← Κύπρος

ΝΤΙΝΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΥΡΗ ν. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΜΥΛΩΝΑ, Αρ. Αγωγής: 2646/05, 31/05/2007

ΝΤΙΝΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΥΡΗ ν. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΜΥΛΩΝΑ, Αρ. Αγωγής: 2646/05, 31/05/2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A88 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2646/05 Μεταξύ: ΝΤΙΝΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΥΡΗ, εκ Λεμεσού Ενάγοντος - και - ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΜΥΛΩΝΑ, εκ Λάρνακος Εναγομένου Ημερομηνία: 31/05/2007 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κα Στυλιανού για Φοίβο, Χρίστο Κληρίδη, Ν. Πιριλλίδη & Συνεργάτες (Για να ακούσει απόφαση κα Α. Ζαχαρίου) Για τον Εναγόμενος: κα Χρ. Αργυρού Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγων αξιώνει με την αγωγή του, η οποία καταχωρήθηκε στις 10.08.05, εναντίον του εναγομένου το ποσό των 10.000 δολαρίων Η.Π.Α. και/ή ισότιμο ποσό σε Κυπριακές Λίρες με τόκο 9% από 24.05.04 δυνάμει καταπιστεύματος, το ίδιο ποσό ως γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις δυνάμει δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή αμέλειας και/ή από λογαριασμό. Ο Εναγόμενος με την έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης του, η οποία καταχωρήθηκε στις 25.11.05, αρνείται τα όσα του καταλογίζει ο ενάγων και ανταπαιτεί γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για δυσφήμιση και επιζήμια ψευδολογία. Ο ενάγων, με την Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση ημερομηνία 06.12.05, εμμένει και επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης και απορρίπτει τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην Ανταπαίτηση. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ο ενάγων για να αποδείξει την υπόθεση του, έδωσε μαρτυρία μόνο ο ίδιος και δεν πρόσφερε άλλη μαρτυρία. Το ίδιο έπραξε και ο εναγόμενος αφού για την υπεράσπιση του, έδωσε μόνο αυτός μαρτυρία και δεν κάλεσε άλλο μάρτυρα. Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΑ Ο ενάγων ενδιαφέρετο να αγοράσει σπίτι κοντά στην παραθαλάσσια περιοχή του χωριού Περβόλια στη Λάρνακα και ενώ έψαχνε, είδε πινακίδα σε μία έπαυλη στην οποία αναφέρετο ότι πωλείτο και παρέπεμπε σε συγκεκριμένο τηλέφωνο επικοινωνίας. Τηλεφώνησε στον συγκεκριμένο αριθμό, και του απάντησε κάποιο πρόσωπο το οποίο του ανέφερε ότι είχε τα κλειδιά και έτσι διευθετήθηκε και είδε την έπαυλη. Στη συνέχεια, πήγαν στο σπίτι αυτού του προσώπου που ήταν δίπλα απ΄ αυτό που πωλείτο και απ΄ εκεί επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον TAL KIMRON (στο εξής TAL) και συμφώνησαν όπως αγοράσει την έπαυλη αντί του ποσού των 300.000 δολαρίων Η.Π.Α. Του ανέφερε ότι δεν είχε τα χρήματα αλλά είχε ένα σπίτι το οποίο θα υποθήκευε και θα έπαιρνε δάνειο. Ο TAL του είπε τότε ότι για να δει ότι ενδιαφέρεται θα έπρεπε να πάρει το ποσό των 10.000 δολαρίων Η.Π.Α. στο δικηγόρο του, δηλαδή στον εναγόμενο, για να ετοιμάσει το πωλητήριο συμβόλαιο. Έτσι τηλεφώνησε στην εναγόμενο, διευθετήθηκε συνάντηση και όταν συναντήθηκαν του έδωσε μια επιταγή της Λαϊκής Τράπεζας των 10.000 δολαρίων Η.Π.Α. ημερομηνίας 24.05.04 στο ονοματεπώνυμο του TAL, ήτοι τα Τεκμήρια 1 και 4, λέγοντας στον εναγόμενο να μην την δώσει στον TAL μέχρι να υπογράψουν το πωλητήριο συμβόλαιο και ο εναγόμενος του υποσχέθηκε ότι θα την κρατούσε μέχρι να υπογράψουν το πωλητήριο συμβόλαιο. Ο εναγόμενος ήταν ενήμερος και γνώριζε για την συμφωνία πριν επικοινωνήσει και βρεθούν μαζί. Όταν δε του έδωσε την επιταγή ο εναγόμενος του είπε πέρασε σε δύο - τρεις (2-3) ημέρες και θα είναι έτοιμα τα συμβόλαια και τότε του είπε ότι θα χρειάζετο χρόνο δύο-τρεις (2-3) μήνες για να διευθετήσει να πάρει δάνειο. Την επόμενη ημέρα, μετέβη στην Λαϊκή για να βάλει το σπίτι του, που εβρίσκετο στην περιοχή "ΜΕΡΣΙΝΙΕΣ" στη Λεμεσό, υποθήκη και να πάρει το δάνειο. Αφού έγινε η εκτίμηση από την τράπεζα η αίτηση του για δάνειο εγκρίθηκε και κάποιος από την τράπεζα τον ρώτησε τι θα το έκανε. Του ανέφερε ότι με τα λεφτά του δανείου, θα αγόραζε έπαυλη στη θαλάσσια περιοχή Περβολιών. Τότε ο τραπεζικός υπάλληλος, του είπε ότι για να του έδινε το δάνειο θα έπρεπε να τους παραδώσει υπογραμμένο συμβόλαιο. Ο αγοραστής της έπαυλης θύμωσε μ΄ αυτήν την εξέλιξη και απευθύνθη στην ALPHA BANK η οποία όμως ήθελε και αυτή υπογραμμένο συμβόλαιο. Για τις ενέργειες του και εξελίξεις επί του θέματος της δανειοδότησης, ενημέρωνε τον εναγόμενο στον οποίο έλεγε να μην δώσει την επιταγή στον TAL και ο οποίος τον διαβεβαίωνε ότι δεν θα την έδινε. Αυτός ήταν και ο λόγος που έδωσε τα λεφτά στον εναγόμενο και όχι στον TAL. Κατ΄ αυτό δε το χρονικό διάστημα, ο TAL δεν αφαίρεσε την πινακίδα πώλησης από την έπαυλη και την έβλεπαν και άλλοι. Διευκρίνισε στη συνέχεια ότι, όταν ο εναγόμενος του έδωσε το συμβόλαιο για να το δει, δεν ήταν όπως συμφώνησε με τον TAL αφού αναφέρετο σε 200.000 δολάρια Η.Π.Α. και οι 100.000 θα εδίνοντο κρυφά, πράγμα που δεν εδέχετο και έτσι έδωσε οδηγίες στο δικηγόρο Μαθηκολώνη να επικοινωνήσει με τον εναγόμενο για να συμφωνήσουν για το περιεχόμενο του συμβολαίου. Αφού συμφώνησαν, ετοίμασαν νέα συμβόλαια, το οποίο το μεν ένα αφορούσε την αξία πώλησης της έπαυλης, το δε άλλο την αξία των επίπλων. Μετά τις πιο πάνω εξελίξεις, ζήτησε από τον εναγόμενο είτε να υπογράψει το πωλητήριο συμβόλαιο ο TAL, είτε να του δώσει πίσω τα λεφτά του. Τότε ο εναγόμενος του ανέφερε ότι την επιταγή την είχε δώσει στον TAL. Τελικά ο TAL δεν υπόγραψε τα συμβόλαια και πήρε και τα λεφτά της επιταγής. Μετά απ΄ αυτό μετέβη στην τράπεζα για να ακυρώσει την πληρωμή οπότε πληροφορήθηκε ότι ήδη είχε εξαργυρωθεί από τον TAL. Έτσι πήγε στην αστυνομία όπου προέβη σε καταγγελία εναντίον τόσο του TAL όσο και του εναγομένου. Εκεί του ανέφεραν ότι αφού υπήρχε δικηγόρος στη μέση, δηλαδή ο εναγόμενος, δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε και έπρεπε να στραφεί εναντίον του εναγομένου δικαστικά και να τον καταγγείλει και στο πειθαρχικό συμβούλιο των δικηγόρων. Ακολούθως τηλεφώνησε στον TAL και τον ρώτησε γιατί κράτησε τα λεφτά και δεν του τα επιστρέφει όταν μάλιστα πώλησε και την έπαυλη σ΄ άλλο άτομο, όπως του είπε ο ίδιος ο TAL, για να πάρει την απάντηση ότι τον είχε καθυστερήσει και είχε πέσει και το δολάριο. Κατέθεσε δε ως Τεκμήριο 2 το δεύτερο συμβόλαιο, όπως το ονόμασε, δηλαδή μετά που απέρριψε το πρώτο το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο

  1. Το δεύτερο συμβόλαιο ημερομηνίας 01.07.04 ήταν έτοιμος να το υπογράψει αφού το υπόγραφε ο TAL. Το δεύτερο συμβόλαιο έγινε μετά που είχε διορίσει δικηγόρο του, τον κο Μαθηκολώνη στον οποίο απέστειλε με φαξ το πρώτο συμβόλαιο, Τεκμήριο 3 και του είπε ότι δεν συμφωνούσε. Όταν έδωσε την επιταγή στον εναγόμενο, στον οποίο είχε πλήρη εμπιστοσύνη, δεν είχε μιλήσει με κανένα δικηγόρο. Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ Ο εναγόμενος είναι δικηγόρος και ασκεί το επάγγελμα από το
  2. Κάποιος πελάτης του από το Ισραήλ τον πήρε τηλέφωνο και του ανέφερε ότι πώλησε την αναφερθείσα έπαυλη για την οποία ήταν δικαιούχος δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου στον ενάγοντα. Η συμφωνία περιλάμβανε ως τιμή πώλησης για την μεν έπαυλη 240.000 δολάρια Η.Π.Α. για τον δε εξοπλισμό 60.000 δολάρια Η.Π.Α. Του ανέφερε επίσης ότι συμφώνησε με τον ενάγοντα να του δώσει το ποσό των 10.000 δολαρίων Η.Π.Α. για να αποσύρει την πινακίδα πώλησης της έπαυλης για περίοδο δύο μηνών. Σ΄ αυτό δε το χρονικό διάστημα, ο ενάγοντας είχε το δικαίωμα να προχωρήσει στην υπογραφή συμβολαίων ως ανωτέρω αναφέρεται. Σε περίπτωση δε που ο ενάγοντας θα προχωρούσε στην υπογραφή των συμβολαίων τότε οι 10.000 δολάρια Η.Π.Α. θα θεωρούντο ως μέρος του τιμήματος πώλησης της έπαυλης ενώ στην αντίθετη περίπτωση που δεν προχωρούσε για λόγους που οφείλοντο στον ενάγοντα, τις 10.000 δολάρια Η.Π.Α. θα τις κρατούσε ο TAL. Ουσιαστικά δηλαδή, επρόκειτο για συμφωνία παροχής δικαιώματος αγοράς (option contract) δια της οποίας εδίδετο το δικαίωμα στον αγοραστή σε καθορισμένο χρονικό διάστημα να ασκήσει το δικαίωμα να αγοράσει την έπαυλη με ανάληψη αφαίρεσης της πινακίδας πώλησης της έπαυλης και σε αντάλλαγμα αυτού ο ενάγοντας έδωσε το ποσό των 10.000 δολαρίων Η.Π.Α. Ο ενάγοντας επικοινώνησε με τον εναγόμενο, ήρθαν σε επαφή και σε συνάντηση που είχαν στο γραφείο του εναγομένου, αρχές Ιουνίου, του παρέδωσε την επιταγή Τεκμήρια 1 και 4 για να την παραδώσει στον TAL, ο οποίος κατ΄ εκείνο τον χρόνο, ήταν στο Ιστραήλ και δεν μπορούσε να εβρίσκετο στην Κύπρο. Κατά την εν λόγω συνάντηση συζητήθηκαν, προς επιβεβαίωση, βασικές πρόνοιες αυτών που είχαν συμφωνήσει μεταξύ τους ο TAL και ο ενάγοντας. Αναφέρθηκε στον ενάγοντα ότι ο TAL δεν είχε τίτλο ιδιοκτησίας και θα έπρεπε να υποθηκεύσει άλλη περιουσία. Ο ενάγων του ανέφερε ότι είχε περιουσία στη Λεμεσό και θα διευθετούσε δανειοδότηση με την τράπεζα του. Ουδέποτε ανέλαβε την υπόσχεση είτε να τοποθετήσει την επιταγή σε δικό του λογαριασμό, είτε ότι θα την κρατούσε ο ίδιος και δεν θα την παρέδιδε στον TAL μέχρι να υπογράψουν την συμφωνία ο TAL και ο εναγόμενος. Απεναντίας, όπως του είπε ο πελάτης του τον οποίον αντιπροσώπευε και όπως έπραξε και ο ενάγων δίνοντας του την επιταγή την έλαβε από τον ενάγοντα και την παρέδωσε στον TAL, περί τα τέλη Ιουνίου όταν ήρθε στην Κύπρο και υπέγραψε και τα συμβόλαια Τεκμήρια 5 και
  3. Ουδέποτε αντιπροσώπευε τον ενάγοντα και ουδέποτε ανέλαβε οτιδήποτε γι΄ αυτόν. Ο ρόλος του ήταν καθαρά να πάρει την επιταγή, να την δώσει στον TAL και να ετοιμάσει τα συμβόλαια. Τα συμβόλαια, Τεκμήρια 5 και 6, έγιναν κατόπιν συνεννόησης με τον δικηγόρο του ενάγοντα κο Μαθηκολώνη. Αν και, όπως ανέφερε, ο TAL υπόγραψε τα συμβόλαια, Τεκμήρια 5 και 6 και το γνώριζε ο ενάγοντας, και αφαίρεσε και την πινακίδα πώλησης της έπαυλης ο ενάγοντας δεν κατόρθωσε να εξασφαλίσει δανειοδότηση μέχρι και το τέλος του Ιουλίου του 2004 και γι΄ αυτό δεν υπέγραψε τα συμβόλαια. Μέσα του Αυγούστου του 2004 τον ενημέρωσε ο TAL ότι ο ενάγοντας του ζήτησε ακόμη λίγο χρόνο και του έδωσε μέχρι το τέλος του Αυγούστου αλλά και πάλι δεν κατόρθωσε να εξασφαλίσει δανειοδότηση. Γύρω στον Απρίλιο του 2005 τον πήρε τηλέφωνο ο κος Μαθηκολώνης και τον ρώτησε εάν γνώριζε την διεύθυνση του TAL και εάν είχε τραπεζικούς λογαριασμούς στην Κύπρο για να του απαντήσει ότι δεν γνώριζε. Με μεγάλη του έκπληξη το καλοκαίρι του 2005 πήρε επιστολή από τους δικηγόρους του ενάγοντα για καταγγελία του στο Πειθαρχικό Συμβούλιο των δικηγόρων. Αφού απάντησε γραπτώς το Πειθαρχικό Συμβούλιο τον απάλλαξε. Τέλος πήρε και την υπό κρίση αγωγή. Ποτέ προηγουμένως δεν του είχε αναφέρει οτιδήποτε ο εναγόμενος. Από την επιταγή κανένα κέρδος δεν είχε και αυτά που ο ενάγων ανέφερε στο Δικαστήριο, είναι εκ των υστέρων σκέψεις και επινοήσεις για να καλύψει μια κακή συναλλαγή που έκανε και δεν μπορεί να το αποδεχτεί. Με τις ενέργειες του αυτές, ο ενάγων τον δυσφήμησε και του προκάλεσε επιζήμια ψευδολογία για τις οποίες με ανταπαίτηση του ζητεί αποζημιώσεις. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Η συνήγορος του εναγομένου στην αγόρευση της, εισηγήθηκε με αναφορά στην μαρτυρία, ότι ο ενάγων πρέπει να κριθεί αναξιόπιστος και ο εναγόμενος αξιόπιστος. Με βάση δε την μαρτυρία του εναγομένου πρέπει η αγωγή να απορριφθεί. Παρέπεμψε σε νομολογία. Όσον αφορά την ανταπαίτηση αφού εγκατέλειψε την ανταξίωση για δυσφήμηση και την περιόρισε στην επιζήμια ψευδολογία, ζήτησε από το Δικαστήριο να επιδικάσει αποζημιώσεις υπέρ του εναγομένου-ανταπαιτητή. Η δικηγόρος του ενάγοντα στην αγόρευση της αφού προέβη σε ανάλυση σχεδόν όλης της μαρτυρίας τόσο του ενάγοντα όσο και του εναγομένου, ζήτησε από το Δικαστήριο να κρίνει αξιόπιστο τον ενάγοντα και αναξιόπιστο τον εναγόμενο. Εισηγήθηκε δε ότι με την μαρτυρία του ενάγοντος, πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις όλων των βάσεων αγωγής και ως εκ τούτου θα πρέπει το Δικαστήριο να εκδώσει απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου. Όσον αφορά την ανταξίωση, ζήτησε όπως αυτή απορριφθεί αφού δεν στοιχειοθετούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος. Επικαλέστηκε σχετική νομολογία. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Είχα την ευκαιρία να ακούσω και να παρακολουθήσω τόσο τον ενάγοντα όσο και τον εναγόμενο ενώ κατέθεταν ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την ακροαματική διαδικασία και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία του με δείκτη μεταξύ άλλων, το προσωπικό συμφέρον, την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ακεραιότητα και την φιλαλήθειά τους. Ο ενάγοντας δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Δεν ήταν ειλικρινής και ευθύς και δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Είπε ότι ο λόγος που έδωσε την επιταγή στον εναγόμενο και όχι κατ΄ ευθείας στον TAL ήταν για να την κρατεί μέχρι να υπογραφούν τα συμβόλαια. Αυτό όμως δεν είναι αλήθεια, γιατί όπως ο ίδιος είπε στην αρχή της μαρτυρίας του όταν επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον TAL, ο τελευταίος του είπε, σύμφωνα με τα λεγόμενα του, ότι για να δει ότι ενδιαφέρεται, να έδινε μια επιταγή 10.000 δολαρίων Η.Π.Α. στον εναγόμενο για να κάνει τα συμβόλαια. Επίσης ήταν αδύνατο να δώσει κατ΄ ευθείαν την επιταγή στον TAL αφού εβρίσκετο στο Ισραήλ. Άλλος λόγος που αποδεικνύεται ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο είναι ότι ανέμενε από τον εναγόμενο, ως είπε, να τοποθετήσει την επιταγή σε λογαριασμό των πελατών. Μα αυτό εκ των πραγμάτων ήταν αδύνατο να γίνει γιατί η επιταγή ήταν επ΄ ονόματι του TAL και σε λογαριασμό για πελάτες τοποθετούνται επιταγές που είναι επ΄ ονόματι του δικηγόρου για πελάτες ή χρήματα σε μετρητά που λαμβάνει για πελάτες του. Επίσης εάν ήταν αλήθεια ότι έδωσε την επιταγή στον εναγόμενο για να την κρατήσει μέχρι την υπογραφή των συμβολαίων, για να προστατεύσει τα συμφέροντα του ως εξάγεται, γιατί τότε δεν εξέδωσε την επιταγή επ΄ ονόματι του εναγομένου που θα ήταν και πιο σίγουρο ότι δεν θα μπορούσε να την δώσει στον TAL και έτσι τότε να μπορούσε να πει στον εναγόμενο ότι εξέδωσε την επιταγή σ΄ αυτόν για το σκοπό ακριβώς να προστατεύσει τα συμφέροντά του; Συνεχίζοντας τον πιο πάνω συλλογισμό εάν πράγματι ήταν τα γεγονότα όπως τα ανέφερε, γιατί δεν εξέδωσε την επιταγή επ΄ ονόματι του εναγομένου για να τον καταστήσει υπεύθυνο σε περίπτωση εξαργύρωσης της και αποτυχίας της συμφωνίας μεταξύ του και του TAL; Επίσης εάν πράγματι την επιταγή που εξεδόθηκε στο όνομα του TAL την έδωσε στον εναγομένο για να την κρατεί και όχι να την δώσεις στον TAL, γιατί τηλεφώνησε στον TAL και τον ρώτησε γιατί κράτησε τα λεφτά και δεν του τα επέστρεψε από την στιγμή που πώλησε την έπαυλη σε άλλον; Ακόμη ένα ερώτημα. Γιατί ο εναγόμενος ως δικηγόρος να έπραττε όσα του καταλογίζει αφού κανένα κέρδος δεν είχε από την επιταγή; Ακόμη γιατί ο TAL να αφαιρέσει την πινακίδα πώλησης της έπαυλης για δύο μήνες και να χάσει ίσως ευκαιρίες πώλησης της έπαυλης, πιθανόν και σε πιο ψηλή τιμή χωρίς να εξασφαλιστεί με κάποιο τρόπο; Η απάντηση είναι απλή στα πιο πάνω ερωτήματα. Διότι ο ενάγοντας ουδέποτε συμφώνησε με τον εναγόμενο ή είπε στον εναγόμενο να του δώσει την επιταγή και να την κρατήσει μέχρι την υπογραφή των συμβολαίων. Η ύπαρξη του προτεινόμενου συμβολαίου για υπογραφή, Τεκμήριο 3, το οποίο δεν αποδέχθηκε, και των Τεκμηρίων 2, 5 και 6, που έγιναν με την συνεννόηση του κου Μαθηκολώνη ως δικηγόρου του και του εναγομένου, καταδεικνύει ότι η κατάρτιση των συμβολαίων ήταν θέμα διευκρίνησης πώς θα εγίνοντο αφού δεν συμφώνησε τούτο ο ενάγων με τον TAL και ο εναγόμενος του είπε να του αναφέρει πώς ήθελε να γίνουν τα συμβόλαια. Η καταγγελία που έγινε εκ μέρους του εναντίον του εναγομένου στο πειθαρχικό συμβούλιο των δικηγόρων, τίποτε δεν προσθέτει στην υπόθεσή του. Άλλωστε το πειθαρχικό συμβούλιο τον απάλλαξε. Στην αγόρευση της η δικηγόρος του ενάγοντα, εισηγήθηκε ότι το όνομα που φαίνεται στο Τεκμήριο 5 ως αγοραστής και το όνομα στο Τεκμήριο 3 που φαίνεται επίσης ως αγοραστής δεν είναι τα ίδια και ως εκ τούτου καταδεικνύεται ότι το Τεκμήριο 5 είναι συμβόλαιο που έγινε από τον TAL με άλλο πρόσωπο. Η εισήγηση αυτή δεν μπορεί να ευσταθήσει γιατί ουδέποτε κατά την αντεξέταση του εναγομένου του υποβλήθηκε είτε ερώτηση επί αυτού του θέματος είτε υποβολή ότι δεν είναι ένα και το αυτό πρόσωπο που φαίνεται ως αγοραστής στα Τεκμήρια 5 και 3 για να απαντήσει ο εναγόμενος. Αλλά ούτε και ο ίδιος ο ενάγοντας, ανέφερε ότι δεν είναι το ίδιο πρόσωπο. Να σημειωθεί ότι το Ντίνος (Dinos) είναι υποκοριστικό του Κωνσταντίνος και ότι και τα πρόσωπα που φαίνονται ως αγοραστές στα δύο συμβόλαια είναι από τα Λεύκαρα. Τέλος, ο ενάγοντας δεν ήταν λίγες οι φορές που ανέφερε ότι δεν ενθυμείτο κάποιο γεγονός και ιδιαίτερα ημερομηνίες. Απορρίπτω και δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του ως εξήγησα πιο πάνω. Ο εναγόμενος μου έκανε καλή εντύπωση. Ήταν ειλικρινής, ευθύς, σαφής και απαντούσε σε όλες τις ερωτήσεις χωρίς δισταγμό. Η μαρτυρία του διέπετο από συνοχή και συνέπεια. Παρά την έντονη αντεξέταση, η μαρτυρία του δεν κλονίσθηκε και δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις. Ήταν ακέραιος και μάρτυρας της αλήθειας. Αποδέχομαι την μαρτυρία του. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης μου, τα ευρήματα μου ως προς τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Ο ενάγων είναι κτηματομεσίτης στο επάγγελμα επί είκοσι οκτώ

(28)χρόνια στις Η.Π.Α., έψαχνε για κατοικία στην θαλάσσια περιοχή του χωριού Περβόλια της Λάρνακας. Είδε κάποια πινακίδα επί μίας έπαυλης ότι πωλείται και τηλεφώνησε στον αριθμό τηλεφώνου που υπήρχε επ΄ αυτής. Απάντησε κάποιο πρόσωπο ο οποίος είχε διπλανή κατοικία και κρατούσε κλειδιά της έπαυλης για να την ανοίγει και να την βλέπουν οι ενδιαφερόμενοι. Διευθετήθηκε συνάντηση του ενάγοντα με το πρόσωπο αυτό και αφού άνοιξε την έπαυλη και την είδε ο ενάγων, του άρεσε και θέλησε να επικοινωνήσει με τον TAL, δικαιούχο στην εγγραφή του κτήματος δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου αφού ακόμη δεν είχε εκδοθεί ο τίτλος ιδιοκτησίας. Πράγματι, επικοινώνησε τηλεφωνικά ο ενάγων με τον TAL και συμφώνησαν στην τιμή πώλησης εκ 300.000 δολαρίων Η.Π.Α. Επίσης συμφώνησαν ότι ο ενάγων θα παρέδιδε το ποσό των 10.000 δολαρίων Η.Π.Α. στον εναγόμενο και ο TAL σε αντάλλαγμα θα αφαιρούσε την πινακίδα πώλησης της έπαυλης για περίοδο δύο
(2)μηνών. Εάν σ΄ αυτό το χρονικό διάστημα υπογράφοντο τα συμβόλαια που θα ετοίμαζε ο εναγόμενος τότε το ποσό των 10.000 δολαρίων Η.Π.Α. θα αποτελούσε μέρος του συμφωνηθέντος ποσού πώλησης της έπαυλης. Εάν όμως για λόγους που αφορούσαν τον ενάγοντα δεν υπογράφοντο τα συμβόλαια τότε θα έχανε τις 10.000 δολάρια Η.Π.Α. ο ενάγων και θα τα κρατούσε ο TAL. Την συμφωνία αυτή ο TAL την ανέφερε στον εναγόμενο ο οποίος είναι δικηγόρος στο επάγγελμα και συνεχίζει μέχρι σήμερα και ο οποίος ήταν δικηγόρος του κατά πάντα ουσιώδη χρόνο με την παρούσα αγωγή. Αρχές Ιουνίου 2004 ο ενάγων επικοινώνησε και συναντήθηκε με τον εναγόμενο στον οποίο ανέφερε ποιος είναι. Αφού συζήτησαν σε γενικές γραμμές την συμφωνία που έκανε ο ενάγων με τον TAL, ο ενάγων παρέδωσε μία επιταγή της Λαϊκής Τράπεζας στο όνομα του TAL ημερομηνίας 24.05.04 για το ποσό των 10.000, Τεκμήρια 1 και 4 ως ανωτέρω συμφωνήθηκε και ο εναγόμενος σύμφωνα με όσα του ανάφερε ο πελάτης του, δηλαδή ο TAL, ανέλαβε να ετοιμάσει τα συμβόλαια. Ο ενάγων επειδή δεν είχε τα χρήματα ως ανέφερε τόσο στον TAL όσο και στον εναγόμενο, θα χρειάζετο δύο
(2)μήνες για να εξασφαλίσει δανειοδότηση από την Τράπεζα του, βάζοντας υποθήκη την οικία που είχε στην περιοχή "ΜΕΡΣΙΝΙΕΣ" στην Λεμεσό. Όπως του ανέφερε ο TAL και όπως και ο ίδιος ο εναγόμενος διαπίστωσε, η πινακίδα πώλησης αφαιρέθηκε από την έπαυλη του TAL. Αφού ο εναγόμενος ετοίμασε το συμβόλαιο, Τεκμήριο 3, το είδε ο εναγόμενος ο οποίος διαφώνησε και αφού ο εναγόμενος του είπε να τα κάνει όπως ήθελε, διόρισε ως δικηγόρο του τον κο Μαθηκολώνη ο οποίος ήρθε σε επικοινωνία με τον εναγόμενο και κατόπιν συνεννόησης ο εναγόμενος ετοίμασε τα συμβόλαια, Τεκμήρια 2 και 6 τα οποία είναι ίδια, πλην του ονόματος του αγοραστή αλλά πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο, και το Τεκμήριο
  1. Ο TAL περί τα τέλη Ιουνίου, ήρθε στην Κύπρο και υπέγραψε τα συμβόλαια Τεκμήρια 5 και 6 και ο εναγόμενος του παρέδωσε την επιταγή Τεκμήριο 1 και
  2. Ο ενάγων επειδή δεν κατόρθωσε να εξασφαλίσει δανειοδότηση από τράπεζα μέχρι το τέλος Ιουλίου 2004, τηλεφώνησε στον TAL και ζητούσε παράταση μέχρι το τέλος Αυγούστου
  3. Ο TAL αποδέχθηκε και ενημέρωσε τον εναγόμενο περί τούτου περί τα μέσα Αυγούστου του
  4. Αλλά και πάλιν ο ενάγων δεν κατόρθωσε να εξασφαλίσει δάνειο και έτσι δεν υπέγραψε τα συμβόλαια και ο TAL κράτησε το ποσό της επιταγής και ο ενάγων το έχασε ως ήταν η μεταξύ τους συμφωνία. Ο ενάγων τηλεφώνησε στον TAL και του είπε ότι δεν έπρεπε να κρατήσει το ποσό της επιταγής αφού δεν υπεγράφησαν τα συμβόλαια. Ο ενάγων κατάγγειλε τον εναγόμενο στο πειθαρχικό συμβούλιο των δικηγόρων το οποίο τον απάλλαξε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Σύμφωνα με την αγόρευση της δικηγόρου του ενάγοντα, η αξίωση στηρίζεται στις ακόλουθες βάσεις αγωγής: (Α) Ψευδείς παραστάσεις, (Β) Αμέλεια, (Γ) Παράβαση συμφωνίας και (Δ) Παράβαση ρητού ή νοητού και/ή προκύψαντος και/ή θεωρούμενου καταπιστεύματος. Συνάγεται επομένως ότι η βάση αγωγής επί δόλου, έχει εγκαταλειφθεί. (Α) ΨΕΥΔΕΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ Ως αντιλαμβάνομαι από την ανάπτυξη του θέματος στην αγόρευση της δικηγόρου του ενάγοντος αναφέρεται στο αστικό αδίκημα της ΑΠΑΤΗΣ του άρθρου 36 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου ΚΕΦ
  5. Σύμφωνα με το λεκτικό και την φρασεολογία του άρθρου αυτού, το αστικό αδίκημα της απάτης, συνίσταται στην εν γνώσει του εναγομένου ψευδή παράσταση ή χωρίς να πιστεύει για το αληθές αυτή ή απερίσκεπτα, αδιάφορα του κατά πόσο είναι αληθής ή ψευδή, με την πρόθεση να ενεργήσει ο ενάγων βασιζόμενος σ΄ αυτή και με αποτέλεσμα να ενεργήσει έτσι και να υποστεί ζημιά. Τα συστατικά στοιχεία του αστικού αδικήματος της ΑΠΑΤΗΣ είναι τα ακόλουθα: (α) Παράσταση γεγονότος, (β) ο εναγόμενος γνώριζε ότι η παράσταση ήταν ψευδής ή δεν είχε πίστη ότι ήταν αληθής ή απερίσκεπτα, (γ) έγινε με πρόθεση να ενεργήσει ο ενάγων βασιζόμενος σ΄ αυτή, (δ) ο ενάγων ενήργησε με βάση αυτή και (ε) υπέστη ζημιά (α) Η παράσταση πρέπει να αφορά γεγονός όχι απλή έκφραση γνώμης. Η παράσταση συνήθως γίνεται προφορικά ή γραπτώς αλλά μπορεί να γίνει και με διαγωγή. (β) Κριτήριο για να χαρακτηριστεί ή καταταγεί μία δήλωση ότι αποτελεί ή όχι ψευδή παράσταση είναι κατά πόσο ο εναγόμενος είχε έντιμη και γνήσια πεποίθηση ότι η δήλωση του ήταν αληθής. Η απερισκεψία υποδηλώνει την έλλειψη τέτοιας πεποίθησης εκτός αν ο εναγόμενος ειλικρινά πίστευε στο αληθές της δήλωσης του, με την έννοια που ο ίδιος αντιλαμβανόταν, έστω και λανθασμένα. (γ) Η παράσταση πρέπει να γίνεται με την πρόθεση να ενεργήσει ο ενάγων βασιζόμενος σ΄ αυτή. Επομένως εάν δεν εξαπατηθεί, δεν δικαιούται σε αποζημίωση. Επίσης ο ενάγων πρέπει να είναι το πρόσωπο προς το οποίο απευθυνόταν η δήλωση και όχι άλλος. (δ) Ο ενάγων πρέπει να βασιστεί στην παράσταση και σαν αποτέλεσμα της, να ενεργήσει βασιζόμενος σ΄ αυτή. (ε) Ο ενάγων να υποστεί ζημιά η οποία αποδεικνύεται. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, ο εναγόμενος σε καμία παράσταση και δη ψευδή προέβη έναντι του ενάγοντος με πρόθεση ο ενάγων να βασιστεί σ΄ αυτήν και να ενεργήσει αφού ο εναγόμενος έπραξε ως είχε συμφωνηθεί μεταξύ του πελάτη του TAL και του ενάγοντος, ήτοι να πάρει την επιταγή από τον ενάγοντα και να την δώσει στον TAL. Ουδέποτε είπε ο εναγόμενος στον ενάγοντα δώσε μου μία επιταγή για να την κρατώ και εάν δεν υπογράψετε τα συμβόλαια θα σου την επιστρέψω. Επομένως αυτή η βάση αγωγής αποτυγχάνει και απορρίπτεται. (Β) ΑΜΕΛΕΙΑ Το αστικό αδίκημα της αμέλειας εμπεριέχεται στο άρθρο 51 του ΚΕΦ.
  6. Η Αμέλεια συνίσταται: (α) Στην τέλεση πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις δεν θα τελούσε λογικό συνετό πρόσωπο ή στην παράλειψη τέλεσης πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις τέτοιο πρόσωπο θα τελούσε ή (β) στην παράλειψη καταβολής τέτοιας δεξιότητας ή επιμέλειας για την άσκηση επαγγέλματος, επιτηδεύματος ή ασχολίας όπως ένα λογικό συνετό πρόσωπο, που έχει τα προσόντα για την άσκηση του επαγγέλματος αυτού, επιτηδεύματος ή ασχολίας θα κατέβαλλε υπό τις περιστάσεις. Και στην πρόκληση ζημιάς εξαιτίας αυτής: Νοείται ότι για αυτή δύναται να τύχει αποζημίωσης μόνο το πρόσωπο έναντι του οποίου ο υπαίτιος της αμέλειας υπείχε υποχρέωση, υπό τις περιστάσεις, να μην επιδείξει αμέλεια. Τα συστατικά στοιχεία που πρέπει να αποδειχθούν σε κάθε αγωγή για αμέλεια είναι τα ακόλουθα τρία: (α) αμελής πράξη ή παράλειψη,
(2)υποχρέωση επιμέλειας προς το ζημιωθέν πρόσωπο και
(3)πρόκληση ζημιάς. Ο εναγόμενος για να υπέχει ευθύνη πληρωμής αποζημιώσεων για το αστικό αδίκημα της αμέλειας πρέπει να αποδειχθεί ότι (α) απέτυχε να επιδείξει επιμέλεια, (β) υπείχε υποχρέωση επιμέλειας προς το ζημιωθέν πρόσωπο και (γ) η αποτυχία του να επιδείξει επιμέλεια ήταν η αιτία που προκάλεσε τη ζημιά. Από την μαρτυρία που το Δικαστήριο αξιολόγησε και αποδέχθηκε και τα ευρήματα του, στα οποία κατέληξε, καταδεικνύεται ότι ο εναγόμενος καμία υποχρέωση επιμέλειας δεν είχε προς τον ενάγοντα αφού ουδέποτε ήταν δικηγόρος του ή ενήργησε για λογαριασμό του. Ούτε και ενήργησε αμελώς έναντι του ενάγοντος αφού έπραξε σύμφωνα με όσα του ανέφερε ο πελάτης του TAL ότι συμφώνησαν μεταξύ τους ο ενάγων και ο TAL. Συνεπώς αποτυγχάνει και απορρίπτεται και αυτή η βάση αγωγής. (Γ) ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ Για να υπάρχει παράβαση συμφωνίας εξυπακούει πρώτα απ΄ όλα η ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ του ενάγοντος και του εναγομένου. Τέτοια συμφωνία όμως μεταξύ ενάγοντος και εναγομένου ουδέποτε έγινε με οποιαδήποτε μορφή. Ο εναγόμενος παράλαβε την επιταγή από τον ενάγοντα όπως είχε συμφωνήσει με τον TAL και την παρέδωσε στον TAL όπως μεταξύ τους ο ενάγων και ο TAL συμφώνησαν. Ως εκ τούτου χωρίς συμφωνία μεταξύ του ενάγοντος και του εναγομένου, δεν μπορεί να υπάρχει και παράβαση της. Έπεται ότι απορρίπτεται και τούτη η βάση αγωγής. (Δ) ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΡΗΤΟΥ ΚΑΙ/Η ΝΟΗΤΟΥ ΚΑΙ/Η ΠΡΟΚΥΨΑΝΤΟΣ ΚΑΙ/Η ΘΕΩΡΟΥΜΕΝΟΥ ΚΑΤΑΠΙΣΤΕΥΜΑΤΟΣ. Ούτε αυτή η βάση αγωγής μπορεί να επιτύχει καθ΄ ότι ουδέποτε ο εναγόμενος κατέστη καταπιστευματοδόχος, λαμβάνοντας καταπίστευμα, ήτοι την επιταγή, από τον ενάγοντα καθ΄ ότι ο εναγόμενος ούτε αντιπρόσωπος του ενάγοντα ήταν αφού δικηγόρος ήταν μόνο του TAL και κανενός άλλου, ούτε με την συμπεριφορά ή την διαγωγή του δημιούργησε συνθήκες ή κατέστη καταπιστευματοδόχος έναντι του ενάγοντος με οποιαδήποτε μορφή. Ότι έπραξε το έπραξε στα πλαίσια της συμφωνίας του TAL με τον ενάγοντα που ήταν να λάβει από τον ενάγοντα την επιταγή, Τεκμήρια 1 και 4, και να την παραδώσει στον TAL όπως και έπραξε. Δεν υπήρξε εκ μέρους του εναγομένου ούτε κατάχρηση εμπιστοσύνης αφού δεν κράτησε την επιταγή για δικό του όφελος ούτε κατάχρηση νομοθετικών προνοιών ή άλλων αρχών δικαίου για δικό του όφελος. (βλ. υπόθεση ST. GEORGE´S CAR HIRE LTD κ.α. ν. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΟΥ κ.α. Π/Ε 11176-11178 ημερ. 27.01.06. Επομένως απορρίπτεται και αυτή η βάση αγωγής. Για τους ίδιους λόγους, στο σύνολό τους, που έχω αναφέρει πιο πάνω και εάν ακόμη δεν εγκαταλείπετο ο δόλος ως βάση αγωγής θα απορρίπτετο και αυτή. Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να αναλύσω και να εξηγήσω, η αγωγή του ενάγοντος αποτυγχάνει. Κατά συνέπεια η αγωγή του ενάγοντος εναντίον του εναγομένου απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγομένου και εναντίον του ενάγοντος όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ Όπως ανέφερα και προηγουμένως η δυσφήμηση ως βάση ανταπαίτησης εγκαταλείφθηκε στο στάδιο της αγόρευσης και παρέμεινε μόνο η επιζήμια ψευδολογία. ΕΠΙΖΗΜΙΑ ΨΕΥΔΟΛΟΓΙΑ Το αστικό αδίκημα της επιζήμιας ψευδολογίας εδράζεται στο άρθρο 25 του ΚΕΦ. 148 το οποίο προνοεί: 25.1 Επιζήμια ψευδολογία συνίσταται στην κακόβουλη δημοσίευση ψευδούς δήλωσης, προφορικά ή άλλων πως που αφορά- (α) Το επάγγελμα, το επιτήδευμα, την εργασία, ενασχόληση ή τη θέση άλλου ή (β) τα αγαθά άλλου ή (γ) τον τίτλο κυριότητας άλλου: Νοείται ότι, τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου
(2), κανένας δεν τυγχάνει αποζημίωσης για επιζήμια ψευδολογία, εκτός αν εξαιτίας αυτής υπέστη ειδική ζημιά. 2. Σε αγωγή βάσει του εδαφίου
(1), δεν επιβάλλεται ο ισχυρισμός ή η απόδειξη ζημιάς- (α) αν οι λέξεις επί των οποίων στηρίζεται η αγωγή σκοπεύουν να προκαλέσουν στον ενάγοντα απώλεια αποτιμητή σε χρήμα και δημοσιεύονται εγγράφως ή με οποιοδήποτε άλλο πάγιο τρόπο ή (β) αν οι πιο πάνω λέξεις σκοπεύουν να προκαλέσουν στον ενάγοντα απώλεια αποτιμητή σε χρήμα σε σχέση με οποιαδήποτε θέση την οποία αυτός κατέχει κατά τον χρόνο της δημοσίευσης. 3. Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού "δημοσίευση" έχει την έννοια την οποία απέδωσε στον όρο αυτό το άρθρο 18 σε αναφορά με δυσφημιστικό δημοσίευμα. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της επιζήμιας ψευδολογίας είναι τα εξής: (α) Η δημοσίευση της δήλωσης, (β) η δήλωση είναι Ψευδής (γ) γίνεται κακόβουλα. Συνίσταται δε όταν κάποιος προκαλεί ζημιά σε άλλο κάνοντας ψευδείς και επιζήμιες δηλώσεις. Η δήλωση για να είναι κακόβουλη, πρέπει να γίνεται με κακή πίστη με σκοπό την πρόκληση ζημιάς στον ενάγοντα και όχι καλόπιστη υπεράσπιση των δικαιωμάτων του εναγομένου. Πλήττει δε την υπόληψη και την φήμη άλλου προσώπου. Σύμφωνα με το εδάφιο 2 του άρθρου 25 του ΚΕΦ. 148 δεν απαιτείται η απόδειξη ειδικής ζημιάς όπου
(1)γίνεται γραπτώς ή με άλλο πάγιο τρόπο και τείνει να προκαλέσει ζημιά στον ενάγοντα αποτιμητή σε χρήμα και
(2)όπου η δήλωση, είτε γίνεται προφορικά είτε γραπτώς ή άλλως πως και τείνει να προκαλέσει απώλεια στον ενάγοντα αποτιμητή σε χρήμα σε σχέση με θέση που κατέχει ή με το επάγγελμα ή την εργασία που ασκούσε κατά την δημοσίευση. Έτσι το αστικό αδίκημα της επιζήμιας ψευδολογίας μπορεί να έχει τρεις μορφές, (α) δηλώσεις που προκαλούν ζημιά στην εργασία ή στο επάγγελμα, (β) δηλώσεις που αφορούν τα αγαθά άλλου και (γ) δηλώσεις που αφορούν τον τίτλο κυριότητας άλλου. Η δική μας υπό εξέταση περίπτωση εμπίπτει στην πρώτη (α) μορφή αφού ο εναγόμενος-ανταπαιτητής είναι δικηγόρος στο επάγγελμα. Με την απόρριψη της μαρτυρίας του ενάγοντα, καθίσταται φανερό ότι δεν έγινε πιστευτός και επομένως τα όσα λέχθηκαν απ΄ αυτόν, δεν είναι αλήθεια και δεν μπόρεσε να αποδείξει τα όσα καταλογίζει στον εναγόμενο μέσα από τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην αγωγή του. Αν και δεν έγινε γνωστό στο δικαστήριο η ακριβής αναφορά της δήλωσης του ενάγοντα προς το Πειθαρχικό Συμβούλιο των Δικηγόρων όπως και η ακριβής απόφαση του, εντούτοις καταδεικνύεται ότι ο εναγόμενος απαλλάγηκε. Με την μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν έχει αποδειχθεί το τρίτο (γ) συστατικό στοιχείο του αδικήματος, δηλαδή ότι η δήλωση του ενάγοντος έγινε κακόβουλα αλλά στα πλαίσια της δικής του αντίληψης για την προάσπιση των δικαιωμάτων του, ήτοι της ανάκτησης των 10.000 δολαρίων Η.Π.Α. και όχι με κακή πίστη με σκοπό ή τάση να προκαλέσει ζημιά στον εναγόμενο. Επομένως δεν μπορεί να επιτύχει η ανταπαίτηση και απορρίπτεται. Με έχει προβληματίσει εάν θα πρέπει να επιδικασθούν έξοδα και ποια θα είναι η κλίμακα των εξόδων που θα πρέπει το Δικαστήριο να διατάξει για την επιδίκαση εξόδων ενόψει του ότι δεν αναφέρεται η ανταξίωση σε συγκεκριμένο ποσό αποζημίωσης και ούτε μπορεί να γίνει επίκληση της κλίμακας της αγωγής αφού είναι διαφορετικό το αντικείμενο. Πρώτα αναφέρω ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε που το Δικαστήριο θα πρέπει να αποστεί από τον γενικό κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Μετά κρίνω ότι η πιο κατάλληλη κλίμακα είναι αυτή των Λ.Κ.25 έως Λ.Κ.250 έχοντας υπόψη άλλες αποφάσεις που επιδικάστηκαν αποζημιώσεις (βλ. Agathagelou v. Mousoulides
(1980)1 CLR 272). Κατά συνέπεια η ανταπαίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του ενάγοντα-εναγομένου στην ανταπαίτηση και εναντίον του εναγομένου-ανταπαιτητή στην ανταπαίτηση όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στην κλίμακα Λ.Κ.25-Λ.Κ.250 και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.