Μιχάλη Χριστοδούλου ν. Μιχάλη Κουή, Αρ. Αγ.: 189/06, 25 Σεπτεμβρίου 2007

(3)ημέρες πριν εκπνεύσει το κλητήριο ένταλμα. Η μητέρα του Εναγόμενου, Αιτήτρια, αντέδρασε άμεσα και στις 26.1.07 καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία αιτείται διατάγματος παραμερισμού ή ακύρωσης του διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης ημερ. 15.2.06 καθώς και διάταγμα ότι η επίδοση είναι ελαττωματική και άκυρη. Η ΑΙΤΗΣΗ Η Αίτηση βασίζεται στην Δ.48 Κ 1,2,4 και 9, Δ.5 Κ 5 (Α), Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστήριο. Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας στην οποία αναφέρεται ότι ο Εναγόμενος μετέβη στο εξωτερικό πριν από είκοσι

(20)χρόνια και έκτοτε διαμένει εκεί. Οι σχέσεις τους δεν είναι καλές, σπάνια έχει επικοινωνία μαζί τους, δεν γνωρίζει την διεύθυνση του και δεν έχει δικαίωμα αντιπροσώπευσης του ούτε αυτή ούτε ο σύζυγος της. Επίσης αναφέρεται ότι δεν αποδέχεται την επίδοση και δεν επιθυμεί να τον αντιπροσωπεύσει. Ακόμη ότι δεν της επιδόθηκε η Αίτηση και η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει ως προβλέπεται από τη Δ.48 Κ13 και δεν επιτρέπεται υποκατάστατη επίδοση κλητηρίου εντάλματος στην Κύπρο σε κάτοικο εξωτερικού σύμφωνα με τους Κανονισμούς και την Νομολογία ως την συμβουλεύει ο δικηγόρος της. Ακόμη ότι η Άννα Μελά δεν ανάφερε στην ένορκη δήλωση της πότε ο εναγόμενος μετέβη στο εξωτερικό. Τέλος ισχυρίζεται ότι δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Εναγόμενου και ουδέποτε ο Εναγόμενος διέμενε στην διεύθυνση Κοζάνης 4 Λάρνακα αφού είναι κάτοικος εξωτερικού. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Ο Καθ΄ ου η Αίτηση καταχώρησε ένσταση η οποία στηρίζεται στην Δ.48 Κ1 έως 13, Δ.5 Κ1 έως 10, Δ.5 (Α), Δ.6 Κ1 έως 9, Δ.64 Κ1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβάλλονται ένδεκα

(11)λόγοι ένστασης. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του δικηγόρου Τάσου Κουκούνη και αποτελείται από δεκατέσσερις παραγράφους εκ των οποίων οι παράγραφοι 3 έως 14 είναι σχεδόν ταυτόσημες με τους λόγους 1-11, αντίστοιχα, της ένστασης. Προβάλλονται δε σε γενικές γραμμές οι ακόλουθες θέσεις: Ότι η Αιτήτρια δεν έχει δικαίωμα και δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης αφού δεν είναι διάδικος ούτε και έχει συμφέρον στην υπόθεση. Η μη επίδοση της αίτησης για υποκατάστατο επίδοση και της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει είναι απλή παρατυπία που θεραπεύεται. Η Αιτήτρια ψεύδεται όταν λέει ότι ο Εναγόμενος διαμένει στο εξωτερικό εδώ και είκοσι

(20)χρόνια. Η διεύθυνση, οδός Κοζάνης 4, Λάρνακα είναι αυτή που εντόπισε ο Ενάγων αμέσως πριν την έγερση της αγωγής ότι διέμενε ο Εναγόμενος. Η παρούσα αίτηση έρχεται σε αντίφαση με την θέση ότι δεν έχει δικαίωμα να τον αντιπροσωπεύσει. Δεν χωρεί παραμερισμός του διατάγματος της υποκατάστατης επίδοσης επειδή δεν το αποδέχεται η αιτήτρια. Επιτρέπεται η υποκατάστατη επίδοση όταν ο Εναγόμενος έφυγε στο εξωτερικό μετά την έγερση της αγωγής. Αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Εναγόμενου από τον Ενάγοντα. Δεν γνώριζε η Άννα Μελά πριν την έγερση της αγωγής ότι ο Εναγόμενος διέμενε στο εξωτερικό. Δεν υπάρχουν βάσιμοι λόγοι για ακύρωση και παραμερισμό του διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης ημερ. 15.2.06. Ζητήθηκε και αντεξατάσθηκε από την δικηγόρο της Αιτήτριας, η Άννα Μελά, ομνύουσα, επί της παρ. 3 της ένορκης δήλωσης της, που υποστηρίζει την αίτηση υποκατάστατης επίδοσης. Διευκρίνισε στη μαρτυρία της ότι τις πληροφορίες ότι ο Εναγόμενος διατηρεί στενές σχέσεις με τους γονείς του, ότι έχει συχνή επικοινωνία μ΄ αυτούς και ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος θα περιέλθει σε γνώση του Εναγόμενου, αφού επιδοθεί στους γονείς του με υποκατάστατο επίδοση, τις έλαβε από τον Ενάγοντα και ότι η ίδια προσωπικά δεν είχε καμία γνώση περί τούτων. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους ουσιαστικά επαναλαμβάνουν τις θέσεις και ισχυρισμούς όπως αυτοί αναφύονται από την αίτηση, ένσταση και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν αντίστοιχα επικαλούμενοι νομολογία, δίνοντας έμφαση κυρίως στο κατά πόσο η Αιτήτρια είναι ή όχι επηρεαζόμενο και ενδιαφερόμενο πρόσωπο στην έννοια που αποδίδει η Δ.48 Θ8

(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η επίδοση εντός δικαιοδοσίας διέπεται από την Δ.5 ενώ η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας διέπεται από την Δ.6. Μια σύντομη αναφορά στην Δ.5 Κ1,2,9 και 10 και Δ.5 (Α) είναι επιθυμητή για σκοπούς κατανόησης της σημασίας της στο Κυπριακό Δικαιϊκό σύστημα και την ερμηνεία της ως προς την εξέταση της παρούσας αίτησης. Η Δ.5 Κ1,2,9 και 10 προνοεί: Κ1 «Every defendant named on the writ of summons shall, except a Judge otherwise orders, be served in the manner provided in rule 2 of this Order with an office copy of the writ, and such service shall be deemed good service of the writ.» Σε μετάφραση: «Κάθε κατονομαζόμενος Εναγόμενος στο κλητήριο ένταλμα ρέπει, εκτός αν διατάξει διαφορετικά Δικαστής, να του γίνει επίδοση με τον τρόπον που προνοείται στον κανονισμό 2 αυτής της Διάταξης ενός επισήμου αντιγράφου του κλητηρίου εντάλματος και τέτοια επίδοση θα θεωρείται σαν καλή επίδοση του κλητηρίου εντάλματος.» Κ2 «The service shall, whenever it is practicable, be effected by leaving the copy with the person to be served; but if he is not found at his house or at his usual place of employment, the service shall be deemed to be effected if the copy is left.» Σε μετάφραση «

(1)Η επίδοση πρέπει όταν είναι πρακτικό να γίνεται δια της αφέσεως του αντιγράφου στο πρόσωπο που θα γίνει η επίδοση αλλά να δεν βρεθεί στο σπίτι του ή στον συνήθη τόπον εργασίας του η επίδοση θα θεωρείται ότι έγινε αν αντίγραφο αφεθή. (Ι) ...... (ΙΙ) ..... (ΙΙΙ) ....

(2)..... » Κ9 «If it be made to appear to the Court or a Judge that from any cause it is not possible promptly to effect service in the manner provided in rule 2 of this Order, the Court or Judge may make such order for substituted or other service, or for the substitution of notice for service by letter, public advertisement or otherwise, as may be just.» Σε μετάφραση: «Αν ήθελε φανεί στο Δικαστήριο ή στον Δικαστή ότι για οποιονδήποτε λόγο είναι αδύνατο να γίνει επίδοση σύμφωνα με τον Κανονισμό 2, της Διάταξης αυτής, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να διατάξει υποκατάστατον επίδοση ή άλλη επίδοση ή υποκατάστατο επίδοση δια επιστολής της οποίας θα γίνει δημόσια δημοσίευση ή επίδοση με άλλο τρόπο που θα θεωρήσει δικαία.» Κ10 «An order under rule 9 of this Order shall appoint the time within which the defendant shall enter his appearance to the writ, and shall also contain, a direction that, if the defendant does not enter an appearance within the appointed time, notice of any application in the action may be given by posting an office copy of the notice on the Court notice board.» Σε μετάφραση: «Διάταγμα σύμφωνα με τον Κανονισμό 9, αυτής της Διάταξης θα προσδιορίζει τον χρόνον εντός του οποίου ο Εναγόμενος θα καταχωρήσει εμφάνιση στο ένταλμα και επίσης θα περιέχει οδηγίες ότι αν ο Εναγόμενος παραλείψει να καταχωρήσει εμφάνιση εντός του καθορισθέντος χρόνου ειδοποίηση οιασδήποτε αίτησης μπορεί να γίνεται με ανάρτηση επίσημου αντίγραφου της ειδοποίησης στον Πίνακα του Δικαστηρίου.» Δ.5(Α) «Every application to the Court or a Judge for an order for substituted or other service, or for the substitution of notice for service, shall be supported by an affidavit setting forth the grounds upon which the application is made.» Σε μετάφραση: «Κάθε αίτηση προς το Δικαστήριο ή Δικαστή για διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση ή άλλη επίδοση ή για υποκατάστατο επίδοση ειδοποίησης, πρέπει να υποστηρίζεται με ένορκο δήλωση που να αναφέρει τους λόγους στους οποίους στηρίζεται η αίτηση.» Η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος αποτελεί τη βάση της δικαιοδοσίας και για τούτο προβλέπεται, για να καταστεί δυνατό η συνέχιση της διαδικασίας που άρχεται με την καταχώρηση του κλητηρίου εντάλματος, επίδοσης τούτου στον Εναγόμενο. Όταν όμως φαίνεται ότι είναι αδύνατο να επιδοθεί στον Εναγόμενο σύμφωνα με τον Κ2 της Δ.5 τότε το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει υποκατάστατο επίδοση ή άλλη επίδοση ή με άλλο τρόπο επίδοση που θα θεωρήσει δίκαια σύμφωνα με το Κ9 της Δ.5. Η Δ.5 Κ9 που προβλέπει για την υποκατάστατη επίδοση, αποτελεί δικονομικό δίκαιο που σκοπό έχει να καταστεί δυνατή η εκ μέρους του Ενάγοντα συνέχισης της διαδικασίας της αγωγής του, σε περίπτωση που σκόπιμα ή μη ή για άλλο λόγο δεν καθίσταται δυνατή η προσωπική επίδοση στον Εναγόμενο αλλά ταυτόχρονα με την λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, ότι η με άλλο τρόπο επίδοση, ήτοι η με όποιο τρόπο διαταχθεί υποκατάστατος επίδοση, θα περιέλθει σε γνώση του Εναγόμενου το κλητήριο ένταλμα, και δεν θεσπίζει ουσιαστικό δικαίωμα, σε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης σε φυσικό πρόσωπο, στο πρόσωπο αυτό, ένεκα της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος σ΄ αυτό. Όπως αναφέρεται στην In Re Κυριάκου (Αρ.2)

(2005)1 ΑΑΔ 1071, 1080 στόχος της Δ.48 Κ8

(4)είναι η παροχή δυνατότητας επανεξέτασης θέματος που ρυθμίστηκε μονομερώς όταν εκείνος που επηρεάζεται επιθυμεί ν΄ ασκήσει το θεμελιώδες δικαίωμα του να ακουστεί, με προοπτική την ακύρωση ή την διαφοροποίηση του. Προέχει, από όλα τα θέματα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, η εξέταση του θέματος κατά πόσο η Αιτήτρια είναι ή όχι επηρεαζόμενο πρόσωπο. Η Δ.48 Θ8

(4)προνοεί: «Any person (other than the applicant) affected by an order made ex parte may apply by summons to have it set aside or varied and the Court or Judge may set aside or vary such order on such terms as may seem just.» Σε μετάφραση: «Οιονδήποτε πρόσωπο (πλην του αιτητή) που επηρεάζεται από ένα διάταγμα που έγινε μονομερώς μπορεί να αποταθεί δια κλήσεως για παραμερισμό ή διαφοροποίηση του και το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί να το παραμερίσει ή να το διαφοροποιήσει με τοιούτους όρους που θα ήθελον φανεί δίκαιοι.» Σύμφωνα με την Δ.48 Θ8

(4)πρόσωπο μη διάδικος έχει την δυνατότητα να υποβάλει αίτηση δια κλήσεως για τον παραμερισμό ή διαφοροποίηση ενός διατάγματος που εκδόθηκε σε μονομερή αίτηση, εφόσον επηρεάζεται απ΄ αυτό, και υπό τέτοιους όρους που θα εκρίνετο δίκαιο. Στην υπόθεση IN RE HADJISOTERIOU

(1986)1 CLR 429 αναφέρθηκε ότι η λέξη «δύναται» αναφέρεται στο ρήμα «ζητήση» και όχι στις λέξεις «δια κλήσεως» και η φράση «οιονδήποτε επηρεαζόμενο πρόσωπο δύναται να ζητήσει κατόπιν αιτήσεως δια κλήσεως» υποδηλοί έννοια παροχής δικαιώματος σ΄ αυτό το πρόσωπο να υποβάλει ή να μην υποβάλει αίτηση, αλλά εάν ασκήσει το δικαίωμα τότε η ακουληθητέα διαδικασία είναι η αίτηση δια κλήσεως. Παρέμεινε ανοικτό το ερώτημα εάν σε κατάλληλη υπόθεση τέτοια αίτηση δύναται να γίνει ex parte. Στην υπόθεση PHILIPPOU v. PHILIPPOU

(1986)1 CLR 689, την οποία επικαλέσθηκε η συνήγορος της Αιτήτριας, τα γεγονότα ήταν διαφορετικά στο γεγονός ότι την αίτηση για ακύρωση και παραμερισμό του διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης, με βάση την Δ.48 Κ8

(4), την υπέβαλε ο ίδιος ο Εναγόμενος, ενώ στην υπό κρίση περίπτωση την αίτηση την υποβάλλει το πρόσωπο στο οποίο έγινε η υποκατάστατη επίδοση. Το ίδιο συμβαίνει και με τις υποθέσεις ZACHARIADES & PANTELIDES ENTERPRISES LTD v. FIAT AUTO S.P.A.

(2000)1 ΑΑΔ 447 και ΤΗΛΕΤΥΠΟΣ Α.Ε. ν. MEGA CHANNEL MANAGEMENT LTD

(2004)1 ΑΑΔ 1863 που επίσης επικαλέσθηκε. Στην υπόθεση LION INSURANCE AGENCY LTD v. ΤΑΓΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

(2002)1 ΑΑΔ 265, εξηγήθηκε ότι η πρόνοια του άρθρου 15Β του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλεια Υπέρ Τρίτου) όπως τροποποιήθηκε από το Ν.16

(1)/00 και προβλέπει την υποκατάστατο επίδοση στον ασφαλιστή η οποία λογίζεται ως επίδοση στον Εναγόμενο, δημιουργεί ουσιαστικό δίκαιο στον ασφαλιστή όπου του δίνεται το δικαίωμα εμφάνισης στην αγωγή εκ μέρους και για λογαριασμό του Εναγόμενου (βλ. PADLEYS v. DOBSON

(1999)1 ΑΑΔ 1583 και ΚΟΣΜΟΣ ΛΤΔ ν. Χ»ΣΑΒΒΑ

(2001)1 ΑΑΔ 612). Στην υπόθεση Heli Air v. Drecher

(1988)1 CLR 234 ερμηνεύεται η Δ.48 Κ8

(4), ότι δεν παρέχει γενικά δικαίωμα, σε οιονδήποτε τρίτο να υποβάλει αίτηση δια κλήσεως για παραμερισμό, ακύρωση ή τροποποίηση διατάγματος που εκδόθηκε σε μονομερή αίτηση αλλά μόνο στο πρόσωπο που επηρεάζεται ή νομιμοποιείται (locus standi) (βλ. Murfin v. Ashbridge Martin

(1941)1 All E.R. 231). Η εμβέλεια της Δ.48 Κ8

(4)εκτείνεται και έξω από τη σφαίρα της παραγράφου 1 του Κ8 της Δ.48 (βλ. Τσίμον Αίτηση Αρ.70/98

(1998)1 ΑΑΔ 1417, 1421, Έλληνας ν. Χριστοδούλου κ.ά.

(1995)1 ΑΑΔ 438, 444, 445, Αίγλη Κωνσταντινίδου κ.ά.

(1992)1 ΑΑΔ 853 και Hadjisoteriou

(1986)1 CLR 421). Οι περιπτώσεις οι οποίες προβλέπονται υπό της Δ.16 Κ9 και Δ.10 Κ7 αποτελούν εκφάνσεις της γενικότερης αρχής η οποία ενσωματώνεται στην Δ.48 Κ8

(4), βλ. PHILIPPOU, ανωτέρω. Στην παρούσα υπό εξέταση αίτηση η μόνη σχέση της Αιτήτριας με τον Εναγόμενο είναι αυτή της μητέρας με γιο. Καμία άλλη ιδιότητα δεν υπάρχει μεταξύ τους. Μάλιστα ως η ίδια αναφέρει στην ένορκη δήλωση της δεν αντιπροσωπεύει τον εναγόμενο. Το γεγονός ότι το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε σ΄ αυτήν δεν αποτελεί ούτε συνιστά ικανοποιητικό λόγο για να κριθεί και ενταχθεί στα πρόσωπα που παρέχεται η δυνατότητα από την Δ.48 Κ8

(4)να αποταθούν στο Δικαστήριο ως επηρεαζόμενο για ακύρωση ή διαφοροποίηση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς. Τα θέματα που θίγονται από την Αιτήτρια και σχετίζονται με την καταχώριση της αγωγής, την επίδοση της κ.λ.π. αποτελούν ζητήματα μεταξύ του Ενάγοντα και του Εναγόμενου στην αγωγή και κανένα συμφέρον έχει η Αιτήτρια στα πλαίσια της αγωγής επί τούτων. Κρίνω ότι η Αιτήτρια δεν είναι επηρεαζόμενο πρόσωπο ούτε νομιμοποιείται (locus standi) στην υποβολή της παρούσας Αίτησης. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης δεν χρειάζεται να εξετασθούν τα υπόλοιπα θέματα που έθιξαν οι συνήγοροι των διαδίκων. Κατά συνέπια η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Καθ΄ ου η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.): ........ Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο