Ανδρέα Χριστοδούλου Βικεντίου ν. Γεώργιου Κάττου, Συνενωμένες Αγωγές: 441/04,642/04 642/04, 30 Οκτωβρίου 2007

Ανδρέα Χριστοδούλου Βικεντίου ν. Γεώργιου Κάττου, Συνενωμένες Αγωγές: 441/04,642/04 642/04, 30 Οκτωβρίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A141 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Συνενωμένες Αγωγές: 441/04 642/04 Μεταξύ: Ανδρέα Χριστοδούλου Βικεντίου Ενάγοντα -και- Γεώργιου Κάττου Εναγομένου ____________________ Μεταξύ: Ελένης Ττοφαρή Ενάγουσας -και- Γεώργιου Κάττου Εναγομένου ____________________ Ημερομηνία: 30 Οκτωβρίου 2007 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα στην 441/04 και την ενάγουσα στην 642/04: Ο κ. Ευγένιος Ερωτοκρίτου. Για τον Εναγόμενο: Ο κ. Ντίνος Παπαδόπουλος. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή 441/04, ημερομηνίας 10.2.2004, ο ενάγοντας, ο οποίος ήταν ο οδηγός του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΕΝΧ731 αξιώνει εναντίον του εναγόμενου αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, ζημιές και απώλειες που ισχυρίζεται ότι υπέστη συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος που συνέβη στις 18.10.2003 στη Λεωφόρο Χρίστου Αυξεντίου, στην Ορόκλινη. Η έκθεση απαίτησης καταχωρήθηκε στις 12.12.

1. Με την αγωγή 642/04, ημερομηνίας 27.2.2004, η ενάγουσα, ιδιοκτήτρια του οχήματος με αρ. εγγραφής ΕΝΧ731, το οποίο οδηγούσε ο ενάγοντας στην αγωγή 441/04, αξιώνει από τον εναγόμενο ειδικές αποζημιώσεις για τις ζημιές που προκλήθηκαν στο αυτοκίνητο συνεπεία του πιο πάνω δυστυχήματος. Ο ενάγοντας στην αγωγή 441/04 και η ενάγουσα στην αγωγή 642/04 επιρρίπτουν στον εναγόμενο την ευθύνη του δυστυχήματος, ο οποίος σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους εισήλθε απότομα στο δρόμο από την πάροδο, ενώ δεν είχε προτεραιότητα, χωρίς να ελέγξει επαρκώς την τροχαία κίνηση, αποκόπτοντας την πορεία του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΕΝΧ
2. Θα σταθώ στις λεπτομέρειες αμέλειας που αποδίδονται στον εναγόμενο όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Ο εναγόμενος στην υπεράσπιση του αρνείται ότι ευθύνεται για το δυστύχημα και ισχυρίζεται ότι το δυστύχημα οφείλεται στην αποκλειστική και ή συντρέχουσα αμέλεια του ενάγοντα, ο οποίος σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αμέλειας οδηγούσε με υπερβολική ταχύτητα, και χωρίς να λαμβάνει υπόψη την υπόλοιπη τροχαία κίνηση στο δρόμο, παρέλειψε να χρησιμοποιήσει τα φρένα του, να έχει τη δέουσα εποπτεία του δρόμου ή να λάβει τις δέουσες ενέργειες για να αποφύγει τη σύγκρουση. Στις 30.1.2007 το Δικαστήριο διέταξε τη συνεκδίκαση της αγωγής 441/04 με την αγωγή 642/
3. Μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και συγκεκριμένα στις 8.3.2007, κατά τη διάρκεια της κυρίως εξέτασης του Μ.Ε.2, συμφωνήθηκε ότι η αξία του αυτοκινήτου ΕΝΧ731 κατά το χρόνο του ατυχήματος ήταν Λ.Κ.2.500 και τα έξοδα του εκτιμητή Λ.Κ.103, συμφωνήθηκαν δηλαδή οι ειδικές ζημιές που διεκδικούνται στην αγωγή 642/
4. Πρώτος κατάθεσε ο αστυφ. 3970, Α. Οικονόμου, Μ.Ε.
5. Στις 18/10/03 η ώρα 18:00 επισκέφθηκε τη σκηνή τροχαίου δυστυχήματος στη Λεωφ. Χρίστου Αυξεντίου. Βρήκε τα δύο αυτοκίνητα στις τελικές τους θέσεις. Στο δυστύχημα ενέχονταν το αυτοκίνητο ΕΝΧ731 το οποίο οδηγούσε ο ενάγοντας στην αγωγή 441/04, 22 ετών, και ΕΕΖ730 το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος. Στην παρουσία των οδηγών πήρε σχετικά μέτρα και ετοίμασε σχέδιο της σκηνής, Τεκμήριο
6. Επίσης, πήρε κατάθεση από τον Γεώργιο Κάττου, εναγόμενο, ο οποίος του ανέφερε ότι ενώ οδηγούσε από Δεκέλεια προς Λάρνακα έστριψε αριστερά στην έξοδο προς Ορόκλινη και σταμάτησε στο αλτ. Ενώ ήταν σταματημένος στο αλτ κοίταξε αριστερά και δεν θυμάται να είδε οποιοδήποτε αυτοκίνητο. Ακολούθως εισήλθε στο δρόμο χωρίς να κοιτάξει δεξιά και ανέκοψε την πορεία του αυτοκινήτου ΕΝΧ731, προκαλώντας δυστύχημα (Τεκμήριο 2). Κατά το χρόνο του δυστυχήματος στο σημείο δεν υπήρχε οδικός φωτισμός. Το οδόστρωμα ήταν σε καλή κατάσταση, η ορατότητα από τη θέση του εναγομένου προς δεξιά ήταν «αρκετή», ο καιρός ήταν αίθριος. Στο Τεκμήριο 1, όπως εξήγησε ο Μ.Ε.1 η πορεία του αυτοκινήτου του ενάγοντα φαίνεται με το γράμμα Β ενώ του εναγομένου με το γράμμα Α. Το σημείο σύγκρουσης Χ του υπεδείχθη από τον εναγόμενο, υπήρχαν δε στο σημείο λάδια που υποδήλωναν τη σύγκρουση και γι' αυτό το λόγο συμφώνησε με το σημείο. Οι ζημιές ήταν «μεσαίες» και σημειώθηκαν στο Τεκμήριο
7. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Ε.1 ανέφερε ότι δεν ήταν αναγκαία η λήψη κατάθεσης από τον ενάγοντα λόγω του ότι υπήρχε η παραδοχή του εναγομένου και τα ευρήματα που υποδήλωναν όσα ο τελευταίος του ανέφερε. Με βάση τα ευρήματα η ταχύτητα του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο ενάγοντας στην αγωγή 441/04 δεν ήταν μεγάλη, αφού δεν υπήρχαν ίχνη τροχοπέδησης. Δεν υπήρχε μαρτυρία ότι έτρεχε. Ο ίδιος δεν έχει ειδικότητα στον υπολογισμό της ταχύτητας από τα ίχνη τροχοπέδησης. Η ορατότητα του εναγομένου στο σημείο αλτ ήταν αρκετή, υπήρχε δε μεγάλη απόσταση για να δει κάποιος ένα όχημα. Αρνήθηκε ότι ο εναγόμενος δεν είπε ότι δεν κοίταξε δεξιά, το είπε τόσο στη σκηνή όσο και στην κατάθεση του. Το όριο ταχύτητας ήταν 50 ΧΑΩ. Σε υποβολή ότι ο ενάγοντας οδηγούσε με ταχύτητα μεγαλύτερη του ορίου παρέπεμψε στα όσα ανέφερε πιο πάνω. Ο Μ.Ε.2, εκτιμητής ζημιών, κατέθεσε έκθεση εκτίμησης, Τεκμήριο 4 των ζημιών του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΕΝΧ
8. Δεν αντεξετάστηκε. Η Μ.Ε.3, ενάγουσα στην αγωγή 642/04, κατέθεσε πιστοποιητικό εγγραφής του αυτοκινήτου με αριθμό ΕΝΧ731, το οποίο οδηγούσε ο ενάγοντας στην αγωγή 441/04 (Τεκμήριο 4), του οποίου είναι η ιδιοκτήτρια. Δεν αντεξετάστηκε. Ο ενάγοντας στην αγωγή 441/04, Ανδρέας Βικεντίου, ήταν ο Μ.Ε.
9. Στις 18/10/03 γύρω στις έξι το απόγευμα είχε εμπλακεί σε δυστύχημα ενώ κατευθυνόταν από Ορόκλινη προς Λάρνακα. Ενώ οδηγούσε κανονικά με χαμηλή ταχύτητα, όταν έφθασε στη διασταύρωση στο «Τ» μπήκε στην πορεία του ξαφνικά ο εναγόμενος, ανακόπτοντας την. Ερχόταν σιγά-σιγά και δεν έκανε αλτ. Ο εναγόμενος είχε στρίψει το κεφάλι του κοιτάζοντας προς τα αριστερά κι' έστριψε δεξιά. Ο ενάγοντας δεν ανέμενε ότι ο εναγόμενος θα έβγαινε, ο τελευταίος έστριψε δεξιά, πετάχτηκε μπροστά του, διασχίζοντας τη λωρίδα του με αποτέλεσμα να επέλθει μετωπική σύγκρουση. Ο φωτισμός ήταν αρκετά καλός. Με την ταχύτητα που ερχόταν ο εναγόμενος ο Μ.Ε.4 υπέθεσε ότι θα σταματούσε, ξαφνικά όμως αύξησε ταχύτητα κτυπώντας τον. Δεν πρόφτασε να πατήσει στόπερ. Το αυτοκίνητο του καταστράφηκε ολοσχερώς. Ένας περαστικός το βοήθησε να κατέβει από το αυτοκίνητο και τον μετέφερε στο Νοσοκομείο. Ο εναγόμενος του απολογήθηκε. Στο Νοσοκομείο του έβγαλαν ακτινογραφίες, του είπαν να μείνει αλλά προτίμησε να τον δει ιδιώτης γιατρός. Πήγε στο Νοσοκομείο ακόμη 1-2 φορές και παραπονέθηκε για πόνο στον αυχένα και στο αριστερό του χέρι. Του είπαν να κάνει πιο εξειδικευμένες ακτινογραφίες. Επισκέφθηκε το γιατρό Καλούδη (Μ.Ε.5) αρκετές φορές, ο οποίος τον παρακολουθεί. Ο Μ.Ε.5 του έβγαλε ακτινογραφίες, του χορήγησε φάρμακα και του έκδωσε τα πιστοποιητικά τα οποία ο Μ.Ε.4 κατέθεσε, Τεκμήρια 5, 6 και
10. Επίσης πήγε 50 φορές για φυσιοθεραπεία στον Μ.Ε.
11. Τα δύο μεγαλύτερα του προβλήματα είναι ο αυχένας του και το αριστερό του χέρι, το οποίο μουδιάζει κατά διαστήματα, κάθε 2-3 μέρες, μπορεί για 4-5 ώρες. Τη νύχτα όταν ξαπλώνει νοιώθει φρικτούς πόνους στον αυχένα, δυσκολεύεται δε όταν καθίσει για αρκετή ώρα. Οι γιατροί του έδωσαν οδηγίες να περιορίσει τις κινήσεις του και να φορέσει κολάρο, το οποίο φόρεσε για 2 ½ μήνες. Ο Μ.Ε.5 του απαγόρευσε να αθλείται, σταμάτησε τον αθλητισμό. Προηγουμένως έπαιζε μπάσκετ στην «ΑΕΚ». Παίρνει αντιφλεγμονώδη. Στη δουλειά του δυσκολεύεται να σηκώνει βάρη και ανησυχεί μήπως χάσει τη δουλειά του. Είναι υπεύθυνος τροφίμων, ετοιμάζει και μεταφέρει πρώτες ύλες. Κατέθεσε το Τεκμήριο 8, πιστοποιητικό του Μ.Ε.6, το Τεκμήριο 9, απόδειξη για £470 για 47 συνεδρίες με τον Μ.Ε.6, το Τεκμήριο 10 έξι αποδείξεις του Μ.Ε.5 για £
12. Στον ΄Αγιο Θέρισο πλήρωσε £230 για MRI (Τεκμήριο 11), στον γιατρό Πούγιουρο £60 (Τεκμήριο 12), για ακτινογραφίες £30, Τεκμήριο 13, για φάρμακα £41,96 (Τεκμήρια 14, 15 και 16). ΄Εκατσε ένα μήνα γιατί δεν μπορούσε να εργαστεί. Έπαιρνε £620 μηνιαίως. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι κατά την ώρα του δυστυχήματος υπήρχε αρκετό φως. Όταν είδε για πρώτη φορά το αυτοκίνητο του εναγομένου ο ίδιος ήταν γύρω στα 80 - 100 μέτρα μακριά από τη διασταύρωση και ο εναγόμενος 40 μέτρα μακριά. Όταν ο εναγόμενος έφτασε στο αλτ ο Μ.Ε.4 ήταν 10 μέτρα από το αλτ. Η ταχύτητα του ήταν γύρω στα 50 ΧΑΩ. Αρνήθηκε ότι οδηγούσε με 80 ΧΑΩ. Δεν ελάττωσε βλέποντας τον εναγόμενο, με την ταχύτητα που κινείτο θεώρησε πως θα σταματούσε· κοίταξε αριστερά και πετάχτηκε μπροστά του. Τον μετέφεραν κατευθείαν στο Νοσοκομείο περίπου 30 λεπτά έως μια ώρα μετά το δυστύχημα. Εκεί του έβγαλαν ακτινογραφίες στο στέρνο, στο θώρακα και στον αυχένα και του είπαν να «μείνει μέσα», προτίμησε όμως να πάει στο δικό του γιατρό. Στο Μ.Ε.5 πήγε τη Δευτέρα ή Τρίτη μετά το ατύχημα. Αρνήθηκε υποβολή ότι στο Μ.Ε.5 πήγε 2-3 εβδομάδες μετά το ατύχημα. Αρνήθηκε ότι όταν επισκέφθηκε το Μ.Υ.1 δεν φορούσε κολάρο. Πριν το ατύχημα έπαιξε μπάσκετ 1-1,5 μήνα προηγουμένως, ακολούθως δοκίμασε να παίξει αλλά είχε πρόβλημα και ο γιατρός του το απαγόρευσε και γενικά τον αθλητισμό. Διαφώνησε ότι πριν την πάροδο δύο μηνών από το δυστύχημα προπονείτο και πριν την πάροδο τριών μηνών έπαιζε σε παιγνίδια. Διαφώνησε ότι δεν επηρεάστηκε η δουλειά του· - πολλές φορές διέκοψε για να ξεκουραστεί, προσέλαβαν δε και βοηθό. Κατά το χρόνο που έδιδε μαρτυρία ήταν 26 χρονών. Ο Μ.Ε.5, Δρ. Ιωάννης Καλούδης είναι ιδιώτης ορθοπεδικός χειρούργος εδώ και 14 χρόνια. Μετά το ατύχημα, από το 2003 παρακολουθεί τακτικά τον ενάγοντα. Υιοθέτησε το περιεχόμενο των πιστοποιητικών που εξέδωσε ημερ. 6/2/04, Τεκμήριο 5, 20/9/04, Τεκμήριο 6 και 28/3/05, Τεκμήριο 7, αντίστοιχα. Τα παράπονα του ενάγοντα οφείλονταν σε δυστύχημα που είχε λίγες μέρες πριν τον επισκεφθεί. Πονούσε ράχη, οσφύ και αριστερή ποδοκνημική. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτολεξεί το περιεχόμενο του πιστοποιητικού ημερ. 6/2/04: «Ο ασθενής προσήλθε στο Ιατρείο με αυχεναλγία, ραχιαλγία, οσφυαλγία και αιμωδία δε κάτω άκρου. Κλινικά διαπιστώθηκε σπασμός τραπεζοειδούς μυός και άλγος κάμψης-έκτασης αυχένα. Διαπιστώθηκε υπαισθησία δε κάτω άκρου και άλγος στη ψηλάφηση της οσφύος περίπου στο ύψος του Ο3 καθώς και άλγος κάμψης έκτασης οσφύος. Χορηγήθηκε αντιφλεγμονώδης αναλγητική αγωγή και δόθηκαν οδηγίες για την τοποθέτηση μαλακού κολάρου αυχένα και έναρξη φυσιοθεραπείας. Λόγω εμμονής της αυχεναλγίας και της παρουσίας νυκτερινών αφυπνίσεων από πόνο στον αυχένα ο ασθενής υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία αυχένα. Από την εξέταση δεν φάνηκε κάταγμα ή κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου αυχένα. Μετά την εξέταση αυτή συνεχίστηκε η συντηρητική αγωγή. Παρούσα Κατάσταση: Ο ασθενής παρακολουθείται στο Ιατρείο ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Παρουσίασε σταδιακά βελτίωση από την περιοχή της σπονδυλικής στήλης και η αιμωδία δε κάτω άκρου έχει παρέλθει. Όμως η αυχεναλγία που εκλύεται κατά τις κινήσεις και ο σπασμός του δε τραπεζοειδούς εμμένουν με μειωμένη ένταση. Γνώμη: Από το ατύχημα η ζωή και η υγεία του ασθενούς μπήκε σε μεγάλο κίνδυνο. Ο ασθενής για τρεις μήνες και πλέον ταλαιπωρείται. Αναγκάστηκε να υποβληθεί σε εκτεταμένη περίοδο φυσιοθεραπείας με ελάχιστα αποτελέσματα. Η αυχεναλγία και ο σπασμός του τραπεζοειδούς εμμένει. Η κάκωση αυχένα αποτελεί σοβαρή κάκωση παρόλο που δεν έχει δείξει η μαγνητική τομογραφία κάταγμα ή κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου. Όπως είναι γνωστό, από τη διεθνή βιβλιογραφία και από τη συσσωρευμένη εμπειρία, η κάκωση αυχένα που επιμένει με πόνο για μακρό χρονικό διάστημα μετά από το ατύχημα αποτελεί αναπηρική κάκωση. Η αυχεναλγία αποτελεί μόνιμο φαινόμενο και οι ασθενείς με αυτές τις κακώσεις αναγκάζονται να κάνουν χρήση αναλγητικών-αντιφλεγμονωδών καθώς και να υποβάλλονται σε φυσιοθεραπεία με προσωρινή ανακούφιση και βελτίωση.» Στις 20/9/04 ο Μ.Ε.5 έδωσε συμπληρωματική γνωμάτευση, (Τεκμήριο 6) την οποία παραθέτω: «Ο ασθενής παρακολουθείται ανά τακτά χρονικά διαστήματα με επεισόδια αυχεναλγίας και οσφυαλγίας δε ισχιαλγίας. Οι επισκέψεις του ασθενή στο Ιατρείο έχουν αυξηθεί και η ένταση του πόνου έχει επιταθεί. Η ισχιαλγία είναι πρόσφατο φαινόμενο και η συμπτωματολογία είναι οργανικής αιτιολογίας γεγονός που υποδηλώνει πίεση οσφυϊκής ρίζας στην σπονδυλική στήλη. Η πίεση της οσφυϊκής ρίζας σημαίνει επιδείνωση της κλινικής εικόνας του τροχαίου ατυχήματος. Ακτινολογικά στον αυχένα ο ασθενής εμφανίζει οστεόφυτα σχηματισμοί οι οποίοι δεν υπήρχαν προ εξαμήνου. Η δημιουργία οστεοφύτων, όπως είναι γνωστό από τη βιβλιογραφία, είναι αποτέλεσμα αστάθειας στην περιοχή που εμφανίζονται. Επομένως τα οστεόφυτα στον αυχένα είναι αποτέλεσμα αστάθειας στην περιοχή αυτή που είναι απότοκο του τροχαίου ατυχήματος. Η κάκωση που υπέστη ο ασθενής στο τροχαίο ατύχημα ήταν βαρεία. Το συμπέρασμα συνάγεται από το γεγονός ότι ο ασθενής ακόμη ταλαιπωρείται και η κατάσταση του τόσο η κλινική όσο και η ακτινολογική επιδεινώνεται. Το τροχαίο ατύχημα έχει οδηγήσει τον ασθενή σε μερική αναπηρία της οποίας ο βαθμός θα αυξηθεί στο μέλλον. Η ποιότητα ζωής του ασθενή έχει επηρεαστεί και προβλέπεται στο μέλλον μόνιμος πόνος αυχένα και οσφύος. Ο μόνιμος πόνος αποτελεί αναπηρία και μειωμένο επίπεδο ποιότητας ζωής και μειωμένη απόδοση στην εργασία του.» Σύμφωνα με την τελική γνωμάτευση του Μ.Ε.5 ημερ. 28/3/05 (Τεκμήριο 7) ο ενάγοντας πάσχει από αυχεναλγία και οσφυαλγία δε ισχιαλγία. Τα ενοχλήματα είναι μόνιμα και είναι αναγκαία η τακτική χρήση αναλγητικών και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων. ΄Όπως το Τεκμήριο 7 αναφέρει επί λέξει: «Βάση της τακτικής παρακολούθησης και της χρονιότητας της κατάστασης η πάθηση του ασθενή μόνιμη και δυνατότητα επιδείνωσης.» Σύμφωνα με το Μ.Ε.5 μετά την πάροδο των πρώτων ημερών αυτό που έμεινε ήταν η κάκωση του αυχένα αφού τα υπόλοιπα συμπτώματα πέρασαν. Η πιο πάνω κάκωση προκαλούσε πόνο στον αυχένα, μούδιασμα στο αριστερό χέρι και νυκτερινές αφυπνίσεις. Μέχρι και σήμερα ο ενάγοντας τον επισκέπτεται τακτικά με πόνο και μούδιασμα στον αυχένα και μούδιασμα στο αριστερό χέρι. Με τον πόνο στον αυχένα επηρεάζεται η ζωή του ασθενή, δυσκολεύεται να εργαστεί να κοιμηθεί κ.λ.π.. Τα οστεόφυτα που εμφανίστηκαν μεταγενέστερα στον αυχένα και δεν υπήρχαν στον αρχικό τραυματισμό είναι εμφανές σημάδι αστάθειας, έμμεσης απόδειξης ότι έσπασαν σύνδεσμοι. Τα οστεόφυτα συνιστούν δημιουργία νέων οστικών προεξοχών που δυνητικά μπορούν να επηρεάσουν τα νεύρα των χεριών κυρίως και σε δεύτερη φάση των ποδιών. Έλαβε τα λεφτά που αναφέρονται στο Τεκμήριο
13. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είδε τον ενάγοντα για πρώτη φορά στις 1/12/
14. Χρησιμοποίησε τις ακτινογραφίες του Νοσοκομείου. Δεν έβγαλε δικές του. Οι ακτινογραφίες δεν έδειξαν τίποτε παθολογικό. Κατά την επίσκεψη φορούσε κολάρο που του είχε συστηθεί πριν παρόλο που είχαν περάσει σχεδόν δύο μήνες. Συνέστησε να το συνεχίσει. Είδε κάποιες ακτινογραφίες στην πρώτη επίσκεψη αλλά δεν θυμόταν αν ήταν του Νοσοκομείου ή άλλου γιατρού, ο ίδιος έβγαλε ακτινογραφίες 6 μήνες μετά το ατύχημα. Όταν από την ακτινογραφία φανεί κάτι παθολογικό το σημειώνει στο computer αλλά δεν σημειώνει από πού προέρχονται οι ακτινογραφίες. Το MRI διετάχθη μεταξύ Δεκεμβρίου και Φεβρουαρίου και δεν έδειξε οτιδήποτε παθολογικό. Μέχρι το Φεβρουάριο εκτός από τον αυχένα τα άλλα ήταν καλά. Είχε χορηγήσει στον ασθενή αναλγητικά, αντιφλεγμονώδη και ενέσεις "B. Complex". Σε ερώτηση αν σε αγώνα μπάσκετ μπορεί να προκληθεί τέτοιος τραυματισμός του αυχένα απάντησε ότι τέτοιος τραυματισμός συνεπάγεται βία, στο μπάσκετ δε συνήθως οι τραυματισμοί αφορούν τα κάτω άκρα και τα χέρια. Σύμφωνα με τα αρχεία του τα οστεόφυτα τα ανακάλυψε στις 6/9/
15. Εκείνη τη μέρα έβγαλε ακτινογραφίες. Στις 7/1/04 που είχε δει τον ασθενή το MRI αυχένα που είχε φέρει μαζί του ήταν αρνητικό. Στις 15.9.2004 είχε βελτιωθεί ο αυχένας και ο ασθενής πονούσε τη μέση του και μούδιαζε το δεξί του πόδι. Είδε τον ασθενή πέντε φορές μετά τις 15.9.
16. Αρνήθηκε υποβολή ότι τα οστεόφυτα μπορούσαν να αναπτυχθούν σε οποιοδήποτε χρόνο, λόγω του νεαρού της ηλικίας του ενάγοντα. Αν το πρόβλημα ήταν γενετικό γιατί να μην υπάρχουν οστεόφυτα πριν 6 μήνες ή 9 μήνες, διερωτήθηκε ο μάρτυρας. Δεν ήταν γενετικό γιατί δεν υπήρχαν στις πρώτες ακτινογραφίες. Σε ερώτηση αν μπορεί να ήταν γενετικό και να αναπτύχθηκε μετά απάντησε «άλλο το γενετικό και άλλο προδιάθεση», εμφανίστηκαν το Σεπτέμβριο του 2004, αν υπήρχε προδιάθεση δεν μπορεί κανείς να το πει. Αρνήθηκε ότι τα οστεόφυτα μπορούσαν να αναπτυχθούν σε εκείνη την ηλικία ανεξάρτητα από το ατύχημα, «νέο παιδί, γιατί να αναπτύξει οστεόφυτα;» είπε χαρακτηριστικά. Αποκλείει να προκλήθηκαν από άλλο από το ατύχημα λόγο. Πριν το ατύχημα δεν υπήρχαν, ούτε τη μέρα του ατυχήματος. Τα οστεόφυτα μπορεί να εμφανιστούν πολύ σύντομα ή σε μακρύ χρονικό διάστημα. Σε υποβολή ότι τα συμπεράσματα του βασίζονται στις δηλώσεις του ασθενούς απάντησε ότι τους ασθενείς τους εξετάζει. Ο Μ.Ε.6, Νίκος Ιωάννου, είναι εγγεγραμμένος φυσιοθεραπευτής από το
17. Έκδωσε το Τεκμήριο 8, το οποίο υιοθέτησε στο οποίο αναφέρεται ότι ο ενάγοντας τον επισκέφθηκε στις 4/11/03 για φυσιοθεραπευτική αγωγή η οποία άρχισε την ίδια μέρα και ολοκληρώθηκε στις 10/2/
18. ΄Ολες οι συνεδρίες ήταν 47 και ο Μ.Ε.6 εισέπραξε £
19. Κατά το 2005 ο ενάγοντας τον επισκέφθηκε περίπου 10-15 φορές. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Ε.6 ανέφερε ότι τον ενάγοντα τον παρέπεμψε κοντά του ο Μ.Ε.
20. Δεν θυμόταν αν ο ενάγοντας φορούσε κολάρο στις 4.11.
21. Ο Μ.Ε.7 ήταν ο Κωνσταντίνος Πούγιουρος, νευρολόγος στο Απολλώνειο ιδιωτικό Νοσοκομείο. Αναφέρθηκε στην πείρα του και στα προσόντα του. Στις 27/5/06 εξέτασε τον ενάγοντα ο οποίος παραπέμφθη κοντά του για νευροφυσιολογικό έλεγχο στο αριστερό χέρι δηλαδή νευρογράφημα και ηλεκτρομυογράφημα που δείχνουν τη ζημιά σε κάποιο νεύρο ή μυ. Κατέθεσε αντίγραφο της έκθεσης του, Τεκμήριο
22. Εξήγησε τη μέθοδο του νευρογραφήματος και ηλεκτρομυογραφήματος και τα ευρήματα του τα οποία ήταν «ήπια πίεση αριστερού μέσου νεύρου στον καρπό και χρόνια ριζιτική βλάβη της ρίζας Α7 της αυχενικής μοίρας». Σε ερώτηση αν η βλάβη ήταν εκ γενετής απάντησε «εμείς μπορούμε να διαγνώσουμε το είδος της βλάβης, την αιτία της βλάβης μπορούμε μόνο να την πιθανολογήσουμε». Υπάρχει απόδειξη για £60 που τον πλήρωσε ο ενάγοντας (Τεκμήριο 12). Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι από την συγκεκριμένη εξέταση δεν μπορεί να εξακριβωθεί η ύπαρξη οστεοφύτων. Τα δύο πιο πάνω ευρήματα είναι ανεξάρτητα μεταξύ τους. Στην ίδια κατάσταση με τον αριστερό καρπό ήταν και ο δεξιός, πιθανότατα λόγω της κακής χρήσης του χεριού λόγω της αυχεναλγίας. Ο Μ.Υ.1 ήταν ο Στέλιος Καζέλης υπεύθυνος του Τμήματος Απαιτήσεων Ασφαλιστικής Εταιρείας. Είχε ειδοποιηθεί από τον εναγόμενο, ασφαλισμένο κοντά τους, αναφορικά με το δυστύχημα. Ο Μ.Υ.1 μίλησε με τον ενάγοντα και έκλεισαν ραντεβού. Στις 22/10/03 συναντήθηκαν και ο ενάγοντας δεν φορούσε κολάρο. Συζήτησαν για την απαίτηση για το όχημα, δεν του ανέφερε απαίτηση για τραύματα. Όταν τον είδε δεν του φάνηκε να ήταν τραυματισμένος ούτε και στα έντυπα απαίτησης που συμπλήρωσε ο εναγόμενος υπήρχε σημείωση για τραυματίες. Η απαίτηση του ενάγοντα ήταν για Λ.Κ.3.
23. Άκουσε για την απαίτηση για τον τραυματισμό μετά από περίπου ένα μήνα όταν μίλησε με τον ενάγοντα για τις ζημιές του αυτοκινήτου και ο τελευταίος του ανέφερε ότι ήταν τραυματίας και θα απευθυνόταν σε δικηγόρο. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι εργαζόταν στην Ασφαλιστική Εταιρεία «Ecclesiastical», η οποία έχει φύγει από την Κύπρο, τα κεντρικά γραφεία της οποίας βρίσκονται στην Αγγλία. Αρνήθηκε υποβολή ότι ψεύδεται ότι ο ενάγοντας δεν του ανέφερε οτιδήποτε για τον τραυματισμό. Δεν του ανέφερε αλλά ούτε είχε ορατά σημεία τραυματισμού για να τον κάνει να υποψιαστεί. Ο Μ.Υ.2, Μάριος Χ''Χάννας είναι χειρούργος ορθοπεδικός. Ειδικεύτηκε στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης και από το 1992 εργάζεται ως ορθοπεδικός. Εξέτασε τον ενάγοντα στις 30.5.2006, 5.6.2006 και 9.6.2006, τον οποίο παρέπεμψε για ηλεκτρομυογράφημα, MRI αυχενικής μοίρας και MR αγγειογραφία. Στην έκθεση του, Τεκμήριο 18 η γνώμη του ήταν η ακόλουθη: «Ο κύριος Βικεντίου εκ της διερεύνησης που του έγινε δεν παρουσιάζει καμία ανατομική βλάβη σε σχέση με το R.T.A. Τόσο το σύνδρομο της 7ης αυχενικής πλευράς όσο και το σύνδρομο του προσθίου σκαληνού μυός είναι εκ γενετής σύνδρομα και εμφανίζουν συμπτωματολογία περίπου μετά το 25ο έτος της ηλικίας του ανθρώπου συνήθως εκ των νεύρων και κυκλοφοριακές διαταραχές.» Δεν βρήκε να υπάρχουν οστεόφυτα. Τα ευρήματα του δεν έχουν σχέση με το οδικό δυστύχημα. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπήρχαν ανατομικές βλάβες συνεπώς το ατύχημα δεν ήταν σοβαρό. Το σύνδρομο της 7ης αυχενικής πλευράς είναι συγγενής παραμόρφωση. Η ριζοπάθεια C7 είναι χρόνια αφού, όπως εξήγησε, επί λέξει: «χρόνια ριζοπάθεια χρειάζεται τουλάχιστον 24 μήνες και άνω μετά από έναν τραυματισμό μιας ρίζας για να ονομαστεί χρόνια ριζοπάθεια εκ του ηλεκτρομυογραφήματος του οποίου έκανε 2 - 3 μήνες μετά νομίζω; Κάπου τζιαμαί μετά το δυστύχημα, συνεπώς είναι χρόνια.» Κατέθεσε το Τεκμήριο 19, ημερομηνίας 23.12.
24. Οι εξετάσεις δεν έδειξαν οστεόφυτα επειδή δεν υπήρχε ανατομική βλάβη, ούτε καν οίδημα δεν έδειξε το M.R.I.. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Υ.2 ανέφερε ότι δεν είπε ότι η ριζοπάθεια C7 ήταν εκ γενετής αλλά ότι προϋπήρχε του ατυχήματος. Στο MRI φαίνονται όλες οι οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις, όπως τα οστεόφυτα. Κατέθεσε MRI, ημερ. 23/12/03 τόσο της αυχενικής όσο και της οσφυϊκής μοίρας σύμφωνα με το οποίο δεν παρατηρείται στένωση σπονδυλικού σωλήνα της αυχενικής και οσφυϊκής μοίρας, κοίλη μετοσπονδύλιου δίσκου ή οποιαδήποτε ανωμαλία στο νωτιαίο μυελό. Δεν παρατηρείται αφυδάτωση σε κανένα μεσοσπονδύλιο δίσκο. Όλα τα τρίματα από 40 αυχενικό μέχρι πρώτο θωρακικό εμφανίζονται ανέπαφα. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν και να εξετάσω τη μαρτυρία τους και καταλήγω στα πιο κάτω: Ο Μ.Ε.1 εξεταστής της υπόθεσης μου έκανε καλή εντύπωση. Μου έδωσε την εντύπωση αντικειμενικού εξεταστή του δυστυχήματος και τον δέχομαι ως αξιόπιστο μάρτυρα. Σημειώνω ότι η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο κατά την αντεξέταση του. Οι αμφισβητήσεις της υπεράσπισης επί των συνθηκών του δυστυχήματος ήταν νεφελώδεις. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ως αξιόπιστη. Η μαρτυρία των Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 ήταν στην ουσία παραδεκτή. Την αποδέχομαι. Ο Μ.Ε.4 μου έκανε καλή εντύπωση και τον δέχομαι ως αξιόπιστο μάρτυρα. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του γύρω από τον τρόπο που συνέβη το δυστύχημα, η οποία ήταν σαφής και σταθερή και ουδόλως κλονίστηκε αφού δεν αμφισβητήθηκε σε γενικές γραμμές κατά την αντεξέταση. Η υποβολή προς το μάρτυρα ότι οδηγούσε με 80 ΧΑΩ δεν βρίσκει έρεισμα στην ενώπιον μου μαρτυρία και παρέμεινε μετέωρη. Ας σημειωθεί ότι ο εναγόμενος δεν κλήθηκε να καταθέσει, για να αναφέρει πώς έλαβε χώρα το δυστύχημα. Η μαρτυρία του Μ.Ε.4 συνάδει με την πραγματική μαρτυρία, η οποία, όπως έχει νομολογηθεί, αποτελεί ασφαλή οδηγό της κρίσης της αξιοπιστίας του. Όσον αφορά τη μαρτυρία του Μ.Ε.4 σε σχέση με τις σωματικές βλάβες που υπέστη αναφέρω τα ακόλουθα: Δεν δέχομαι τη μαρτυρία του περί «φρικτών» πόνων τη νύχτα και περί δυσκολίας στη δουλειά σε βαθμό που μπορεί να χάσει τη δουλειά του αφού βρίσκω ότι σε αυτό το μέρος της μαρτυρίας του ήταν υπερβολικός. Να προσθέσω ότι η μαρτυρία του αξιόπιστου Μ.Ε.5 δεν συνηγορεί υπέρ του πιο πάνω βαθμού των πόνων και της δυσκολίας στην εργασία. Ο ίδιος δε ο Μ.Ε.4 ανέφερε σε σχέση με τη δουλειά του ότι προσέλαβαν βοηθό. Την υπόλοιπη μαρτυρία του Μ.Ε.4 για την ταλαιπωρία που υπέστη και υφίσταται συνεπεία του τραυματισμού του την αποδέχομαι. Εξάλλου η πιο πάνω μαρτυρία του δεν κλονίστηκε στην ουσία της παρά τη μακρά αντεξέταση του. Ο Μ.Ε.5, μου έκανε καλή εντύπωση και τον δέχομαι ως αξιόπιστο μάρτυρα. Η μαρτυρία του ήταν σαφής και παρέμεινε στην ουσία της αναντίλεκτη. Τα ευρήματα του καθίστανται ευρήματα του Δικαστηρίου. Αξίζει να σημειωθεί ότι η υπεράσπιση δεν υπέβαλε στο γιατρό ότι ο Μ.Ε.4 δεν εμφάνιζε οστεόφυτα (ως ήταν η θέση του Μ.Υ.2). Σε κανένα δε σημείο της μαρτυρίας του δεν του υπεβλήθη ευθέως ότι η κατάσταση του Μ.Ε.4 προϋπήρχε του ατυχήματος, ως ήταν η βασική θέση της υπεράσπισης. Ο Μ.Ε.6 μου έκανε καλή εντύπωση, αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Ο Μ.Ε.7 μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Αποδέχομαι τα ευρήματα του, τα οποία εξάλλου δεν αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση. Δεν αποδέχομαι όμως το μέρος της μαρτυρίας του ότι η πίεση των μέσων νεύρων του αριστερού και δεξιού καρπού προκλήθηκε από την κακή χρήση των χεριών λόγω της αυχεναλγίας, το οποίο βασίζετο σε πιθανολόγηση, αφού όπως ο ίδιος ο μάρτυρας εξήγησε κατά την κυρίως εξέταση του την αιτία της βλάβης μπορεί μόνο να την πιθανολογήσει. Ο Μ.Υ.1 δεν μπορώ να πω ότι δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Κρίνω όμως ότι η μαρτυρία του δεν προσθέτει τίποτε στην υπόθεση της υπεράσπισης. Η μαρτυρία του ότι ο Μ.Ε.4 δεν του φάνηκε τραυματισμένος είναι μηδαμινής αξίας αφού δεν προκύπτει από την ενώπιον μου μαρτυρία ότι οι τραυματισμοί του Μ.Ε.4 ήταν εμφανείς. Μηδαμινής αξίας είναι και η μαρτυρία του ότι ο Μ.Ε.4 δεν του ανέφερε οτιδήποτε για τραύματα, αφού προκύπτει από τη μαρτυρία του ότι η υπό αναφορά συζήτηση αφορούσε την απαίτηση για το αυτοκίνητο. Ο Μ.Υ.2 δεν μου έκανε καλή εντύπωση και απορρίπτω τη μαρτυρία του, η οποία ήταν συγκεχυμένη, ασαφής και δυσνόητη. Ο μάρτυρας απέτυχε να προμηθεύσει το Δικαστήριο με το αναγκαίο επιστημονικό υπόβαθρο με βάση το οποίο το Δικαστήριο να μπορεί να καταλήξει σε οποιαδήποτε δικά του συμπεράσματα. Η εξήγηση που έδωσε γιατί η ριζοπάθεια ήταν κατά την άποψη του χρόνια την οποία παραθέτω αυτούσια πιο πάνω στερείτο παντελώς επιστημονικού ή άλλου υπόβαθρου. Κρίνω δε σκόπιμο να αναφέρω ότι ενώ από το Τεκμήριο 18 προκύπτει ότι τα σύνδρομα ήταν, σύμφωνα με τη γνώμη του, εκ γενετής σύνδρομα κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι δεν είπε κάτι τέτοιο αλλά ότι προϋπήρχαν του ατυχήματος. Το Δικαστήριο με βάση την πιο πάνω αξιόπιστη μαρτυρία βρίσκει ότι στις 18.10.2003 ο ενάγοντας στην αγωγή 441/04, Μ.Ε.4, οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΝΧ731, ιδιοκτησία της ενάγουσας στην αγωγή 642/04 στη Λεωφόρο Χρίστου Αυξεντίου στην Ορόκλινη με ταχύτητα γύρω στα 50 ΧΑΩ με κατεύθυνση τη Λάρνακα. Ενώ βρισκόταν 10 μέτρα περίπου από το αλτ της εξόδου προς Ορόκλινη, είδε τον εναγόμενο ο οποίος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΕΖ730 να πετάγεται μπροστά του χωρίς να κάνει αλτ και χωρίς να έχει ελέγξει την τροχαία κίνηση στα δεξιά του να διασχίζει τη λωρίδα του, ανακόπτοντας την πορεία του με αποτέλεσμα να επέλθει σύγκρουση στο σημείο Χ του Τεκμηρίου
25. Όλα τα ευρήματα του εξεταστή της υπόθεσης επί του σχεδιαγράμματος, Τεκμήριο 1, οι ζημιές των δύο αυτοκινήτων καθώς και τα υπόλοιπα ευρήματα του που αφορούν τη σκηνή του δυστυχήματος καθίστανται ευρήματα του Δικαστηρίου. Ο ενάγοντας στην αγωγή 441/04 τραυματίστηκε. Αρχικά μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου του έβγαλαν ακτινογραφίες, μετά από κάποιες μέρες επισκέφθηκε το Δρ. Καλούδη με αυχεναλγία, ραχιαλγία, οσφυαλγία και αιμωδία δε κάτω άκρου. Σύμφωνα με την τελευταία εξέταση του Δρ. Καλούδη πάσχει από αυχεναλγία και οσφυαλγία δε ισχιαλγία. Τα ενοχλήματα του είναι μόνιμα και είναι αναγκαία η τακτική χρήση αναλγητικών και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων. Υπάρχει δυνατότητα επιδείνωσης. Η κάκωση του αυχένα προκαλεί πόνο στον αυχένα μούδιασμα στο αριστερό χέρι και νυκτερινές αφυπνίσεις. Τα πιο πάνω δυσκολεύουν τον ενάγοντα στην εργασία και στον ύπνο του. Ο ενάγοντας εμφάνισε οστεόφυτα έξι μήνες περίπου μετά το ατύχημα. Ο ενάγοντας φόρεσε κολάρο για 2 ½ περίπου μήνες, υπεβλήθη σε φυσιοθεραπεία από το Μ.Ε.6 και σταμάτησε να παίζει μπάσκετ. Έλειψε από τη δουλειά του για ένα μήνα. Σύμφωνα με το Μ.Ε.7, Κ. Πούγιουρο, νευρολόγο ο ενάγοντας παρουσιάζει «χρόνια ριζιτική βλάβη της ρίζας Α7 της αυχενικής μοίρας», Τεκμήριο
26. Σε αγωγή για αμέλεια το βάρος απόδειξης ότι κάποιος υπήρξε αμελής το φέρει ο διάδικος που προβάλλει τον εν λόγω ισχυρισμό (βλ. Σοφοκλέους v. Καλογήρου