Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Γεώργιου Κυριάκου Χίνη, Αρ. Αγωγής: 2541/01, 18/06/2007

(2)του συντάγματος, στις αρχές της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβάλλονται οι εξής δέκα

(10)λόγοι ένστασης:

1. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
2. Ο αιτητής δεν δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες.
3. Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική.
4. Η αίτηση υπεβλήθη καθυστερημένα χωρίς οιανδήποτε δικαιολογία.
5. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
6. Το αιτούμενο διάταγμα επιδιώκει την πρόκληση καθυστέρησης και επηρεάζει το δικαίωμα των Εναγόντων-Καθ΄ ων η Αίτηση για είσπραξη του λαβείν τους εντός εύλογου χρόνου.
7. Η αίτηση αποσκοπεί στην πρόκληση καθυστέρησης.
8. Δεν παρατίθενται οποιαδήποτε στοιχεία που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
9. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική.
10. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ανακριβή και αναληθή γεγονότα προς υποστήριξη της αίτησης. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Ευάγγελου Μεστιτζή, υπαλλήλου των Καθ΄ ων η Αίτηση, εξουσιοδοτημένου προς τούτο και ο οποίος γνωρίζει τα γεγονότα προσωπικά και από πληροφορίες που έλαβε από συναδέλφους του και από τους δικηγόρους των Καθ΄ ων η Αίτηση. Σ΄ αυτήν αναφέρεται ότι (α) η αγωγή καταχωρήθηκε στις 10.08.01, (β) δεν υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης αφού η πρωτόδικη απόφαση είναι πλήρως αιτιολογημένη, σύμφωνη με την νομολογία και ορθή, (γ) οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν είναι εξασφαλισμένοι καθ΄ ότι η αξία των ενυπόθηκων ακινήτων είναι πολύ μικρότερη από την αναφερόμενη αξία στην ένορκη δήλωση του Αιτητή που δεν υποστηρίζεται από εκτίμηση και επίσης είναι υποθηκευμένα και για άλλες υποχρεώσεις του Αιτητή, (δ) ο Αιτητής δεν είναι φερέγγυο άτομο, (ε) οι Καθ΄ ων η Αίτηση θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά αφού η είσπραξη του εξ΄ αποφάσεως χρέους θα καταστεί πιο απομακρυσμένη, (στ) εάν δοθεί το αιτούμενο διάταγμα, τούτο θα αποτελεί άνιση μεταχείριση γιατί στην υπόθεση 2450/01 με παρόμοια δεδομένα και ίδιους διαδίκους δεν δόθηκε τέτοιο διάταγμα στους Καθ΄ ων η Αίτηση, (ζ) σε περίπτωση που αντιμετωπίσει αίτηση παρακοής διατάγματος μπορεί να προβάλει ως υπεράσπιση του την εικονικότητα της σύμβασης και ανυπαρξίας των αντικειμένων, (η) δεν θα υποστεί καμία ζημιά ο Αιτητής από τη μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αναστολής της απόφασης αφού απλά θα αναγκαστεί να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του, (θ) οι Καθ΄ ων η Αίτηση ως τραπεζικός οργανισμός είναι φερέγγυοι και σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης μπορούν να επιστρέψουν το ποσό που θα καταβάλει ο αιτητής, (ι) υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης αφού η απόφαση εκδόθηκε στις 11.08.06 και η αίτηση καταχωρήθηκε στι 02.04.07 και τέλος (κ) με την τραπεζική εγγύηση που προσφέρει ο Αιτητής, οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν θα εισπράξουν το λαβείν τους που εκκρεμεί από το 2001 και έτσι προκαλείται αδικία σ΄ αυτούς. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του Αιτητή στην αγόρευση του αφού επανέλαβε ουσιαστικά όλα όσα αναφέρονται στην αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, με επίκληση σχετικής νομολογίας, ζήτησε όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα για αναστολή της απόφασης με τους όρους που το Δικαστήριο κρίνει δίκαιο. Η συνήγορος των Καθ΄ ων η Αίτηση στη δική της αγόρευση με φόντο όσα καταγράφονται στην ένσταση αφού επικαλέσθηκε σχετική νομολογία και τις αρχές που διέπουν το υπό εξέταση θέμα, ζήτησε την απόρριψη της αίτησης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Νομικός πυλώνας της αίτησης αποτελεί η Δ.35 Θ.18 η οποία είναι πανομοιότυπη με την Αγγλική Δ.58 Θ.
11. Η Δ.35 Θ.18 προνοεί: "An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order, and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been direct. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given." Σε μετάφραση: "Μια έφεση δεν θα ενεργεί σαν αναστολή εκτελέσεως ή διαδικασίας στην απόφαση που εφεσιβάλλεται εκτός κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου που εφεσιβάλλεται ή του Εφετείου ή ενός Δικαστού των ανωτέρω Δικαστηρίων και ουδεμία ενδιάμεση πράξη ή διαδικασία θα παύει να ισχύει εκτός κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου που εφεσιβάλλεται. Προτού εκδοθεί διάταγμα που να αναστέλλει την εκτέλεση το πρόσωπο που θα ζητήσει το διάταγμα θα πρέπει να παράσχει τέτοια εγγύηση (αν υπάρχει) που θα διαταχθεί. Αν η ασφάλεια θα δοθεί υπό τύπο γραμματίου, το γραμμάτιο θα γίνει προς όφελος του διαδίκου υπέρ του οποίου η υπό έφεση απόφαση εδόθη." Οι προεκτάσεις της πιο πάνω Διαταγής εξετάστηκαν σε αριθμό υποθέσεων όπου τονίστηκε ότι το θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και ότι η απόφαση παραμένει ισχυρή και διατηρεί τον τελεσίδικο χαρακτήρα της μέχρι την ακύρωση ή τροποποίηση της από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1147 αναφέρθηκαν τα εξής: "Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο δικαστήριο από την Δ.35 Θ.18. Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης, αφετέρου, συνιστούν τους κατ΄ εξοχήν παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου". Στην υπόθεση ABP Holdings Ltd και Άλλοι ν. Ανδρέα Κιταλίδη και Άλλων (Αρ.1)

(1994)1 Α.Α.Δ. 287 τονίστηκε, ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται έχοντας υπόψη ότι, (α) Ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει δεν πρέπει να αποστερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, τους καρπούς της επιτυχίας του, και (β) το ένδικο μέσο της έφεσης, που ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να χάνει την αποτελεσματικότητά του. Βλέπε επίσης τις υποθέσεις Νεοφύτου ν. Δημητρίου

(1989)1 (Ε) ΑΑΔ 592, Βογαζιάνου ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(1997)1 ΑΑΔ 107, Παπακόκκινου v. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd κ.α.

(1998)1 (Α) ΑΑΔ 513 και Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd

(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 1978 στην οποία ειπώθηκαν τα ακόλουθα από τον Δικαστή Κραμβή. "(α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. Το Δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μία και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη. Στην The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. S.S. Suphire Seas, Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου αρ. 191/96, ημερ. 29.06.2001, ειπώθηκαν τα εξής: "Στην περίπτωση των αναστολών γίνεται προσπάθεια εξισορρόπησης δύο παραγόντων: Να δρέψει άμεσα ο νικητής του δικαστικού αγώνα τους καρπούς της επιτυχίας του και να μη μείνει ο άλλος, αν νικήσει, με κενά χέρια. Σ΄ αυτό το πλαίσιο κινείται η άσκηση της διακριτικής μας εξουσίας." Εφόσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης, το δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Εναπόκειται εμπομένως στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η επιλογή των όρων που θα τεθούν προκειμένου να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης." Στην συγκεκριμένη περίπτωση παρατηρώ τα ακόλουθα σε σχέση με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Όσον αφορά τον πρώτο (α) λόγο που προβάλλει ο Αιτητής ότι έχει μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας στην έφεση του, πέραν του ότι δεν υπάρχει στον υποκατάστατο φάκελο που έχει ενώπιον του το Δικαστήριο απόφαση, προφανώς επειδή ο φάκελος της υπόθεσης βρίσκεται στο Ανώτατο Δικαστήριο, και ότι από μόνοι τους οι λόγοι εφέσεως δεν καταδεικνύουν κάτι τέτοιο, ο Αιτητής δεν έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου άλλα στοιχεία ή επιχειρηματολογία που να επιτρέπουν στο Δικαστήριο οποιαδήποτε πρόγνωση για την επιτυχία της έφεσης. Να λεχθεί ότι ως καταδεικνύεται από την νομολογία, βλέπε Ναυτικός Όμιλος Πάφου ανωτέρω, η προοπτική επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις και ότι μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Βογαζιάνου ανωτέρω, λέχθηκε ότι η πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης δεν είναι ο δεσπόζων και αποφασιστικός παράγων στην επίλυση ενός τέτοιου θέματος. Ο δεύτερος (β) λόγος και πάλι δεν μπορεί να ευσταθίσει γιατί πέραν του ότι ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι η αξία των ενυπόθηκων κτημάτων του είναι μεγαλύτερη των Λ.Κ.250.000 αμφισβητήθηκε από τους Καθ΄ ων η Αίτηση, οι οποίοι ισχυρίστηκαν στην ένσταση τους ότι είναι πολύ μικρότερη η αξία τους και δεν δόθηκε άλλη μαρτυρία περί τούτου, ισχυρίστηκαν επίσης ότι είναι υποθηκευμένα και σε άλλες υποχρεώσεις του. Πέραν αυτών όμως δεν θα ήταν λόγος για να ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης. Ο τρίτος (γ) λόγος θα εξεταστεί στο τέλος. Ο τέταρτος (δ) λόγος δεν μπορεί να βρει έρεισμα καθ΄ ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση είναι τραπεζικός οργανισμός και φερέγγυο πρόσωπο και σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης δεν θα έμενε η έφεση χωρίς αντικείμενο. Ούτε και ο πέμπτος (ε) λόγος μπορεί να ευσταθίσει, ότι δηλαδή από τυχόν κατάσχεση και πώληση της κινητής περιουσίας του Αιτητή θα προσβληθεί το όνομα και η προσωπικότητα του, αφού το μέτρο αυτό αποτελεί ένα νόμιμο τρόπο εκτέλεσης απόφασης προς όλα τα πρόσωπα που είναι εξ αποφάσεως χρεώστες και δεν προσδίδει σ΄ αυτούς ανεντιμότητα ή παρανομία στις κοινωοικονομικές του δραστηριότητες. Ο έκτος (στ) λόγος θα εξεταστεί κι΄ αυτός στο τέλος Ο έβδομος (ζ) λόγος συνδέεται με τον τρίτο (γ) και έκτο (στ) λόγο και θα εξεταστούν μαζί αφού προηγουμένως εξετάσω και τους λόγους ένστασης. Όσον αφορά τον πρώτο

(1), δεύτερο

(2)και τρίτο

(3)λόγο ένστασης, δεν μπορώ να αντιληφθώ πως τεκμηριώνονται αφού η αίτηση στηρίζεται στην ορθή νομική βάση και οι θεραπείες που ζητά ο αιτητής είναι δυνατόν, αφού πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία, να δοθούν από το Δικαστήριο. Ο λόγος τέσσερα

(4)έχει βάση. Πράγματι η αίτηση καταχωρήθηκε περί τους οκτώ

(8)μήνες μετά την έκδοση της απόφασης και ως εκ τούτου υπάρχει καθυστέρηση στην υποβολή της. Όμως τούτο από μόνο του δεν οδηγεί στην απόρριψη μιας αίτησης. Πρέπει να συνδέεται και με άλλα δεδομένα σχετικά με την υπόθεση. Οι λόγοι έξι

(6)και επτά

(7)έχουν ως άξονα ότι με την αίτηση ο Αιτητής αποσκοπεί στην πρόκληση καθυστέρησης και επηρεασμού του δικαιώματος των Καθ΄ ων η Αίτηση για είσπραξη του λαβείν τους εντός εύλογου χρόνου. Παρατηρώ ότι δεν υπάρχει ισχυρισμός στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση προέβησαν στο χρονικό διάστημα από την ημέρα έκδοσης της απόφασης 11/08/06 έως σήμερα σε κάποιο διάβημα με σκοπό την είσπραξη του λαβείν τους και ο Αιτητής με σκοπό την αναχαίτηση του μέτρου αυτού προέβη στο υπό εξέταση διάβημα. Όσον αφορά την είσπραξη του λαβείν τους σε εύλογο χρόνο συνεχίζοντας τον πιο πάνω συλλογισμό αφού πέρασαν περίπου δέκα

(10)μήνες από την έκδοση της απόφασης και δεν προέβησαν σε μέτρα εκτέλεσης της απόφασης και η έφεση λογικά βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο και εντός λίγων μηνών θα εκδοθεί η απόφαση, δεν μπορεί να υποστηριχθεί βάσιμα ότι σε περίπτωση αναστολής θα περάσει μεγαλύτερο διάστημα απ΄ αυτό που άφησαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση και πέρασε ανεκμετάλλευτο χωρίς να προβούν σε μέτρα εκτέλεσης. Ο λόγος εννέα

(9)δεν μπορεί να ευσταθίσει αφού ο ενόρκως δηλών προέβη στην ένορκη δήλωση σύμφωνα με την Δ.39 Θ.1 και 2. Ούτε και ο λόγος δέκα

(10)μπορεί να επιτύχει αφού στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αναφέρονται γεγονότα όπως τα αντιλαμβάνεται ο Αιτητής, ανεξάρτητα με το ποια είναι η κρίση του Δικαστηρίου επ΄ αυτών. Ο λόγος που αναφέρεται στην ένορκη δήλωση των Καθ΄ ων η Αίτηση για άνιση μεταχείριση δεν βρίσκει έρεισμα πουθενά αφού η κάθε περίπτωση εξετάζεται με τα δικά της δεδομένα. Οι λόγοι πέντε

(5)και έξι

(6)συνδέονται μεταξύ τους αλλά ταυτόχρονα συνδέονται και με τους λόγους (γ), (στ) και (ζ) της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση όπως πιο πάνω τους καθόρισα. Όντως ο λόγος (γ) έχει έρεισμα. Αφού δίνεται η δυνατότητα στους Καθ΄ ων η Αίτηση να καταχωρήσουν αίτηση για παρακοή διατάγματος, ο Αιτητής θα βρεθεί αντιμέτωπος, σε περίπτωση που βρεθεί ένοχος παρακοής, με άμεση φυλάκιση. Η θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση όπως προβάλλεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ότι μπορεί να προβάλει στην υπεράσπιση του την εικονικότητα της σύμβασης και την ανυπαρξία των αντικειμένων δεν μπορεί να κριθεί εκ προοιμίου ότι θα είναι αποτελεσματική όταν οι Καθ΄ ων η Αίτηση θα θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου τα σχετικά έγγραφα ενοικιαγοράς, τιμολόγια κ.λ.π. επί των οποίων θα φαίνεται η υπογραφή του αιτητή για την αγορά και παραλαβή απ΄ αυτόν των αντικειμένων. Απ΄ αυτήν την σκοπιά, σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, θα είναι άνευ αντικειμένου η έφεση αφού ο Αιτητής θα βρίσκεται στην φυλακή για το χρονικό διάστημα που προβλέπει ο νόμος μέχρι την συμμόρφωσή του. Από την άλλη οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν θα αποστερηθούν τους καρπούς της επιτυχίας τους εάν εγκριθεί το αιτούμενο διάταγμα για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης με όρους που το Δικαστήριο θα κρίνει ότι εξασφαλίζουν το λαβείν τους, λαμβανομένου υπόψη και ότι δεν προέβησαν σε οποιοδήποτε μέτρο εκτέλεσης της απόφασης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους όπως προσπάθησα να εξηγήσω και να αναλύσω και αφού συνεκτίμησα και στάθμισα όλους τους σχετικούς παράγοντες με γνώμονα την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων και με καθοδήγηση τις νομικές αρχές που εξέθεσα ανωτέρω και διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, κρίνω ότι αυτή πρέπει να ασκηθεί, και ασκείται, υπέρ του Αιτητή και να εγκρίνω την έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 11.08.06 υπό τους όρους που θα καταγραφούν κατωτέρω. Κατά συνέπεια εκδίδεται διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 11.08.06 με τους ακόλουθους όρους: (Α) Ο Αιτητής εντός τριάντα

(30)ημερών από σήμερα, να καταθέσει το ποσό των Λ.Κ.45.000 σε μετρητά στον Πρωτοκολλητή ως ασφάλεια για την αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους και τόκων μέχρι την εκδίκαση της έφεσης, σε περίπτωση αποτυχίας της έφεσης. Κατέληξα στο ποσό αυτό, κατά προσέγγιση, αφού προέβηκα σε μαθηματικούς υπολογισμούς των τόκων επί του ποσού των Λ.Κ.25.999,75σεντ ετησίως και των τόκων επί των καθυστερημένων δόσεων με βάση την απόφαση ημερομηνίας 11.08.06 καθώς και των εξόδων της έφεσης σε περίπτωση αποτυχίας της. Στον όρο για κατάθεση σε μετρητά, κατέληξα με βάση το γεγονός ότι εάν είναι έτοιμος να δώσει ανέκκλητη τραπεζική εγγύηση, με τον ίδιο τρόπο που θα εξασφάλιζε την ανέκκλητη τραπεζική εγγύηση, μπορεί να εξασφαλίσει και τα μετρητά και να τα καταθέσει στον Πρωτοκολλητή. (Β) Ο Αιτητής εντός τη ίδιας περιόδου των τριάντα

(30)ημερών από σήμερα να πληρώσει στο δικηγόρο των Εναγόντων-Καθ΄ ων η Αίτηση τα έξοδα που έχουν επιδικασθεί υπέρ των Εναγόντων-Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον του Εναγομένου-Αιτητή. Έχει ήδη δηλωθεί στο Δικαστήριο από την δικηγόρο των Εναγόντων-Καθ΄ ων η Αίτηση ότι θα συμμορφωθεί αμέσως με οποιεσδήποτε οδηγίες ή διαταγή που το Εφετείο θα ήθελε εκδώσει στα πλαίσια της έφεσης αναφορικά με τα έξοδα. Σε περίπτωση παράλειψης του Αιτητή να συμμορφωθεί προς τους ανωτέρω όρους αναστολής, η απόφαση θα υπόκειται αμέσως σε εκτέλεση. Όσον αφορά τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας είναι ορθό όπως αυτά ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της έφεσης. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο