερα στα πλαίσια της βοήθειας και στήριξη της θυγατέρας του και η τελευταία μεταβίβασε το επίδικο ακίνητο σε αντάλλαγμα. Η όλη εκδοχή των καθ΄ ων η αίτηση δεν είναι πειστική. Δεν εμπίπτει στη σφαίρα της λογικής και ειδικότερα ότι εις αντάλλαγμα της βοήθειας μεταβίβασε η κόρη στον πατέρα. δ) Από τη μαρτυρία που προσκομίστηκε από μέρους των καθ΄ ων η αίτηση διαφαίνεται ότι έγινε δάνειο στις ΣΠΕ Αραδίππου για το ποσό των ΛΚ10.500.- και από το οποίο πληρώθηκε το ποσό των ΛΚ3.589.59 στη Λαϊκή Τράπεζα σε χρέος της καθ΄ ης η αίτηση 1 με αποτέλεσμα να απαλλαγεί το ακίνητο από την υποθήκη. Επίσης καταβλήθηκε στη ΣΠΕ Αραδίππου το ποσό των ΛΚ7.000.- με σκοπό να εξοφληθεί οφειλή της καθ΄ ης η αίτηση 1 με αποτέλεσμα και πάλιν να απαλλαγεί το ακίνητο από μνημόνιο (memo). Συνεπεία του πιο πάνω δανείου υποθηκεύτηκε το επίδικο ακίνητο. Συνοφειλέτης στο δάνειο είναι και η καθ΄ ης η αίτηση
- Ισχυρίζεται ότι για τυπικούς και ηθικούς λόγους υπέγραψε ως συνοφειλέτρια. Περαιτέρω υπέγραψε και πάλιν ως συνοφειλέτρια στο δάνειο που έγινε στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης, για τους ίδιους λόγους. Το επίδικο ακίνητο σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται από τους καθ΄ ων η αίτηση είναι αξίας περίπου ΛΚ50.000.-. Ευλόγως γεννάται το ερώτημα για ποιο λόγο να υπογράψει η καθ΄ ης η αίτηση 1 ως συνοφειλέτης στα πιο πάνω δάνεια αφού εις αντάλλαγμα της βοήθειας του πατέρα της, του μεταβίβασε το επίδικο ακίνητο. ε) Η καθ΄ ης η αίτηση 1 αναφέρει ότι μετά την επίδοση της αγωγής σε επικοινωνία που είχε με τον πρώην σύζυγο της της εγγυήθηκε ότι δεν υπήρχε πρόβλημα και ότι είχε συνεννοηθεί με τους αρμόδιους στην τράπεζα για διευθέτηση. Επίσης η ίδια μετέβη στα γραφεία της Τράπεζας Κύπρου και είχε συνάντηση με τους αρμόδιους λειτουργούς οι οποίοι τη διαβεβαίωσαν ότι έκαναν συμφωνία με τον πρώην σύζυγο της και ότι δεν πρέπει να ανησυχεί αφού η υπόθεση είχε διευθετηθεί απ΄ αυτόν και ότι δεν θα προβούν σε μέτρα εκτέλεσης εναντίον της. Καθορίζεται χρονικά η επίσκεψη της στην τράπεζα μετά την επίδοση της αγωγής. Δεν κατονομάζει τους αρμόδιους λειτουργούς με τους οποίους είχε συνάντηση όπως αυτή ισχυρίζεται. στ) Η καθ΄ ης η αίτηση 1 ισχυρίζεται ότι θεώρησαν ότι δεν υπήρχε καμία οφειλή απέναντι στους αιτητές. Και μετά την παρέλευση τόσου μεγάλου χρονικού διαστήματος δημιουργήθηκε η εύλογη πεποίθηση ότι δεν υπήρχε καμία οφειλή απέναντι στους αιτητές. Κατ΄ αρχήν αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι στις 13.5.2005 καταχωρήθηκε η αγωγή και στις 31.5.2005 της επιδόθηκε. Στις 7.11.2005 εκδόθηκε απόφαση. Πώς είναι δυνατό να θεωρείται ότι δεν υπήρχε καμία οφειλή προς τους αιτητές ή έστω να υπήρχε πιθανότητα να εκδοθεί απόφαση εναντίον της από την στιγμή που καταχωρήθηκε αγωγή εναντίον της, η οποία της επιδόθηκε και η καθ΄ ης η αίτηση 1 δεν καταχώρησε εμφάνιση (βλ. Τεκμ.Α).
- Για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω η εκδοχή των καθ΄ ων η αίτηση δεν γίνεται αποδεκτή και μεταξύ άλλων ότι η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου έγινε καλή τη πίστη.
- Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι οι καθ΄ ων η αίτηση αρνούνται το περιεχόμενο της αίτησης στο σύνολο της. Πρόκειται όμως για γενική άρνηση. Παραδέχονται όμως την ύπαρξη κάποιων γεγονότων όπως εκτίθενται στην παρ.8 ανωτέρω. 12.1 Ο συνήγορος των καθ΄ ων η αίτηση ισχυρίζεται ότι απέκρυψαν οι αιτητές ουσιώδη γεγονότα και ειδικότερα ότι το επίδικο ακίνητο υποθηκεύτηκε προς όφελος της ΣΠΕ Αραδίππου. 12.2 Στην υπόθεση Λουγκρίδης ν. Eurolife Ltd, Πολ. Έφ. 11648/ 23.4.2004, το πρωτόδικο Δικαστήριο διέταξε τον καθ΄ ου η αίτηση να πληρώνει ΛΚ400.- μηνιαίως ως επίσης κύρηξε άκυρη την μεταβίβαση και εγγραφή διαμερίσματος του καθ΄ ου η αίτηση προς τον υιό του για το λόγο ότι έγινε καταδολιευτικά και επίσης διέταξε επανεγγραφή του διαμερίσματος στο όνομα του καθ΄ ου η αίτηση και εξέδωσε διάταγμα πώλησης του. Η απουσία όλων των προσώπων που είχαν συμφέρον στο διαμέρισμα δεν επηρέαζε, μεταξύ των διαδίκων το κύρος του διατάγματος ακύρωσης της μεταβίβασης και εγγραφής του διαμερίσματος. Τα ίδια ισχύουν και στην προκειμένη περίπτωση όπου το Δικαστήριο δεν έχει όλα τα πρόσωπα ενώπιον του που έχουν συμφέρον στο επίδικο ακίνητο και ειδικότερα τη ΣΠΕ Αραδίππου. Δεν μπορούν να ανακτηθούν δικαιώματα από δόλο. Το γεγονός ότι οι αιτητές στην ένορκο τους δήλωση δεν αναφέρουν ότι εγγράφηκε υποθήκη προς όφελος της ΣΠΕ Αραδίππου δεν συνιστά εξ αντικειμένου ουσιώδες σημασίας στοιχείο, οπόταν στην απουσία του αυτή τούτη η απόφαση του Δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής. Συνεπώς η εν λόγω εισήγηση του συνηγόρου των καθ΄ ων η αίτηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται.
- Ο συνήγορος των καθ΄ ων η αίτηση ισχυρίζεται ότι υπάρχει κατάχρηση και υπέρμετρη καθυστέρηση. Όπως προκύπτει από τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα απόφαση εκδόθηκε στις 7.11.2005 και οι αιτητές καταχώρησαν την παρούσα αίτηση στις 18.5.
- Η παρέλευση περίπου 6 μηνών δεν συνιστά υπέρμετρη καθυστέρηση και κατάχρηση ώστε το Δικαστήριο ν΄ απορρίψει την αίτηση. Οι πρόνοιες του εν λόγω Νόμου έχουν ως σκοπό να καταστήσουν διαθέσιμη την περιουσία οφειλέτη χρέους προς εκτέλεση χρέους από δικαστική απόφαση. (βλ. Adamou v. Kitchiou and another
(1978)1 J.S.C. 12 και Panaou v. Christofi and anothers
(1963)2 CLR 19). Σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι η αξία του επίδικου ακινήτου αποτιμάται στις ΛΚ50.000.- ενώ το ποσό της απόφασης είναι περίπου στις ΛΚ6.000.- και πάλιν δεν είναι λόγος για ν΄ απορριφθεί η αίτηση έχοντας υπόψη μου το σκοπό του Νομοθέτη, όπως εκτίθεται πιο πάνω. Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η καθ΄ ης η αίτηση 1 δεν έχει οποιαδήποτε περιουσία. Οι ενάγοντες προσπαθούν να καταστήσουν διαθέσιμη την περιουσία της καθ΄ ης η αίτηση 1 προς εκτέλεση χρέους από δικαστική απόφαση.
- Επίσης ο συνήγορος των καθ΄ ων η αίτηση ισχυρίστηκε ότι οι αιτητές δεν αναφέρουν κατά πόσο έλαβαν οποιοδήποτε ποσό από τον εναγόμενο αρ.1 στα πλαίσια της πιο πάνω απόφασης. Στην ένορκη δήλωση του κ.Μάκη Πύρρου που συνοδεύει την αίτηση αναφέρεται ότι εκδόθηκε απόφαση για το ποσό που αναφέρεται πιο πάνω και στην παρ.13 της ενόρκου δηλώσεως του αναφέρει, «Η εναγόμενη 2 - καθ΄ ης η αίτηση 1 οφείλει μέχρι σήμερα το χρέος της προς τους ενάγοντες στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή». Τόσο στην ένορκη δήλωση της καθ΄ ης η αίτηση 1 όσο και στα όσα αναφέρονται από τον καθ΄ ου η αίτηση 2, υπάρχει μια γενική άρνηση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύει την αίτηση. Δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι καταβλήθηκε οιονδήποτε ποσό στους αιτητές ή ότι εξοφλήθηκε το εξ αποφάσεως χρέος. Έχοντας υπόψη μου την γενική άρνηση των ισχυρισμών των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση, το γεγονός ότι δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι καταβλήθηκε οποιοδήποτε ποσό αλλά και λαμβάνοντας υπόψη μου τα όσα αναφέρουν οι καθ΄ ων η αίτηση τα οποία δεν γίνονται αποδεκτά για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, η εισήγηση του συνηγόρου των καθ΄ ων η αίτηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται.
- Συνακόλουθα οι καθ΄ ων η αίτηση απέτυχαν να αποδείξουν ότι η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου από την καθ΄ ης η αίτηση 1 στον πατέρα της καθ΄ ου η αίτηση 2 έγινε καλή τη πίστη. Το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους τους (βλ. άρθρο 3
(2)του Κεφ.62). Η μεταβίβαση έγινε με πρόθεση να παρεμποδίσει τους αιτητές και ως εκ τούτου κρίνεται ως δόλια. Έχοντας υπόψη μου τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα όπως αυτά εκτίθενται στην παρ.8 ανωτέρω και περαιτέρω ότι το επίδικο ακίνητο μεταβιβάστηκε δυνάμει δωρεάς κρίνω ότι η αίτηση των αιτητών θα πρέπει να επιτύχει και συνακόλουθα επιτυγχάνει. 16. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα ως η παρ.Β της αίτησης. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται ότι ένα σετ εξόδων θα καταβληθεί. (Υπ.): ...... Η. Γεωργίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο