ΕΠΙΣΗΜΟΥ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗ ΥΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΩΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 2880/06, 30/03/2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A55 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2880/06 Μεταξύ: ΕΠΙΣΗΜΟΥ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗ ΥΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΩΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ YΠΟ ΔΙΑΛΥΣΗ ETAIΡEIAΣ PEPERONI DESIGNS LTD Εναγόντων - και - ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγομένων ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 05.01.07 ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΕΞΟΔΩΝ Ημερομηνία: 30/03/2007 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κα Ξυδά για Σωτήρη Δράκο και Συνεργάτες Για Εναγομένους - Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Μαλέκκου για Χρυσαφίνη και Πολυβίου (Για να ακούσει απόφαση η κα Οικονόμου) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Επίσημος Παραλήπτης υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας της υπό διάλυση εταιρείας PEPERONI DESIGNS LTD καταχώρησε την παρούσα αγωγή στις 17.11.06 με την οποία αξιώνει από τους εναγομένους ποσό Λ.Κ.15.238.03σεντ ως περί πλέον τόκοι πέραν του 9% ετησίως που κατεβλήθησαν στους εναγομένους, τόκο 9% επί του πιο πάνω ποσού από 01.02.05 και έξοδα. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν υπεράσπιση στις 28.12.07 με την οποία αρνούνται τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης αναφέροντας ότι ουδέποτε χρέωσαν τους ενάγοντες με παράνομες χρεώσεις και ότι οι ενάγοντες εμποδίζονται να προβαίνουν στους πιο πάνω ισχυρισμούς και ότι εξόφλησαν το λογαριασμό τους. Η ΑΙΤΗΣΗ Οι Εναγόμενοι - Αιτητές (Αιτητές) ζητούν την έκδοση διατάγματος με το οποία να διατάσσονται οι Ενάγοντες - Καθ΄ ων η Αίτηση (Καθ΄ ων η Αίτηση) όπως καταθέσουν το ποσό των Λ.Κ.8.000 ως ασφάλεια εξόδων εντός 30 ημερών από την έκδοση του διατάγματος και αναστολή κάθε διαδικασίας μέχρι την κατάθεση της εγγύησης. Σε περίπτωση που παραλείψουν να το πράξουν εντός της προθεσμίας του διατάγματος του Δικαστηρίου τότε η αγωγή να θεωρείται ως απορριφθείσα με έξοδα εναντίον των Εναγόντων και υπέρ των Εναγομένων. Η αίτηση στηρίζεται στην Δ.48 Θ. 2 και 9 (t), Δ.60 Θ. 4, 5 και 6, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 382 του Περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ 113, και στη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του Μάκη Μπύρρου διευθυντή της υπηρεσίας ανακτήσεων χρεών των Αιτητών στην Λάρνακα, στην οποία αναφέρεται ότι από το γεγονός ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση τελούν υπό εκκαθάριση καθίσταται φανερό ότι αυτοί βρίσκονται σε δεινή οικονομική κατάσταση, δεν έχουν πόρους και από την ημέρα έκδοσης του διατάγματος διάλυσης δεν ασκούν οιανδήποτε εργασία. Επομένως είναι βέβαιο ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση σε καμία περίπτωση δεν θα είναι σε θέση να καταβάλουν τα δικηγορικά τους έξοδα σε περίπτωση απόρριψης της αγωγής τα οποία θα ανέλθουν στις Λ.Κ8.000 σύμφωνα με τον κατάλογο εξόδων που ετοιμάστηκε ως η πάγια πρακτική. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Η ένσταση βασίζεται στην Δ.48 Θ.1-9, Δ.60 Θ. 4, 5 και 6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 382 του Περί εταιρειών νόμου ΚΕΦ 113 και στην γενική, συμφυή και πρακτική του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης περιέχεται στην ένορκη δήλωση του Λουκά Σκουρή που υποστηρίζει την αίτηση και ο οποίος είναι ο Διευθυντής των Καθ΄ ων η Αίτηση, στην οποία αναφέρεται ότι οι Αιτητές λανθασμένα ζητούν ασφάλεια εξόδων από τους Καθ΄ ων η Αίτηση γιατί εκπροσωπούνται από τον Επίσημο Παραλήπτη που είναι ο Ενάγων. Ότι ο Επίσημος Παραλήπτης ως κρατικό όργανο είναι φερέγγυος και πήρε τις εγγυήσεις που χρειάζεται. Επίσης ότι η αιτούμενη εγγύηση είναι τέτοια που καθίσταται απαγορευτική αφού εμποδίζει τους Καθ΄ ων η Αίτηση να έχουν πρόσβαση στο Δικαστήριο και να προωθήσουν την υπόθεσή τους. Τέλος το άρθρο 382 είναι αντίθετο με το άρθρο 30 του Συντάγματος και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που η Κυπριακή Δημοκρατία κύρωσε με το νόμο 39/62. Οι συνήγοροι δεν ζήτησαν να αντεξετάσουν τους ομνύοντες ούτε ζητήθηκε να καταχωρηθεί απαντητική ένορκη δήλωση από τους Αιτητές και έτσι το ζήτημα περιορίστηκε στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την Αίτηση και την Ένσταση αντίστοιχα. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Η δικηγόρος των Αιτητών στην μελετημένη και εμπεριστατωμένη αγόρευση της εισηγήθηκε ότι Ενάγουσα στην Αγωγή είναι η εταιρεία και όχι ο Επίσημος Παραλήπτης που ενεργεί ως εκκαθαριστής αυτής λόγω της διάλυσης της και έτσι η αίτηση στρέφεται εναντίον της εταιρείας μέσω του Επίσημου Παραλήπτη. Η αίτηση καταχωρήθηκε αμέσως μόλις έκλεισαν οι έγγραφες προτάσεις. Δικαιοδοτική βάση είναι το άρθρο 382 του ΚΕΦ. 113 το οποίο δεν είναι αντισυνταγματικό. Βασικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι η αδυναμία των Καθ΄ ων η Αίτηση να πληρώσουν τα έξοδα σε περίπτωση απόρριψης της αγωγής και τεκμήριο περί της κακής οικονομικής κατάστασης της είναι ότι τελεί υπό εκκαθάριση. Αν και για κάποιους λόγους το Δικαστήριο μπορεί να απορρίψει το αίτημα για ασφάλεια εξόδων στην περίπτωση αυτή δεν συντρέχουν τέτοιοι λόγοι. Επίσης με την έκδοση του Διατάγματος δεν στερείται του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο και προώθησης της αγωγής τους. Σημείωσε δε ότι οι Αιτητές έχουν καλή υπεράσπιση. Για κάθε ένα θέμα που έθιγε ή εισηγήτο παρέθετε σχετική νομολογία. Με βάση τους λόγους που ανάπτυξε πιο πάνω ζήτησε την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Από την άλλη η συνήγορος των Καθ΄ ων η Αίτηση αφού επανέλαβε τα όσα αναφέρονται στην Ένσταση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει εισηγήθηκε ότι δεν μπορεί να εκδοθεί διάταγμα για ασφάλεια εξόδων σε υπό εκκαθάριση εταιρεία. Παρέπεμψε δε το Δικαστήριο σε αυθεντία. Ζήτησε δε να απορριφθεί η Αίτηση με έξοδα σε βάρος των Αιτητών. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Το κύριο νομικό στήριγμα και υπόβαθρο της αίτησης είναι το άρθρο 382 του Περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ 113 το οποίο έχει ως ακολούθως: Άρθρο 382: "Όταν εταιρεία είναι ενάγουσα σε οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νομική διαδικασία, κάθε Δικαστής που έχει δικαιοδοσία στο θέμα δύναται, αν φαίνεται με αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπάρχει λόγος να πιστεύει ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του εναγομένου αν αυτός επιτύχει στην υπεράσπιση του, να ζητήσει να δοθεί ικανοποιητική εγγύηση για τα έξοδα εκείνα, και δύναται να αναστείλει όλες τις διαδικασίες μέχρι να δοθεί η εγγύηση". Όπως φαίνεται από την Νομολογία η έκδοση ή μη διατάγματος ασφάλειας εξόδων ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται δικαστικά με βάση όλα τα γεγονότα που βρίσκονται ενώπιον του και υπό το φως του άρθρου 30 του Συντάγματος και του άρθρου 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών που κύρωσε η Κυπριακή Δημοκρατία. Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου διαφαίνεται ότι για την έκδοση διατάγματος ασφάλειας εξόδων εναντίον της εταιρείας πρέπει να πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (Α) να υπάρχει αξιόπιστη μαρτυρία και (Β) να φαίνεται στο Δικαστήριο με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπάρχει λόγος να πιστεύει ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του εναγομένου εάν επιτύχει η υπεράσπιση του. Επειδή τέθηκε θέμα ποιος είναι ο ενάγων και οι μεν Αιτητές υποστήριξαν ότι είναι η εταιρεία οι δε Καθ΄ ων η Αίτηση ότι είναι ο Επίσημος Παραλήπτης και επειδή μια από τις προϋποθέσεις του άρθρου 382 είναι η εταιρεία να είναι ενάγουσα έχω την εντύπωση ότι πρώτα πρέπει να απαντηθεί το ζήτημα αυτό. Από το σύνολο των διατάξεων του Περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ. 113 που ρυθμίζει τα της διάλυσης και εκκαθάρισης εταιρείας πουθενά δεν φαίνεται ότι ο Επίσημος Παραλήπτης αντικαθιστά την εταιρεία. Απεναντίας εκείνο το οποίο μπορεί κάποιος να διακρίνει είναι ότι ο Επίσημος Παραλήπτης ενεργεί για την εταιρεία. Άλλωστε παύει να υπάρχει η εταιρεία με την μη ύπαρξη της. Επομένως κρίνω ότι στην περίπτωση μας οι ενάγοντες είναι η εταιρεία. Επίσης πρέπει να απαντηθεί στο στάδιο αυτό και η εισήγηση των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι το άρθρο 382 του ΚΕΦ. 113 είναι αντισυνταγματικό. Πρέπει να πω ότι η θέση αυτή δεν προωθήθηκε με σοβαρότητα και ούτε επεξηγήθηκε με επιχειρήματα και παραπομπές σε νομολογία και αυθεντίες αλλά μόνο επιφανειακά τέθηκε με την γενική αναφορά ότι έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 30 του Συντάγματος. Ένας νόμος και/ή άρθρο ή άρθρα αυτού τεκμαίρεται ότι είναι συνταγματικά εκτός εάν αποδειχθεί το αντίθετο. Δεν τέθηκε οτιδήποτε ενώπιον μου με βάση το οποίο να καταφαίνεται και να αποδεικνύεται ότι προσκρούει το άρθρο αυτό στην αναφερθείσα διάταξη του Συντάγματος. Ως εκ τούτου η εισήγηση αυτή απορρίπτεται. Επανέρχομαι στο ουσιαστικό ζήτημα της αίτησης. Στην υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης ν. Γενικών Ασφαλίσεων Κύπρου Λτδ (αρ. 2)
(2005)1 Α.Α.Δ. 1446 λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον έντιμο Δικαστή κ. Νικολάου: "Η ασφάλεια εξόδων δεν πρέπει να λειτουργεί με τρόπο που να στερεί το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Βέβαια στην προκειμένη περίπτωση η οικονομική αδυναμία των εφεσειόντων αποτελούσε το έρεισμα του αιτήματος των εφεσιβλήτων για ασφάλεια εξόδων. Προβλέπεται από το άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια. Πρέπει όμως να ερμηνεύεται με τρόπο που να λαμβάνει υπόψη όχι μόνο την οικονομική αδυναμία ενάγουσας εταιρείας, όπως και την αντίστοιχη εύλογη ανησυχία αντίδικου για τα έξοδα του, αλλά και το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο. Αλλιώς δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης διατάγματος . Χρειάζεται ισορροπία." Το γεγονός ότι η εταιρεία βρίσκεται υπό διάλυση παρέχει έρεισμα να πιστεύεται ότι η εταιρεία δεν θα είναι σε θέση να ανταποκριθεί στην υποχρέωση της, τεκμήριο που παραμένει ισχυρό εκτός εάν παρασχεθούν ενδείξεις περί του αντιθέτου (βλ. Burley on Companies, 12th edition, page 771, City of Moscow Gas Co v. International Financial Society
(1872)7 Ch. APP. 225, Freehold Land and Brickmaking Co v. Spargo
(1868)W.N. 94). Από την άλλη όμως η έκδοση διατάγματος παραλαβής δεν καταδεικνύει αφ΄ ευατής έλλειψη οικονομικής δυνατότητας για την παροχή ασφάλειας εξόδων (βλ. ανωτέρω Επίσημος Παραλήπτης ν. Γενικών Ασφαλίσεων Κύπρου Λτδ (Αρ. 2)). Θα πρέπει όμως να λεχθεί ότι εκτός από το γεγονός ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση βρίσκονται υπό εκκαθάριση κανένα άλλο αντικειμενικό γεγονός, όπως παρουσίαση οφειλών από Δικαστικές αποφάσεις ή άλλες οφειλές, δεν δεικνύει την πραγματική οικονομική κατάσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση και εάν βρίσκονται σε δεινή οικονομική κατάσταση που δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε μελλοντικές υποχρεώσεις. Από την άλλη πάλι οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν παρείχαν ενδείξεις ότι είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους αφού δεν αναφέρεται τίποτε περί τούτου στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Έτσι οι μεν Αιτητές υποστηρίζουν ότι, με μόνο το δεδομένο ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση βρίσκονται υπό εκκαθάριση και το τεκμήριο που δημιουργείται απ΄ αυτό το γεγονός, ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 382 του ΚΕΦ. 113, οι δε Καθ΄ ων η Αίτηση δεν αναφέρουν τίποτε περισσότερο απ΄ ότι τελούν υπό εκκαθάριση και ότι η έκδοση του διατάγματος θα τους στερούσε το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο αφού τους υπόλοιπους ισχυρισμούς τους για το ποιος είναι ο ενάγων και ότι το άρθρο 382 είναι αντισυνταγματικό απορρίφθησαν από το Δικαστήριο. Η αναφορά όμως των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι η έκδοση του διατάγματος για ασφάλεια ή εγγύηση εξόδων θα αποτελούσε απαγορευτικό μέτρο στην προώθηση της υπόθεσης τους, εξυπακούει ότι παραδέχονται ότι δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν σε μια τέτοια μέλλουσα υποχρέωση που θα δημιουργηθεί από τυχόν επιτυχία της υπεράσπισης των Αιτητών. Το Δικαστήριο όμως πρέπει να στρέψει την προσοχή του και στην δύναμη και ισχύ ή αδυναμία της υπόθεσης των Καθ΄ ων η Αίτηση, παράγοντα που πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη. Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι ο ενάγων έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας (βλ. A. Practical Approach to Civil Procedure S. Sine 8η έκδοση, παράγρ. 36.4.3 σελ. 406). Προς αυτή την κατεύθυνση εκείνο το οποίο έχει ενώπιον του το Δικαστήριο είναι από την μια η Έκθεση απαίτησης των Καθ΄ ων η Αίτηση και από την άλλη η Έκθεση Υπεράσπισης των Αιτητών. Από αντικειμενική αντίκρυση της Έκθεσης Απαίτησης και της Έκθεσης Υπεράσπισης καθίσταται δυνατή η εκτίμηση σε σχέση μ΄ αυτό τον παράγοντα. Στην παράγρ. 5(α)(β)(γ) και ιδίως το (δ) της Έκθεσης Απαίτησης διαφαίνεται, έχοντας υπόψη την σχετική νομοθεσία επί του θέματος που βασίζεται η αγωγή και της τροποποίησης που επήλθε, ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση έχουν ισχυρή και δυνατή υπόθεση σε αντίθεση με τους Αιτητές οι οποίοι στην Έκθεση υπεράσπισης τους δεν είναι τόσο συγκεκριμένοι και σαφείς και περιορίζονται σε γενική άρνηση των ισχυρισμών που προβάλλονται στην έκθεση απαίτησης, με αναφορά στις δύο συμφωνίες που υπόγραψαν μεταξύ τους και ότι δεν προέβησαν σε παράνομες χρεώσεις τόκων του λογαριασμού των Καθ΄ ων η Αίτηση. Η απαίτηση των Καθ΄ ων η Αίτηση ανέρχεται στο ποσό των Λ.Κ.15.283.03σεντ και οι Αιτητές αξιώνουν την έκδοση διατάγματος ασφάλειας εξόδων για Λ.Κ.8.000, δοθέντος της αδυναμίας των Καθ΄ ων η Αίτηση να καταβάλουν το ως άνω ποσό των Λ.Κ.8.000 ως ασφάλεια εξόδων ως οι ίδιοι παραδέχονται έμμεσα και της ισχύς της υπόθεσης τους και ισοζυγίζοντας και εξισορροπώντας τους σχετικούς παράγοντες κρίνω ότι εάν εξέδιδα το αιτούμενο διάταγμα θα απέκλεια την πρόσβαση των Καθ΄ ων η Αίτηση στο Δικαστήριο. Έτσι εξασκώντας την διακριτική μου εξουσία η πλάστιγγα γέρνει υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών. Για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο