← Κύπρος

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΑΘΗΑΙΝΟΥ ν. Ανδρέα Χριστοδούλου Κουλουμπρή κ.α., Γεν. Αίτηση Αρ.: 9/94, 28 Σεπτεμβρίου 2007

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΑΘΗΑΙΝΟΥ ν. Ανδρέα Χριστοδούλου Κουλουμπρή κ.α., Γεν. Αίτηση Αρ.: 9/94, 28 Σεπτεμβρίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A132 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. Γεν. Αίτηση Αρ.: 9/94 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΑΘΗΑΙΝΟΥ Αιτήτρια -και-

  1. Ανδρέα Χριστοδούλου Κουλουμπρή
  2. Παναγιώτη Κουλουμπρή
  3. Μιχάλη Χαραλάμπους Καθ΄ ων η αίτηση ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 28.8.07 ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 1 ΓΙΑ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ ΠΩΛΗΣΗΣ ΚΙΝΗΤΩΝ 28 Σεπτεμβρίου 2007 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κ. Γ. Παπαντωνίου Για Καθ΄ ης η αίτηση: κ. Αχιλλέως για κ.Κυριακίδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Καθ΄ ης η Αίτηση στις 21.2.04 καταχώρισε γενική αίτηση (μονομερή) με την οποία εξαιτείτο διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον την εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ημερ. 1.7.
  4. Ορίστηκε στις 23.2.94 και την ίδια ημέρα εκδόθηκε διάταγμα ως η αίτηση με ΛΚ49,90 έξοδα υπέρ της. Αξίζει ν΄ αναφερθεί ότι το αρχικό δάνειο ήταν ημερ. 23.11.85 για το ποσό των ΛΚ2.000 και το ανανεωμένο δάνειο για το οποίο εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση ήταν ημερ. 18.12.87 για το ποσό των ΛΚ2.500 και η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε για το ποσό των ΛΚ4.306,12 με τόκο 9% από 1.1.
  5. Η Καθ΄ ης η Αίτηση επειδή δεν εξοφλήθηκε ολόκληρο το χρέος, τόκοι και έξοδα, κατά τον ισχυρισμό της, από τον Αιτητή, προχώρησε με ένταλμα πώλησης κινητών. Ο Αιτητής στις 28.8.07 καταχώρισε αίτηση, η οποία είναι ορισμένη στις 28.9.07, με την οποία εξαιτείται: (Α) Ακύρωση της απόφασης ημερ. 23.2.94 (Β) Διάταγμα για διευκρίνιση του ποσού και τόκων της απόφασης (Γ) Διάταγμα ότι η διαιτητική απόφαση εξοφλήθηκε (Δ) Διάταγμα και/ή απόφαση ότι η απόφαση δεν μπορεί να προχωρήσει διότι είναι παράνομη και αντικανονική Ταυτόχρονα με την αναφερθείσα αίτηση ο Αιτητής καταχώρισε την παρούσα υπό εξέταση Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης του εντάλματος πώλησης κινητών. Η ΑΙΤΗΣΗ Η αίτηση έχει ως νομικό υπόβαθρο την Δ.40 Θ7, 11 και 15, Δ.41 και Δ.48 Θ1, 2, 3 και 8 (ΚΚ)(ΙΙ)(ΜΜ) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας το άρθρο 9 του Κεφ.6 και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή, την οποία το Δικαστήριο θέτει ενώπιον του, και στην οποία, που με πολύ λίγες γραμμές συνοψίζω, αναφέρεται στο ανανεωμένο δάνειο ημερ.18.12.87 για το ποσό των ΛΚ2.500, στην διαιτητική απόφαση που ανάφερα πιο πάνω, και ότι κατέβαλε συνολικά το ποσό των ΛΚ7.002,11 σεντ και δεν οφείλει κανένα άλλο ποσό αφού εξόφλησε το χρέος του, τόκους και έξοδα. Περαιτέρω προβάλλει και τον ισχυρισμό ότι η διαιτητική απόφαση θα έπρεπε να ήταν για το ποσό των ΛΚ2.500 πλέον τόκους από την ημέρα του δανείου, ήτοι 18.12.07 και όχι για το ποσό των ΛΚ4.036,12 σεντ και ως εκ τούτου είναι αντικανονική τόσο η διαιτητική απόφαση όσο και η απόφαση εγγραφής και εκτέλεσης της. Επίσης προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η αίτηση για εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ίσως να μην του επιδόθηκε. Ακόμη υποστήριξε την θέση ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση προέβη σε πολλαπλές διαδικασίες αφού προχώρησε προηγουμένως με αίτηση μηνιαίων δόσεων και έχουν εκδοθεί φυλακιστήρια. Τέλος εισηγείται ότι η απόφαση δεν μπορεί να εκτελεστεί καθ΄ ότι έχει παρέλθει εξαετία από την ημέρα έκδοση της και η ανανέωση της απόφασης στις 18.6.05 ήταν για ένα χρόνο και ως εκ τούτου έχει εκπνεύσει πριν την καταχώρηση του εντάλματος πώλησης κινητών. Μαζί με την ένορκη δήλωση επισυνάπτονται ως Τεκμήρια η διαιτητική απόφαση, η απόφαση του Δικαστηρίου, το διάταγμα ανανέωσης της απόφασης, κατάσταση λογαριασμού, αποδείξεις πληρωμών, επιστολές και τα δυο γραμμάτια ημερ. 23.11.85 και 18.12.
  6. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Η Καθ΄ ης η Αίτηση καταχώρισε ένσταση η οποία βασίζεται στους ίδιους θεσμούς συν τη Δ.48 Θ4, Νόμο και εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβάλλει έξι

(6)λόγους ένστασης: 1. Η αίτηση είναι νομικά ή/και ουσιαστικά αβάσιμη 2. Η νομική βάση της αίτησης είναι εσφαλμένη ή/και ελλιπής 3. Δεν αποκαλύπτεται καλή βάση ή/και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αίτησης 4. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση δεν αποκαλύπτει επαρκή γεγονότα που δύνανται να στηρίξουν την εξαιτούμενη θεραπεία 5. Η έκδοση του εξαιτούμενου διατάγματος θα παραβλάψει ανεπανόρθωτα τα ουσιαστικά δικαιώματα και συμφέροντα των καθ΄ ων η αίτηση 6. Η αίτηση είναι υπό τις περιστάσεις κακόπιστη ή/και καταχρηστική ή/και επιδιώκει αλλότριο σκοπό Πραγματικό υπόβαθρο της ένστασης αποτελεί η ένορκη δήλωση του Βάσου Παπαϊωάννου γραμματέα της Καθ΄ ης η Αίτηση που συνοδεύει την ένσταση. Αφού εκφράζει την αντίθεση του σε ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης του Αιτητή αναφέρει ότι το ποσό της απόφασης του Δικαστηρίου ήταν για το ποσό των ΛΚ4.306.14 σεντ, συν οι τόκοι, από την 1.1.93 μέχρι 31.12.06, εκ ΛΚ6.308,95 σεντ συν τα δικηγορικά έξοδα εκ ΛΚ1.246,39 σεντ, ήτοι συνολικό ποσό ΛΚ11.864,48 σεντ το οποίο δεν εξοφλήθηκε αφού ο Αιτητής κατέβαλε το ποσό των ΛΚ7.002,11 σεντ και ως εκ τούτου παραμένει υπόλοιπο ΛΚ4.859,37 σεντ συν τόκους από 1.1.07. Διαφωνεί δε με το θέμα των πολλαπλών διαδικασιών ισχυριζόμενος ότι ένεκα του γεγονότος ότι δεν εκτελούνται τα φυλακιστήρια αυτά αποσύρθηκαν και επίσης διαφωνεί με τις υπόλοιπες θέσεις επί των νομικών ζητημάτων που έθεσε ο Αιτητής. Ισχυρίζεται δε ότι η αναστολή εκτέλεσης του εντάλματος πώλησης κινητών θα πλήξει ανεπανόρθωτα τα δικαιώματα και συμφέροντα του. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Οι συνήγοροι των δυο πλευρών στις αγορεύσεις τους προώθησαν τις ίδιες θέσεις όπως αυτές εκφράζονται μέσα από την αίτηση, την ένσταση και τις ενόρκους δηλώσεις που τις υποστηρίζουν, αντίστοιχα, και ο κάθε ένας από την δική του πλευρά εισηγήθηκε στο Δικαστήριο όπως γίνει αποδεκτή η δική του θέση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η Αίτηση εδράζεται στην Δ.40 Θ7, 11 και 15. Δ.40 Θ7: «Every person to whom any sum or money or any costs shall be payable under a judgment or order shall, so soon as the money or costs shall be payable, be entitled to apply for the issue of writs to enforce payment thereof, subject nevertheless as follows: (
  1. a)If the judgment or order is for payment within a period therein mentioned, no writ shall be issued until after the expiration of such period; (
  2. b)The Court or Judge may, at or after the time of giving judgment or making an order, stay execution until such time as they or he shall think fit.» (
  3. c)Σε μετάφραση: «Κάθε πρόσωπο προς το οποίον οιονδήποτε ποσόν ή χρήματα ή έξοδα πρέπει να πληρωθούν σύμφωνα με μια απόφαση ή διάταγμα όταν τα χρήματα ή έξοδα καταστούν πληρωτέα, δικαιούται να αποταθεί για την έκδοση εντάλματος για επιβολή της πληρωμής λαμβανομένων όμως υπόψιν των πιο κάτω: (α) Αν η απόφαση ή το διάταγμα είναι για πληρωμή εντός αναφερομένης περιόδου ουδέν ένταλμα θα εκδίδεται εκτός μόνον αφού παρέλθει η τοιαύτη περίοδος. (β) Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί, κατά ή μετά το χρόνο που δίδει την απόφαση ή το διάταγμα, να αναστείλει την εκτέλεση μέχρι τέτοιου χρόνου που θα ήθελε θεωρήσει πρέποντα.» Δ.40 Θ11: «Any party against whom judgment has been given on an order made may apply to the Court or a Judge for a stay of execution or other relief against such judgment upon the ground of facts which have arisen too late to be pleaded; and the Court or Judge may give such relief and upon such terms as may be just. Νοείται ότι ο Δικαστήριο ή Δικαστής πριν τη χορήγηση αναστολής εκτέλεσης μεριμνά για την καταβολή των εξόδων που έχουν προκύψει ή αναμένεται να προκύψουν σε σχέση με την κατάσχεση.» Σε μετάφραση: «Οιοσδήποτε διάδικος που εδόθη απόφαση εναντίον του σε διάταγμα μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο ή Δικαστή για αναστολή εκτέλεσης ή άλλη θεραπεία εναντίον της τοιαύτης απόφασης στα γεγονότα που εμφανίσθηκαν πολύ αργά για να αναφερθούν στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί να δώσει τέτοια θεραπεία και με τέτοιους όρους που θα είναι δίκαιοι. Νοείται ότι ο Δικαστήριο ή Δικαστής πριν τη χορήγηση αναστολής εκτέλε4σης μεριμνά για την καταβολή των εξόδων που έχουν προκύψει ή αναμένεται να προκύψουν σε σχέση με την κατάσχεση.» Η Δ.40 Θ15 δεν αναφέρεται στο θέμα της αναστολής και ως εκ τούτου δεν θα αναφερθώ σ΄ αυτήν. Όσον αφορά την Δ.40 Θ7 όπως έχει λεχθεί στην Barberi v. Papadopoulou
(1982)JSC 308, και επαναλαμβάνεται στην υπόθεση Αντωνίου (Αρ.1)
(2000)1 ΑΑΔ 1868, 1871, ο θεσμός αφορά ειδικά αποφάσεις για συγκεκριμένο ποσό ή για έξοδα. Στην υπόθεση Νικολάου ν. Πολυδώρου
(2000)1 ΑΑΔ 1422, 1426 αναφέρεται, αφού καταγράφεται η Δ.40 Θ7 (β), ότι η διαταγή αυτή αποτελεί το δικαιοδοτικό πλαίσιο εντός του οποίου το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να αναστείλει εκτέλεση απόφασης για ποσόν ή χρήματα ή έξοδα. Στην υπόθεση American Express
(1989)1 AAΔ (E) σελ.228, 231 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Οι σχετικές διατάξεις των θεσμών πολιτικής δικονομίας ιδιαίτερα του Δ.40 Κ.7(β) παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να αναστέλλει την εκτέλεση για χρονικό διάστημα που ήθελε κρίνει σωστό.» Η Δ.40 Θ11 δεν μπορεί να έχει εφαρμογή αφού αφορά αναστολή εκτέλεσης απόφασης με βάση γεγονότα που προέκυψαν καθυστερημένα και δεν μπορούσαν να περιληφθούν στα δικόγραφα. Επιπρόσθετα όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Stavrou and another v. Christopoulos
(1)
(1985)1 CLR 449, η διάταξη αυτή δεν παρέχει ευχέρεια αναστολής διαδικασίας άλλη από εκείνη που αποτελεί το αντικείμενο έφεσης (βλ. Ιωσηφάκης ν. Αριστοδήμου
(1990)1 ΑΑΔ 284, Αντωνίου (Αρ.1) ανωτέρω και Νικολάου πιο πάνω). Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου πρέπει να διασφαλίζεται η τελεσιδικία των πρωτόδικων αποφάσεων και ο επιτυχών διάδικος να δρέπει τους καρπούς της επιτυχίας του. Σύμφωνα με την Δ.40 Θ7(β) εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να εγκρίνει ή να αρνηθεί αναστολή. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται όπου καταδεικνύονται ιδιαίτερες περιστάσεις. Στην παρούσα περίπτωση προβάλλονται ως ιδιαίτερες περιστάσεις, όπως ο Αιτητής ισχυρίζεται, ότι με το ποσό των ΛΚ7.002,11 σεντ που κατέβαλε και δεν αμφισβητείται από την Καθ΄ ης η Αίτηση, εξόφλησε το δάνειο ημερ. 18.12.87 για το ποσό των ΛΚ2.500 και των εξόδων και δη την διαιτητική απόφαση ημερ. 1.7.93, η οποία ενεγράφη στο Δικαστήριο στις 23.2.94 για το ποσό των ΛΚ4.306,12 σεντ. Το άρθρο 3 του περί Τόκου Νόμου 2/77 προβλέπει: «Το επιτόκιον εφ΄ οιουνδήποτε χρέους ή υποχρεώσεως δεν δύναται να υπερβαίνει το 9% ετησίως.» Το άρθρο 6 του περί Τόκου Νόμου 2/77 προνοεί: «Το ποσό το οποίο δύναται να ανακτηθεί δι΄ αγωγής ως καθυστερημένος τόκος εφ΄ οιουδήποτε χρέους ή υποχρεώσεως δεν θα υπερβαίνει το ποσό του αρχικού χρέους ή υποχρεώσεως εν σχέσει προς την οποίαν ο τοιούτος τόκος είναι πληρωτέος». Επομένως αφού το αρχικό χρέος ήταν ΛΚ2.500 δεν θα μπορούσε ο τόκος να είναι περισσότερος από το ποσό των ΛΚ2.500 και το συνολικό ποσό δεν θα μπορούσε να ήταν πιο πολύ από το ποσό των ΛΚ5.000 συν τα έξοδα (βλ. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ν. COUDOUNARIS FOOD PRODUCTS LTD ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ
(1995)1 ΑΑΔ 641). Αφού τα έξοδα σύμφωνα με τους ίδιους τους ισχυρισμούς της Καθ΄ ης η Αίτηση ανέρχονται στο ποσό των ΛΚ1.246,36 σεντ το συνολικό ποσό που θα έπρεπε να καταβάλει ο Αιτητής ανέρχεται στο ποσό των ΛΚ6.246,36 σεντ. Επομένως αφού ο Αιτητής έχει καταβάλει το ποσό των ΛΚ7.002,11 σεντ φαίνεται ότι κατέβαλε περισσότερα και από το οφειλόμενο ποσό. Το γεγονός ότι η εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης είναι για το ποσό των ΛΚ4.306,12 σεντ με τόκο από 1.1.93 δεν αλλοιώνει το γεγονός ότι απ΄ αυτό το ποσό οι ΛΚ2.500 είναι το δάνειο και το υπόλοιπο ποσό εκ ΛΚ1.806,12 σεντ είναι οι τόκοι και έξοδα επί του ποσού των ΛΚ2.500 και ότι το χρέος στην έννοια του άρθρου 6 του Ν.2/77 είναι το ποσό των ΛΚ2.500. Να σημειώσω εδώ ότι ο περί Φιλελευθεροποίησης του Επιτοκίου Ν.160
(1)/99 τέθηκε σε ισχύ την 1.1.01 και επομένως δεν τυγχάνει εφαρμογής αφού το δάνειο έγινε στις 18.12.87 και ο διπλασιασμός του δανείου με τόκο επήλθε σύμφωνα με το επιτόκιο 9% στο τέλος του 1995. Συνεπώς πράγματι υπάρχουν ειδικές περιστάσεις με βάση τις οποίες το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια υπέρ του Αιτητή και να αναστείλει την εκτέλεση του εντάλματος πώλησης κινητών αφού δια της εκτέλεσης θα επέλθει κατάφωρη αδικία γι΄ αυτόν ένεκα του ότι το χρέος μετά των εξόδων φαίνεται να έχει εξοφληθεί. Κατά συνέπεια εκδίδεται διάταγμα αναστολής εκτέλεσης του εντάλματος πώλησης κινητών ως η Αίτηση με έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.): .......... Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.