KΥΠΡΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ν. ΧΡΥΣΤΑΛΛΑΣ Κ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Αρ. Αγωγής: 728/04, 30/03/2007

(3)του Συντάγματος και των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Στην αίτηση καταγράφονται συνοπτικά τα γεγονότα που στηρίζεται η αίτηση τα οποία καταγράφονται και στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας που συνοδεύει την αίτηση. Σ΄ αυτήν εν συντομία αναφέρει ότι λόγω κακής συνεννόησης με τον προηγούμενο δικηγόρο της, που αποσύρθηκε, της αναφέρθηκε σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε μαζί του, διαφορετικός αριθμός υπόθεσης και άλλη ημερομηνία που ήταν ορισμένη η υπόθεση με αποτέλεσμα να μην εμφανισθεί στην υπόθεση αυτή κατά την ημέρα που ήταν ορισμένη για ακρόαση. Ένεκα δε του ότι ο προηγούμενος δικηγόρος της χειριζόταν πολλές υποθέσεις της δεν αντιλήφθηκε το λάθος που έγινε έγκαιρα. Αφού διόρισε άλλο δικηγόρο και διαπιστώθηκε το λάθος επικοινώνησε τηλεφωνικά και πάλι με τον προηγούμενο δικηγόρο της οπότε και της αναφέρθηκε ο σωστός αριθμός τον οποίο έδωσε στο νέο δικηγόρο της ο οποίος διαπίστωσε από το Δικαστήριο ότι είχε εκδοθεί απόφαση εναντίον της δύο

(2)ημέρες προηγουμένως. Επίσης ισχυρίζεται ότι ουδέποτε έλαβε επιστολή από τον προηγούμενο δικηγόρο της με την οποία να την ενημερώνει για τον αριθμό της υπόθεσης και για την ημέρα που ήταν ορισμένη η υπόθεση της. Ακόμη δε ότι δεν της δόθηκε ο φάκελος της. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι έχει καλή υπεράσπιση και ανταπαίτηση στην οποία αναφέρει ότι ουδέποτε προσέλαβε τον ενάγοντα για να τις προσφέρει υπηρεσίες της δήθεν ειδικότητας του και ούτε συνάφθηκε ή υπογράφηκε μεταξύ τους καμία συμφωνία και ούτε του οφείλει το ποσό για το οποίο εκδόθηκε η απόφαση. Αφού στη συνέχεια περιγράφει τις συνθήκες γνωριμίας τους, την προθυμία του να την βοηθήσει αφιλοκερδώς και τις προτάσεις που τις έκανε για να συνάψουν σχέσεις τις οποίες απέρριψε, ισχυρίζεται ότι την εξαπάτησε και με δόλο και ψευδείς παραστάσεις της απέσπασε το ποσό των Λ.Κ.2.000 για να τις εξασφαλίσει δάνεια από την Ελληνική Τράπεζα περί τις Λ.Κ.144.000. Τέλος αναφέρει ότι εάν οι κάποιες συμβουλές που τις έδωσε φιλικά και οι λίγες φορές που την συνόδεψε στην Ελληνική Τράπεζα και στην Σ.Π.Ε. Κοντέας πρέπει να αμειφθούν, όπως το τοποθετεί, κατά το Δικαστήριο, τότε με το ποσό των Λ.Κ. 2.000 που της απέσπασε υπερκαλύπτονται αυτές. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Ο Καθ΄ ου η Αίτηση κατεχώρησε ένσταση στις 26.02.07 η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του ίδιου, με την οποία επισυνάπτονται η ένορκη δήλωση με βάση την οποία εκδόθηκε η απόφαση εναντίον της Αιτήτριας στις 22.11.06, τα επισυναπτόμενα μ΄ αυτήν τεκμήρια ήτοι οι συμφωνίες ημερομηνίας 13.11.02 και 02.01.03 και ο χρεωστικός λογαριασμός, η ένορκη δήλωση του προηγούμενου δικηγόρου της Αιτήτριας, Σωφρόνιου Σωφρονίου και η ένορκη δήλωση της δικηγόρου Διαμάντω Γρηγόρη που εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο του Ανδρέα Θ. Μαθηκολώνη & Σια, δικηγόρος του Καθ΄ ου η Αίτηση. Η ένσταση βασίζεται στην Δ.33 Θ.5 και 15, Δ.40, Δ.48 Θ.1-9 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 47 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στο Κοινοδίκαιο και στις Αρχές της Επιείκειας. Ως λόγοι ένστασης προβάλλονται οι ακόλουθοι:

(1)Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος

(2)Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι γενική και αόριστη και συνεπώς είναι νόμω και ουσία αστήρικτη.

(3)Η αίτηση είναι παράτυπη αφού σ΄ αυτήν περιέχονται και γεγονότα.

(4)Η αιτήτρια δεν έχει υπεράσπιση στην ουσία της υπόθεσης ούτε προοπτική επιτυχίας στην ανταπαίτηση της.

(5)Η αίτηση είναι εκπρόθεσμη.

(6)Η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση αρνείται τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας που συνοδεύει την αίτηση, υιοθετεί ουσιαστικά τα όσα αναφέρει στην ένορκη δήλωση του και τα επισυναπτόμενα μ΄ αυτήν τεκμήρια με βάση την οποία εκδόθηκε η απόφαση που πολύ συνοπτικά είναι ότι της πρόσφερε υπηρεσίες για εξασφάλιση δανείου και γι΄ αυτόν τον σκοπό υπεγράφησαν δύο συμφωνίες ημερομηνίας 13.11.02 και 02.01.03 και εκδόθηκε σχετικός χρεωστικός λογαριασμός τον οποίο δεν πλήρωσε. Περαιτέρω αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του δικηγόρου Σωφρόνιου Σωφρονίου και της Δικηγόρου Διαμάντω Γρηγορίου. Στην ένορκη δήλωση του ο Σωφρόνιος Σωφρονίου, προηγούμενος δικηγόρος της Αιτήτριας, αναφέρει ότι τα όσα καταγράφονται στις παραγράφους 2 και 3 της ένορκης δήλωσης της αιτήτριας, που ουσιαστικά είναι οι λόγοι της μη εμφάνισης της, δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια και δηλώνει ότι την εκπροσωπούσε ως δικηγόρος της από τις 26.03.04 μέχρι τον Οκτώβριο του 2006 ότε και προέκυψε διαφωνία στον τρόπο χειρισμού της υπόθεσης. Ένεκα τούτου της ανακοίνωσε τόσο προφορικά σε συνάντηση στο γραφείο του, όσο και τηλεφωνικά αλλά και με επιστολή του που είναι κατατεθειμένη στο φάκελο του Δικαστηρίου ότι δεν μπορούσε να την εκπροσωπεί πλέον και ότι στις 20.10.06 που ήταν ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση θα αποσύρετο από δικηγόρος της και ότι η ίδια έπρεπε να είναι παρούσα στο Δικαστήριο. Η ίδια αποδέχθηκε και συμφώνησε να αποσυρθεί από δικηγόρος της και επίσης συμφώνησε να εξοφλήσει την αμοιβή του και να παραλάβει το φάκελο της αλλά έκτοτε δεν επικοινώνησε ξανά μαζί του. Τόνισε δε ιδιαίτερα ότι ουδέποτε της κοινοποίησε είτε προφορικά είτε με επιστολή λανθασμένο αριθμό της υπόθεσης ή λανθασμένη ημερομηνία της ακρόασης της υπόθεση. Η δικηγόρος Διαμάντω Γρηγόρη στην ένορκη δήλωση της αναφέρει τί έγινε στις 20.10.06 και τί στις 22.11.06 που η ίδια ήταν παρούσα. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Ο δικηγόρος της Αιτήτριας στην αγόρευση του εισηγήθηκε, με αναφορά τόσο στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, όσο και του Καθ΄ ου η Αίτηση, ότι έχει καλή υπεράσπιση και αμέσως μόλις πληροφορήθηκε για την υπόθεση της κατεχώρησε την αίτηση για παραμερισμό της απόφασης. Έδωσε έμφαση στην επιστολή του προηγούμενου δικηγόρου της Αιτήτριας που βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου ότι δεν αναφέρεται σ΄ αυτήν ότι εάν δεν παρουσιάζετο θα εκδίδετο απόφαση εναντίον της. Επίσης εισηγήθηκε ότι η ημερομηνία 22.11.06 που ορίστηκε η υπόθεση γι΄ απόδειξη αποτελεί ημερομηνία ακρόασης. Παρέθεσε δε σχετική Νομολογία και ζήτησε να εκδοθεί διάταγμα παραμερισμού της απόφασης. Η συνήγορος του Καθ΄ ου η Αίτηση εισηγήθηκε ότι η αίτηση είναι εκπρόθεσμη αφού η ημερομηνία ακρόασης της υπόθεσης ήταν η 20.10.06 και η ημερομηνία 22.11.06 που ήταν ορισμένη γι΄ απόδειξη δεν αποτελεί ημερομηνία ακρόασης και ότι η αίτηση είναι παράτυπη. Περαιτέρω εισηγήθηκε ότι η Αιτήτρια δεν έχει καλή υπεράσπιση και η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική. Τέλος ανάφερε ότι τα όσα αναφέρει ο προηγούμενος δικηγόρος της Αιτήτριας Σωφρόνιος Σωφρονίου παρέμειναν αδιαμφισβήτητα αφού ούτε αντεξετάστηκε ούτε καταχωρήθηκε απαντητική ένορκη δήλωση. Ζήτησε δε την απόρριψη της αίτησης με έξοδα υπέρ του Καθ΄ ου η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η απόφαση της οποίας επιδιώκεται ο παραμερισμός της, εκδόθηκε δυνάμει της Δ.33 Θ.3, λόγω μη παρουσίασης της Αιτήτριας κατά την ημέρα της ακρόασης, 20.10.06, αν και γνώριζε την ημερομηνία, η οποία ορίστηκε γι΄ απόδειξη στις 22.11.06, ότε και εκδόθηκε η απόφαση. Σύμφωνα με την Δ.33 Θ.5 απόφαση που εκδίδεται κατ΄ αυτόν τον τρόπο δύναται να παραμερισθεί, εφ΄ όσον υποβληθεί αίτηση εντός 15 ημερών από την δίκη. Η Δ.33 Θ.5 προνοεί τα ακόλουθα: "Any judgment obtained where one party does not appear at the trial may in a proper case be set aside by the Court upon such terms as may seem fit, upon an application made within fifteen days after the trial". Σε ελεύθερη μετάφραση: "Οποιαδήποτε απόφαση, η οποία λαμβάνεται λόγω μη εμφάνισης του ενός διαδίκου κατά τη δίκη μπορεί σε κατάλληλη περίπτωση να ακυρωθεί από το Δικαστήριο με τέτοιους όρους που θα έκρινε σκόπιμους, κατόπιν αίτησης που υποβάλλεται εντός δεκαπέντε ημερών μετά τη δίκη." Θα εξετάσω πρώτα το θέμα κατά πόσο η αίτηση καταχωρήθηκε εμπρόθεσμα ή εκπρόθεσμα. Για να γίνουν καλύτερα κατανοητά τα όσα θα ακολουθήσουν κατωτέρω θαρρώ πως πρέπει να καταγραφεί και η Δ.33 Θ.3 η οποία προβλέπει τα εξής: "If on the day fixed for trial the plaintiff appears when the trial is called on but the defendant does not, then upon proof being given of the defendant having been given notice of such day, the plaintiff may prove his claim, so far as the burden of proof lies upon him and judgment may be given accordingly". Σε ελεύθερη μετάφραση: "Aν κατά την ημέρα ορισμού της ακρόασης ο Ενάγοντας εμφανισθεί όταν πρόκειται να αρχίσει η ακρόαση αλλά ο Εναγόμενος δεν εμφανίζεται τότε, αφού δοθεί απόδειξη ότι ο Εναγόμενος επήρε ειδοποίηση της ορισθείσης ημέρας, ο Ενάγοντας μπορεί να αποδείξει την απαίτηση του στον βαθμό που το βάρος αποδείξεως βαρύνει αυτόν και μπορεί να δοθεί ανάλογη απόφαση". Από το λεκτικό της πιο πάνω Δ.33 Θ.3 καταδεικνύεται ότι δεν είναι αρκετό να μην εμφανίζεται ο εναγόμενος κατά την ημέρα της δίκης για να δύναται ο ενάγων να προχωρήσει στην απόδειξη της αξίωσης του αλλά απαιτείται να αποδειχθεί ότι ο εναγόμενος γνώριζε την ημέρα της δίκης. Με τα όσα η Αιτήτρια στις παραγράφους 2 και 3 της ένορκης δήλωσης της που συνοδεύει την αίτηση αναφέρει, επιχειρεί ακριβώς να προσβάλει την εγκυρότητα της απόφασης επί αυτού του θέματος και να αναδείξει το σφάλμα, περί τούτου, του Δικαστηρίου όταν εξέδιδε την απόφαση του στις 22.11.06. Όμως όταν η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο προηγούμενος δικηγόρος της έδωσε λανθασμένο αριθμό υπόθεσης και λανθασμένη ημερομηνία πουθενά δεν αναφέρει ποιος ήταν αυτός ο άλλος αριθμός υπόθεσης και η άλλη ημερομηνία. Ισχυρίζεται επίσης ότι δεν έλαβε καμία επιστολή από τον προηγούμενο δικηγόρο της, Σωφρόνιο Σωφρονίου, με την οποία την ενημέρωνε για τον αριθμό της υπόθεση και την ημερομηνία που ήταν ορισμένη. Ο ισχυρισμός αυτός προφανώς γίνεται για να εξουδετερώσει την επιστολή ημερομηνίας 28.09.06 που έστειλε ο κος Σωφρονίου σ΄ αυτήν με την οποία την ενημέρωνε τόσο για τον αριθμό της υπόθεσης της και τα διάδικα μέρη, όσο και την ημέρα, 20.10.06, και την ώρα 10:30, που ήταν ορισμένη η υπόθεση γι΄ ακρόαση. Παρέλειψε όμως να αναφέρει ότι η διεύθυνση που στάληκε ταχυδρομικά η επιστολή δεν ήταν η δική της, ή ότι άλλαξε διεύθυνση ή οτιδήποτε άλλο που να μπορεί έστω και επιφανειακά ή και ουσιαστικά να δικαιολογήσει τον ισχυρισμό της αυτό. Απεναντίας με την αίτηση της ημερομηνίας 07.12.06 επιβεβαιώνει ότι η διεύθυνση της συνεχίζει να είναι στον Κάτω Δρυ αφού πουθενά στην ένορκη δήλωση της δεν αναφέρει οτιδήποτε άλλο. Όμως πολύ σημαντικό είναι ότι η επιστολή αυτή δεν στάληκε μόνο ταχυδρομικά αλλά και με ΦΑΞ στον αρ. τηλ. 25713215 για το οποίο καμία αναφορά δεν γίνεται στην ένορκη δήλωση της. Ο συνήγορος της εισηγήθηκε στο Δικαστήριο ότι στην επιστολή δεν αναφέρεται ότι εάν η Αιτήτρια παραλείψει να εμφανιστεί κατ΄ εκείνην την ημέρα μπορεί να εκδοθεί απόφαση εναντίον της. Στην Δ.33 Θ.3 η μόνη προϋπόθεση, για να δύναται ο ενάγων να προχωρήσει στην απουσία του εναγομένου, καθίσταται η γνωστοποίηση στον εναγόμενο η ημέρα της δίκης και όχι τι θα ακολουθήσει. Επομένως η εισήγηση αυτή δεν μπορεί να ευσταθήσει. Πέραν όμως των πιο πάνω, όλους τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας τους αρνείται και τους απορρίπτει ως μη ανταποκρινόμενες στην αλήθεια ο προηγούμενος δικηγόρος της, Σωφρόνιος Σωφρονίου, ο οποίος στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την αίτηση αναφέρει ότι όχι μόνο της έστειλε επιστολή, αλλά είχε τηλεφωνική επικοινωνία και προσωπική συνάντηση στο γραφείο του που τις ανακοίνωσε ότι θα αποσύρετο από δικηγόρος της στις 20.10.06 και ότι η ίδια έπρεπε να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο. Η ίδια αποδέχθηκε και συμφώνησε με τα πιο πάνω και επί πλέον συμφώνησε να τον εξοφλήσει και να πάρει το φάκελο της πράγμα που δεν έπραξε. Η Αιτήτρια δεν ζήτησε από το Δικαστήριο ούτε να τον αντεξετάσει ούτε να καταχωρήσει απαντητική ένορκη δήλωση. Το βάρος ήταν στην Αιτήτρια να αποδείξει τους ισχυρισμούς της πράγμα το οποίο απέτυχε να πράξει. Ως εκ τούτου καταδεικνύεται ότι η Αιτήτρια είχε γνώση για τον αριθμό της υπόθεσης και την ημερομηνία και ώρα που ήταν ορισμένη γι΄ ακρόαση η υπόθεση και παρ΄ όλο τούτο δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο και επομένως η προϋπόθεση που τίθεται στην Δ.33 Θ.3 για να προχωρήσει ο ενάγων να αποδείξει την υπόθεση του πληρείται. Δεδομένου αυτού θα εξετάσω τώρα εάν η Αίτηση είναι εμπρόθεσμη ή εκπρόθεσμη. Στην υπόθεση ANN-CLAIR DEVELOPMENTS LTD V. ΣΤΕΛΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ

(1999)1 (A) AAΔ.537 τα γεγονότα είχαν ως εξής: Αφού συμπληρώθηκαν τα δικόγραφα η υπόθεση ορίστηκε γι΄ ακρόαση στις 11.09.06. Την ημέρα εκείνη στο Δικαστήριο εκπροσωπήθηκε μόνο ο ενάγων ο οποίος ζήτησε όπως η υπόθεση ορισθεί γι΄ απόδειξη. Το Δικαστήριο την όρισε στις 18.09.06 και στη συνέχεια στις 20.09.06 για να συμπληρωθεί η απόδειξη οπότε και εκδόθηκε απόφαση εναντίον του εναγομένου και απορρίφθηκε η ανταπαίτηση του. Στις 08.10.96 καταχωρήθηκε αίτηση παραμερισμού της απόφασης την οποία το Πρωτόδικο Δικαστήριο την απέρριψε καθ΄ ότι έκρινε ότι ήταν εκπρόθεσμη αφού παρήλθαν οι δεκαπέντε

(15)ημέρες από τη δίκη μέσα στις οποίες ήταν επιτρεπτή η καταχώρηση της όπως προβλέπεται από την Δ.33 Θ.

1. Στην Έφεση που ακολούθησε διατυπώθηκαν τρεις λόγοι έφεσης.
2. Αφού παραδέχθηκαν ότι ειδοποιήθηκαν κατάλληλα για την ημερομηνία 11.09.96 εισηγήθηκαν ότι θα έπρεπε να τους είχε γνωστοποιηθεί και η ημερομηνία 18.09.06 που ορίστηκε η υπόθεση γι΄ απόδειξη. Η παράλειψη της γνωστοποίησης τους νομιμοποιούσε στην καταχώρηση της αίτησης παραμερισμού χωρίς τον χρονικό περιορισμό της Δ.33 Θ.
3. Η προθεσμία που τάσσεται ισχύει μόνο εφ΄ όσον τηρείται η προϋπόθεση της Δ.33 Θ.3 σύμφωνα με την οποία απαιτείται απόδειξη πως η ημερομηνία που ορίστηκε γνωστοποιήθηκε.
4. Ότι η περίπτωση καλύπτετο και από την Δ.26 Θ. 14
5. Ότι θα έπρεπε να λειτουργήσει η Δ.64 Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι την περίπτωση την διείπε η Δ.33 Θ.5 η οποία είναι σαφής ότι απόφαση που εκδίδεται με βάση την Δ.33 Θ.3 μπορεί να παραμεριστεί μετά από αίτηση που υποβάλλεται μέσα σε 15 ημέρες από την δίκη. Η εμπλοκή της Δ.26 Θ.14 δεν είναι ορθή. Δεν παρέχεται περιθώριο για εφαρμογή άλλης δικονομικής διάταξης στην περίπτωση. Το αντίθετο θα σήμαινε πως για το ίδιο θέμα ένας θεσμός προβλέπει προθεσμία και άλλος όχι. Στη συνέχεια το Ανώτατο Δικαστήριο επιλαμβάνεται του θέματος της ερμηνείας της δίκης και στην σελίδα 542 αναφέρεται ότι μία ήταν η ημερομηνία που ορίστηκε για δίκη και αυτή ήταν η 11.09.96 για την οποία οι εναγόμενοι ειδοποιήθηκαν κανονικά και η παράλειψη εμφάνισης τους ενεργοποίησε τις πρόνοιες της Δ.33 Θ.
