Dickovita Kamkanamge Ramyalatha δια της πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Βαλεντίνης Ομήρου ν. Ανδρέα Ιορδάνους, Αρ. Αγωγής: 2249/02, 31 Ιανουαρίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A13 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2249/02 Μεταξύ: Dickovita Kamkanamge Ramyalatha δια της πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Βαλεντίνης Ομήρου από την Πάφο Ενάγουσας και Ανδρέα Ιορδάνους από την Έμπα Εναγομένου Όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερ. 21.3.2006 Αρ. Αγωγής: 2249/02 Μεταξύ: Dickovita Kamkanamge Ramyalatha από τη Σρι Λάνκα Ενάγουσας και Ανδρέα Ιορδάνους από την Έμπα Εναγομένου ------------------------------------- Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου 2007 Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο/Αιτητή: κ. Θεοδώρου (κα Μικελλίδου για να ακούσει απόφαση) Για την Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση: κ. Λ. Μαυρίκιος (κα Χρ. Μαυρικίου για να ακούσει απόφαση) Αίτηση ημερομηνίας 15.1.2007 Με την υπό κρίση αίτηση ο Εναγόμενος/Αιτητής εξαιτείται τη διαγραφή ολόκληρης της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης που καταχωρήθηκε από την Ενάγουσα στις 4.4.2006 ή διαζευκτικά τη διαγραφή της παραγράφου 5 αυτής. Αποτελεί θέση του Εναγομένου ότι η Έκθεση Απαίτησης που καταχωρήθηκε στις 4.4.2006 περιλαμβάνει τροποποιήσεις που δεν καλύπτονται από το διάταγμα τροποποίησης που εκδόθηκε στις 21.3.2006 με αποτέλεσμα το διάταγμα αυτό να έχει καταστεί εξ' υπαρχής άκυρο. Ισχυρίζεται συγκεκριμένα ότι σε αυτή συμπεριελήφθηκε αξίωση για έξοδα νοσηλείας της Ενάγουσας στο γενικό νοσοκομείο της Πάφου για την περίοδο από 21.8.2000 μέχρι 3.9.2000 ύψους £778.50.- και ότι ο αριθμός συνόλου των αξιούμενων ειδικών ζημιών αντικαταστάθηκε από £1.304.00.- σε £2.902.50.- Αντίθετη είναι η εισήγηση της Ενάγουσας η οποία με την ένσταση της προβάλλει τη θέση ότι στην Έκθεση Απαίτησης που καταχωρήθηκε στις 4.4.2006 η μόνη διαφοροποίηση που υπάρχει είναι το σύνολο του αρθροίσματος των αξιούμενων ειδικών ζημιών. Αναφέρει συγκεκριμένα ότι από καλόπιστο λάθος της υπαλλήλου που δακτυλογράφησε το κείμενο αναγράφηκε σαν αριθμός συνόλου των αξιούμενων ειδικών ζημιών το ποσό των £2.902.50.- αντί του ποσού των £2.082.50.- που ήταν αναγραμμένο στην αρχική Έκθεση Απαίτησης. Είναι ισχυρισμός της ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί γιατί πρόκειται για καλόπιστο λάθος, δεν έγινε καμία παράβαση του διατάγματος τροποποίησης ημερ. 21.3.2006 και γιατί οι λόγοι που προβάλλονται προς υποστήριξη της αίτησης δεν είναι ικανοποιητικοί και δεν δικαιολογούν την έγκριση του αιτήματος. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων επιχειρηματολόγησαν υπέρ της θέσης του διαδίκου που ο καθένας εκπροσωπεί προβάλλοντας αντίστοιχα επιχειρήματα. Εξετάζοντας τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως προκύπτουν από το φάκελλο της δικογραφίας εμφαίνεται ότι Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε αρχικά στις 4.5.
- Ακολούθησε η εκ μέρους της Ενάγουσας καταχώρηση δύο αιτήσεων για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής με ημερ. 27.5.2005 και 2.12.
- Η πρώτη απορρίφθηκε από το Δικαστήριο ενώ η δεύτερη είχε επιτυχή κατάληξη με την έκδοση ανάλογου διατάγματος στις 21.3.
- Ακολούθησε η καταχώρηση τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης εντός του χρόνου που καθόρισε το Δικαστήριο και συγκεκριμένα στις 4.4.
- Όπως προκύπτει από τη σύγκριση των δύο Εκθέσεων Απαιτήσεων, αυτής δηλαδή που προηγήθηκε και αυτής που ακολούθησε τη τροποποίηση παρά το ότι το διάταγμα που εκδόθηκε στις 21.3.2006 δεν περιελάμβανε τροποποίηση του αριθμού του συνόλου των αξιούμενων ειδικών ζημιών υπήρξε στην Έκθεση Απαίτησης που ακολούθησε την τροποποίηση, διαφοροποίηση του ποσού αυτού από £2.082.50 σε £2.902.
- Καμία άλλη αλλαγή δεν υπήρξε όπως εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος του Εναγομένου. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.19 Θ. 14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας κανένα δικόγραφο εκτός μετά από άδεια τροποποίησης δεν πρέπει να περιέχει οποιοδήποτε ισχυρισμό γεγονότος που δεν είναι σύμφωνος με τα προηγούμενα δικόγραφα του διαδίκου εκτός μόνο αν εξασφαλίσει προηγουμένως διάταγμα τροποποίησης σύμφωνα με τη Δ.25 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ακολουθεί σύμφωνα με τη Δ.25 Θ. 2 των Θεσμών η υποχρέωση του διαδίκου που εξασφάλισε διάταγμα τροποποίησης, να τροποποιήσει ανάλογα και εντός του χρόνου που καθορίζεται στο διάταγμα. Εάν δεν το πράξει το διάταγμα καθίσταται άκυρο εκτός εάν ο χρόνος παραταθεί από το Δικαστήριο. Ο Θεσμός 2 της Διαταγής 25 είναι πανομοιότυπος με τον αντίστοιχο Θεσμό 7 της Διαταγής 28 των παλαιών Αγγλικών Κανονισμών με μόνη διαφορά το χρόνο εντός του οποίου πρέπει να γίνει η τροποποίηση. Στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1958, στη σ. 632 όπου γίνεται αναφορά στο θεσμό αυτό κάτω από το τίτλο "Does not Αmend Αccordingly" επεξηγούνται οι συνέπειες από την παράλειψη διαδίκου να προβεί σε τροποποιήσεις σύμφωνα με το διάταγμα που εκδόθηκε. Και αναφέρεται σχετικά: "If the party who has obtained an order to amend makes amendments which are not authorized by the order, the proper course is for the opponent to apply to have the amendment disallowed with costs . there is . an inherent power in the Court to set aside, at the cost of the offending party, any alteration or amendment of any proceeding in an action which is made by either party without authority, or in excess of any authority which has been given." Και σε μετάφραση: «αν ο διάδικος που εξασφάλισε διάταγμα τροποποίησης προβαίνει σε τροποποιήσεις που δεν επιτρέπονται από το διάταγμα τότε η σωστή πορεία για τον αντίδικο είναι να αιτηθεί ώστε η τροποποίηση να μην επιτραπεί με έξοδα. Το Δικαστήριο έχει . σύμφυτη εξουσία να παραμερίσει με έξοδα σε βάρος του διαδίκου, που ενήργησε κατά παράβαση του διατάγματος, οποιαδήποτε αλλαγή ή τροποποίηση οποιασδήποτε διαδικασίας σε μια αγωγή, η οποία έγινε από οποιοδήποτε διάδικο χωρίς να έχει εξασφαλισθεί άδεια του Δικαστηρίου ή καθ' υπέρβαση αδείας που έχει δοθεί.». Το θέμα της ακυρότητας εκδοθέντος διατάγματος τροποποίησης γιατί το τροποποιημένο δικόγραφο δεν είχε καταχωρηθεί εντός του καθορισμένου χρόνου εξετάσθηκε στην υπόθεση Dhora M. Lysandrou v. Kenos Schiza and another, 1967 Α.Α.Δ. 268 και στη μεταγενέστερη Ελένη Σάββα Σακουλλα κ.α. v. Ελπίδας Αρέστη
(1989)Α.Α.Δ.
- Παρά το ότι το εξεταζόμενο ζήτημα διαφέρει καθότι στην υπό κρίση υπόθεση εκείνο που πρέπει να εξετασθεί δεν είναι οι συνέπειες που προκύπτουν από την εκπνοή του χρόνου εντός του οποίου έπρεπε να καταχωρηθεί το τροποποιημένο δικόγραφο αλλά οι συνέπειες της παράλειψης του διαδίκου, της Ενάγουσας στη συγκεκριμένη περίπτωση, να τροποποιήσει ανάλογα με το διάταγμα που εξασφάλισε, οι πιο πάνω αναφερόμενες αποφάσεις είναι βοηθητικές στο έργο του Δικαστηρίου γιατί κατ΄ αναλογία καταδεικνύουν τις καταλυτικές συνέπειες που έχει η παράλειψη του διαδίκου να ενεργήσει όχι μόνο εντός του προβλεπόμενου χρόνου αλλά και με τρόπο ανάλογο του εκδοθέντος διατάγματος. Ο τρόπος που διατυπώνεται ο θεσμός καταδεικνύει την διττή υποχρέωση του διαδίκου που εξασφάλισε διάταγμα τροποποίησης, να τροποποιήσει ανάλογα και εντός του χρόνου που προβλέπεται από το διάταγμα ή τους Θεσμούς. Η υποχρέωση του διαδίκου δεν εξαντλείται μόνο στο χρονικό διάστημα εντός του οποίου οφείλει να προβεί στη τροποποίηση αλλά επεκτείνεται και καλύπτει την υποχρέωση του να τροποποιήσει το δικόγραφο του ανάλογα με το διάταγμα που εξασφάλισε. Η αντικατάσταση του αριθμού του συνόλου των αξιούμενων ειδικών αποζημιώσεων συνιστά διαφοροποίηση, της αρχικά καταχωρηθείσας Έκθεσης Απαίτησης που έγινε χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Η ενέργεια της Ενάγουσας να ενεργήσει εκτός των πλαισίων του διατάγματος τροποποίησης ημερ. 21.3.2006, να τροποποιήσει το δικόγραφο της χωρίς άδεια και όχι ανάλογα με το εκδοθέν διάταγμα καθιστά αυτό εξ' υπαρχής άκυρο. Από τη στιγμή που έχει κριθεί ότι το διάταγμα καθίσταται εξ' υπαρχής άκυρο, δεν παρέχεται στο Δικαστήριο η ευχέρεια να εξετάσει τα επιχειρήματα που προέβαλε ο ευπαίδευτος συνήγορος της Ενάγουσας, ότι δηλαδή πρόκειται για καλόπιστο λάθος που έγινε κατά τη δακτυλογράφηση. Αξίζει να λεχθεί ότι σύμφωνα με τους τύπους 46 και 47 που καταγράφονται στον Atkin`s Court Forms, 2η έκδοση, τεύχος 32, 6.104 και που αφορούν το θέμα, η θεραπεία που πρέπει να επιδιώκεται σε τέτοια περίπτωση είναι ο παραμερισμός του δικογράφου και η επαναφορά του όπως αυτό ήταν πριν την τροποποίηση «be disallowed and struck out accordingly and that pleading be restored as it was before being amended.» Για όλους τους πιο πάνω λόγους η Έκθεση Απαίτησης που καταχωρήθηκε στις 4.4.2006 θα πρέπει να παραμερισθεί. Παρά το ότι ο Εναγόμενος με την αίτηση του επιδιώκει διαγραφή της καταχωρηθείσας Έκθεσης Απαίτησης η διαταγή που θα πρέπει να ακολουθήσει αφορά παραμερισμό και όχι διαγραφή της καταχωρηθείσας στις 4.4.2006 Έκθεσης Απαίτησης. Συνακόλουθα με όλα όσα έχουν εκτεθεί πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα για παραμερισμό της Έκθεσης Απαίτησης που καταχωρήθηκε στις 4.4.
- Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή/Εναγομένου και εναντίον της Καθ' ης η Αίτησης/Ενάγουσας όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ................ Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ., Ε.Π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο