GARRY LIONEL CHURCH κ.α. ν. CHRISTIANA ALEXANDROU ASSOCIATES LTD, Αρ. Αγωγής: 2307/04, 31 Οκτωβρίου 2007

(12)χρόνια από την ημέρα που υπογράφηκε η συμφωνία μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αγωγής και δεκαπέντε

(15)χρόνια μέχρι σήμερα η Εναγόμενη δεν μεταβίβασε την οικία στους Ενάγοντες. Για τούτο αξιώνουν (α) διάταγμα με το οποίο να διορίζεται η δικηγόρος Δημήτρια Κουκούνη ως το καταλληλότερο πρόσωπο για διενέργεια όλων των απαραίτητων πράξεων για έκδοση ξεχωριστού τίτλου εγγραφής της εν λόγω κατοικίας, ή (β) διάταγμα με το οποίο να διορίζεται οιονδήποτε πρόσωπο ως το καταλληλότερο για τον ίδιο σκοπό ή (γ) διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η Εναγόμενη εντός τακτής προθεσμίας να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας της αναφερθείσας κατοικίας. Επίσης διάταγμα ανάκτησης οιουδήποτε ποσού μέχρι ΛΚ5000 που ήθελε σπαταληθεί από το τυχόν διοριζόμενο πρόσωπο προς επίτευξη του πιο πάνω σκοπού. Οι Ενάγοντες για να αποδείξουν την υπόθεση τους πρόσφεραν την μαρτυρία του Ενάγοντα 1, ΜΕ6 και ακόμη πέντε

(5)άλλων ατόμων. Ήτοι του Μάριου Καρακόκκινου ΜΕ1 ο οποίος είναι προϊστάμενος του κλάδου αναγκαστικών πωλήσεων και επιβαρύνσεων στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας, του Νίκου Ηλιάδη ΜΕ4 ο οποίος είναι προϊστάμενος του κλάδου επιτόπιων ερευνών στο ίδιο Κτηματολόγιο, της Φρόσως Γεωργίου ΜΕ2 βοηθός επαρχιακός επόπτης, της Σμαράγδας Χ"Κωστή Τσιατινη, ΜΕ3, λειτουργός στην Πολεοδομία και την Δημήτρια Κουκούνη δικηγόρο, ΜΕ5. Η Εναγόμενη για την υπεράσπιση της κάλεσε ως ΜΥ1 τη Μάρω Ιακώβου ανώτερη τεχνικό στην Πολεοδομία και τον Κυριάκο Αλεξάνδρου ΜΥ2 ο οποίος είναι ένας εκ των μετόχων της Εναγόμενης. Κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκαν πενήντα εννέα

(59)τεκμήρια. Αναφορά σ΄ αυτά γίνεται από το Δικαστήριο κατωτέρω σχεδόν σ΄ όλα, χωρίς να σημαίνει ότι για όσα δεν γίνεται αναφορά δεν τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου. Πρέπει επίσης εξ΄ αρχής να αναφερθεί ότι σχεδόν για όλα τα τεκμήρια που κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει αμφισβήτηση ως προς την ύπαρξη τους. Η διαφορά έγκειται ως προς τη σημασία που τους αποδίδεται από τις δυο πλευρές για την δικαιολόγηση ή μη της θέσης που προώθησε η κάθε πλευρά για την ουσία της διαφοράς που δεν είναι άλλη παρά μόνο εάν η Εναγόμενη υπαίτια κατέστησε ανέφικτη τη δημιουργία ξεχωριστής εγγραφής ή από αμέλεια ή αδικαιολόγητα αρνείται να προβεί στις αναγκαίες ενέργειες για τη δημιουργία ξεχωριστής εγγραφής ή στα αναγκαία διαβήματα για την εξασφάλιση των απαιτούμενων από οποιοδήποτε εκάστοτε σε ισχύ νόμο πιστοποιητικών, αδειών ή εγκρίσεων για την δημιουργία ξεχωριστής εγγραφής της εν λόγω ιδιοκτησίας στο μητρώο του οικείου Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου. Δεν θα προβώ στην καταγραφή της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα όπως αυτή δόθηκε αφού αυτή έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και την έχει υπόψη του, αλλά θα καταγράψω τα γεγονότα που αποτελούν κοινό έδαφος ή που δεν αμφισβητήθηκαν όπως εξάγεται από την μαρτυρία και βέβαια αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου και στη συνέχεια θα αναφερθώ στα γεγονότα που υπάρχει αμφισβήτηση ή που δίνεται διαφορετική ερμηνεία, σημασία ή έννοια από τις δυο πλευρές. Μ΄ αυτά υπόψη προβαίνω στην εξιστόρηση των γεγονότων. Η Εναγόμενη είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος, ιδιοκτήτρια της ακίνητης ιδιοκτησίας με αριθμό εγγραφής 0/6724, Αρ. τεμαχίου 361, Φ/ΣΧ. 41/26 Τμήμα Ο, έκτασης 8 δεκάρια και 696 τετραγωνικά μέτρα, μερίδιο 166/180, τοποθεσία Βανέζης, κοινότητα Βορόκλινη, επαρχία Λάρνακα. Το υπόλοιπο μερίδιο ανήκει σε τρία άλλα άτομα, βλ. Τεκμήριο 3. Στις 9.11.90, βλ. Τεκμήριο 24, υποβλήθηκε αίτηση από τους ιδιοκτήτες για άδεια οικοδομής με σχέδια για ενιαία οικιστική ανάπτυξη δεκαέξι

(16)κατοικιών στο ανωτέρω ακίνητο. Η αίτηση αυτή έλαβε αριθμό φακέλου Β824/

1. Στις 30.11.90 υπεβλήθη στο Κτηματολόγιο Λάρνακας αίτηση για οριοθέτηση με υπενθυμητική επιστολή ημερ. 14.5.91, Τεκμήριο
2. Επειδή την 1.12.90 εφαρμόστηκε ο περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμος του 1990 στις 9.1.91 επιστράφηκαν τα σχετικά έγγραφα και σχέδια μ σχετική επιστολή του Επάρχου Λάρνακας, Τεκμήριο 24, και με υπόδειξη να αποταθούν στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως Λάρνακας για εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας πριν αποταθούν και πάλι στο Γραφείο του Επάρχου για άδεια οικοδομής. Στις 23.1.91 στάληκε επιστολή στον Υπουργό Εσωτερικών, Τεκμήριο 25, όπως η αίτησης τους εξετασθεί με το παλαιό καθεστώς, ήτοι με βάση του περί Οδών και Οικοδομών Νόμο Κεφ.96 και αφού έλαβαν την επιστολή ημερ. 4.7.91 ότι μελετάται το αίτημα τους, βλ. Τεκμήριο 26 στη συνέχεια αφού εγκρίθηκε το αίτημα τους στις 20.9.91 εκδόθηκε άδεια οικοδομής με αριθμό 08765 στην Β824/90 σύμφωνα με το Κεφ. 96 στις 24.9.01, Τεκμήριο
3. Στις 24.6.92 οι Ενάγοντες υπέγραψαν συμφωνία αγοράς της αναφερθείσας κατοικίας από την Εναγόμενη την οποία κατέθεσαν στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας στις 21.8.92 για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης σύμφωνα με το Κεφ. 232, Τεκμήριο
4. Βλέπε επίσης Τεκμήριο 2 που φαίνονται οι λεπτομέρειες ακινήτων. Σε κάποιο στάδιο επειδή δεν υπήρχε ζήτηση για τις δεκαέξι

(16)διώροφες κατοικίες απεφάσισε η Εναγόμενη να αλλάξει την ανάπτυξη σε τριάντα δυο

(32)μονάδες, ήτοι οκτώ

(8)διώροφες κατοικίες και είκοσι τέσσερα

(24)διαμερίσματα. Έτσι στις 16.3.1995 υπέβαλε νέα σχέδια για τριάντα δυο

(32)μονάδες και στις 10.4.1995 αιτήθηκε την έκδοση πολεοδομικής άδειας γι΄ αυτές τις μονάδες η οποία έλαβε τον αριθμό ΛΑΡ 334/95 σύμφωνα με την γνωστοποίηση λήψης της πολεοδομικής αίτησης ημερ. 15.5.1995, Τεκμήριο

1. Στις 23.11.1995 η πολεοδομική αίτηση απορρίφθηκε αφού πλέον άλλαξε ο συντελεστής δόμησης από 25% που ήταν προηγουμένως όταν εκδόθηκε η άδεια οικοδομής 08765 με τον φάκελο Β824/90, σε 20%. Στις 22.12.1995 η Εναγόμενη με αίτηση της προς τον Υπουργό Εσωτερικών ζήτησε την έκδοση πολεοδομικής άδειας κατά παρέκκλιση, Τεκμήριο
2. Αφού έλαβε την επιστολή ημερ. 31.1.1996 από τον Υπουργό Εσωτερικών ότι η αίτηση της εξετάζεται, Τεκμήριο 30, και στις 4.2.1996 η Πολεοδομία έδωσε θετική γνωμάτευση, στις 12.3.1996 το Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε την αίτηση της, και κοινοποιήθηκε σ΄ αυτή με επιστολή ημερ. 3.5.1996, Τεκμήριο
3. Η πολεοδομική άδεια ΛΑΡ 334/95 εκδόθηκε στις 5.8.1996, Τεκμήριο
4. Στις 11.11.1996 η Εναγόμενη με αίτηση της ζήτησε από τον Έπαρχο Λάρνακας την έκδοση καλυπτικής άδειας της άδειας Οικοδομής Β824/90, Τεκμήριο
5. Ο Έπαρχος Λάρνακας με επιστολή του ημερ. 7.1.1997 ανάφερε ότι η αίτηση της έλαβε τον αριθμό Β 5/97 και θα μελετάτο, Τεκμήριο
6. Αφού της ζητήθηκαν στις 27.3.1997 από την Πολεοδομία επιπρόσθετες μελέτες για τις επί πλέον κατοικίες όπως και στις 17.4.1997 επιπλέον τεχνικά στοιχεία, στις 10.12.1997 της στάληκε γνωστοποίηση λήψης πολεοδομικής αίτησης, Τεκμήριο
7. Στις 20.3.1998 γνωστοποιήθηκε στην Εναγόμενη η χορήγηση πολεοδομικής έγκρισης η οποία πλέον πολεοδομική άδεια είχε αριθμό ΛΑΡ/0334/95/Α, Τεκμήριο
8. Στις 19.11.1998 γνωστοποιήθηκε στην Εναγόμενη η καλυπτική άδεια οικοδομής Β5/97 (ΛΑΡ/0334/95/Α) Τεκμήριο 36 και αφού πληρώθηκαν τα νενομισμένα τέλη στις 20.4.99, Τεκμήρια 37 και 38, εκδόθηκε η καλυπτική άδεια οικοδομής Β5/97 ημερ. 13.5.99 (ΛΑΡ/0334/95/Α) Τεκμήριο
9. Στις 19.7.99 η Εναγόμενη υπέβαλε υψομετρικά σχέδια για δημόσιους δρόμους, Τεκμήριο
10. Στις 26.7.1999 υπέβαλε αίτηση στην Πολεοδομική Αρχή για ανανέωση της πολεοδομικής άδειας, ή όπως την ονόμασε ο ΜΥ2 έκδοση πιστοποιητικού έναρξης εργασιών, της ΛΑΕ/0334/95/Α, Τεκμήριο 40 και στις 29.7.1999 καταβλήθηκαν τα τέλη για την άδεια, Τεκμήριο
11. Με επιστολή ημερ.30.7.1999 του Κτηματολογίου Λάρνακας ενημερώνεται η Εναγόμενη ότι η οριοθέτηση του αναφερθέντος τεμαχίου είχε συμπληρωθεί, Τεκμήριο
12. Την ίδια ημέρα, δηλαδή στις 30.7.1999, η Εναγόμενη με επιστολή της αιτείται ανανέωσης της καλυπτικής άδειας από το Συμβούλιο της Ορόκλινης η οποία έληγε στις 4.8.1999, Τεκμήριο
13. Στις 12.8.1999 εκδόθηκε το πιστοποιητικό έναρξης εργασιών της ΛΑΡ/0334/95, Τεκμήριο
14. Στις 24.8.1999 το Συμβούλιο Ορόκλινης ζητά επιπλέον έγγραφα για την ανανέωση της άδειας, Τεκμήριο 46 και αφού την 1.9.1999 , Τεκμήριο 47, επισυνάπτονται νέα υψομετρικά σχέδια για τους δρόμους και το πιστοποιητικό έναρξης εργασιών, στις 31.5.1999 της γνωστοποιείται η ανανέωση της άδειας οικοδομής, Τεκμήριο 48 και αφού πληρώνονται τα τέλη εκδίδεται η ανανέωση άδειας στις 8.6.2000, Τεκμήριο
15. Στις 14.8.2000 εκδίδεται και πάλι πιστοποιητικό έναρξης εργασιών για την άδεια ΛΑΡ/0334/95, Τεκμήριο 50 και στις 25.10.2000 της γνωστοποιείται η ανανέωση της άδειας οικοδομής Β5/97, Τεκμήριο
16. Εν τω μεταξύ με επιστολή της ημερ. 28.8.2000 η Εναγόμενη διαμαρτύρεται για την μη απάντηση του Συμβουλίου της Ορόκλινης για τα νέα υψομετρικά σχέδια των δρόμων που υπέβαλαν, Τεκμήριο
17. Με την ανανέωση της άδειας Β5/97, Τεκμήριο 53, στις 30.10.2000 ζητείται η κατασκευή οχετού. Στις 31.7.2001 αιτείται η Εναγόμενη πιστοποιητικό έναρξης εργασιών και πληροφορεί συνάμα την Πολεοδομία ότι συμπληρώθηκε το έργο πλην των δρόμων νότια και βόρεια του τεμαχίου, Τεκμήριο
18. Στις 30.8.2001 αιτείται ανανέωση της καλυπτικής άδειας οικοδομής Β5/97, Τεκμήριο 55 και με επιστολή ημερ. 10.9.2001 αιτείται το ίδιο πράγμα, Τεκμήριο
19. Στις 10.10.2001 γνωστοποιείται στην Εναγόμενη η έγκριση της ανανέωσης της άδειας οικοδομής, Τεκμήριο 57 και στις 18.10.2001 εκδίδεται, Τεκμήριο
20. Με επιστολή ημερ. 16.7.2002 η Εναγόμενη ενημερώνει τους αγοραστές ακινήτων στο αναφερθέν συγκρότημα την έναρξη των εργασιών του τελικού σταδίου, δηλαδή του δημόσιου δρόμου στην οδό Ποταμού Αμαζωνίου από την εταιρεία Χατζηχριστοφή Κονστρακτιον Λτδ και ότι αυτές θα διαρκέσουν τρεις

(3)μήνες περίπου, Τεκμήριο

1. Με επιστολή ημερ. 2.10.2003 το Συμβούλιο αποχέτευσης Λάρνακας ζητεί όπως συνδεθεί το έργο με το αποχετευτικό σύστημα σύμφωνα με τον τρόπο που υποδεικνύει. Στις 11.7.2004 η Εναγόμενη έστειλε επιστολή σε όλους τους αγοραστές με την οποία τους ανάφερε ότι υπάρχουν παράνομες κατασκευές που δεν συνάδουν με την πολεοδομική άδεια και πρέπει να επαναφέρουν τις κατοικίες στην αρχική τους θέση διαφορετικά αδυνατούν να υποβάλουν αίτηση για πιστοποιητικό έγκρισης και την ευθύνη θα την έχουν οι παρανομούντες. Στις 27.7.2004 αποστάληκε νέα επιστολή για το ίδιο θέμα με υπόδειξη ότι θα ληφθούν μέτρα εναντίον των παρανομούντων, Τεκμήριο
2. Τελικά με επιστολή του αρχιτέκτονα της Εναγόμενης Λάκη Αγαπίου, ημερ. 3.8.2004 Τεκμήριο 5, αφού πιστοποιείται ότι το συγκρότημα LARNACA BEACH MANSIONS με άδεια οικοδομής Β5/97 έχει αποπερατωθεί βάσει των σχεδίων και όρων της άδειας υπό την επίβλεψη του, ζητείται η έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης για το συγκρότημα. Προφανώς λόγω της απόρριψης της στις 22.2.05, υποβάλλεται στις 22.4.2005 νέα αίτηση για άδεια με αριθμό ΛΑΡ 460/05 με επισυναπτόμενα σχέδια στα οποία εμφαίνονται οι προσθηκομετατροπές, Τεκμήριο
3. Με επιστολή ημερ. 31.7.2006 γνωστοποιείται η άρνηση χορήγησης πολεοδομικής άδειας και η αίτηση ΛΑΡ 460/05 απορρίπτεται γιατί οι προσθηκομετατροπές στο συγκρότημα συνιστούσαν αύξηση του επιτρεπόμενου ποσοστού κάλυψης και συντελεστή δόμησης, Τεκμήριο 7 αλλά και το Τεκμήριο 8 που είναι πολύ σχετικό αφού αυτό αποτελεί την μελέτη που έγινε από την ΜΥ1 κατά την επιτόπια επίσκεψη και εξέταση στις 11.10.2005 του συγκροτήματος και στην οποία φαίνονται σε ποιες μονάδες υπήρχαν προσθηκομετατροπές. Στο Τεκμήριο 8 σημειώνεται ότι υπήρχε κάποια παρανομία στην οικία αριθμός 4 των Εναγόντων. Μετά την έγερση της παρούσας αγωγής η οποία καταχωρήθηκε στις 21.7.2004 η Εναγόμενη έστειλε επιστολή στους αγοραστές, ημερ. 15.6.2006, Τεκμήριο 19, της οποίας το περιεχόμενο είναι αυτόδηλο. Από τις επιτόπιες εξετάσεις ημερ. 11.10.2005 και εντεύθεν που έκανε η αρμόδια λειτουργός της Πολεοδομίας ΜΥ1 προκύπτει ότι στις περισσότερες μονάδες υπήρχαν μικρές ή σοβαρές παρανομίες, Τεκμήριο 21, 22, 8 αλλά και
4. Σοβαρές παρανομίες θεωρούνται αυτές που αλλάζουν τον συντελεστή δόμησης και κάλυψης, όπως είναι το κλείσιμο των βεράντων με τζαμαρία ή δημιουργία γκαράζ. Μικρές παρανομίες θεωρούνται αυτές που δεν αλλάζουν τον συντελεστή δόμησης και κάλυψης. Αυτές διαχωρίζονται σ΄ αυτές που δεν συνάδουν με την αισθητική του συνόλου της αρχιτεκτονικής, όπως είναι η στέγαση με τσιγγοκεράμιδο αντί πέργολας και ζητείται η κατεδάφιση τους και σ΄ αυτές που είναι ανεπαίσθητης μορφής όπως είναι ένα διαχωριστικό με παγδατί. Μετά από υπόδειξη άλλου αγοραστή, και αφού πήρε σχετικό έντυπο από την Εναγόμενη και συμβουλή των δικηγόρων τους οι Ενάγοντες 1 και 2 άνευ βλάβης των δικαιωμάτων τους συμπεριλαμβανομένων της παρούσας αγωγής υπέβαλαν αίτηση ημερ. 22.12.2006, Τεκμήριο 9, σύμφωνα με το άρθρο 12 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας τροποιητικού Νόμου 29

(1)/05 για χορήγηση Πιστοποιητικού Συμπλήρωσης Εργασιών. Σχετικός είναι και ο περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμος 229

(1)/04 που προβλέπει για το ειδικό πιστοποιητικό έγκρισης. Στην κατοικία τους οι Ενάγοντες, για το λόγο που εξήγησε ο Ενάγοντας 1 κατά την μαρτυρία του, στέγασαν την πισινή βεράντα με τσιγγοκεράμιδο αντί να κατασκευάσουν πέργολα, βλ. Τεκμήριο 21, το οποίο αποτελεί την έκθεση της ΜΥ1 την οποία ετοίμασε στις 16.5.07 μετά την επιτόπια επίσκεψη της στο συγκρότημα στις 7.5.2007 κατά την οποία διαπίστωσε ότι τέσσερεις

(4)αγοραστές αφαίρεσαν τις παρανομίες. Σε έρευνα που έγινε από την λειτουργό της Πολεοδομίας ΜΥ1 διαπιστώθηκαν οι δυο παρανομίες που αναφέρονται προηγουμένως στην κατοικία των Εναγόντων αλλά με την υπόσχεση που δόθηκε εκ μέρους τους ότι θα αίροντο συνεστήθη η έγκριση της αίτησης, Τεκμήριο 21. Επειδή όμως στις 7.5.2007 που προέβη για τελευταία φορά σε επιτόπια εξέταση στην κατοικία των Εναγόμενων αφαιρέθηκε μόνο το παγδατί και δεν πραγματοποιήθηκε η υπόσχεση δεν δόθηκε τελικά η έγκριση. Για να καταδειχθεί εκ μέρους των Εναγόντων ότι και αν ακόμη εγκρίνετο η αίτηση τους και παραχωρείτο το Πιστοποιητικό Συμπλήρωσης Εργασιών τούτο δεν θα οδηγούσε στην έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας για την κατοικία τους καταχωρήθηκαν ως Τεκμήρια 12, 13 και 14 σχετική αλληλογραφία λειτουργών του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και του Υπουργείου Εσωτερικών και της απάντησης αυτών σε άλλο αγοραστή κατοικίας στο ίδιο συγκρότημα στο οποίο εξηγείτο ότι ήταν αδύνατη η έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας. Αποκαλυπτικό της απόλυτης αρνητικής θέσης του διευθυντή του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας είναι το σημείωμα

(3)στο Τεκμήριο

1. Θα προχωρήσω τώρα να καταγράψω τα γεγονότα που αμφισβητούνται ή δίνεται διαφορετική ερμηνεία και τα ευρήματα μου περί τούτων αφού προηγουμένως αναφερθώ στην αξιοπιστία του κάθε μάρτυρα, με δείκτη μεταξύ άλλων την ειλικρίνεια τους, την ευθύτητα τους, την προσήλωση τους στην αλήθεια, την συμπεριφορά τους κατά την διάρκεια που έδιναν την μαρτυρία τους, το συμφέρον τους στην υπόθεση και την ευκαιρία που είχαν να λάβουν μέρος ή να διαδραματίσουν ρόλο στα γεγονότα. Ο ΜΕ1, Μάριος Καρακόκκινος, μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Ήταν ειλικρινής ευθύς και μάρτυρας της αλήθειας. Αποδέχομαι την μαρτυρία του. Η ΜΕ2, Φρόσω Γεωργίου, και αυτή μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Ήταν και αυτή ειλικρινής και ευθύς. Αποδέχομαι την μαρτυρία της. Η ΜΕ3, Σμαράγδα Χ"Κωστή Τσιατινη, μου έκανε καλή εντύπωση και μετέφερε στο Δικαστήριο την αλήθεια σ΄ ότι μπορούσε να γνωρίζει. Εκεί όμως που η μαρτυρία της στηρίζεται στις επιτόπιες εξετάσεις που έκανε η ΜΥ1 Μάρω Ιακώβου προτιμώ την μαρτυρία της ΜΥ1 επειδή αυτή γνωρίζει η ίδια τα γεγονότα ως το πρόσωπο που προέβη στις επιτόπιες εξετάσεις. Αποδέχομαι την μαρτυρία της με την επιφύλαξη που αναφέρομαι ανωτέρω. Ο ΜΕ4, Νίκος Ηλιάδης μου έκανε καλή εντύπωση. Ήταν ευθύς και μάρτυρας της αλήθειας. Αποδέχομαι την μαρτυρία του. Η ΜΕ5, Δημήτρια Κουκούνη, μου έκανε καλή εντύπωση. Ήταν ειλικρινής. Αποδέχομαι την μαρτυρία της. Ο ΜΕ6, Ενάγοντας 1 σε γενικές γραμμές μου έκανε καλή εντύπωση. Από την μαρτυρία απορρίπτω και δεν αποδέχομαι ότι η ΜΥ1 του ανάφερε κατά την επιτόπια επίσκεψη της στο συγκρότημα ότι η στέγαση που έκαναν με την Ενάγουσα 2 πάνω από την βεράντα της κατοικίας τους αρ.4 ήταν εντάξει και δεν χρειαζόταν να κατεδαφιστεί. Επίσης δεν αποδέχομαι ότι έρχεται σε αντίθεση με την μαρτυρία της ΜΥ1 για το λόγο ότι διέκρινα ότι προσπαθούσε να αποσείσει από τους ώμους του ίδιου και της Ενάγουσας 2 το βάρος, ευθύνη ή συνέπεια που θα μπορούσε να έχει η στέγαση της βεράντας με τσιγκοκεράμιδο και το παγδατί με τις αξιώσεις τους που ζητούν με την παρούσα αγωγή. Γι΄ αυτό το λόγο παρερμηνεύτηκε ή και διαστρεβλώθηκε η στάση της ΜΥ1 απέναντι στους Ενάγοντες όταν δεν κατέγραψε επί της εκθέσεως της την παρανομία επειδή της υποσχέθηκε ο Ενάγοντας 1 ότι θα την κατεδάφιζε με σκοπό να τους βοηθήσει και αντ΄ αυτού δεν τήρησε την υπόσχεση του με αποτέλεσμα να καταγραφεί η παρανομία αργότερα. Αποδέχομαι την μαρτυρία του όπως την έχω εξηγήσει ανωτέρω. Η ΜΥ1, Μάρω Ιακώβου μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Ήταν ευθύς και φιλαλήθης. Το γεγονός ότι δεν έγραψε στην έκθεση της, πράγμα που έκανε μετά με μολύβι, ότι στεγάσθη η βεράντα της κατοικίας 4, των Εναγόντων, με τσιγκοκεράμιδο και τούτο επειδή της υποσχέθηκε ο Ενάγων 1 ότι θα την κατεδάφιζε, για να βοηθήσει τους Ενάγοντες, δεν επηρεάζει ουδόλως την αξιοπιστία της αφού ο ίδιος ο Ενάγων ανάφερε ότι προέβη στην συγκεκριμένη κατασκευή η οποία δεν προβλέπετο στα σχέδια της κατοικίας
2. Αποδέχομαι την μαρτυρία του. Ο ΜΥ2, Κυριάκος Αλεξάνδρου, σε γενικές γραμμές μου έκανε καλή εντύπωση. Όμως η μαρτυρία ότι είχε προσωπικές επαφές με λειτουργούς αρμοδίων οργάνων που εκφράζουν άποψη για την ανέγερση οικοδομών δεν υποστηρίζεται από καμιά άλλη μαρτυρία ούτε και με κανένα άλλο τρόπο αλλά και ούτε έπεισε το Δικαστήριο περί τούτου και ως εκ τούτου δεν αποδέχομαι αυτή την μαρτυρία του. Ούτε αποδέχομαι ότι δεν γνώριζε για την κατασκευή του οχετού αφού τούτο καταδεικνύεται από τους όρους 6, 8, 14 του παραρτήματος 1 του Τεκμηρίου 4 που προβλέπουν για την κατασκευή των διαφόρων οχετών. Δεν αποδέχομαι επίσης τη θέση όπως την εξέφρασε για τους λόγους αργοπορίας των δρόμων και ότι δεν υπήρχε πρόβλημα με υγειονομικούς όρους που τέθηκαν στην άδεια αφού τούτο αναφέρθηκε στην μαρτυρία της ΜΕ
3. Επίσης οποιαδήποτε μαρτυρία του έρχεται σε αντίθεση με την μαρτυρία της ΜΕ2, ΜΕ3 και της ΜΥ1 δεν την αποδέχομαι. Επομένως αποδέχομαι την μαρτυρία του ως πιο πάνω αναφέρεται. Δεν αποτελεί μεμπτή προσέγγιση η αποδοχή μέρους και η απόρριψη άλλου μέρους μαρτυρίας ενός μάρτυρα βλ. SAADE v. ZEINI

(2005)1 ΑΑΔ 1485. Έτσι με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση μου και συνεχίζοντας την καταγραφή των ευρημάτων μου διαπιστώνω ότι χρειάστηκαν περί τα δώδεκα

(12)χρόνια να αποπερατωθεί ολόκληρο το συγκρότημα και τούτο με ελλείψεις όπως τις υγειονομικούς όρους που αφορούν την πισίνα. Στις περισσότερες κατοικίες και διαμερίσματα στο συγκρότημα έγιναν προσθηκομετατροπές από τους αγοραστές. Για οκτώ

(8)περίπου χρόνια η Εναγόμενη δεν ενδιαφέρθηκε να πληροφορηθεί για την τύχη της αίτησης για οριοθέτηση του ακινήτου επί του οποίου ανεγέρθηκαν οι οικοδομές. Δεν κατασκεύασε ένα οχετό και οι δρόμοι κατασκευάσθηκαν περί τα δέκα

(10)χρόνια μετά την λήψη της πρώτης άδειας οικοδομής. Πέραν κάποιων επιστολών, η Εναγόμενη δεν έλαβε ουσιαστικά μέτρα εξαναγκασμού των αγοραστών, όπως δικαστικά μέτρα, για απομάκρυνση των προσθηκομετατροπών που έγιναν στις πλείστες των κατοικιών από τους αγοραστές. Από την ανάγνωση της Έκθεσης Απαίτησης (Ε/Α) καταδεικνύεται ότι οι Ενάγοντες προβάλλουν τον ισχυρισμό (παρ.7, 8 και 9 της Ε/Α) ότι η κατοικία αρ. 4 αλλά και ολόκληρο το συγκρότημα αποπερατώθηκε πλήρως το

1. Η μαρτυρία που πρόσφερε ο Ενάγοντας 1 ότι οι Ενάγοντες έλαβαν κατοχή της κατοικίας αρ.4 τον Οκτώβρη του 1993 και η οποία δεν αμφισβητήθηκε, αποδεικνύει ότι η κατοικία αρ.4 αποπερατώθηκε κατά ή περί τον Οκτώβρη του
2. Δεν δόθηκε μαρτυρία ότι ολοκληρώθηκε όλο το συγκρότημα το
3. Ο ισχυρισμός αυτός που προβάλλεται στις παρ. 7 και 9 της Ε/Α έτυχε της άρνησης της Εναγόμενης, έστω και κατά γενικό τρόπο, στην παρ.5 της Ε/Υ και οι Ενάγοντες όφειλαν να τον αποδείξουν με μαρτυρία κάτι όμως το οποίο δεν έπραξαν. Ένα στοιχείο όμως που συνηγορεί ότι δεν αποπερατώθηκε ολόκληρο το συγκρότημα το 1993 είναι το γεγονός ότι στις 16.6.95 η Εναγόμενη υπέβαλε νέα σχέδια και από δεκαέξι

(16)κατοικίες που ήταν τα αρχικά σχέδια και η έκδοση γι΄ αυτές της πρώτης άδειας στις 20.9.91, Τεκμήριο 27, ζητούσε την έγκριση για τριάνταδυο

(32)μονάδες ήτοι οκτώ

(8)διώροφες κατοικίες και εικοσιτέσσερα

(24)διαμερίσματα για τα οποία εκδόθηκε σχετική πολεοδομική άδεια στις 5.8.95 και άδεια οικοδομής στις 19.11.98, Τεκμήριο 36. επομένως ο ισχυρισμός ότι αποπερατώθηκε ολόκληρο το συγκρότημα το 1993 δεν ευσταθεί. Ένας άλλος ισχυρισμός ο οποίος προβάλλεται στην παρ.16 της Ε/Α είναι ότι όλο το κτιριακό συγκρότημα που αναγέρθηκε, κτίστηκε βάσει του νόμου και δεν έγιναν υπερβάσεις ή παρανομίες στον συντελεστή δόμησης ή κάλυψης και εύκολα δύναται να εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος για την κατοικία αρ.4 των Εναγόντων. Αν ληφθεί υπόψη ότι η αγωγή καταχωρήθηκε στις 21.7.04 και ότι η Εναγόμενη στις 11.7.04 έστειλε επιστολή που καλούσε τους αγοραστές να επαναφέρουν τις κατοικίες τους στην αρχική τους κατάσταση ως επίσης και την μαρτυρία της ΜΥ1 που ανάφερε ότι οι παρανομίες έγιναν πριν από πέντε

(5)έτη περίπου, εξάγεται αβίαστα το συμπέρασμα ότι όταν καταχωρείτο η αγωγή υπήρχαν ήδη οι παρανομίες των προσθηκομετατροπών που διαπίστωσε η ΜΥ1 όταν προέβηκε στην επιτόπια εξέταση των κατοικιών. Επομένως δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός τούτος της παρ. 16 της Ε/Α. Εάν πάλι με τον ισχυρισμό της παρ.16 της Ε/Α εννοείται ότι το συγκρότημα ανεγέρθηκε σύμφωνα με το νόμο από την Εναγόμενη, τότε της προσφέρει άλλοθι ως προς τούτο, και συνάμα αφού δεν αναφέρεται πουθενά στην Ε/Α ότι έγιναν παρανομίες από τους αγοραστές αποκλείονται οι Ενάγοντες από το να προσφέρουν αντίθετη μαρτυρία. Το Δικαστήριο δε ακολουθώντας την πάγια νομολογία δεν λαμβάνει υπόψη την μαρτυρία αυτή αφού η δίκη τροχιοδρομείται επί των εγγράφων προτάσεων βλ. Courtis and others v. Iasonides

(1970)1 CLR 180, Loucaides v. C.D.Hay and Sons Ltd

(1971)1 CLR 134, Παπαγεωργίου ν. Κλαππα

(1991)1 ΑΑΔ 24, Βραχίμης ν. Κουλουμπρή

(1992)1 ΑΑΔ 836, Καζάκου ν. Αβρααμίδου

(2000)1 ΑΑΔ 1642, Αθηνοδώρου κ.ά. ν. Κωνσταντίνου

(2000)1 ΑΑΔ 615 και Μελάς ν. Κυριάκου

(2003)1 ΑΑΔ 835. Όμως η Υπεράσπιση πρόβαλε το θέμα των παρανομιών εκ μέρους της πλειοψηφίας των αγοραστών ως ένα από τους λόγους, για τους οποίους δεν έχει ευθύνη, εξ΄ αιτίας των οποίων δεν κατέστη δυνατή η δημιουργία ξεχωριστής εγγραφής. Για τούτο ως προς αυτή την πτυχή και από αυτή την σκοπιά και θέση της Υπεράσπισης εξετάζεται και σχολιάζεται από το Δικαστήριο. Θα πρέπει επίσης να λεχθεί ότι στην παρ.10 α,β,γ και δ που καταγράφονται οι λεπτομέρειες της υπαίτιας συμπεριφοράς, παραλείψεων, αμέλειας και αδικαιολόγητης άρνησης της Εναγόμενης να προβεί στην δημιουργία ξεχωριστής εγγραφής της κατοικίας αρ. 4 στους Ενάγοντες, ουσιαστικά καταγράφεται το άρθρο 3, όπως τροποποιήθηκε, του Κεφ.232 και δεν αναφέρονται λεπτομέρειες της συμπεριφοράς, παραλείψεων, αμέλειας και άρνησης. Δεν ζήτησε όμως η Εναγόμενη με αίτηση τέτοιες λεπτομέρειες. Έτσι οι Ενάγοντες, πρόσφεραν μαρτυρία που κατά την άποψη της θεμελιώνουν τις πιο πάνω συμπεριφορές της Εναγόμενης. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς των παρ. 2 και 3 της Ε/Α που σχετίζονται με συμφωνία ή συμφωνίες της Εναγόμενης ως συνιδιοκτήτρια με τους άλλους τρεις συνιδιοκτήτες δεν δόθηκε καμιά μαρτυρία πέραν των όσων εξάγονται από τα τεκμήρια που κατατέθηκαν και τα όσα ανάφερε ο ΜΥ2 που εν πάση περιπτώσει δεν φανερώνουν τις λεπτομέρειες των μεταξύ τους συμφωνηθέντων ως προβάλλονται στις παρ. 2 και 3 της Ε/Α. Η Εναγόμενη στην παρ.1 της Έκθεσης Υπεράσπισης (Ε/Υ) εγείρει προδικαστική ένσταση ότι η αγωγή ηγέρθηκε πρόωρα. Όμως τελικά δεν προωθήθηκε αυτή η θέση και ως εκ τούτου θα πρέπει να θεωρηθεί ότι εγκαταλείφθηκε. Όπως και να έχει, η θέση αυτή δεν μπορεί να βρει απήχηση αφού σύμφωνα με την υπόθεση Γεώργιος Νικολάου κ.ά. ν. Ανδρέα Κουκούνη κ.ά.

(1999)1 ΑΑΔ 1578 οι διατάξεις του νόμου 96

(1)/97 είναι δικονομικής φύσεως και όχι ουσιαστικού δικαίου. Επίσης η όποια αναφορά έγινε ή αφέθηκε να νοηθεί ότι το πωλητήριο έγγραφο μεταξύ των Εναγόντων και της Εναγόμενης τερματίστηκε δεν μπορεί να τύχει εξέτασης αφού ένας τέτοιος ισχυρισμός δεν προβάλλεται στην Ε/Υ. Το ερώτημα όμως είναι αν σύμφωνα με όλα τα ευρήματα του Δικαστηρίου η συμπεριφορά της Εναγόμενης είτε από παραλείψεις της είτε από ενέργειες της συνιστά συμπεριφορά που εμπίπτει στην έννοια του άρθρου 3 του Κεφ.232 επί του οποίου στηρίζουν οι Ενάγοντες την απαίτηση τους και αξιώνουν διατάγματα ως το αιτητικό της Έκθεσης Απαίτησης τους. Το άρθρο 3 του Περί Πωλήσεως (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου Κεφ.232 ως τροποποιήθηκε με τον Ν.96

(1)/97 προνοεί: Άρθρο 3

(1)Ανεξάρτητα ........ «Νοείται περαιτέρω ότι, όταν η ακίνητη ιδιοκτησία που πωλείται με σύμβαση αποτελείται από τμήμα (άλλο από εξ αδιαιρέτου μερίδιο) ακίνητης ιδιοκτησίας του πωλητή και ο πωλητής υπαιτίως καθιστά ανέφικτη τη δημιουργία ξεχωριστής εγγραφής ή αμελεί ή αδικαιολόγητα αρνείται να προβεί στις αναγκαίες ενέργειες για τη δημιουργία ξεχωριστής εγγραφής ή στα αναγκαία διαβήματα για την εξασφάλιση των απαιτούμενων από οποιοδήποτε εκάστοτε σε ισχύ νόμο πιστοποιητικών, αδειών ή εγκρίσεων για τη δημιουργία ξεχωριστής εγγραφής της εν λόγω ιδιοκτησίας στο μητρώο του οικείου Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, το δικαστήριο δύναται με διάταγμά του- (

1. i)Να διατάξει τον υπόχρεο πωλητή να πράξει τούτο μέσα σε τακτή προθεσμία που το Δικαστήριο κρίνει εύλογη υπό τις περιστάσεις· ή (
2. ii)Να διορίσει οποιοδήποτε άλλο κατάλληλο κατά την κρίση του πρόσωπο με εξουσιοδότηση να υπογράφει για λογαριασμό και στο όνομα του υπόχρεου πωλητή κάθε αναγκαία αίτηση ή έγγραφο ή να προβεί σε οποιαδήποτε άλλη πρόσφορη και αναγκαία ενέργεια η οποία νομικά μπορούσε και θα έπρεπε να γίνει από τον πωλητή με σκοπό τη δημιουργία της ξεχωριστής εγγραφής στο μητρώο του οικείου Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου: Νοείται έτι περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δύναται, έπειτα από αίτηση οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου προσώπου, να διατάξει την αντικατάσταση του υπόχρεου πωλητή ή του διορισθέντος δυνάμει της υποπαραγράφου (
3. ii)προσώπου για λόγους αμέλειας ή παράλειψης εκτέλεσης των καθηκόντων του ή λόγω σωματικής ή διανοητικής ανικανότητάς του να εφαρμόσει το διάταγμα του Δικαστηρίου ή για οποιαδήποτε άλλη αιτία που το Δικαστήριο θεωρεί εύλογη ή να εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα θεωρεί αναγκαίο ή εύλογο υπό τις περιστάσεις.»·και «

(2)Κατά την έκδοση διατάγματος δυνάμει της δεύτερης επιφύλαξης του εδαφίου

(1), το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του το περιεχόμενο του πωλητήριου εγγράφου, τη φύση, τη χρήση και την έκταση της ακίνητης ιδιοκτησίας η οποία έχει πωληθεί, το στάδιο αποπεράτωσης των κατασκευαστικών εργασιών και οποιεσδήποτε άλλες σχετικές συνθήκες και προβαίνει, όπως κρίνει δίκαιο και πρέπον, σε έκδοση διαταγής ως προς τα έξοδα που απαιτούνται για την εξασφάλιση των απαιτούμενων πιστοποιητικών, αδειών και εγκρίσεων σύμφωνα με τη δεύτερη επιφύλαξη του εδαφίου

(1): Νοείται ότι το πρόσωπο, πλην του υπόχρεου πωλητή, το οποίο δυνάμει του διατάγματος έχει καταβάλει τις δαπάνες και τα έξοδα που απορρέουν από την υλοποίησή του αποκτά δικαίωμα αγωγής για τις καταβληθείσες δαπάνες εναντίον του υπόχρεου πωλητή ή οποιουδήποτε προσώπου ή προσώπων που οφελούνται άμεσα από τη δημιουργία της ξεχωριστής εγγραφής σύμφωνα με το εδάφιο

(1).

(3)Το Δικαστήριο, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας για έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος δυνάμει του παρόντος άρθρου, ακούει τον οικείο Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό αναφορικά με οποιεσδήποτε πληροφορίες που το Δικαστήριο κρίνει χρήσιμες για την προσφορότερη έκδοση του διατάγματος, περιλαμβανομένων και πληροφοριών σχετικών με εμπράγματα βάρη κατά της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας ή με απαγορεύσεις κατά του υπόχρεου πωλητή ιδιοκτήτη της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας.» Σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο για να καταστεί δυνατή η εφαρμογή του πρέπει να πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (Α) Η ακίνητη ιδιοκτησία που πωλείται με σύμβαση να αποτελείται από τμήμα (άλλο από εξ΄ αδιαιρέτου μερίδιο) ακίνητης ιδιοκτησίας του πωλητή (Β) Ο πωλητής υπαιτίως να καθιστά ανέφικτη τη δημιουργία ξεχωριστής εγγραφής ή (Γ) Ο πωλητής να αμελεί ή (Δ) Ο πωλητής αδικαιολόγητα να αρνείται να προβεί στις αναγκαίες ενέργειες για τη δημιουργία ξεχωριστής εγγραφής ή στα αναγκαία διαβήματα για την εξασφάλιση των απαιτούμενων από το νόμο πιστοποιητικών, αδειών ή εγκρίσεων για την δημιουργία ξεχωριστή εγγραφής στο μητρώο του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου. Επομένως είναι αρκετό να αποδειχθεί η προϋπόθεση Α και μια από τις άλλες τρεις, Β, Γ και Δ, προϋποθέσεις όπως καταγράφονται ανωτέρω αφού δεν υπάρχει το συνδετικό και ή και παρόμοιο συνδετικό μεταξύ των προϋποθέσεων αλλά το διαζευκτικό ή. Προαπαιτούμενα όμως για την εξέταση των πιο πάνω προϋποθέσεων της δεύτερης επιφύλαξης του άρθρου 3 του Κεφ. 232, για το λόγο ακριβώς ότι ο νομοθέτης προέβλεψε περί τούτων στον περί Πώλησης Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόμο Κεφ. 232, είναι και τα ακόλουθα σύμφωνα με τα άρθρα 2 και 3

(1)του Κεφ. 232.

(1)Η σύμβαση να είναι γραπτή

(2)Ο αγοραστής εντός δυο μηνών από την ημερομηνία της σύμβασης κατέθεσε αντίγραφο αυτής στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο και

(3)Να υπάρχει εγγραφή στο όνομα του πωλητή Τα προαπαιτούμενα ως απαριθμούνται 1,2 και 3 ανωτέρω έχουν αποδειχθεί αφού ο πωλητής, δηλαδή η Εναγόμενη είναι συνιδιοκτήτρια στην ακίνητη ιδιοκτησία που ανεγέρθηκε απ΄ αυτήν το συγκρότημα κατά 166/180 μερίδιο ως καταδεικνύεται από το Τεκμήριο

1. Επίσης η σύμβαση είναι γραπτή βλέπε Τεκμήριο
2. Τέλος κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας εντός δυο μηνών από την ημέρα υπογραφής της σύμβασης ήτοι η σύμβαση έγινε στις 24.6.1992 και κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο στις 21.8.1992, Τεκμήριο
3. Να λεχθεί εδώ ότι σύμφωνα με το άρθρο 7

(1)του Κεφ. 232 πωλητήριο έγγραφο που καταχωρήθηκε στο Κτηματολόγιο συνιστά από την ημερομηνία καταχώρησης του στο Κτηματολόγιο εμπράγματο βάρος με την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τον περί Μεταβίβασης και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 ως τροποποιήθηκε. Για το δικαίωμα που δημιουργείται επί της γης με την καταχώρηση της γραπτής σύμβασης πώλησης από τον αγοραστή στο Κτηματολόγιο, την έκταση του, την δύναμη και ισχύ του βλ. υποθέσεις Χρίστου κ.ά. ν. Γεωργίου

(1999)1 ΑΑΔ

(940), Ερωτοκρίτου & Θεοδώρου κ.ά.

(1997)1 ΑΑΔ 1800, Καναρά ν. Πρωτοπαπά

(1999)1 ΑΑΔ 801 και Δρυάδη κ.ά. ν. Καλησπέρα

(1998)1 ΑΑΔ 881. Σε σχέση με τις τέσσερεις

(4)προϋποθέσεις όπως τις κατέγραψα ανωτέρω χωρίς δυσκολία κρίνω ότι η προϋπόθεση (Α) έχει αποδειχθεί αφού η ακίνητη ιδιοκτησία, δηλαδή η κατοικία αρ.4 που πώλησε η Εναγόμενη στους Ενάγοντες αποτελεί τμήμα ακίνητης ιδιοκτησίας (άλλο από εξ αδιαιρέτου μερίδιο) της Εναγόμενης και η Εναγόμενη εμπίπτει στην έννοια του πωλητή βλ. Τεκμήρια 1, 2 και 3. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι δεν εκδόθηκε ούτε πιστοποιητικό συμπλήρωσης των εργασιών από την Πολεοδομία ούτε πιστοποιητικό έγκρισης από την Επαρχιακή Διοίκηση και βέβαια ούτε άλλο πιστοποιητικό για ολόκληρο το συγκρότημα που θα μπορούσε να υποβληθεί στο Κτηματολόγιο για να αρχίσει η διαδικασία εξέτασης για έκδοση ξεχωριστών τίτλων. Η μαρτυρία που παρουσιάστηκε και οι αναφορές που έγιναν για τις νομοθεσίες 29

(1)/05 και 229

(1)/04 δεν θα τύχουν σχολιασμού από το Δικαστήριο αφού δεν αποτελούν μέρος του αντικειμένου της δίκης. Εκείνο το οποίο πρέπει να εξετασθεί είναι κατά πόσο η συμπεριφορά της Εναγόμενης πληρεί μια από τις προϋποθέσεις Β, Γ και Δ όπως τις καθόρισα ανωτέρω. Η πρώτη αίτηση για άδεια οικοδομής υποβλήθηκε στις 9.11.1990 βλ. Τεκμήριο 24. Η Σύμβαση πώλησης της κατοικίας αρ.4 μεταξύ Εναγόντων και Εναγόμενης έγινε στις 24.6.1992, Τεκμήριο 1 με βάση τα σχέδια που συνόδευαν την αίτηση για άδεια οικοδομής για την ανέγερση δεκαέξι

(16)διώροφων κατοικιών. Τούτο όμως το γεγονός άλλαξε με ενέργεια της Εναγόμενης, η οποία δεν προβλέπεται στο συμβόλαιο ούτε καλύπτεται από κάποιον όρο αυτού αφού ακόμη και ο όρος 6 του συμβολαίου που προνοεί για αλλαγές και τροποποιήσεις σχεδίων αφορά την ίδια την κατοικία των Εναγόντων, όταν στις 16.3.1995, δηλαδή τρία

(3)σχεδόν χρόνια μετά την σύμβαση πώλησης, η Εναγόμενη υπέβαλε νέα σχέδια και στις 10.4.1995 υπέβαλε αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας για τριάντα δυο

(32)μονάδες, ήτοι οκτώ

(8)κατοικίες και είκοσι τέσσερα

(24)διαμερίσματα Τεκμήριο 28. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να περάσουν δεκαοκτώ

(18)περίπου μήνες μέχρι να εκδοθεί η πολεοδομική άδεια από την ημέρα υποβολής της νέας αίτησης ημερ. 10.4.1995 και τρία

(3)και πλέον χρόνια από αυτήν την ημερομηνία μέχρι τις 13.5.1999, που εκδόθηκε η καλυπτική άδεια οικοδομής Β5/97, Τεκμήριο 4. Δηλαδή από την ημέρα που έγινε η σύμβαση πώλησης 24.6.1992 μέχρι τις 13.5.1999 πέρασαν περίπου επτά

(7)χρόνια. Επίσης από την πρώτη αίτηση για άδεια οικοδομής ημερ.9.11.1990 πέρασαν εννέα

(9)σχεδόν χρόνια για να υποβάλει υψομετρικά σχέδια δύο μικρού μήκους δρόμων ήτοι στις 19.7.1999. Το γεγονός ότι το Συμβούλιο της Ορόκλινης ζήτησε στις 24.8.1999 νέα υψομετρικά σχέδια δεν έχει καμία σημασία για το ήδη διαρρεύσαν χρονικό διάστημα απραξίας της Εναγόμενης ως προς τούτο. Να σημειωθεί εδώ ότι μόλις στις 31.7.01 η Εναγόμενη δήλωσε ότι ολοκλήρωσε το έργο και αυτό χωρίς την κατασκευή των δρόμων, βλ. Τεκμήριο 54 και επίσης μόλις στις 16.7.02 ειδοποιεί τους αγοραστές ότι οι εργασίες βρίσκονται στο τελικό στάδιο και οι δρόμοι θα κατασκευαστούν εντός τριών

(3)μηνών, βλ. Τεκμήριο

1. Η πιο πάνω συμπεριφορά κατά την κρίση μου εμπίπτει στην έννοια της αμέλειας. Τα όσα έγιναν λίγες ημέρες πριν την καταχώρηση της αγωγής και οι όποιες προσπάθειες έγιναν μετά την καταχώρηση της αγωγής εκ μέρους της Εναγόμενης δεν αναιρούν την αμέλεια που επέδειξε μέχρι και τα μέσα περίπου του 2002, χρόνο κατά τον οποίο ως αναφέρθηκε έγιναν και οι παράνομες προσθηκομετατροπές από την πλειοψηφεία των αγοραστών. Η απόρριψη από την Πολεοδομία της αίτησης για συμπλήρωση των εργασιών και της νέας αίτησης για πολεοδομική άδεια που συνοδεύτετο από νέα σχέδια που περιλάμβαναν και τις προσθηκομετατροπές που έκαναν οι περισσότεροι από τους αγοραστές δεν μπορεί να παίξει κανένα ουσιαστικό ρόλο στα όσα προηγήθηκαν από ενέργειες ή παραλείψεις της Εναγόμενης. Απεναντίας προσθέτουν στο γεγονός ότι μέχρι σήμερα η Εναγόμενη δεν δημιούργησε ξεχωριστή εγγραφή για την κατοικία των Εναγόντων που αγόρασαν απ΄ αυτή δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου ημερ. 24.6.92, Τεκμήριο
2. Η μη δημιουργία ξεχωριστής εγγραφής της κατοικίας των Εναγόντων ούτε στην πλειοψηφία των αγοραστών ένεκα των παρανομιών τους, αφού τούτες έγιναν κατά ή περί το έτος 2002 και συνεχίζουν να υπάρχουν μέχρι σήμερα σύμφωνα με την μαρτυρία της Υπεράσπισης, ούτε στις αρμόδιες τοπικές ή κρατικές υπηρεσίες οφείλετο αλλά οφείλετο στη δική της αμέλεια. Παραμένει να εξεταστεί, αφού πρόκειται για άσκηση διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου ως καταδεικνύεται από την φρασεολογία που χρησιμοποιείται στο νόμο «...το Δικαστήριο δύναται με διάταγμα του», κατά πόσο είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί ένα από τα διατάγματα που ζητούν οι αιτητές. Η θέση της Υπεράσπισης ότι η Εναγόμενη δεν είναι η μόνη ιδιοκτήτρια της ακίνητης ιδιοκτησίας επί της οποίας ανεγέρθηκε το συγκρότημα και επομένως ίσως οι άλλοι συνιδιοκτήτες να μην συγκατανεύσουν ή να υπογράψουν σχετικά έγγραφα ή αιτήσεις κ.λ.π. για την έκδοση ξεχωριστού τίτλου παρέμεινε στη σφαίρα του υποθετικού λόγου αφού δεν υπάρχει όχι μόνο μαρτυρία αλλά ούτε καν ένδειξη προς τούτο. Απεναντίας θα έλεγα από την μαρτυρία που παρουσίασε η ίδια η Εναγόμενη προκύπτει ότι ποτέ δεν δημιουργήθηκε το παραμικρό πρόβλημα μεταξύ τους. Επομένως διαφοροποιείται η παρούσα υπόθεση από την υπόθεση WHEELER v. A. MESSIOS AND SONS LIMITED, Πολιτική Έφεση 11984 και τις συνενωμένες μ΄ αυτή 11985 και 11986 ημερ. 21.1.06 αφού σε εκείνη την υπόθεση η άρνηση των συνιδιοκτητών ήταν δεδομένη. Επίσης από το γράμμα αλλά και πνεύμα του Νόμου 96

(1)/97 διαφαίνεται ότι δεν εξαιρείται από τα διατάγματα που δύναται να εκδώσει το Δικαστήριο η περίπτωση όπου υπάρχουν συνιδιοκτήτες με τον πωλητή (υπόχρεο πωλητή) ακίνητης ιδιοκτησίας. Έχοντας όλα κατά νου όπως προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω κρίνω ότι είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί διάταγμα σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ.1 εδάφιο (I) της δεύτερης επιφύλαξης του Κεφ.232. Εκείνο που με έχει απασχολήσει είναι ο χρόνος της τακτής προθεσμίας εντός της οποίας πρέπει να εκτελέσει το Διάταγμα του Δικαστηρίου η Εναγόμενη. Αφού εξέτασα όλα τα δεδομένα και γεγονότα που υπάρχουν ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνω ότι τρία

(3)χρόνια θα ήταν ικανοποιητικός χρόνος για να καταστεί δυνατή η έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας και να εκτελέσει έτσι εντός της προθεσμίας αυτής το διάταγμα του Δικαστηρίου η Εναγόμενη. Κατά συνέπεια εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η Εναγόμενη να προβεί σ΄ όλες τις απαραίτητες και αναγκαίες ενέργειες και διαβήματα για την εξασφάλιση των απαιτούμενων από τον νόμο πιστοποιητικών, αδειών ή εγκρίσεων για την δημιουργία ξεχωριστής εγγραφής της κατοικίας αριθμός 4 η οποία ανεγέρθηκε στην ακίνητη ιδιοκτησία με αριθμό εγγραφής 0/6724 και αριθμός Τεμαχίου 361 τοποθεσία Βανέζης στο χωριό Βορόκλινη της επαρχίας Λάρνακας στο μητρώο του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας εντός τριών

(3)χρόνων από την ημέρα επίδοσης του παρόντος διατάγματος. Επιδικάζονται επίσης έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγόμενης όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.): ........ Ν. ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ, Ε.Δ. /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο