Ανδρόνικου Αρτέμη ν. Μιχάλη Κακουλλή, Αρ. Αγωγής: 3983/04, 21 Δεκεμβρίου, 2007

Ανδρόνικου Αρτέμη ν. Μιχάλη Κακουλλή, Αρ. Αγωγής: 3983/04, 21 Δεκεμβρίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:A159 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3983/04 Μεταξύ: Ανδρόνικου Αρτέμη, Ενάγοντα, και Μιχάλη Κακουλλή, Εναγόμενου. -------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 21 Δεκεμβρίου,

1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα: κα Χρ. Αργυρού. Για τον Εναγόμενο: κος Α. Παστός. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγοντας με την αγωγή του αξιώνει την καταβολή του ποσού των £3.974 λόγω παράβασης της συμφωνίας για την πώληση του οχήματός του στον Εναγόμενο. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης ο Ενάγοντας ήταν ο ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμό εγγραφής ΕΕΚ068 μάρκας Musso STATION WAGON, το οποίο είχε στην κατοχή του δυνάμει συμφωνίας ενοικιαγοράς με τον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου. Στις 10.7.02 με προφορική συμφωνία παρέδωσε την κατοχή και χρήση του συγκεκριμένου οχήματος στον Εναγόμενο υπό τον όρο ότι θα του καταβάλει το ποσό των £8.000 πλέον τους τόκους. Το ποσό αυτό θα πληρωνόταν με την καταβολή των £1.000 ως προκαταβολής ενώ το υπόλοιπο £7.000 θα πληρωνόταν σε μηνιαίες δόσεις των £350 στον λογαριασμό με αριθμό 850-0-5330963 πλέον οι τόκοι που θα αναλογούσαν σύμφωνα με τις εκάστοτε επιβαρύνσεις του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως μέχρι την εξόφληση του συγκεκριμένου ποσού. Με την εξόφληση του ποσού της συμφωνίας και των τόκων ο Ενάγοντας είχε αναλάβει την υποχρέωση να μεταβιβάσει στον Εναγόμενο το συγκεκριμένο όχημα. Ο Εναγόμενος από τις 10.7.02 και σε διάφορες ημερομηνίες μέχρι και την 1.3.04 πλήρωσε στον λογαριασμό του Ενάγοντα το ποσό των £3.026 περιλαμβανομένων και τόκων. Αλλά έκτοτε δεν πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό και το υπόλοιπό του ανέρχεται στις £3.974 και λόγω της καθυστέρησης στην καταβολή των οφειλομένων δόσεων ο Οργανισμός επιβαρύνει τον Ενάγοντα με τόκους προς 12,5%, ποσό το οποίο οφείλει να καταβάλει ο Εναγόμενος. Στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτησή του ο Εναγόμενος δηλώνει ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό στον Ενάγοντα και ότι οι πληρωμές γίνονταν κανονικά ήτε στον λογαριασμό του Ενάγοντα στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου ή στον τραπεζικό λογαριασμό που διατηρούσε ο Ενάγοντας στην Arab Bank ή και ακόμη στη σύζυγό του. Παράλληλα, ισχυρίζεται ότι ο ίδιος πλήρωσε σε διάφορα διαστήματα διάφορα ποσά για προσωπικές ασφάλειες του Ενάγοντα. Ήταν η θέση του ότι τον Οκτώβριο του 2003 το επίδικο όχημα καταστράφηκε ολοσχερώς, λόγω αυτοκινητιστικού δυστυχήματος και τότε ο ίδιος απευθύνθηκε στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου για να πληροφορηθεί το οφειλόμενο υπόλοιπο, το οποίο μέχρι εκείνη την στιγμή ήταν £1.
2. Πρότεινε τότε, στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως, την καταβολή του συγκεκριμένου ποσού έτσι ώστε να μεταβιβαστεί το συγκεκριμένο όχημα επ΄ ονόματί του πλην όμως αυτό δεν μπορούσε να γίνει γιατί το όχημα ήταν δεσμευμένο για άλλα χρέη του Ενάγοντα. Ο Εναγόμενος ζητά από το Δικαστήριο αναγνωριστικό διάταγμα το οποίο να βεβαιώνει ότι το οφειλόμενο υπόλοιπο προς τον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου, για την εξόφληση του επίδικου οχήματος, είναι £1.800, ως ανταπαίτηση. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν τρεις μάρτυρες για τον Ενάγοντα και ο Εναγόμενος. Πρώτος κατέθεσε ο Ενάγοντας (Μ.Ε.1) ο οποίος ανέφερε σε συντομία τ΄ ακόλουθα: Γνώριζε τον Εναγόμενο λόγω του ότι ήταν ο ασφαλιστής του και τον Αύγουστο του 2001 ο Εναγόμενος, ο οποίος γνώριζε ότι ο Ενάγοντας ήθελε να πωλήσει το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΕΚ068 γιατί έλειπε στο εξωτερικό, προσφέρθηκε να το αγοράσει. Μετά την συμφωνία επισκέφθηκαν τον Οργανισμό Χρηματοδότησης της Τράπεζας Κύπρου για να αιτηθεί ο Εναγόμενος δανείου για το ποσό που είχε συμφωνηθεί. Όμως, η Τράπεζα δεν έγκρινε το δάνειο και γι΄ αυτό από τον Ιούλιο του 2001 μέχρι και τον Ιούλιο του 2002 ο Ενάγοντας συνέχιζε να πληρώνει την δόση την οποία όφειλε να πληρώνει στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου, στον οποίο το αυτοκίνητο είχε τεθεί με ενοικιαγορά, παρά το γεγονός ότι ο Εναγόμενος χρησιμοποιούσε τ΄ αυτοκίνητο. Τον Ιούλιο του 2002, όταν η Τράπεζα αρνήθηκε εκ νέου την παραχώρηση δανείου στον Εναγόμενο, ήταν η θέση του, ότι πρότεινε στον Εναγόμενο να πληρώνει τη δόση των £350 στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου μέχρι την συμπλήρωση του ποσού των £8.000 καθώς και των αναλογούντων τόκων και επιβαρύνσεων για όσο διάστημα αυτός θα κατέβαλλε τη συγκεκριμένη δόση. Προκαταβολή δεν είχε πάρει παρά την συμφωνία για την καταβολή της. Η πρώτη δόση καταβλήθηκε τον Δεκέμβριο του 2002 και ο Εναγόμενος έκαμε πληρωμές μέχρι και τον Μάρτιο του
3. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 1, αντίγραφο του λογαριασμού του στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου το οποίο καταγράφει τις πληρωμές που έγιναν. Όμως, επειδή οι πληρωμές του Εναγόμενου δεν ήταν τακτικές στις 10.7.04 ο ίδιος έδωσε διαταγή στην Arab Bank και πληρώθηκαν οι δόσεις στο δάνειο που τηρείτο στο Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 2, κατάσταση λογαριασμού της Arab Bank. Ήταν η θέση του ότι η γυναίκα του, η οποία είχε πληρεξούσιο για να ελέγχει τους λογαριασμούς του, τον ειδοποίησε ότι υπήρχε πρόβλημα στις πληρωμές, εκ μέρους του Εναγόμενου, γι΄ αυτό και ο ίδιος έστειλε £5.
4. Κατέθεσε τις καταστάσεις λογαριασμού του στην Arab Bank ως Τεκμήρια 3-
5. Σ΄ αυτές καταγράφεται το έμβασμα των £5.000 καθώς και μια κατάθεση £350, λεφτά τα οποία ο Εναγόμενος είχε δώσει σε μετρητά στη κόρη του Ενάγοντα. Ήταν η θέση του ότι τα ποσά που πλήρωσε ο Εναγόμενος φαίνονται στο Τεκμήριο 1 και οι τόκοι που προέκυψαν από τις καθυστερήσεις φαίνονται στην κατάσταση την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
6. Κατά την αντεξέταση παραδέχθηκε ότι οι σχέσεις του με τον Εναγόμενο ήταν πάρα πολύ καλές και χωρίς οποιαδήποτε προβλήματα. Ο ίδιος ο Εναγόμενος είχε προσφερθεί να βοηθά την κόρη του στα μαθήματα λόγω αυτής της φιλίας, ενόψει του ότι το επάγγελμά του ήταν καθηγητής. Επειδή ο ίδιος έλειπε στο εξωτερικό από το 1999 είχε μαζέψει τα χρέη του στο λογαριασμό, που φαίνεται στο Τεκμήριο 1 και ως εγγύηση είχαν παραχωρηθεί το αυτοκίνητο ΕΕΚ068, το αυτοκίνητο DAY399 καθώς και μερικά μηχανήματα της δουλειάς του. Το ποσό του δανείου αυτού, το 2002, ανερχόταν στις £22.127,69 ποσό το οποίο ο ίδιος είχε αναφέρει στον Εναγόμενο όταν επιτεύχθηκε η συμφωνία. Ερωτηθείς απάντησε ότι όταν την δεύτερη φορά δεν εγκρίθηκε το δάνειο, το οποίο είχε αιτηθεί ο Εναγόμενος και αποφάσισαν από κοινού να πληρώνει ο Εναγόμενος το ποσό των £350, ο ίδιος εισηγήθηκε να πληρώνει ο Εναγόμενος τόκους οι οποίοι θα αναλογούν στο πληρωθέν ποσό. Ήταν η θέση του ότι ο ίδιος είχε ζητήσει από τον Εναγόμενο να πληρώσει το κεφάλαιο σε ένα χρόνο καθώς και τους τόκους που θα αναλογούσαν στο κεφάλαιο γι΄ αυτό το χρόνο. Η ίδια η Τράπεζα θα καθόριζε το συγκεκριμένο ποσό. Ξεκαθάρισε ότι στο Τεκμήριο 6 καταγράφεται ο τόκος για το συνολικό ποσό του δανείου. Όμως, ο ίδιος δεν ζητά τόκους για το συνολικό ποσό. Αναφορικά με τις ασφάλειες ισχυρίστηκε ότι είχαν πληρωθεί όλα τα ασφάλιστρα για τις ασφάλειες που τηρούσε και δεν χρωστούσε οποιαδήποτε ασφάλιστρα. Όμως παραδέχθηκε ότι είχε δεχθεί μια φορά να πληρώσει ο Εναγόμενος την ασφάλειά του αλλά στην συνέχεια του έστειλε τα λεφτά. Απαντώντας σε ερώτηση του δικηγόρου του Εναγόμενου ήταν η θέση του ότι ο Εναγόμενος δεν του είχε δώσει οποιαδήποτε προκαταβολή και εκ λάθους γράφτηκε στην Έκθεση Απαίτησης ότι είχε πάρει προκαταβολή ύψους £1.
7. Παραδέχθηκε, στη συνέχεια, ότι το ποσό των £350 θα πληρωνόταν στον λογαριασμό που ο ίδιος τηρούσε στον Οργανισμό Χρηματοδότησης της Τράπεζας Κύπρου και ότι από τις καταστάσεις της Τράπεζας φαίνονταν οι πληρωμές στις οποίες είχε προβεί ο Εναγόμενος. Επίσης, αναγνώρισε την κατάθεση των £350 που είχε δώσει σε μετρητά ο Εναγόμενος στη κόρη του Ενάγοντα στις 4.10.
8. Όμως, αρνήθηκε ότι από τις 3.12.02 μέχρι και την 1.3.04 όλες οι πληρωμές που καταγράφονται στο Τεκμήριο 1 είχαν γίνει από τον Εναγόμενο. Ο Εναγόμενος είχε καταβάλει £2.245 στο κεφάλαιο πλέον τους τόκους. Ήταν η θέση του, ότι η σύζυγός του συναντήθηκε με τον Εναγόμενο στην Τράπεζα Κύπρου για να συζητήσουν το θέμα της αποδέσμευσης του συγκεκριμένου οχήματος. Η Τράπεζα ζήτησε £1.800 για να αποδεσμεύσει το αυτοκίνητο. Όμως, αυτό δεν ήταν το υπόλοιπο του Εναγόμενου. Δεν συνιστούσε το ποσό που όφειλε ο Εναγόμενος στον Ενάγοντα. Δεύτερη κατάθεσε η σύζυγος του Ενάγοντα η κα Άννα Αρτέμη (Μ.Ε.2) η οποία ήταν γνώστης της συμφωνίας για την πώληση του συγκεκριμένου οχήματος στον Εναγόμενο. Ήταν η θέση της ότι επειδή ο Εναγόμενος ήταν οικογενειακός φίλος και ασφαλιστής τους για χρόνια συμφωνήθηκε το ποσό των £8.000 σε μετρητά για την πώληση του αυτοκινήτου. Όμως, επειδή ο Εναγόμενος δεν μπορούσε να πληρώσει το συγκεκριμένο ποσό συμφωνήθηκε η καταβολή του ποσού των £350 μηνιαίως στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως της Τράπεζας Κύπρου, όπως πλήρωναν και οι ίδιοι. Ήταν η θέση της ότι ο Εναγόμενος πήρε το αυτοκίνητο στην κατοχή του τον Αύγουστο του 2001 και ανάλαβε να πληρώνει δόση το
9. Όταν η ίδια πήρε καταστάσεις λογαριασμού από την Τράπεζα αντιλήφθηκε ότι οι πληρωμές δεν γινόντουσαν κανονικά και τότε ενημέρωσε το σύζυγό της τηλεφωνικώς, αφού αυτός εργαζόταν στην Σαουδική Αραβία. Μετά επικοινώνησε με τον Εναγόμενο ο οποίος της ανάφερε ότι η καθυστέρηση οφειλόταν στο γεγονός ότι ήταν έκτακτος υπάλληλος και δεν πληρωνόταν κανονικά. Επικοινώνησε ξανά μαζί του, στις αρχές του 2004 και μαζί επισκέφθηκαν την κυρία Έλενα Χριστοφή στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου. Λόγω του ότι είχε καταστραφεί το αυτοκίνητο σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα ο ίδιος ήθελε να το πωλήσει, όπως ήταν, γι΄ αυτό και έκαμαν τη συγκεκριμένη επίσκεψη για να μάθουν το ποσό που η Τράπεζα ζητούσε για ν΄ αποδεσμεύσει τ΄ αυτοκίνητο. Η κα Χριστοφή μίλησε με τον Διευθυντή και τους ανέφερε ότι για να αποδεσμευθεί το αυτοκίνητο η Τράπεζα ήθελε £1.
10. Όμως, αυτό δεν ήταν το υπόλοιπο της συμφωνίας. Παρά την υπόσχεσή του να καταβάλει το ποσό των £1.800 δεν ξαναεπισκέφθηκε ο Εναγόμενος την Τράπεζα. Η Τράπεζα στο μεταξύ έστειλε επιστολή, για τις καθυστερήσεις που παρατηρούνταν, στον Ενάγοντα. Τότε ο Ενάγοντας, μέσω της Arab Bank, έστειλε ένα ποσό της τάξεως των £5.000 προς εξόφληση των καθυστερημένων δόσεων του δανείου στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου. Από τις 3.3.04 η ίδια είχε αναλάβει να πληρώνει την μηναία δόση προς εξόφληση του δανείου. Η ίδια έκανε αναφορά στα μετρητά, τις £350 τις οποίες ο Εναγόμενος είχε δώσει στη κόρη της και κατατέθηκαν στην Arab Bank. Αυτά ήταν και τα μοναδικά λεφτά, σύμφωνα με τον ισχυρισμό της, που της δόθηκαν από τον Εναγόμενο στο χέρι. Κατά την αντεξέταση παραδέχθηκε ότι οι σχέσεις μεταξύ τους και του Εναγόμενου ήταν πολύ καλές. Επαγγελματικά ο Εναγόμενος είχε ασφαλίσει το σύζυγό της και τα ασφάλιστρα πληρώνονταν από την Arab Bank. Τους είχε κάνει επίσης και μια ασφάλεια προς όφελος των παιδιών τους. Αναφορικά με την ασφάλεια ζωής του συζύγου της ισχυρίστηκε ότι το 2003 σταμάτησε να πληρώνει τον Εναγόμενο γιατί είχε διοριστεί ως καθηγητής και τις ασφάλειές του τις είχε αναλάβει ο κ. Παρασκευάς. Ερωτηθείς απάντησε ότι μετά που πήρε στην κατοχή του, ο Εναγόμενος, το αυτοκίνητο, τον Αύγουστο του 2001 η ίδια με το σύζυγό της έφυγαν από την Κύπρο, όμως συνέχιζαν να καταβάλουν την δόση το
11. Στη συνέχεια συμφωνήθηκε με τον σύζυγό της το ποσό πώλησης στις £8.000 συν οι τόκοι και όταν δεν εγκρίθηκε το δάνειο που ζήτησε ο Εναγόμενος συμφώνησαν να πληρώνει ο ίδιος τη δόση τους, £350 μηνιαίως στον Οργανισμό Τραπέζης Κύπρου. Η ίδια δεν γνώριζε το ακριβές ποσό που είχε καταβάλει ο κ. Κακουλλής αλλά ούτε και ο ίδιος γνώριζε πόσα είχε πληρώσει. Το ανακάλυψε όταν της στάληκε ειδοποίηση για τις καθυστερημένες δόσεις από την Τράπεζα. Ουδέποτε συμφώνησε η ίδια ότι ο Εναγόμενος όφειλε μόνο το ποσό των £1.
12. Αυτό το ποσό καθορίστηκε, σύμφωνα με τον ισχυρισμό της, μόνο για σκοπούς αποδέσμευσης του αυτοκινήτου από την Τράπεζα και δεν ήταν το υπόλοιπο που χρωστούσε ο Εναγόμενος στον σύζυγό της. Το υπόλοιπο, σύμφωνα με τον ισχυρισμό της, προκύπτει από την κατάσταση λογαριασμού η οποία κατατέθηκε. Ερωτηθείσα απάντησε ότι ο Εναγόμενος γνώριζε από την αρχή ότι το αυτοκίνητο ήταν δεσμευμένο για μεγαλύτερο χρέος, γιατί όταν επισκέφθηκαν την Τράπεζα το υπόλοιπο του λογαριασμού ήταν £14.
13. Εάν ο Εναγόμενος είχε καταβάλει τις £8.000 τότε θα έμενε μόνο ως υπόλοιπο £5.000, αφού δεν θα υπήρχαν οποιεσδήποτε καθυστερήσεις μέχρι τη στιγμή εκείνη. Τελευταία κατέθεσε η κα Έλενα Χριστοφή (Μ.Ε.3) η οποία εργάζεται στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως της Τράπεζας Κύπρου. Ανέφερε ότι τον Ενάγοντα τον γνωρίζει ως πελάτη της Τράπεζας γιατί πήρε χρηματοδότηση ύψους £23.563 για την οποία χρηματοδότηση έβαλε σε ενοικιαγορά το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΕΚ068, το αυτοκίνητο DAY389 και διάφορα άλλα μηχανήματα. Αναγνώρισε στο Τεκμήριο 1 τον αριθμό λογαριασμού που αφορούσε την συγκεκριμένη χρηματοδότηση του Ενάγοντα καθώς και τις καταθέσεις που έγιναν σε διάφορες ημερομηνίες και το υπόλοιπο του συγκεκριμένου λογαριασμού. Ερωτηθείσα ανέφερε ότι το επιτόκιο στην περίπτωση ενοικιαγοράς ανέρχεται στο 7.75% (flat) από την ημέρα του συμβολαίου. Το επιτόκιο αυτό μπαίνει πάνω σε ολόκληρο το ποσό για όλη την διάρκεια της αποπληρωμής του δανείου. Το δάνειο, το οποίο πληρωνόταν με μηνιαίες δόσεις με περίοδο χάριτος 7 ημερών, επιβαρύνετο με τόκο 12,5% επί των καθυστερήσεων μέχρι την ημερομηνία αποπληρωμής των καθυστερήσεων. Εξήγησε ότι για το ποσό των £7.000 εάν καταβάλλετο μηναία δόση £350 οι τόκοι για 23 μήνες θα ανέρχονταν στις £1.039,
14. Όμως, αν δεν πληρώνονταν οι δόσεις εντός του χρόνου θα επιβαρύνετο το ποσό με τόκο 12,5%. Ήταν η θέση της ότι ο Εναγόμενος την επισκέφθηκε τόσο μόνος του καθώς και με άλλο πρόσωπο και της ανέφερε ότι είχε αγοράσει το αυτοκίνητο του Ενάγοντα και θα πλήρωνε κάποιο ποσό για την εξόφλησή του. Η ίδια δεν είχε προσωπική γνώση των πληρωμών. Τις της είχε αναφέρει ο ίδιος. Έγινε και κάποια συνάντηση τον Ιανουάριο του 2004 στην οποία ήταν παρούσα και η κυρία Άννα Αρτέμη (Μ.Ε.2), σύζυγος του Ενάγοντα. Σε εκείνη τη συνάντηση ο Εναγόμενος ζήτησε να μάθει με ποιο ποσό θα του αποδέσμευε η Τράπεζα το αυτοκίνητο. Του αναφέρθηκε ότι το ποσό που η Τράπεζα ήθελε για ν΄ απαλλάξει το αυτοκίνητο από την ενοικιαγορά ήταν £1.
15. Όμως, σύμφωνα με τη μάρτυρα το ποσό αυτό δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με το ποσό που είχε συμφωνηθεί για την αγορά του αυτοκινήτου. Ουδέποτε του είχε αναφερθεί ότι με το ποσό των £1.800 ξοφλά την οφειλή του, αφού η Τράπεζα δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη στη συμφωνία που είχε γίνει μεταξύ των μερών. Λόγω του ότι οι δόσεις δεν πληρώνονταν κανονικά το ποσό τοκιζόταν με τόκο 12.5%. Γι΄ αυτό και υπάρχουν τόκοι καθυστερήσεων και επιβαρύνσεις ύψους £1.306,
16. Κατέθεσε την πρόχειρη σημείωση που η ίδια είχε καταρτίσει στην οποία κατέγραψε τις ισχυριζόμενες πληρωμές του Εναγόμενου ως Τεκμήριο
17. Όμως, η κυρία Αρτέμη την επισκέφθηκε μετά από δύο, τρεις μέρες και της ανέφερε ότι δεν είχαν καταβληθεί τα συγκεκριμένα ποσά τα οποία της είχε αναφέρει ο Εναγόμενος. Κατέθεσε την δική της πρόχειρη σημείωση, αναφορικά με το ποσό που η Τράπεζα είχε ζητήσει για αποδέσμευση του αυτοκινήτου, ως Τεκμήριο
18. Κατέληξε, ότι η ενοικιαγορά, όπως προκύπτει και από το Τεκμήριο 11, τελικά ξοφλήθηκε. Αντεξεταζόμενη η Μ.Ε.3 ανέφερε ότι δεν θυμόταν ακριβώς πότε γνώρισε τον Εναγόμενο. Ίσως να τον γνώρισε όταν επισκέφθηκε την Τράπεζα για να τους αναφέρει ότι θα πλήρωνε για το αυτοκίνητο που αγόρασε. Ερωτηθείσα για τους τόκους που προέκυψαν η μάρτυρας εξήγησε ότι οι τόκοι προέκυψαν πάνω στις καθυστερημένες δόσεις και όχι πάνω στο υπόλοιπο αφού τα δικαιώματα ενοικιαγοράς καθορίζονται από την αρχή. Ήταν η θέση της ότι την Τράπεζα δεν την ενδιέφερε τι χρωστούσε ο Εναγόμενος στον Ενάγοντα. Τα ποσά που η ίδια κατέγραψε στο Τεκμήριο 9 είχαν αναφερθεί από τον Εναγόμενο, τα έγραψε για να τους βοηθήσει να βρουν μια λύση. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του Εναγόμενου πληρώθηκαν £5.550 στον Οργανισμό και £1.050 στην Arab Bank. Ο Εναγόμενος, σύμφωνα με τ΄ όσα της είχε αναφέρει στις δύο συναντήσεις που είχαν, με τους δικούς της υπολογισμούς αφού χρωστούσε £8.930 με τους τόκους, αν αφαιρείτο το ποσό των £7.113, που κατά τον ισχυρισμό του είχε καταβάλει, το υπόλοιπο αν διαιρεθεί δια 5 δόσεις τότε θα καταλήξει κάποιος στη δόση που έπρεπε να πληρώνει ο Εναγόμενος. Επέμενε στην θέση της ότι το ποσό των £1.800 ήταν άσχετο με το χρέος ή μ΄ οποιαδήποτε άλλη συμφωνία. Το ποσό των £1.800 είχε καθορισθεί για αποδέσμευση του συγκεκριμένου αυτοκινήτου και με βάση τις υπόλοιπες εξασφαλίσεις του δανείου. Επίσης ανέφερε ότι ο Εναγόμενος γνώριζε ότι τ΄ αυτοκίνητο ήταν δεσμευμένο όταν την επισκέφθηκε. Τελευταίος κατέθεσε ο Εναγόμενος ο οποίος ισχυρίστηκε ότι τον Ενάγοντα και την οικογένειά του τους γνωρίζει από το 1996 και οι σχέσεις τους ήταν πάρα πολύ καλές. Το 2002 τον επισκέφθηκε ο Ενάγοντας στο γραφείο του για να τον ρωτήσει αναφορικά με θέματα που είχαν να κάνουν με ασφάλειες. Τότε ο Εναγόμενος πρότεινε στον Ενάγοντα να αγοράσει το αυτοκίνητό του το Musso και αμέσως ο Ενάγοντας του παρέδωσε τα κλειδιά χωρίς δισταγμό. Του ζήτησε να πληρώνει την κυκλοφορία και την ασφάλεια και να του το δίνει να το χρησιμοποιεί όταν επιστρέφει στην Κύπρο. Όμως, ήταν ο ισχυρισμός του ότι ο ίδιος δεν αποδέχτηκε την συγκεκριμένη πρόταση και ζήτησε να αγοράσει το αυτοκίνητο. Ο Ενάγοντας καθόρισε την τιμή στις £10.000 και προχώρησε ο Εναγόμενος στη μηχανική εξέταση του αυτοκινήτου. Μετά την εξέταση αυτή το ποσό πώλησης καθορίστηκε στις £8.000 και ο Ενάγοντας φεύγοντας από την Κύπρο του άφησε το αυτοκίνητο. Ήταν ο ισχυρισμός του μάρτυρα ότι δόθηκε προκαταβολή £1.000 και συμφωνήθηκε να καταθέτει, ο Εναγόμενος, £350 μηνιαίως σε συγκεκριμένο λογαριασμό της Arab Bank. Αυτή η συμφωνία έγινε το καλοκαίρι του
19. Μετά από λίγες μέρες κατατέθηκε η πρώτη δόση από τον Εναγόμενο στην Arab Bank. Αυτή η συμφωνία έγινε γιατί ο ίδιος αδυνατούσε να πληρώσει ολόκληρο το ποσό. Όμως, ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε αποτάθηκε σε τράπεζα για δάνειο. Κατέβαλε ακόμα μια δόση στην Arab Bank πλην όμως στη συνέχεια μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ενάγοντα του δόθηκε άλλος λογαριασμός της Arab Bank στον οποίο και έκανε ακόμη μια κατάθεση, δηλαδή τρεις καταθέσεις στο σύνολό τους για τις οποίες δεν κράτησε οποιαδήποτε απόδειξη. Στη συνέχεια του δόθηκε άλλος αριθμός μέσω τηλεφώνου της Τράπεζας Κύπρου στον οποίο κατέθετε τη συγκεκριμένη δόση. Αναγνώρισε στο Τεκμήριο 1 το λογαριασμό στον οποίο κατέθετε τα λεφτά. Προσπαθούσε να είναι συνεπής πλήν όμως καθυστέρησε τις πληρωμές όταν διορίστηκε έκτακτος καθηγητής. Προτού διοριστεί ήταν ασφαλιστής στην ασφαλιστική εταιρεία Eurolife και ο Ενάγοντας του είχε ζητήσει να ασφαλίσει το αυτοκίνητο, μετά την λήξη του συμβολαίου καθώς και το σπίτι του Ενάγοντα λόγω του ότι αυτός έλειπε στο εξωτερικό. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 12 απόδειξη πληρωμής ασφάλιστρων στην οποία είχε προβεί ο ίδιος. Ανέφερε ότι είχε αναλάβει ο ίδιος το συγκεκριμένο συμβόλαιο γι΄ αυτό και πλήρωσε το ποσό των £123,90 για να μην ακυρωθεί η ασφάλεια. Επιπρόσθετα, είχε καταβάλει σε μετρητά στην σύζυγο του Ενάγοντα £
20. Τον Οκτώβριο του 2003 το αυτοκίνητο καταστράφηκε ολοσχερώς σε τροχαίο ατύχημα και ο Εναγόμενος το άφησε έξω από το γκαράζ του πεθερού του. Στο μεταξύ η γυναίκα του Ενάγοντα του ζητούσε να επισκεφθούν την Τράπεζα για να επισπευθούν οι πληρωμές, εκ μέρους του, που είχαν καθυστερήσει. Ισχυρίστηκε ότι μετά την συνάντηση στη Τράπεζα και ενώ έφευγαν η σύζυγος του Ενάγοντα του ανέφερε ότι δεν ήξερε ότι ο σύζυγός της είχε πωλήσει το αυτοκίνητο. Ενώ στη συνέχεια ανέφερε ότι η συνάντηση αυτή είχε γίνει για να βρεθεί το υπόλοιπο της οφειλής του προς τον Ενάγοντα. Κατά την συνάντηση ο ίδιος είχε αναφέρει τις δόσεις που είχε καταθέσει και την προκαταβολή και συνάμα ζήτησε να του υπολογισθούν οι τόκοι πάνω στο ποσό των £8.
21. Η σύζυγος του Ενάγοντα, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, έδειξε να μην γνωρίζει ότι τ΄ αυτοκίνητο είχε πωληθεί. Η κα Χριστοφή (Μ.Ε.3) της Τράπεζας Κύπρου υπολόγισε τους τόκους γύρω στις £1.000 ενώ ο ίδιος συμφώνησε να πληρώσει το υπόλοιπο των £1.800 με 5 δόσεις των £
22. Ο ίδιος είχε θεωρήσει το ποσό των £1.800 ως το καταληκτικό ποσό και προσπαθούσε να βρει τρόπους αποπληρωμής του για να αποφύγει περαιτέρω επιβαρύνσεις και τόκους. Το αυτοκίνητο είχε αγοραστεί από τρίτο πρόσωπο ως παλιοσίδερα για το ποσό των £1.
23. Όταν επισκέφθηκε την Τράπεζα Κύπρου με τις £1.800 η κα Χριστοφή του ανέφερε ότι δεν μπορούσε να του αποδεσμεύσει το αυτοκίνητο γιατί αυτό ήταν δεσμευμένο σε μεγαλύτερο χρέος του Ενάγοντα. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι ο ίδιος ήξερε ότι τ΄ αυτοκίνητο ήταν στην Τράπεζα αλλά όχι ότι ήταν δεσμευμένο σε μεγαλύτερο χρέος. Γι΄ αυτό και τελικά δεν κατέβαλε το ποσό των £1.800, το οποίο ο ίδιος θεωρεί ότι είναι το μοναδικό ποσό που οφείλει στον Ενάγοντα, μέχρι σήμερα. Κατά την αντεξέταση παραδέχθηκε ότι είχε συμφωνηθεί μεταξύ του Ενάγοντα και του ίδιου να αγοράσει το αυτοκίνητο για το ποσό των £8.
24. Θα το εξοφλούσε το ποσό αυτό καταβάλλοντας £350 το μήνα σε λογαριασμό που του είχε δώσει ο Ενάγοντας στην Arab Bank. Στον συγκεκριμένο λογαριασμό έκανε τρεις καταθέσεις και στη συνέχεια μετά από τηλεφώνημα του Ενάγοντα, στο οποίο του δόθηκε άλλος τραπεζικός λογαριασμός στην Τράπεζα Κύπρου, συνέχισε να καταθέτει σ΄ αυτόν τον λογαριασμό. Στο διάστημα 2001 με 2002 αρνήθηκε ότι επισκέφθηκε τον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου. Την πρώτη δόση την κατέθεσε στην Arab Bank με το ξεκίνημα της συμφωνίας το
25. Τις άλλες δύο δόσεις τις κατέβαλε τους επόμενους δύο μήνες, τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβρη. Όταν του ζητήθηκε από την δικηγόρο του Ενάγοντα να τις υποδείξει στα Τεκμήρια 2 μέχρι 5 τις πληρωμές αυτές ισχυρίστηκε ότι δεν έχει τίποτα να πει. Το αυτοκίνητο, ήταν η θέση του, το πήρε στα χέρια του το 2002 δίδοντας προκαταβολή £1.
26. Ο ίδιος ο Ενάγοντας επέμενε αρχικά να του το αφήσει χωρίς πληρωμή. Ισχυρίστηκε, ότι έδωσε επίσης σε μετρητά £350 στη σύζυγο του Ενάγοντα. Απαντώντας σε ερώτηση ανέφερε ότι ο αρχικός λογαριασμός, ο οποίος του είχε δοθεί από τον Ενάγοντα πριν να φύγει, ήταν στην Arab Bank. Στην συνέχεια του δόθηκε άλλος λογαριασμός στην Arab Bank στον οποίο και κατέθεσε άλλες δύο δόσεις. Όταν επισκέφθηκαν την Τράπεζα Κύπρου μαζί με τη σύζυγο του Ενάγοντα παραδέχθηκε ότι του είχε αναφερθεί ότι θα πλήρωνε τόκο μεταξύ 8% με 9% επί των £8.000, από την ημέρα που ανέλαβε το αυτοκίνητο μέχρι την εξόφληση ολόκληρου του ποσού. Αναγνώρισε στο Τεκμήριο 9 τα όσα είχαν συμφωνηθεί μεταξύ της κυρίας Χριστοφή (Μ.Ε.3), της συζύγου του Ενάγοντα (Μ.Ε.2) και του ιδίου και ισχυρίστηκε ότι είχαν καταλήξει στο ποσό των £1.800 πλέον τόκους ως το τελικό ποσό το οποίο ο ίδιος όφειλε. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι από τη στιγμή που η σύζυγος του Ενάγοντα ήταν εκεί και άκουσε το ποσό το αποδέχτηκε. Στη συνέχεια έκανε αναφορά σε ένα σημειωματάριο στο οποίο κρατούσε σημειώσεις όταν επισκέφθηκε την κα Χριστοφή (Μ.Ε.3), τον Ιανουάριο του 2004 στη Τράπεζα Κύπρου, το οποίο έχασε τον Οκτώβριο με Νοέμβριο του
27. Την Τράπεζα Κύπρου δεν την είχε ξαναεπισκευφθεί παρά μόνο στη συγκεκριμένη συνάντηση κατά την οποία ζήτησε και τον τίτλο ιδιοκτησίας του αυτοκινήτου, αρχές Ιανουαρίου του
28. Ξαναεπισκεύθηκε την Τράπεζα μόνος του για να ξοφλήσει την οφειλή κρατώντας μια επιταγή των £1.000 και τότε όταν του ανέφεραν για την δέσμευση του αυτοκινήτου ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος αρνήθηκε να καταβάλει το ποσό. Για το ποσό των £350 ισχυρίστηκε ότι τις έδωσε στην σύζυγο του Ενάγοντα ενώ για το ποσό που ο ίδιος πλήρωσε για την ασφάλεια ισχυρίστηκε ότι του πλήρωσε το ποσό της ασφάλειας η κόρη του Ενάγοντα. Ερωτηθείς, απάντησε ότι «δεν είπα ότι δεν γνώριζα ότι ήταν σε ενοικιαγορά. Δεν γνώριζα ότι ήταν στην Τράπεζα για ένα μεγαλύτερο δάνειο». Όταν πληροφορήθηκε το γεγονός αυτό, κατά τον ισχυρισμό του, σταμάτησε να καταβάλει δόσεις. Κατέληξε, ότι το μόνο ποσό που ο ίδιος θεωρεί ότι οφείλει στον Ενάγοντα είναι αυτό των £1.
29. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας και οι δύο πλευρές υποστήριξαν τους ισχυρισμούς τους με αγορεύσεις. Ο κος Παστός με αναφορά στην προσκομισθείσα μαρτυρία εκ μέρους του Ενάγοντα εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο θα πρέπει ν΄ εξετάσει κατά πόσο έχει τεθεί ενώπιόν του επαρκής και αξιόπιστη μαρτυρία που να τεκμηριώνει και ν΄ αποδεικνύει την αξίωση του Ενάγοντα. Παρέπεμψε το Δικαστήριο σ΄ αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου προς υποστήριξη της θέσης του. Η κα Αργυρού ισχυρίστηκε ότι η υπόθεση θα κριθεί με βάση την αξιοπιστία των μαρτύρων και των δύο πλευρών και έκαμε αναφορά στην μαρτυρία που δόθηκε και για τις δύο πλευρές. Εισηγήθηκε ότι από όποια πλευρά κ΄ αν εξεταστεί το ποσό που κατέβαλε ο Εναγόμενος έναντι του κεφαλαίου ήταν £2.571,15 και £1.028,56 έναντι των τόκων. Οπόταν, εξακολουθεί και οφείλει ένα ποσό μεγαλύτερο από τις £1.800 που ισχυρίζεται. Τα πιο πάνω ήταν συνοπτικά τα κύρια σημεία της προφορικής και έγγραφής μαρτυρίας που προσήχθη κατά την δίκη. Η επίλυση της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων διέπεται από αυτή τούτη την μαρτυρία τους και ιδιαίτερα από την αξιοπιστία τους και όχι από πολύπλοκα νομικά θέματα. Η μαρτυρία του Ενάγοντα (Μ.Ε.1) και της συζύγου του (Μ.Ε.2) ήταν στα πλείστα σημεία η ίδια χωρίς οποιεσδήποτε σοβαρές διαφοροποιήσεις και μέχρι ενός σημείου συμφωνούσε και μ΄ αυτή του Εναγόμενου. Επίσης, η μαρτυρίας της Έλενας Χριστοφή (Μ.Ε.3), την οποία το Δικαστήριο θεωρεί ανεξάρτητη μάρτυρα, ήταν σε συμφωνία μ΄ αυτή του Ενάγοντα και της συζύγου του (Μ.Ε.2). Σ΄ αντίθεση μ΄ αυτή του Εναγόμενου ο οποίος υπέπεσε σ΄ αντιφάσεις. Και ενώ την μια στιγμή ο Εναγόμενος έλεγε ότι πήγε με την σύζυγο του Ενάγοντα (Μ.Ε.2) στην Τράπεζα τον Ιανουάριο του 2004 για να δουν τι έγινε με τις πληρωμές του ίδιου αμέσως μετά αναίρεσε την θέση του λέγοντας ότι όταν πήγε στην Τράπεζα Κύπρου με την Μ.Ε.2, εκείνη δεν γνώριζε πως τ΄ αυτοκίνητο ήταν πουλημένο. Τότε πώς της είχε δώσει και το ποσό των £350 σε μετρητά, σύμφωνα με τ΄ όσα εκείνος ανέφερε στην κυρίως εξέτασή του, αφού η ίδια δεν γνώριζε ότι τ΄ αυτοκίνητο είχε πωληθεί; Είπε ότι γνώριζε ότι το αυτοκίνητο ήταν δεσμευμένο στην Τράπεζα αλλά όχι για ένα τόσο μεγάλο ποσόν και ισχυρίστηκε ότι σταμάτησε να πληρώνει την δόση των £350 τον Ιανουάριο 2004 όταν ανακάλυψε το συγκεκριμένο γεγονός πράγμα που δεν ανταποκρίνεται στα όσα ο ίδιος στην συνέχεια ανέφερε. Είπε στην συνέχεια ότι δεν πλήρωνε τις δόσεις γιατί είχε διοριστεί ως έκτακτος καθηγητής και αντιμετώπιζε δυσκολίες. Κατά την αντεξέταση έκαμε αναφορά σε 3 δόσεις που είχε δώσει στην Arab Bank, 2 δόσεις σ΄ άλλο λογαριασμό στην Arab Bank ενώ στην συνέχεια είπε ότι πλήρωσε 3 δόσεις στην Arab Bank, μια δόση £350 σε μετρητά στην κα Άννα (Μ.Ε.2) και πλήρωσε και τις δύο ασφάλειες εκ £123 πλέον η προκαταβολή. Όμως, γι΄ όλα αυτά δεν είχε οποιαδήποτε απόδειξη. Ενώ, στην συνέχεια ανέφερε ότι τα λεφτά της ασφάλειας του επεστράφηκαν. Κρατούσε σημειώσεις σ΄ ένα σημειωματάριο και από εκεί ανέφερε τα συγκεκριμένα ποσά στην κα Έλενα Χριστοφή, (Μ.Ε.3) όταν την επισκέφθηκε τον Ιανουάριο του
30. Όμως, το σημειωματάριο αυτό το έχασε, σύμφωνα πάντοτε με την δική του μαρτυρία, τον Οκτώβριο-Νοέμβριο του
31. Τότε πως τον Ιανουάριο, 2004 ανέφερε τα ποσά αυτά στην Μ.Ε.3 όταν την επισκέφθηκε; Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, έχοντας κατά νου τις πιο πάνω αντιφατικές θέσεις του Εναγόμενου, ότι ο Εναγόμενος είπε στο Δικαστήριο την μισή αλήθεια. Μ΄ αυτό εννοώ ότι ο ίδιος παραδέχθηκε την ύπαρξη της προφορικής συμφωνίας για την πώληση του συγκεκριμένου αυτοκινήτου για το ποσό των £8.000 πλέον τόκους πλην όμως θεώρησε ότι με πέντε δόσεις που είχε δώσει στην Arab Bank, δηλαδή 5Χ £350= 1.750, και μια ασφάλεια £123 και τα μετρητά £350 είχε σχεδόν εξοφλήσει το συμφωνηθέν ποσό και είχε μείνει ως υπόλοιπο το ποσό των £1.
32. Προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο πλην όμως οι αντιφάσεις στην μαρτυρία του ήταν τόσες πολλές που δεν μπορεί να γίνει πιστευτός. Η θέση την οποία πρόβαλε ήταν το λιγότερο εξωπραγματική αφού τα ποσά τα οποία ο ίδιος ανέφερε δεν συμφωνούσαν με το ποσό τ΄ οποίο ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι πλήρωσε. Ευρήματα και Νομική Πτυχή Με βάση την μαρτυρία όπως την έχω αποδεχθεί καταλήγω ότι τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση ήταν τ΄ ακόλουθα: Ο Ενάγοντας πώλησε στον Εναγόμενο τον Ιούλιο του 2002 ένα αυτοκίνητο μάρκας Musso και αριθμούς εγγραφής ΕΕΚ 068 για το ποσό των £8.000 πλέον τόκους. Ο Εναγόμενος θα έδινε προκαταβολή το ποσό των £1.
33. Όμως επειδή δεν μπορούσε ν΄ αποπληρώσει το υπόλοιπο των £7.000 άμεσα υποσχέθηκε να το αποπληρώσει με μηνιαίες δόσεις £350 τις οποίες θα κατέβαλλε προς εξόφληση του δανείου του Ενάγοντα στον Οργανισμό Χρηματοδότησης της Τράπεζας Κύπρου με τους τόκους που θ΄ αναλογούσαν. Δόθηκαν μερικές δόσεις από τον Δεκέμβριο, 2002 μέχρι τον Μάρτιο του 2004 ύψους £2.342,33 καθώς και μια δόση £350, η οποία είχε δοθεί σε μετρητά πλέον μια πληρωμή κάποιας ασφάλειας εκ £
34. Ο Εναγόμενος μαζί με την γυναίκα του Ενάγοντα επισκέφθηκαν την Τράπεζα τον Ιανουάριο του 2004 για να διαπιστώσουν το υπόλοιπο του Εναγόμενου για να το εξοφλήσει γιατί είχε εμπλακεί σε δυστύχημα και ήθελε να πωλήσει τ΄ αυτοκίνητο ως σιδερικά. Στην Τράπεζα η κα Χριστοφή (Μ.Ε.3) τους ανέφερε ότι αν καταβάλλετο το ποσό των £1.800 το αυτοκίνητο θα μπορούσε ν΄ αποδεσμευθεί από το μεγαλύτερο δάνειο. Όμως, το ποσό των £1.800 δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με το οφειλόμενο υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης αφού η Τράπεζα Κύπρου δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη στην συμφωνία πώλησης και από την στιγμή που ο Εναγόμενος δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος στο δάνειο η Τράπεζα δεν μπορούσε να κάνει μαζί του οποιαδήποτε συμφωνία. Όμως, το ποσό που χρωστούσε ο Εναγόμενος με τους τόκους προτού αφαιρεθούν τα ποσά, που κατά τον ισχυρισμό του είχε καταβάλει, είχε υπολογιστεί από την κα Χριστοφή (Μ.Ε.3) στις £8.
35. Από την στιγμή που η προφορική συμφωνία για την πώληση του αυτοκινήτου, για το ποσό των £8.000 πλέον τόκους, είναι κοινά αποδεκτή και από τις δύο πλευρές δύο είναι τα ερωτήματα που θα πρέπει ν΄ απαντηθούν. Πρώτο, κατά πόσο ο Εναγόμενος έδωσε την προκαταβολή των £1.000 κατά την σύναψη της συμφωνίας και δεύτερον, ποιο ήταν το πραγματικό ποσό που ο Εναγόμενος κατέβαλλε έναντι της οφειλής του καθώς και των τόκων. Από την στιγμή που η αγοραπωλησία έγινε για το ποσό των £8.000, σύμφωνα και με την μαρτυρία των δύο πλευρών, και το ποσό των £8.000 θα έφερε τραπεζικό τόκο, το ποσοστό του τόκου που χρεώνεται στην περίπτωση της χρηματοδότησης των £8.000, σύμφωνα με την μαρτυρία της Μ.Ε.3, η οποία είναι τραπεζική υπάλληλος, είναι 7.75%. Η ίδια η Μ.Ε.3 καθόρισε το συνολικό ποσό που ο Εναγόμενος όφειλε στον Ενάγοντα στις £8.930 σύμφωνα με τα όσα ο ίδιος ο Εναγόμενος της είχε αναφέρει. Αυτό κατέγραψε και στις σημειώσεις της επί του Τεκμηρίου
36. Από αυτό το γεγονός καθώς και από την ίδια την μαρτυρία του Εναγόμενου, ο οποίος συνεχώς στην μαρτυρία του αναφερόταν στο ποσό των £8.000 και όχι των £7.000 καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ο Εναγόμενος δεν έδωσε οποιαδήποτε προκαταβολή στον Ενάγοντα παρά το γεγονός ότι η συμφωνία προέβλεπε την καταβολή της. Με δεδομένο λοιπόν το γεγονός ότι ο Εναγόμενος όφειλε στον Ενάγοντα το συνολικό ποσό των £8.960, συμπεριλαμβανομένων των τόκων, έρχομαι τώρα ν΄ εξετάσω το ποσό που ο Εναγόμενος πραγματικά είχε καταβάλει. Σύμφωνα με τον Ενάγοντα ο Εναγόμενος κατέβαλλε δόσεις από τις 3.12.02 - 1.3.04 πλην όμως δεν είχε κάνει όλες τις πληρωμές που καταγράφονται στο Τεκμήριο 1 γι΄ αυτή την περίοδο. Σύμφωνα με τα Τεκμήρια 1 και 6 την συγκεκριμένη περίοδο, στην οποία ο ίδιος ο Ενάγοντας έκαμε αναφορά, καταβλήθηκε ποσό £2.571,34 έναντι του κεφαλαίου και ποσό £1.608,89 έναντι των τόκων. Δηλαδή συνολικό ποσό ύψους £4.180,
37. Παρά το γεγονός ότι σύμφωνα με την μαρτυρία του Ενάγοντα δεν έγιναν όλες οι πληρωμές αυτής της περιόδου, 3.12.02 - 1.3.04, από τον Εναγόμενο ο ίδιος δεν καθόρισε ποιες πληρωμές όντως έγιναν από αυτόν. Οπόταν, με βάση την μαρτυρία του ίδιου του Ενάγοντα καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ο Εναγόμενος έναντι του ποσού και των τόκων κατέβαλλε στον Οργανισμό Χρηματοδότησης Τραπέζης Κύπρου το ποσό των £4.180,
38. Όσον αφορά τις πληρωμές στην Arab Bank δεν υπήρξε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία. Επιπρόσθετα, από την μαρτυρία τόσο του Ενάγοντα καθώς και του Εναγόμενου προέκυψε ότι ο Εναγόμενος είχε δώσει £350 μετρητά στην κόρη του Ενάγοντα καθώς επίσης είχε πληρώσει και έναντι της ασφάλειας του Ενάγοντα το ποσό των £123,
39. Αυτά τα δύο ποσά αυξάνουν το ποσό που ο Εναγόμενος είχε καταβάλει στις £4.654,
40. Αυτό ήταν το ποσό που ο Εναγόμενος πραγματικά είχε καταβάλει στον Ενάγοντα σύμφωνα με την μαρτυρία και των δύο πλευρών. Αφαιρώντας το ποσό αυτό από την αρχική οφειλή του Εναγόμενου παραμένει ένα υπόλοιπο της τάξης των £4.275,
41. Με βάση όλα όσα ανέφερα πιο πάνω καταλήγω λοιπόν ότι ο Ενάγοντας απέδειξε, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι ο Εναγόμενος του οφείλει το ποσό των £4.275,87 ενώ ο Εναγόμενος απέτυχε να πείσει το Δικαστήριο ότι το υπόλοιπο της οφειλής του ήταν μόνο £1.
42. Η μαρτυρία της κας Χριστοφή (Μ.Ε.3), η οποία ήταν ανεξάρτητη μάρτυρας, ήταν σαφής και ξεκάθαρη. Το ποσό των £1.800 αφορούσε το ποσό τ΄ οποίο η ίδια η Τράπεζα ζητούσε για ν΄ αποδεσμεύσει τ΄ αυτοκίνητο και δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με το υπόλοιπο του Εναγόμενου. Συνεπακόλουθα, εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των £4.275,87 πλέον νόμιμο τόκο με έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θ΄ εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ενόψει της κατάληξης του Δικαστηρίου δεν τίθεται θέμα έκδοσης του αναγνωριστικού διατάγματος τ΄ οποίο ζητά ο Εναγόμενος και η αντέφεσή του απορρίπτεται. (Υπ.) ................................ Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο