← Κύπρος

Λαική Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Seven Eleven Car Rentals Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 351/2006, 1.2.2007

Λαική Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Seven Eleven Car Rentals Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 351/2006, 1.2.2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A15 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Αγωγής 351/2006 Μεταξύ: Λαική Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, από τη Λευκωσία Εναγόντων Και 1. Seven Eleven Car Rentals Ltd, από την Πάφο 2. Θεμιστοκλής Πιπερίδης, από την Πάφο 3. Ελίζα Πιπερίδου, από την Πάφο Εναγομένων -------------------- Αίτηση συνένωσης ημερομηνίας 19.7.2006 Ημερομηνία: 1.2.2007 Εμφανίσεις: Για τους εναγόμενους - Αιτητές: κ. Καλαβάς Για την ενάγουσα - καθ΄ης η αίτηση: κ. Κορακίδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση τους οι εναγόμενοι αιτητές ζητούν την έκδοση διατάγματος για συνένωση της αγωγής 351/2006 με όλες ή μερικές από τις αγωγές με αριθμό 341/2006, 342/2006, 347/2006, 348/2006, 350/2006, ώστε να συνεκδικαστούν Η αίτηση βασίζεται στη Δ.14 Θ.2,3,4 και 5 στην Δ.48 Θ. 1,2,3,4,6,7,9 (
  2. e)και 12 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και επί της πρακτικής και των έμφυτων εξουσιών του Δικαστηρίου. Οσον αφορά τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η αίτηση, αναφέρεται στην αίτηση ότι αυτά είναι εμφανή εις τους φακέλους των υποθέσεων και είναι τα ακόλουθα: Ολες οι αγωγές ηγέρθηκαν από τους ίδιους ενάγοντες εναντίον των ίδιων εναγομένων και όλες οι αγωγές έχουν κοινά νομικά σημεία και κοινά πραγματικά περιστατικά. Τα κοινά νομικά σημεία εξειδικεύονται ως εξής: (α) Εγγραφο ενοικιαγοράς, το κύρος και η δεσμευτικότητα του οποίου θα κριθεί από το Δικαστήριο. Σε όλες τις αγωγές υπάρχει ισχυρισμός για παρανομία και/ή ακυρότητα του συμβολαίου ενοικιαγοράς. (β) Εγγραφο εγγυήσεως, το κύρος και η δεσμευτικότητα του οποίου θα κριθεί από το Δικαστήριο. (γ) Εγείρονται ζητήματα μη ενημέρωσης για την επιβολή τόκων και ανατοκισμού ως επίσης και μονομερούς αύξησης επιτοκίου. (δ) Ο τερματισμός του συμβολαίου και η εγκυρότητα αυτού. (ε) Εγερση πολλαπλών αγωγών - διαδικασιών, πράγμα που συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας, κατάχρηση δικαιώματος, ακυρότητα της διαδικασίας και καταπίεση των αιτητών. Τα κοινά πραγματικά περιστατικά των αγωγών εξειδικεύονται ως εξής: (α) Τα έγγραφα ενοικιαγοράς, τα οποία οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι υπεγράφησαν σε όλες τις αγωγές έχουν παραπλήσιες ημερομηνίες (γίνεται αναφορά αυτών στις ημερομηνίες υπογραφής των συμβολαίων) (β) Κατά πόσον υπεγράφησαν τα συμβόλαια ενοικιαγοράς (γ) Ισχυρισμοί περί επιβολής αυξημένου επιτοκίου (δ) Ισχυρισμοί περί μη ύπαρξης έγκυρων εγγυήσεων (ε) ισχυρισμοί περί ύπαρξης επιστολών για τερματισμό των συμβολαίων ενοικιαγοράς. Στην αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση από μέρους των εναγόντων και εξειδικεύουν τους πιο κάτω λόγους ένστασης με αυτή: 1. Η αίτηση τους είναι νόμω και ουσία αβάσιμη γιατί: α) Δεν πληρούνται οι προυποθέσεις της Διαταγής 14 θεσμός 2 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας για να νομιμοποιούνται οι αιτητές να ζητούν συνένωση των αγωγών. Οι αγωγές που ζητούν να συνενωθούν οι αιτητές δεν αφορούν κοινό νομικό θέμα ή κοινά πραγματικά περιστατικά τέτοιας σπουδαιότητας αναλογικά με τα υπόλοιπα εγειρόμενα θέματα στην αγωγή ώστε να καθιστούν επιθυμητό να συνενωθούν οι αγωγές. β) Οι εναγόμενοι στις αγωγές που ζητούν τη συνένωση τους καταχώρησαν υπερασπίσεις στις οποίες αρνούνται όλα τα πραγματικά γεγονότα που αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης των εναγόντων στις αγωγές και επομένως οι ενάγοντες θα πρέπει να αποδείξουν τα γεγονότα της κάθε αγωγής ξεχωριστά και ειδικά. γ) Περαιτέρω τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων στηρίζονται οι αγωγές των εναγόντων έλαβαν χώρα σε διαφορετικές ημερομηνίες και επομένως δεν υπάρχουν κοινά πραγματικά γεγονότα αλλά ξεχωριστά πραγματικά γεγονότα που θα πρέπει να αποδειχτούν όλα ειδικά και ξεχωριστά το καθένα για κάθε αγωγή. δ) Η Διαταγή 13 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επιβάλλει την αποσυνένωση αιτιών αγωγής όταν η εκδίκαση τους δεν είναι βολική ή δεν μπορούν να δικαστούν όλες συγχρόνως ως η περίπτωση των αγωγών την συνένωση των οποίων ζητούν οι αιτητές. ε) Ο Θεμιστοκλής Πιπερίδης είναι διευθυντής της Εταιρείας Seven Eleven Car Rentals Ltd και Θεμιστοκλής Πιπερίδης και Ελίζα Πιπερίδιου Μέτοχοι αυτής. ζ) Το έγγραφο εγγύησης είναι ενσωματωμένο στις συμφωνίες ενοικιαγοράς σ΄όλες τις αγωγές. η) Τα έγγραφα ενοικιαγοράς καταρτίστηκαν σε διαφορετικές ημερομηνίες και το κύρος και η δεσμευτικότητα τους θα κριθεί από τα πραγματικά περιστατικά που έλαβαν χώρα σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση κατά την υπογραφή κάθε συμβολαίου ενοικιαγοράς. Το κύρος και η δεσμευτικότητα των εγγράφων εγγύησης που ενσωματώνονται στα συμβόλαια ενοικιαγοράς θα κριθεί από τα πραγματικά περιστατικά που έλαβαν χώρα τη συγκεκριμένη στιγμή υπογραφής των ενοκιαγοραστηριών εγγράφων κάθε φορά. θ) Αφαιρουμένων των πληρωμών που αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης από το συνολικό ποσό του συμβολαίου το ποσό που απομένει είναι αυτό που ζητείται στο παρακλητικό της κάθε αγωγής και επομένως ουδέν ζήτημα ανατοκισμού προκύπτει. ι) Οι συμφωνίες που αφορούν οι αγωγές κάθε μια ξεχωριστά τερματίστηκαν με διαφορετικές συστημένες επιστολές και διαφορετικές σε κάθε αγωγή στάληκαν συστημένες επιστολές προς τους εγγυητές με προθεσμία 21 ημερών για πληρωμή των καθυστερημένων δόσεων. κ) Η καταχώρηση μιας αγωγής στην οποία περιλαμβάνονται πολλές αιτίες αγωγής με διαφορετικά πραγματικά περιστατικά και νομικά θέματα είναι ανεπιθύμητη και μόνο φαύλο κύκλο θα προκαλούσε η εκδίκαση της. λ) Η υπογραφή των συμβολαίων ενοικιαγοράς δεν αποτελεί κοινό πραγματικό περιστατικό γιατί η υπογραφή του κάθε συμβολαίου έγινε σε διαφορετικές ημερομηνίες και ενώπιον διαφορετικών μαρτύρων. μ) Σε κάθε αγωγή πληρώθηκαν διαφορετικά ποσά σε διαφορετικές ημερομηνίες και θα πρέπει να αποδειχτεί το κάθε ποσό συγκεκριμένα και ειδικά. ν) Η καταχώρηση περισσότερων αγωγών για διαφορετικούς λογαριασμούς σύμφωνα με την νομολογία δεν συνιστά κατάχρηση διαδικασίας. ξ) Σε καμία από τις αγωγές δεν υπάρχει μονομερής ή καθόλου αύξηση επιτοκίου και ή ανατοκισμός. 2. Η συνένωση των αγωγών μόνο σύγχυση, ταλαιπωρία, δαπάνη του δικαστικού χρόνο και έξοδα θα επιφέρει. 3. Η αίτηση δεν είναι σύμφωνη με τους θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας γιατί θα πρέπει να γραφούν οι τίτλοι όλων των αγωγών στην παρούσα αίτηση. Η ένσταση των εναγομένων - καθ΄ων η αίτηση, υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Νεόφυτου Νεοφύτου υπαλλήλου τους, με την οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνονται οι λόγοι της ένστασης. Οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους και το δικαστήριο διατηρεί κατά νου όλα όσα έχουν λεχθεί, θεωρώ έτσι ότι δεν είναι αναγκαίο να παραθέσω τούτα επί λέξει εντός της απόφασης μου. Αναφορά θα γίνει κατωτέρω, όπου τούτο θεωρηθεί ότι είναι αναγκαίο και καθοριστικό για την κρίση του δικαστηρίου. Αξίζει όμως να σημειωθεί, ότι ο συνήγορος των αιτητών, υποστήριξε μεταξύ άλλων, ότι η παρούσα αίτηση προωθήθηκε μετά την έκδοση απόφασης από άλλο Πρωτόδικο δικαστήριο σε παρόμοια αίτηση, με την οποία, όπως ανάφερε, υποδείχτηκε από το Δικαστήριο ότι θα έπρεπε να καταχωρηθεί η παρούσα αίτηση. Ως προς αυτό το σημείο θα ήθελα να τονίσω ότι οτιδήποτε λέχθηκε η αποφασίστηκε στα πλαίσια άλλης υπόθεσης ή άλλης αίτησης από άλλο Δικαστήριο δεν είναι ούτε δεσμευτικό αλλά ούτε και περιοριστικό της διακριτικής ευχέρειας του παρόντος δικαστηρίου την οποία εξακολουθεί να διατηρεί καθ΄όλα τα στάδια, κατά τρόπο που η παρούσα αίτηση θα κριθεί με βάση όλα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου και προσδιορίζονται από την αίτηση, την ένσταση από το περιεχόμενο της Ε/Α, της Ε/Υ καθώς και την νομολογία. Προτού προχωρήσω στην ουσία του αιτήματος θα πρέπει να επιληφθώ του τρίτου λόγου της ένστασης, ο οποίος δεν σχετίζεται με την ουσία του αιτήματος, αλλά με το ότι στο σώμα της αίτησης δεν έχουν αναγραφεί οι τίτλοι όλων των αγωγών των οποίων η συνένωση ζητείται, λόγος, ο οποίος να σημειωθεί, δεν υποστηρίχθηκε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο από τον συνήγορο των εναγόμενων - καθ΄ων η αίτηση που εμφανίστηκε και επιχειρηματολόγησε προς υποστήριξη της ένστασης κατά τρόπο που θα μπορούσε να θεωρηθεί από το Δικαστήριο ότι αυτός ο λόγος εγκαταλείφθηκε. Επειδή όμως μπορεί να πρόκειται για ζήτημα παρατυπίας, το δικαστήριο δύναται να εξετάσει το ζήτημα τούτο ακόμη και αν δεν είχε περιληφθεί στους λόγους της ένστασης (βλ. Karl Heinz Wunderlich v. Ευθύβουλου Παναγιώτου,

(1999)1 (Α) ΑΑΔ σελ. 376 και Metroinvest Ansalt and Others v. Commercial Union
(1985)1 W.L.R 513, 520 521, 522). Η Δ.14 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δεν επιβάλλει οποιαδήποτε υποχρέωση κατά το στάδιο της υποβολής του αιτήματος στα πλαίσια συγκεκριμένης αγωγής να γίνεται συμπερίληψη στον τίτλο της όλων των αγωγών των οποίων η συνένωση ζητείται. Η Δ.14 προνοεί ότι η αίτηση για συνένωση μπορεί να γίνει από διάδικο οιασδήποτε των αγωγών με ειδοποίηση προς τους άλλους διαδίκους. Περαιτέρω δεν έχω εντοπίσει άλλη πρόνοια στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ως προς το θέμα αυτό, αλλά ούτε και υποδείχθηκε οτιδήποτε στο Δικαστήριο από τον συνήγορο των εναγομένων με το οποίο να προκύπτει ότι επιβάλλεται ως τέτοιος ο τύπος σε αίτηση για συνένωση, έτσι που θεωρώ ότι αυτός ( ο τύπος) καλύπτεται από τις πρόνοιες που αφορούν τον τύπο των δια κλήσεως αιτήσεων. Με δεδομένο ότι η αίτηση υποβάλλεται στα πλαίσια συγκεκριμένης αγωγής ο τίτλος δεν μπορεί να είναι άλλος από αυτόν της συγκεκριμένης αγωγής στην οποία αίτηση θα πρέπει να γίνεται ρητή αναφορά στις αγωγές των οποίων η συνένωση ζητείται, όπως και την παρούσα. Συνεπακόλουθα ο λόγος αυτός της ένστασης δεν μπορεί να γίνει δεκτός. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ: Η Διαταγή 14 Θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα σχετικά περί της συνένωσης αγωγών και διαλαμβάνει ως εξής: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από του ιδίου ή διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον του ιδίου ή διαφορετικών εναγομένων, και οι αξιώσεις σε αυτές τις αγωγές περικλείουν κοινό ζήτημα νόμου ή πραγματικού γεγονότος τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα ζητήματα, που εγείρονται στις αγωγές, έτσι που θα καθίσταται επιθυμητό οι αγωγές να συνενωθούν, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται να διατάξει την συνένωση τους.» Από την ανάγνωση του Κ. 2 της Δ.14 και από την Νομολογία αμέσως προκύπτει ότι το θέμα της συνένωσης ή όχι των αγωγών εμπίπτει στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία είναι αρκετά πλατιά και ασκείται ουσιαστικά με γνώμονα να ικανοποιείται το καλώς νοούμενο συμφέρον της δικαιοσύνης, ζυγίζοντας παράγοντες όπως η εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων καθώς και η αποφυγή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Αποτέλεσμα αυτού, είναι ότι η συνένωση δεν διατάσσεται, εκτός αν υπάρχουν τέτοια κοινά νομικά σημεία ή γεγονότα μεγάλης σημασίας πέραν των επιδίκων θεμάτων στις αγωγές ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση τους, σε περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνένωση και συνεκδίκαση αυτή αλλά η κάθε περίπτωση εξετάζεται πάντα με βάση τα δικά της γεγονότα. Όπως υποδεικνύεται στην Μενελάου κ.α ν. Ξενοφώντος
(1989)1 ΑΑΔ 371, το Ανώτατο Δικαστήριο αφού υιοθέτησε τις αρχές που αναφέρονται στην υπόθεση Γεώργιος Χ' Αθανασίου ν. Λοίζος Παρπερίδης κ.α
(1975)1 ΑΑΔ 401, πάνω στο θέμα της συνένωσης των αγωγών τόνισε τα πιο κάτω: « Βασικός σκοπός της πιο πάνω πρόνοιας είναι ασφαλώς η αποφυγή της πολλαπλότητας στην δικαστική διαδικασία και έτσι να εξοικονομείται χρόνος και έξοδα. Οι νομικές αρχές που ισχύουν στην εφαρμογή της, έτυχαν ευρείας συζήτησης στην υπόθεση Χ' Αθανασίου ν. Παρπερίδη κ.α
(1975)1 ΑΑΔ 401, στην οποία παραπέμπουμε απλώς γιατί νομικά ζητήματα καλύπτονται σε αυτή εκτενώς έτσι που η επανάληψη τους θα ήταν άσκοπη. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Παρπερίδη, και γενικά η νομολογία, η άσκηση της δικαστικής ευχέρειας στην εφαρμογή της Διάταξης 14, εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα στην κάθε υπόθεση στα οποία ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα πρέπει να αναφέρεται για να αιτιολογείται η τελική του κρίση.» Επίσης ο χρόνος κατά τον οποίο υποβάλλεται αίτηση για συνένωση αγωγών είναι στοιχείο που συνεκτιμάται για την έκδοση της διαταγής (Κυριάκος Μενελάου κ.ά ν . Κώστας Ξενοφώντος κ.ά
(1989)1 ΑΑΔ 371) Το ουσιώδης κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την Εκθεση Απαίτησης των αγωγών ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων, αυτά είχαν λεχθεί την υπόθεση Samata Enterprises Ltd ν. Σταύρου
(1998)1 ΑΑΔ 1876. Στην υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Ανάπτυξης ν. Apak Αgro Industries
(1999)1 ΑΑΔ 1721, δόθηκε όμως σημασία και στην ταυτοσημία των νομικών και πραγματικών ζητημάτων που εμφάνιζαν οι υπερασπίσεις και οι ανταπαιτήσεις. Συνεπακόλουθα με τα πιο πάνω το δικαστήριο θα πρέπει κατά την μελέτη των δικογράφων να προβεί σε τέτοιο έλεγχο έτσι ώστε να εντοπίσει όλα εκείνα τα στοιχεία, ζητήματα και θέματα που εγείρονται και τα οποία είτε θα τείνουν να ενδυναμώσουν την θέση ότι η συνένωση είναι αναγκαία και εφικτή είτε να την αποδυναμώσουν. Ως εκ τούτου μελετώντας τα δικόγραφα σε όλες τις αγωγές που έχουν τεθεί ενώπιον μου, έχοντας υπόψη τα όσα έχουν αποφασιστεί στην υπόθεση Samata (ανωτέρω), ότι δηλαδή το κριτήριο για την συνένωση των αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την Εκθεση Απαίτησης χωρίς όμως να παραγνωρίζεται από το Δικαστήριο και το περιεχόμενο των εκθέσεων υπεράσπισης (βλέπε Κυπριακή Τράπεζα Ανάπτυξης ν. Apak Αgro Industries (ανωτέρω) εντοπίζω τα ακόλουθα:
  1. Ολες οι αγωγές καταχωρήθηκαν από την Λαική Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, δηλαδή από το ίδιο ενάγοντα.
  2. Ολες οι αγωγές στρέφονται εναντίον των ιδίων προσώπων, οι οποίοι είναι και οι αιτητές στην παρούσα αίτηση, δηλαδή είναι οι ίδιοι εναγόμενοι σε όλες τις αγωγές. Η εναγόμενη 1 σε όλες τις αγωγές είναι η πρωτοφειλέτης και οι εναγόμενοι 2 και 3 είναι εγγυητές.
  3. Οι δικηγόροι των διαδίκων είναι οι ίδιοι σε όλες τις αγωγές. Η βάση κάθε αγωγής στηρίζεται σε συμφωνία ενοικιαγοράς, διαφορετική σε κάθε περίπτωση, με διαφορετική ημερομηνία συνομολόγησης, εκτός από αυτές των αγωγών υπ΄αρ. 341/2006 και 347/2006, όπου οι ημερομηνίες υπογραφής των συμφωνιών συμπίπτουν, καμίας όμως αγωγής η ημερομηνία συνομολόγησης της συμφωνίας δεν συμπίπτει με αυτή της αγωγής 351/2006, το κάθε συμβόλαιο ρυθμίζεται από δικούς του όρους, οι οποίοι αφορούν μεταξύ άλλων, το ποσό της χρηματοδότησης, τον τρόπο και χρόνο πληρωμής του, το ύψος των δόσεων. Πιο συγκεκριμένα: 1) Στην αγωγή 351/2006, σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης η συμφωνία ενοικιαγοράς έγινε στις 6.8.2004, για την ενοικίαση στην εναγόμενη 1 με την εγγύηση των εναγομένων 2 και 3, του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής KJK
  4. Το ποσό της χρηματοδότησης ήταν Λ.Κ. 4959.57 σεντ, και συμφωνήθηκε να πληρωθεί σε 48 μηνιαίες δόσεις αρχίζοντας από 6.9.
  5. Υπάρχει ισχυρισμός ότι η εναγόμενη 1 καθυστέρησε την πληρωμή των δόσεων από 6.10.2004 και οι ενάγοντες αφού απέστειλαν αρχικά προειδοποιητική επιστολή ημερομηνίας 19.12.2005 προς εναγόμενους, ακολούθως λόγω της παράλειψης τους να συμμορφωθούν, με συστημένη επιστολή τους ημερομηνίας 13.1.2006 τερμάτισαν την συμφωνία και ζητούσαν την επιστροφή του αυτοκινήτου και καταβολή των οφειλόμενων ποσών. 2) Στην αγωγή 341/2006, σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης η συμφωνία ενοικιαγοράς έγινε στις 24.3.2005, για την ενοικίαση, για την ενοικίαση στην εναγόμενη 1 με την εγγύηση των εναγομένων 2 και 3, του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΚΚΤ
  6. Το ποσό της χρηματοδότησης ήταν Λ.Κ. 4155.27 σεντ και συμφωνήθηκε να πληρωθεί σε 60 μηνιαίες δόσεις αρχίζοντας από 11.5.
  7. Υπάρχει ισχυρισμός ότι η εναγόμενη 1 καθυστέρησε την πληρωμή των δόσεων από 11.5.2005 και οι ενάγοντες αφού απέστειλαν αρχικά προειδοποιητική επιστολή ημερομηνίας 20.12.2005 στους εναγόμενους, ακολούθως λόγω της παράλειψης τους να συμμορφωθούν με συστημένη επιστολή τους ημερομηνίας 13.1.2006 τερμάτισαν την συμφωνία και ζητούσαν την επιστροφή του αυτοκινήτου και καταβολή των οφειλόμενων ποσών. 3) Στην αγωγή 342/2006, σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης η συμφωνία ενοικιαγοράς έγινε στις 5.11.2004, για την ενοικίαση στην εναγόμενη 1 με την εγγύηση των εναγομένων 2 και 3, του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΚJY
  8. Το ποσό της χρηματοδότησης ήταν Λ.Κ. 7034.97 σεντ και συμφωνήθηκε να πληρωθεί σε 48 μηνιαίες δόσεις αρχίζοντας από 5.12.
  9. Υπάρχει ισχυρισμός ότι η εναγόμενη 1 καθυστέρησε την πληρωμή των δόσεων από 5.12.2004 και οι ενάγοντες αφού απέστειλαν αρχικά προειδοποιητική επιστολή ημερομηνίας 21.12.2005 στους εναγόμενους, ακολούθως λόγω της παράλειψης τους να συμμορφωθούν με συστημένη επιστολή τους ημερομηνίας 13.1.2006 τερμάτισαν την συμφωνία και ζητούσαν την επιστροφή του αυτοκινήτου και καταβολή των οφειλόμενων ποσών 4) Στην αγωγή 347/2006, σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης η συμφωνία ενοικιαγοράς έγινε στις 24.3.2004, για την ενοικίαση στην εναγόμενη 1 με την εγγύηση των εναγομένων 2 και 3, του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής KΚΤ
  10. Το ποσό της χρηματοδότησης ήταν Λ.Κ. 6750.71 σεντ και συμφωνήθηκε να πληρωθεί σε 60 μηνιαίες δόσεις αρχίζοντας από 11.5.
  11. Υπάρχει ισχυρισμός ότι η εναγόμενη 1 καθυστέρησε την πληρωμή των δόσεων από 11.5.2005 και οι ενάγοντες αφού απέστειλαν αρχικά προειδοποιητική επιστολή ημερομηνίας 20.12.2005 στους εναγόμενους, ακολούθως λόγω της παράλειψης τους να συμμορφωθούν με συστημένη επιστολή τους ημερομηνίας 13.1.2006 τερμάτισαν την συμφωνία και ζητούσαν την επιστροφή του αυτοκινήτου και καταβολή των οφειλόμενων ποσών 5) Στην αγωγή 348/2006, σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης η συμφωνία ενοικιαγοράς έγινε στις 22.12.2004, για την ενοικίαση στην εναγόμενη 1 με την εγγύηση των εναγομένων 2 και 3, του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΕΖΝ
  12. Το ποσό της χρηματοδότησης ήταν Λ.Κ. 11735,99 σεντ συμφωνήθηκε να πληρωθεί σε 48 δόσεις από 22.1.
  13. Υπάρχει ισχυρισμός ότι η εναγόμενη 1 καθυστέρησε την πληρωμή των δόσεων από 22.1.2005 και οι ενάγοντες αφού απέστειλαν αρχικά προειδοποιητική επιστολή ημερομηνίας 22.12.2005 στους εναγόμενους, ενώ ακολούθως λόγω της παράλειψης τους να συμμορφωθούν με συστημένη επιστολή τους ημερομηνίας 13.1.2006 τερμάτισαν την συμφωνία και ζητούσαν την επιστροφή του αυτοκινήτου και καταβολή των οφειλόμενων ποσών. 6) Στην αγωγή 350/2006, σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης η συμφωνία ενοικιαγοράς έγινε στις 21.9.2004, για την ενοικίαση στην εναγόμενη 1 με την εγγύηση των εναγομένων 2 και 3, του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΚJS
  14. Το ποσό της χρηματοδότησης ήταν Λ.Κ. 6195.94 σεντ συμφωνήθηκε να πληρωθεί σε 48 μηνιαίες δόσεις αρχίζοντας από 10.11.
  15. Υπάρχει ισχυρισμός ότι η εναγόμενη 1 καθυστέρησε την πληρωμή των δόσεων από 10.11.2004 και οι ενάγοντες αφού απέστειλαν αρχικά προειδοποιητική επιστολή ημερομηνίας 21.12.2005 στους εναγόμενους. ακολούθως λόγω της παράλειψης τους να συμμορφωθούν με συστημένη επιστολή τους οι ενάγοντες ημερομηνίας 13.1.2006 τερμάτισαν την συμφωνία και ζητούσαν την επιστροφή του αυτοκινήτου και καταβολή των οφειλόμενων ποσών. Σε όλες τις αγωγές οι ενάγοντες ζητούν, ξεχωριστά, διατάγματα εναντίον της εναγόμενης 1 για την παράδοση των ενοικιαγορασθέντων αντικειμένων (αυτοκινήτων) και απόφαση εναντίον όλων των εναγομένων για το ποσό των καθυστερημένων δόσεων, αποζημιώσεις και τόκους. Σε όλες τις αγωγές προβάλλονται υπερασπίσεις με ακριβώς το ίδιο περιεχόμενο, σε συσχετισμό πάντα με το κάθε συμβόλαιο ενοικιαγοράς που αφορά η συγκεκριμένη αγωγή. Πιο συγκεκριμένα: Οι εναγόμενοι εγείρουν προδικαστικές ενστάσεις με τις οποίες προβάλλουν ότι η καταχώρηση τόσο πολλών αγωγών εναντίον των ιδίων προσώπων με την ίδια βάση αγωγής συνιστά κατάχρηση δικαιώματος και ανεπίτρεπτη καταπίεση τους, που καθιστά τη διαδικασία καταχρηστική και συνεπώς άκυρη. Η καταχώρηση τόσο πολλών αγωγών εναντίον των ιδίων προσώπων οδηγεί σε πολλαπλότητα διαδικασιών και δημιούργημα περιττών εξόδων. Αρνούνται την ιδιότητα των εναγόντων και ότι κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο οι ενάγοντες ήταν ιδιοκτήτες του οχήματος, που αποτελεί το αντικείμενο ενοικιαγοράς και το οποίο τώρα βρίσκεται στην κατοχή της εναγόμενης
  16. Αρνούνται την παρ. 3 της Ε/Α, στην οποία γίνεται αναφορά στη σύναψη της συμφωνίας και στους όρους της και ισχυρίζονται ότι, η όποια συμφωνία αποδείξουν οι ενάγοντες ότι συνήψαν με τους εναγόμενους αυτή είναι παράνομη και/ή άκυρη διότι αντιβαίνει στον Περί Ελευθεροποίησης των Επιτοκίων Νόμου 160
(1)/99, άρθρο 3, εξειδικεύοντας τους λόγους που στηρίζουν την υπεράσπιση τους αυτή περί παρανομίας και ακυρότητας της. Επίσης επικαλούνται ακυρότητα της εγγύησης, διότι αυτή αντιβαίνει στα άρθρα 100 και 101 του Περί Συμβάσεων Νόμου, διότι επιτεύχθηκε κατόπιν και/ή λόγω τήρησης σιωπής ως προς ουσιώδη περιστατικά από τους ενάγοντες και/ή τους υπαλλήλους και/ή τους υπηρέτες και/ή τους αντιπροσώπους αυτών προς τους εναγόμενος 2 και
  1. Εκθέτουν τις λεπτομέρειες τηρήσεως σιωπής ως προς ουσιώδη περιστατικά. Αρνούνται τις παραγράφους 4 και 5 της Ε/Α των εναγόντων, οι οποίες αφορούν τις πληρωμές που έγιναν, την καθυστέρηση καταβολής δόσεων, την αποστολή προειδοποιητικής επιστολής, την παράλειψη των εναγομένων να συμμορφωθούν και να καταβάλουν τις καθυστερημένες δόσεις τους, την αποστολή επιστολής τερματισμού της συμφωνίας, την παράληψη της εναγόμενης να παραδώσει το αντικείμενο της ενοικιαγοράς και την παράλειψη της να πληρώσει το χρέος της. Ισχυρίζονται δε ότι πλήρωσαν μεγαλύτερο ποσό, από αυτό που αναφέρεται στην Ε/Α, ότι οι ενάγοντες ουδέποτε τερμάτισαν έγκυρα την συμφωνία με την εναγόμενη 1 και ότι ουδέποτε οι ενάγοντες απέστειλαν προς τους εναγόμενους τις επιστολές περί των οποίων κάνουν λόγο στην Ε/Α τους. Αρνούνται την παράγραφο 6 της Ε/Α των εναγόντων και ισχυρίζονται ότι δεν οφείλουν το ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο αυτή και/ή οιονδήποτε ποσό και ότι το ποσό το οποίο αναφέρεται στην έκθεση απαίτησης είναι προιόν παρανόμων χρεώσεων και ανατοκισμών, ενώ δεν πιστώθηκαν οι πληρωμές που έγιναν από τους εναγόμενους κατά καιρούς. Τέλος, αρνούνται όλες τις αξιώσεις των εναγόντων και ζητούν απόρριψη της αγωγής. Θεώρησα ορθό να παραθέσω τα πιο πάνω, αν και πρόκειται για στοιχεία τα οποία προκύπτουν από τους φακέλους των αγωγών, έτσι ώστε να δοθεί πληρέστερη εικόνα κατά το στάδιο της εξέταση της ύπαρξης κοινών νομικών ή πραγματικών ζητημάτων στις αγωγές τα οποία και θα είναι καθοριστικά για την κρίση του δικαστηρίου. Αβίαστα οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι πέραν των πιο πάνω τυπικών κοινών στοιχείων, που αφορούν την ταυτότητα των διαδίκων και των συνηγόρων σε όλες τις αγωγές ουδέν κοινό νομικό ή πραγματικό ζήτημα υφίσταται. Τι είναι εκείνο το οποίο θα καθιστούσε επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών και το οποίο θα προσέδιδε όφελος στην συνεκδίκαση τους δεν έχω εντοπίσει. Το κάθε συμβόλαιο ενοικιαγοράς καταρτίστηκε για διαφορετικά ποσά, με διαφορετικές ημερομηνίες υπογραφής, διαφορετικές και ξεχωριστές ημερομηνίες πληρωμής, διαφορετικά και ξεχωριστά ποσά πληρωμής, οι συνθήκες υπογραφής της καθεμίας από αυτές προφανώς και θα είναι διαφορετικές έχοντας ως δεδομένο βέβαια την διαφορετική ημερομηνία υπογραφής τους. Περαιτέρω έχοντας υπόψη το περιεχόμενο της έκθεσης υπεράσπισης των εναγομένων το δικαστήριο θα πρέπει να ακούσει μαρτυρία και να αποφασίσει για τις συνθήκες υπογραφής του κάθε συμβολαίου ξεχωριστά, οπόταν και θα αποφασίσει για την εγκυρότητα του, το ίδιο και σε ότι αφορά την δοθείσα υπό τους εναγόμενους 2 και 3 εγγύηση, η οποία είναι ενσωματωμένη σε κάθε συμβόλαιο ενοικιαγοράς. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αποφασιστεί αν υπήρξε μονομερής αύξηση επιτοκίου, αν υπήρξε ενημέρωση αναφορικά με το επιτόπιο και την εγκυρότητα των επιστολών τερματισμού. Με βάση τα πιο πάνω, προκύπτει ότι οποιαδήποτε και να είναι η έκβαση της αγωγής 351/2006 δεν μπορεί να επηρεάσει την έκβαση των άλλων αγωγών που οι εναγόμενοι ζητούν την συνένωση. Τα γεγονότα της υπό κρίση περίπτωσης διαφέρουν κατά πολύ από αυτά της υπόθεσης Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν.
  2. APAK AGRO INDUSTRIES
(1999)1 ΑΑΔ
  1. Στην υπόθεση Αpak η διαπίστωση ήταν ότι το κοινό ζήτημα των δύο αγωγών ήταν η εγκυρότητα των συμφωνιών δανείου πάνω στις οποίες στηρίζονταν οι απαιτήσεις των εφεσειόντων εναντίον των εναγομένων στην αγωγή 2543/91 και ότι με αυτό το ζήτημα σχετίζονταν σε μεγάλο βαθμό με τις απαιτήσεις κατά της εναγόμενης στην αγωγή 1402/92, η οποία ήταν ενυπόθηκος οφειλέτης των δανείων που αφορούσαν την αγωγή 2543/
  2. Τα θέματα των αγωγών, στην προκειμένη είναι κατά την άποψη μου απλά, όπως αυτά προσδιορίζονται από τα δικόγραφα, η συνένωση τους, επίσης είναι η άποψη μου ότι θα προκαλέσει περισσότερο σύγχυση και ταλαιπωρία, πολυπλοκότητα στα πρακτικά, στην διευκρίνηση των γεγονότων και στην διαπίστωση των οφειλομένων ποσών σε κάθε περίπτωση. Σε ότι αφορά τον προβαλλόμενο στην αίτηση λόγο για συνένωση των αγωγών, της καταχώρησης ξεχωριστών αγωγών από τους ενάγοντες εναντίον των ιδίων εναγόμενων και ότι αυτό συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας αυτό δεν μπορεί να επενεργήσει καθ΄οιονδήποτε τρόπο στο επιθυμητό της συνένωσης των αγωγών από μόνο του. Στην Τσιακλίδης ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(2005)1(Α) 768, οι ενάγοντες είχαν καταχωρήσει 3 διαφορετικές αγωγές σε σχέση με τρία διαφορετικά δάνεια και το Εφετείο αποφάσισε ότι η καταχώρηση τους υπό τις περιστάσεις δεν συνιστούσε κατάχρηση της διαδικασίας. Ο σχολιασμός του δικαστηρίου ότι ο εναγόμενος θα μπορούσε να ζητήσει την συνένωση των αγωγών κάτι που δεν έπραξε δεν απαντά από μόνο του στο ζήτημα της συνένωσης αγωγών έτσι που θα σήμαινε δηλαδή ότι σε όλες τις περιπτώσεις που καταχωρούνται διαφορετικές αγωγές εναντίον του ίδιου ή των ίδιων εναγομένων για ξεχωριστές συμφωνίες δανείων, η έκδοση διατάγματος συνένωσης είναι αναπόφευκτη, ακόμη και αν δεν υπάρχει κοινό νομικό ή πραγματικό σημείο εκδίκασης. Συνεπακόλουθα, το γεγονός και μόνο ότι οι ενάγοντες επέλεξαν να καταχωρήσουν ξεχωριστή για κάθε συμφωνία αγωγή, και με δεδομένο ότι δεν συντρέχουν υπό τις περιστάσεις λόγοι για την συνένωση τους, δεν μπορεί αυτό και μόνο το γεγονός να επενεργήσει υπέρ της συνένωσης τους. Με βάση όλα τα πιο πάνω, τα οποία προσπάθησαν να εξηγήσω, καταλήγω ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, δεν μπορεί υπό τις περιστάσεις να ασκηθεί προς όφελος των αιτητών. Ως εκ των ως άνω η αίτηση των εναγομένων απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον τους, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)........... Κ. Κουνίδου Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.