UNITED HOTELS (LORDOS) LTD ν. VASSIA TRAVEL LTD, Αρ. Αγωγής: 837/04, 31 Μαϊου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A90 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 837/04 Μεταξύ: UNITED HOTELS (LORDOS) LTD, Ενάγοντες, και VASSIA TRAVEL LTD, Εναγόμενης. ------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 31 Μαϊου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγουσα: κα Ε. Ανδρέου για Α. Ανδρέου και Σία. Για Εναγόμενη: καμία εμφάνιση. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αξίωση των Εναγόντων είναι για το ποσό των £1.726,55 τ΄ οποίο αφορά τη συμφωνηθείσα χρέωση για υπηρεσίες που οι Ενάγοντες παρείχαν στην Εναγόμενη εταιρεία. Οι Ενάγοντες στην Έκθεση Απαίτησής τους ισχυρίζονται ότι είναι ιδιοκτήτες και κάτοχοι του ξενοδοχείου Lordos Beach Hotel τ΄ οποίο και διαχειρίζονται. Η Εναγόμενη εταιρεία διαθέτει ταξιδιωτικό γραφείο και ασχολείται με συναφείς εργασίες. Κατά τον Σεπτέμβριο 2002 μέχρι και τον Ιανουάριο 2003, με οδηγίες της Εναγόμενης εταιρείας, οι Ενάγοντες παρείχαν υπηρεσίες ξενοδοχειακής φύσεως, διέθεταν δωμάτια και διατροφή, σε πελάτες της Εναγόμενης. Εξεδώθηκαν σχετικά τιμολόγια και το συνολικό ποσό των παρασχεθείσων υπηρεσιών ανήλθε στις £1.726,
- Παρόλο που η Εναγόμενη εταιρεία κλήθηκε να καταβάλει το συγκεκριμένο ποσό αυτή αμέλησε ή/και αρνήθηκε να το καταβάλει. Η Εναγόμενη εταιρεία στην καταχωρησθείσα υπεράσπισή της αρνείται ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό στους Ενάγοντες και ισχυρίζεται ότι ενεργούσε ως αντιπρόσωπος ταξιδιωτικών γραφείων του εξωτερικού πράγμα το οποίο οι Ενάγοντες γνώριζαν και αποδέχθηκαν και ότι ο μόνος λόγος που αξιώνουν το συγκεκριμένο ποσό από την Εναγόμενη εταιρεία είναι γιατί αδυνατούν να το εισπράξουν από τα ταξιδιωτικά πρακτορεία του εξωτερικού. Η ακρόαση της υπόθεσης άρχισε με την μαρτυρία της κας Λόλας Χριστοδούλου (Μ.Ε.1) η οποία είναι υπεύθυνη του λογιστηρίου του ξενοδοχείου Lordos Beach από το
- Μεταξύ των καθηκόντων της είναι ο έλεγχος των πιστώσεων των λογιστών, οι εισπράξεις και οι καταθέσεις. Η μάρτυρας (Μ.Ε.1) εξήγησε στο Δικαστήριο τον τρόπο συνεργασίας του ξενοδοχείου με τους τουριστικούς πράκτορες. Ανέφερε ότι το ταξιδιωτικό γραφείο πρώτα τηλεφωνά και στη συνέχεια στέλνει τηλεομοιότυπο και ζητά κράτηση για τους πελάτες του για συγκεκριμένες ημερομηνίες. Οι υπεύθυνοι κρατήσεων του ξενοδοχείου Λόρδος απαντούν κατά πόσο υπάρχουν δωμάτια και η κράτηση επιβεβαιώνεται γραπτώς. Όταν έρθουν οι πελάτες των ταξιδιωτικών γραφείων έχουν μαζί τους ένα κουπόνι, «voucher», τ΄ οποίο έχει εκδοθεί από τον ταξιδιωτικό πράκτορα και στο οποίο καταγράφονται οι λεπτομέρειες της κράτησης. Το παραλαμβάνει το γραφείο κρατήσεων του ξενοδοχείου και γίνεται η τιμολόγηση με βάση το συγκεκριμένο κουπόνι. Μετά που ο πελάτης θ΄ αναχωρήσει, η τιμολόγηση διαβιβάζεται στο λογιστήριο, από το γραφείο υποδοχής, για έλεγχο και ακολουθεί η χρέωση του συγκεκριμένου πρακτορείου. Αφού γίνει η χρέωση στέλνεται το τιμολόγιο για είσπραξη στον πράκτορα. Υποστήριξε, ότι με την Εναγόμενη υπήρχε συνεργασία και ακολουθείτο η διαδικασία την οποία είχε επεξηγήσει χωρίς διαφοροποίηση. Η ίδια είχε προσωπική επαφή με τον διευθυντή της Εναγόμενης εταιρείας, τον κο Βάσο, ο οποίος αναγνώρισε το χρέος του αλλά ζητούσε πίστωση χρόνου για την αποπληρωμή του. Κατέθεσε τα τιμολόγια που αφορούσαν τις χρεώσεις της Εναγόμενης. Ως Τεκμήριο 1 κατατέθηκε δέσμη εγγράφων η οποία περιείχε το τιμολόγιο με αριθμό 100035 που αφορούσε την χρέωση για £453, την φόρμα κρατήσεως της συγκεκριμένης χρέωσης, την επιβεβαίωση του Lordos Beach για την κράτηση, το κουπόνι του γραφείου της Εναγόμενης καθώς και το τηλεομοιότυπο με τ΄ οποίο η Εναγόμενη ζητούσε να γίνει η συγκεκριμένη κράτηση. Το Τεκμήριο 2 αφορούσε τρία τιμολόγια για άλλη κράτηση για πελάτη της Εναγόμενης εταιρείας με αριθμούς 102908, 102910 και 102914 για τα ποσά £351, £486 και £
- Συνοδεύονταν από την φόρμα κράτησης, η οποία κατέγραφε ότι έγινε κράτηση για 6 ενήλικες και 2 παιδιά, το κουπόνι της Εναγόμενης εταιρείας για 6 ενήλικες και 1 παιδί καθώς και τα τηλεομοιότυπα που στάλησαν από την Εναγόμενη εταιρεία για να γίνει η κράτηση και η επιβεβαίωση της κράτησης εκ μέρους του Λόρδος Beach. Το Τεκμήριο 3 αφορούσε γεύμα που παρέθεσε σε ξένους της η Εναγόμενη εταιρεία στο εστιατόριο του ξενοδοχείου και εξεδόθη το τιμολόγιο με αριθμό 104670 για το ποσό των £93.
- Το Τεκμήριο 4 αφορούσε άλλη κράτηση της Εναγόμενης και συνοδεύετο με τ΄ απαραίτητα έγγραφα. Είχε γίνει χρέωση £149.
- Το Τεκμήριο 5 αφορούσε κράτηση της Εναγόμενης εταιρείας για την παραμονή ποδοσφαιρικής ομάδας στο ξενοδοχείο. Η συγκεκριμένη χρέωση άφησε υπόλοιπο £29,50 το τιμολόγιο με αριθμό 106082 και £47 το τιμολόγιο με αριθμό
- Ήταν η θέση της ότι η συνεργασία με την Εναγόμενη εταιρεία έγινε στη βάση γραπτής συμφωνίας, το λεγόμενο "Allotment Contract", κατέθεσε ως Τεκμήριο 6 δύο συμβάσεις «Allotment Contracts» με την Εναγόμενη εταιρεία για τις περιόδους 1.11.02 - 31.10.02 και 1.11.02 - 31.10.
- Η συμφωνία αυτή έγινε ένα χρόνο πριν την περίοδο στην οποία αναφέρεται και σ΄ αυτήν καταγράφονται οι τιμές που προσφέρει το ξενοδοχείο στην Εναγόμενη εταιρεία. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 7, την κατάσταση λογαριασμού που αφορά την Εναγόμενη εταιρεία και καταγράφει ως υπόλοιπο το ποσό των £1.726,
- Υποστήριξε, ότι όταν η υπερχρέωση δεν είναι του ταξιδιωτικού γραφείου αλλά κάποιου άλλου πράκτορα αυτό καταγράφεται στα κουπόνια των πελατών, «voucher», ενώ στα τιμολόγια καταγράφεται ο «tour operator». Στην περίπτωση της Εναγόμενης εταιρείας όλα τα «voucher», τ΄ οποία είναι απλήρωτα, εκδόθηκαν από την Εναγόμενη εταιρεία και καταγράφουν ότι τα έξοδα διαμονής θα τιμολογηθούν επ΄ ονόματι της Εναγόμενης. Στην συνέχεια η Μ.Ε.1 προχώρησε και επεξήγησε ένα προς ένα τα Τεκμήρια 1-7 καθώς και κάθε μια από τις χρεώσεις που περιείχαν. Κατά την αντεξέτασή της εξήγησε ότι το λογιστήριο αναλαμβάνει μετά την αποχώρηση του πελάτη από το ξενοδοχείο για ν΄ ελέγξει αν συμφωνεί το «voucher» με την πραγματική παραμονή, τις ημερομηνίες και τις τιμές. Αν υπάρχει κάτι που δεν συμφωνεί τότε ρωτάται ο υπεύθυνος κρατήσεων ή ο Διευθυντής. Ήταν η θέση της ότι η Εναγόμενη εταιρεία δεν παραπονέθηκε μετά που τις στάλησαν τα τιμολόγια για οτιδήποτε. Ενώ επέμενε στην θέση της ότι ποτέ δεν έγινε αναφορά στο γεγονός ότι η Εναγόμενη εταιρεία ενεργούσε γι΄ άλλο πρακτορείο πράγμα τ΄ οποίο δεν αναφέρεται σ΄ οποιοδήποτε έγγραφο που ανταλλάχθηκε μεταξύ του ξενοδοχείου και της Εναγόμενης εταιρείας. Αντίθετα, υποστήριξε ότι το κουπόνι που προσκόμισε ο πελάτης έγραφε πάνω η χρέωση να γίνει επ΄ ονόματι της Εναγόμενης εταιρείας. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της κας Χριστοδούλου, (Μ.Ε.1) η δικηγόρος της Εναγόμενης εταιρείας ανέφερε στο Δικαστήριο ότι η Εναγόμενη εταιρεία δεν προτίθετο να υπερασπιστεί περαιτέρω την υπόθεσή της και ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου ν΄ αποσυρθεί. Της δόθηκε η άδεια ν΄ αποσυρθεί και η υπόθεση προχώρησε με την μαρτυρία της κας Μαρίνας Χρυσάφη (Μ.Ε.2). Η κα Χρυσάφη (Μ.Ε.2) προέβη σε γραπτή δήλωση, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Στην δήλωση αυτή αναφέρει ότι εργάζεται στο λογιστήριο του Lordos Beach από το 1998 και μεταξύ των καθηκόντων της είναι ο έλεγχος τιμολογίων, η καταχώρηση των χρεώσεων και πιστώσεων στο σύστημα μηχανογράφησης του ξενοδοχείου και η εκτύπωση μηνιαίων λογαριασμών των πελατών. Σύμφωνα με την μαρτυρία της η Εναγόμενη εταιρεία διατηρούσε το λογαριασμό μ΄ αριθμό 0222003, ο οποίος μέχρι και σήμερα διατηρείται σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, που περιέχει τ΄ αρχείο του ξενοδοχείου, στο ξενοδοχείο. Η ίδια λειτουργεί και διαχειρίζεται τον συγκεκριμένο υπολογιστή. Η ίδια τύπωσε από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του ξενοδοχείου, από το συγκεκριμένο αρχείο, την κατάσταση λογαριασμού που κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 9, πιστοποιητικό δυνάμει του άρθρου 35
(3)του Κεφ. 9 τ΄ οποίο αφορά το Τεκμήριο 7. Επίσης, κατέθεσε ως Τεκμήριο 10 το σημερινό υπόλοιπο της Εναγόμενης εταιρείας με το απαιτούμενο πιστοποιητικό. Με βάση την πιο πάνω μαρτυρία το Δικαστήριο θα προχωρήσει στην εξέταση των ζητημάτων που εγείρονται. Το γεγονός ότι, στην ουσία, η μαρτυρία δεν αμφισβητήθηκε δεν απαλλάσσει το Δικαστήριο από την υποχρέωση, έχοντας κατά νου το Νόμο και τις αρχές οι οποίες ρυθμίζουν το εκάστοτε υπό συζήτηση θέμα, να κρίνει αυθύπαρκτα τη δύναμη της υπόθεσης των Εναγόντων και κατά πόσο αυτοί έχουν, με την προσκομισθείσα και ενδεχομένως κριθείσα ως αξιόπιστη μαρτυρία, υπερβεί το ύψος του πήχη του συγκεκριμένου βαθμού απόδειξης που απαιτείται να υπερπηδηθεί σε κάθε περίπτωση. Βλ. Kades v. Nicolaou and Another
(1986)1 C.L.R. 212 και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Νέστωρα Χ" Νέστωρος
(1990)1 Α.Α.Δ. 41. Αξιολόγηση της μαρτυρίας Έχω ακούσει και εξετάσει προσεκτικά το σύνολο της ενώπιόν μου τεθείσας μαρτυρίας καθώς και τις δικογραφημένες θέσεις της Ενάγουσας. Έχω παρακολουθήσει και τις δύο μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενώπιόν μου με ιδιαίτερη προσοχή και έχω νοητικά καταγράψει την εντύπωσή μου από την εικόνα τους κατά το χρόνο που έδιναν μαρτυρία, τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις τους στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν. Και οι δύο ήταν ειλικρινής και άφησαν το Δικαστήριο με την εντύπωση ότι ήρθαν στο Δικαστήριο για να πουν την αλήθεια για όλα όσα γνώριζαν σε σχέση με τα γεγονότα. Μου άφησαν απόλυτα θετική εικόνα. Ιδιαίτερα, η κα Λ. Χριστοδούλου (Μ.Ε.1), η οποία υπέστη το βάσανο της αντεξέτασης χωρίς να πέσει σ΄ οποιαδήποτε αντίφαση. Χωρίς οποιαδήποτε υπερβολή απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα χωρίς ιδιαίτερη σκέψη ή αναστολή σ΄ όποια ερώτηση της υποβάλλετο τόσο κατά την κυρίως εξέταση καθώς και στην αντεξέταση. Με σοβαρότητα και θετικότητα επεξήγησε το περιεχόμενο των τεκμηρίων που κατέθεσε. Έκαμε αναφορά στα στοιχεία που κατέγραφαν, ένα προς ένα. Με βάση λοιπόν την μαρτυρία όπως την έχω αποδεχθεί και το περιεχόμενο των κατατεθέντων τεκμηρίων καταλήγω στα εξής συμπεράσματα σ΄ ότι αφορά τα γεγονότα της υπόθεσης: Η Εναγόμενη εταιρεία συνεργαζόταν με τους Ενάγοντες. Υπήρχε μεταξύ τους συμβόλαιο - Τεκμήριο 6 - το λεγόμενο «Allotment Contract» δυνάμει του οποίου οι Ενάγοντες υποχρεώνονταν ν΄ έχουν διαθέσιμα 10 δωμάτια, κατά την διάρκεια των μηνών 1.11.02 - 31.10.03, προς όφελος της Εναγόμενης εταιρείας. Το συμβόλαιο αυτό καταγράφει και ενσωματώνονται σ΄ αυτό οι συμφωνηθείσες τιμές. Η Εναγόμενη εταιρεία, δυνάμει αυτής της συμφωνίας, προέβη σε κρατήσεις για πελάτες της - Τεκμήρια 1, 2, 4 και 5 - ακολουθώντας την διαδικασία που εφαρμοζόταν μεταξύ των μερών και προηγουμένως. Δηλαδή, αρχικά η Εναγόμενη εταιρεία έστελνε φαξ με το οποίο ζητούσε την κράτηση, οι Ενάγοντες απαντούσαν στην Εναγόμενη ότι μπορούσε να γίνει η κράτηση, η οποία στην συνέχεια επιβεβαιωνόταν γραπτώς. Η Εναγόμενη εταιρεία εξέδιδε στον πελάτη της το κουπόνι (voucher), τ΄ οποίο παρουσίαζε στο ξενοδοχείο Lordos Beach για επαλήθευση της κράτησης. Μετά την αναχώρηση του πελάτη εκδίδετο τιμολόγιο τ΄ οποίο αποστέλλετο στην Εναγόμενη εταιρεία για πληρωμή όπως καταγράφεται και στο κουπόνι. Εξεδώθηκαν τα τιμολόγια για τους πελάτης της Εναγόμενης, τα Τεκμήρια 1, 2, 4 και 5 τα οποία όμως δεν εξοφλήθηκαν και παρέμεινε ένα υπόλοιπο Λ.Κ. 1.726,55 σεντ., τ΄ οποίο οι Ενάγοντες αξιώνουν από την Εναγόμενη εταιρεία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Έχει νομολογηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι τα τιμολόγια από μόνα τους δεν έχουν «αυτοδύναμη αποδεικτική σημασία» αλλά πρέπει να συνεκτιμούνται με την υπόλοιπη μαρτυρία που προσάγεται βλ. Palatino Development Ltd v. Telectronics Com Ltd
(2002)1(B) Α.Α.Δ. 962. Στην πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Παναγιώτης Μαστρής Λτδ ν. Επιπλώσεις Λάσκο Λτδ, Πολ. Έφ. 11507, ημερ. 27.7.06 υιοθετήθηκε το σκεπτικό της απόφασης A.L. Mantovani & Sons Ltd v. Christis Travel & Tourism Ltd
(1999)1 A.Α.Δ. 156 στην οποία αναφέρθηκε ότι: «Οι λογαριασμοί εμπορευομένου δεν αποτελούν αφεαυτών απόδειξη των γεγονότων που καταγράφουν. Τα γεγονότα που απεικονίζουν πρέπει ν΄ αποδειχθούν.» Κρίνω ότι προσκομίστηκε επαρκής μαρτυρία, αναφορικά με την αξίωση των Εναγόντων, αφού παρουσίασαν τόσο το συμβόλαιο, τ΄ οποίο καθόριζε τον τρόπο συνεργασίας μεταξύ τους, ενώ παράλληλα επεξηγήθηκαν όλες οι χρεώσεις των Τεκμηρίων 1-5. Εν πάση περιπτώσει τα ίδια τα Τεκμήρια 1 -5 αποκαλύπτουν ότι οι συγκεκριμένες χρεώσεις έγιναν μετά που η ίδια η Εναγόμενη εταιρεία είχε προβεί σε κρατήσεις δωματίων εκ μέρους των πελατών της. Η Μ.Ε.1 με την μαρτυρία της επεξήγησε πλήρως τις χρεωπιστώσεις που καταγράφονται στο Τεκμήριο 7 καθώς και πως δημιουργήθηκε τ΄ αξιούμενο υπόλοιπο. Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου βασικός ερμηνευτικός κανόνας για οποιαδήποτε σύμβαση είναι η πρόθεση των συμβαλλομένων. Στην απόφαση Χαραλάμπους ν. Αχιλλέως κ.ά
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1058 στη σελίδα 1068 αναφέρθηκαν τ΄ ακόλουθα: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο επικαλούμενο τους ερμηνευτικούς κανόνες που προκρίνονται από τη νομολογία στην οποία παραπέμπει, Saab and Another v. Holy Monastery Ay. Neophytos
(1982)1 C.L.R. 499, Θεοχαρίδης ν. Παστελλά
(1993)1 Α.Α.Δ. 240, Θάλεια Θεολόγου ν. Κτηματική Εταιρεία ΝΕΜΕΣΙΣ Λτδ
(1998)1 Α.Α.Δ. 407, κατέληξε στην προρρηθείσα ερμηνεία. Ορθά επισημαίνει ότι ο βασικός ερμηνευτικός κανόνας των συμβάσεων συναρτά τη βούληση των συμβαλλομένων με τη σημασία που ενέχουν οι όροι που χρησιμοποιούνται στην καθομιλουμένη ως τούτοι γίνονται κατανοητοί από το μέσο συνετό άνθρωπο υπό το πρίσμα του υπόβαθρου της συμφωνίας αποκλειομένων όμως των διαπραγματεύσεων.» Βλ. επίσης Α.ΤΗ.Κ ν. Telemedia Inform. Serv. Ltd
(2001)1(B) Α.Α.Δ. 719 και Πολύφημος Χοτέλς ν. Μούτση
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1809. Με βάση τον πιο πάνω ερμηνευτικό κανόνα εγώ δεν μπορώ να ξεφύγω από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 6, του «Allotment Contract». Η βούληση των δύο συμβαλλομένων ήταν να κρατούνται δωμάτια για πελάτες της Εναγόμενης εταιρείας και να χρεώνεται η ίδια η εταιρεία για οποιεσδήποτε κρατήσεις γίνονταν από αυτήν. Οι Ενάγοντες οι οποίοι είχαν το βάρος ν΄ αποδείξουν ότι τ΄ άτομα που καταγράφονται στα Τεκμήρια 2- 5 έμειναν στο ξενοδοχείο Lordos Beach και ότι τ΄ άτομα αυτά ήταν πελάτες της Εναγόμενης εταιρείας, έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης που τους βαραίνει με την προσκομισθείσα και κριθείσα ως αξιόπιστη μαρτυρία. Για όλους τους λόγους που κατέγραψα πιο πάνω η αγωγή πετυχαίνει. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγόμενης εταιρείας για το ποσό των Λ.Κ. 1.726,55 με νόμιμο τόκο πλέον έξοδα όπως αυτά θ΄ υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θ΄ εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο