ROY CLAYTON WEBSTER ν. DARREN NIGEL POVEY, Αρ. Αγωγής: 132/05, 20 Απριλίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A59 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 132/05 Μεταξύ: ROY CLAYTON WEBSTER, Γρίβα Διγενή 14, Ορόκλινη, Λάρνακα, Ενάγοντα, και DARREN NIGEL POVEY, Γρίβα Διγενή 14, Ορόκλινη, Λάρνακα, Εναγόμενου. ------------------------- Αίτηση ημερ. 19.10.2006 για έκδοση απόφασης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 20 Απριλίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα-Αιτητή: κα Ν. Μαθηκολώνη. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αξίωση του εναντίον του Εναγόμενου - Καθ΄ ου η Aίτηση ο Ενάγοντας - Αιτητής αξιώνει την έκδοση διαταγμάτων με τα οποία να διατάσσεται ο Εναγόμενος ν΄ εγκαταλείψει την κατοικία στην οδό Γρίβα Διγενή 14, ν΄ εμποδίζεται ο Εναγόμενος να πλησιάσει την κατοικία στην οδό Γρίβα Διγενή 14, στην Ορόκλινη, σε απόσταση 10 μέτρων καθώς επίσης νόμιμες αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση και έξοδα. Η βάση της αγωγής είναι η ανεπίτρεπτη συμπεριφορά του Εναγόμενου, η οποία συνιστά οχληρία, στον Ενάγοντα και τη σύζυγό του. Ο εναγόμενος, ο οποίος είναι υιός της συζύγου του Ενάγοντα από τον πρώτο της γάμο, είχε ζητήσει όπως φιλοξενηθεί από τον Ενάγοντα και τη σύζυγό του στην συγκεκριμένη οικία. Αυτοί δέχθηκαν να μείνει μαζί τους πλην όμως λόγω της ανεπίτρεπτης συμπεριφοράς του, η οποία προκύπτει από την κατανάλωση υπερβολικής ποσότητας αλκοόλ, καθώς και της επιμονής του να παραμένει στο σπίτι τους αναγκάστηκαν να καταχωρήσουν την υπό εκδίκαση αγωγή. Η αγωγή καταχωρίστηκε στις 11.1.2005 και μαζί μ΄ αυτήν καταχωρίστηκε μονομερής αίτηση για την έκδοση προστακτικών διαταγμάτων με τα οποία να διατάσσεται ο Εναγόμενος ν΄ εγκαταλείψει την κατοικία του Ενάγοντα. Στις 25.1.2005 εκδόθηκε μονομερές διάταγμα με το οποίο ο Εναγόμενος διατάττετο όπως εγκαταλείψει την κατοικία του Ενάγοντα και όπως σταματήσει να επεμβαίνει παράνομα σ΄ αυτή. Το διάταγμα επιδόθηκε στον Εναγόμενο στις 30.1.2005 αλλά ο Εναγόμενος δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, στις 2.2.2005 που ήταν επιστρεπτέο, γι΄ αυτό και κατέστη απόλυτο. Στις 30.3.2005 καταχωρίστηκε αίτηση για παρακοή του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 25.1.2005 ενόψει του ότι ο Εναγόμενος δεν είχε εγκαταλείψει την κατοικία όπως προβλεπόταν από το διάταγμα. Ο Εναγόμενος παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 6.4.2005 και στις 11.5.2005 δηλώθηκε στο Δικαστήριο ότι εγκατέλειψε την οικία του Ενάγοντα. Στις 19.10.2006 καταχωρίστηκε η παρούσα αίτηση με την οποία ζητήθηκε η έκδοση απόφασης ως η απαίτηση. Ορίστηκε για απόδειξη στις 20.11.2006 ημερομηνία κατά την οποία καταχωρίστηκε Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα - Αιτητή προς απόδειξη των ισχυρισμών του. Στην Ένορκη Δήλωσή του, ημερομηνίας 20.11.2005, ο Ενάγοντας παραδέχεται ότι ο Εναγόμενος εγκατέλειψε την κατοικία του πλην όμως ζήτησε την έκδοση των διαταγμάτων που καταγράφονται στην παράγραφο 12 (Α), (Β) και (Γ) της Έκθεσης Απαίτησης γιατί εάν το προσωρινό διάταγμα παύσει να ισχύει, χωρίς να εκδοθεί τελική απόφαση, είναι η άποψη του Ενάγοντα ότι ο Εναγόμενος θα συνεχίσει να προκαλεί προβλήματα με καταστρεπτικές συνέπειες για τον ίδιο και τη σύζυγό του. Επεσύναψε ως Τεκμήριο Α το ενοικιαστήριο έγγραφο που αφορά την ενοικίαση της συγκεκριμένης κατοικίας και ως Τεκμήριο Β ιατρικό πιστοποιητικό που αφορά την υγεία της συζύγου του. Το Δικαστήριο ζήτησε όπως ακούσει τον Ενάγοντα ενόρκως και όρισε την υπόθεση για το σκοπό αυτό στις 31.1.
