HAPPY LADS CO LTD ν. STARSKY HUTCH (CYPRUS) LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 288/05, 11 Ιουνίου 2007

HAPPY LADS CO LTD ν. STARSKY HUTCH (CYPRUS) LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 288/05, 11 Ιουνίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A96 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: κ. Κ. Κληρίδη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 288/05 Μεταξύ: HAPPY LADS CO LTD Ενάγουσας ν. STARSKY & HUTCH (CYPRUS) LTD Αντρέα Γεωργίου Εναγομένων Αίτηση ημερ. 31.1.07 για Παραμερισμό του Κλητηρίου, της Επίδοσης κλπ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 11 Ιουνίου 2007 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον εναγόμενο 2-αιτητή: κ. Φούλιας για κ. Μ. Χατζηχριστοφή Για τους ενάγοντες-καθ΄ων η αίτηση: κ. Γ. Πιττάτζιης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αυτό είναι το δεύτερο στη σειρά δικονομικό διάβημα στο οποίο προβαίνει η πλευρά του εναγομένου 2 για τον Παραμερισμό του Κλητηρίου, της Επίδοσης του και συναφείς θεραπείες. Το πρώτο διάβημα είχε γίνει από τον πατέρα του εναγομένου 2 ο οποίος δεν είναι διάδικος, μέσω της αίτησης ημερ. 28.7.05 την οποία είχε υποβάλει. Η αίτηση εκείνη απορρίφθηκε με Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 13.1.06 για τους λόγους που εξηγούνται στην απόφαση, κύριος από τους οποίους ήταν το γεγονός ότι ο αιτητής-πατέρας του εναγομένου 2 δεν ενομιμοποιείτο να αποτείνεται για τέτοιας φύσεως θεραπείες ενόσω δεν ήταν διάδικος ή επηρεαζόμενο πρόσωπο. Η δεύτερη αυτή αίτηση της οποίας επιλήφθηκε το Δικαστήριο, υποβλήθηκε από τον ίδιο τον εναγόμενο 2 σαν αιτητή. Με την αίτηση του επιζητεί τον παραμερισμό του διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση, τον παραμερισμό ολόκληρης της αγωγής εναντίον του επειδή ενώ δεν επιδόθηκε, το Κλητήριο έχει εκπνεύσει, τον παραμερισμό του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος και συναφείς θεραπείες. Υπό τις περιστάσεις, μια αναδρομή σε ό,τι έχει προηγηθεί, είναι αναπόφευκτη. Μεταφέρω εδώ τα κύρια γεγονότα ή ισχυρισμούς που ενδιαφέρουν, όπως αυτά είχαν συνοψισθεί στην προηγούμενη Ενδιάμεση Απόφαση μου ημερ. 13.1.

1. Εναγόμενοι στην αγωγή είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο, τελούσα υπό εκκαθάριση και ο εναγόμενος 2, ο οποίος είναι ο μεγαλύτερος ιδιοκτήτης μετοχών σ΄ αυτήν. Εναντίον και των δύο διεκδικούνται στην αγωγή ποσά ενοικίων, που κατά τον ισχυρισμό των εναγόντων οφείλονται σ΄ αυτούς και το ύψος των οποίων υπερβαίνει τις £400.000.
2. ΄Οπως προκύπτει από τη δοθείσα μαρτυρία μέσω των ενόρκων δηλώσεων στην πρώτη αίτηση, προσπάθειες που έγιναν για επίδοση του Κλητηρίου στον εναγόμενο 2, απέβηκαν άκαρπες, όπως επίσης και προσπάθειες για επίδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς σε σχέση με ακίνητο που ανήκει στον εναγόμενο
3. Οι ενάγοντες μπροστά στην αδυναμία επίδοσης του κλητηρίου, απευθύνθηκαν με αίτηση τους ημερ. 22.4.05 στο Δικαστήριο και επιζητούσαν άδεια για «υποκατάσταση επίδοση» της αγωγής και του διατάγματος σε ό,τι αφορά τον εναγόμενο 2, με επίδοση στον δικηγόρο του κ. Μ. Χατζηχριστοφή, ή/και με δημοσίευση στην εφημερίδα «Αλήθεια». Σύμφωνα με το περιεχόμενο ένορκης δήλωσης εκ μέρους των εναγόντων η οποία υποστήριζε την αίτηση, ο εναγόμενος 2 δεν διέμενε στο σπίτι του στο Παραλίμνι, το οποίο φαινόταν να είναι ακατοίκητο, και βρισκόταν σε άγνωστη διεύθυνση στην Κύπρο ή στην Αγγλία. Για λόγους οι οποίοι εξηγούνται στην ένορκη δήλωση, ετίθετο ο ισχυρισμός ότι ο δικηγόρος κ. Χατζηχριστοφής, ο οποίος ενεργούσε σαν δικηγόρος του εναγομένου 2, γνώριζε τη διεύθυνση του και επικοινωνούσε μαζί του. Περαιτέρω γινόταν εισήγηση στην ίδια ένορκη δήλωση, για επίδοση του κλητηρίου με δημοσίευση στην καθημερινή εφημερίδα «Αλήθεια» η οποία κυκλοφορεί τόσο στην Κύπρο όσο και στην Αγγλία όπου «κατά πάσα πιθανότητα» βρισκόταν ο εναγόμενος
4. Αργότερα, οι ενάγοντες με άδεια του Δικαστηρίου καταχώρησαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση προς περαιτέρω υποστήριξη της αίτησης, από τον ίδιο ομνύοντα. ΄Οπως ανάφερε εκεί, συνέχισε τις έρευνες του και εντόπισε τη διεύθυνση του εναγομένου 2 στην Αγγλία η οποία και ήταν: ANDREAS GEORGIOU 11, WOODBURY CLOSE EAST LONDON SUREY, CR 0 5 pr LONDON. Με αυτό το δεδομένο, ο ενόρκως δηλών εισηγείτο ότι ο ασφαλέστερος και πρακτικότερος τρόπος επίδοσης στον εναγόμενο 2 ήταν η αποστολή της αγωγής και του διατάγματος με διπλοσυστημένη επιστολή στην ανωτέρω διεύθυνση. Στις 25.5.05 το Δικαστήριο με σύνθεση άλλη από την παρούσα, αποφάσισε τα εξής: «Εγκρίνεται η αίτηση για υποκατάστατη επίδοση της αγωγής και του διατάγματος, δια της αποστολής με διπλοσυστημένη επιστολή στη διεύθυνση του εναγομένου στην Αγγλία, που αναφέρεται στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερ. 25.5.05 ..................................................................................» Μετά την έκδοση της πιο πάνω διαταγής ακολούθησε η καταχώρηση της προαναφερθείσας πρώτης αίτησης από τον πατέρα του εναγομένου 2 στην διεύθυνση του οποίου φαίνεται να επιδόθηκαν αντίγραφα του Κλητηρίου, του Προσωρινού Διατάγματος κλπ. Η παρούσα αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Α. Παστού, δικηγόρου στο γραφείο Χατζηχριστοφή, Σωτηρίου και Παπαλλή που εκπροσωπεί τον εναγόμενο
5. Σύμφωνα με τα κύρια σημεία της ένορκης δήλωσης, ο εναγόμενος 2 δεν έλαβε ούτε αποδέχεται την επίδοση δικαστικών εγγράφων στη διεύθυνση που αναφέρεται στην διαταγή του Δικαστηρίου, διεύθυνση στην οποία διαμένει ο πατέρας του και όχι ο ίδιος. Παρά ταύτα ο εναγόμενος 2 εμφανίζεται υπό διαμαρτυρία και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι παραμένει δεσμευμένη με προσωρινό διάταγμα ακίνητη περιουσία του. Ακολούθως, εκ μέρους του εναγομένου 2 εγείρονται διάφοροι λόγοι για τους οποίους θα πρέπει να ακυρωθεί το προηγηθέν διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης οι κύριοι από τους οποίους είναι ότι: α. Ο εναγόμενος κατά την καταχώρηση της αγωγής διέμενε στο εξωτερικό μόνιμα και παρά τούτο δεν ζητήθηκε άδεια για σφράγιση του Κλητηρίου και επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. β. Το Δικαστήριο που επιλήφθηκε της αίτησης για υποκατάσταση επίδοση, ενώ οι μόνες θεραπείες που του εζητούντο ήταν ο εναλλακτικός τρόπος επίδοσης στον δικηγόρο του εναγομένου 2 στην Κύπρο ή η δημοσίευση σε μια Κυπριακή εφημερίδα, εν τούτοις, χωρίς να έχει εξουσία το Δικαστήριο παρέσχε την θεραπεία επίδοσης στο εξωτερικό με διπλοσυστημένη επιστολή. Περαιτέρω, θα πρέπει να παραμερισθεί και το Κλητήριο ΄Ενταλμα αφού η ισχύς του έχει εκπνεύσει καθώς επίσης και το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα, αφού η ισχύς του δεν έχει παραταθεί. Με την ΄Ενσταση της, η ενάγουσα εταιρεία προβάλλει διάφορες αντιρρήσεις στην έγκριση της αίτησης. Κατ΄ αρχήν τονίζει διάφορα προβλήματα που προέρχονται από το γεγονός ότι η ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης έγινε από δικηγόρο χωρίς γνώση των γεγονότων. Επίσης τονίζει τον τρόπο ενέργειας της πλευράς του εναγομένου 2 διερωτώμενη, εφ΄ όσον η δοθείσα δεν είναι η πραγματική διεύθυνση του εναγομένου 2, γιατί δεν αποκαλύπτεται ποια είναι αυτή, παρά να κρύβεται ο εναγόμενος 2; Και οι δύο συνήγοροι αγόρευσαν υποβάλλοντας τις παραστάσεις τους στο Δικαστήριο και υποστηρίζοντας τις με σχετική νομολογία. Ασχολούμενος κατ΄ αρχήν με το θέμα του ότι η ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης γίνεται από δικηγόρο και τα παρεμφερή θέματα που συνδέονται με αυτό το γεγονός, υπενθυμίζω ότι είχα ασχοληθεί με το ίδιο θέμα στο πλαίσιο της προηγηθείσας ενδιάμεσης διαδικασίας και είχα αναφέρει τα εξής: ΄Ελαβα υπόψη τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της Αίτησης αν και δεν προέχονται από τον ίδιο τον ενδιαφερόμενο - αιτητή αλλ΄ από δικηγόρο, με βάση τις καθιερωμένες νομολογιακές αρχές. Σύμφωνα με τις αρχές αυτές, οι δικηγόροι γενικά πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα και τη μαρτυρία που περιβάλλει μια υπόθεση στην οποία εκπροσωπούν έναν διάδικο. Απαγόρευση όπως δικηγόροι ορκίζονται σε ενόρκους δηλώσεις που κατατίθενται σε μια υπόθεση δεν υπάρχει. Είναι όμως ανεπιθύμητο να γίνεται κάτι τέτοιο, εκτός όπου τούτο είναι αναγκαίο, όπως για παράδειγμα εκεί όπου ο πελάτης βρίσκεται στο εξωτερικό και δεν είναι εύκολο να ακολουθηθούν άλλες διαδικασίες (Βλπ. Ahapittas v. Rock Chick Ltd [1968] 1 C.L.R. 1 και In re Efthymiou [1987] 1 C.L.R. 36). ΄Οσον δε αφορά στην κριτική που έγινε ως προς το γεγονός ότι στον ομνύοντα δικηγόρο κ. Παστό είχαν μεταβιβασθεί οι οδηγίες του αιτητή από άλλο δικηγόρο, τον κ. Μ. Χατζηχριστοφή, υπενθυμίζεται ότι σε μια ένορκη δήλωση πάντα μπορούσε να περιληφθεί εξ΄ ακοής μαρτυρία φτάνει να αποκαλυπτόταν η πηγή πληροφόρησης του ομνύοντα, ενώ και με την τροποποίηση του περί Αποδείξεως Νόμου, επιτρέπεται η μαρτυρία και πέραν του πρώτου βαθμού εξ΄ ακοής (Βλπ. Δ.39 κ. 2 και Νόμος αρ. 32 (Ι)/2004). Το Αίτημα για παραμερισμό του Διατάγματος Υποκατάστατης Επίδοσης Ως προς τη θέση του αιτητή, σύμφωνα με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να παραμερίσει το Διάταγμα που είχε εκδοθεί στις 25.5.05 και την αίτηση ημερ. 22.4.05 στη βάση της οποίας είχε εκδοθεί, παρατηρώ τα εξής: ΄Οπως έχω ήδη αναφέρει, της αίτησης ημερ. 22.4.05, είχε επιληφθεί άλλος δικαστής ο οποίος αφού την εξέτασε και αφού δέχθηκε την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, εξέδωσε το διάταγμα ημερ. 25.5.05 επιτρέποντας την επίδοση με αποστολή διπλοσυστημένης επιστολής στο εξωτερικό αντί με επίδοση στον δικηγόρο του εναγομένου 2 ή με δημοσίευση σε εφημερίδα στην Κύπρο, όπως του εζητείται. Σύμφωνα με τον αιτητή-εναγομένο 2 η απόδοση της θεραπείας που ενσωματώθηκε στο διάταγμα ήταν νομικά εσφαλμένη, εφ΄ όσον δεν εζητείτο ή εδικαιολογείτο με την αίτηση, η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, με διπλοσυστημένη επιστολή. Δεν θα σχολιάσω αυτή τη θέση ή το βάσιμο της. Κατά την άποψη μου, τυχόν ενέργεια αυτού του Δικαστηρίου προς την κατεύθυνση του ελέγχου της νομικής ορθότητας της απόφασης του δικαστού που είχε επιληφθεί εκείνης της αίτησης και η ακύρωση του διατάγματος που είχε εκδώσει, θα ισοδυναμούσαν με ανεπίτρεπτη ανάληψη εξουσιών Εφετείου. Εδώ, ο αιτητής-εναγόμενος 2 δεν έχει προβάλει τη νομική του θέση έχοντας θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου κάποια γεγονότα που θα διαφοροποιούσαν ενδεχόμενα την κατάσταση εάν είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου προηγουμένως. Εδώ απλά καλείται ένα άλλο Δικαστήριο να αναψηλαφήσει την ίδια την αίτηση και με βάση τα ίδια δεδομένα που είχαν ληφθεί υπόψη, να κρίνει ότι η απόφαση που είχε εκδοθεί ήταν εσφαλμένη και να την ανατρέψει. ΄Ομως κάτι τέτοιο θα μπορούσε να γίνει από Δικαστήριο που ασκεί δευτεροβάθμια δικαιοδοσία στο πλαίσιο εξέτασης έφεσης. Αναφορικά όμως με τον δεύτερο λόγο που προβάλλεται για την ακύρωση του διατάγματος επίδοσης, παρατηρώ τα εξής: Με την αίτηση του που τώρα εξετάζεται, ο εναγόμενος 2 εγείρει το θέμα, σαν πραγματικό γεγονός ότι η διεύθυνση στην οποία το Δικαστήριο διέταξε όπως γίνει η επίδοση, δεν είναι η δική του. Το ότι η δοθείσα από τους ενάγοντες διεύθυνση δεν είναι η διεύθυνση του εναγομένου 2 το είχε δηλώσει ενόρκως και ο πατέρας του εναγομένου 2, στο πλαίσιο της προηγουμένης ενδιάμεσης διαδικασίας, βεβαιώνοντας ότι η δοθείσα ήταν η δική του διεύθυνση. Το ότι η δοθείσα διεύθυνση δεν ανήκει στον εναγόμενο 2 δεν παρουσιάζονται να το αρνούνται ούτε και οι ενάγοντες στην ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε εκ μέρους τους, περιοριζόμενοι στο να κακίσουν τον εναγόμενο 2 και τον δικηγόρο του γιατί δεν αποκαλύπτουν την πραγματική του διεύθυνση και κρύβονται. Τα πιο πάνω στοιχεία τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου μετά από την έκδοση του Διατάγματος με υποκατάσταση επίδοση και επομένως σαν νέα στοιχεία μπορεί να ληφθούν υπόψη κατά την εξέταση του αιτήματος για ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. ΄Οταν δηλαδή το Δικαστήριο ασκούσε την διακριτική του ευχέρεια και εξέδιδε το διάταγμα, είχε υπόψη του τα στοιχεία που έθεσαν οι αιτητές σύμφωνα με τα οποία η διεύθυνση του εναγομένου 2 ήταν εκείνη που έδιδαν και στη βάση εκείνη ενήργησε το Δικαστήριο επιτρέποντας την επίδοση στη διεύθυνση που παρουσιαζόταν σαν διεύθυνση του εναγομένου
6. Εξετάζοντας επομένως το θέμα τώρα, το Δικαστήριο, ουσιαστικά επανεξετάζει το όλο θέμα καλούμενο όχι να εξετάσει την ορθότητα εκδοθείσας απόφασης αλλά το ενδεχόμενο αναθεώρησης της λόγω νέων στοιχείων που έθεσε η άλλη πλευρά, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω δεν είχε ακουσθεί πριν την έκδοση του διατάγματος. ΄Οπως προκύπτει λοιπόν από τα νέα στοιχεία που τέθηκαν στο Δικαστήριο εκ μέρους του εναγομένου 2, η επίδοση της αγωγής και του προσωρινού διατάγματος δεν μπορούσε να διενεργηθεί νομότυπα στην δοθείσα διεύθυνση του εναγομένου
7. Επομένως το εκδοθέν διάταγμα ημερ. 25.5.05 θα πρέπει να ακυρωθεί. Το αίτημα για απόρριψη ολόκληρης της αγωγής Πέραν όμως των ανωτέρω, θα πρέπει να εξετασθεί το αίτημα του εναγομένου 2 όπως απορριφθεί ολόκληρη η αγωγή εναντίον του, δεδομένου ότι έχει εκπνεύσει προ πολλού η δωδεκάμηνη περίοδος ισχύος του. Σχετικές προς τούτο είναι οι πρόνοιες της Δ.4 κ.1 οι οποίες προβλέπουν ότι κανένα Κλητήριο ΄Ενταλμα δεν θα είναι σε ισχύ για περίοδο πέραν των 12 μηνών από της ημερομηνίας έκδοσης του. Και ότι εάν σε ένα εναγόμενο δεν έχει επιδοθεί, ο ενάγων δύναται να αποταθεί στο Δικαστήριο προτού λήξει η δωδεκάμηνη περίοδος, ζητώντας διάταγμα ανανέωσης του για έξι μήνες. Ας σημειωθεί ότι στην παρούσα υπό εξέταση αγωγή, το Κλητήριο είχε εκδοθεί στις 28.3.05 και μέχρι τις 28.3.06 στον εναγόμενο 2 δεν είχε επιδοθεί, ούτε και μέχρι σήμερα, ενώ καμμιά ανανέωση του δεν επετράπηκε από το Δικαστήριο, ούτε και ζητήθηκε. Επομένως η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί εναντίον του. Με έχει απασχολήσει κατά πόσο διαφοροποιεί την κατάσταση το γεγονός ότι ο εναγόμενος 2 έχει ήδη συμμετάσχει στη διαδικασία καταχωρώντας την παρούσα αίτηση για παραμερισμό. Κατά πόσο δηλαδή αυτό τον κωλύει στο να επιζητεί ή να δικαιούται σ΄ αυτή την θεραπεία. ΄Ερευνα όμως της νομολογίας καταδεικνύει το αντίθετο. ΄Οπως είχε επιβεβαιωθεί και στην Αγγλική απόφαση στην υπόθεση Sheldon v. Brown Bayley´s Steel Works Ltd & another[1], ακόμα και αν επιδοθεί σε κάποιο μεταγενέστερο στάδιο, ένα κλητήριο ένταλμα είναι άκυρο (nullity) και έστω και αν ο εναγόμενος καταχωρήσει εμφάνιση χωρίς όρους, δικαιούται αυτός να υποβάλλει αίτηση για παραμερισμό του κλητηρίου. Στην υπόθεση Wilkinson v. Ancliff (BLT) Ltd [2] ο εναγόμενος είχε καταχωρήσει αίτηση δια κλήσεως ζητώντας διάταγμα παραμερισμού της επίδοσης του κλητηρίου λόγω εκπνοής του κλητηρίου. Ας σημειωθεί δε ότι, όπως και στην παρούσα υπόθεση, η ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης γινόταν από τον δικηγόρο του εναγομένου. Η αίτηση εγκρίθηκε κατ΄ έφεση, ενώ είχε απορριφθεί άλλη αίτηση του ενάγοντα που ακολούθησε για παράταση της ισχύος του κλητηρίου. Στην υπόθεση Bernstein and another v. Jackson and other [3] τονίστηκε ότι μετά τη λήξη του, ένα κλητήριο ή και μια ειδοποίηση του κλητηρίου καθίστανται άκυρα και επομένως τόσο το κλητήριο όσο και οποιαδήποτε διαταγή για υποκατάστατη επίδοση θα πρέπει να παραμερίζονται, επειδή αυτό ισοδυναμεί με ουσιώδη παρατυπία που δεν θεραπεύεται. Με δεδομένες λοιπόν τις διαπιστώσεις ότι: α. Στην δοθείσα διεύθυνση και με τον επιτρέποντα τρόπο δεν επιδόθηκε το Κλητήριο ή η Ειδοποίηση του στον εναγόμενο
8. β. Εναλλακτική μέθοδος επίδοσης δεν έχει επιζητηθεί. γ. Το Κλητήριο έχει ήδη εκπνεύσει από τις 28.3.06 και δεν έχει ανανεωθεί η ισχύς του, αναπόφευκτα, η αγωγή εναντίον του εναγομένου 2 θα πρέπει να απορριφθεί. Το Προσωρινό Διάταγμα Μεταξύ άλλων θεραπειών τις οποίες επιζητεί ο εναγόμενος 2 μέσω της παρούσας αίτησης, είναι και ο παραμερισμός-τερματισμός της ισχύος προσωρινού διατάγματος που είχε εκδοθεί στις 29.3.05 και με το οποίο δεσμευόταν ακίνητη περιουσία του στο Παραλίμνι. Ο εναγόμενος 2 πρόβαλε διάφορους λόγους για τον τερματισμό της ισχύος του διατάγματος. Δεν χρειάζεται να τους εξετάσω. Αρκεί μόνο να λεχθεί ότι αφ΄ ης στιγμής διατάσσεται η απόρριψη της αγωγής, τότε αναπόφευκτα τερματίζεται και η ισχύς του προσωρινού διατάγματος. Καταλήγοντας, διατάσσεται η απόρριψη της αγωγής εναντίον του εναγομένου 2 και συνακόλουθα το προσωρινό διάταγμα που είχε εκδοθεί εναντίον του στις 29.3.05 παύει να ισχύει. Ως προς τα έξοδα, επιδικάζονται υπέρ του εναγομένου 2 και εναντίον της ενάγουσας τα έξοδα μόνο της παρούσας αίτησης, ενώ ως προς τα έξοδα της αγωγής, δεν εκδίδεται καμμιά διαταγή εξόδων. (Υπ.) ................................... Κ. Κληρίδης, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΓΙ [1]