← Κύπρος

Σάββα Κασιανίδη ν. Κώστα Στυλιανού, Αρ. Αγωγής: 7/05, 27 Απριλίου 2007

Σάββα Κασιανίδη ν. Κώστα Στυλιανού, Αρ. Αγωγής: 7/05, 27 Απριλίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A65 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7/05 Μεταξύ: Σάββα Κασιανίδη Ενάγοντα -και- Κώστα Στυλιανού Εναγομένου ____________________ Ημερομηνία: 27 Απριλίου 2007 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα: Η κα Γιολάντα Ζαχαρίου. Για τον Εναγόμενο: Ο κ. Γιώργος Λουκαϊδης. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας αξιώνει το ποσό των Λ.Κ.3.340 ως οφειλόμενη προμήθεια και / ή αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας και / ή βάσει των αρχών περί αδικαιολόγητου πλουτισμού, νόμιμο τόκο και έξοδα. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης κατά ή περί το έτος 2004 ο ενάγοντας, ο οποίος ήταν κτηματομεσίτης, σύνηψε συμφωνία με τον εναγόμενο, ιδιοκτήτη και / ή διαχειριστή και / ή υπεύθυνο του ξενοδοχείου και / ή διαμερισμάτων «ONISILLOS HOTEL», «με την οποία ο εναγόμενος θα εξεύρισκε ενοικιαστές για τα πιο πάνω διαμερίσματα και θα έπαιρνε τη συμφωνημένη και / ή λογική προμήθεια ύψους 6% επί των ενοικίων». Αναφέρει, περαιτέρω η έκθεση απαίτησης ότι ήταν ρητός και / ή εξυπακουόμενος όρος της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας ότι το ποσό της προμήθειας θα ήταν πληρωτέο με την έναρξη της ενοικίασης η οποία έλαβε χώρα περί τον Ιανουάριο του

  1. Ο ενάγοντας με βάση την πιο πάνω συμφωνία βρήκε ενοικιαστές για τα εν λόγω διαμερίσματα για τα οποία τα συνολικά ενοίκια για το έτος 2004 συμποσούνται σε Λ.Κ.65.000, περίπου. Ο εναγόμενος με βάση τους όρους της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας οφείλει στον ενάγοντα ποσοστό 6% επί των ενοικίων ήτοι Λ.Κ.3.900, έναντι των οποίων κατέβαλε στον ενάγοντα ποσό εκ Λ.Κ.560.- και ως εκ τούτου παραμένει οφειλέτης για το υπόλοιπο εκ Λ.Κ.3.340.- Στην υπεράσπιση του ο εναγόμενος αναφέρει ότι ουδέποτε γνώρισε τον ενάγοντα και ουδέποτε προέβη σε οποιαδήποτε συμφωνία μαζί του. Αναφέρει επίσης, μεταξύ άλλων, ότι ουδέποτε το ποσό ενοικίων για το έτος 2004 ήταν Λ.Κ.65.000, ότι η συμφωνία που έγινε ήταν για Λ.Κ.375 για τέσσερα άτομα ή Λ.Κ.240 μηνιαίως για δύο άτομα ενώ η διάρκεια της αφέθη ανοικτή. Αναφέρει, περαιτέρω, ότι ο ενάγοντας δεν ήταν η ενεργός αιτία για την κατάρτιση οποιασδήποτε συμφωνίας και ότι ο εναγόμενος του απέστειλε Λ.Κ.560 χαριστικά χωρίς ο ενάγοντας να ζητήσει οποιοδήποτε άλλο ποσό. Ο Μ.Ε.1 ήταν ο ενάγοντας. Από το 1980 ασκεί το επάγγελμα του κτηματομεσίτη. Κατέθεσε ότι το Νοέμβρη του 2003 του ανέθεσε η εταιρεία Καραμοντάνη, μέσω του κ. Γεωργίου Χριστοδούλου (ή μάστρε Κόκου), να τους εξεύρει διαμερίσματα για 80 - 100 άτομα προσωπικό. Από τον τηλεφωνικό κατάλογο ο μάρτυρας βρήκε ορισμένα ξενοδοχεία και «hotel apartments» μεταξύ των οποίων και το «Ονήσιλος». Τηλεφώνησε στο τελευταίο, ζήτησε το διευθυντή ή ιδιοκτήτη και του έδωσαν τον κ. Κώστα Στυλιανού. Εξήγησε στον τελευταίο ότι η πιο πάνω εταιρεία χρειαζόταν στέγη για 80 - 100 άτομα για ένα χρόνο από τις αρχές του
  2. Του είπε ότι τον ενδιέφερε. Ο μάρτυρας αφού μίλησε με το μάστρε Κόκο ανέλαβε να του διευθετήσει συνάντηση. Τηλεφώνησε στο ξενοδοχείο, μίλησε με τον εναγόμενο και κανόνισε συνάντηση με το μάστρε Κόκο. Συναντήθηκαν οι δύο τους και από ότι φαίνεται, εκ των υστέρων, έκλεισαν τη συμφωνία στην απουσία του Μ.Ε.1 όπως έμαθε μεταγενέστερα από το μάστρε Κόκο. Μετά από παρέλευση μερικών βδομάδων και κάμποσα αναπάντητα τηλεφωνήματα συνάντησε τον εναγόμενο στο «Ονήσιλος» και συζήτησαν για την «υπόθεση της προμήθειας», ο Μ.Ε.1 του είπε ότι «ο κανονισμός για τις ενοικιάσεις είναι 6% πάνω στο ενοίκιο». Ο εναγόμενος τον παζάρεψε και είχαν καταλήξει σε έκπτωση. Ο εναγόμενος του ζήτησε να του δώσει κάποιο χρόνο. Μετά από άλλες δύο επισκέψεις του Μ.Ε.1 τελικά ο εναγόμενος έστειλε επιστολή στο γραφείο του με επιταγή Λ.Κ.560 για την οποία εκδόθηκε η απόδειξη, Τεκμήριο
  3. Τελικά ο εναγόμενος δεν τον αποπλήρωσε και έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του να αποστείλουν την επιστολή, Τεκμήριο 2, ημερομηνίας 15.10.2007, σε σχέση με την οποία δεν έλαβε οποιαδήποτε απάντηση. Σε ερώτηση πόσα ήταν τα ενοίκια απάντησε επί λέξει: «μου είχε πει ότι αρχικά είχε νοικιάσει 17 με 18 διαμερίσματα που το ενοίκιο κυμαινόταν Λ.Κ.350 για τα μεγάλα και Λ.Κ.250 για τα μικρά». Σε σχέση με την προμήθεια από το 6% είχαν συζητήσει «για το 4%, 2% έκπτωση». Σε ερώτηση ποιο ποσό του οφείλει σήμερα ο εναγόμενος ο Μ.Ε.1 απάντησε: «αυτό δεν μπορώ να το πω με ακρίβεια αλλά πιστεύω η Εταιρεία Καραμοντάνη μέσω του λογιστηρίου της μπορεί να το κάνει». Ο ίδιος σήμερα διεκδικεί και 6% προμήθεια στα ενοίκια «τα οποία θα αποδειχθούν». Αντεξεταζόμενος, σε υποβολή ότι ουδέποτε ανέφερε στον εναγόμενο ότι είναι κτηματομεσίτης απάντησε ότι τόνισε ποιος ήταν και για πιο σκοπό του τηλεφώνησε. Πριν τη συνάντηση που είχε ο μάστρε Κόκος με τον εναγόμενο ο Μ.Ε.1 είχε κάνει δύο τηλεφωνήματα στον τελευταίο. Σε υποβολή ότι στα τηλεφωνήματα αυτά δεν μίλησαν καθόλου για προμήθεια απάντησε «δεν είναι απαραίτητο να μιλήσουμε για προμήθεια γιατί οι προμήθειες είναι ορισμένες από το Νόμο». Δέχθηκε ότι δεν μίλησαν για προμήθεια. Σε ερώτηση αν η θέση του είναι ότι συμφώνησε με τον εναγόμενο να του βρει ενοικιαστή και ο εναγόμενος να του πληρώσει προμήθεια ανέφερε ότι ο εναγόμενος δεν του ανέθεσε ποτέ την εξεύρεση πελατών έναντι προμήθειας. Η εταιρεία Καραμοντάνη του είχε ζητήσει να τους βρει χώρο, ο μάρτυρας τηλεφώνησε, μεταξύ άλλων, στον εναγόμενο, του εξήγησε ποιος ήταν και για ποια εταιρεία ενδιαφερόταν και δέχθηκε τη συνεργασία. Ο εναγόμενος δεν του ανέφερε ότι είχε άλλες προτάσεις μέσω άλλων ατόμων από την εταιρεία. Σε ερώτηση αν γνωρίζει πότε η εταιρεία άρχισε την ενοικίαση απάντησε πως όπως έμαθε από τον εναγόμενο, ήταν μέσα Ιανουαρίου,
  4. Σε ερώτηση αν η θέση του είναι ότι ο Νόμος προνοεί το προκαθορισμένο ποσοστό 6% γι΄ αυτό χρέωσε τον εναγόμενο αυτό το ποσό απάντησε ότι αυτό συστήνει ο σύνδεσμος κτηματομεσιτών. Σε υποβολή ότι ποτέ δεν συμφώνησε 6% απάντησε ότι στη συζήτηση που έκαναν με τον εναγόμενο κατέληξαν και αποδέχθηκε το 4%. Δικαιούταν για τη μεσολάβηση του την προμήθεια του ως κτηματομεσίτης. Σε ερώτηση γιατί έστω και προφορικά δεν είπε στον εναγόμενο πόση προμήθεια θα ήθελε αν έκλεινε η συμφωνία απάντησε ότι «οι συμφωνίες γίνονται σε περιπτώσεις που έχουν ιδιαιτερότητα και ζητείται περισσότερη προμήθεια από τη συνηθισμένη» που επιβάλλει ο σύνδεσμος. Σε υποβολή ότι ουδέποτε έγινε συμφωνία και ουδέποτε συμφωνήθηκε προμήθεια 4% με τον εναγόμενο απάντησε ότι ο εναγόμενος τον παζάρευε και του έκανε την έκπτωση, τότε έλεγε ότι θα τον πλήρωνε. Αρνήθηκε υποβολή ότι η μεσολάβηση του δεν ήταν μεσολάβηση κτηματομεσίτη. Εξήγησε την αρμοδιότητα του. Αρνήθηκε υποβολή ότι παρουσιάστηκε ως αντιπρόσωπος της Εταιρείας και όχι ως κτηματομεσίτης. Σε υποβολή ότι το ποσό των Λ.Κ.560 του δόθηκε χαριστικά και πως τηλεφώνησε και ευχαρίστησε τον εναγόμενο απάντησε πως δεν θυμάται αν τηλεφώνησε αλλά πάντα ευχαριστά τους συνεργάτες του. Σε υποβολή ότι ποτέ δεν είπε ότι ήθελε να παίρνει και άλλα, απάντησε πως είχαν καταλήξει σε 4% σε ένα ποσό που είχε βγει τότε. Ο Μ.Ε.2, επιθεωρητής του συμβουλίου εγγραφής κτηματομεσιτών κατάθεσε την άδεια άσκησης επαγγέλματος κτηματομεσίτη του ενάγοντα για το έτος 2003 (Τεκμήριο 3 Α) και 2004 (Τεκμήριο 3 Β). Δεν αντεξετάστηκε. Ο Μ.Ε.3, Δαμιανός Γεωργίου, εργάζεται στην εταιρεία Αδελφοί Καραμοντάνη Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ελέγχει τα τιμολόγια από τους προμηθευτές της εταιρείας, τα οποία ακολούθως πηγαίνουν στο διευθυντή για έγκριση. Με βάση προσφορά η εταιρεία «Ονήσιλος Hotel Apartments» κρίθηκε η πιο συμφέρουσα για την ενοικίαση δωματίων. Σε ερώτηση αν μπορεί να αναφέρει τι ήταν το ενοίκιο που συμφωνήθηκε και πληρώθηκε για την περίοδο από το Δεκέμβριο του 2003 μέχρι το Δεκέμβριο του 2004 απάντησε επί λέξει: «Το ενοίκιο ήταν βασικά δεν θυμάμαι ακριβώς, ήταν αναλόγως των δωματίων γύρω στις Λ.Κ.300, νομίζω;». Κατέθεσε ως Τεκμήριο 4 «κατάσταση τιμολογίων από το λογαριασμό». Από τον Ιανουάριο 2004 μέχρι τις 31.12.2004 πληρώθηκε συνολικά ποσό Λ.Κ.115.
  5. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι μαζί με το διευθυντή της εταιρείας είδαν τις προσφορές οι οποίες ήταν γραπτές. Μετά τη γραπτή προσφορά έγινε συνάντηση μεταξύ Γιώργου Χριστοφή και του διευθυντή της «Ονήσιλος», έγινε παζάρεμα και συμφωνήθηκε μια τιμή πιο κάτω από την προσφορά. Αρχικά έγινε ενοικίαση για δέκα διαμερίσματα, τα οποία μετά αυξήθηκαν με την άλλη συμφωνία, τον αριθμό δεν μπορεί να τον πει. Στο ποσό των Λ.Κ.115.211 συμπεριλαμβάνονται ποσά εκτός της απλής διαμονής. Για την υπεράσπιση κατέθεσε ως Μ.Υ.1 μόνο ο εναγόμενος. Κατέθεσε ότι είναι ο διευθυντής της Εταιρείας «Ονήσιλος Hotel Apartments Ltd» στην οποία ανήκει το όνομα «Ονήσιλος Hotel» και το ξενοδοχείο, το οποίο είναι δύο αστέρων. Κατά την άνοιξη του 2004 γνώρισε το Μ.Ε.1, όταν τον επισκέφθηκε στο ξενοδοχείο μετά από τη συμφωνία που ο Μ.Υ.1 είχε κάνει με την εταιρεία Αδελφοί Καραμοντάνη. Περί το Φθινόπωρο του 2003 η πιο πάνω εταιρεία γύρευε διαμερίσματα για πενήντα περίπου άτομα, πολλοί τους είχαν συστήσει το «Ονήσιλος», τους είχαν δε τηλεφωνήσει δύο - τρία άτομα σχετικά. Κάποιος Μωϋσέως του είχε αναφέρει ότι είχαν συστήσει στον Κόκο Χριστοφή να αποταθεί κοντά του. Την ίδια μέρα ή την επαύριο του τηλεφώνησε ο Μ.Ε.1 και του ανέφερε ότι ήθελε να έρθει κάποιος από την εταιρεία ο οποίος ενδιαφερόταν για τα διαμερίσματα. Ο Μ.Υ.1 του είπε, «ας κοπιάσει». Καθημερινά λαμβάνουν τηλεφωνήματα για διαμονή, κρατήσεις και τα λοιπά. Όταν τηλεφώνησε ο Μ.Ε.1 ζήτησε να μιλήσει με κάποιο υπεύθυνο, ο Μ.Υ.1 απάντησε ως ο διευθυντής του ξενοδοχείου. Μετά ήρθε ο Γιώργος (Κόκος) Χριστοφή εκ μέρους των Αδελφών Καραμοντάνη. Ο Μ.Υ.1 του είπε πως ευχαρίστως διαθέτουν μερικά διαμερίσματα τα οποία του έδειξε και ο Χριστοφή του ζήτησε να τους κάνει μια γραπτή προσφορά. Έκαναν την προσφορά με φαξ και περίμεναν αφού η εταιρεία δεν ήταν σίγουρη πόσα θα ήταν τα άτομα. Μετά από λίγες μέρες του είπαν να του στείλουν έξι έως οκτώ άτομα για δύο - τρία διαμερίσματα, περί τα τέλη του
  6. Το 2004 τους έστειλαν και άλλους και συμπληρώθηκαν τα δέκα ως δώδεκα δωμάτια. Το τηλεφώνημα του ενάγοντα διήρκησε δύο λεπτά και δεν του ανέφερε ότι ήταν κτηματομεσίτης ούτε οτιδήποτε για προμήθεια. Στην πρώτη συνάντηση που είχαν ο ενάγοντας του ανέφερε επί λέξει «ήρθα για την προμήθεια της δουλειάς που κάνεις με τον Καραμοντάνη». Σε ερώτηση του Μ.Υ.1 «ποια προμήθεια;», ο ενάγοντας του απάντησε «σου τηλεφώνησα» και άρχισε να του λέει πως άκουσε ότι είναι κύριος στις υποχρεώσεις του και πως του έχει εμπιστοσύνη πως δεν θα τον αδικήσει. Ο Μ.Υ.1 του ανέφερε ότι οι τιμές που έδωσε στην εταιρεία ήταν εξευτελιστικές, Λ.Κ.375 ενοίκιο τεσσάρων ατόμων το μήνα, αντί Λ.Κ.30 - 35 που πλήρωναν οι τουρίστες δύο άτομα την ημέρα. Είπε στο Μ.Ε.1 ότι θα το σκεφτόταν για να αποφασίσει τι θα έκανε. Ανέφερε και στον Κόκο Χριστοφή ότι ο εναγόμενος ζητούσε προμήθειες ο οποίος του είπε επί λέξει: «στείλε του κάτι να τον φκάλουμε που την κκελέ μας». Έδωσε επιταγή Λ.Κ.560 της σύνταξης του στον κ. Κόκο να την πάρει στον εναγόμενο λέγοντας του αν δεν μείνει ευχαριστημένος να την φέρουν πίσω. Η επιταγή δεν του επιστράφηκε, ούτε απόδειξη πήρε. Μόνο μια φορά είχε συναντήσει τον ενάγοντα και δεν είχε συμφωνήσει να δώσει οποιαδήποτε προμήθεια. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι όταν του τηλεφώνησε ο ενάγοντας του είπε το όνομα του και ότι «η τάδε εταιρεία ενδιαφέρεται για διαμερίσματα», χωρίς να του αναφέρει αριθμό διαμερισμάτων. Του απάντησε ότι είχε μερικά. Σε ερώτηση αν ο Μ.Ε.1 του είπε να κλείσουν ραντεβού με κάποιο από την Εταιρεία Καραμοντάνη απάντησε ότι ο ίδιος ήταν εκεί από τις 5 - 9 το βράδυ και ας κοπιάσει. Ο Μ.Υ.1 είπε στον ενάγοντα πως είναι διευθυντής και υπεύθυνος του ξενοδοχείου. Έγινε συνάντηση με τον κ. Κόκο Χριστοφή και συμφώνησαν αρχικά ότι ήθελαν διαμερίσματα για περίπου 50 άτομα, 10 - 12 διαμερίσματα των τεσσάρων ατόμων για Λ.Κ.
  7. Δεν ξέρει πόσα ενοίκια εισέπραξαν από το Γενάρη 2004 - Δεκέμβρη
  8. Σε ερώτηση αν έκλεισε ραντεβού στα δύο άλλα άτομα που ενδιαφέρθηκαν να ενοικιάσουν διαμερίσματα απάντησε αρνητικά. Μόνο ο ενάγοντας «κάπως τηλεφώνησε μεν για να κλείσει ένα ραντεβού και ήταν η μόνη δουλειά που έκαμε με αυτό το τηλεφώνημα των δύο λεπτών». Όταν τον επισκέφθηκε ο ενάγοντας του είπε πως θα έπαιρνε «την προμήθεια από τη συμφωνία που έκαναν με την Καραμοντάνη». Αρνήθηκε υποβολή ότι εσκεμμένα δεν ανταποκρίθηκε στα τηλεφωνήματα του ενάγοντα. Αρνήθηκε ότι στη συνάντηση δεν ήταν η πρώτη φορά που ο ενάγοντας του ανέφερε το θέμα της προμήθειας 6% αλλά τον είχε καλέσει επανειλημμένα να την καταβάλει. Αρνήθηκε ότι ζήτησε έκπτωση από 6% σε 4% λόγω των χαμηλών τιμών στις οποίες νοίκιασε τα διαμερίσματα. Αρνήθηκε υποβολή ότι είχε ζητήσει πίστωση χρόνου για να προχωρήσει στην πληρωμή της προμήθειας που είχαν συμφωνήσει. Έδωσε τις Λ.Κ.560 γιατί στη δουλειά τους δεν θέλουν να φεύγει κάποιος παραπονεμένος ή να τους κατηγορεί. Το ποσό το έστειλε χαριστικά με προσωπική του επιταγή για την οποία δεν πήρε απόδειξη. Αρνήθηκε ότι η συμφωνία του με τον ενάγοντα για την ενοικίαση ήταν «προσωπικά». Όπως είπε χαρακτηριστικά, «επειδή με ένιψε με τα καλά του λόγια για να τον φκάλω που την κκέλε μου, κατά την καθομιλουμένη, του έδωσα το τσεκ των τριών μηνών μου του μισθού μου». Δεν υπάρχει οποιαδήποτε συμφωνία ως ο ισχυρισμός της παραγράφου 4 της έκθεσης απαίτησης. Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν στο Δικαστήριο. Ο Μ.Ε.1 σε γενικές γραμμές δεν μπορώ να πω ότι δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Αποδέχομαι το μέρος της μαρτυρίας του ότι ο εναγόμενος δεν του ανέθεσε ποτέ την εξεύρεση πελατών έναντι προμήθειας και ότι πριν τη συνάντηση του εναγόμενου με τον Κόκο Χριστοφή της Εταιρείας Καραμοντάνη δεν ανέφερε οτιδήποτε στον εναγόμενο σε σχέση με την καταβολή προμήθειας. Εξάλλου σε σχέση μετά πιο πάνω η μαρτυρία του Μ.Ε.1 δεν αμφισβητήθηκε, συνάδει δε με αυτή του εναγόμενου. Δεν αποδέχομαι όμως το μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα που αφορά το τι διαμείφθηκε μεταξύ του και του εναγόμενου κατά την επίσκεψη του στο ξενοδοχείο «Ονήσιλος». Συγκεκριμένα δεν αποδέχομαι ότι ο εναγόμενος εκ των υστέρων, συμφώνησε να του πληρώσει προμήθεια ύψους 4% αφού ο Μ.Ε.1 του είχε κάνει 2% έκπτωση. Καταρχήν η πιο πάνω θέση του δεν βρίσκει έρεισμα στη λογική. Αφού δεν είχε αρχικά συζητηθεί καν η καταβολή προμήθειας τι ήταν εκείνο που έκανε τον εναγόμενο να συμφωνήσει στη συνέχεια; Πέραν τούτου δε, η αναφορά του σε 4% προμήθεια «σε ένα ποσό που είχε βγει τότε» διέπεται από ασάφεια και στερείται πειστικότητας, ειδικότερα ενόψει και του γεγονότος ότι ούτε ο ακριβής αριθμός δωματίων σε σχέση με τα οποία θα πληρωνόταν το ενοίκιο ούτε και η ακριβής περίοδος της ενοικίασης δεν προκύπτουν από τη μαρτυρία του. Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να σημειώσω ότι εν πάση περιπτώσει η θέση του περί συμφωνημένης προμήθειας στο 4% δεν συνάδει με τη δικογραφημένη του θέση για οφειλόμενη προμήθεια ύψους 6%. Η μαρτυρία του Μ.Ε.2 ήταν τυπική και την αποδέχομαι. Εξάλλου δεν αμφισβητήθηκε. Ο Μ.Ε.3 μου έκανε καλή εντύπωση αλλά η μαρτυρία του δεν προσθέτει οτιδήποτε στην υπόθεση του ενάγοντα. Κρίνω ότι η βαρύτητα που μπορεί να αποδοθεί στο Τεκμήριο 4 που έχει καταθέσει, το οποίο δεν έχει επεξηγηθεί είναι μηδαμινή. Σημειώνω δε ότι το ποσό των Λ.Κ.115.211 στο οποίο αναφέρθηκε ο μάρτυρας δεν εξειδικεύτηκε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο, ούτε συνδέθηκε είτε με την αξίωση του ενάγοντα είτε με τη μαρτυρία του Μ.Ε.
  9. Ο Μ.Υ.1 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του ήταν φυσική και σαφής και δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις. Τονίζω ότι η θέση του μάρτυρα ότι δεν επήλθε μεταξύ του και του ενάγοντα οποιαδήποτε συμφωνία δεν αμφισβητήθηκε. Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να σημειώσω ότι δεν υπεβλήθη ευθέως στο Μ.Υ.1 τι ακριβώς, κατά τη θέση της υπεράσπισης, συμφωνήθηκε μεταξύ του εναγόμενου και του ενάγοντα. Η υποβολή δε της υπεράσπισης ότι ο ενάγοντας κάλεσε επανειλημμένα τον εναγόμενο να καταβάλει προμήθεια 6% δεν συνάδει με τη θέση του ενάγοντα. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση καταλήγω ότι η Εταιρεία Καραμοντάνη κατά το έτος 2003 μέσω κάποιου Γεώργιου Χριστοδούλου, μάστρε Κόκου, ανέθεσε στον ενάγοντα, ο οποίος ήταν κτηματομεσίτης, να τους εξεύρει διαμερίσματα. Ο ενάγοντας τηλεφώνησε στο «Ονήσιλος Hotel Apartments» και μίλησε με τον εναγόμενο ο οποίος ήταν διευθυντής και υπεύθυνος. Του ανέφερε ότι η εταιρεία Καραμοντάνη έψαχνε για διαμερίσματα και ο εναγόμενος ενδιαφέρθηκε, λέγοντας ότι είχε μερικά. Δεν μίλησαν για προμήθεια. Ο ενάγοντας διευθέτησε συνάντηση μεταξύ του μάστρε Κόκου εκ μέρους της Εταιρείας και του εναγόμενου. Εκ των υστέρων ο εναγόμενος και η Εταιρεία Καραμοντάνη σύνηψαν κάποια συμφωνία. Υπεβλήθη δε μια προσφορά από την «Ονήσιλος» προς την Εταιρεία Καραμοντάνη. Κατά το 2003 η Εταιρεία Καραμοντάνη έστειλε στον εναγόμενο 6 - 8 άτομα ενώ κατά το 2004 έστειλαν και άλλα συμπληρώνοντας 10 - 12 διαμερίσματα. Ο ενάγοντας επισκέφθηκε τον εναγόμενο κατά την άνοιξη του 2004 και του ζήτησε προμήθεια για τη μεσολάβηση του. Ο εναγόμενος του απέστειλε μέσω του μάστρε Κόκου, χαριστικά, προσωπική του επιταγή ύψους Λ.Κ.
  10. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Όπως έχει νομολογηθεί σε περιπτώσεις απαιτήσεων προμήθειας ή αμοιβής από κτηματομεσίτες εφαρμόζεται το κανονικό δίκαιο των συμβάσεων (ordinary law of contract). Βλ. απόφαση Ιωσηφίδη, Δ. Στην J. F. Aho et Fils v. Photos Photiades and Co

(1968)1 CLR 477 στις σελίδες 494 - 495: «To sum up, the position is this, that we have to look to this case as being governed by the ordinary law of contract and to interpret and apply the contract as alleged to have been made by the parties, it made at all, and not to make the contract for the parties or reconstruct an agreement on equitable principles.» Στην υπόθεση Ηλιάδης v. Πετρίδης
(1972)1 Α.Α.Δ. 5, υιοθετήθηκε η αγγλική νομολογία σύμφωνα με την οποία στις περιπτώσεις όπου κάποιος κτηματομεσίτης (αντιπρόσωπος) απαιτεί προμήθεια από τον αντιπροσωπευόμενο ισχύουν κάποιες νομικές αρχές που δεν μπορούν να αμφισβητηθούν. Πρώτον ότι όταν κάποιος κτηματομεσίτης ισχυρίζεται ότι δικαιούται σε προμήθεια εξετάζεται το κατά πόσο με βάση την ορθή ερμηνεία της συμφωνίας, έχει επεσυμβεί εκείνο το γεγονός για το οποίο καθίσταται πληρωτέα η προμήθεια. Δεύτερον δεν εφαρμόζονται ειδικές αρχές ερμηνείας σε σχέση με συμφωνίες προμήθειας με κτηματομεσίτες. Τρίτο, συμφωνίες με βάση τις οποίες είναι πληρωτέα προμήθεια έστω και αν δεν καταλήξουν σε πώληση πρέπει να περιλαμβάνουν σαφείς όρους ως προς τούτο. (Βλ. Ackroyd and Sons v. Hasan
(1960)2 Q.B. 144). Στην υπόθεση Χ"Κυριάκος v. Σεβέρη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 92 λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 96: «Για να τεκμηριώσει απαίτηση για την πληρωμή μεσολαβητικής προμήθειας πρέπει να αποδειχθεί άμεση αιτιώδης σχέση μεταξύ της μεσολάβησης και της πώλησης. Για να θεμελιωθεί η απαίτηση πρέπει η μεσολάβηση να είναι ο αποφασιστικός παράγοντας (efficient cause) για τη διενέργεια της πώλησης. Ο συνδετικός κρίκος μεταξύ της μεσολάβησης και της πώλησης πρέπει να είναι άμεσος και καθοριστικός.» (Βλέπε επίσης, μεταξύ άλλων, Χριστοφίδης v. Σαββίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 733, Ματθαίου v. Νικολάου κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1 (Γ) Α.Α.Δ. 2080 και Δημητράκης Κ. Πιτσιλλίδης v. Πανγαία Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 363). Δύο ερωτήματα εγείρονται σε σχέση με την παρούσα αγωγή. Το πρώτο είναι το κατά πόσο έχει συνομολογηθεί μια έγκυρη και δεσμευτική συμφωνία μεταξύ του ενάγοντα και του εναγόμενου και κατά πόσο με βάση την πιο πάνω συμφωνία ο ενάγοντας δικαιούται οποιαδήποτε προμήθεια. Το δεύτερο είναι, αν με βάση την πιο πάνω συμφωνία, υποθέτοντας ότι αποδεικνύεται, ο ενάγοντας βρήκε ενοικιαστές για τα διαμερίσματα για τα οποία τα συνολικά ενοίκια για το 2004 συμποσούνται σε Λ.Κ.65.000, όπως ήταν η δικογραφημένη του θέση. Βρίσκω ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον μου μαρτυρία που να υποστηρίζει την ισχυριζόμενη συμφωνία της παραγράφου 3 της έκθεσης απαίτησης. Αντίθετα, από την αποδεκτή μαρτυρία του ίδιου του ενάγοντα προκύπτει ότι ο εναγόμενος δεν του ανέθεσε ποτέ την εξεύρεση ενοικιαστών και ότι δεν λέχθηκε οτιδήποτε μεταξύ τους σε σχέση με προμήθεια. Παραθέτω χαρακτηριστικά σχετικό απόσπασμα από τη μαρτυρία του: «Α. Ο κ. Στυλιανού δεν μου ανέθεσε ποτέ την εξεύρεση πελατών για να μου δώσει προμήθεια. Όπως αρχικά είπα στην κατάθεση μου η εταιρεία Καραμοντάνη μου ζήτησε να τους εξεύρω χώρο ξενοδοχείο hotel apartment για τους πελάτες τους και εγώ από πρωτοβουλία δική μου τηλεφώνησα σε διάφορα ξενοδοχεία, μεταξύ αυτών και του κ. Στυλιανού. Ε. Τελειώσετε; Α. Όχι. Και όταν του εξήγησα ποιος είμαι και ποιο γραφείο και για ποια εταιρεία ενδιαφέρομαι για διαμερίσματα δωμάτια δέχθηκε τη συνεργασία. Τέλειωσα.» Ενόψει των πιο πάνω καταλήγω ότι ο ενάγοντας δεν έχει αποδείξει ότι συμφώνησε με τον εναγόμενο να του εξεύρει ενοικιαστές έναντι προμήθειας. Ανεξαρτήτως της πιο πάνω κατάληξης μου που είναι καθοριστική για την αξίωση του ενάγοντα, προχωρώ ένα βήμα πιο πέρα: Ακόμη και αν υποθέσουμε ότι η συμφωνία είχε αποδειχθεί θα υπήρχε ακόμη ένα εμπόδιο για τον ενάγοντα αφού το συνολικό ποσό των ενοικίων που αξιώνει με την έκθεση απαίτησης του ύψους Λ.Κ.65.000 δεν έχει αποδειχθεί. Ούτε ο ενάγοντας ούτε και οι μάρτυρες που παρουσίασε ήταν σε θέση να καθορίσουν το ύψος των συνολικών ενοικίων για το 2004 που συμφωνήθηκαν ή πληρώθηκαν τη βάση, δηλαδή, υπολογισμού της προμήθειας. Με βάσει όλα τα πιο πάνω καταλήγω ότι ο ενάγοντας δεν έχει αποδείξει την υπόθεση του. Η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγόμενου και εναντίον του ενάγοντα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. /Λ.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.