ΕΝ ΠΤΩΧΕΥΣΕΙ:- Ανδρέας Κωνσταντίνου, Αίτηση αρ. 153/06, 27 Νοεμβρίου, 2007

(1)(γ) του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5. Ο λόγος είναι βασικά ότι η τροποποιημένη Αίτηση με το ορθό όνομα των αιτητών είχε καταχωρηθεί στις 7.2.07, δηλαδή πολλούς μήνες μετά την 2.10.06 που εξέπνευσε η τρίμηνη προθεσμία από την διάπραξη πράξης πτώχευσης. Παρέπεμψε δε ο συνήγορος προς υποστήριξη της εισήγηση του στην Αγγλική απόφαση στην υπόθεση Re a Debtor (No. 10 of 1953)

(1953)2 All E.R. 559. ´Oμως η απόφαση αυτή δεν είναι υποβοηθητική στο υπό εξέταση θέμα. Με την απόφαση επιβεβαιώθηκε απλά ότι ενώ η αίτηση για διάταγμα παραλαβής θα πρέπει να καταχωρείται εντός των 3 μηνών, η προθεσμία άρχιζε να τρέχει από την ημερομηνία απόρριψης ένστασης που είχε καταχωρήσει ο χρεώστης κατά της εκδοθείσας ειδοποίησης πτώχευσης και ότι η προθεσμία δεν αναστελλόταν λόγω εφέσεων που είχαν ακολουθήσει. Είναι γεγονός ότι και στον Κυπριακό περί Πτωχεύσεως Νόμο, Κεφ.5, τίθεται η τρίμηνη προθεσμία στην παρα. (γ) του εδαφίου

(1)του Α.5 ως εξής: «...(γ) η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίζεται η πτώχευση συνέβηκε μέσα σε 3 μήνες πριν από την υποβολή της αίτησης ...». Κατά την άποψη μου το γεγονός ότι σε κάποιο προγενέστερο στάδιο της διαδικασίας είτε η Ειδοποίηση Πτώχευσης, είτε η Αίτηση για Διάταγμα Παραλαβής είχε καταχωρηθεί όχι από ανύπαρκτο αιτητή ή αιτητή με ανύπαρκτο όνομα, αλλά από τον ίδιο πάντα αιτητή ο οποίος εκ παραδρομής χρησιμοποίησε το όνομα που ορθά και νόμιμα είχε προτού αυτό τροποποιηθεί, σίγουρα δεν επηρεάζει καθόλου τη νομιμότητα της όλης διαδικασίας. Οι πιστωτές - αιτητές ήσαν πάντα οι ίδιοι. ΄Ηταν η ενάγουσα τράπεζα στην αγωγή 1216/02, οι αιτητές στην αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης και οι αιτητές στην παρούσα αίτηση. Ουδέποτε αντικαταστάθηκαν ή υποκαταστάθηκαν από άλλο πρόσωπο, απλά το ίδιο πρόσωπο άλλαξε όνομα. ΄Οπως δε ρητά προνοείται και στο Α.19

(3)του περί Εταιρειών νόμου: «...

(3)΄Οταν εταιρεία αλλάζει το όνομά της βάσει του άρθρου αυτού, ο έφορος καταχωρεί στο μητρώο, στη θέση του προηγούμενου ονόματος το νέο όνομα και εκδίδει πιστοποιητικό σύστασης αλλαγμένο για να αντιμετωπίσει τις περιστάσεις της υπόθεσης.

(4)Αλλαγή ονόματος από εταιρεία που έγινε βάσει του άρθρου αυτού δεν επηρεάζει οποιαδήποτε δικαιώματα ή υποχρεώσεις της εταιρείας ή καθιστά ελαττωματική οποιαδήποτε νομική διαδικασία από ή εναντίον της και οποιαδήποτε νομική διαδικασία που δυνατό να συνεχίζεται ή άρχισε εναντίον της με το προηγούμενό της όνομα, δύναται να συνεχίζεται ή αρχίζει εναντίον της με το νέο της όνομα ...». Η έλλειψη επιπτώσεων από την αλλαγή ονόματος διαδίκου και η τυπικότητα του όλου πράγματος εμφαίνεται και στην απόφαση του Εφετείου στην Πολ. Εφ. 240/05 Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. ν. Α.Θεοδώρου ημερ. 18.12.06, στην οποία και παρέπεμψε η συνήγορος των αιτητών. Και σε εκείνη την περίπτωση, όπως και εδώ, επρόκειτο για τροποποίηση του ονόματος τράπεζας - διαδίκου έτσι ώστε να προστεθεί και ο όρος «Δημόσια Εταιρεία». Το Εφετείο έκρινε ότι δεν απαιτείτο καν η υποβολή στο Δικαστήριο αίτησης για τροποποίηση του τίτλου κατά την μεταγενέστερη διαδικασία αίτησης μηνιαίων δόσεων και ήταν αρκετό ότι έλαβαν γνώση της αλλαγής οι ενδιαφερόμενοι διάδικοι και το Δικαστήριο «αυτής της τυπικής αλλαγής». Υπό το φως των ανωτέρω, κρίνω ότι τόσο οι αιτητές όσο και η εξ΄ αποφάσεως οφειλή ήταν και παρέμειναν πάντα οι ίδιοι και η τυπική αλλαγή στο όνομα των αιτητών που εμφιλοχώρησε, ουδέποτε διάκοψε την συνέχεια των πραγμάτων άνκαι το παλαιό όνομα των αιτητών χρησιμοποιήθηκε για κάποιο διάστημα και μετά την αλλαγή μέχρι που τελικά τροποποιήθηκε εκ συμφώνου στην παρούσα διαδικασία. β. Η κατ΄ ισχυρισμό μη ικανοποιητική απόδειξη της οφειλής ΄Ηταν η εισήγηση του συνηγόρου του καθ΄ ου η αίτηση, ότι οι μάρτυρες που παρουσιάστηκαν εκ μέρους των αιτητών δεν έδωσαν «ισχυρή μαρτυρία» η οποία να οδηγεί σε ασφαλή συμπεράσματα ως προς το ύψος της οφειλής. ΄Οτι η παρουσιασθείσα κατάσταση λογαριασμού ήταν στο όνομα άλλου προσώπου - νομικού και άρα δεν συνδέεται το επικαλούμενο χρέος με την εξ΄ αποφάσεως οφειλή, ενώ μάρτυρες δεν γνώριζαν καν αν είχε προηγηθεί έκδοση εντάλματος κινητών. Σε σχέση με αυτές τις εισηγήσεις, θα πρέπει κατ΄ αρχήν να υπενθυμιστεί κάτι που τονίστηκε και κατά την ακρόαση της αίτησης, ότι δηλαδή δεν είναι επιτρεπτή στο στάδιο τούτο η αμφισβήτηση του εξ΄ αποφάσεως χρέους. Αφ΄ ης στιγμής εκδόθηκε η δικαστική απόφαση και δεν παραμερίστηκε ή ανατράπηκε, είναι εκεί και το Δικαστήριο δεν μπορεί να διερευνήσει την ορθότητα, ακρίβεια ή εγκυρότητα του επιδικασθέντος με την απόφαση χρέους. (Re a Debtor (30 of 1956)

(1957)Ch. 381, Halsbury´s Laws of England 3rd Edn. Vol. 2 p.282). Εδώ, ασφαλώς το όνομα στον επίδικο λογαριασμό είναι διαφορετικό απ΄ εκείνο του καθ΄ ου η αίτηση, αφού ο λογαριασμός και το τραπεζικό χρέος ήταν στο όνομα της πρωτοφειλέτιδας - εναγομένης 1, ενώ ο καθ΄ ου η αίτηση - εναγόμενος 2 είχε εναχθεί σαν εγγυητής και εξεδόθη απόφαση και εναντίον του αλληλέγγυα και/ή προσωπικά. Το εάν δε εκδόθηκε ή όχι ένταλμα κινητής ή ακίνητης περιουσίας, είναι στοιχείο άσχετο αφού καμιά προϋπόθεση δεν τίθεται από τον περί Πτωχεύσεως νόμο και ειδικότερα από το Α.5 για χρησιμοποίηση των παρεχομένων από τους Θεσμούς δυνατοτήτων εκτέλεσης δικαστικής απόφασης. ΄Οπως είχε τονισθεί και από το Εφετείο στην Πολ. ΄Εφ. 11792 Πετράκη ν. Κίμωνος ημερ. 12.12.06, το ότι ο πιστωτής επέλεξε να μη χρησιμοποιήσει τη διαδικασία των μηνιαίων δόσεων για ικανοποίηση της απόφασης και το ότι δεν χρησιμοποίησε τη διαδικασία έκδοσης εντάλματος κινητών, αυτά δεν συνιστούσαν εμπόδιο στην υποβολή και εξέταση αίτησης για διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του χρεώστη με βάση τον περί Πτωχεύσεως Νόμο. γ. Η κατ΄ ισχυρισμό κατάχρηση της διαδικασίας από τους Αιτητές Το έρεισμα γι΄ αυτή την εισήγηση του συνηγόρου του καθ΄ ου η αίτηση, δόθηκε από το γεγονός ότι οι ίδιοι αιτητές είχαν στο παρελθόν χρησιμοποιήσει εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση για το ίδιο χρέος, πτωχευτικές διαδικασίες. Συγκεκριμένα, όπως έγινε παραδεκτό από το μάρτυρα των αιτητών Λούκα Βαρνάβα, είχε εκδοθεί προηγουμένως η Πτωχευτική Ειδοποίηση αρ. 187/05 και ακολούθησε η Αίτηση Πτώχευσης αρ. 113/05 εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση - εναγομένου 2 στην αγωγή. ΄Ομως η όλη διαδικασία αποσύρθηκε μετά από διαβεβαιώσεις του καθ΄ ου η αίτηση ότι ήθελε χρόνο να τακτοποιήσει και να προστατεύσει την περιουσία του. Αυτά όμως τα προηγηθέντα γεγονότα, πολύ απέχουν από του να καθιστούν την παρούσα διαδικασία που ακολούθησε, καταχρηστική. ΄Ενα τέτοιο θέμα είχε εξετασθεί από το Εφετείο και στην υπόθεση London Clubs Ltd. κ.α. ν. Ρόδου Παπαδόπουλου,

(2002)1 Α.Α.Δ. 1699 στην οποία παρέπεμψε ο συνήγορος του καθ΄ ου η αίτηση. Σ΄ εκείνη την υπόθεση, οι ενάγοντες μετά την έκδοση και μη πληρωμή δύο αποφάσεων καταχώρησαν εναντίον του εναγομένου αίτηση για πληρωμή με μηνιαίες δόσεις. Το δικαστήριο τον διέταξε να πληρώνει Λ.Κ.100.00 μηνιαία σε κάθε αγωγή. Επειδή ο εναγόμενος δεν ήταν συνεπής με την πληρωμή των δόσεων, οι αιτητές εξέδωσαν εναντίον του δύο πτωχευτικές ειδοποιήσεις. ΄Ομως αργότερα απέσυραν τις ειδοποιήσεις αφού ο εναγόμενος συμφώνησε να πληρώνει Λ.Κ.300.00 μηνιαία. ΄Οταν αυτός δεν ανταποκρίθηκε ούτε στη νέα υποχρέωση που ανάλαβε, οι ενάγοντες εξέδωσαν άλλες δύο ειδοποιήσεις πτώχευσης. Ο καθ΄ ου η αίτηση ζήτησε την ακύρωση των ειδοποιήσεων πτώχευσης εισηγούμενος ότι συνιστούσαν κατάχρηση της διαδικασίας και η χρησιμοποίηση τους έγινε για αλλότριους σκοπούς. Ο καθ΄ ου η αίτηση ζήτησε την ακύρωση των ειδοποιήσεων πτώχευσης εισηγούμενος ότι συνιστούσαν κατάχρηση της διαδικασίας και η χρησιμοποίηση τους έγινε για αλλότριους σκοπούς. Το πρωτόδικο Δικαστήριο συμφώνησε με αυτή την εισήγηση και το Εφετείο επεκύρωσε την απόφαση του, αναγνωρίζοντας ότι η διαδικασία που ακολούθησαν οι ενάγοντες, ήταν όντως καταχρηστική. Οι λόγοι εκτέθηκαν ως εξής στην απόφαση του Εφετείου: «... Δεν εξηγήθηκε στο πρωτόδικο Δικαστήριο γιατί δεν προωθήθηκε η ορθή διαδικασία είσπραξης της εξ αποφάσεως οφειλής του εφεσίβλητου, μετά που προφανώς αμέλησε να καταβάλει τις εξ £100 μηνιαίες δόσεις για το κάθε ένα από τα εξ αποφάσεως χρέη του. Υπήρχε σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο οι ίδιοι οι εφεσείοντες δεν προώθησαν προς εκτέλεση. Και εφόσον υπήρχε αυτό το διάταγμα, σύμφωνα με το οποίο ο εφεσίβλητος μπορούσε να πληρώνει £200 το μήνα και για τα δύο του χρέη, αιωρείται το ερώτημα πώς η κατάσταση του μεταβλήθηκε, μετά την καταχώρηση των πρώτων ειδοποιήσεων πτώχευσης, ώστε να αναλάβει εκουσίως να πληρώνει £300 το μήνα. Τα πιο πάνω γεγονότα αποδεικνύουν καθαρά την ορθότητα της πρωτόδικης απόφασης. Η διαδικασία που ανελήφθη από τους εφεσείοντες ήταν καταπιεστική εις βάρος του εφεσίβλητου, γιατί δεν απέβλεπε με την ορθή χρήση της δικαστικής διαδικασίας στην εκτέλεση των υπέρ των αποφάσεων, αλλά με την κατάχρηση της να καταπιέσουν τον εφεσίβλητο ...». Επανερχόμενος στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης καθίσταται φανερό ότι αυτά διακρίνονται από τα πιο πάνω. Εδώ το μόνο γεγονός που είχε προηγηθεί ήταν η καταχώρηση μιας πτωχευτικής διαδικασίας εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση χωρίς συνδυασμό ή παράλληλη λήψη κάποιου εκτελεστικού μέτρου και η διαδικασία αποσύρθηκε, σύμφωνα με την αναντίλεκτη μαρτυρία των αιτητών, κατόπιν παρακλήσεων του ιδίου του καθ΄ ου η αίτηση, έτσι ώστε να του δοθεί η ευκαιρία να τακτοποιήσει και να προστατεύσει την περιουσία του. Επειδή δε προφανώς ο καθ΄ ου η αίτηση δεν προέβηκε σε ικανοποιητικά διαβήματα και ρυθμίσεις από μόνος του, ζητήθηκε η έκδοση νέας πτωχευτικής ειδοποίησης και χωρίς αυτή να προσβληθεί σαν καταχρηστική, καταχωρήθηκε νέα αίτηση για διάταγμα παραλαβής. Υπ΄ αυτές τις συνθήκες κρίνω πως δεν υπάρχει χώρος για να ευσταθήσει η εισήγηση ότι η όλη διαδικασία ή έστω η παρούσα διαδικασία είναι καταπιεστική ή καταχρηστική. δ) Η ανυπαρξία περιουσιακών στοιχείων σαν ενδεχόμενο εμπόδιο στην έκδοση διατάγματος παραλαβής Ο συνήγορος του καθ΄ ου η αίτηση έντονα προέβαλε την εισήγηση ότι εφ΄ όσον οι αιτητές δεν απέδειξαν πως δεν αληθεύει ο ισχυρισμός του καθ΄ ου η αίτηση ότι αυτός στερείται οποιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων, δεν είναι δυνατή η έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του. Ο απλός λόγος είναι ότι διατάγματα παραλαβής περιουσίας, όπως τονίστηκε και στην προαναφερθείσα απόφαση στην υπόθεση London Clubs Ltd. εκδίδονται μόνο προς τον σκοπό της προστασίας και διασφάλισης της περιουσίας του χρεώστη προς όφελος όλων των πιστωτών του. Εάν επομένως ο καθ΄ ου η αίτηση στερείται περιουσίας δεν υπάρχει νόημα στην έκδοση διατάγματος παραλαβής ανύπαρκτης περιουσίας και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί αυτή η διαδικασία και να εκδοθεί διάταγμα για άσκηση πίεσης εξόφλησης χρέους. ΄Οσο και αν το επιχείρημα τούτο μπορεί να ακούγεται λογικό, εν τούτοις αδυνατώ να το δεχθώ. Δεδομένου ότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται από το Α. 5

(1)του περί Πτωχεύσεως Νόμου κατά την άποψη μου το Δικαστήριο θα πρέπει να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα παραλαβής, παρά το ότι ο καθ΄ ου η αίτηση προβάλλει τον ισχυρισμό ότι δεν έχει κινητή ή ακίνητη περιουσία. Το εάν έχει περιουσία και ποιά περιουσία ή το αν είναι δικαιούχος ή θα πρέπει να καταστεί δικαιούχος σε περιουσία ο χρεώστης, δεν είναι θέμα το οποίο θα διερευνήσει το Δικαστήριο ή θα πρέπει να αποδείξει η άλλη πλευρά. Αυτά όλα είναι θέματα προς πλήρη διερεύνηση στο πλαίσιο της πτωχευτικής διαδικασίας μετά την έκδοση διατάγματος παραλαβής, εκεί βέβαια όπου αυτό δικαιολογείται. Κατ΄ αυτό τον τρόπο, μετά την έκδοση διατάγματος παραλαβής, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Α. 15

(1)του Κεφ.5, ο χρεώστης υποχρεούται τότε όπως καταρτίσει και υποβάλει στον Επίσημο Παραλήπτη περιουσιακή κατάσταση, η οποία δείχνει τις λεπτομέρειες του ενεργητικού, των χρεών του, των τυχόν πιστωτών του και πολλές άλλες πληροφορίες. Μπορεί επομένως ενώ ο χρεώστης παρουσιάζεται στερούμενος περιουσιακών στοιχείων τώρα, να είναι δικαιούχος σε κάποια περιουσία ή να καταστεί δικαιούχος στο προβλεπτό μέλλον. Μπορεί να στερείται περιουσίας αλλά να έχει πιστωτές. Μπορεί ακόμα να μην αποκάλυψε την ύπαρξη περιουσίας πριν την έκδοση του διατάγματος παραλαβής για ευνόητους λόγους. ΄Αλλο δε σχετικό διαδικαστικό βήμα στην πτωχευτική διαδικασία, είναι η Δημόσια Εξέταση του Χρεώστη, η οποία προνοείται από το Α.16 του Κεφ.5. Αυτό είναι ένα σημαντικό μέτρο διερεύνησης των οικονομικών δεδομένων του χρεώστη, κατά το οποίο ο ίδιος εξετάζεται δημοσίως και ενόρκως ως προς κάθε θέμα που αφορά όχι μόνο την περιουσία αλλά και τη διαγωγή και τις συναλλαγές του και σ΄ αυτή την εξέταση μπορούν να λάβουν μέρος και επαληθεύσαντες χρέη πιστωτές. Εν πάση όμως περιπτώσει, στην υπό εξέταση περίπτωση ο ισχυρισμός του καθ΄ ου η αίτηση ότι δεν έχει κανένα περιουσιακό στοιχείο ελέγχεται σαν αναληθής ή ανακριβής. ΄Οπως κατάθεσε η μάρτυς Ε.Αναστασιάδου, υπάλληλος των αιτητών, τη μαρτυρία της οποίας και αποδέχομαι σαν θετική και αναντίλεκτη, επανειλημμένα ήταν που ο ίδιος ο καθ΄ ου η αίτηση δήλωνε στην ίδια κατά το στάδιο των προσπαθειών διευθέτησης του χρέους, ότι έχει περιουσιακά στοιχεία τα οποία μπορούν να εκποιηθούν και να εξοφλήσουν το επίδικο χρέος. Ειδικώτερα δε μιλούσε για περιουσία του στο Λονδίνο. Πέραν τούτου, από τα κατατεθέντα τεκμήρια 12 και 13 που περιέχουν επίσημα στοιχεία από τα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών, ο καθ΄ ου η αίτηση είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης μεγάλου αριθμού μετοχών. Συγκεκριμένα, είναι κάτοχος 6.000 μετοχών ονομαστικής αξίας £1.00 εκάστη, δηλ. το 60% του μετοχικού κεφαλαίου στην εταιρεία Alda Trading Ltd. και επίσης κάτοχος 50.000 μετοχών ήτοι το 50% του μετοχικού κεφαλαίου στην εταιρεία Κώστας Γ. Νικολαϊδης & Yιοί Λτδ., αδιευκρίνιστης επί του παρόντος αξίας. Επομένως δεν μπορεί να ευσταθήσει ούτε αυτός ο λόγος ΄Ενστασης. (ε) Η ύπαρξη εξασφάλισης από άλλο οφειλέτη Είναι κοινός τόπος μεταξύ των διαδίκων, ότι το εξ΄ αποφάσεως χρέος, η μη πληρωμή του οποίου οδήγησε στην παρούσα διαδικασία είναι εξασφαλισμένο μεν αλλά με ακίνητη περιουσία, η οποία ανήκει σε άλλο εναγόμενο - συνοφειλέτη. Αυτό δε το γεγονός ηγέρθηκε σαν ένας από τους λόγους ΄Ενστασης. ΄Ομως και αυτό το γεγονός δεν συνιστά εμπόδιο στην προώθηση της πτωχευτικής διαδικασίας. ΄Οπως ορθά επιβεβαιώθηκε και στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Επί τοις αφορώσι τον Τάκη Οικονομίδη [1997] 1 Α.Α.Δ. 210, εάν η ασφάλεια που κατέχει ένας πιστωτής είναι ασφάλεια επί της περιουσίας ενός συνοφειλέτη δεν μπορεί αυτή με κανένα τρόπο να καλύψει την περίπτωση άλλου συνοφειλέτη και να θεωρηθεί εμπόδιο στην έκδοση διατάγματος παραλαβής. στ) Θέμα ορθής επίδοσης της διαδικασίας Παρόλον ότι δεν είναι καθαρό αν παρέμεινε μέχρι τέλους οποιοσδήποτε ισχυρισμός που είχε προβληθεί περί ασάφειας ως προς τα έγγραφα που επακριβώς επιδόθηκαν στον καθ΄ ου η αίτηση, σημειώνεται ότι τόσο από τα στοιχεία εντός του φακέλου της διαδικασίας και τα κατατεθέντα τεκμήρια, όσο και από τις διευκρινίσεις που έδωσε σε ένορκη μαρτυρία του ο ιδιώτης επιδότης Κούλλης Ξενή, μαρτυρία αναντίλεκτη την οποία και αποδέχομαι, έχω ικανοποιηθεί πλήρως ότι τα έγγραφα που επιδόθηκαν στον καθ΄ ου η αίτηση αναφορικά με την Ειδοποίηση και την Αίτηση ήσαν αυτά που προνοούνται από την πρωτογενή και δευτερογενή νομοθεσία. Οποιοιδήποτε άλλοι λόγοι οι οποίοι απλά ηγέρθηκαν ή θίγηκαν στην ΄Ενσταση αλλά τελικά δεν προωθήθηκαν ούτε φαίνεται να βρίσκουν έρεισμα πουθενά, δεν θα εξετασθούν. Επειδή δε κατά τα άλλα, είμαι πλήρως ικανοποιημένος ότι στην παρούσα περίπτωση πληρούνται και έχουν αποδειχθεί, οι προϋποθέσεις που τίθενται από το Α. 5

(1)και 6 του περί Πτωχεύσεως νόμου, η αίτηση θα πρέπει να επιτύχει στη βάση της προαναφερθείσας πράξης πτώχευσης που διέπραξε ο ο καθ΄ ου η αίτηση. Για τούτο, εκδίδεται Διάταγμα Παραλαβής της περιουσίας του καθ΄ ου η αίτηση. Ο Επίσημος Παραλήπτης καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας του. Ο καθ΄ ου η αίτηση διατάσσεται να παρουσιαστεί στο γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη στη Λευκωσία αμέσως μετά την επίδοση σ΄ αυτόν του παρόντος διατάγματος. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............................. Κ.Κληρίδης Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΚΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο