← Κύπρος

Σόλων Καλογήρου ν. Αγγελικής Μενελάου κ.α., Αρ. Αγωγής: 697/04, 31 Οκτωβρίου, 2007

Σόλων Καλογήρου ν. Αγγελικής Μενελάου κ.α., Αρ. Αγωγής: 697/04, 31 Οκτωβρίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A143 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 697/04 Μεταξύ: Σόλων Καλογήρου, από τη Λάρνακα, Ενάγοντα, και

  1. Αγγελικής Μενελάου,
  2. Λευτέρη Ελευθερίου, Εναγόμενων. ------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 21.3.07 για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 31 Οκτωβρίου,
  3. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα-Αιτητή: κα Γ. Ζαχαρίου για Α. Ζαχαρίου & Σία. Για τους Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση: κος Κωνσταντίνου, για Α. Ερωτοκρίτου και Σία. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγοντας - Αιτητής με Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα αξιώνει από τους Εναγόμενους - Καθ΄ ων η Αίτηση Λ.Κ.2.025,32 ως ειδικές αποζημιώσεις που προκλήθηκαν στο όχημά του από το ατύχημα που επεσυνέβη στις 28.11.
  4. Σύμφωνα με την δικογραφημένη θέση του Ενάγοντα ο ίδιος ήταν ο οδηγός και ο ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμό εγγραφής DAA977 τ΄ οποίο οδηγούσε στις 28.11.00 όταν η Εναγόμενη 1, η οποία οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής CAV 19 ιδιοκτησίας του Εναγόμενου 2, πέρασε με κόκκινο φανάρι την διασταύρωση των οδών Ζακύνθου με Κιλκίς στην Λάρνακα μ΄ αποτέλεσμα να συγκρουστεί με τ΄ όχημα που οδηγούσε ο Ενάγοντας προκαλώντας σ΄ αυτό ζημιές ύψους Λ.Κ. 2.025,
  5. Οι Εναγόμενοι 1 και 2, στην καταχωρισθείσα Υπεράσπισή τους αρνούνται ότι ο Ενάγοντας ήταν ο ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμό εγγραφής DAA
  6. Ισχυρίζονται ότι το επίδικο ατύχημα οφείλετο στην αποκλειστική και/ή συντρέχουσα αμέλεια του Ενάγοντα, ο οποίος παρέλειψε να συμμορφωθεί με το κόκκινο φως της πλευράς του και παρέλειψε ν΄ αναμείνει την ασφαλή διέλευση της Εναγόμενης 1, η οποία βρισκόταν εντός της διασταύρωσης, στην οποία νόμιμα και κανονικά είχε εισέλθει. ΑΙΤΗΣΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Με την υπό κρίση αίτηση ο Ενάγοντας -Αιτητής αιτείται: «Α. Τροποποίηση του τίτλου της αγωγής και των συναφών δικογράφων με την αντικατάσταση του ονόματος του Ενάγοντα με το ακόλουθο: Σόλων Καλογήρου και Συνεργάτες Λτδ.» Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.9 θ.1-7, Δ.25 θ.1-6, Δ.48 θ. 1-4, 8 και 9 και στη Δ.63 θ.1 και 2, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στο Άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Υποστηρίζεται δε από Ένορκη Δήλωση της κας Κατερίνας Βουρή, που είναι δικηγορική υπάλληλος στο γραφείο των δικηγόρων του Αιτητή. Καταγράφει, η Ενόρκως Δηλούσα, ως λόγους που συνηγορούν υπέρ της τροποποίησης τ΄ ακόλουθα: Ότι περί την 2.3.07, που η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση, διαφάνηκε από συζήτηση της δικηγόρου με τον Αιτητή-Ενάγοντα ότι ιδιοκτήτης του επίδικου οχήματος είναι η εταιρεία Σόλων Καλογήρου & Συνεργάτες Λτδ, η οποία ανήκει στον Ενάγοντα. Καταγράφηκε τ΄ όνομα του Ενάγοντα στην αγωγή λόγω του ότι στην αστυνομική έκθεση, στην οποία βασίστηκαν για την σύνταξη της αγωγής, αναγράφεται ο ίδιος ως ιδιοκτήτης του οχήματος. Επίσης, ο ίδιος ο Ενάγοντας στις συζητήσεις που είχε με τους δικηγόρους του είχε αναφέρει ότι τ΄ αυτοκίνητο είναι δικό του εννοώντας της εταιρείας του. Από τα πιο πάνω γεγονότα προέκυψε, σύμφωνα με τον ισχυρισμό της Ενόρκως Δηλούσας, η παρανόηση, το λάθος ή και η απροσεξία προώθησης της αγωγής επ΄ ονόματι του Ενάγοντα αντί επ΄ ονόματι της εταιρείας του, στην οποία ανήκει τ΄ αυτοκίνητο. Εισηγείται, ότι η αιτούμενη τροποποίηση έγινε αμέσως μόλις διεπιστώθη το λάθος και είναι αναγκαία αφού διαφορετικά δεν θα μπορεί ν΄ εκδοθεί απόφαση υπέρ του ιδιοκτήτη. Καταλήγει, ότι οι Εναγόμενοι δεν θα υποστούν οποιαδήποτε βλάβη από την αιτούμενη τροποποίηση αφού θα τεθούν μ΄ αυτό τον τρόπο όλα τα επίδικα θέματα ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν θα βρεθούν προ εκπλήξεως οι Εναγόμενοι, αφού οι ίδιοι είχαν θέσει το θέμα της ιδιοκτησίας του οχήματος στους δικηγόρους του Ενάγοντα. Η πρόθεση του Ενάγοντα, να προωθήσει την απαίτησή του εναντίον των Εναγομένων με την προτεινόμενη τροποποίηση, αντίκρισε την ένσταση των Εναγομένων. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Οι Εναγόμενοι-Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση η οποία στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.25 θ.1-4, Δ.48 θ.1-4, Δ.9 θ.7, Δ.10 θ.1 και 2 στο Άρθρο 30.2 του Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης προβάλλονται οι ακόλουθοι: «
  7. Η αίτηση είναι καταχρηστική και παράτυπη και άκυρη.
  8. Οι Εναγόμενοι αρνήθηκαν ρητά το ιδιοκτησιακό καθεστώς του οχήματος υπ΄ αρ. εγγραφής DAA 977 υπό του εναγόντος από την καταχώρησης της Υπεράσπισης στις 4.6.
  10. Δεν δικαιολογείται η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης η οποία υποβάλλεται με υπέρμετρη καθυστέρηση.
  11. Τα δικαιώματα των εναγομένων παραβλάπτονται διότι δεν μπορούν στο παρόν στάδιο να προβούν σε διαδικασία Τριτοδιαδίκου εναντίον του οδηγού του οχήματος DAA977 Σόλων Καλογήρου.
  12. Η βλάβη που θα επέλθει στους εναγόμενους 1 και 2 δεν είναι δυνατόν να αποκατασταθεί με την καταβολή των εξόδων και οι εναγόμενοι δεν είναι δυνατόν να έχουν την ίδια Υπεράσπιση έναντι του προτιθέμενου να προστεθεί ενάγοντα.
  13. Η αγωγή ως έχει είναι εναντίον των εναγομένων θνησιγενής και έτσι ουδεμία αξίωση είναι δυνατόν να προβληθεί έναντι τους.
  14. Σε περίπτωση που ήθελε εκδοθεί απόφαση εναντίον των εναγομένων, εάν ήθελε επιτραπεί η τροποποίηση, οι ασφαλιστές που είχαν ασφαλισμένο το όχημα υπ΄ αρ. εγγραφής CAV 19 ουδεμίαν υποχρέωση έχουν να καλύψουν τον επίδικον κίνδυνον σύμφωνα με τον Περί Υποχρεωτικής Ασφάλισης Νόμον, έτσι ώστε οι εναγόμενοι να υποχρεωθούν οι ίδιοι να καταβάλουν τη ζημιά.
  15. Πρόκειται για αλλαγή διάδικου και αντικατάστασης.» Η Ένσταση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση της δικηγόρου κας Γ. Ιωάννου, η οποία σύμφωνα με τον ισχυρισμό της γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης από μελέτη του φακέλου και από πληροφορίες που έλαβε από τους δικηγόρους των Εναγομένων. Είναι η θέση της ότι παρόλο που οι Εναγόμενοι αρνήθηκαν ότι ο Ενάγοντας είναι ιδιοκτήτης του οχήματος, στις 4.6.04 στην Υπεράσπισή τους, ο ίδιος, στην Απάντηση στην Υπεράσπιση που καταχώρισε στις 8.9.04, επέμενε ότι ήταν ο ιδιοκτήτης. Ισχυρίζεται, ότι ο Ενάγοντας παραπλάνησε την Αστυνομία, αναφορικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του αυτοκινήτου καθώς επίσης και τους δικηγόρους του. Προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης για τροποποίηση είναι αδικαιολόγητη αφού το συγκεκριμένο θέμα της ιδιοκτησίας τέθηκε από τις 4.6.04 από τους Εναγόμενους, γεγονός που επέβαλε την διαπίστωση της πραγματικής ιδιοκτησίας έκτοτε. Ισχυρίζεται, η Ενόρκως Δηλούσα, ότι αν επιτραπεί η τροποποίηση θα παραβλαφθούν τα δικαιώματα των Εναγομένων γιατί αν επιδικασθεί εναντίον τους οποιοδήποτε ποσό θα πρέπει να το επωμισθούν προσωπικά αφού σύμφωνα με το άρθρο 22 του περί Υποχρεωτικής Ασφάλισης Νόμου οποιαδήποτε αγωγή παραγράφεται αν δεν εγερθεί εντός 2 χρόνων από το συμβάν. Η βλάβη αυτή δεν μπορεί να θεραπευθεί με την επιδίκαση των εξόδων. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι δεν είναι δυνατόν ν΄ έχουν την ίδια Υπεράσπιση ενώ δεν θα μπορούν να καταχωρίσουν ειδοποίηση τριτοδιαδίκου λόγω της παρόδου των προθεσμιών. Καταλήγει, ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και κατά νόμω αβάσιμη. Αγορεύοντας ενώπιον του Δικαστηρίου η κα Ζαχαρίου υποστήριξε ότι ζητείται απλώς η προσθήκη του ονόματος της ιδιοκτήτριας εταιρείας που είναι η Σ. Καλογήρου και Συνεργάτες Λτδ. Ήταν η θέση της ότι πρόκειται για ένα καλόπιστο λάθος τ΄ οποίο προέκυψε από την Αστυνομική Έκθεση και την κακή συνεννόηση μεταξύ των δικηγόρων και του Ενάγοντα, ο οποίος όταν έλεγε «τ΄ αυτοκίνητό μου» εννοούσε τ΄ αυτοκίνητο της εταιρείας του. Ισχυρίστηκε ότι μόλις διεπιστώθη η ανάγκη τροποποίησης καταχωρίστηκε η αίτηση. Αν δεν επιτραπεί η τροποποίηση, ήταν η εισήγησή της, ότι η ζημιά του Ενάγοντα θα είναι ανεπανόρθωτη αφού δεν τίθεται θέμα καταχώρισης νέας αγωγής λόγω του ότι προκύπτει θέμα παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος. Κατέληξε, ότι πρόκειται για μια απλή διόρθωση ονόματος, "misnomer", αφού η πλευρά των Εναγομένων γνώριζε από την αρχή ποιος ήταν ο πραγματικός Ενάγοντας. Ο κος Κωνσταντίνου υποστήριξε ότι από τις 4.6.04 είχε επισημανθεί εκ μέρους των Εναγομένων το θέμα της ιδιοκτησίας του οχήματος και δεν είχε ερευνηθεί οπόταν, δεν μπορεί ο Ενάγοντας ν΄ επικαλείται άγνοια. Είναι η θέση του ότι πρόκειται περί αντικατάστασης του Ενάγοντα και όχι ένα απλό λάθος στο όνομα αφού με την προσθήκη του «Ltd» αλλάζει η υπόστασή του και γίνεται άλλο νομικό πρόσωπο. Ισχυρίστηκε, ότι αν εγκριθεί η υπό κρίση αίτηση οι Εναγόμενοι θα ζημιωθούν ανεπανόρθωτα αφού πρώτον, θα χάσουν την προθεσμία για ν΄ εγείρουν την διαδικασία τριτοδιαδίκου και δεύτερον, η ασφαλιστική εταιρεία δεν θα τους καλύψει αφού θα παραγραφούν τα δικαιώματά τους δυνάμει του άρθρου 22 του Ν.96

(1)/00. Κατέληξε, ότι δεν είναι θέμα εξόδων αφού οι Εναγόμενοι δεν μπορούν ν΄ αποζημιωθούν μ΄ οποιανδήποτε διαταγή του Δικαστηρίου αναφορικά με τα έξοδα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω τη νομική πτυχή της αίτησης, η οποία έχει ως κύρια βάση της την Δ.9 θ.1-7, καθώς και των Δ.25 θ.1-6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.25 θ.1 αναφέρει τα εξής: "The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy, between the parties." Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. Μερικές πρόσφατες αποφάσεις, στις οποίες έγινε ενασχόληση με το θέμα αυτό είναι και οι αποφάσεις Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, SABA & Co (T.M.P) v. T.M.P Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426, Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλας,
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 223 και Δ. Σ. Αγλαντζιάς ν. Χαρικλείδη
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1608. Σύνοψη των καθιερωθέντων από την νομολογία νομικών αρχών είναι η ακόλουθη: «
(1)Η τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις όπου η τροποποίηση δύναται να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Όπως αναφέρθηκε από το Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Σ. Νικήτα στη Χρίστου ν. Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 στη σελίδα 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιστάσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμα εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.»
(2)Τροποποίηση δικογράφου θεωρείται ότι επιφέρει βλάβη στον αντίδικο όταν δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήματα. (Βλ. Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Ν. Σιακόλα, Π.Ε. 10341/19.1.99). Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή, ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα.
(3)Επιτρέπεται η τροποποίηση δικογράφου στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήματα.
(4)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης, όπως διαγράφονται στην κάθε υπόθεση, συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου (βλ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1 (E) A.A.Δ. 33 και Χατζηχρίστου και Υιοί Λτδ ν. ORALIA TRAVEL AND TOURS LTD, Πολ. Εφ. 293/05, ημερ. 31.5.07.
(5)Ο παράγοντας χρόνος, στην υποβολή αίτησης τροποποίησης, είναι σχετικός χωρίς να είναι εκ προοιμίου και απαραίτητα αποφασιστικής σημασίας (βλ. Astor Manu-Facturing & Exporting Co κ.ά ν. A & G Leventis & Company (Nigeria) Ltd κ.ά
(1993)1 Α.Α.Δ. 726). Όμως, όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα μεγαλύτερο είναι το βάρος το οποίο πρέπει να αποσεισθεί για να γίνει δεκτή η αίτηση για παροχή θεραπείας. Επιπρόσθετα, κάθε καθυστέρηση πρέπει να αιτιολογείται. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Φοινιώτης (πιο πάνω): «... Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για τροποποίηση.» (Βλ. επίσης την υπόθεση Fereos Ltd v. Martin Bros Tobacco Co Inc
(1997)1 Α.Α.Δ. 378.
(6)Η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. (Βλ. SABA & Co. (T.M.B.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426).
(7)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης. Στο στάδιο αυτό όμως, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. (Βλ. Φοινιώτης (πιο πάνω) και Γραμμές Στρίντζη ν. Επίσημος Παραλήπτης
(1995)1 Α.Α.Δ 607). Το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποιήσεις της δικογραφίας κατά την δίκη.
(8)Όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οποιοδήποτε άλλο. (Βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου (ανωτέρω).» Εκτός από τις πιο πάνω αρχές που αφορούν αυτή τούτη την τροποποίηση των δικογράφων θα πρέπει να ληφθεί υπόψη στην εξέταση της υπό κρίση αίτησης η αρχή που διατυπώθηκε στην υπόθεση X" Δαυίδ ν. Χ" Δαυίδ κ.ά
(1992)1 Α.Α.Δ. 1176 καθώς και πρόσφατα στην Οδυσσέως ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1372 η οποία αφορά την ευθύνη του δικαστηρίου να διαπιστώσει κατά πόσο με βάση τα επίδικα θέματα, όπως αυτά προσδιορίζονται στις έγγραφες προτάσεις, όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο μπορεί να το πράξει αυτό από μόνο του ή μετά από αίτηση σύμφωνα με την Δ.9 θ.
  1. Δηλαδή, να διατάξει την προσθήκη οποιουδήποτε προσώπου, ως διαδίκου, εφόσον κρίνει ότι η παρουσία του είναι αναγκαία για την πλήρη και αποτελεσματική επίλυση όλων των θεμάτων που εγείρονται στην αγωγή. Αυτή η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα, όπως αυτά προκύπτουν από τις έγγραφες προτάσεις. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΣΤΗΝ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗ Θα πρέπει να παρατηρήσω ότι η αίτηση περιορίζεται μόνο στην τροποποίηση του τίτλου της αγωγής και των συναφών δικογράφων με την αντικατάσταση του ονόματος του Ενάγοντα με τ΄ όνομα της εταιρείας του. Εάν αυτό επιτραπεί, τότε το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης, που έχει καταχωριστεί και σημειωτέον για την οποία δεν έχει υποβληθεί αίτημα τροποποίησης, δεν θα συνάδει με τον τίτλο της αγωγής. Οπόταν, η αίτηση πρέπει ν΄ απορριφθεί γι΄ αυτό και μόνο τον λόγο. Παρά το πιο πάνω συμπέρασμα θα πρέπει ν΄ εξεταστεί κατά πόσο η τροποποίηση του ονόματος του Ενάγοντα είναι αναγκαία για την προώθηση της αγωγής του και να ισοζυγιστεί αυτή η αναγκαιότητα με την πρόκληση οποιονδήποτε αρνητικών συνεπειών στην πλευρά των Εναγομένων. Η Ένορκη Δήλωση της υπαλλήλου του δικηγορικού γραφείου δεν πείθει. Δεν ήταν η ίδια σε θέση να γνωρίζει τι πραγματικά έγινε αναφορικά με την κατ΄ ισχυρισμό παρανόηση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του αυτοκινήτου. Αυτός που πραγματικά γνώριζε τι εννοούσε όταν έλεγε «τ΄ αυτοκίνητό μου» ήταν ο Αιτητής-Ενάγοντας, ο οποίος ήταν και το αρμόδιο πρόσωπο για να προβεί στην Ένορκη Δήλωση και ν΄ αποκαλύψει τα γεγονότα για τα οποία ο ίδιος είχε γνώση και όχι οποιοσδήποτε άλλος. Επιπρόσθετα, δεν έχει κατατεθεί ο τίτλος ιδιοκτησίας του αυτοκινήτου έτσι ώστε να πεισθεί το Δικαστήριο για το ιδιοκτησιακό καθεστώς του αυτοκινήτου. Στην έκθεση της Αστυνομίας καταγράφεται ως ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου ο Ενάγοντας. Επίσης, ο Ενάγοντας, ο ίδιος, έχει πληρωθεί ήδη από την ασφαλιστική εταιρεία Παγκυπριακή Ασφαλιστική Λτδ το συγκεκριμένο ποσόν της απαίτησης. Όμως, επικαλείται ως λόγο έγκρισης της αίτησης το γεγονός ότι από την στιγμή που η αγωγή αφορά ανάκτηση ζημιών που υπέστη το επίδικο όχημα δεν μπορεί ν΄ εκδοθεί απόφαση υπέρ κανενός άλλου από τον ιδιοκτήτη. Οπόταν, πως εξηγείται η υπό κρίση αίτηση όταν αυτός ο ίδιος έχει λάβει τα λεφτά από την ασφαλιστική εταιρεία αντί να τα λάβει η εταιρεία στην οποία ανήκει τ΄ αυτοκίνητο; Αυτά τα ερωτήματα δεν απαντήθηκαν και γι΄ αυτούς και μόνο τους λόγους θ΄ απέρριπτα την αίτηση. Έρχομαι τώρα ν΄ εξετάσω τους λόγους ενστάσεως που έχουν προβληθεί από την Υπεράσπιση. Ο πρώτος λόγος επικεντρώνεται στην καθυστέρηση υποβολής της υπό εξέταση αίτησης. Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει καταγράψει ότι η καθυστέρηση μπορεί ν΄ αποτελέσει παράγοντα μη αποδοχής αιτήματος τροποποίησης εκεί όπου συναρτάται με έλλειψη καλής πίστης που εκ προοιμίου καθιστά αδικαιολόγητη την καθυστέρηση. Εξετάζοντας τα γεγονότα που αφορούν την υπό κρίση αίτηση διαπιστώνεται ότι η αγωγή καταχωρίστηκε το 2004 ενώ το ατύχημα έγινε το
  2. Οι Εναγόμενοι είχαν αμφισβητήσει το ιδιοκτησιακό καθεστώς του οχήματος DAA 977, από τις 4.6.
  3. Ο Ενάγοντας στην Απάντηση στην Υπεράσπιση, η οποία καταχωρίστηκε 3 μήνες μετά, επέμενε στην θέση του ότι είναι ο ιδιοκτήτης του συγκεκριμένου οχήματος. Στις 19.5.06, ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση και εκδόθηκαν και μαρτυρικές κλήσεις δεν αναφέρθηκε οτιδήποτε που ν΄ αφορά το ιδιοκτησιακό καθεστώς του αυτοκινήτου. Δηλαδή, ενώ οι δικηγόροι του Ενάγοντα είχαν ετοιμαστεί για την ακρόαση δεν αποκαλύφθηκε το συγκεκριμένο θέμα παρά το γεγονός ότι καταγράφηκε στην Υπεράσπιση. Το ίδιο συνέβη και στις 13.11.
  4. Το θέμα αυτό τέθηκε στο Δικαστήριο στις 2.3.
  5. Το πιο πάνω ιστορικό αποκαλύπτει πρόθεση του Ενάγοντα για κωλυσιεργία αφού το θέμα είχε τεθεί ακριβώς 3 χρόνια πριν την καταχώριση της υπό κρίση αίτησης και όφειλαν οι δικηγόροι του να το εξετάσουν ενδελεχώς τουλάχιστον πριν τις 19.5.06 και όχι ένα σχεδόν χρόνο μετά. Αυτή μου η άποψη ενισχύεται και από το γεγονός ότι η τροποποίηση, η οποία επιζητείται τώρα, δεν μπορεί να βοηθήσει τον Ενάγοντα γιατί αν επιτραπεί τότε ο τίτλος της αγωγής δεν θα συνάδει με την Έκθεση Απαίτησης και θα πρέπει να καταχωριστεί νέα αίτηση με συνεπακόλουθο την νέα καθυστέρηση και την κωλυσιεργία. Αυτό, κατά την άποψή μου, δημιουργεί ερωτηματικά για την γνησιότητα των προθέσεων του Ενάγοντα και δεικνύει έλλειψη καλής πιστής. Οπόταν, θ΄ απέρριπτα την αίτηση και γι΄ αυτό το λόγο. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης Davies v. Elsby Brothers Ltd
(1960)3 All E.R. 672 όταν οι ενάγοντες καθυστερούν να λάβουν δικαστικά μέτρα τότε οποιοδήποτε «τεχνικό» πρόβλημα δεν μπορεί να διορθωθεί. Συγκεκριμένα ο L.J. Pearce στην σελίδα 675 ανέφερε τ΄ ακόλουθα: «When plaintiffs delay in that way it becomes very difficult for actions to be properly tried. And if, having left the matter so late, they get into any technical difficulties (as this plaintiff did) they are liable to find that they have no opportunity to set the matter right» Επίσης είχε την άποψη ότι: «...... the entity of the limited company is not contained on the writ, and that to add that the word "ltd" would be to add a new party to the action.» Στην ίδια απόφαση ο Λόρδος Devlin ανέφερε τ΄ ακόλουθα: «In English law as a general principle the question is not what the writer of the document intended or meant, but what a reasonable man reading the document would understand it to mean; and that is the test which ought to be applied as a general rule in cases of misnomer-which may embrace a number of other situations apart from misnomer on a writ, for example mistake as to identity in the making of a contract. ............................ It may not be merely a question of misnomer. The cause of action may not be correctly described on the writ, and if it is not, then instead of an amendment being easily made according to the ordinary principles by which the court endeavours to allow amendments where ever it can without injustice, the plaintiff may find himself in a technical difficulty. This much at least is certain, that anybody who wants to sail so close to the wind ought to take the most extreme care to see that the names of the parties and the cause of action are properly described and defined on the writ." Εφαρμόζοντας το σκεπτικό της πιο πάνω απόφασης αυτό που ζητείται από τον Ενάγοντα στην υπό κρίση υπόθεση είναι η αντικατάστασή του με μια εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Αυτό δεν είναι επιτρεπτό αφού θα είχε αρνητικές συνέπειες για τους Εναγόμενους. Δεν πρόκειται περί λάθους στο όνομα, "misnomer" και αυτό υποστηρίζεται από την απόφαση Elsby. Πρόκειται περί αλλαγής του Ενάγοντα με συνεπακόλουθο το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης να μην ανταποκρίνεται σ΄ αυτή την αλλαγή. Στην απόφαση στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου (ανωτέρω) το Ανώτατο Δικαστήριο παρατήρησε πως όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποιήσεων δικογράφων, το ζήτημα εξακολουθεί ν΄ υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Ότι γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστάσεων και δεν εξικνείται με αναφορά μόνο στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Είναι η θέση των Εναγομένων ότι αν επιδικασθεί οποιοδήποτε ποσό εναντίον τους θα πρέπει να το επωμισθούν οι ίδιοι προσωπικά διότι οποιαδήποτε τυχόν αξίωσή τους εναντίον του Ενάγοντα δεν θα μπορεί να προωθηθεί ενόψει του ότι το αγώγιμο δικαίωμα παραγράφεται εάν δεν εγερθεί αγωγή εναντίον του αδικοπραγούντα εντός 3 χρόνων από την μέρα του ατυχήματος, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 22 του περί Υποχρεωτικής Ασφάλισης Νόμου Ν.96
(1)/00. Το ατύχημα έγινε το 2000 και είχαν παρέλθει 4 χρόνια μέχρι την καταχώρηση της αγωγής οπόταν εάν οι Εναγόμενοι κληθούν να καταβάλουν οποιεσδήποτε αποζημιώσεις σίγουρα θα πρέπει να τις καταβάλουν οι ίδιοι αφού η ασφάλειά τους δεν θα τους καλύψει. Συνεπακόλουθα, για όλους τους λόγους που προσπάθησα ν΄ εξηγήσω πιο πάνω η αίτηση θα πρέπει ν΄ απορριφθεί μ΄ έξοδα σε βάρος του Αιτητή-Ενάγοντα και υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση -Εναγόμενων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα καταβληθούν όμως στο τέλος της δίκης. (Υπ. .............) Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. / ΓΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.