ALPHA BANK LIMITED ν. Γιώργος Σοφοκλέους κ.α., Αρ.αγωγής 334/01, 15 Οκτωβρίου  2007

ALPHA BANK LIMITED ν. Γιώργος Σοφοκλέους κ.α., Αρ.αγωγής 334/01, 15 Οκτωβρίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A137 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ.ΚΛΗΡΙΔΗ, Π.Ε.Δ. Αρ.αγωγής 334/01 Μεταξύ: ALPHA BANK LIMITED Εναγόντων και

1. Γιώργος Σοφοκλέους
2. Χριστάκης Γεωργίου Θεοδώρου
3. Jonch Estates Ltd Εναγομένων 15 Οκτωβρίου 2007 Αίτηση ημερ. 18.6.07 για Αναστολή και/ή Διακοπή της εκτέλεσης της εκδοθείσας εναντίον των Εναγομένων - Αιτητών απόφασης Για εναγόμενους - αιτητές: κος Φυλακτού για κ.Ν.Νεοκλέους Για ενάγοντες - καθ΄ ων η αίτηση: κα Γ.Ζαχαρίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex tempore) Kαι οι δύο συνήγοροι έχουν παραπέμψει το δικαστήριο στις νομικές αρχές οι οποίες διέπουν το υπό εξέταση θέμα, αρχές οι οποίες είναι καλά γνωστές και έχουν εκτεθεί επανειλημμένα σε αριθμό αποφάσεων της νομολογίας. Βασικός νομικός πυλώνας αίτησης αναστολής εκτέλεσης είναι η Δ.35 κ.18, σύμφωνα με την οποία η καταχώρηση και εκκρεμότητα μιας έφεσης δεν επενεργεί σαν αναστολή εκτέλεσης απόφασης ή διαδικασίας εκτός αν το δικαστήριο διατάξει την αναστολή, εξουσία βέβαια η οποία ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. ΄Οπως έχει επανειλημμένα νομολογηθεί και παραπέμπω μεταξύ άλλων στις αποφάσεις στις υποθέσεις Ναυτικός ΄Ομιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου[1] και A.B.P. Holdings Ltd. και άλλοι ν. Ανδρέα Κιταλίδη και άλλων (Αρ.1)[2] , το βασικό καθήκον του Δικαστηρίου έγκειται στην εξισορρόπηση δύο βασικών παραγόντων. Πρώτον του ότι ο διάδικος ο οποίος έχει προηγουμένως επιτύχει στη διαδικασία δεν θα πρέπει να αποστερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο των καρπών της επιτυχίας του και δεύτερο, του ότι το ένδικο μέσο της έφεσης το οποίο ασκείται βεβαίως δικαιωματικά, δεν θα πρέπει να χάνει την αποτελεσματικότητα του. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων αυτών δικαιωμάτων των δύο πλευρών, επιβάλλει στο Δικαστήριο τη στάθμιση κάθε γεγονότος το οποίο σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής όσο και με τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. ΄Οπως είχε λεχθεί και στην προαναφερθείσα απόφαση στην υπόθεση Ναυτικός ΄Ομιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου, οι προοπτικές επιτυχίας στην έφεση είναι ένας παράγοντας σχετικός, οριακής όμως σημασίας στις πλείστες των περιπτώσεων. Ο λόγος βέβαια είναι προφανής και έγκειται στο ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν θα υπεισέλθει στην εκτενή διερεύνηση και αξιολόγηση της βασιμότητας της έφεσης. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης, είναι πάντοτε η ακρόαση της έφεσης και όχι οποιαδήποτε πρωτόδικη διαδικασία. Επανερχόμενος στα ιδιαίτερα περιστατικά της παρούσας αίτησης, δεν μπορώ παρά να παρατηρήσω τα εξής: Στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης δεν παρέχεται ουσιαστικά κανένα στοιχείο από το οποίο θα μπορούσε το Δικαστήριο να υποβοηθηθεί στην εφαρμογή και εξισορρόπηση των δύο αυτών παραγόντων. Εκτός από μια ισχνή αναφορά στην παρ.6, όπως έχει εντοπίσει και η συνήγορος των εναγόντων - καθ΄ ων η αίτηση, τίποτε σχετικό δεν αναφέρεται. Συγκεκριμένα δε στην παρ.6, το μόνο που αναφέρεται εκεί είναι ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης. Αυτό βέβαια είναι εκ των ών ουκ άνευ εφόσον κανένα Δικαστήριο δεν θα ενεργούσε διαφορετικά παρά θα ασκούσε το καθήκον του να κρίνει τί είναι ορθό και δίκαιο. Προστίθεται επίσης, ότι το γεγονός αυτό (δηλαδή η παροχή αναστολής) θα είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Αυτό ασφαλώς δεν μπορεί να είναι διαφορετικά εφόσον τόσο το Δικαστήριο όσο και οι άλλοι παράγοντες της δίκης δεν ενεργούν προς εξυπηρέτηση κανενός άλλου σκοπού παρά προς την προώθηση της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Τελικά δε, όπως αναφέρεται στην ίδια παράγραφο, ο λόγος της αιτουμένης αναστολής είναι ότι αν εκτελεστεί η απόφαση, δεν θα μπορεί να αποδοθεί τελικά δικαιοσύνη έστω και αν κερδηθεί η αίτηση από πλευράς των αιτητών. Αυτό όμως δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα από τα ζητούμενα αφού, όπως έχω αναφέρει και προηγουμένως, είναι ένας από τους σοβαρούς παράγοντες και τα κριτήρια τα οποία εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση. Το πώς είναι όμως που εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση, όπως έχει εντοπίσει και η συνήγορος των εναγόντων - καθ΄ ων η αίτηση, καθόλου δεν επεξηγείται στην Αίτηση, όπως επίσης δεν αναφέρεται οτιδήποτε που να επεξηγεί γιατί θα έπρεπε οι ενάγοντες - καθ΄ ων η αίτηση να αποστερηθούν των καρπών της επιτυχίας τους στην αγωγή που είχε προηγηθεί με την έκδοση τελικής απόφασης υπέρ τους. Σημειώνεται δε ότι με την παρούσα Αίτηση επιδιώκεται η αναστολή εκτέλεσης της τελικής απόφασης που είχε εκδοθεί στην παρούσα αγωγή εκκρεμούσας όμως της έφεσης που είχε καταχωρηθεί εναντίον προηγούμενης ενδιάμεσης απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου, για την μη παροχή παράτασης χρόνου για καταχώρηση έφεσης εναντίον της τελικής απόφασης που είχε εκδοθεί. Θα ήταν τελείως εσφαλμένο να θεωρήσει κάποιος ότι εφόσον δεν είναι έφεση εναντίον της ίδιας της τελικής απόφασης που εκκρεμεί, άρα δεν πρέπει να δοθεί κανένας λόγος όσον αφορά τους πιο πάνω παράγοντες ή τους λόγους εφεσης ή την πιθανότητα επιτυχίας τους κλπ. διότι σίγουρα με αυτό τον έμμεσο τρόπο, αν προσβαλλομένης μόνο της απόφασης για μη έγκριση παράτασης χρόνου, επιτυγχάνει κάποιος τον ψηλότερο σκοπό της παροχής αναστολής εκκρεμούσας έφεσης, της απόφασης που είχε εκδοθεί στην τελική αγωγή, θα ήταν εσφαλμένο. Νομίζω ότι και τα όσα έχουν προηγηθεί, τα οποία αναλύονται στην ενδιάμεση απόφαση με την οποία είχε απορριφθεί το αίτημα για παράταση χρόνου, δεν είναι άσχετα όσον αφορά την πολλή καθυστέρηση και διαδικασία η οποία έχει προηγηθεί στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής σαν συνόλου. Το δε Δικαστήριο, είναι υποχρεωμένο να εξετάσει σαν σύνολο τις διαδικασίες επιτελώντας το έργο και το καθήκον το οποίο έχει, να διασφαλίζει ότι παρά τις ελλείψεις, οι δικαστικές διαδικασίες θα πρέπει να τελεσφορούν και θα πρέπει να μη παραβιάζεται ή τουλάχιστον να μην παραβιάζεται υπέρμετρα, το έργο της διάγνωσης αστικών δικαιωμάτων εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Καμιά εξήγηση, λεπτομέρεια ή στοιχείο δίδεται στην παρούσα αίτηση σε σχέση και με την προηγηθείσα διαδικασία και τις παραλείψεις τις οποίες είχε παρατηρήσει το Δικαστήριο στην ενδιάμεση απόφαση του που είναι αντικείμενο της έφεσης. Γενικά θα μπορούσα να παρατηρήσω ότι μέσω της αίτησης δεν παρέχεται καθόλου ικανοποιητικό υλικό στο οποίο θα μπορούσε το Δικαστήριο να βασισθεί και εφαρμόζοντας τις αρχές που προκύπτουν από τη νομολογία, να εγκρίνει την αίτηση. Η αίτηση απορρίπτεται και ακολουθώντας το αποτέλεσμα, τα έξοδα επιδικάζονται εναντίον των αιτητών, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η κατάληξη αυτή καθιστά αχρείαστη την εξέταση οποιωνδήποτε άλλων λόγων που έχουν εγερθεί στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. (Υπ.)............................. Κ.Κληρίδης Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΚΣ [1] [1991] 1 Α.Α.Δ. 1147 [2] [1994] 1 ΑΑΔ 287 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο