ΕΙΣ ΠΤΩΧΕΥΣΗ: Γεωργία Π. Κάτζη, Αρ. Αίτησης : 209/06, 22 Ιουνίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A105 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης : 209/06 ΕΙΣ ΠΤΩΧΕΥΣΗ: Γεωργία Π. Κάτζη, από Άγ. Θεόδωρο Λάρνακας ____________________ Ημερομηνία: 22 Ιουνίου 2007 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: Ο κ. Δανός. Για την Καθ΄ ης η αίτηση: Η κα Καρίνα Ξυδά για Σωτήρη Δράκο. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση του ημερομηνίας 29.11.2006 ο αιτητής ζητά από το Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα παραλαβής σε σχέση με την περιουσία της Γεωργίας Π. Κάτζη. Σύμφωνα με την αίτηση η τελευταία οφείλει στον αιτητή δυνάμει αποφάσεως στην αγωγή με αρ. 3038/00 ημερ. 22.10.04 το ποσό των £2917,50 με τόκο 8% ετησίως από 20.7.00 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον 15% ΦΠΑ. Είναι η θέση των αιτητών ότι δεν έχουν οποιαδήποτε εγγύηση επί της περιουσίας της καθ΄ ης η αίτηση και ότι η καθ΄ ης η αίτηση τις προηγούμενες μέρες από την καταχώρηση της παρούσας αίτησης διέπραξε πράξη πτώχευσης, δηλαδή παρέλειψε να συμμορφωθεί με ειδοποίηση πτώχευσης με αρ. 709/06 ημερ. 6.10.2006 η οποία της επεδόθη στις 14.10.
- Η καθ΄ ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση στις 14.5.
- Στην ουσία περιόρισε τους λόγους ένστασης στο στάδιο των αγορεύσεων στους ακόλουθους δύο:
- Η καθ΄ ης η αίτηση καταχώρησε την πολιτική έφεση με αρ. 12210 εναντίον της απόφασης στην αγωγή με αρ. 3038/00, και
- Στην παρούσα υπόθεση ο αιτητής - διαχειριστής διεκδικεί τα έξοδα που είναι ΛΚ 2.917,50, όμως είναι υποχρεωμένος να αποδώσει στην καθ΄ ης η αίτηση κληρονομικό μερίδιο που υπερκαλύπτει την απαίτηση του στην παρούσα αίτηση. Ως εκ τούτου η αίτηση του αιτητή είναι αδικαιολόγητη εφόσον έχει στα χέρια του την ασφάλεια που χρειάζεται και ο σκοπός της καταχώρησης της παρούσας αίτησης είναι για να πιέσει και/ή να ταλαιπωρήσει την καθ΄ ης η αίτηση η οποία είναι ηλικιωμένη και έχει πρόβλημα με την υγεία της. Δεν κλήθηκαν μάρτυρες. Οι συνήγοροι κατέθεσαν ως παραδεκτά γεγονότα τα ακόλουθα: ότι η ειδοποίηση πτώχευσης υπ΄ αρ. 709/06 καταχωρήθηκε στις 6.10.06 και επιδόθηκε στις 14.10.06 στην καθ΄ ης η αίτηση, ότι τα ποσά που αναφέρονται στην ειδοποίηση πτώχευσης είναι μέχρι τις 6.10.06 συνολικά ΛΚ4365 πλέον Φ.Π.Α. Περαιτέρω, ότι έχει καταχωρηθεί έφεση η οποία έχει οριστεί στις 15.6.
- Οι συνήγοροι αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις αντίστοιχες θέσεις τους. Θα αναφερθώ στις αγορεύσεις όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Θα εξετάσω πρώτα την εισήγηση ότι η αίτηση είναι αδικαιολόγητη εφόσον ο αιτητής είναι εξασφαλισμένος πιστωτής. Ήταν η εισήγηση της κας Ξυδά ότι ο αιτητής ο οποίος είναι διαχειριστής της περιουσίας κάποιας Θεοδούλας Τσεντή και ο οποίος διεκδικεί τα έξοδα του £2917,50 πλέον τόκο έχει στα χέρια του την ασφάλεια που χρειάζεται αφού υποχρεούται να αποδώσει στην καθ΄ ης η αίτηση το 1/10 της περιουσίας που εκτιμήθηκε σε £200,000, ποσό που υπερκαλύπτει την απαίτηση του στην παρούσα αίτηση. Το άρθρο 5
(2)του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 προβλέπει: «
(2)αν ο αιτητής πιστωτής είναι ασφαλισμένος πιστωτής οφείλει στην αίτηση του είτε να δηλώσει ότι προτίθεται να παραιτηθεί από την ασφάλεια του προς όφελος των πιστωτών σε περίπτωση που ο χρεώστης κηρυχτεί σε πτώχευση ή να δώσει εκτίμηση της ασφάλειας του.» Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ. 5 «ασφαλισμένος πιστωτής» σημαίνει πρόσωπο το οποίο κατέχει υποθήκη, ενέχυρο, επιβάρυνση ή δικαίωμα επίσχεσης επί της περιουσίας του χρεώστη ή σε οποιοδήποτε μέρος αυτής, ως ασφάλεια για χρέος που οφείλεται σε αυτόν από το χρεώστη. Δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον μου που να εντάσσει τον πιστωτή στην παρούσα αίτηση εντός της έννοιας του άρθρου 2 και κρίνω ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε εξασφάλιση επί της περιουσίας του χρεώστη. Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν έκρινα ότι ο αιτητής ήταν εξασφαλισμένος πιστωτής, η παράλειψη να δηλωθεί η εξασφάλιση δεν θα απέβαινε μοιραία για την αίτηση (βλ. Ιωάννης Παπαδόπουλος και Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Παγκυπριακής Λτδ
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1716. Επομένως ο ισχυρισμός περί ύπαρξης εξασφάλισης δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Η δεύτερη εισήγηση της συνηγόρου της καθ΄ ης η αίτηση ήταν ότι εκκρεμεί προς εκδίκαση έφεση που έχει καταχωρηθεί. Το άρθρο 6
(4)του Κεφ. 5 αναφέρει τα ακόλουθα: «
(4)΄Οταν η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίζεται η αίτηση είναι η μη συμμόρφωση προς ειδοποίηση πτώχευσης για πληρωμή, παροχή ασφάλειας ή συμβιβασμό του εξ αποφάσεως χρέους ή ποσού που διατάχθηκε να πληρωθεί, το Δικαστήριο δύναται, αν το θεωρεί ορθό, να αναστείλει ή απορρίψει την αίτηση με τη δικαιολογία ότι εκκρεμεί έφεση εναντίον της απόφασης ή του διατάγματος.» Επίσης παρέχεται γενική εξουσία στο Δικαστήριο αναστολής της διαδικασίας, οποτεδήποτε για επαρκή λόγο. (Βλ. Άρθρο 97 του Κεφ. 5) Καταρχήν πρέπει να σημειωθεί ότι ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου η καθ΄ ης η αίτηση δεν έχει καταχωρήσει αίτηση αναστολής της διαδικασίας και επιζητεί τώρα την αναστολή στα πλαίσια εξέτασης της ένστασης της στην αίτηση. Δεν θεωρώ ότι η διαδικασία που έχει ακολουθηθεί είναι δικονομικά ορθή και για τούτο η ένσταση θα πρέπει να απορριφθεί. Στο σύγγραμμα Halsbury´s Laws of England, 4η έκδοση, Vol. 3
(2)στην παράγραφο 715 αναφέρονται τα ακόλουθα: "An application to stay proceedings against the property or person of the debtor or as the case may be, the bankrupt made to the court in which the bankruptcy proceedings are pending must be made by ordinary application" (Βλέπε επίσης την παράγραφο 748). Τέλος, πρέπει να πω ότι η ένσταση δεν θα είχε οποιαδήποτε προοπτική επιτυχίας ακόμη και αν εξεταζόταν επί της ουσίας της. Αδυνατώ να δω πως, με βάση μόνο το δεδομένο της καταχώρισης έφεσης, απογυμνωμένο από οποιεσδήποτε άλλες λεπτομέρειες σε σχέση με την έφεση, η Καθ΄ ης η αίτηση αναμένει να ανασταλεί η διαδικασία. Καταρχήν θα ήθελα να αναφέρω ότι η αίτηση δεν θα είχε οποιαδήποτε προοπτική επιτυχίας στη βάση των αρχών που διέπουν την αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης. Στην υπόθεση LOUKOS TRADING CO. LTD κ.α και ΡΕΙΝΜΠΟΟΥ ΠΛΗΤΣΙΗΓΚ ΚΑΙ ΝΤΑΙΓΚ ΚΟ. ΛΤΔ,
(2000)1 Α.Α.Δ. 1015, η οποία αφορούσε αίτηση για έκδοση διατάγματος αναστολής κάθε διαδικασίας εκτέλεσης, συμπεριλαμβανομένης της ειδοποίησης πτώχευσης, μέχρι εκδίκασης της έφεσης υιοθετήθηκε απόσπασμα από την υπόθεση Βογιαζανού ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολιτική ΄Εφεση 9715/23.5.1997: «Το ορθό κριτήριο για την παροχή δικαστικής αναστολής έγκειται στην εξισορρόπηση δύο παραγόντων. Πρώτον, της φυσιολογικής προσδοκίας του ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε. Και, δεύτερον, την ανάγκη η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρισμα.» ΄Οπως και στην υπόθεση Ρεινμποου (ανωτέρω) ούτε στην παρούσα έχει δείξει η καθ΄ ης η αίτηση γιατί η ενδεχόμενη επιτυχία της ΄Εφεσης θα χάσει τη σημασία της. Δεν έχω εντοπίσει Κυπριακή νομολογία σε σχέση με τις αρχές που διέπουν την εφαρμογή του άρθρου 6
(4)του Κεφ. 5. Στο Σύγγραμμα Williams and Muir Hunter on Bankruptcy - 19th Ed. στη σελίδα 66 αναφέρονται τα ακόλουθα σε σχέση με το αντίστοιχο πανομοιότυπο Αγγλικό άρθρο 5
(4)του Bankruptcy Act 1914: «Where the appeal is bona fide, the proper order is to stay the petition generally, with liberty to apply, and where it is evidently frivolous, a receiving order should be made". Στην απόφαση στην υπόθεση Re a Debtor (No 799 of 1994) ex parte Cobbs Property Services Ltd
(1995)3 All ER 723 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "Where a bankruptcy petition was founded on a judgment debt which was the subject of an appeal, the registrar should adjourn the petition pending the appeal if he was satisfied that the appeal was serious or bona fide, in the sense that it was properly worth considering and raised a point of law or other relevant appellate ground of substance and was taken seriously by the debtor who was prosecuting the appeal with proper diligence." Είναι εμφανές ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν μπορεί να ασκηθεί υπέρ της αναστολής. Δεν υπάρχει οτιδήποτε ενώπιον μου που να πληροί τις προϋποθέσεις της σοβαρής ή/και καλόπιστης έφεσης. Η αναστολή δεν είναι δικαιωματική με την καταχώρηση της έφεσης. Καταλήγω ότι οι λόγοι ένστασης της καθ΄ ης η αίτηση δεν ευσταθούν. Επιπρόσθετα έχει αποδειχθεί με τη μαρτυρία ότι το ποσό της απόφασης είναι πέραν των £500, ότι η απόφαση είναι τελεσίδικη, ότι η καθ΄ ης η αίτηση η οποία διαμένει στην Επαρχία Λάρνακος έχει διαπράξει πράξη πτώχευσης αφού παρέλειψε να εξοφλήσει το εξ΄ αποφάσεως χρέος της και να συμμορφωθεί προς τις υποδείξεις της ειδοποίησης πτώχευσης με αρ. 709/06 η οποία της επιδόθηκε στις 14.10.06 και ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε εντός 3 μηνών από την πράξη πτώχευσης. Επομένως εκδίδεται διάταγμα παραλαβής της περιουσίας της Χρεώστου. Ο Επίσημος Παραλήπτης καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας της. Η Χρεώστης διατάσσεται να παρουσιαστεί στο Γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη στη Λευκωσία αμέσως μετά την προς αυτήν επίδοση του παρόντος διατάγματος. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Πιστωτή και εναντίον της Χρεώστου όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ................................. Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο