← Κύπρος

Ανδρέα Σιμιλλίδη κ.α. ν. Δήμου Πάφου, Αρ. Αγωγής: 355/00, 7.2.2007

Ανδρέα Σιμιλλίδη κ.α. ν. Δήμου Πάφου, Αρ. Αγωγής: 355/00, 7.2.2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A17 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 355/00 Μεταξύ: Ανδρέα Σιμιλλίδη εκ Πάφου S & S Enterprises Ltd Εναγόντων Και Δήμου Πάφου Εναγομένοι --------------------------- Ημερομηνία: 7.2.2007 Αίτηση ημερ. 5.1.2007 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης Για Ενάγοντες-Αιτητές κ. Ιωάννου για κ. Πουργουρίδη (Για ν΄ ακούσει απόφαση κ. Α. Παπαχαραλάμπους) Για Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση κ. Γ. Δημητριάδης (Για ν΄ ακούσει απόφαση κα Μιχαήλ) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ζητείται άδεια για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Σύμφωνα με τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση και περιλαμβάνονται σε ένορκη δήλωση του Ενάγοντα 1, διευθυντή της Ενάγουσας 2, στις 19.12.2006, ημέρα κατά την οποία η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση μετά από συζήτηση μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων διεφάνη πως ο τρόπος με τον οποίο έγινε η εκτίμηση των ζημιών που υπέστησαν οι Ενάγοντες δυνατό να μην ήταν ο ενδεδειγμένος. Διευκρινίζεται στην ένορκη δήλωση πως η απαίτηση των Εναγόντων σε όση έκταση αφορούσε τις αποζημιώσεις στηρίχθηκε σε εκτίμηση που ετοιμάστηκε από το γραφείο εκτιμητών Ρούσος και Αγγελίδης ενώπιον των οποίων οι Ενάγοντες έθεσαν όλα τα γεγονότα. Μετά την διαπίστωση αυτή οι Ενάγοντες ζήτησαν στις 21.12.2006 νέα εκτίμηση από τον εκτιμητή Αντώνη Λοίζου ο οποίος πληροφόρησε τον δικηγόρο των Εναγόντων περί του δικού του υπολογισμού του τρόπου των αποζημιώσεων στις 3.1.

  1. Με τις αιτούμενες τροποποιήσεις ζητείται να απαλειφθούν από την Έκθεση Απαίτησης οι αναφορές σε αποζημιώσεις με τον τρόπο που υπολογίστηκαν κατά τρόπο λανθασμένο από τους εκτιμητές Ρούσος και Αγγελίδης και να περιληφθούν σε αυτή νέες παράγραφοι για τις διεκδικούμενες αποζημιώσεις σύμφωνα με τις εισηγήσεις του εκτιμητή Αντώνη Λοίζου. Σε περίπτωση κατά την οποία δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα οι Ενάγοντες θα υποστούν ανεπάνορθωτη ζημιά γιατί δεν θα μπορέσουν να αποδείξουν ενώπιον του Δικαστηρίου τις ζημιές τις οποίες έχουν υποστεί. Τονίζεται στην ένορκη δήλωση πως οι αναφορές στην Έκθεση Απαίτησης σε αποζημιώσεις έγινε με βάση την εκτίμηση που είχαν στα χέρια τους οι Ενάγοντες και που πριν τις 19.12.2006 δεν είχαν κανένα λόγο να υποψιαστούν ότι ο τρόπος υπολογισμού των αποζημιώσεων ήταν λανθασμένος. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται πως δεν αποκαλύπτονται επαρκείς και νόμιμοι λόγοι που να δικαιολογούν την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης η οποία τροποποιεί ουσιωδώς τα επίδικα θέματα και εισάγει νέα με αποτέλεσμα να παραβλάπτονται τα δικαιώματα τους. Σύμφωνα με τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η ένσταση οι Ενάγοντες είχαν την ευκαιρία και τη δυνατότητα να συμπεριλάβουν στην Έκθεση Απαίτησης όλες τις λεπτομέρειες των απαιτήσεων τους, είχαν επίσης την ευκαιρία να τροποποιήσουν αυτή στις 19.9.2005 και να ζητήσουν περισσότερες από μία γνώμη για την εκτίμηση των ζημιών στα αρχικά στάδια της αγωγής και όχι μετά πάροδο έξι και πλέον ετών. Η αίτηση γίνεται σε πολύ αργοπορημένο στάδιο χωρίς να παρέχεται οποιαδήποτε εξήγηση περί τούτου. Η παρούσα αγωγή καταχωρίστηκε με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα στις 26.1.2000 και η Έκθεση Απαίτησης στις 8.6.
  2. Ακολούθως στις 24.6.2005 υποβλήθηκε αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης στην οποία οι Εναγόμενοι δεν έφεραν ένσταση και εκδόθηκε το σχετικό διάταγμα στις 19.9.
  3. Προτού προχωρήσω στην εξέταση του εγειρομένου θέματος θα πρέπει να σημειώσω ότι οι Ενάγοντες με την αγωγή τους αξιώνουν αποζημιώσεις για ζημιές που υπέστησαν λόγω των παραστάσεων στις οποίες προέβησαν οι Εναγόμενοι, οι οποίες έγιναν, όπως ισχυρίζονται, αμελώς. Συγκεκριμένα οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι είναι μακροχρόνιοι ενοικιαστές ενός ακινήτου και υπέβαλαν πριν από ορισμένα χρόνια σχέδια για την ανέγερση οργανωμένων διαμερισμάτων και πήραν άδεια από τον Κ.Ο.Τ.. Ακολούθως ο Ενάγοντας 1 λόγω του ότι η ανέγερση των διαμερισμάτων κρίθηκε ως αντιοικονομική, ζήτησε από τον Εναγόμενο Δήμο να πληροφορηθεί κατά πόσο μπορούσε να δημιουργήσει εμπορικό κέντρο, τον συντελεστή δόμησης και τις καλύψεις που θα μπορούσαν να του παραχωρηθούν. Το αίτημα του για αλλαγή χρήσης της ανέγερσης από οργανωμένα διαμερίσματα σε εμπορική χρήση έγινε αποδεκτό από το Δημοτικό Συμβούλιο και με επιστολή των Εναγομένων πληροφορήθηκε, μεταξύ άλλων, ότι ο συντελεστής δόμησης ανέρχεται σε 45%, εκ των οποίων με την αίτηση που έχει ήδη υποβάλει για άδεια οικοδομής θα εκδοθεί άδεια για εμπορική ανάπτυξη σε συντελεστή δόμησης 30% και για το υπόλοιπο 15% της ανάπτυξης, η πολεοδομική άδεια θα χορηγηθεί σύμφωνα με τις πρόνοιες του σχετικού Νόμου από το Υπουργικό Συμβούλιο αφού παραπεφθεί προς αυτό εκ μέρους της πολεοδομικής αρχής πλήρης έκθεση σχετικά με την υπόθεση. Τόσο ο Δήμαρχος όσο και αρμόδιοι υπάλληλοι του Δήμου διαβεβαίωσαν τους Ενάγοντες ότι θα εκδίδετο καλυπτική άδεια οικοδομής και πως θα χορηγείτο αυτή από το Υπουργικό Συμβούλιο. Οι Ενάγοντες βασιζόμενοι στις παραστάσεις και διαβεβαιώσεις των Εναγομένων άρχισαν και αποπεράτωσαν εξ ολοκλήρου το έργο μέσα στο
  4. Ακολούθως οι Ενάγοντες πληροφορήθηκαν ότι το Υπουργικό Συμβούλιο απέρριψε την αίτηση του Δήμου για την χορήγηση πολεοδομικής άδειας κατά παρέκκλιση. Η ιεραρχική προσφυγή η οποία ασκήθηκε απορρίφθηκε. Οι Ενάγοντες έχουν ανεγείρει εμπορικό κέντρο στο οποίο 9 καταστήματα, 2 εστιατόρια και 1 διαμέρισμα δεν καλύπτονται από άδεια οικοδομής και είναι εκ των πραγμάτων αναγκασμένοι να τα κατεδαφίσουν. Περαιτέρω οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι έχουν υποστεί ζημιές οι οποίες συνίστανται στο ενοικιαστικό συμφέρον των υποστατικών που δεν καλύπτονται από τη σχετική άδεια, στη μείωση του ενοικιαστικού συμφέροντος του υπόλοιπου εμπορικού συγκροτήματος και στην επιζήμια επίδραση στα υπόλοιπα καταστήματα τα οποία αποτελούν μέρος του συγκροτήματος. Η ζημιά υπολογίζεται ότι ανέρχεται σε Λ.Κ.615.
  5. Αποτελεί ισχυρισμό των Εναγόντων ότι οι ζημιές αυτές έχουν προκληθεί λόγω της στάσης των Εναγομένων οι οποίοι τόσο γραπτώς όσο και με προφορικές διαβεβαιώσεις ενθάρρυναν και παρότρυναν τους Ενάγοντες να προχωρήσουν στην ανέγερση του εμπορικού κέντρου με συντελεστή δόμησης 45%. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι οι Εναγόμενοι επέδειξαν ανοχή κατά την ανέγερση του εν λόγω εμπορικού κέντρου και παρέλειψαν να εκτελέσουν τα εκ του νόμου απορρέοντα καθήκοντα τους ως αρμόδια αρχή. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι μετά από σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 5.10.2006 δόθηκαν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες των παραγράφων 18 και 19 που αφορούν τις αποζημιώσεις. Τονίστηκε από τον κ. Ιωάννου πως ο τρόπος υπολογισμού των ζημιών δεν έγινε από τους ίδιους τους Ενάγοντες και δεν αποτελούσαν γεγονότα τα οποία μετέφεραν οι Ενάγοντες στους δικηγόρους τους αλλά προήλθαν από ειδικό εκτιμητή ο οποίος ήταν εμπειρογνώμονας και μεταφέρθηκαν στους δικηγόρους των Εναγόντων. Δεν υπήρχε είπε ο συνήγορος λόγος να υποψιαστούν οι Ενάγοντες ότι η εκτίμηση δεν ήταν ορθή και να αναζητήσουν δεύτερη γνώμη από άλλο εκτιμητή. Αυτή η ανάγκη προέκυψε στις 19.12.06 και άμεσα προχώρησαν στην αναζήτηση δεύτερης εκτίμησης και στην υποβολή της παρούσας αίτησης. Σίγουρα η αίτηση αυτή υποβάλλεται σε καθυστερημένο στάδιο της υπόθεσης, ανέφερε ο συνήγορος, όμως η καθυστέρηση δεν συνδέεται με κακοπιστία και τη δυνατότητα που είχε ένας διάδικος να προβεί σε τροποποίηση του δικογράφου του νωρίτερα και κατά την εξέταση αυτών των παραγόντων λαμβάνονται υπόψη όλα τα περιστατικά της υπόθεσης. Στην παρούσα περίπτωση ζητείται τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης με τρόπο ώστε να μειώνεται το ποσό των αποζημιώσεων που αξιώνουν οι Ενάγοντες και η ανάγκη για αυτή την τροποποίηση προέκυψε πρόσφατα. Δεν καταδεικνύεται, σύμφωνα με το συνήγορο, οποιαδήποτε ζημιά την οποία θα υποστούν οι Εναγόμενοι σε περίπτωση έγκρισης της τροποποίησης. Από την άλλη ο κ. Δημητριάδης εισηγήθηκε ότι δεν αναφέρθηκε από τους Αιτητές οποιοδήποτε γεγονός που να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η αρχική εκτίμηση ήταν λανθασμένη ή πάνω σε ποιους λόγους στηρίχθηκαν οι Αιτητές και προχώρησαν να ζητήσουν τη δεύτερη γνωμάτευση έτσι ώστε να δίδεται δικαιολογία για την καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος. Η καθυστέρηση στην παρούσα περίπτωση είναι πολύ μεγάλη και αδικαιολόγητη. Περαιτέρω ο κ. Δημητριάδης εισηγήθηκε πως με την αιτούμενη τροποποίηση εισάγονται νέα επίδικα θέματα αφού μεταβάλλονται ουσιαστικά οι αιτούμενες θεραπείες. Σύμφωνα με τη Δ.25 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας το Δικαστήριο έχει εξουσία, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, να επιτρέψει την τροποποίηση δικογράφων με στόχο τον καθορισμό των πραγματικών επιδίκων θεμάτων μεταξύ των διαδίκων. Η τροποποίηση της δικογραφίας είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς (Δημοτικού Συμβουλίου Αγλαντζιάς ν. Σωτηρούλλας Χαρικλείδη κ.ά.

(2001)1 Α.Α.Δ. 1608). Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής (Χρίστου ν. Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, 707). Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνεκτιμούνται οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρ. 30.2 του Συντάγματος (βλ Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1(E) A.A.Δ. 33). Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες αλλά από αριθμό παραγόντων η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Τέτοιοι παράγοντες είναι η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης, ο χρόνος υποβολής της, ο σκοπός για τον οποίο υποβλήθηκε κ.ά. (βλ. Pelecanos v. Πελεκάνου
(2001)1 Α.Α.Δ. 2075. Τσαγγάρης ν. Γαβριηλίδου
(2002)1 Α.Α.Δ. 156 και Στυλιανού ν. Λαϊκή
(2002)1 Α.Α.Δ. 746). Στην υπόθεση Χρίστου ν. Αζά (πιο πάνω) υπογραμμίστηκε ότι η διαπίστωση πως επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής δεν οδηγεί χωρίς άλλο σε απόρριψη αίτησης για τροποποίηση. Η καθυστέρηση είναι σχετικός παράγοντας σε αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας, αλλά δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας (βλ. Astor Manufacturing v. A & G Leventis Cο.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Νίκου Σιακόλα, Πολ. Έφ. 11215, ημερ. 22.2.2002 επαναλήφθηκε η θέση της νομολογίας πως, «όπου υπάρχει καθυστέρηση, απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης». Στη SABA & CO (T.M.P.) v. T.P.M. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426 κρίθηκε πως η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στη Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, λέχθηκε πως η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήριο να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης (βλέπε επίσης Εθνική Τράπεζα ν. Αλωνεύτη
(2002)1 Α.Α.Δ. 237). Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, όπου τονίστηκε πως το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Με σκοπό τη καλύτερη κατανόηση της αίτησης θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιες τις παραγράφους 18 και 19 της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης: «
  1. Λόγω των ανωτέρω οι Ενάγοντες από κοινού ή ξεχωριστά έχουν υποστεί βλάβες και/ή ζημιές που συνίστανται ως ακολούθως: (α) Το ενοικιαστικό συμφέρον των 9 καταστημάτων, των δυο εστιατορίων και του ενός διαμερίσματος στον πρώτο όροφο που δεν καλύπτονται από άδεια οικοδομής. (β) Την μείωση του ενοικιαστικού συμφέροντος του υπολοίπου εμπορικού συγκροτήματος ένεκα του επιμερισμού σε λιγότερες μονάδες του σταθερού ενοικίου προς τους ιδιοκτήτες της γης και (γ) Την επιζήμια επίδραση στα υπόλοιπα 13 καταστήματα, τα οποία αποτελούν μέρος του εμπορικού συγκροτήματος και δεν εφάπτονται του παραλιακού δρόμου, λόγω της μείωσης του αριθμού των καταστημάτων γεγονός που επηρεάζει αρνητικά την οικονομική βιωσιμότητα του εμπορικού κέντρου. Η επιζήμια αυτή επίδραση εκτιμάται στο 15%.
  2. Το ενοικιαστικό συμφέρον του συγκροτήματος με συντελεστή δόμησης 44% υπολογίζεται, λαμβανομένων υπόψη όλων των σχετικών παραγόντων, σε ΛΚ2.340.000.00 ενώ το ενοικιαστικό συμφέρον με συντελεστή δόμησης 30%, υπολογίζεται, λαμβανομένων υπόψη όλων των σχετικών παραγόντων, σε ΛΚ1.725.000.
  3. Έτσι η βλάβη και/ή ζημιά την οποία υπέστησαν οι Ενάγοντες υπολογίζεται σε ΛΚ615.000.00 (πλήρεις λεπτομέρειες των παραγόντων που λήφθηκαν υπόψη στον υπολογισμό της βλάβης και/ή ζημιάς είναι στη διάθεση του Εναγομένου Δήμου).» Οι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες που δόθηκαν για τις παραγράφους 18 και 19 ως το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 5.10.2006 είναι οι ακόλουθες: «Παράγραφος 18 (α) Τα υποστατικά (9 καταστήματα, δύο εστιατόρια και ένα διαμέρισμα) τα οποία δεν καλύπτονται από άδεια οικοδομής μπορούσαν να είχαν ενοικιασθεί με πολύ ψηλότερα ενοίκια αν είχαν άδεια οικοδομής. Πρόσθετα κανένας ενοικιαστής δεν ήταν πρόθυμος να ενοικιάσει πάνω σε μακροχρόνια βάση τα εν λόγω υποστατικά αφού δεν μπορούσε να είχε ασφάλεια για την επένδυση του. (β) Λόγω της αδυναμίας εξασφάλισης άδειας οικοδομής για τα υποστατικά που αναφέρονται στην προηγούμενη υποπαράγραφο ολόκληρη η οικοδομή δεν μπορούσε να εξασφαλίσει πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης ανά πάσα στιγμή ο Δήμος Πάφου και/ή οι άλλες αρμόδιες κυβερνητικές υπηρεσίες μπορούσαν να αξιώσουν το κλείσιμο και/ή την κατεδάφιση της οικοδομής. Αυτή η αβεβαιότητα επηρέαζε πολύ αρνητικά το ενοικιαστικό συμφέρον και των υπόλοιπων 13 καταστημάτων. Πολύ ολίγοι ήσαν διατεθειμένοι να ενοικιάσουν καταστήματα χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Υπήρξαν αρκετοί προτιθέμενοι ενοικιαστές που τελικά απέσυραν το ενδιαφέρον τους όταν πληροφορήθηκαν πως το κτιριακό συγκρότημα δεν είχε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Μερικοί από αυτούς πρόσφεραν πολύ ψηλότερα ενοίκια από αυτά που εξασφάλισαν τελικά οι Ενάγοντες. Χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης δεν μπορούσαν οι προτιθέμενοι ενοικιαστές να εξασφαλίσουν τις αναγκαίες άδειες από τις διάφορες κρατικές υπηρεσίες. Παράγραφος 19 (α) Οι ζημιές υπολογίσθηκαν στη βάση εκτίμησης που ετοίμασαν οι Εκτιμητές Ακινήτων Ρούσσος & Αγγελίδης. Οι εν λόγω εκτιμητές υπολόγισαν το ενοικιαστικό συμφέρον του κτιριακού συγκροτήματος με συντελεστή δόμησης 30%, τόσο των καταστημάτων όσο και των εστιατορίων, και κατέληξαν στην εκτίμηση ότι η ενοικιαστική αξία του συγκροτήματος ανέρχεται σε £1.725.000,00 ενώ το ενοικιαστικό συμφέρον του συγκροτήματος με συντελεστή δόμησης 45% είναι £2.340.000,
  4. Υπολόγισαν τη βλάβη στο ποσό των £615.000,00 αφού αφαίρεσαν από το ποσό των £2.340.000,00 το ποσό των £1.725.000,
  5. Στον υπολογισμό τους οι εκτιμητές έλαβαν υπόψη το ετήσιο καταβαλλόμενο ενοίκιο της γης (ground rent) καθώς και συγκριτικές ενοικιάσεις εστιατορίων και καταστημάτων. (β) Όλα τα καταστήματα αναγκάσθηκαν οι Ενάγοντες να τα μετατρέψουν σε διαμερίσματα (στούντιο) και να τα ενοικιάσουν σε μετανάστες κυρίως Ποντιακής καταγωγής. Ως καταστήματα ήταν πολύ δύσκολο να ενοικιασθούν χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Έτσι και τα καλυπτόμενα και τα μη καλυπτόμενα από την άδεια οικοδομής καταστήματα μετατράπηκαν σε στούντιο. Αν υπήρχε το πιστοποιητικό τελικής έγκρισης τα καταστήματα θα μπορούσαν να είχαν ενοικιασθεί όλα σε τιμές πολύ ψηλότερες από τα ενοίκια των στούντιο. Αυτή η μετατροπή ήταν επιβεβλημένο να γίνει για να μετριάσουν οι Ενάγοντες τις ζημιές τους.» Με την παρούσα αίτηση ζητείται όπως οι παράγραφοι 18 και 19 διαγραφούν και αντικατασταθούν με τις ακόλουθες: «
  6. Λόγω του ότι ολόκληρη η οικοδομή δεν μπορούσε να εξασφαλίσει πιστοποιητικό τελικής έγκρισης και λόγω του ότι 9 καταστήματα, 2 εστιατόρια στο πρώτο όροφο και ένα διαμέρισμα δεν καλύπτονταν από άδεια οικοδομής η λειτουργία του όλου εμπορικού κέντρου κατέστη προβληματική και εξαιρετικά ασύμφορη γεγονός που ανάγκασε τους Ενάγοντες να μετατρέψουν 17 από τα καταστήματα σε στούντιο. Η μετατροπή αυτή έχει στοιχίσει στους Ενάγοντες το ποσό των ΛΚ60.000,
  7. Οι Ενάγοντες για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν άδεια οικοδομής για τους χώρους που ανέγειραν με την παρότρυνση του Εναγομένου Δήμου, και οι οποίοι δεν καλύπτονται σήμερα από άδεια οικοδομής, είναι αναγκασμένοι να αγοράσουν συντελεστή δόμησης από διατηρητέα οικοδομή, και να τον μεταφέρουν δυνάμει του υφισταμένου σχεδίου στο κτιριακό τους συγκρότημα. Η αγορά του αναγκαίου συντελεστή δόμησης από διατηρητέα οικοδομή και τα έξοδα για μεταφορά τούτου, (τέλη δια σχετικές άδειες, αλλαγές σχεδίων κ.λ.π.) θα στοιχίσουν στους Ενάγοντες το ποσό των ΛΚ277.000,
  8. Οι Ενάγοντες διεκδικούν υπό μορφή αποζημιώσεων το ως άνω ποσό που έχουν δαπανήσει για την μετατροπή των καταστημάτων σε στούντιο καθώς και το ως άνω ποσό για την αγορά του αναγκαίου επιπρόσθετου συντελεστή δόμησης από διατηρητέα οικοδομή.» Ζητείται επίσης ανάλογη τροποποίηση του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης καθώς και των παραγράφων 16 και
  9. Από την εξέταση των υφισταμένων παραγράφων 18 και 19, των λεπτομερειών που δόθηκαν γι΄ αυτές και των αιτούμενων τροποποιήσεων είναι εμφανές ότι με τις αιτούμενες τροποποιήσεις ζητείται να γίνει ουσιαστική αλλαγή των επιδίκων θεμάτων σε σχέση με τις αξιούμενες αποζημιώσεις. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις μεταβάλλουν ουσιαστικά τις θεραπείες που αξιώνονται και εισαγάγουν νέα θεώρηση στο θέμα των αποζημιώσεων τόσο σε ότι αφορά το νομικό όσο και το πραγματικό τους πλαίσιο. Η παρούσα αίτηση γίνεται σχεδόν 7 χρόνια μετά την καταχώρηση της αγωγής. Στις 8.6.2001 καταχωρήθηκε Έκθεση Απαίτησης η οποία τροποποιήθηκε μετά από αίτηση που έγινε στις 24.6.
  10. Στις 19.10.2006 καταχωρήθηκαν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες για τις παραγράφους 18 και
  11. Με αυτά τα δεδομένα θεωρώ ότι υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης για τροποποίηση. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλα
(1999)1 Α.Α.Δ. σελ. 44 η έννοια της καθυστέρησης προϋποθέτει τη δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας. Η εξήγηση που δόθηκε από τους Αιτητές για την υποβολή της παρούσας αίτησης σε αυτό το στάδιο είναι το γεγονός ότι μόλις πρόσφατα στις 19.12.2006 από συζήτηση της υπόθεσης μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων διεφάνη πως ο τρόπος με τον οποίο έγινε η εκτίμηση των ζημιών που υπέστησαν οι Ενάγοντες δυνατό να μην ήταν ο ενδεδειγμένος και προς τούτο ανέθεσαν σε δεύτερο εκτιμητή να κάμει εκτίμηση, το αποτέλεσμα της οποίας τους ανάγκασε να υποβάλουν την παρούσα αίτηση. Οι ισχυρισμοί αυτοί χαρακτηρίζονται από αοριστία και η εξήγηση που δίδεται δεν μπορεί να θεωρηθεί ικανοποιητική έχοντας υπόψη τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης. Καμία αναφορά δεν γίνεται ως προς το πού συνίσταται το ενδεχόμενο λάθος στην εκτίμηση και από ποια γεγονότα διεπιστώθη. Οι Ενάγοντες είχαν την ευκαιρία να εξετάσουν εις βάθος το θέμα των αποζημιώσεων όταν έδιδαν τις λεπτομέρειες των παραγράφων 18 και 19. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε εξήγηση σε ποιο βαθμό τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζονται οι νέες παράγραφοι 18, 19 και 20 βρίσκονταν στην σφαίρα των γνώσεων των Εναγόντων και ποια στη σφαίρα των γνώσεων μόνο των εκτιμητών. Σημειώνω ότι ένα από τα γεγονότα που αναφέρεται στις λεπτομέρειες που δόθηκαν για την παράγραφο 19 (βλέπε πιο πάνω) είναι ότι οι Ενάγοντες μετέτρεψαν το εμπορικό κέντρο σε διαμερίσματα. Δεν παρέχεται κάποια εξήγηση γιατί δεν αξίωσαν από την αρχή το ποσό που επιβαρύνθηκαν για την εν λόγω μετατροπή. Η αναφορά του κ. Ιωάννου κατά την αγόρευση του ότι ο τρόπος υπολογισμού των ζημιών δεν έγινε από τους Ενάγοντες και δεν αποτελούσαν γεγονότα τα οποία μετέφεραν οι Ενάγοντες στους δικηγόρους τους αλλά προήλθαν από ειδικό εκτιμητή δεν μπορεί να δώσει ικανοποιητική εξήγηση γιατί δεν αξιώθηκε το είδος των αποζημιώσεων που ζητείται με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις. Δεν πρόκειται για περίπτωση όπου ο τρόπος υπολογισμού συγκεκριμένου κεφαλαίου αποζημιώσεων ενδεχόμενα να μην έγινε με το σωστό τρόπο, όπου μόνο ένας ειδικός μπορούσε να προβεί στον υπολογισμό. Άλλωστε σύμφωνα να με τις λεπτομέρειες που δόθηκαν φαίνεται ότι η εκτίμηση των κυρίων Ρούσσος & Αγγελίδης αφορούσε την απώλεια του ενοικιαστικού συμφέροντος του ακινήτου. Θεωρώ ότι η εξήγηση που δόθηκε για την καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσας αίτησης με την οποία επιχειρείται ουσιαστική μεταβολή των απαιτήσεων σε συνάρτηση με το θέμα των αποζημιώσεων δεν είναι ικανοποιητική. Σε περίπτωση έγκρισης των αιτουμένων τροποποιήσεων οι Εναγόμενοι θα κληθούν μετά από 7 χρόνια να υπερασπιστούν αξιούμενες θεραπείες οι οποίες τίθενται σε νέα βάση με αποτέλεσμα να επηρεάζεται το δικαίωμα τους να τύχουν εκδίκασης σε εύλογο χρόνο. Η ουσιαστική μεταβολή της βάσης των αξιούμενων θεραπειών, η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης και η απουσία επαρκούς δικαιολογίας αυτής είναι παράγοντες που συνηγορούν υπέρ της απόρριψης της αίτησης χωρίς να μου διαφεύγει το γεγονός ότι σε τέτοια περίπτωση οι Ενάγοντες θα εμποδιστούν από το να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου το σύνολο των δικών τους θέσεων. Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται σε συνάρτηση για τις παραγράφους 1(Β) μέχρι (Δ) της αίτησης. Αναφορικά με την παράγραφο (Α) της αίτησης ενόψει του γεγονότος ότι πρόκειται περί γραφικού λάθους όπου αντί να χρησιμοποιηθεί η λέξη «στις» χρησιμοποιήθηκε η λέξη «της» η αίτηση εγκρίνεται. Ενόψει της φύσης της τροποποίησης δίδω οδηγίες όπως γίνει η ανάλογη διόρθωση από το δικηγόρο χωρίς να απαιτείται η καταχώρηση τροποποιημένων δικογράφων. Τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται εναντίον των Αιτητών και καθίστανται πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ................ Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.