6. Τα όσα ακολούθησαν δεν μπορούσαν να ταξινομούνται ως Δίκη με την έννοια του όρου στο πλαίσιο της Δ.33 Θ.
7. Ο ορισμός της ημερομηνίας για απόδειξη ακόμα και η μη συμπλήρωση της σε μια ημερομηνία δεν την αποχαρακτηρίζει για να την μεταβάλει σε "δίκη" με την έννοια της Δ.33 Θ.
8. Η υπόθεση Μαυρομιχάλη ν. Γενικός Εισαγγελέας

(1996)1 Α.Α.Δ. 530 που επικαλέστηκε ο συνήγορος της Αιτήτριας ήταν υπόψη του Ανωτάτου Δικαστηρίου όταν εξέδιδαν την απόφαση τους στην πιο πάνω υπόθεση ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ και έκριναν ότι η υπόθεση εκείνη διακρίνετο. Επίσης κρίθηκε ότι δεν μπορούσε να παρακαμφθεί το γεγονός ότι η αίτηση ήταν εκπρόθεσμη και να εφαρμοσθεί η Δ.

1. Ακόμη το ότι μόνο ελάχιστος χρόνος παρήλθε από την εκπνοή της προθεσμίας θα μπορούσε να ήταν σχετικός μόνο σε αίτηση για παράταση της προθεσμίας. Στην υπό εξέταση περίπτωση η ημερομηνία της δίκης ήταν μόνο μία αυτή της ημερομηνίας 20.10.
2. Η ημερομηνία 22.11.06 που ορίστηκε η υπόθεση για απόδειξη δεν την μεταβάλλει σε "δίκη" στην έννοια της Δ.33 Θ.
3. Ως εκ τούτου η αίτηση είναι εκπρόθεσμη. Δεν καθίσταται αναγκαίο να εξεταστούν περαιτέρω λόγοι που σχετίζονται με το εάν η Αιτήτρια έχει καλή υπεράσπιση και εάν δικαιολόγησε την μη εμφάνιση της στο Δικαστήριο στις 20.10.06 που με τα όσα ανέφερα πιο πάνω θα έκρινα ότι δεν δικαιολόγησε την μη εμφάνιση της αφού γνώριζε την ημερομηνία 20.10.06 που ήταν η αγωγή ορισμένη γι΄ ακρόαση και θα απέρριπτα την αίτηση και γι΄ αυτό το λόγο. Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να αναλύσω και να εξηγήσω η αίτηση για παραμερισμό ημερομηνίας 07.12.06 κρίνεται ως εκπρόθεσμη και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Ενάγοντα - Καθ΄ ου η Αίτηση και εναντίον της Εναγομένης - Αιτήτριας ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο