← Κύπρος

Μυροφόρας (Μυρούλλας) John Seago ν. Θωμά Αθανασίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1730/05, 19 Σεπτεμβρίου, 2007

Μυροφόρας (Μυρούλλας) John Seago ν. Θωμά Αθανασίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1730/05, 19 Σεπτεμβρίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A128 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1730/05 Μεταξύ: Μυροφόρας (Μυρούλλας) John Seago, Ενάγουσας, και

  1. Θωμά Αθανασίου,
  2. Ηρόδοτου Κυριάκου, Εναγόμενων. ---------------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 19 Σεπτεμβρίου,
  3. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ν΄ ακούσει απόφαση για την Ενάγουσα: κα Ορθοδόξου για Μιχαλάκη Κυπριανού & Συνεργ. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα η Ενάγουσα αξιώνει από τον Εναγόμενο 1 το ποσό των Λ.Κ. 2.000, ποσό τ΄ οποίο εισπράχθηκε από αυτόν εκ μέρους της Ενάγουσας ως μέρος του τιμήματος πώλησης του ακινήτου της στο χωριό Αγ. Άννα στη Λάρνακα. Εναντίον του Εναγόμενου 2 αξιώνει ακύρωση της συμφωνίας πώλησης ημερομηνίας 22.11.04 και αποζημιώσεις για παράβαση της σύμβασης πώλησης ημερομηνίας 22.11.04 και/ή τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις καθώς και διάταγμα με τ΄ οποίο το Κτηματολόγιο Λάρνακας να θεωρεί άκυρη την συμφωνία πώλησης. Ο Εναγόμενος 2 παρά το γεγονός ότι αρχικά είχε εκπροσωπηθεί από δικηγόρο της επιλογής του στην συνέχεια η δικηγόρος του ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου ν΄ αποσυρθεί από την διαδικασία λόγω ασυμφωνίας με τον πελάτη της. Το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες στις 21.6.06 ν΄ ειδοποιηθεί ο Εναγόμενος 2 ότι η υπόθεση είχε οριστεί για ακρόαση στις 5.12.
  4. Του γνωστοποιήθηκε το πρακτικό του Δικαστηρίου μέσω του Πρωτοκολλητείου, πλην όμως δεν υπήρξε εμφάνιση. Η υπόθεση αναβλήθηκε για τις 2.3.07 λόγω αιτήματος για αναβολή της ακρόασης εκ μέρους της Ενάγουσας. Ο Εναγόμενος 2 παρά το ότι είχαν δοθεί οδηγίες ν΄ ειδοποιηθεί δεν εμφανίστηκε και το Δικαστήριο έδωσε νέες οδηγίες να ειδοποιηθεί ότι αν επιθυμεί ν΄ εμφανιστεί στην διαδικασία θα πρέπει να είναι ενώπιον του Δικαστηρίου στις 21.3.07 που το Δικαστήριο είχε ορίσει την αγωγή, όσον αφορά τον Εναγόμενο 2, για απόδειξη. Ειδοποιήθηκε από το Πρωτοκολλητείο για άλλη μια φορά αλλά επέλεξε να μην εμφανιστεί, ούτε αυτή την φορά, στο Δικαστήριο. Ενόψει αυτής της εξέλιξης ο δικηγόρος της Ενάγουσας ζήτησε χρόνο για να καταχωρίσει Ένορκη Δήλωση προς υποστήριξη της αξίωσης της Ενάγουσας. Στις 2.4.07 η Ενάγουσα καταχώρισε Ένορκη Δήλωση προς υποστήριξη των ισχυρισμών της πλην όμως το Δικαστήριο δεν ικανοποιήθηκε από το περιεχόμενό της καθώς και από το τεκμήριο που επισυνάφθηκε και ζήτησε όπως προσκομιστεί προφορική μαρτυρία εκ μέρους της Ενάγουσας. Ενώπιον του Δικαστηρίου η Ενάγουσα κατέθεσε σε συντομία τ΄ ακόλουθα: Ο αγοραστής του σπιτιού της στην Αγ. Άννα ήταν ο Ηρόδοτος Κυριάκου ενώ ο Θωμάς Αθανασίου ήταν ο κτηματομεσίτης. Όταν πωλήθηκε το σπίτι καταρτίστηκε γραπτή συμφωνία και ο μεσίτης της έδωσε αντίγραφο της συμφωνίας, την οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  5. Η συμφωνία πώλησης κατετέθη και στο Κτηματολόγιο από τον Εναγόμενο 2 όπως πληροφορήθηκε αργότερα μετά από έρευνα που έκαμε η ίδια στο Κτηματολόγιο. Ισχυρίστηκε, η Ενάγουσα, ότι την προκαταβολή των £2.000 την πήρε ο κτηματομεσίτης, Εναγόμενος 1, και ότι από την πώληση του σπιτιού της η ίδια δεν έλαβε οποιοδήποτε ποσό. Παρά το γεγονός ότι η ίδια επικοινώνησε με τον αγοραστή, Εναγόμενο 2, επανελλημένα ο ίδιος δεν έδειξε οποιαδήποτε προθυμία αποπληρωμής του ποσού. Αντίθετα, της συμπεριφέρθηκε πολύ άσχημα. Στην συνέχεια επισκέφθηκε τον δικηγόρο της, ο οποίος στις 9.3.05 απέστειλε στον Εναγόμενο 2 επιστολή, την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο 2, με την οποία ζητούσε από τον Εναγόμενο 2 το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης δηλαδή £62.
  6. Δεν υπήρξε οποιαδήποτε ανταπόκριση στην επιστολή και ο δικηγόρος της Ενάγουσας με επιστολή του, ημερομηνίας 18.4.05, η οποία κατετέθη ως Τεκμήριο 3, τερμάτισε την συμφωνία πώλησης. Κατέληξε, ότι το μόνο που ζητά από το Δικαστήριο είναι ο τερματισμός της συμφωνίας χωρίς οποιεσδήποτε αποζημιώσεις, λόγω της άσχημης συμπεριφοράς του Εναγόμενου
  7. Παρά το γεγονός ότι ο Εναγόμενος 2 επέλεξε να μην εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου αυτό δεν απαλλάσσει το Δικαστήριο από την υποχρέωση, έχοντας κατά νου το Νόμο και τις αρχές οι οποίες ρυθμίζουν το εκάστοτε υπό συζήτηση θέμα να κρίνει αυθύπαρκτα τη δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα και κατά πόσο η τελευταία έχει, με την προσκομισθείσα και ενδεχομένως κριθείσα ως αξιόπιστη μαρτυρία, υπερβεί το ύψος του πήχη του συγκεκριμένου βαθμού απόδειξης που απαιτείται να υπερπηδηθεί σε κάθε περίπτωση βλ. Kades v. Nicolaou and another

(1986)1 C.L.R. 212 και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας ν. Νέστορα Χ" Νέστωρος
(1990)1 Α.Α.Δ.
  1. Η Ενάγουσα άφησε το Δικαστήριο με την εντύπωση ότι είπε την αλήθεια. Τέτοια ήταν η ειλικρίνειά της και η «απελπισία» της, με την συμπεριφορά του Εναγόμενου 2, που αποφάσισε να εγκαταλείψει την αξίωσή της για αποζημιώσεις και απλώς να ζητήσει την επιστροφή της ακίνητης ιδιοκτησίας της με την ακύρωση του συμβολαίου. Το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία της στην ολότητά της. Με δεδομένη την πιο πάνω κατάληξή μου εξάγω τ΄ ακόλουθα συμπεράσματα: Ο Εναγόμενος 2 αγόρασε από την Ενάγουσα στις 22.11.04 το σπίτι της στο χωριό Αγία Άννα, με αρ. εγγ.4435, Φ/Σχ. XL.43, τεμάχιο 517, για την τιμή των £64.
  2. Υπογράφτηκε συμβόλαιο για την αγοραπωλησία, Τεκμήριο 1, τ΄ οποίο προέβλεπε την καταβολή του τιμήματος σε δύο μέρη. Προκαταβολή £2.000 και το υπόλοιπο, £62.000, σ΄ ένα μήνα. Όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 2, ο Εναγόμενος 2 μέχρι και τις 9.3.05 δεν είχε καταβάλει το υπόλοιπο του τιμήματος ήτοι τις £62.000, παρά το γεγονός ότι του είχε ζητηθεί όχι μόνο από την ίδια την Ενάγουσα αλλά και από τον δικηγόρο της. Στις 18.4.05, η Ενάγουσα τερμάτισε την σύμβαση, μ΄ επιστολή του δικηγόρου της, Τεκμήριο 3, αφού ο Εναγόμενος 2 δεν είχε καταβάλει το υπόλοιπο του τιμήματος μέχρι τότε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με το σύγγραμμα του Chesire, Fifoot & Furmston´s "Law of Contract", 15η έκδ., σελίδα 681: «A breach of contract, no matter what form it may take, always entitles the innocent party to maintain an action for damages, but the rule established by a long line of authorities is that the right of a party to treat a contract as discharged arises only in two types of case.
(1)..............
(2)Where the party in default has committed what in modern judicial parlance is called fundamental breach. A breach is of this nature if, having regard to the contract as a whole, the promise that has been violated is of major as distinct from minor importance." Το ερώτημα τ΄ οποίο θα πρέπει ν΄ απαντηθεί είναι κατά πόσο η παραβίαση του συμβολαίου, από τον Εναγόμενο 2, είναι τέτοια που να πηγαίνει στην ρίζα του συμβολαίου - «the root of the contract». Για ν΄ αποφασίσει το Δικαστήριο κατά πόσο η παραβίαση κάποιου όρου αγγίζει αυτή τούτη την σύμβαση θα πρέπει ν΄ εξετάσει την σύμβαση στην ολότητά της έτσι ώστε να μπορέσει να διαπιστώσει κατά πόσο ο όρος που παραβιάστηκε ήταν σημαντικός για το αθώο μέρος. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η καταβολή του ποσού των £62.000, της αντιπαροχής, συνιστά ουσιαστικό όρο στην ολότητα του συμβολαίου πώλησης. Χωρίς την συμπερίληψη αυτού του όρου σίγουρα τα δύο μέρη δεν θα κατέληγαν σ΄ οποιανδήποτε συμφωνία. Οπόταν, η μη καταβολή του ποσού αυτού, εντός της ταχθείσας προθεσμίας του ενός μηνός, όπως προβλέπετο από το συμβόλαιο, αγγίζει την ουσία του συμβολαίου και συνιστά ουσιώδη παράβασή του. Αυτή η παράβαση δίδει το δικαίωμα στην Ενάγουσα να τερματίσει το συμβόλαιο. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση K.O.A. v. Parthenon Shirt (Export) Ltd
(2001)1(B) 1337 ο Δικαστής Κρονίδης ανέφερε τ΄ ακόλουθα επί του θέματος: «Η παράβαση κατά συνέπεια εκ μέρους του Εφεσείοντα της συμφωνίας, έδιδε το δικαίωμα στην εφεσίβλητη να την τερματίσει, πράγμα που ορθά και ρητά έπραξε.» Το άρθρο 55
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 διαλαμβάνει: «Αν ένας από τους συμβαλλόμενους ανέλαβε την υποχρέωση να προβεί σε ορισμένη ενέργεια εντός ορισμένου χρόνου ή πριν από το χρόνο αυτό, ή σε ορισμένες ενέργειες εντός ορισμένων χρόνων ή πριν από τους χρόνους αυτούς, και παραλείψει να προβεί σε οποιαδήποτε τέτοια ενέργεια κατά ή πριν από τον ορισμένο χρόνο, η σύμβαση ή το μέρος της σύμβασης που δεν εκπληρώθηκε ακόμη καθίσταται ακυρώσιμο κατ΄ εκλογή του δανειστή, αν πρόθεση των συμβαλλόμενων ήταν να καταστήσουν το χρόνο ουσιώδη όρο της σύμβασης.» Στην υπό εξέταση υπόθεση η Ενάγουσα επέλεξε να τερματίσει την σύμβαση, πράγμα τ΄ οποίο δικαιούται λόγω της παράλειψης του Εναγόμενου 2 να καταβάλει το τίμημα πώλησης, και να ζητήσει δικαστικό διάταγμα με τ΄ οποίο ν΄ ακυρώνεται η συμφωνία πώλησης. Δεν υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος που να συνηγορεί υπέρ της άρνησης της έκδοσης τέτοιου διατάγματος. Επίσης, ζήτησε από το Δικαστήριο την επιδίκαση τιμωρητικών ή/και παραδειγματικών αποζημιώσεων. Οι παραδειγματικές ή τιμωρητικές αποζημιώσεις αποτελούν μια ιδιαίτερη κατηγορία αποζημιώσεων που σκοπό έχουν να τιμωρήσουν τον Εναγόμενο για την ηθελημένη διάπραξη αδικήματος ή να τον διδάξουν ότι η διάπραξη ενός αδικήματος δεν προσφέρεται. Δεν έχουν σχέση με τη συνήθη αποζημίωση, ούτε ακόμη και με την απόδοση επαυξημένων αποζημιώσεων. Η φύση των παραδειγματικών ή τιμωρητικών αποζημιώσεων επεξηγείται στην υπόθεση Παπακόκκινου ν. Γκάνθερ
(1982)1 Α.Α.Δ. 65, στις σελίδες 74-79. Στο σύγγραμμα Ogus: The Law of Damages, σελ. 38, αναφέρεται ότι πριν την απόδοση ενός τέτοιου ξεχωριστού ποσού το Δικαστήριο πρέπει πρώτα να ικανοποιηθεί ότι ο Εναγόμενος δεν έχει τιμωρηθεί αρκετά από το ποσό που έχει καθορίσει ως συνήθεις αποζημιώσεις και που θα πρέπει βεβαίως να πληρωθούν. Στην υπό εξέταση υπόθεση η ίδια η Ενάγουσα κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία της δήλωσε ότι δεν θέλει αποζημιώσεις. Οπόταν πρώτον, λόγω ελλείψεως μαρτυρίας από πλευράς της Ενάγουσας επί του συγκεκριμένου θέματος και δεύτερον, λόγω εγκατάλειψης της συγκεκριμένης αξίωσης το Δικαστήριο δεν θα απασχοληθεί περαιτέρω με το θέμα. Ενόψει όλων όσων έχω αναφέρει πιο πάνω καταλήγω στην ακύρωση της σύμβασης πώλησης μεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγόμενου 2 και εκδίδω τ΄ ακόλουθο διάταγμα: «Εκδίδεται διάταγμα με τ΄ οποίο ακυρώνεται η σύμβαση πώλησης ημερομηνίας 22.11.04, η οποία αφορά την οικία με αρ. εγγ. 4435, Φ/Σχ. XL 43, τεμ. 517 στο χωριό Αγ. Άννα η οποία συνήφθηκε μεταξύ της Μυροφόρας (Μυρούλλας) John Seago και του Ηρόδοτου Κυριάκου.» Όσον αφορά το ζητηθέν διάταγμα τ΄ οποίο να υποχρεώνει το Κτηματολόγιο να θεωρεί άκυρη την συμφωνία πώλησης ημερομηνίας 22.11.04 παρόλο που δεν είναι αναγκαίο λόγω της έκδοσης του πιο πάνω διατάγματος επειδή έχει ζητηθεί ως θεραπεία εκδίδεται τ΄ ακόλουθο διάταγμα: «Εκδίδεται διάταγμα με τ΄ οποίο το Κτηματολόγιο Λάρνακας υποχρεούται όπως θεωρεί άκυρη την συμφωνία πώλησης ημερομηνίας 22.11.04 που αφορά την οικία στο χωριό Αγία Άννα στην Λάρνακα με αρ. εγγ. 4435, Φ/Σχ. XL.43, τεμάχιο 517 η οποία είχε συναφθεί μεταξύ της Μυροφόρας John Seago και του Ηρόδοτου Κυριάκου». Η κατάληξή μου αυτή με οδηγεί στην επιδίκαση των εξόδων υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου 2 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θ΄ εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.