- Ενώπιον του Δικαστηρίου ο Ενάγοντας ανέφερε τ΄ ακόλουθα: Ο Εναγόμενος, ο οποίος είναι υιός της συζύγου του από προηγούμενο γάμο, από το 2001 διέμενε μαζί με τον ίδιο και τη σύζυγό του λόγω του ότι απώλεσε την εργασία του στην Αγγλία γιατί είχε πρόβλημα αλκοολισμού. Συμφώνησε τόσο ο Ενάγοντας καθώς και η σύζυγός του να παραμείνει ο Εναγόμενος μαζί τους υπό τον όρο ότι θα σταματήσει την κατανάλωση του αλκοόλ. Όμως, ο Εναγόμενος, συνέχιζε να πίνει με αποτέλεσμα να επιδεικνύει βίαιη συμπεριφορά. Γινόταν λεκτικά βίαιος, έσπαζε έπιπλα, έχανε τις αισθήσεις του και δεν είχε οποιαδήποτε επικοινωνία με το περιβάλλον. Ενώ στα μικρά διαστήματα που ήταν ξεμέθυστος είχε παραισθήσεις ότι τον κυνηγούσαν με όπλα. Η συμπεριφορά του αυτή προκάλεσε στη σύζυγο του Ενάγοντα καρδιακό επεισόδιο. Τότε, ο Εναγόμενος εγκατέλειψε την κατοικία και πήγε στην Αγγλία όπου παρέμεινε για έξι
(6)μήνες. Μετά την παρέλευση των έξι
(6)μηνών ζήτησε ν΄ επιστρέψει λέγοντας ότι δεν κατανάλωνε πλέον αλκοόλ. Όμως, όταν εγκαταστάθηκε στην οικία του Ενάγοντα ξανάρχισε να καταναλώνει αλκοόλ μ΄ αποτέλεσμα να δημιουργούνται συνεχώς προβλήματα μεταξύ του Ενάγοντα και της συζύγου του. Το αποτέλεσμα ήταν να υποστεί κι άλλο εγκεφαλικό επεισόδιο η σύζυγος του Ενάγοντα. Όταν η σύζυγος του υπέστη το τρίτο επεισόδιο αναγκάστηκαν οι ίδιοι να εγκαταλείψουν το σπίτι τους και να φιλοξενηθούν από άλλους μέχρι ν΄ αποχωρήσει από αυτό ο Εναγόμενος. Ήταν η θέση του ότι αν η σύζυγός του υποστεί και άλλο εγκεφαλικό επεισόδιο πιθανόν να είναι και θανατηφόρο. Κατέληξε, ότι αν δεν εκδοθεί το τελικό διάταγμα ο Εναγόμενος θα επιστρέψει πίσω στο σπίτι με θλιβερά αποτελέσματα για όλους. Μετά το τέλος της μαρτυρίας του Ενάγοντα η κα Μαθηκολώνη περιόρισε την αξίωσή της στο αιτητικό (Γ) της παραγράφου 12 του Κλητηρίου Εντάλματος με το οποίο ζητείται: «Διάταγμα που να εμποδίζει τον Εναγόμενο να πλησιάσει στην ως άνω κατοικία σε απόσταση 10 μέτρων ή και οποιαδήποτε άλλη απόσταση που ήθελε κρίνει εύλογο και δίκαιο το Δικαστήριο.» Ο Ενάγοντας δεν μου άφησε καμιά αμφιβολία ότι έλεγε την αλήθεια. Χωρίς οποιαδήποτε υπερβολή, με εμφανή όμως την ταλαιπωρία που του έχει προκαλέσει η όλη ιστορία στο πρόσωπό του, προσπάθησε να εξηγήσει στο Δικαστήριο τα γεγονότα της υπόθεσης με σοβαρότητα και θετικότητα. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητά της. Σύμφωνα με το σύγγραμμα του Halsbury´s Laws of England, 4η Έκδοση, Τόμος 24, στην παράγραφο 801 επεξηγείται η έννοια του απαγορευτικού διατάγματος ως ακολούθως: «Meaning of 'injuction'»: An injuction is a judicial remedy by which a person is ordered to refrain from doing or ordered to do a particular act or thing. In the former case it is called a prohibitory or restrictive injuction, and in the latter a mandatory injuction. Either type of injunction may be interlocutory or perpetual. An injunction may be interlocutory or perpetual. An injunction is a remedy of an equitable nature and therefore acts in personam." Ενώ αναφορικά με την έκδοση διαρκούς απαγορευτικού διατάγματος το σύγγραμμα του Halsbury´s, (ανωτέρω), στην παράγραφο 826 αναφέρει τ΄ ακόλουθα: «826. Injury must be continuous or irreparable. Prima facie the court will not grant an injunction to restrain an actionable wrong for which damages are an adequate remedy. Where the court interferes by way of injunction to prevent an injury in respect of which there is a legal remedy, it does so upon either of two distinct grounds: first, that the injury is continuous and second, that it is irreparable. By "continuous injury" is meant injury which would necessitate the bringing of a series of actions in order to obtain the damages to which such continual annoyance would entitle a plaintiff. If it is a continuing injury the court will not refuse an injunction because the actual damage arising from it is slight. By ´irreparable injury´ is meant injury which is substantial and could never be adequately remedied or atoned for by damages or any other decree which the court may pronounce, not injury which cannot possibly be repaired." Ενώ στο σύγγραμμα Kerr on Injunctions, 6η έκδοση, σελ. 94 καταγράφεται ότι το Δικαστήριο μπορεί ν΄ εκδώσει διάταγμα με το οποίο ν΄ απαγορεύεται η είσοδος του παιδιού στο σπίτι των γονιών του βλ. Stevens v. Stevens
(1907)24 T.L.R. 20. Το συγκεκριμένο απόσπασμα αναφέρει: «The Court will in a very grave case grant an injunction at the instance of a parent to restrain a son from entering his parent´s house.» Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω νομικές αρχές στα υπό κρίση γεγονότα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχει συνεχής βλάβη, η οποία είναι τέτοιου είδους που δεν μπορεί ν΄ αποκατασταθεί με την επιδίκαση οποιονδήποτε αποζημιώσεων. Η συμπεριφορά του Εναγόμενου φαίνεται ν΄ επηρεάζει σοβαρά την υγεία τόσο της συζύγου του Ενάγοντα καθώς και του ίδιου του Ενάγοντα σε τέτοιο βαθμό που στην περίπτωση της συζύγου του πιθανόν να καταστεί μοιραία. Οπόταν, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η βλάβη από την συμπεριφορά του Εναγόμενου εκτός από συνεχής είναι και ανεπανόρθωτη και δεν μπορεί να θεραπευθεί με την επιδίκαση αποζημιώσεων ή την παροχή οποιασδήποτε άλλης θεραπείας εκτός από την έκδοσή του απαγορευτικού διατάγματος. Η δική μας νομολογία έχει καθορίσει, σε αριθμό αποφάσεων, ότι η διακριτική ευχέρεια η οποία παρέχεται για την έκδοση ή μη απαγορευτικού διατάγματος, ασκείται δικαστικά με κύριο έρεισμα το σκοπό για τον οποίο επιζητείται η θεραπεία. Εφόσον αντικείμενο του διατάγματος είναι η προστασία έναντι συνεχιζόμενης παραβίασης των δικαιωμάτων του Ενάγοντα, η έκδοση απαγορευτικού διατάγματος αποτελεί το φυσικό επακόλουθο βλ. Γιαβρή κ.ά ν. Πάσιου
(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 125. Μπορεί το Δικαστήριο ν΄ αρνηθεί την έκδοση διατάγματος εφόσον η ζημιά του Ενάγοντα είναι τέτοια που μπορεί ν΄ αποκατασταθεί με αποζημιώσεις. Όμως, η έκδοση απαγορευτικού διατάγματος θεωρείται, εκ πρώτης όψεως, η πρέπουσα θεραπεία για την προστασία των δικαιωμάτων του προσφεύγοντος από μελλοντικές παραβιάσεις. Η υπό εξέταση υπόθεση συνιστά κλασσική περίπτωση παροχής απαγορευτικού διατάγματος για την προστασία των δικαιωμάτων του Ενάγοντα και συνεπακόλουθα της συζύγου του, της οποίας η υγεία είναι κλονισμένη, από την παρενόχληση και την ψυχική φόρτιση που της προκαλεί η συμπεριφορά του Εναγόμενου. Η άρνηση του διατάγματος θα ισοδυναμούσε με την παραχώρηση άδειας στον Εναγόμενο να συνεχίσει να συμπεριφέρεται απρεπώς και ν΄ αδικοπραγεί σε βάρος του Ενάγοντα και της συζύγου του. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου επιλέγω ν΄ ασκήσω την διακριτική μου ευχέρεια υπέρ του Ενάγοντα και να εκδώσω διάταγμα με το οποίο ν΄ εμποδίζεται ο Εναγόμενος να πλησιάζει την κατοικία του Ενάγοντα σε απόσταση μικρότερη των 10 μέτρων. Συνεπακόλουθα, ο Εναγόμενος - Καθ΄ ου η αίτηση επιβαρύνεται με τα έξοδα της διαδικασίας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............................ Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο