ALPHA KNITTING FINISHING FACTORY ν. INTERLINEA ROYAL SLEEP LTD, Αρ. Αγωγής: 1032/05, 30/04/2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A67 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1032/05 Μεταξύ: ALPHA KNITTING & FINISHING FACTORY Εναγόντων - και - INTERLINEA ROYAL SLEEP LTD Εναγομένων ΑΙΤΗΣΗ ΗΕΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 11.01.07 ΓΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΥΠΟΣΤΑΤΙΚΟΥ Ημερομηνία: 30/04/2007 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κα Ερωτοκρίτου (Για να ακούσει απόφαση ο κος Κωνσταντίνου) Για Εναγόμενους - Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Σελίπα Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες-Αιτητές (στο εξής Αιτητές) είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες ενός κτιριακού συγκροτήματος συνολικής έκτασης 1700τ.μ. στην Ελεύθερη Βιομηχανική Ζώνη Λάρνακας. Στις 20.06.03 ενοικίασαν έκταση 1000τ.μ. αντί του ποσού των Λ.Κ.6.000 ετησίως στους Εναγομένους - Καθ΄ ων η Αίτηση (στο εξής Καθ΄ ων η Αίτηση). Οι Καθ΄ ων η Αίτηση όμως τον Ιούλιο του 2003 χωρίς την συγκατάθεση των Αιτητών, αυθαίρετα και παράνομα κατεδάφισαν διαχωριστική τοιχοποιία και επεξέτειναν τις εγκαταστάσεις τους και στα υπόλοιπα 700 τ.μ. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση συνεχίζουν να επεμβαίνουν παράνομα παρά τις επανειλημμένες διαμαρτυρίες των Αιτητών να σταματήσουν να επεμβαίνουν και έτσι οι Αιτητές στερούνται της χρήσης των 700τ.μ. και ένεκα τούτου υπόκεινται σε ζημιές και απώλειες. Ως εκ των πιο πάνω, οι Αιτητές αξιώνουν διάταγμα που να απαγορεύει στους Καθ΄ ων η Αίτηση να επεμβαίνουν στο εν λόγω μέρος του υποστατικού, διάταγμα παράδοσης κενής και ελεύθερης κατοχής, γενικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση, Λ.Κ.700 μηνιαίως ως απώλεια μισθώματος, χρήσης ή κάρπωσης, τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις, τόκους και έξοδα. Η Αγωγή καταχωρήθηκε στις 05.04.05. Η έκθεση υπεράσπισης καταχωρήθηκε στις 04.10.05 και η απάντηση στην υπεράσπιση καταχωρήθηκε στις 27.10.05. Έκτοτε η Αγωγή ορίστηκε τρεις φορές για οδηγίες και για ακρόαση στις 10.05.06, στις 05.10.06, 19.01.07 και 15.05.07. Στο μεσοδιάστημα 05.10.06 και 19.01.07 καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση. Η ΑΙΤΗΣΗ Οι Αιτητές με την υπό κρίση αίτηση εξαιτούνται διατάγματος για επί τόπου επίσκεψη και επιθεώρηση απ΄ αυτούς ή εκπροσώπων τους και στην παρουσία των δικηγόρων και των διαδίκων και/ή εκπροσώπων τους που επιθυμούν να παραστούν του αναφερθέντος κτιριακού συγκροτήματος. Η Αίτηση βασίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.30. Θ.2(e), Δ.48 Θ.1-4 και 9 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο αποτελεί η ένορκη δήλωσης της Γιάννας Ιωάννου που υποστηρίζει την αίτηση στην οποία αναφέρεται ότι λόγω της φύσης της αγωγής πιστεύει ότι η επίσκεψη και/ή επιθεώρηση του εν λόγω κτιριακού συγκροτήματος θα υποβοηθήσει καλύτερα την μαρτυρία που θα δοθεί κατά την ακρόαση και τούτο θα υποβοηθήσει την ορθότερη και πληρέστερη απονομή της Δικαιοσύνης. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Η ένσταση στηρίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.30 Θ.1(α)(β)(c)(d)(e), 2(e), Δ.48 Θ.1-4 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
(1)Η αίτηση είναι εκπρόθεσμη καθ΄ ότι καταχωρήθηκε πέραν των δέκα
(10)ημερών από την ημέρα που συμπληρώθηκαν τα δικόγραφα και
(2)Οι Αιτητές έλαβαν νέα μέτρα στην αγωγή η οποία ορίστηκε τρεις φορές για οδηγίες και τέσσερις φορές για ακρόαση. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την ένσταση καταγράφονται στην ένορκη δήλωση του Παναγιώτη Παναγίδη που την συνοδεύει και στην οποία επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης και ένεκα των λόγων αυτών πιστεύει ως ορθό και δίκαιο να απορριφθεί η αίτηση. ΑΚΡΟΑΣΗ ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΩΝ ΕΝΟΡΚΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ Η ακρόαση διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων αφού δεν αντεξετάστηκαν οι ομνύοντες και δεν ζητήθηκε και δεν καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση από τους Αιτητές. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους επανέλαβαν τις θέσεις που εκφράστηκαν μέσα από τις ένορκες δηλώσεις της Αίτησης και της ένστασης και επικαλέσθηκαν σχετική νομολογία. Η κα Ερωτοκρίτου για τους Αιτητές επικαλέσθηκε και το άρθρο 56 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 που αναφέρεται στην αυτοψία αλλά και την Δ.64 με βάση την οποία, εάν υπάρχει πλημμέλεια, αυτή είναι απλή παρατυπία η οποία θεραπεύεται. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η Δ.30 Θ.2(
- e)προνοεί: Θ.2 On the hearing of the summons for directions the Court or Judge may in its or his discretion- (
- a). (
- b). (
- c). (
- d). (
- e)make such order for inspection of property as may seem desirable; Σε μετάφραση: Κατά την ακρόαση της κλήσεως για οδηγίες το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί κατά την κρίση του: (α) . (β) . (γ) . (δ) . (ε) να εκδώσει τιούτο διάταγμα για επιθεώρηση περιουσίας που θα ήθελε φανεί επιθυμητό Θ.1 (
- a). (
- b)Such summons shall be taken out within ten days from the time when the leadings shall be deemed to be closed and before the plaintiff takes any fresh step in the action other than an application for an injunction. (
- c). (
- d). (
- e)This rule shall not apply to any action wherein the only order for a direction is the one mentioned in paragraph (
- f)of rule 2 of this Order. Σε μετάφραση: (α) . (β) Τέτοια κλήση θα εκδίδεται εντός δέκα ημερών από το χρόνο που θα θεωρούνται τα δικόγραφα κλειστά και προτού ο ενάγοντας λάβει οιονδήποτε άλλο νέο μέτρο στην αγωγή εκτός από αίτηση για απαγορευτικό διάταγμα. (γ) . (δ) . (ε) Ο κανονισμός αυτός δεν θα εφαρμόζεται σε οιανδήποτε αγωγή στην οποία το μόνο διάταγμα για οδηγίες είναι αυτό που αναφέρεται στην παράγραφο (στ) του κανονισμού 2 αυτής της Διάταξης. Στην υπόθεση ΣΤΡΑΤΗ Ω. ΠΕΝΤΕΛΗΣ - ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΩΣΑΪΚΩΝ ΛΤΔ
(1999)1 ΑΑΔ 1708 επ. λέχθηκε ότι εναπόκειται στο Δικαστήριο να αποφασίσει σε κάθε περίπτωση αν είναι απαραίτητη ή αναγκαία η επιτόπια εξέταση. Στην υπόθεση ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ ν ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
(1991)1 ΑΑΔ 945, 951 επ. η Αιτήτρια υπέβαλε αίτηση για διεξαγωγή επιτόπιας έρευνας την εντέκατη
(11)ημέρα μετά την ημερομηνία κατά την οποία οι γραπτές προτάσεις θεωρούνταν ότι έκλεισαν και κατά συνέπεια καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα κατά μία ημέρα διότι σύμφωνα με την Δ.30 Θ.1(β) έπρεπε να υποβληθεί μέσα σε δέκα ημέρες από το κλείσιμο των γραπτών προτάσεων. Η Αιτήτρια στην ένσταση της ήγειρε το θέμα του εκπρόθεσμου και επέμενε μέχρι τέλους γι΄ αυτό το θέμα. Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι ήταν απλή παρατυπία και προχώρησε στην ουσία της αίτησης και εξέδωσε διάταγμα επιτόπιας έρευνας. Το Ανώτατο Δικαστήριο στις σελίδες 951, 952 και 953 αναφέρει τα ακόλουθα: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο μετά τη διάγνωση του πως η εκπρόθεσμη αίτηση ήταν παράτυπη και όχι άκυρη, απλώς παράκαμψε το θέμα και προχώρησε στην εξέταση της ουσίας. Ο χειρισμός αυτός ήταν λανθασμένος. Η κατάταξη μιας παράβασης των κανονισμών στην κατηγορία των παρατυπιών που μπορούν να θεραπευθούν δεν σημαίνει αυτόματα και ανοχή της. Οι κανονισμοί είναι θεσπισμένοι για να τηρούνται. Ειδικά σε ό,τι αφορά τις προθεσμίες επανηλειμμένα τονίστηκε η ανάγκη τήρησής τους. (Βλ. μεταξύ άλλων The Attorney-General Cooperative Carob Marketing Society Ltd v. Lufti Kiamil and Another
(1973)1 C.L.R. 1). Η παρέλευση μιας προθεσμίας που προβλέπουν οι κανονισμοί δεν είναι βέβαια μοιραία. Η Δ.57 κ.2 προσδιορίζει τον τρόπο για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Κάθε διάδικος μπορεί πριν από την πάροδο της προθεσμίας αλλά και μετά από αυτή να υποβάλει αίτηση για την παράταση της. Η Δ.64 δεν είναι εναλλακτικός τρόπος για την εξασφάλιση τέτοιου αποτελέσματος. Θα λέγαμε ότι η Δ.64 προσφέρει διορθωτική δυνατότητα στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η εκ των υστέρων διαπίστωση μιας παρατυπίας δεν θα ήταν ενδεδειγμένο, μέσα στα πλαίσια του συνόλου των περιστατικών, να αφεθεί να οδηγήσει σε ακύρωση της διαδικασίας. Έτσι, νοουμένου ότι δεν παρεμποδίζεται ένας διάδικος από του να επικαλεστεί μια παρατυπία είτε επειδή καθυστέρησε να το κάμει είτε επειδή έκαμε άλλα διαδικαστικά διαβήματα μετά τη γνώση της παρατυπίας, (Βλ. Δ.64 κ.2), το Δικαστήριο, ασκώντας τη διακριτική του εξουσία, μπορεί, αντί να ακυρώσει τη διαδικασία, να διατάξει τροποποίηση ή να επιλέξει άλλο κατάλληλο χειρισμό. Στην παρούσα περίπτωση δεν μπορεί να γίνεται λόγος για καθυστέρηση από την πλευρά της εφεσείουσας να εγείρει το θέμα ή για νέα βήματα στη διαδικασία. Αμέσως μετά την επίδοση της εκπρόθεσμης αίτησης η εφεσείουσα είχε εγείρει το θέμα. Θα αναμέναμε ότι κάτω από αυτές τις συνθήκες η εφεσίβλητη θα απέσυρε την αίτηση προκειμένου να προηγηθεί η προβλεπόμενη διαδικασία για την εξασφάλιση παράτασης της προθεσμίας. Η εφεσίβλητη όμως απλώς προώθησε την αίτησή της υποστηρίζοντας ουσιαστικά πως η παρατυπία θα έπρεπε να αγνοηθεί μια και δεν καθιστούσε άκυρη την αίτηση. Η Δ.64 αφήνει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου το κατά πόσο θα ακυρώσει μια παράτυπη διαδικασία ή το κατά πόσο θα επιτρέψει κάποια τροποποίηση ή θα επιλέξει άλλο χειρισμό. Η άσκηση διακριτικής εξουσίας προϋποθέτει στάθμιση δεδομένων. Στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχει ο,τιδήποτε πέρα από το ότι η αιτήτρια επέμενε στην προώθηση μιας εκπρόθεσμης αίτησης. Δεν υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος που θα μπορούσε να δικαιολογήσει τη διάσωση της αίτησης αυτής. Η αίτηση θα έπρεπε να είχε απορριφθεί ως εκπρόθεσμη. Σε τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο θα μπορούσε στα πλαίσια αίτησης για παράταση της προθεσμίας, ασκώντας τη διακριτική του εξουσία, να θεωρήσει ως σχετικούς παράγοντες τόσο το γεγονός ότι είχε παρέλθει ελάχιστος χρόνος από την εκπνοή της προθεσμίας όσο και τις πρόνοιες της Δ.30 κ.7. Θα προσθέταμε όμως πως με κανένα τρόπο δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η Δ.30 κ.7 αποδυναμώνει τη Δ.30 κ.2 ως προς την οριζόμενη προθεσμία ή ότι εισάγει μηχανισμούς άλλους από εκείνους που προβλέπονται από τους κανονισμούς». Στην υπόθεση REMEDICA LTD V. AKTENGESELLSCHAFT
(1998)1 ΑΑΔ 1815σελ. οι ενάγοντες μετά παρέλευση ενός σχεδόν χρόνου από το κλείσιμο των δικογράφων με αίτηση δια κλήσεως, ζήτησαν την έκδοση οδηγιών, βάσει της Δ.30 Θ.1 για αποκάλυψη και επιθεώρηση εγγράφων. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η Δ.64 θεράπευε την κατάσταση που χαρακτήρισε απλή παρατυπία και ενήργησε αναλόγως. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχοντας υπόψη του και το σκεπτικό της υπόθεσης Αθανασιάδη πιο πάνω, αφού αναφέρεται ότι δεν έγινε σωστά αντιληπτό το σκεπτικό της υπόθεσης Αθανασιάδης από το Πρωτόδικο Δικαστήριο και σημείωσε ότι η παραβίαση του χρονοδιαγράμματος αυτού δεν συνιστά απλή παρατυπία η οποία θεραπεύεται με την Δ.64, όπως και ότι παρέχεται η ευκαιρία στον διάδικο που επέδειξε πλημμέλεια να διορθώσει το λάθος του, επέτρεψε την έφεση αναφέροντας ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο έπρεπε να την απορρίψει ως εκπρόθεσμη. Στην συγκεκριμένη περίπτωση οι έγγραφες προτάσεις έκλεισαν με την καταχώριση της Απάντησης στην υπεράσπιση που καταχωρήθηκε στις 27.10.
- Η παρούσα υπό εξέταση αίτηση υποβλήθηκε στις 11.01.07 και ορίστηκε στις 19.01.07 και ενώ η υπόθεση είχε ορισθεί τρεις φορές για οδηγίες, δύο φορές για ακρόαση και ήταν ορισμένη για τρίτη φορά για ακρόαση στις 19.01.
- Οι Αιτητές δεν προέβησαν σε διάβημα διόρθωσης της πλημμέλειας τους. Η Δ.64 στην παρούσα υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να εφαρμοσθεί. Η Αίτηση υποβλήθηκε σχεδόν δεκαπέντε μήνες μετά που έκλεισαν οι έγγραφες προτάσεις και επομένως είναι εκπρόθεσμη. Ούτε βέβαια η επίκληση του άρθρου 56 του Ν14/60 διασώζει την κατάσταση. Ως εκ τούτου η αίτηση αποτυγχάνει. Κατά συνέπεια η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων - Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων - Αιτητών όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο καταβλητέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο