Κώστα Αναστάση Καζαμία ν. Κυριάκου Σταύρου Πιερή, Αρ. Αγωγής: 2213/03, 30 Μαΐου 2007

(8)δεκαρίων και 780 τετραγωνικών μέτρων και στο μέρος του τεμαχίου 1 έκτασης 2 ½ δεκαρίων, Φ./Σχ. XL/6, που βρίσκονται στο χωριό Αθηένου, στην περιοχή Ροτσοκόλυμπος, μέσα στα οποία ο ενάγων καλλιεργούσε κριθάρι και άλλα σιτηρά. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τους πιο πάνω όπως παύσουν να επεμβαίνουν καθ΄ οιονδήποτε τρόπο στην πιο πάνω ακίνητη περιουσία του ενάγοντα. Γ. Διάταγμα όπως οι πιο πάνω άρουν την παράνομη επέμβαση τους στην πιο πάνω ακίνητη περιουσία του ενάγοντα και όπως την επαναφέρουν στην κατάσταση που βρισκόταν πριν από την παράνομη επέμβαση τους, συγκεκριμένα όπως σηκώσουν, μεταφέρουν ή/και αποσύρουν από αυτήν όλα τα οχήματα, κάγκελο και λοιπά αντικείμενα τους που έχουν τοποθετήσει παράνομα μέσα σ΄ αυτήν και όπως παραδώσουν την ελεύθερη και κενή κατοχή αυτής προς τον ενάγοντα. Δ. Ποσό Λ.Κ.1.400 ως ειδικές αποζημιώσεις για απώλειες και ζημιές που ο ενάγων υπέστη λόγω της παράνομης επέμβασης του εναγόμενου. Ε. Ποσό Λ.Κ.300 ετησίως ως γενικές ή/και ειδικές αποζημιώσεις ή/και ως επαυξημένες αποζημιώσεις για την παράνομη επέμβαση του εναγόμενου ή/και για την απώλεια της σοδειάς από την πιο πάνω ακίνητη περιουσία του ενάγοντα μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής και την άρση της παράνομης επέμβασης. Στ. Γενικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση ή/και απώλεια χρήσης μέχρι την άρση της επέμβασης ή/και την παράδοση ελεύθερης και κενής κατοχής προς τον ενάγοντα ή/και διαζευκτικά ως ποσό οφειλόμενο «ως ενδιάμεσα κέρδη ή/και μιηνς πρόφιτς ή/και απολεσθείσες προσόδους ή/και δυνάμει των αρχών περί αδικαιολόγητου πλουτισμού ή/και άλλως πως.» Ζ. Νόμιμο τόκο από 21.9.

1. Η. Έξοδα. Σύμφωνα με την έκθεση απαιτήσεως ο ενάγοντας είναι ο νόμιμος ιδιοκτήτης του τεμαχίου 1 και ο νόμιμος μισθωτής του τεμαχίου 23, στην Αθηένου, στα οποία καλλιεργούσε κριθάρι. Για τη μίσθωση του τεμαχίου 23 πληρώνει Λ.Κ.70 ετησίως. Ο εναγόμενος είναι ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου
2. Κατά / ή περί την 21.9.2000, ο εναγόμενος χωρίς την συγκατάθεση του ενάγοντα, εντελώς παράνομα και αυθαίρετα επενέβηκε στην πιο πάνω ακίνητη περιουσία του ενάγοντα και έκτοτε εξακολουθεί μέχρι σήμερα να παραμένει και να επεμβαίνει μέσα σ΄ αυτή. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την παράγραφο 4 της έκθεσης απαίτησης ο εναγόμενος προσωπικά ή μέσω υπαλλήλων του έριξε τον πέτρινο τοίχο που χώριζε το τεμάχιο 23 του ενάγοντα από το τεμάχιο 2 του εναγόμενου στο τεμάχιο 23, σκόρπισε την κοπριά που βρισκόταν μέσα στο τεμάχιο 23 μέσα στο τεμάχιο 23 και στο 1 και άρχισε να σπέρνει ολόκληρο το τεμάχιο 23 καθώς και περίπου 2 ½ δεκάρια έκτασης του τεμαχίου 1, εμποδίζοντας τον ενάγοντα από του να καλλιεργεί το εν λόγω τεμάχιο 23 και 2 ½ δεκάρια έκτασης του τεμαχίου
3. Σύμφωνα με την παράγραφο 5 της έκθεσης απαίτησης ο εναγόμενος εξακολουθεί να επεμβαίνει παράνομα σε ολόκληρο το τεμάχιο 23 και σε μέρος του τεμαχίου 1 και να τα καρπούται αποστερώντας από τον ενάγοντα το δικαίωμα να τα χρησιμοποιεί και να τα καρπούται ο ίδιος. Ως αποτέλεσμα υπέστη ζημιές ύψους Λ.Κ.1.400, δηλαδή έχασε τη σοδειά του 2000 - 2003 (4 χρόνια Χ 300) καθώς και τρία φορτηγά κοπριά που καρπώθηκε ο εναγόμενος, αξίας Λ.Κ.200, υφίσταται δε ζημιές Λ.Κ.300 ετησίως για την απώλεια της σοδειάς και απώλεια χρήσης/κερδών μέχρι την άρση της επέμβασης. Σύμφωνα με την παράγραφο 11 της έκθεσης απαίτησης η αξία της πιο πάνω ακίνητης περιουσίας του ενάγοντα ανέρχεται σε Λ.Κ.5.000, τουλάχιστον. Στην έκθεση υπεράσπισης του ο εναγόμενος εγείρει προδικαστική ένσταση ότι η αγωγή είναι πρόωρη και αντικανονική και έχει εγερθεί κατά παράβαση του άρθρου 58 του Κεφ. 224, δηλαδή, χωρίς να προηγηθεί αίτηση στο Κτηματολόγιο για επιθεώρηση των αμφισβητουμένων συνόρων και απόφαση του διευθυντή που να επιλύει τη συνοριακή διαφορά μεταξύ των κτημάτων και / ή τεμαχίων των διαδίκων. Περαιτέρω, ο εναγόμενος αρνείται ότι επενέβηκε ή επεμβαίνει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο στα τεμάχια 1 και 23 του Φ./Σχ. XL/6, του χωριού Αθηαίνου και καλεί τον Ενάγοντα εις αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του. Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι ο ίδιος είναι ιδιοκτήτης και / ή δικαιούχος και καλλιεργητής των τεμαχίων 2, 10, 11, 12, 21, 24 του Φ./Σχ. XL/6 και 319 του Φ./Σχ. ΧΧΧΙ/62, στην τοποθεσία Ροτσοκόλυμπος του χωριού Αθηαίνου, τα οποία καλλιεργούσε αυτός και οι προκάτοχοι του ήτοι ο πατέρας του, ο παππούς του και ο προπάππους του από αμνημονεύτων χρόνων. Ο εναγόμενος αρνείται το περιεχόμενο της παραγράφου 4 της έκθεσης απαίτησης, ότι επενέβη καθ΄ οιονδήποτε χρόνο στο αναφερόμενο τεμάχιο 23 και / ή σε μέρος του τεμαχίου 1 του Φ./Σχ. XL/6 του χωριού Αθηαίνου, ισχυρίζεται δε ότι ο πέτρινος τοίχος ήταν ανεγερμένος εντός του δικού του τεμαχίου
4. Ο εναγόμενος αρνείται τους ισχυρισμούς της παραγράφου 6 της έκθεσης απαίτησης, τις λεπτομέρειες των ειδικών ζημιών, και / ή της απώλειας των ισχυριζόμενων εισοδημάτων. Αρνείται επίσης το περιεχόμενο των υπολοίπων παραγράφων της έκθεσης απαίτησης, θέτοντας τον ενάγοντα σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του. Στην απάντηση στην υπεράσπιση ο ενάγοντας απορρίπτει την προδικαστική ένσταση του εναγόμενου και αναφέρει ότι δεν τίθεται θέμα συνοριακής διαφοράς. Περαιτέρω, αρνείται τις υπόλοιπες παραγράφους της έκθεσης υπεράσπισης. Στις 19.6.2006 με ενδιάμεση του απόφαση το Δικαστήριο, με άλλη σύνθεση, έκρινε ότι δεν μπορούσε να εξετάσει το προδικαστικό ζήτημα που ηγέρθη χωρίς να ακούσει μαρτυρία αφού τα γεγονότα που το περιέβαλλαν δεν ήταν παραδεκτά, αφήνοντας το θέμα δικαιοδοσίας να εξεταστεί στο τέλος της υπόθεσης. Η Μ.Ε.1 ήταν η Γεωργία Κακούρη, βοηθός κτηματολογικός λειτουργός. Κατέθεσε πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας, Τεκμήριο 1, με βάση το οποίο το τεμάχιο 1, χωράφι, με αρ. εγγραφής 32078, Φύλλο Σχέδιο XL/6 στην περιοχή Ροτσοκόλυμπος της Επαρχίας Λάρνακας, το οποίο έχει εμβαδό 29 δεκάρια και 432 μ², ανήκει στον Κώστα Αναστάση Καζαμία. Κατατέθηκε επίσης ως Τεκμήριο 2, αντίγραφο του Κτηματολογικού μητρώου που αφορά το πιο πάνω τεμάχιο. Το τεμάχιο 2 με αρ. εγγραφής 32845 με εμβαδό ένα δεκάριο και 673 μ² ανήκει στον Κυριάκο Σταύρου Πιερή. Η Μ.Ε.1 κατέθεσε σχετικά τον τίτλο ιδιοκτησίας, Τεκμήριο 3, και αντίγραφο του κτηματολογικού μητρώου, Τεκμήριο
5. Το τεμάχιο 23 αφορά χαλίτικο που ανήκει στην Κυπριακή Δημοκρατία. Για τα χαλίτικα δεν εκδίδονται τίτλοι. Η Μ.Ε.1 κατέθεσε τοπογραφικό σχέδιο, Τεκμήριο 5, στο οποίο φαίνονται τα πιο πάνω τεμάχια. Αντεξεταζόμενη, σε ερώτηση αν το τμήμα της εξέδωσε αίτηση για συνοριακή διαφορά μεταξύ του τεμαχίου 2 και του 1 ή του 23 απάντησε ότι η ίδια δεν έχει πάει επί τόπου ή έχει κάνει οποιαδήποτε έρευνα. Ως Μ.Ε.2 κατάθεσε ο ενάγοντας, Κώστας Καζαμία από την Αθηένου. Το 1982 αγόρασε ένα κτήμα 22 σκάλες στην τοποθεσία "Ροτσοκόλυμπος" το οποίο από τότε καλλιεργεί. Το 1990 έκανε αίτηση για να ενοικιάσει το χωράφι 9/5 που, όπως έμαθε, ήταν χαλίτικο. Το 1992 ή 1993 μπήκε στο 9/5 ο Κυριάκος Πιερής, ο εναγόμενος, και το καλλιεργούσε. Το 2000 ο Μ.Ε.2 πήρε ειδοποίηση από το Κτηματολόγιο για να του ενοικιάσουν το χαλίτικο 9/5 που ζήτησε το οποίο "μετέτρεψαν σε νούμερο 23". Υπεύθυνος ήταν κάποιος Καραγιώργης στον οποίο ο ενάγοντας είπε πως εφόσον το καλλιεργούσε ο χωριανός του και εφόσον χρειάζονταν έξοδα πολλά για να καλλιεργηθεί δεν ενδιαφερόταν. Ο πιο πάνω του είπε "εφόσον σου το ενοικιάζει το Υπουργικό Συμβούλιο κόπριστο ότι θέλεις κάμε για 5 χρόνια, έπαρτου κοπριά, ότι θέλεις κάμε και να τον ειδοποιήσω εγώ τον Πιερή να μεν ξαναμπεί μέσα". Ο μάρτυρας κατέθεσε τη σύμβαση μίσθωσης ημερομηνίας 22.5.2000 ως Τεκμήριο
6. Πήρε κοπριά στο χωράφι. Στις 26.9.2000 ο εναγόμενος τον απείλησε να μετακινήσει την κοπριά και ο ενάγοντας τον κατήγγειλε στον κοινοτάρχη και την Αστυνομία. Μετά από λίγες μέρες ο εναγόμενος πήρε "excavator" και έσπρωξε τη δόμη 2 - 2 ½ ποδών, που χώριζε το χαλίτικο από το ιδιόκτητο με αριθμό 2, μαζί με τις κοπριές, φέρνοντας τα στο χαλίτικο και κάνοντας δόμη στο ιδιόκτητο του χωράφι, αριθμό
7. Από το 2000 μέχρι σήμερα ο εναγόμενος καλλιεργεί το χαλίτικο τεμάχιο 23 και μέρος του ιδιόκτητου του, περίπου 2 δεκάρια, τα οποία δεν καλλιεργούσε. Σε ερώτηση αν τα καλλιεργούσε ποια θα ήταν η σοδειά απάντησε ότι τόσο το χαλίτικο όσο και το ιδιόκτητο είναι "φτανά", αδύνατα χωράφια. Για το χαλίτικο πλήρωνε Λ.Κ.70 το χρόνο ενοίκιο από το 2000 -
8. Τώρα δεν πληρώνει. Υπολογίζει να έχασε Λ.Κ.300 περίπου έσοδα το χρόνο από τα χωράφια, σοδειά και Λ.Κ.200 την αξία της κοπριάς που πήρε. Για το χαλίτικο τεμάχιο 23 δεν ενδιαφέρεται. Τα δύο δεκάρια του τεμαχίου 1 στα οποία καλλιεργούσε σιτηρά ζητά όπως του επιστραφούν και όπως ο εναγόμενος σταματήσει να επεμβαίνει. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν του υπεδείχθη το τεμάχιο 23 από το Κτηματολόγιο επί τόπου παρά το ότι το ζήτησε επανειλημμένα. Ο εναγόμενος είναι ιδιοκτήτης των τεμαχίων 2, 24, 319, 10, 21 και 11 τα οποία καλλιεργεί. Το τεμάχιο 23 βρίσκεται στη μέση τους. Σε ερώτηση αν το κτηματολόγιο του υπέδειξε καμιά φορά αν καλλιεργεί είτε το τεμάχιο 1 είτε το 23 απάντησε ότι τα σημερινά "σημάδια" του Κτηματολογίου τοποθετούνται εσφαλμένα. Ζήτησε να οριοθετηθεί το τεμάχιο 23 το οποίο σήμερα "χάθηκε" αφού το Κτηματολόγιο του ανέφερε πρόσφατα ότι δεν το καλλιεργεί αφού "έχει πέτρες". «Λαλώ τους να μου δείξουν το 23 αλλά δεν μου το δείχνουσειν», ανέφερε χαρακτηριστικά. Δεν υπάρχει αφού το καλλιεργεί ο εναγόμενος. Σε ερώτηση που τοποθέτησε την κοπριά απάντησε ότι στο τεμάχιο 23 υπάρχει μέρος ακαλλιέργητο και από το 2000 η κοπριά είναι εκεί. Σε υποβολή ότι το τεμάχιο 23 είναι ακαλλιέργητο ο Μ.Ε.2 απάντησε ότι καλλιεργεί όσο από το τεμάχιο 23 είναι δίπλα από το ιδιόκτητο του Πιερή, βόρεια που συνορεύει με άλλα είναι ακαλλιέργητο, από το
9. Σε υποβολή ότι το μόνο χωράφι που καλλιέργησε ο εναγόμενος είναι το δικό του και ότι ουδέποτε επενέβη στο τεμάχιο 23 απάντησε επί λέξει "έχει από το 1992 που το καλλιεργεί και ας έρτει το Κτηματολόγιο και ο χωρομέτρης να μου δείξει πού είναι το 23, να το έβρει δεν το βρίσκει, διότι ήταν 9/5 και το μετέτρεψαν σε 23". Δεν θυμάται αν υπέβαλε την αίτηση ΑΔΧ178/00 για οριοθέτηση. Έχει κάνει πολλές αιτήσεις για "να έρθουν να έβρουν" και το τεμάχιο 23, αιτήσεις για οριοθέτηση. Έχουν γίνει και επιτόπιες εξετάσεις αλλά δεν θυμάται πότε. Σε ερώτηση αν του υπέδειξαν αναφορικά με το χαλίτικο αν το καλλιεργεί ο εναγόμενος απάντησε ότι ο ίδιος από το 1982 μέχρι σήμερα καλλιεργεί το ίδιο χωράφι (τεμάχιο 1). Σε υποβολή ότι ουδέποτε καλλιέργησε μέρος του τεμαχίου 1 ο εναγόμενος απάντησε ότι τώρα καλλιεργεί περίπου 2 δεκάρια. Σε υποβολή ότι καλλιεργεί ολόκληρο το τεμάχιο 1 απάντησε "ότι πάνω στο βουνό υπήρχαν ακόμη 2 δεκάρια και δόμη και τα έσπρωξε φέρνοντας τα ως κάτω ο εναγόμενος ο οποίος "κρατεί περίπου 2 δεκάρια". Προέβηκε σε υποδείξεις στο τοπογραφικό σχέδιο, Τεκμήριο
10. Σε υποβολή ότι μέρος του τεμαχίου 23 προς την πλευρά των κτημάτων (μεταξύ του τεμαχίου 1 και του τεμαχίου 2) του εναγόμενου είναι ακαλλιέργητα απάντησε πως δεν υπάρχει ακαλλιέργητο χωράφι εκεί. Αν καλλιεργούσε όλη την έκταση του 23 θα είχε Λ.Κ.300 εισοδήματα. Σε ερώτηση πόσα δεκάρια θα χρειάζεται να καλλιεργήσει για να πάρει Λ.Κ.300 απάντησε εξαρτάται από το χρόνο. Είναι Λ.Κ.30 το δεκάριο, Λ.Κ.300 για 10 δεκάρια. Σε ερώτηση αν ο εναγόμενος του καλλιεργεί 10 δεκάρια απάντησε "είναι 8750 το χαλίτικο και 2 δεκάρια το δικό μου". Στον καλό χρόνο παίρνει Λ.Κ.30 αν είναι κακός δεν παίρνει τίποτε. Το 2001 - 2003 ήταν καλή χρονιά. Τα τελευταία χρόνια παίρνουν Λ.Κ.12 εκταρική επιδότηση, το δεκάριο το χρόνο. Το 2001 - 2003 νομίζει είχε και ανομβρία και "μέτριους τους χρόνους". Σε περίπτωση ανομβρίας δίδεται επιδότηση Λ.Κ.18 - 19 από τον Ο.Γ.Α.. Σε υποβολή ότι ο εναγόμενος ουδέποτε επενέβη στο τεμάχιο 23 και προπαντός στο τεμάχιο 1 απάντησε ότι από το 1992 καλλιεργεί τόσο το χαλίτικο όσο και μέρος του χωραφιού του ο εναγόμενος, περίπου 2 δεκάρια. Σε ερώτηση αν έκανε αίτηση να του υποδείξουν το τεμάχιο 23 απάντησε "έκανα αίτηση αλλά δυστυχώς δεν ήρθαν να μου πούσειν αυτό το χωράφι η μια πάντα του 23 εν δαμαί, το Κτηματολόγιο αρνείται να μου δείξει και με περιπλανούσειν και με κοροϊδεύουν". Ο Μ.Ε.3 ήταν ο Αντρέας Α. Αντρέου, εκτιμητής ακινήτων. Ετοίμασε έκθεση εκτίμησης σε σχέση με 2500 μ² του τεμαχίου 1 και με το τεμάχιο 23 την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
11. Σύμφωνα με την έκθεση το τεμάχιο 1, έκτασης 29.432 μ², έχει αγοραία αξία Λ.Κ.6.
12. Το τεμάχιο 23 έχει αγοραία αξία μίσθωσης Λ.Κ.14.545 με βάση το κεφαλαιοποιημένο κέρδος ενοικίου ποσοστού 5,5%. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι τα 2 ½ δεκάρια του τεμαχίου 1 βρίσκονται στο σημείο όπου τα τεμάχια 1 και 23 εφάπτονται στην ανατολική πλευρά του τεμαχίου 1, όπου υπάρχει και ένα αργάκι. Πήγε επί τόπου και έβγαλε της φωτογραφίες της σελίδας 4 του Τεκμηρίου
13. Εξ όσων είδε και φαίνεται και στη δεξιά φωτογραφία η έκταση του τεμαχίου 23 μεταξύ των τεμαχίων 1 και 2 είναι καλλιεργημένη. Σε ερώτηση αν τα 2,5 δεκάρια στην ανατολική πλευρά του τεμαχίου 1 εκεί που ενώνεται με το τεμάχιο 23 είναι καλλιεργημένα απάντησε ότι επειδή επί τόπου δεν φαίνονται οριοθετημένα, δεν υπάρχουν καθορισμένα από "οροθέσια" ακριβή σύνορα δεν μπορεί να απαντηθεί από ποιο σημείο και μετά είναι καλλιεργημένα τα δύο τεμάχια. Σε υποβολή ότι η ίδια έκταση είναι ακαλλιέργητη και βαθύ αργάκι απάντησε ότι δεν είναι ξεκάθαρο ποια έκταση είναι καλλιεργημένη στο σημείο εκείνο. Το αργάκι δεν είναι τόσο βαθύ που να αποτρέπει την καλλιέργεια γιατί το αργάκι φαίνεται στο τοπογραφικό σχέδιο να διασχίζει με βορειοδυτικό άξονα το τεμάχιο 23 και το τμήμα αυτό είναι επίσης καλλιεργημένο (όπως φαίνεται στην αριστερή φωτογραφία του Τεκμηρίου 7). Ο Μ.Υ.1, Μιχαλάκης Καραγιώργης, είναι υπάλληλος επιτόπιων ερευνών στον κλάδο διαχειρίσεως κρατικών γαιών, στο Κτηματολόγιο Λάρνακας. Στον ενάγοντα εκμισθώθηκε το μέρος της κρατικής γης με αριθμό 23, φύλλο σχέδιο 40/6, που φαίνεται στο σχέδιο του Τεκμηρίου 6, το οποίο δεν εφάπτεται με το τεμάχιο 2, ιδιοκτησίας του εναγόμενου. Επισκέφθηκε στις 13.6.2003 επί τόπου την περιοχή μαζί με το χωρομέτρη Λούκα Ευαγγέλου σε σχέση με το φάκελο για το παράπονο ΑΔΧ178/
14. Τέθηκαν και υποδείχθηκαν τα σύνορα του τεμαχίου 23 σε συνάρτηση με το τεμάχιο 2 από το χωρομέτρη στον ενάγοντα και τον εναγόμενο. Η έκταση του τεμαχίου 23 που εκμισθώθηκε στον ενάγοντα ήταν ακαλλιέργητη. Είδε το κρατικό κτήμα. Δεν γνωρίζει την κατάσταση των διπλανών τεμαχίων επειδή ήταν καλοκαίρι. Στο Τεκμήριο 6 η συνεχής γραμμή που διαχωρίζει το τεμάχιο 23 είναι δημόσιο αργάκι το δε βελάκι δείχνει την κατεύθυνση των όμβριων υδάτων. Στα πλαίσια της αίτησης 178/00 ο Μ.Υ.1 πήγε εκ νέου επί τόπου στις 17.11.2006 μαζί με το Μ.Υ.2, και τον Αναστάση Κολιό για να υποδείξουν στον ενάγοντα το τμήμα της κρατικής γης που του εκμισθώθηκε. Τα τεμάχια 2, 24, 319, 10, 21 και 11 ήταν καλλιεργημένα αλλά δεν θυμόταν αν είχαν σπαρθεί. Η έκταση του τεμαχίου 23 μεταξύ του τεμαχίου 1 και 2 δεν ήταν καλλιεργημένη. Όσο από το τεμάχιο 23 βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του αργακιού είναι ακαλλιέργητο. Τοποθετήθηκαν ορόσημα κατά μήκος της γραμμής που χωρίζει την εκμισθωμένη κρατική γη με τα τεμάχια 319, 24 και
15. Η εκμισθωμένη κρατική γη δεν έχει καλλιεργηθεί από το Μάιο 2000 μέχρι σήμερα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το μέρος του τεμαχίου 23 στο Τεκμήριο 6 που διαχωρίζεται από το κιτρινισμένο με κόκκινη γραμμή, δεξιά της κόκκινης γραμμής δεν είχε εκμισθωθεί, είναι ελεύθερη κρατική γη που εφάπτεται του τεμαχίου
16. Στις 13.6.2003 σύμφωνα με σημείωμα του ήταν παρόντες οι ενδιαφερόμενοι. Σε σχέση με τις 17.11.2006 δεν γνωρίζει πότε ειδοποίησε η χωρομετρία. Δεν ήταν ευθύνη δική του να ενημερώσει αλλά του χωρομέτρη. Το τεμάχιο 23 είναι περίπου 10.900 μ². Η χωρομετρική εργασία κάλυψε την ανατολική πλευρά του τεμαχίου 23 που συνορεύει με τα κτήματα του εναγόμενου. Καθόρισαν την ευθεία της κόκκινης γραμμής με τρία ορόσημα. Το τεμάχιο μεταξύ της κόκκινης γραμμής και του τεμαχίου 2 ήταν καλλιεργημένο. Σε υποβολή ότι καλλιεργείτο όχι μόνο το πιο πάνω μέρος αλλά και η περιοχή δυτικά της κόκκινης γραμμής, όλο δηλαδή το κίτρινο μέρος, απάντησε ότι το κίτρινο ήταν ακαλλιέργητο. Ο Μ.Υ.2, Τρύφωνας Τρύφωνος, εργάζεται ως χωρομέτρης στο Κτηματολόγιο. Στην πρώτη επιτόπια εξέταση παραπόνου του ενάγοντα ο μάρτυρας δεν ήταν παρών. Παρόντες ήταν Μ.Υ.1, ο Λούκας Ευαγγέλου, χωρομέτρης, και τα ενδιαφερόμενα μέρη. Κατάθεσε το Τεκμήριο 8, σχέδιο που ετοιμάστηκε από το σχεδιαστήριο του Κτηματολογίου. Στις 17.11.2006 έγινε νέα επιτόπια εξέταση που ακολούθησε την επιστολή του δικηγόρου του ενάγοντα, Τεκμήριο
17. Παρόντες ήταν οι Μ.Υ.1 και 2, κάποιος χωρομέτρης Κολιός, ο ενάγων και ο δικηγόρος του, ο εναγόμενος και εκπρόσωπος του ιδιώτη τοπογράφου Μενοίκου. Έγινε χωρομετρική εργασία και υπεδείχθη το εγγεγραμμένο σύνορο της εκμίσθωσης. Κατά την πιο πάνω ημερομηνία δεν διαπιστώθηκε οποιαδήποτε καλλιέργεια από τον εναγόμενο στο τεμάχιο
18. Υπήρχε άγρια βλάστηση, "αγκάθια, θρουμπιά", είναι μια πλαγιά με άγρια χόρτα και θάμνους. Σε σχέση με τα τεμάχια 1, 2, 23 και 319 το Κτηματολόγιο το 2003 - 2006 λήφθηκαν δορυφορικές φωτογραφίες. Σχετικά κατατέθηκε το Τεκμήριο 11, το οποίο εξήγησε. Η κόκκινη γραμμή, σύμφωνα με το Μ.Υ.2 είναι η διαχωριστική γραμμή της εκμίσθωσης, αριστερά της οποίας φαίνεται το τεμάχιο 23, με σκούρο χρώμα ενώ με ξέβαθο χρώμα φαίνεται το αργάκι. Με γαλαζοπράσινο χρώμα φαίνεται η γραμμή "των συνόρων" του τεμαχίου
19. Το τεμάχιο 23 αριστερά της κόκκινης γραμμής είναι τώρα ακαλλιέργητο με άγρια βλάστηση και γι΄ αυτό φαίνεται και πιο σκούρο. Ο μάρτυρας έχει κάνει χωρομετρική εργασία μόνο για το μέρος της εκμίσθωσης, δηλαδή υπέδειξε στο έδαφος αυτό που φαίνεται με κόκκινο χρώμα στις 17.11.
20. Κατέληξε στην κόκκινη γραμμή σύμφωνα με τα στοιχεία που "δούλεψε η χαρτογράφηση, η χωρομετρία που σύγκρινε τις δορυφορικές φωτογραφίες μαζί με τα εν χρήσει σχέδια και την επιτόπια κατάσταση". Κατέθεσε χωρομετρική σελίδα ως Τεκμήριο 12 και σχέδιο που προέκυψε από αυτήν ως Τεκμήριο
21. Η "γραμμή εκμίσθωσης" φαίνεται και στο Τεκμήριο
22. Το εκμισθωμένο μέρος του τεμαχίου 23 στις 17.11.2006 ήταν ακαλλιέργητο. Τα τεμάχια 2, 24, 319 ήταν οργωμένα και καλλιεργημένα, η δε καλλιέργεια δεν επεκτεινόταν στο τεμάχιο
23. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν θυμόταν αν στις 17.11.2006 το μέρος του τεμαχίου 23 που δεν είχε εκμισθωθεί στον ενάγοντα μεταξύ του τεμαχίου 2 και της διαχωριστικής γραμμής εντός του τεμαχίου 23 ήταν καλλιεργημένο. Το μέρος του τεμαχίου 23 αριστερά της διαχωριστικής γραμμής ήταν ακαλλιέργητο. Σε υποβολή ότι μπορούσε να παρατηρήσει αν το μέρος του τεμαχίου 23 μεταξύ του τεμαχίου 2 και της διαχωριστικής γραμμής ήταν καλλιεργημένο ή όχι απάντησε επί λέξει "θα μπορούσα αλλά επειδή δεν με ενδιέφερε δεν κοίταζα". Η διαχωριστική γραμμή επί τόπου δεικνύεται με ορόσημα, με σίδερα. Αρνήθηκε υποβολή ότι ήταν καλλιεργημένο και καλλιεργείτο από τον εναγόμενο τόσο το μέρος του τεμαχίου 23 αριστερά της γραμμής όσο και το μέρος δεξιά, στην αριστερή μεριά ήταν "άγρια βλάστηση". Ο Μ.Υ.3 ήταν ο εναγόμενος. Κατέθεσε ότι είναι ο ιδιοκτήτης των τεμαχίων με αρ. 2, 10, 24 και 319 και κατέθεσε ως Τεκμήρια 14 Α - Δ τα σχετικά πιστοποιητικά εγγραφής. Τα πιο πάνω τεμάχια καθώς και τα τεμάχια 11, 21 και 12 τα εκμεταλλεύεται γεωργικά εδώ και 25 χρόνια. Λόγω της διάβρωσης του εδάφους και επειδή υπήρχε μικρή κατωφέρεια που δημιουργούσε ζημιές στα χωράφια υπήρχε στα τεμάχια 2, 24, 319 «δίμμα πέτρινο» το οποίο ξεκινούσε από το νότιο μέρος του 24, πήγαινε παραπλεύρως του τεμαχίου 2 βόρεια και έμπαινε στο μέρος 319 προς βορρά. Υπήρχε ακόμη ένα δίμμα στα σύνορα του 319, δυτικά. Περί τα τέλη του καλοκαιριού του 2000 διαπίστωσε ότι κάποιος τοποθέτησε βουνάρια κοπριά στα τεμάχια 2, μέρος του τεμαχίου 24 και μέρος του τεμαχίου
24. Έμαθε ότι τα είχε τοποθετήσει ο ενάγοντας. Τον ρώτησε και ο τελευταίος του ανέφερε ότι κρατούσε ενοικιαστήριο του τεμαχίου
25. Επέμεινε πως το χωράφι ήταν δικό του. Ο εναγόμενος γνωρίζοντας τα σύνορα των κτημάτων του πήγε με εκσκαφέα και έσπρωξε το πρώτο δίμμα, τις πέτρες και τα κόπρια του ενάγοντα φέροντας τα στα σύνορα του, στο τεμάχιο 2 και 319 όπου ήταν το άλλο δίμμα. Στα μέσα της διαδικασίας τον σταμάτησε η Αστυνομία. Τον επόμενο χρόνο με το τρακτέρ του καθάρισε τις πέτρες και μετακίνησε το δίμμα στα σύνορα των τεμαχίων 23, 2 και μέρους του
26. Το 2003 για πρώτη φορά επισκέφθηκε την περιοχή η χωρομετρία. Θα έβρισκαν το σημείο του συνόρου 319 «προς τα βόρεια» και το σημείο στο τεμάχιο 2 «προς τα νότια» και το αποτέλεσμα ήταν ότι ο εναγόμενος δεν πέρασε τα σύνορα. Ουδέποτε καλλιέργησε μέρος του τεμαχίου 23, υπάρχει τόσο μεγάλη κατωφέρεια εδάφους που ούτε άνθρωπος δεν μπορεί να περπατήσει. Στο τεμάχιο 23 υπάρχει άγρια βλάστηση. Ούτε και μέρος του τεμαχίου 1 καλλιέργησε. Τα δύο τεμάχια δεν καλλιεργήθηκαν ποτέ λόγω της ανωμαλίας του εδάφους και του βάθους του αργακιού. Περί τα τέλη του 2006 το Κτηματολόγιο τους υπέδειξε τα σύνορα με τελευταίας τεχνολογίας μηχανήματα. Σε καμιά περίπτωση δεν επενέβηκαν στο τεμάχιο 23 που ενοικιάζει ο ενάγοντας. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Υ.3 ανέφερε ότι ουδέποτε καλλιέργησε είτε ολόκληρο είτε μέρος του τεμαχίου
27. Υπέδειξε στο Τεκμήριο 5 τα δύο δίμματα στα οποία αναφέρθηκε. Μετέφερε το πρώτο δίμμα στο δεύτερο δίμμα το οποίο χωρίζει το τεμάχιο 2 με το τεμάχιο 23, το οποίο είναι ακόμη εκεί. Η κοπριά έχει αναμειχθεί με τις πέτρες. Σε ερώτηση αν οι πέτρες του πρώτου δίμματος βρίσκονται σήμερα στο τεμάχιο 1 ή στο 23 απάντησε ότι μέρος τους, με βάση την τοπική μέτρηση, βρίσκονται σε πολύ μικρό μέρος του τεμαχίου 23 το οποίο δεν ενοικιάστηκε στον ενάγοντα. Στην έκταση με λευκό χρώμα στο Τεκμήριο 6 το 2000 υπήρχε το δεύτερο δίμμα, δηλαδή πέτρες. Το ίδιο και σήμερα. Δεν καλλιεργείται. Το δεύτερο δίμμα καταλαμβάνει μέρος του τεμαχίου 23 αλλά όχι το μέρος που ενοικιάζει ο ενάγοντας. Αρνήθηκε υποβολή ότι έριξε τον πέτρινο τοίχο όπου χώριζε το τεμάχιο 23 από το τεμάχιο 2 και ότι έριξε τις πέτρες στο τεμάχιο 23 και σκόρπισε την κοπριά. Αρνήθηκε επίσης υποβολή ότι σκόρπισε την κοπριά στο τεμάχιο
28. Η κοπριά του ενάγοντα ήταν στο τεμάχιο 2, 24 και
29. Σε υποβολή ότι τα πιο πάνω τα έπραξε το Σεπτέμβριο 2000 και ότι «άρχισε να σπέρνει ολόκληρο το τεμάχιο 23 καθώς επίσης και 2,5 δεκάρια του τεμαχίου 1» απάντησε ότι ουδέποτε διέπραξε κάτι τέτοιο. Στο κίτρινο κομμάτι του τεμαχίου 23 το οποίο είναι παράλληλο με το τεμάχιο 2 υπάρχει άγρια βλάστηση, θρουμπιά και μαζιά, η οποία «μόνο για βόσκηση κάνει, δεν μπαίνει μηχανή ή τρακτέρ ή οτιδήποτε να καλλιεργήσει αυτό το μέρος του τεμαχίου 23». Το μέρος του τεμαχίου 23 που εφάπτεται στα δικά του τεμάχια δεν έχει αξία για καλλιέργηση, είναι βοσκότοπος. Δεν γνωρίζει πού τελειώνει το τεμάχιο 23, μόνο αυτό που εφάπτεται στο δικό του. Σε ερώτηση αν έκανε αίτηση για εκταρική επιδότηση απάντησε θετικά. Έκανε αίτηση και για το τεμάχιο 23 το 2003 - 2004 για πρώτη φορά, την οποία απέσυρε. Σε ερώτηση αν γνώριζε ότι το τεμάχιο 23 ήταν μισθωμένο στον ενάγοντα απάντησε πως έκανε την αίτηση για το υπόλοιπο μέρος του
30. Την απέσυρε γιατί δεν ήθελε να συνεργαστεί με τον ενάγοντα. Αρνήθηκε υποβολή ότι έκανε την αίτηση «διότι θεωρούσε και θεωρεί ότι το τεμάχιο 23 είναι καλλιεργήσιμο». Την περιουσία του και το τι καλλιεργεί τα γνωρίζει πολύ καλά, τα δούλεψε από πολύ μικρός με τα χέρια του, μαζί με τον πατέρα του. Σε υποβολή ότι την αίτηση για την εκταρική επιδότηση την έκανε διότι καλλιεργούσε το μέρος του 23 που είχε ενοικιαστεί στον ενάγοντα απάντησε επί λέξει «το άσπρο δεν γίνεται μαύρο, είναι άσπρο. Έκανα αυτό το πράγμα που λέω». Σε υποβολή ότι καρπώθηκε τα τρία φορτηγά κοπριά τα οποία είχε μεταφέρει ο ενάγοντας στο τεμάχιο 23 απάντησε ότι μόνο ο ίδιος ζήμιωσε από τη μεταφορά της κοπριάς διότι ο ενάγοντας δεν τον άφησε να καλλιεργήσει τα κτήματα του εκείνη τη χρονιά. Αρνήθηκε υποβολή ότι από το 2000 μέχρι και σήμερα επεμβαίνει στο τεμάχιο 1 και 23 και δεν επιτρέπει στον ενάγοντα να καλλιεργήσει τη γη του και τη γη που έχει εκμισθώσει από το κράτος. Αρνήθηκε επίσης ότι θεωρεί δικό του το τεμάχιο 23 και γι΄ αυτό είχε αιτηθεί και εκταρική επιδότηση. Για ένα χαλίτικο μπορούσε να κάνουν αίτηση τρεις, τέσσερις και δέκα γεωργοί φτάνει να είναι σωστές οι μετρήσεις τους. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και αφού εξέτασα τη μαρτυρία τους καταλήγω στα πιο κάτω: Η Μ.Ε.1 ήταν μάρτυρας τυπική. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της η οποία δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση της. Ο ενάγοντας, Μ.Ε.2, δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Αποδέχομαι το μέρος της μαρτυρίας του ότι ήταν μισθωτής του μέρους του Τεκμηρίου 23 που φαίνεται στο Τεκμήριο 6 με κίτρινο χρώμα και ιδιοκτήτης του τεμαχίου
31. Στο υπόλοιπο όμως μέρος της μαρτυρίας του το οποίο διέπετο από ασάφεια, αοριστία και αντιφατικότητα δεν μπορώ να προσδώσω οποιαδήποτε βαρύτητα. Ενδεικτικό της ασάφειας της μαρτυρίας του ήταν ότι ενώ στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι ο εναγόμενος καλλιεργεί όλο το τεμάχιο 23 στην αντεξέταση του ανέφερε ότι ο εναγόμενος καλλιεργεί «όσο από το τεμάχιο 23 είναι δίπλα από το ιδιόκτητο του εναγόμενου» και για πρώτη φορά μίλησε για ακαλλιέργητο μέρος του τεμαχίου
32. Τα 2 ½ δεκάρια που ανέφερε στην κυρίως εξέταση του ότι καλλιεργούσε ο εναγόμενος στο τεμάχιο 1 μετατράπηκαν σε περίπου 2 δεκάρια στην αντεξέταση του. Δέον να σημειωθεί ότι η πιο πάνω θέση του Μ.Ε.2 δεν συνάδει με τη δικογραφημένη του θέση περί επέμβασης σε ολόκληρο το τεμάχιο
33. Ούτε και η θέση του πως η κοπριά βρισκόταν μόνο στο τεμάχιο 23 συνάδει με τη δικογραφημένη του θέση ότι η κοπριά σκορπίστηκε και στο τεμάχιο
34. Στο σημείο αυτό σημειώνω ότι ουδεμία μαρτυρία δόθηκε σε σχέση με οχήματα ή κάγκελα, σε σχέση δηλαδή με την αξίωση (Γ), πιο πάνω. Παρέμεινε δε εντελώς ασαφές και ακαθόριστο το τι καλλιεργούσε κατά τη θέση του μάρτυρα ο εναγόμενος η φύση, δηλαδή της κατ΄ ισχυρισμό επέμβασης αφού επί τούτου δεν δόθηκε μαρτυρία. Τέτοια καλλιέργεια βεβαίως δεν δικογραφείται. Δικογραφείται μόνο ότι ο εναγόμενος «άρχισε να σπέρνει», ισχυρισμός για τον οποίο δεν δόθηκε ίχνος μαρτυρίας. Σε σχέση με το μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα ότι ο εναγόμενος «έκανε δόμη» στο τεμάχιο 1, σημειώνω ότι τέτοια λεπτομέρεια επέμβασης δεν δικογραφείται. Εν πάση όμως περιπτώσει βρίσκω ότι και ο εν λόγω ισχυρισμός είναι αόριστος αφού δεν έχει εξειδικευτεί. Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να αναφέρω επιπρόσθετα ότι ο μάρτυρας στην ουσία κατέθεσε τα δικά του συμπεράσματα σε σχέση κυρίως με την έκταση αλλά και τη φύση της ισχυριζόμενης επέμβασης. Η προσπάθεια του να υποδείξει την έκταση της κατ΄ ισχυρισμό επέμβασης στο Τεκμήριο 5 τη ελλείψει του αναγκαίου υπόβαθρου, δηλαδή της οποιασδήποτε εμπειρογνωμοσύνης του, παρέμεινε μετέωρη. (Βλ. Δημητρίου v. Εγγλέζου

(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1285). Πέραν των πιο πάνω, η μαρτυρία του Μ.Ε.2 παρουσιάζει σοβαρή αντίφαση ως προς το κατά πόσο το Κτηματολόγιο προέβη σε οποιεσδήποτε επί τόπου υποδείξεις. Ενώ από τη μια ισχυριζόταν πως το Κτηματολόγιο αρνείται να προβεί σε υποδείξεις από την άλλη ισχυριζόταν ότι το Κτηματολόγιο τοποθέτησε «εσφαλμένα» σημάδια. Σε σχέση με τις ζημιές του η μαρτυρία του ενάγοντα ήταν νεφελώδης και στερείτο πειστικότητας. Όσον αφορά τα εισοδήματα που λάμβανε από την έκταση στην οποία ισχυρίζεται πως υπήρχε επέμβαση, ενώ αρχικά κατέθεσε πως το 2001 - 2003 ήταν καλές χρονιές στη συνέχεια ανέφερε πως υπήρχε ανομβρία και πως ήταν μέτριες χρονιές. Τα δε περί επιδότησης από τον Ο.Γ.Α. σε περιπτώσεις ανομβρίας προβλήθηκαν για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του. Όχι μόνο λοιπόν η έκταση της κατ΄ ισχυρισμό επέμβασης παρέμεινε ασαφής αλλά και η αξία της απώλειας της σοδειάς. Ούτε και η αξία της κοπριάς συγκεκριμενοποιήθηκε ή τεκμηριώθηκε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Ο Μ.Ε.3 δεν μπορώ να πω ότι δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Αποδέχομαι ότι 2.500 μ² από το τεμάχιο 1 έχουν αγοραία αξία Λ.Κ.6.000 και ότι το τεμάχιο 23 έχει αγοραία αξία μίσθωσης Λ.Κ.14.

1. Βεβαίως η βαρύτητα που μπορεί να αποδοθεί στις πιο πάνω αξίες είναι μηδαμινή, γιατί οι πιο πάνω αξίες δεν συνδέθηκαν με τις δικογραφημένες αξιώσεις ή τη μαρτυρία του ενάγοντα. Για παράδειγμα τα 2.500 μ² που εκτιμήθηκαν δεν αναφέρθηκε αν ήταν τα επίδικα ή με ποιο τρόπο επιλέγηκαν. Ούτε και στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 7 μπορεί να αποδοθεί βαρύτητα αφού δεν επεξηγήθηκαν. Κρίνω δε σκόπιμο στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι όσον αφορά το θέμα του πόση έκταση του τεμαχίου 23 ή του τεμαχίου 1 ήταν καλλιεργημένη αφορά γνώμη του μάρτυρα και όχι προϊόν εμπειρογνωμοσύνης του αφού ο μάρτυρας δεν παρέθεσε οποιαδήποτε επιστημονικά στοιχεία τα οποία να μπορούν να βοηθήσουν το Δικαστήριο να προβεί σε συμπεράσματα σε σχέση με τα επίδικα θέματα. Ουδεμία αναφορά έγινε σε τοπογραφικά σχέδια ή άλλα στοιχεία. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι δεν ήταν σε θέση να αναφέρει από ποιο σημείο και μετά είναι καλλιεργημένα ή όχι τα τεμάχια 23 και 1 επειδή δεν υπάρχουν «ροθέσια» που να καθορίζουν την ακριβή θέση των συνόρων. Χρήζει εδώ μνείας το γεγονός ότι το πιο πάνω μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα δεν συνάδει με τη μαρτυρία του ενάγοντα ή τις δικογραφημένες θέσεις του τελευταίου οι οποίες καθορίζουν την ακριβή έκταση που καλλιεργείται στην οποία σύμφωνα με τον ισχυρισμό του υπάρχει επέμβαση. Ο Μ.Υ.1 μου έκανε γενικά καλή εντύπωση αφού ήταν θετικός μάρτυρας. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του η οποία δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση του. Δεν αποδέχομαι όμως το μέρος της μαρτυρίας του ότι η έκταση που εκμισθώθηκε στον ενάγοντα ήταν ακαλλιέργητη, ούτε ότι από το Μάιο του 2000 μέχρι και σήμερα δεν έχει καλλιεργηθεί. Η πιο πάνω μαρτυρία διέπεται από γενικότητα αφού δεν εξηγήθηκε με ποιο τρόπο έγιναν οι πιο πάνω διαπιστώσεις. Όπως δε ο ίδιος ανέφερε κατά την αντεξέταση του το τεμάχιο 23 είναι περίπου 10.900 μ², και η χωρομετρική εργασία αφορούσε μόνο την ανατολική πλευρά του τεμαχίου 23 που συνορεύει με τα κτήματα του εναγόμενου ενώ ο ίδιος ανέφερε ότι επισκέφθηκε την περιοχή κατά τα έτη 2000 - 2007 μόνο τρεις φορές. Το μέρος της μαρτυρίας του Μ.Υ.2 ότι τον Ιούνιο 2003 έγινε επιτόπια εξέταση παραπόνου του ενάγοντα το αποδέχομαι. Αποδέχομαι επίσης ότι ετοιμάστηκε από το Κτηματολόγιο το Τεκμήριο
2. Η βαρύτητα βεβαίως που μπορεί να αποδοθεί στο τελευταίο είναι μηδαμινή αφού δεν εξηγήθηκε ή συσχετίστηκε με τη μαρτυρία του εναγόμενου. Αποδέχομαι, περαιτέρω, ότι στις 17.11.2006 διεξήχθη επιτόπια εξέταση στην οποία ο Μ.Υ.2 ήταν παρών, ότι υπεδείχθη το σύνορο της εκμίσθωσης στο έδαφος στον ενάγοντα, ότι λήφθηκαν δορυφορικές φωτογραφίες. Δεν αποδέχομαι όμως την ερμηνεία του μάρτυρα της δορυφορικής φωτογραφίας, Τεκμήριο 11, συγκεκριμένα ότι το σκούρο μέρος αριστερά της γραμμής της εκμίσθωσης είναι ακαλλιέργητο, αφού ο μάρτυρας δεν παρέθεσε οποιαδήποτε στοιχεία στο Δικαστήριο που να οδηγήσουν το ίδιο σε τέτοιο συμπέρασμα ούτε και έθεσε το υπόβαθρο της οποιασδήποτε πείρας του που να οδηγεί σε τέτοια ερμηνεία. Δεν αποδέχομαι ούτε και τη θέση του ότι δεν θυμόταν αν το μέρος του τεμαχίου 23 δεξιά της διαχωριστικής γραμμής (μεταξύ του τεμαχίου 2 και της διαχωριστικής γραμμής) ήταν καλλιεργημένο ενώ θυμόταν ότι το μέρος αριστερά ήταν ακαλλιέργητο αφού ο λόγος που έδωσε ότι δεν κοίταζε επειδή δεν τον ενδιέφερε στερείται πειστικότητας και προσκρούει στην κοινή λογική. Ο Μ.Υ.3 μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Ήταν σταθερός στις απαντήσεις του και εξιστόρησε τα γεγονότα με τρόπο θετικό, πειστικό και με συνοχή. Παρά τη μακρά και πιεστική αντεξέταση του η μαρτυρία του παρέμεινε σταθερή. Σημειώνω ότι η θέση του ότι το τεμάχιο 23 καθώς και μέρος του τεμαχίου 1 δεν καλλιεργήθηκαν ποτέ και ότι στο μέρος του τεμαχίου 23 που εφάπτεται στα δικά του υπάρχει άγρια βλάστηση δεν αντικρούστηκε. Η δε υποβολή του συνηγόρου του ενάγοντα προς αυτόν ότι «άρχισε να σπέρνει ολόκληρο το τεμάχιο 23 καθώς επίσης και 2.5 δεκάρια του τεμαχίου 1» δεν συνάδει με τη μαρτυρία του ενάγοντα ούτε και του Μ.Ε.
3. Κρίνω σκόπιμο επίσης να σημειώσω ότι ούτε η θέση του ότι το 2003 η χωρομετρία υπέδειξε τα σύνορα του τεμαχίου 23 σε συνάρτηση με το τεμάχιο 2, τα οποία «δεν είχε περάσει», ούτε και η θέση του ότι με βάση τις υποδείξεις του 2006 δεν είχε περάσει «τα σύνορα» αμφισβητήθηκαν. Με βάση τη μαρτυρία όπως την έχω αποδεχτεί καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Ο ενάγοντας με βάση τη σύμβαση μίσθωσης, Τεκμήριο 6, ήταν μισθωτής του μέρους του χαλίτικου τεμαχίου 23 που ανήκει στην Κυπριακή Δημοκρατία που φαίνεται με κίτρινο χρώμα στο τοπογραφικό σχέδιο που επισυνάπτεται στο πιο πάνω Τεκμήριο έκτασης 8 δεκαρίων και 780 μ², καθώς και ιδιοκτήτης του τεμαχίου 1, με αρ. εγγραφής 32078, του Φ./Σχ. XL/6, στην περιοχή Ροτσοκόλυμπος. Ο εναγόμενος είναι ιδιοκτήτης των τεμαχίων με αρ. 2, 10, 24 και 319 του Φ./Σχ. XL/6 στην ίδια τοποθεσία. Το μέρος του τεμαχίου 23 που εκμισθώθηκε στον ενάγοντα δεν εφάπτεται στο τεμάχιο 2 του εναγόμενου. Στις 13.6.2003 ο Μ.Υ.1 επισκέφθηκε επί τόπου την περιοχή με το χωρομέτρη Λούκα Ευαγγέλου και υπέδειξαν τα σύνορα του τεμαχίου 23 σε συνάρτηση με το τεμάχιο 2 στους ενάγοντα και εναγόμενο. Περαιτέρω, οι Μ.Υ.1 και Μ.Υ.2 επισκέφθηκαν την περιοχή στις 17.11.2006 και τοποθετήθηκαν τρία ορόσημα κατά μήκος της γραμμής που χωρίζει την εκμισθωμένη κρατική γη με τα τεμάχια 319, 24 και
4. Η χωρομετρική εργασία κάλυψε την ανατολική πλευρά του τεμαχίου 23 που συνορεύει με τα κτήματα του εναγόμενου. Ετοιμάστηκαν το Τεκμήριο 8, 12 και 13 και λήφθηκαν δορυφορικές φωτογραφίες, Τεκμήριο
5. Ο Μ.Υ.3 εκμεταλλεύεται γεωργικά, μεταξύ άλλων, τα τεμάχια 2, 10, 24 και 319 εδώ και 25 χρόνια. Ουδέποτε καλλιέργησε είτε μέρος του τεμαχίου 23 είτε του τεμαχίου 1 λόγω της ανωμαλίας του εδάφους, του βάθους του αργακιού και της άγριας βλάστησης. Σύμφωνα με τις υποδείξεις του Κτηματολογίου το 2003 και το 2006 ο εναγόμενος δεν είχε περάσει τα σύνορα που υποδείχθηκαν. Ούτε έριξε πέτρες ή κοπριά στα τεμάχια 1 και
6. Ο εναγόμενος με εκσκαφέα έσπρωξε τις πέτρες και την κοπριά του ενάγοντα που είχαν τοποθετήσει στα τεμάχια 2, 24 και 319 στα τεμάχια 2 και 319 όπου υπήρχε πέτρινο «δίμμα». Ήταν η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης ότι η παρούσα υπόθεση αφορά συνοριακή διαφορά σε σχέση με την οποία τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 58 του Κεφ.
7. Είναι γεγονός ότι το άρθρο 58 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμου, Κεφ. 224 δίδει εξουσία στο Διευθυντή του Κτηματολογίου να επιλύει οποιαδήποτε διαφορά αναφύεται ως προς τα σύνορα οποιασδήποτε εγγεγραμμένης γης. Η συγκεκριμένη υπόθεση όμως δεν αφορά μια περίπτωση απλής συνοριακής διαφοράς αλλά περίπτωση ισχυριζόμενης παράνομης επέμβασης σε έκταση αρκετών δεκαρίων, που θα πρέπει να επιλυθεί από το Δικαστήριο. Από τη μαρτυρία που έχει δοθεί ενώπιον μου προκύπτει ότι η επίδικη διαφορά δεν αφορά τοποθέτηση συνόρου, αλλά είναι φανερό ότι πρέπει να δοθεί η ευκαιρία στα επηρεαζόμενα μέρη να διεκδικήσουν τα νομικά δικαιώματα τους επί της πιο πάνω ακίνητης ιδιοκτησίας στο Δικαστήριο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με το άρθρο 43

(1)του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 η παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία συνίσταται σε παράνομη είσοδο, σε παράνομη πρόκληση ζημιάς ή σε παράνομη επέμβαση στην ιδιοκτησία αυτή από οποιοδήποτε πρόσωπο. Το αδίκημα αυτό είναι αγώγιμο per se, ανεξάρτητα δηλαδή από το κατά πόσο ο ιδιοκτήτης ή ο κάτοχος της ιδιοκτησίας έχει υποστεί οποιαδήποτε ζημιά. (Βλ. Παπακόκκινου v. Θεοδοσίου

(1991)1 Α.Α.Δ. 379). Σύμφωνα με το άρθρο 43

(2)το βάρος απόδειξης ότι η πράξη για την οποία εγείρεται η αγωγή δεν ήταν παράνομη το φέρει ο εναγόμενος. (Βλ. P. and A. Enterprises v. Louis Tourist

(1987)1 CLR 142). Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Clerk and Lindsell on Torts, 12η Έκδοση, στην παράγραφο 1131, σελ. 591: «Trespass to land consists in any unjustifiable intrusion by one person upon land in the possession of another . The slightest crossing of the boundary is sufficient. "If the defendant places a part of his foot on the plaintiff's land unlawfully, it is in law as much a trespass as if he had walked half a mile on it". . It is also a trespass to place anything on or in land in the possession of another, .». Στην υπόθεση Δημητρίου v. Εγγλέζου κ. ά.

(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1285 το Δικαστήριο επικύρωσε την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι οι ισχυρισμοί των γεγονότων που στήριζαν την αγωγή δεν αποδείχθηκαν. Λέχθηκαν τα ακόλουθα, στη σελ. 1287: «Δεν δόθηκε στο πρωτόδικο Δικαστήριο, όπως συνηθίζεται σε τέτοιας φύσεως υποθέσεις, μαρτυρία από το αρμόδιο κτηματολογικό τμήμα, μήτε οποιουδήποτε εμπειρογνώμονα, αρχιτέκτονα ή πολιτικού μηχανικού, για να αποδειχτεί η ουσία των ισχυρισμών της εφεσείουσας, ευθύνη και υποχρέωση βέβαια που είχε η ίδια.» Στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας v. T. & M. Οικονόμου και Υιός Λτδ

(2005)1 Α.Α.Δ. 1095, στη σελ. 1001, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η κρίση για το κατά πόσο υπάρχει ή όχι παράνομη επέμβαση ανήκει αποκλειστικά στο Δικαστήριο. Στην προκείμενη περίπτωση το Δικαστήριο δεν είχε ενώπιον του στοιχεία μαρτυρίας στη βάση των οποίων θα μπορούσε να αποφασίσει θετικά ότι διαπράχθηκε το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης.» Με βάση το σύνολο της μαρτυρίας που έχει παρουσιαστεί ενώπιον μου ο ενάγοντας απέτυχε να αποδείξει ότι ο εναγόμενος παράνομα εισήλθε, επενέβηκε ή προκάλεσε ζημιά στην ακίνητη ιδιοκτησία του. Ενώπιον του Δικαστηρίου δεν έχουν τεθεί αξιόπιστα στοιχεία μαρτυρίας στη βάση των οποίων θα μπορούσε να αποφασίσει θετικά ότι διαπράχθηκε το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης (βλ. Δημητρίου v. Εγγλέζου (ανωτέρω)). Εκ μέρους του ενάγοντα δεν έχει παρουσιαστεί μαρτυρία είτε από το αρμόδιο κτηματολογικό τμήμα είτε από οποιοδήποτε εμπειρογνώμονα για να αποδειχθεί η ουσία των ισχυρισμών του. Ο ενάγοντας δεν έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τοπογραφικά σχέδια που να καταδεικνύουν τις οποιεσδήποτε μετρήσεις έγιναν ή που να απεικονίζουν την οποιαδήποτε καλλιέργεια, πέτρες ή κοπριά σε γη πέραν της περιουσίας του εναγόμενου, σε συνάρτηση και με τα σύνορα των περιουσιών. Επιπρόσθετα, τονίζω ότι ο ενάγων απέτυχε να αποδείξει τις ισχυριζόμενες ζημιές με την κατάλληλη μαρτυρία. (Βλ. Kakoullou and another v. Kakoulli

(1985)1 Α.Α.Δ. 355). Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγόμενου και εναντίον του ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ......................................... Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. /Λ.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο