Αναφορικά με τον Χριστάκη Σιακαλλή, Αρ. Αίτησης: 37/07, 15 Ιουνίου, 2007

Αναφορικά με τον Χριστάκη Σιακαλλή, Αρ. Αίτησης: 37/07, 15 Ιουνίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A99 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Πτωχεύσεων Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 37/07 Αναφορικά με τον Χριστάκη Σιακαλλή, από την Λάρνακα, Χρεώστη ------------------------- Αίτηση για έκδοση Πτωχευτικής Ειδοποίησης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 15 Ιουνίου,

1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητή- Πιστωτή: κος Παπαλοϊζου για Κρ. Α. Παπαλοϊζου. Για Καθ΄ου η Αίτηση- Χρεώστη: κος Θεμιστοκλέους. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Πιστωτής με αίτησή του ημερομηνίας 17.1.07 ζήτησε την έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης εναντίον του Χρεώστη, Χριστάκη Σιακαλλή, από τη Λάρνακα. Η Ειδοποίηση συνοδευόταν από την αναγκαία οπισθογράφηση με βάση τον σχετικό Κανονισμό 40 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών, ότι μη συμμόρφωση με την απαίτηση της ειδοποίησης θα συνεπάγεται την διάπραξη πράξης πτώχευσης, σε δε περίπτωση που ο Χρεώστης έχει ανταπαίτηση, ανταξίωση ή εγείρει ζήτημα συμψηφισμού, που να είναι ισοδύναμος ή να υπερβαίνει τα απαιτούμενα ποσά, θα πρέπει να καταχωρίσει ένορκη δήλωση για ακύρωση της Ειδοποίησης. Η πιο πάνω Ειδοποίηση Πτώχευσης επεδόθη στον Χρεώστη στις 31.1.07, ο οποίος αντέδρασε με την καταχώριση, στις 2.2.07, αίτησης για παράταση του χρόνου καταχώρισης της Ένορκης Δήλωσής του, λόγω του ότι έπρεπε ν΄ απουσιάσει στο εξωτερικό για λόγους υγείας στενού του συγγενή. Το Δικαστήριο, ασκώντας τη διακριτική του εξουσία, παράτεινε τον χρόνο καταχώρησης της Ένορκης Δήλωσης για 10 ημέρες. Ένορκη Δήλωση καταχωρίστηκε στις 14.2.07 σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου. Στην καταχωρισθείσα Ένορκη Δήλωση προβάλλονται σωρεία προδικαστικών ενστάσεων μεταξύ των οποίων οι ακόλουθες: Ότι κατά την ακρόαση της αίτησης για έκδοση πτωχευτικής ειδοποίησης Αρ. Αιτ. 146/06 είχε αναφερθεί διαφορετικό υπόλοιπο απ΄ αυτό που καταγράφεται στην εκδοθείσα απόφαση, ενώ στην υπό κρίση αίτηση δεν ξεκαθαρίζεται επακριβώς τ΄ οφειλόμενο ποσό κατά την ημερομηνία καταχώρησης 17.1.
2. Επίσης, ισχυρίζεται ο ομνύοντας ότι η αίτηση είναι κατά νόμο ελαττωματική γιατί δεν παραθέτει τον νόμο ή τ΄ άρθρα πάνω στ΄ οποία βασίζεται και ότι η διαδικασία είναι παράτυπη και ανυπόστατη δικονομικά. Παράλληλα, είναι η θέση του ότι οι αιτητές δεν δικαιολογούν την έκδοση και απόδοση της αιτούμενης θεραπείας λόγω του ότι το αντικείμενο είναι ανύπαρκτο και τα ισχυριζόμενα γεγονότα ουδέποτε ίσχυσαν. Ισχυρίζεται δε, ότι η υπό κρίση αίτηση είναι ενοχλητική και εκδικητική. Επιπρόσθετα από τις προδικαστικές ενστάσεις παρατίθενται ως λόγοι ακύρωσης της πτωχευτικής ειδοποίησης το γεγονός ότι οι Αιτητές δεν έλαβαν οποιαδήποτε μέτρα εκτέλεσης εναντίον του πρωτοφειλέτη, ότι το επίδικο όχημα, για τ΄ οποίο είχε εκδοθεί διάταγμα παράδοσης, έχει πωληθεί αλλά το εισπραχθέν ποσό δεν αφαιρέθηκε από το χρέος. Λόγω της μη αφαίρεσης του συγκεκριμένου ποσού οι Αιτητές εχρέωναν και χρεώνουν τόκους αυθαίρετα και κεφαλαιοποιούν τους τόκους. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσε και αντεξετάστηκε ένας μάρτυρας. Για την πλευρά των Αιτητών κατέθεσε ο κος Αδάμος Πέτσας, υπεύθυνος καταστήματος της Παγκυπριακής Χρηματοδοτήσεις. Ανέφερε ότι εκδόθηκε απόφαση εναντίον του κου Λ. Σιακαλλή και των εγγυητών του στην Αγ. Αρ. 4213/04 και την κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 την απόφαση που εκδόθηκε για το συνολικό ποσό των Λ.Κ. 5.767 με τόκο 12.5%. Ήταν η θέση του ότι τ΄ αυτοκίνητο που ήταν το αντικείμενο της ενοικιαγοράς παραδόθηκε και πωλήθηκε και το εισπραχθέν ποσό πιστώθηκε στο λογαριασμό του Χρεώστη. Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε η διαφορά στο ποσό προέκυψε από ορισμένα έξοδα τ΄ οποία έγιναν και αφορούσαν την συγκεκριμένη υπόθεση όπως έξοδα πλειστηριασμού, αίτησης παρακοής καθώς και τόκοι. Κατά την αντεξέταση ο συγκεκριμένος μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι τα έξοδα που επιδικάσθηκαν ήταν εναντίον του πρωτοφειλέτη και μεταφέρθηκαν στους εγγυητές και αυτό το δικαίωμα της τράπεζας καταγράφεται και στα συμβόλαια εγγύησης. Δεν γνώριζε όμως οποιεσδήποτε λεπτομέρειες για τις πληρωμές στο λογαριασμό, δηλαδή τις πιστώσεις ή τις χρεώσεις. Όμως, σ΄ ερώτηση του ευπαίδευτου συνήγορου του Χρεώστη είπε ότι δεν γνώριζε αν υπήρξε παρακοή διατάγματος. Αυτό που γνώριζε ήταν ότι λήφθηκαν ορισμένα μέτρα εναντίον του πρωτοφειλέτη και ότι θα πρέπει να πληρωθεί το υπόλοιπο τ΄ οποίο επιβαρύνεται με τόκους. Η πλευρά του Χρεώστη επέλεξε να μην προσαγάγει προφορική μαρτυρία και οι συνήγοροι προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους. Ο κος Παπαλοϊζου ισχυρίστηκε ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος αφού δεν έχει γίνει οποιαδήποτε ανταπαίτηση, ανταξίωση ή αίτημα συμψηφισμού. Με αναφορά στο σύγγραμμα των Williams & Hunter "The Law of Bankruptcy" εισηγήθηκε ότι λανθασμένα επιλέχθηκε η καταχώρηση ένορκης δήλωσης και ότι θα έπρεπε να είχε καταχωριστεί ένσταση, η οποία να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, αν ήθελε ο Χρεώστης να εξεταστούν οι λόγοι που προβάλλει στην καταχωρισθείσα Ένορκη Δήλωσή του. Κατέληξε, ότι η μη απόδειξη του χρέους δεν έχει ουσιαστική σημασία για την έκβαση της αίτησης. Ο κος Θεμιστοκλέους είχε αντίθετη άποψη. Ισχυρίστηκε ότι οι Αιτητές οφείλουν ν΄ αποδείξουν το ποσό που οφείλεται. Επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στο γεγονός ότι δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο το υπόλοιπο του λογαριασμού. Αντίθετα, όπως προέκυψε από την μαρτυρία οι Αιτητές φόρτωσαν μ΄ έξοδα τον λογαριασμό χωρίς ν΄ αφαιρέσουν το προϊόν της πώλησης δια πλειστηριασμού και χωρίς να είναι σε θέση να εξηγήσουν προς το Δικαστήριο. Αρχίζοντας από την μαρτυρία οφείλω να πω ότι ο μάρτυρας των Αιτητών έχει αφήσει στο Δικαστήριο πενιχρή εντύπωση. Ήταν φανερό ότι δεν γνώριζε πολλά πράγματα για την υπόθεση και ότι ήρθε στο Δικαστήριο παντελώς απροετοίμαστος. Κατέθεσε μόνο την δικαστική απόφαση χωρίς να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση αναφορικά με το σημερινό ισχυριζόμενο υπόλοιπο που καταγράφεται στην παρούσα Αίτηση τ΄ οποίο είναι διαφορετικό από το ποσό για τ΄ οποίο εκδόθηκε η απόφαση. Περαιτέρω, δεν γνώριζε ποιο ήταν το ποσό που εισπράχθηκε από την πώληση του αυτοκινήτου του πρωτοφειλέτη, τι ποσό πιστώθηκε στον λογαριασμό του έναντι της απόφασης και πόσα ήταν τα έξοδα της διαδικασίας πώλησης δια δημόσιου πλειστηριασμού. Όλα τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί με ασφάλεια στην μαρτυρία του συγκεκριμένου μάρτυρα, η οποία και απορρίπτεται. Η κατάληξη βεβαίως του Δικαστηρίου ως ανωτέρω προδικάζει και την τύχη της υπό εξέταση αίτησης, για σκοπούς πληρότητας όμως θ΄ εξετάσω και τους άλλους λόγους ένστασης. Προβλήθηκε, από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Αιτητών, το θέμα της εγκυρότητας της Ένορκης Δήλωσης. Δηλαδή, ότι θα έπρεπε να καταχωρίσει αίτηση ο Καθ΄ ου η Αίτηση αν ήθελε να προσβάλλει την εγκυρότητα της ειδοποίησης. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Williams and Hunter on Bankruptcy, 19th Edition, σελ. 38: "The debtor may apply by motion (i.e not by the summary affidavit procedure of B.R.. 139) to set aside the notice on other grounds ie. irregularity, bad service, payment (or quaere legal tender) of the debt, etc. the time limit of seven days now fixed by B.R. 138 does not apply to such application)". Θα πρέπει ν΄ αναφερθεί ότι με βάση το πιο πάνω απόσπασμα ο χρεώστης μπορεί (may) να καταχωρήσει ξεχωριστή αίτηση. Η καταχώριση ξεχωριστής αίτησης είναι δυνητική και όχι επιτακτική. Οπόταν, παρά το γεγονός ότι εν προκειμένω δεν έχει καταχωριστεί ξεχωριστή αίτηση παραμερισμού αλλά απλά Ένορκη Δήλωση υπό μορφή ένστασης δεν θα έβλεπα ότι η παρατυπία αυτή είναι τέτοιας σημασίας ώστε να μην εξετάσω το περιεχόμενό της. Ερχόμενη τώρα στις Ενστάσεις που προβάλλονται δια μέσου της Ένορκης Δήλωσης, που αφορούν την εγκυρότητα της ειδοποίησης. Σύμφωνα με την επιφύλαξη του άρθρου 3 εδάφιο 3(β) του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5 αίτηση για έκδοση πτωχευτικής ειδοποίησης δεν ακυρώνεται μόνο για το λόγο ότι το ποσό που καταγράφεται στην ειδοποίηση υπερβαίνει το ποσό που πραγματικά οφείλεται εκτός αν ο οφειλέτης δώσει ειδοποίηση στον πιστωτή ότι αμφισβητεί την εγκυρότητα της ειδοποίησης πτώχευσης με βάση την ανακρίβεια αυτή. Στην υπό κρίση υπόθεση ο Χρεώστης έθεσε την ανακρίβεια αυτή στην πλευρά των Αιτητών. Το ποσό που καταγράφεται στην υπό κρίση αίτηση φαίνεται να είναι αυξημένο παρά την πώληση, δια δημοσίου πλειστηριασμού, του επίδικου αυτοκινήτου. Είναι φανερό από τα όσα έχουν λεχθεί κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του μόνου μάρτυρα του κου Πέτσα ότι δεν έχει αποδειχθεί η ύπαρξη χρέους εκ μέρους του Καθ΄ ου η Αίτηση αφού το ποσό της απόφασης - Τεκμήριο 1 - δεν συμφωνεί με το ποσό της Αίτησης και καμιά εξήγηση δεν δόθηκε αναφορικά με το συγκεκριμένο θέμα παρόλο που η πλευρά του πιστωτή γνώριζε αυτή την αμφισβήτηση του ποσού από τις 14.2.07 που καταχωρίστηκε η Ένορκη Δήλωση του Χρεώστη η οποία έκαμνε αναφορά στο συγκεκριμένο θέμα. Οπόταν η αίτηση οδηγείται σε αποτυχία απ΄ αυτό και μόνο το λόγο. Προβάλλεται επίσης, ως λόγος ένστασης, το γεγονός ότι η υπό κρίση αίτηση είναι ελαττωματική γιατί δεν παραθέτει το Νόμο και τους Κανονισμούς πάνω στους οποίους βασίζεται. Το άρθρο 102