← Κύπρος

Ε. Οικονόμου Λτδ ν. C Malathouras Sons Ltd, Αρ. Αγωγής: 3544/03, 5 Σεπτεμβρίου, 2007

Ε. Οικονόμου Λτδ ν. C Malathouras Sons Ltd, Αρ. Αγωγής: 3544/03, 5 Σεπτεμβρίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A122 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3544/03 Μεταξύ: Ε. Οικονόμου Λτδ, Ενάγουσας, και C. Malathouras & Sons Ltd, Εναγόμενης. ------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 5 Σεπτεμβρίου,

  1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα: κ. Ν. Κλεάνθους (γι΄ να ακούσει απόφαση η κα Χαμπή). Για την Εναγόμενη: κ. Α. Παπαλλής για Χατζηχριστοφή, Παπαλλή και Σωτηρίου. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αγωγή της η Ενάγουσα εταιρεία αξιώνει ως χρεωστικό υπόλοιπο το ποσό των £1.990,72 τ΄ οποίο προέκυψε από την προφορική συμφωνία για την πώληση και παράδοση προϊόντων, στην Εναγόμενη εταιρεία, πλέον τόκους επί του ποσού αυτού από 1.7.
  2. Η Ενάγουσα εταιρεία, σύμφωνα με τα όσα καταγράφει στο Κλητήριο Ένταλμα, ασχολείται με την κατασκευή και την προσφορά ξύλινων κιβωτίων, μπαλλέτων, σιαπανιών και άλλων συναφών προϊόντων. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό της, η Εναγόμενη εταιρεία κατά ή περί τον Ιούνιο του 2002, δυνάμει προφορικής συμφωνίας, παρέλαβε ξύλινα κιβώτια τα οποία κατασκεύασε η Ενάγουσα αξίας £1.990,
  3. Εξεδόθη σχετικό τιμολόγιο με αριθμό 0222 στις 29.6.2002 και η Εναγόμενη εταιρεία αποδέχτηκε και ή ανέλαβε να πληρώσει την αξία του στην Ενάγουσα. Παρά τις επανελειμμένες οχλήσεις της Ενάγουσας, η Εναγόμενη χωρίς λόγο και κατά παράβαση της προφορικής συμφωνίας αρνείται την πληρωμή του οφειλομένου ποσού και γι΄ αυτό η Ενάγουσα το αξιώνει με την παρούσα αγωγή. Ως Υπεράσπισή της η Εναγόμενη εταιρεία ισχυρίζεται ότι συμφώνησε ν΄ αγοράσει από την Ενάγουσα ξύλινα κιβώτια για την τοποθέτηση καρπουζιών για εξαγωγή τους στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ήταν ρητός όρος της συμφωνίας ότι τα συγκεκριμένα κιβώτια θα ήταν τέτοιας ποιότητας ή και προδιαγραφών έτσι ώστε να μην αλλοιωθεί η γεύση ή και η ποιότητα των καρπουζιών κατά την μεταφορά τους στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η Ενάγουσα παρέδωσε τα ξύλινα κιβώτια με την διαβεβαίωση ότι αυτά ήταν άριστης ποιότητας ή/και προδιαγραφών. Όμως, κατά παράβαση του πιο πάνω συμβατικού όρου, τα κιβώτια που παραδόθηκαν δεν πληρούσαν τις προδιαγραφές με αποτέλεσμα η γεύση ή και η ποιότητα των καρπουζιών που τοποθετήθηκαν σ΄ αυτά ν΄ αλλοιωθεί. Λόγω αυτής της αλλοίωσης δεν κατέστη δυνατή η διάθεση των συγκεκριμένων καρπουζιών με αποτέλεσμα η Εναγόμενη εταιρεία να υποστεί ζημιές ύψους £8.
  4. Είναι ο ισχυρισμός της Εναγόμενης εταιρείας ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό στην Ενάγουσα καθότι η συμφωνία μεταξύ των διαδίκων κατέστη άκυρη λόγω της παράβασης των συμβατικών υποχρεώσεων της Ενάγουσας. Ανταπαιτεί το ποσό των £8.000 που αντιπροσωπεύει τις ζημιές που υπέστη η Εναγόμενη λόγω αυτής της παράβασης εκ μέρους της Ενάγουσας, νόμιμο τόκο και έξοδα. Η Ενάγουσα στην Απάντηση στην Υπεράσπιση και στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, ισχυρίζεται ότι αγνοούσε το γεγονός ότι η Εναγόμενη εταιρεία είχε πρόθεση να στείλει τα καρπούζια για εξαγωγή στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επίσης αρνείται ότι ήταν ρητός όρος της μεταξύ των μερών συμφωνίας ότι τα επίδικα κιβώτια θα ήταν τέτοιας ποιότητας και/ή προδιαγραφών ούτως ώστε να μην αλλοιώσουν την γεύση και/ή την ποιότητα των καρπουζιών κατά την μεταφορά τους στο Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι η θέση της ότι δεν έδωσε καμιά διαβεβαίωση στην Εναγόμενη εταιρεία ότι τα ξύλινα κιβώτια ήταν άριστης ποιότητας ή/και προδιαγραφών ή/και ότι δεν θα προκαλούσαν καμία αλλοίωση στη γεύση ή/και την ποιότητα των καρπουζιών. Ισχυρίζεται, η Ενάγουσα, ότι η Εναγόμενη εταιρεία παρήγγειλε τα επίδικα κιβώτια χωρίς να εκφράσει είτε ρητά ή/και εξυπακουόμενα ή/και χωρίς να αναφέρει οτιδήποτε αναφορικά με τις προδιαγραφές ή/και την ποιότητα ή/και τον τύπο ή την χρήση των επιδίκων κιβωτίων. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι τα συγκεκριμένα κιβώτια ήταν κατάλληλα για την μεταφορά καρπουζιών στο εξωτερικό και ότι οποιαδήποτε αλλοίωση ή/και καταστροφή που τυχόν υπέστησαν τα καρπούζια δεν οφείλεται σε δική της αμέλεια. Είναι η θέση της ότι καμιά ζημιά δεν υπέστη η Εναγόμενη συνεπεία της ισχυριζόμενης παράβασης των συμβατικών υποχρεώσεων της Ενάγουσας. Διαζευκτικά, ισχυρίζεται ότι η ισχυριζόμενη ζημιά είναι υπερβολική ή/και εξογκωμένη και ότι η Εναγόμενη εταιρεία δεν έπραξε οτιδήποτε για μείωση ή και μετριασμό των ζημιών της. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν συνολικά πέντε μάρτυρες. Για την Ενάγουσα εταιρεία κατέθεσε ο Διευθυντής της, κος Ευρής Οικονόμου. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, η Ενάγουσα εταιρεία ασχολείται εδώ και 40 χρόνια με το τεμαχισμό Κυπριακής ξυλείας και την κατασκευή κιβωτίων για τοποθέτηση γεωργικών προϊόντων. Στα πλαίσια των εργασιών της είχε κατασκευάσει ορισμένα ξύλινα κιβώτια για την τοποθέτηση καρπουζιών τα οποία παρέδωσε στην Εναγόμενη εταιρεια. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 την δέσμη εγγράφων των δελτίων αποστολής των κιβωτίων. Ως Τεκμήριο 2 κατέθεσε το επίδικο τιμολόγιο με αριθμό
  5. Τόσο στα δελτία αποστολής καθώς και στο τιμολόγιο, ήταν η θέση του μάρτυρα, υπάρχει η υπογραφή του κ. Μαλλαθούρα. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του τα κιβώτια στάληκαν στο συσκευαστήριο του κ. Μαλλαθούρα και από αυτά έπαιρναν και άλλοι πελάτες της Ενάγουσας που ασχολούντο με την συσκευασία καρπουζιών. Για την τιμολόγηση των κιβωτίων που είχε πραγματικά παραλάβει ο κ. Μαλλαθούρας έγινε άλλη συνάντηση. Παρά την υπόσχεση του κ. Μαλλαθούρα ν΄ εξοφλήσει το τιμολόγιο εντός 15 ημερών δεν το έπραξε γι΄ αυτό και η Ενάγουσα εταιρεία έστειλε επιστολή με τον δικηγόρο της αξιώνοντας το ποσό. Κατέθεσε την επιστολή αυτή ως Τεκμήριο
  6. Κατά την αντεξέταση ισχυρίστηκε ότι γνώριζε ότι ήταν για την μεταφορά καρπουζιών και ότι θ΄ αποστέλλονταν στο εξωτερικό, αλλά ήταν η πρώτη φορά που συνεργαζόταν με τον κ. Μαλλαθούρα όμως, με τους άλλους συσκευαστές καρπουζιών είχε ξανασυνεργαστεί. Αυτό που δεν γνώριζε ήταν ότι τα καρπούζια είναι είδος ευαίσθητο. Ισχυρίστηκε ότι χρησιμοποιεί κυπριακά ξύλα δηλαδή, πεύκο, κυπαρίσσι και καβάτζη για την κατασκευή των κιβωτίων. Ενώ παραδέχθηκε ότι τόσο ο πεύκος όσο και το κυπαρίσσι μπορεί να μυρίζουν. Απαντώντας σε ερώτηση που του τέθηκε ανέφερε ότι ο κ. Μαλλαθούρας του είχε πει ότι τα κιβώτια ήταν προβληματικά και ότι τα καρπούζια είχαν μυρίσει στην Αγγλία. Όμως, ήταν η θέση του, ότι το θέμα της ζημιάς που είχε υποστεί η Εναγόμενη εταιρεία δεν τον αφορούσε αφού το παράπονο έγινε μετά την υπογραφή του τιμολογίου. Σε άλλη ερώτηση που του είχε τεθεί παραδέχθηκε ότι είχαν εκφραστεί και άλλα παράπονα, την συγκεκριμένη περίοδο, αναφορικά με τα κιβώτια αλλά οι άλλοι πλήρωσαν τα οφειλόμενα προς αυτόν ποσά. Ήταν η θέση του ότι δεν γνώριζε κατά πόσο τα κιβώτια ήταν καλά ή όχι ούτε και γνώριζε αν επιθεωρήθηκαν από αρμόδιο υπάλληλο του Υπουργείου Εμπορίου. Ήταν σύμφωνα με την μαρτυρία του τα κιβώτια που έφτιαχνε σε όλο τον κόσμο και δεν μπορούσε να γνωρίζει αν ήταν ακατάλληλα. Για την Εναγόμενη εταιρεία πρώτος κατέθεσε ο Διευθυντής της κος Αντρέας Μαλλαθούρας (Μ.Υ.1). Ήταν η θέση του ότι ασχολείται με τις εξαγωγές φρέσκων φρούτων και λαχανικών εδώ και 50 χρόνια αφού η επιχείρηση είναι κληρονομική. Παράγγειλε τα ξύλινα κιβώτια από την Ενάγουσα εταιρεία, τα οποία όταν αφίχθηκαν με τα προϊόντα στο Λονδίνο υπήρξε πρόβλημα ποιότητας των καρπουζιών. Τα καρπούζια είχαν πάρει μυρωδιά και δεν μπορούσαν να πωληθούν ή όσα πωλήθηκαν επιστράφηκαν στον πελάτη της Εναγόμενης εταιρείας, κ. Χρ. Φράγκο από την εταιρεία Longman. Ο ίδιος είχε ζητήσει να του σταλούν δύο, τρία καρπούζια για να εξεταστούν και παρακάλεσε να ειδοποιηθεί το Τμήμα Γεωργικών Προϊόντων του Υπουργείου Εμπορίου και Βιομηχανίας στο Λονδίνο. Ο κ. Αριστείδου Εμπορικός Ακόλουθος στο Λονδίνο ειδοποιήθηκε και έλεγξε τα συγκεκριμένα καρπούζια, στην αποθήκη του κου Φράγκου, για τα οποία έστειλε έκθεση στο Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας. Ήταν η θέση του ότι η εταιρεία του υπέστη αρκετές ζημιές λόγω της βιαστικής δουλειάς της Ενάγουσας εταιρείας. Λόγω του ότι η ζήτηση ξυλοκιβωτίων ήταν τεράστια. Είχαν χρησιμοποιηθεί όλων των ειδών ξύλα για την κατασκευή των κιβωτίων. Συνεπεία της βιαστικής αυτής δουλειάς η Εναγόμενη εταιρεία υπέστη ζημιές. Της αφαιρέθηκε το ποσό των £9.000 (STG) τ΄ οποίο τότε αντιστοιχούσε με ΛΚ 8.
  7. Παράλληλα, η εταιρεία Longman απειλούσε ότι θα σταματήσει την συνεργασία με την Εναγόμενη. Κατέθεσε την τηλεομοιότυπη επιστολή της εταιρείας Longman που έκανε αναφορά σ΄ αυτά τα γεγονότα ως Τεκμήριο
  8. Επίσης κατέθεσε, ως Τεκμήριο 5, επιστολή του κου Αριστείδου προς το Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εμπορίου και Βιομηχανίας την οποία είχε στην κατοχή του και αφορούσε την εξέταση η οποία είχε πραγματοποιηθεί. Ήταν η θέση του, ότι ο ίδιος είχε προσδιορίσει στον κ. Οικονόμου το σκοπό για τον οποίο είχε παραγγείλει τα κιβώτια. Λόγω όμως της αυξημένης ζήτησης, αφού υπήρχε και ζήτηση από την Σωτήρα και το Παραλίμνι για τέτοια κιβώτια, η Ενάγουσα έκανε βιαστική εργασία. Παραδέχθηκε, ότι είχε αναφέρει στον κ. Οικονόμου ότι θα πληρώσει την αξία του τιμολογίου όμως όταν πήρε το μήνυμα από την Αγγλία θεώρησε ότι ήταν υποχρεωμένος να μην τον πληρώσει. Παρά το ότι συνεχίζει τις εξαγωγές καρπουζιών στην Αγγλία δεν αγοράζει πλέον κιβώτια από την Ενάγουσα εταιρεία λόγω της ζημιάς που υπέστη. Παρόλο που στάληκαν περίπου γύρω στα 20 αυτοκίνητα καρπούζια στην Αγγλία την ζημιά του την καθόρισε με βάση αυτά που του αφαίρεσε ο εισαγωγέας δηλαδή η εταιρεία Longman. Κατά την αντεξέταση ήταν η θέση του ότι ποιοτικός έλεγχος για τα εμπορεύματα που εξάγονταν ήταν από το Υπουργείο Εμπορίου. Μετά την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν γίνεται έλεγχος ενόψει του ότι οι εξαγωγές είναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ήταν η θέση του, ότι ο ίδιος είχε δει τα ξυλοκιβώτια πλην όμως δεν τα μυρίστηκε και όταν αυτά μπήκαν σε αυτοκίνητο ψυγείο, το οποίο είναι κλειστό και χρειάζεται 5 με 7 μέρες να φθάσει στην Αγγλία, τα καρπούζια πήραν την μυρωδιά του ξύλου. Η αποστολή των καρπουζιών ξεκίνησε τέλος Μάϊου. Όμως, για το πρόβλημα, το συγκεκριμένο, ο ίδιος έμαθε όταν τα καρπούζια έφθασαν στην Αγγλία, τον Ιούνιο. Αρχικά του τηλεφώνησε ο κος Φράγκος, και του ανέφερε το πρόβλημα καθώς επίσης και ότι θ΄ απέκοπτε λεφτά χωρίς ν΄ αναφέρει συγκεκριμένο ποσό. Την αποκοπή των £8.000 (STG) ο ίδιος το πληροφορήθηκε Αύγουστο με Σεπτέμβρη, όταν θα γινόταν η πληρωμή από την Αγγλική εταιρεία. Σε ερώτηση του δικηγόρου της Ενάγουσας αναφορικά με το Τεκμήριο 4 και για τον λόγο που αυτό δεν είχε επισυναφθεί στην Ένορκη Δήλωση του μάρτυρα ημερομηνίας 16.2.04, ήταν η θέση του M.Y.1 ότι το είχε πάντοτε στην κατοχή του όμως δεν θυμόταν αν το έδωσε στον δικηγόρο του όταν ετοιμαζόταν η αίτηση για παραμερισμό της αρχικά εκδοθείσας απόφασης. Ήταν η θέση του ότι είχαν παρουσιαστεί και άλλα προβλήματα σε άλλους εξαγωγείς από τα ξυλοκιβώτια που τους είχε προμηθεύσει η Ενάγουσα εταιρεία. Έκαμε αναφορά στην ΣΕΔΙΓΕΠ Σωτήρας και στους Νέους Ορίζοντες Παραλιμνίου. Αναφορικά με την ΣΕΔΙΓΕΠ ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι έγινε συμβιβασμός και απ΄ ότι γνώριζε το ίδιο συνέβη και με τους Νέους Ορίζοντες. Απαντώντας σε ερώτηση του δικηγόρου της Ενάγουσας ισχυρίστηκε ότι το αυτοκίνητο ψυγείο όταν φεύγει από την Κύπρο ελέγχεται για την θερμοκρασία του έτσι ώστε να μην υπερβαίνει τους 18° (κελσίου). Επίσης ελέγχεται και από τον εισαγωγέα κατά την άφιξη. Παρέθεσε την άποψη ότι δεν ήταν η θερμοκρασία που έκανε τη ζημιά στα καρπούζια αλλά η μυρωδιά των κιβωτίων που ήταν καμωμένα από ξύλο κυπαρισσιού. Εάν η θερμοκρασία είναι ψηλότερη απ΄ αυτή που απαιτείται, ήταν η θέση του, ότι η επίδραση στο καρπούζι θα ήταν να κιτρινίσει, να μαράνει και να αλλοιωθεί η εξωτερική του μορφή. Όμως, στην συγκεκριμένη περίπτωση είχε αλλοιωθεί η γεύση των καρπουζιών αφού είχαν έντονη μυρωδιά κυπαρισσιού, η οποία προκλήθηκε όταν τα φρέσκα ξύλα που είχαν χρησιμοποιηθεί για τα κιβώτια κλείστηκαν στο αυτοκίνητο ψυγείο. Όσον αφορά το κόστος αποστολής των καρπουζιών ο ίδιος ανέφερε ότι για το αγώγιο καταβάλλεται περίπου ποσό £3.000 με £3.500 για κάθε αυτοκίνητο. Στέλλεται φορτίο δύο

(2)φορές την βδομάδα και υπήρξαν φορές που στάληκαν δέκα αυτοκίνητα. Κάθε αυτοκίνητο φορτώνει σαρανταοκτώ
(48)κιβώτια. Τα ξυλοκιβώτια στοιχίζουν £15 ενώ η αγορά των καρπουζιών περίπου 10 σεντ τον τόνο. Κάθε αυτοκίνητο χωρεί 20 τόνους οπόταν £2.
  1. ενώ στοιχίζουν και τ΄ αυτοκόλλητα, τα φύκια και άλλα έξοδα άλλες £2.000 περίπου. Δηλαδή, κοστίζει περίπου £8.000-£8.500 το κάθε φορτίο. Ισχυρίστηκε τελειώνοντας ότι αν αφαιρείτο όλο το ποσό που αφορούσε τα καρπούζια που είχαν χαλάσει η ζημιά θ΄ ανέρχετο στις £30.
  2. Όμως απεκόπη μόνο το ποσό των £9.000 (STG). Δεύτερος κατέθεσε ο κ. Παπαγεωργίου (Μ.Υ.2) ο οποίος είναι συνταξιούχος γεωπόνος. Πριν την συνταξιοδότησή του εργαζόταν στο Τμήμα Γεωργίας από το 1969 μέχρι το
  3. Μεταξύ των θεμάτων που διδάχθηκε στις σπουδές ήταν και η συστηματική βοτανική, συμπεριλαμβανομένων και των δέντρων. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του το ξύλο από κυπαρίσσι περιέχει διάχυτη ρητίνη και εκδίδει ή και αναδίδει βαριά οσμή. Το ίδιο ισχύει και για τον πεύκο. Την οσμή αυτή την παράγει το ξύλο όταν τραυματιστεί, κοπεί ή τεμαχιστεί. Ισχυρίστηκε, ότι η ρητίνη είναι υδρογονάνθρακες, οι οποίοι με την πάροδο του χρόνου ή και με την ζέστη εξατμίζονται. Η δε οσμή ισχυρίστηκε ότι μοιάζει με πετρέλαιο και είναι πολύ χαρακτηριστική. Η οσμή αυτή μπορεί να μεταδοθεί τόσο σε καρπούζια καθώς και σε άλλα φρούτα άμα μπουν σε κιβώτια που είναι κατασκευασμένα από τέτοιου είδους ξύλα τ΄ οποία αναδίδουν τις οσμές αυτές. Ιδιαίτερα, όταν το ξύλο αυτό περικλυστεί για αρκετές μέρες. Ήταν η άποψή του ότι τα καρπούζια μπορεί να μυρίζουν από έξω. Αν όμως είναι μεγάλη η ποσότητα της ρητίνης και πέσει στο κοτσάνι των καρπουζιών τότε, η μυρωδιά αυτή μπορεί να μεταδοθεί και μέσα στην σάρκα. Το καλοκαίρι του 2002 ο ίδιος εκτελούσε χρέη Επαρχιακού Γεωργικού Λειτουργού Αμμοχώστου και ως εκ της θέσης του ήταν γνώστης του προβλήματος που δημιουργήθηκε από την εξαγωγή καρπουζιών από την περιοχή των Κοκκινοχωρίων. Το πρόβλημα αφορούσε καρπούζια τα οποία εξάχθηκαν από το συσκευαστήριο Κασιάκη στην Δερύνεια και συγκεκριμένα ότι αυτά μύριζαν πετρέλαιο. Λειτουργοί επισκέφθηκαν το συσκευαστήριο και εξέτασαν τα κιβώτια στα οποία είχαν τοποθετηθεί τα καρπούζια. Πήραν ως δείγμα ένα κιβώτιο απ΄ αυτά που δεν είχαν χρησιμοποιηθεί και διαπίστωσαν ότι οι δούγες των κιβωτίων είχαν πίσσα σκορπισμένη από το πριόνι που τα έκοψε ενώ μερικά απ΄ αυτά, τα ξύλα, είχαν αυξημένη ποσότητα ρητίνης στο εσωτερικό τους. Είχε διαπιστωθεί από την έρευνα ότι τα ξυλοκιβώτια ήταν καμωμένα από κυπαρίσσι τ΄ οποίο δεν είχε ξηραθεί. Αποδόθηκε το πρόβλημα στα ξύλα που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των ξυλοκιβωτίων για την μεταφορά των καρπουζιών, λόγω και των ευρημάτων που προέκυψαν από την έρευνα στο συσκευαστήριο. Το ίδιο παράπονο έγινε και από τους Νέους Ορίζοντες και από την ΣΕΔΙΓΕΠ Σωτήρας. Αναφορικά με την ΣΕΔΙΓΕΠ Σωτήρας, η οποία είχε στείλει τα καρπούζια στην Τσεχία, ο Εμπορικός Ακόλουθος της Κύπρου στην Τσεχία, κος Ορφανίδης, προέβη στις δικές του έρευνες και διαπίστωσε ότι τα κιβώτια στα οποία είχαν τοποθετηθεί τα καρπούζια ήταν καμωμένα από κυπαρίσσι. Ο ίδιος ο μάρτυρας (Μ.Υ.2) δεν γνώριζε ποιος κατασκεύασε τα ξυλοκιβώτια αλλά ήταν όλα από το ίδιο εργοστάσιο. Κατά την αντεξέταση ερωτηθείς για κάποιο βιβλιαράκι που εκδίδει το Υπουργείο ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι αυτό περιέχει τους κανόνες ποιότητας, οι οποίοι είναι σε γνώση των συσκευαστών καθώς και των κατασκευαστών. Προβλέπει δε ότι τα μέσα συσκευασίας πρέπει να είναι καινούργια, καθαρά και χωρίς οσμές. Ερωτηθείς απάντησε ότι στην περίπτωση που η θερμοκρασία είναι ψηλή, στο αυτοκίνητο ψυγείο, η ποιότητα των καρπουζιών θα επηρεαστεί αλλάζοντας το χρώμα και το εξωτερικό της φλούδας και θ΄ αρχίσει το μαλάκωμα. Ήταν η θέση του ότι δεν γνώριζε αν υπήρξε γραπτό παράπονο στο Τμήμα Γεωργίας για το θέμα αυτό. Αυτό που γνώριζε ότι λήφθηκε πληροφορία ότι τα καρπούζια μύριζαν πετρέλαιο και ειδοποιήθηκε το Επαρχιακό Γραφείο, μέσω τηλεφώνου, να εξετάσει το πρόβλημα. Ήταν η άποψη του μάρτυρα (Μ.Υ.2) ότι μπορεί να στάληκε και από το Υπουργείο Εμπορίου στο Τμήμα Γεωργίας η οδηγία για έρευνα του παραπόνου και λόγω του ότι το Τμήμα Γεωργίας εξετάζει προβλήματα την ώρα που αυτά προκύπτουν δεν χρειαζόταν η αποστολή επιστολής για να εξεταστεί το συγκεκριμένο θέμα. Ο επόμενος μάρτυρας ήταν ο κ. Τάσος Αναστασίου (Μ.Υ.3) ο οποίος είναι γραμματέας της ΣΕΔΙΓΕΠ Σωτήρας από το
  4. Από το 1978 μέχρι το 2004 διετέλεσε υπεύθυνος της ΣΠΕ Σωτήρας για τα φθαρτά. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, η ΣΕΔΙΓΕΠ είχε εξάξει το 2002 καρπούζια στο εξωτερικό σε ξύλινα κιβώτια τα οποία δημιούργησαν πρόβλημα. Οι πελάτες στη Τσεχία και στη Σλοβακία είχαν τηλεφωνήσει στην ΣΕΔΙΓΕΠ και ανέφεραν ότι τα καρπούζια μύριζαν πετρέλαιο. Μετά από τα παράπονα ο ίδιος επισκέφθηκε, στις χώρες αυτές, τους πελάτες τους. Όταν ο ίδιος ήταν στην Τσεχία ο Εμπορικός Ακόλουθος εκεί, ο κ. Ορφανίδης, ζήτησε να εξεταστεί το ξύλο από τον πεθερό του, που ήταν δασονόμος. Ο πεθερός του ανέφερε ότι το ξύλο αυτό ήταν κυπαρίσσι, χλωρό γι΄ αυτό και μύριζε. Ήταν η θέση του μάρτυρα (Μ.Υ.3) ότι τα ξύλινα κιβώτια, στα οποία είχαν τοποθετηθεί τα καρπούζια, αγοράστηκαν από τον κ. Οικονόμου. Τον καιρό εκείνο συνεργαζόταν η ΣΕΔΙΓΕΠ με την Ενάγουσα εταιρεία, υπήρχε μια συνεργασία 10 χρόνων. Όταν δημιουργήθηκε το πρόβλημα αυτό το συζήτησε με τον κ. Οικονόμου, αφού υπήρξε ζημιά στη συγκεκριμένη εξαγωγή και συμβιβάστηκαν στο να χαριστεί, από τον κ. Οικονόμου, το ποσό των £1.
  5. Έκτοτε δεν αγοράστηκαν οποιαδήποτε άλλα κιβώτια από την Ενάγουσα εταιρεία. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι ο ίδιος έκανε την παραγγελία για τα κιβώτια, στα οποία ξύλινα κιβώτια πάντοτε τοποθετούνταν τα καρπούζια χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα. Δεν ελέγχονταν τα κιβώτια αυτά. Απλά παραγγέλλονταν αρκετά στερεά για ν΄ αντέχουν το βάρος των καρπουζιών. Δεν αποτάθηκαν ποτέ στο Υπουργείο Εμπορίου για να διαπιστώσουν τον καλύτερο τρόπο εξαγωγής καρπουζιών. Τελευταίος κατέθεσε ο κ. Καταστρόφας (Μ.Υ.4) ο οποίος ασχολείται με την πώληση γεωργικών προϊόντων και φθαρτών. Ισχυρίστηκε, ότι το 2002 συνεργάστηκε με τον κ. Μαλλαθούρα στην εξαγωγή καρπουζιών και άλλων γεωργικών προϊόντων. Είχε προθυμοποιηθεί ο κος Μαλλαθούρας να κάνει εξαγωγή στον κ. Φράγκο και ο ίδιος είχε στείλει τα κιβώτια στο δικό του συσκευαστήριο για να τοποθετηθούν τα καρπούζια για την Αγγλία. Τα καρπούζια συσκευάστηκαν στα κιβώτια του κ. Οικονόμου και φορτώθηκαν στο αυτοκίνητο ψυγείο. Στη συνέχεια ο κ. Φράγκος από την Αγγλία τηλεφώνησε ότι τα καρπούζια μύριζαν πετρέλαιο. Ήταν η άποψή του ότι όταν τα κιβώτια μπήκαν σε κλειστό χώρο εισχώρησε η μυρωδιά του ξύλου στα καρπούζια. Κατά την αντεξέταση, ισχυρίστηκε ότι όταν τα κιβώτια αφίχθηκαν στο συσκευαστήριο ήταν παρόντες τόσο ο κ. Μαλλαθούρας όσο και ο κ. Φράγκος. Κατά τη συσκευασία υπήρχε και γεωπόνος ο οποίος έλεγχε την ποιότητα και απ΄ ότι γνώριζε τα καρπούζια έκαναν τρεις με τέσσερις μέρες για να φθάσουν στην Αγγλία. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας οι δικηγόροι προχώρησαν στις αγορεύσεις τους. Ο κ. Παπαλλής ισχυρίστηκε ότι η Ενάγουσα εταιρεία δεν δικαιούται σε απόφαση γιατί τα εμπορεύματα που προμήθευσε δεν ήταν της απαιτούμενης ποιότητας όπως προβλέπεται από το άρθρο 16
(2)του Ν.10/
  1. Ήταν η θέση του ότι η πώληση κιβωτίων εμπίπτει στις κατηγορίες για τις οποίες γίνεται πρόβλεψη από τον Νόμο και ότι τα συγκεκριμένα κιβώτια δεν ήταν κατάλληλης ποιότητας για το σκοπό που αγοράστηκαν. Τον οποίο σκοπό ο Διευθυντής της Ενάγουσας γνώριζε κατά τη στιγμή της αγοράς. Παρέπεμψε στα εδάφια 6 και 7 του Άρθρου 16 και ισχυρίστηκε ότι αυτά εφαρμόζονται στα γεγονότα της υπό εξέταση υπόθεσης. Με αναφορά τόσο σε νομολογία καθώς και στη μαρτυρία εισηγήθηκε ότι μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η ζημιά, την οποία υπέστη η Εναγόμενη εταιρεία και η οποία ανέρχεται στις £8.000, προέκυψε από την κατασκευή των κιβωτίων και συγκεκριμένα την μυρωδιά του φρέσκου κυπαρισσιού που είχε χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή τους. Κάτι, που δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά της Ενάγουσας εταιρείας. Ο δικηγόρος της Ενάγουσας ανέφερε ότι το ποσό που απαιτείται από την Ενάγουσα δεν αμφισβητήθηκε αλλά ούτε και στάληκε επιστολή για ακύρωση της συμφωνίας. Οπόταν, η Εναγόμενη εταιρεία το οφείλει. Όσον αφορά την ανταπαίτηση ισχυρίστηκε ότι δεν δόθηκε οποιαδήποτε διαβεβαίωση από την Ενάγουσα προς την Εναγόμενη για την ποιότητα της ξυλείας που χρησιμοποιείται για την κατασκευή ξυλοκιβωτίων. Προώθησε την άποψη ότι οι προδιαγραφές των κιβωτίων είναι υποχρέωση εκείνων που εξάγουν και έθεσε το ερώτημα γιατί παραλήφθηκαν τα συγκεκριμένα κιβώτια αν η μυρωδιά των κιβωτίων ήταν έντονη. Αναφορικά με το περιεχόμενο του Τεκμήριου 4 ήταν η θέση του κ. Κλεάνθους ότι περιέχει εξ΄ ακοής μαρτυρία. Επιπρόσθετα ισχυρίστηκε ότι πρόκειται για ένα έγγραφο το οποίο δεν επισυνάφθηκε στην Ένορκη Δήλωση που είχε υποστηρίξει προηγούμενη αίτηση ημερομηνίας 16.2.04 και το περιεχόμενό του θα πρέπει ν΄ αγνοηθεί. Αναφορικά με το Τεκμήριο 5 εκτός από το γεγονός ότι ήταν εξ ακοής μαρτυρία ο κ. Κλεάνθους είχε την άποψη ότι ο ειδικός κάμνει αναφορά σε άλλο πρόβλημα και μόνο στη δεύτερη σελίδα αναφέρεται στο «φρέσκο ξύλο κυπαρισσιού». Κατέληξε, ότι η προσκομισθείσα μαρτυρία, από την Εναγόμενη εταιρεία, δεν ήταν αρκετή για να αποδείξει την ανταπαίτηση αφού αναφορικά με τις ειδικές ζημιές, σύμφωνα με την νομολογία, η απόδειξη πρέπει να γίνεται με κάθε λεπτομέρεια. Εξετάζοντας την μαρτυρία στο σύνολό της, όπως δόθηκε ενώπιόν μου, και έχοντας παρακολουθήσει τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν θεωρώ ότι ο Διευθυντής της Ενάγουσας εταιρείας δεν ήταν ειλικρινής. Άφησε το Δικαστήριο με την εντύπωση ότι το μόνο που τον απασχολούσε ήταν η καταβολή του υπολοίπου του τιμολογίου, γιατί ο ίδιος ήταν κατασκευαστής κιβωτίων για 40 χρόνια και όχι συσκευαστής. Ήταν η θέση του ότι παρόλο που του λέχθηκε ότι τα κιβώτια θα χρησιμοποιούντο για εξαγωγές στην Αγγλία, αυτός δεν ήταν υπεύθυνος για την καταλληλότητά τους. Φάνηκε αδιάφορος, στο Δικαστήριο, για ότι είχε συμβεί παρόλο που είχαν προκληθεί από τα κιβώτια της δικής του κατασκευής προβλήματα τόσο στην Εναγόμενη εταιρεία καθώς και σ΄ άλλους συσκευαστές. Αντίθετα, ο Διευθυντής της Εναγόμενης εταιρείας (Μ.Υ.1) ένιωθε πολύ έντονα για την ζημιά που είχε υποστεί από την βιαστική κατασκευή των κιβωτίων, από την Ενάγουσα εταιρεία, πλην όμως δεν ήθελε τίποτα περισσότερο από τα λεφτά που του απέκοψε η αγγλική εταιρεία, δηλαδή Λ.Κ. 8.000, λόγω της μυρωδιάς που είχαν τα καρπούζια. Δεν αρνήθηκε την υπογραφή του στο τιμολόγιο - Τεκμήριο 2 - αφού είχε παραλάβει τα κιβώτια πλην όμως τότε δεν γνώριζε για το πρόβλημα. Ούτε και αρνήθηκε ότι είχε υποσχεθεί να πληρώσει την Ενάγουσα εταιρεία. Αλλά όλα αυτά είχαν γίνει πριν καν μάθει ότι θα του αποκοπεί το ποσό των Λ.Κ. 8.
  2. Οι άλλοι τρεις μάρτυρες, ο κος Παπαγεωργίου (Μ.Υ.2), ο κος Αναστασίου (Μ.Υ.3) και ο κος Καταστρόφας (Μ.Υ.4) ήταν ανεξάρτητοι μάρτυρες. Ο κος Παπαγεωργίου (Μ.Υ.3), γεωπόνος στο επάγγελμα από το 1969, κατέθεσε ως εμπειρογνώμονας αναφορικά με τις επιπτώσεις της χρήσης φρεσκοκομμένου ξύλου από κυπαρίσσι. Αποδέχομαι την μαρτυρία του στην ολότητά της. Ήταν τόσο ειλικρινής που ανέφερε στο Δικαστήριο ότι μόνο του μέλημα ήταν να βρεθεί μια δίκαιη λύση για το συγκεκριμένο πρόβλημα και να βοηθήσει το Δικαστήριο. Ο κος Αναστασίου (Μ.Υ.3), ήρθε απλά για να πει την δική του εμπειρία με τα συγκεκριμένα κιβώτια, που είχαν κατασκευαστεί από την Ενάγουσα εταιρεία, χωρίς οποιαδήποτε εύνοια προς την μια ή την άλλη πλευρά. Γι΄ αυτό και αποδέχομαι την μαρτυρία του. Όμως, δεν μπορώ να πω το ίδιο και για τον κο Καταστρόφα (Μ.Υ.4), ο οποίος μ΄ άφησε με την εντύπωση ότι προσπαθούσε να βοηθήσει την πλευρά της Εναγόμενης εταιρείας χωρίς να βοηθά το Δικαστήριο μ΄ οποιονδήποτε τρόπο. Δεν θα βασιστώ στην μαρτυρία του γιατί την θεωρώ αναξιόπιστη. Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης βρίσκω ότι τα αληθινά γεγονότα έχουν ως εξής: Ο Διευθυντής της Εναγόμενης εταιρείας (Μ.Υ.1) είχε παραγγείλει από την Ενάγουσα εταιρεία τον Μάϊο του 2002 και τον Ιούνιο του 2002 ξυλοκιβώτια γνωστοποιώντας στον Διευθυντή της Ενάγουσας εταιρείας, κο Ευρή Οικονόμου, ότι τα συγκεκριμένα κιβώτια θα χρησιμοποιούνταν για εξαγωγές καρπουζιών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Λόγω αυξημένης ζήτησης ξυλοκιβωτίων την συγκεκριμένη εποχή για όλα τα κιβώτια που κατασκευάστηκαν για την εξαγωγή καρπουζιών, τόσο αυτά που παραδόθηκαν στην Εναγόμενη εταιρεία καθώς και σ΄ άλλες εταιρείες, χρησιμοποιήθηκαν φρέσκα ξύλα μεταξύ αυτών και ξύλο κυπαρισσιού. Λόγω της φρεσκάδας του ξύλου που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή τους όταν τα συγκεκριμένα κιβώτια κλείστηκαν στα εμπορευματοκιβώτια - ψυγεία, για να μεταφερθούν στην Αγγλία ή και άλλες χώρες, η χαρακτηριστική μυρωδιά του κυπαρισσιού μεταδόθηκε στην σάρκα των καρπουζιών μ΄ αποτέλεσμα να κριθούν από τον εισαγωγέα στην Αγγλία ακατάλληλα για πώληση. Λόγω του ότι δημιουργήθηκε πρόβλημα από τον εισαγωγέα στην Αγγλία, την εταιρεία Longman, ο Διευθυντής της Εναγόμενης εταιρείας αρνήθηκε να πληρώσει τα ξυλοκιβώτια γιατί εξαιτίας αυτού του προβλήματος είχε υποστεί κάποια χρηματική ζημιά, την οποία καθόρισε στις Λ.Κ. 8.
  3. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το νομικό πλαίσιο που μπορεί ν΄ εφαρμοστεί στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι ο περί Πώλησης Αγαθών Νόμος (Ν.10
(1)/94) και συγκεκριμένα το άρθρο 16, εδάφια
(2),
(6)και
(7)αυτού τα οποία προβλέπουν ως ακολούθως: «
(2)Όταν ο πωλητής πωλεί αγαθά κατά τη διεξαγωγή των εργασιών του, υπάρχει σιωπηρός ουσιώδης όρος ότι τα αγαθά τα οποία προμηθεύει δυνάμει της σύμβασης είναι αποδεκτής ποιότητας. .........................
(6)Όταν ο πωλητής πωλεί αγαθά κατά τη διεξαγωγή των εργασιών του και ο αγοραστής, ρητά ή σιωπηρά γνωστοποιεί στον πωλητή οποιοδήποτε ειδικό σκοπό για τον οποίο τα αγοράζει υπάρχει σιωπηρός ουσιώδης όρος ότι τα αγαθά τα οποία προμηθεύονται δυνάμει της σύμβασης είναι ευλόγως κατάλληλα για το σκοπό αυτό, ανεξάρτητα από το σκοπό για τον οποίο προμηθεύονται συνήθως τέτοια αγαθά, εκτός όπου οι περιστάσεις δείχνουν ότι ο αγοραστής δε βασίζεται, ή ότι δεν δικαιολογείται για αυτόν να βασιστεί στη δεξιότητα ή την κρίση του πωλητή.
(7)Σιωπηρός ουσιώδης όρος ή σιωπηρή εγγυητική διαβεβαίωση αναφορικά με την ποιότητα ή την καταλληλότητα για κάποιο ειδικό σκοπό δύναται να προσαρτηθεί από τη συνήθη εμπορική πρακτική.» (η υπογράμμιση είναι δική μου). Ο όρος «ευλόγως κατάλληλα» (reasonably fit) έχει ερμηνευθεί από το σύγγραμμα Chitty on Contracts, «Specific Contracts», 27η έκδ., παρα 41-081, σελίδα 1141 ως ακολούθως: «As already stated, "reasonably fit" covers fitness for purposes for which the goods are commonly supplied as well as for specific purposes expressly made known to the seller.» Σύμφωνα με την μαρτυρία του Διευθυντή της Ενάγουσας εταιρείας η Ενάγουσα κατασκεύαζε κιβώτια για 40 χρόνια, οπόταν όταν πωλούσε τα συγκεκριμένα κιβώτια, στην Εναγόμενη εταιρεία, ήταν όντως κατά την διεξαγωγή των εργασιών της. Επίσης και πάλι σύμφωνα με την μαρτυρία του γνώριζε το σκοπό για τον οποίο ζητήθηκαν τα συγκεκριμένα κιβώτια, δηλαδή, ότι ήταν για την εξαγωγή καρπουζιών στην Αγγλία. Συνεπακόλουθα, έπρεπε τα κιβώτια να είναι κατάλληλα για το σκοπό αυτό, της εξαγωγής. Όμως, λόγω του ότι είχαν κατασκευαστεί από φρέσκο κυπαρίσσι ήταν ακατάλληλα για το συγκεκριμένο σκοπό και αυτός ο σιωπηρός όρος της καταλληλότητας παραβιάστηκε. Στο σύγγραμμα του P. S. Atiyah "The Sale of Goods", 7η έκδοση, στην σελίδα 138 αναφέρονται τ΄ ακόλουθα: «When the seller is also the manufacturer, the inference that the buyer has relied on him will rarely be rebutted. The fact that the buyer proposes to analyse or inspect or test the goods on delivery does not mean that he is not relying on the seller.» «Όπου ο πωλητής είναι επίσης κατασκευαστής η προϋπόθεση ότι ο αγοραστής βασίστηκε σ΄ αυτόν σπάνια καταρρίπτεται. Το γεγονός ότι ο αγοραστής προτίθεται να εξετάσει ή ν΄ αναλύσει ή να δοκιμάσει τα προϊόντα κατά την παραλαβή δεν σημαίνει ότι δεν βασίστηκε στον πωλητή.» βλ. Manchester Liners Ltd v. Rea
(1992)2 A.C. 74 και Ashington Piggeries
(1972)A.C. 441. Το βάρος απόδειξης εναποτίθεται στον πωλητή. Πρέπει ν΄ αποδείξει ότι το προϊόν που πώλησε ήταν κατάλληλο για τον σκοπό για τον οποίο αγοράστηκε. Στην υπό εξέταση υπόθεση η Ενάγουσα εταιρεία έφερε το βάρος απόδειξης να πείσει το Δικαστήριο ότι τα ξυλοκιβώτια που είχε κατασκευάσει για να τοποθετηθούν τα καρπούζια, τ΄ οποία θα εξάγονταν στο Ηνωμένο Βασίλειο, ήταν κατάλληλα για το συγκεκριμένο σκοπό. Αυτή η αποτυχία της Ενάγουσας εταιρείας ν΄ αποδείξει ότι τα ξυλοκιβώτια ήταν κατάλληλα για τα καρπούζια μ΄ οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η αγωγή της για την τιμή των ξυλοκιβωτίων θα πρέπει ν΄ απορριφθεί. Σύμφωνα με το σύγγραμμα του Chitty (ανωτέρω): «The buyer´s failure to pay the price may be justified on the ground that the seller has previously broken his contractual obligation in such a way as to disentitle him to the price e.g. by failure to deliver or by delivering defective goods.» Σ΄ ελεύθερη μετάφραση: «Η μη καταβολή της τιμής από τον αγοραστή μπορεί να δικαιολογείται εάν βασίζεται σε προηγούμενη παραβίαση των συμβατικών υποχρεώσεων του πωλητή η οποία είναι τέτοια που να τον απαλλάσσει από το τίμημα π.χ. αποτυχία παράδοσης των αγαθών ή παράδοση ελαττωματικών προϊόντων.» Η πιο πάνω προσέγγιση ενσωματώθηκε και στο άρθρο 60 του περί Πώλησης Αγαθών Νόμου τ΄ οποίο προνοεί ως ακολούθως: «
(1)Όταν υπάρχει παράβαση εγγυητικής διαβεβαίωσης από τον πωλητή, ή όταν ο αγοραστής επιλέγει ή υποχρεώνεται να θεωρήσει οποιαδήποτε παράβαση ουσιώδους όρου εκ μέρους του πωλητή παράβαση εγγυητικής διαβεβαίωσης, ο αγοραστής δεν έχει το δικαίωμα εξαιτίας μόνο της παράβασης αυτής της εγγυητικής διαβεβαίωσης να απορρίψει τα αγαθά, αλλά όμως δύναται- (α) Να προβάλει έναντι του πωλητή την παράβαση διαβεβαίωσης προς μείωση ή εξάλειψη του τιμήματος ή (β) να εναγάγει τον πωλητή για αποζημιώσεις για παράβαση εγγυητικής διαβεβαίωσης.
(2)Το γεγονός ότι ο αγοραστής προέβαλε παράβαση εγγυητικής διαβεβαίωσης για μείωση ή εξάλειψη του τιμήματος δεν τον εμποδίζει να εναγάγει για την ίδια παράβαση εγγυητικής διαβεβαίωσης, αν αυτός έχει υποστεί περαιτέρω ζημιά.» Εφαρμόζοντας το εδάφιο
(1)(α) του άρθρου 60 η υπεράσπιση της Εναγόμενης εταιρείας ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό στην Ενάγουσα εταιρεία λόγω παράβασης των συμβατικών υποχρεώσεων της δηλαδή του σιωπηρού όρου για την καταλληλότητα των κιβωτίων που κατασκεύασε θα πρέπει να πετύχει. Όμως, το ίδιο άρθρο, δηλαδή το άρθρο 60 εδάφιο
(2), δίδει το δικαίωμα στην πλευρά του αγοραστή, δηλαδή της Εναγόμενης εταιρείας, να αξιώσει από τον πωλητή, την Ενάγουσα εταιρεία, οποιαδήποτε περαιτέρω ζημιά υπέστη λόγω της παράβασης εκ μέρους του της εγγυητικής διαβεβαίωσης. Η Εναγόμενη εταιρεία ανταξίωσε όντως Λ.Κ. 8.000 ως το ποσό που αντιπροσώπευε την ζημιά της, η οποία προέκυψε από την παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων της Εναγούσας εταιρείας. Δηλαδή, αξίωσε τις £8.000 που κατ΄ ισχυρισμό της η εταιρεία Longman, που ήταν ο αγοραστής των καρπουζιών, απέκοψε από το ποσό που όφειλε να καταβάλλει στην Εναγόμενη εταιρεία, ως η αξία των εισαχθέντων καρπουζιών. Η Ανταπαίτηση, σύμφωνα με την νομολογία είναι αυθύπαρκτη αξίωση γι΄ αυτό και θα πρέπει αυτός που φέρει το βάρος απόδειξης να το αποσείσει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η Εναγόμενη εταιρεία προσκόμισε προς υποστήριξη του ισχυρισμού της το Τεκμήριο 4, τ΄ οποίο αποτελεί εξ΄ ακοής μαρτυρία. Ως εξ ΄ ακοής μαρτυρία μπορεί να γίνει αποδεκτό, σύμφωνα με το άρθρο 24 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, (όπως αυτός τροποποιήθηκε με τον Ν. 32
(1)/04), όμως η βαρύτητα που θα προσδοθεί στην μαρτυρία αυτή διέπεται, μεταξύ άλλων, από τις πρόνοιες του άρθρου 27 του ιδίου Νόμου. Εξετάζοντας το Τεκμήριο 4, έχοντας πάντοτε κατά νου και την μαρτυρία του Διευθυντή της Εναγόμενης (Μ.Υ.1), που δόθηκε επ΄ αυτού, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι ενώ ο ίδιος προφορικά ανέφερε ότι είναι τηλεομοιότυπο, δεν φέρει τα χαρακτηριστικά του τηλεομοιότυπου, αναφορικά με την μέρα και τον χρόνο που στάληκε ή και την προέλευσή του. Αυτή η έλλειψη στοιχείων σε συνδυασμό με την μη παρουσίαση οποιαδήποτε άλλης μαρτυρίας που να υποστηρίζει τον συγκεκριμένο ισχυρισμό, π.χ. την επιταγή που στάληκε μειωμένη ή ένα ένταλμα πληρωμής, δεν διευκολύνει την ορθή αξιολόγηση της βαρύτητας της μαρτυρίας. Ως εκ των ανωτέρω, δεν έχω πεισθεί ότι η Εναγόμενη εταιρεία υπέστη όντως την ζημιά που καταγράφεται στο Τεκμήριο 4 αφού δεν υποστήριξε την αξίωσή της και την άφησε μετέωρη μ΄ ένα έγγραφο τ΄ οποίο κάνει αναφορά σε ζημιά £30.000 (STG) από την οποία αφαιρείται μόνο £9.000 (STG). Σίγουρα, το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4 δεν θα μπορούσε να πείσει ούτε στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου τόσο η αγωγή καθώς και η ανταπαίτηση απορρίπτονται. Η κάθε πλευρά θα επωμιστεί τα δικά της έξοδα. (Υπ.) ........................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.