MAKKARA TRADING LTD ν. Χριστόδουλου Κώστα κ.α., Αρ. Αγωγής 3061/2005, 13.2.2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A19 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3061/2005 Μεταξύ: MAKKARA TRADING LTD, από την Γεροσκήπου Εναγόντων Και
- Χριστόδουλου Κώστα, από τον Κ. Πύργο
- Μαρούλας Στ. Πολυκάρπου, από τον Κ. Πύργο Εναγομένων ---------------------- (Μονομερής Αίτηση ημερ. 15.1.2007) ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 13.2.2007 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους εναγόμενους - αιτητές: κ. E. Ευσταθίου (για να ακούσει απόφαση κ. Αγά) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι εναγόμενοι με την αίτηση τους ημερομηνία 15/1/2007 ζητούν την άδεια του δικαστηρίου που να επιτρέπει την έκδοση και επίδοση ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου προς τον Χαράλαμπο Πολυβίου από την Πάφο και οδηγίες του Δικαστηρίου αναφορικά με τον χρόνο επίδοσης της πιο πάνω ειδοποίησης. Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας θεσμούς Δ.48 Θ 1-9, Δ.10 Θ.1
(1), (γ) 2-12, στην σύμφυτη εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Προς υποστήριξη της αίτησης προβαίνει σε ένορκη δήλωση ο εναγόμενος
- Λαμβάνοντας το δικαστήριο υπόψη, κατά την πρώτη εμφάνιση στην αίτηση, τα στοιχεία του φακέλου και δη τον χρόνο καταχώρησης της αίτησης (15.1.2007) σε συσχετισμό με τον χρόνο καταχώρησης της υπεράσπισης (30.11.2007), όρισε την αίτηση για αγορεύσεις. Την 1.2.2007, η συνήγορος που εμφανίστηκε για τους αιτητές, γραπτώς καταχώρησε την αγόρευση της. Υποστηρίχθηκε, αφού αρχικά γίνεται αναφορά και στα γεγονότα της υπόθεσης, μέρος των οποίων είναι εμφανή από τον φάκελο της ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ουδώλος επηρεάζει αρνητικά τον ενάγοντα, αντιθέτως είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και είναι απαραίτητη για την ορθή διεξαγωγή της δίκης. Η αίτηση κανένα σκοπό δεν έχει για κατάχρηση του χρόνου του Δικαστηρίου, αλλά γίνεται σε αυτό το στάδιο για τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω, και οι οποίο αφορούν την απόρριψη προηγούμενης αίτησης, λόγω της παράληψης των συνηγόρων των εναγομένων να εμφανιστούν στις 9.1.
- Υπό τις περιστάσεις είναι δίκαιο, εύλογο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, όπως δοθεί το αιτούμενο διάταγμα, ούτως ώστε να δοθεί η ευκαιρία στους εναγόμενους να παραθέσουν τη θέση τους και την απαίτησης τους και ως εκ τούτου να τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου η ολοκληρωμένη εικόνα της υπόθεσης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Η Δ.10 Θ.1
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα εξής: Το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να δώσει άδεια να εκδοθεί και επιδοθεί «ειδοποίηση τριτοδιαδίκου» με αίτηση άνευ ειδοποιήσεως (ΕΧ ΡΑRTE) υποστηριζόμενη με ένορκο δήλωση, ή όταν το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δίδει οδηγίες για έκδοση κλήσεως στον Ενάγοντα κατόπιν ακροάσεως της κλήσεως. Αίτηση για έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου υποβάλλεται οποτεδήποτε από την ημέρα καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης, αλλά το αργότερο πριν την πάροδο ενός μήνα από την ημερομηνία καταχώρησης της Εκθεσης Υπερασπίσεως. Η υπεράσπιση των εναγομένων στην προκειμένη περίπτωση καταχωρήθηκε στις 30.11.2006 ενώ η υπό κρίση αίτηση στις 15.1.2007. Οπως προκύπτει από τον φάκελο της υπόθεσης, το ίδιο αίτημα υποβλήθηκε και στις 29.12.2006 αλλά η αίτηση απορρίφθηκε στις 9.1.2007 καθότι δεν υπήρξε καμία εμφάνιση για τους αιτητές. Ως δεδομένο, το οποίο προκύπτει μέσα από τις ημερομηνίες καταχώρησης της παρούσας αίτησης και της έκθεσης υπεράσπισης, είναι ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε σε χρονικό σημείο έξω από την προθεσμία που τάσσει η διαταγή 10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αυτό που οι εναγόμενοι ζητούν με την αίτηση τους, δεν καλύπτεται από την νομική βάση της αίτησης τους, εφόσον ουσιαστικά υποβάλλουν αίτημα που να τους επιτρέπει να εκδώσουν και επιδώσουν ειδοποίηση Τριτοδιαδίκου προς τον Χαράλαμπο Πολυβίου από την Πάφο και οδηγίες, σε αυτό το χρονικό σημείο χωρίς να έχουν ζητήσει προηγουμένως και ή παράλληλα να τους δοθεί παράταση στον χρόνο υποβολής τέτοιου αιτήματος. Ένα αίτημα το οποίο αποσκοπεί στην παράταση του χρόνου που καθορίζεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας δεν θα μπορούσε παρά να στηρίζεται στην Δ.57 Θ2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Συνεπακόλουθα η αίτηση των εναγομένων είναι παράτυπη, αναφορικά με τον χρόνο. Ο σκοπός και η εμβέλεια της Δ.64 είναι να θεραπεύσει μία παράτυπη αίτηση όπου δεν υπάρχει συμμόρφωση προς τους θεσμούς. H Δ.64 έχει ερμηνευτεί σε σωρεία αποφάσεων (Βλ. Θαλλασινός v. Δημοκρατίας
(1995)3 ΑΔΔ σελ 255, Λοίζου v. Χαραλάμπους άλλως Καρούσος κ.α &
(1996)ΑΑΔ 1 (Α) 167. Στην Θαλλασινός ν. Δημοκρατίας
(1995)3 ΑΑΔ 255 κρίθηκε ότι με την νέα Δ.64 καταργείται η διάκριση μεταξύ άκυρου και αντικανονικού δικονομικού μέτρου. Εξισώνεται κάθε μορφή παρέκκλισης από τους Θεσμούς με αντικανότητα δυνάμενη να θεραπευτεί . Στην Wunderlich κ.α v. Παναγιώτου,
(1999)ΑΑΔ 1 (Α) 366 στην σελ 376 λέχθηκαν τα εξής Πράγματι σκοπός της νέας Δ.64 ήταν η κατάργηση της διάκρισης μεταξύ μη συμμόρφωσης με διαδικαστικούς θεσμούς, η οποία καθιστά την διαδικασία άκυρη και μη συμμόρφωση η οποία απλώς καθιστά την διαδικασία παράτυπη (βλ. Supreme Court Practice 1999 σελ.10). Οποιαδήποτε μη συμμόρφωση με τους Κανονισμούς θεωρείται ως παρατυπία η οποία μπορεί να θεραπευτεί με τον τρόπο και τη διαδικασία που προβλέπεται από τη νέα Δ.64. Έτσι μετά τη θέσπιση της νέας Δ.64 παρέχεται διακριτική ευχέρεια διάσωσης στην κατάλληλη περίπτωση δικονομικών μέτρων, τα οποία πριν την τροποποίηση εθεωρούντο άκυρα (βλ. Γιάννη ν. Αναπληρωτή Εφόρου Μηχανοκίνητων Οχημάτων κ.α
(1995)3 ΑΑΔ σελ. 334, Δημοκρατία ν. Lion Ins.Agency Ltd
(1995)3 AAΔ σελ. 338, 340 και Panayiotis Georgiou (Catering Ltd) κ.α ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 1516/19.7.96 - απόφαση της Ολομέλειας) Ωστόσο πρέπει να υπομνησθεί πως η εξουσία που δίδεται στο Δικαστήριο από τη νέα Δ.64 είναι εξουσία για θεραπεία των παρατυπιών που αποτελούνται από παράλειψη συμμόρφωσης με τους θεσμούς. Το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να θεραπεύσει θεμελιώδεις παραλείψεις. Στην Κarl Heinz ( ανωτέρω) αναφέρθηκε ως κύριος λόγος όπως αυτός προκύπτει, από την απόφαση του Αγγλικού Εφετείου Metroinvest Ansalt and Others v. Commercial Union
(1985)1 W.L.R 513, 520 521, 522, κατά την μελέτη της Αγγλικής Δ.2 που αντιστοιχεί με την δική μας νέα Δ.64, που το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτική του ευχέρειας πρέπει να λάβει υπόψη για την παροχή θεραπείας είναι ο δυσμενής επηρεασμός ( prejudice) της άλλης πλευράς λόγω της συγκεκριμένης παρατυπίας. Στην κρινόμενη περίπτωση, παρά το ότι η αίτηση είναι μονομερής και δεν υπήρχε η ευκαιρία να ακουστεί η άλλη πλευρά, κρίνω όμως ότι κατά το στάδιο αυτό δεν τίθεται θέμα επηρεασμού της άλλης πλευράς καθότι η ακρόαση της αγωγής είναι ήδη ορισμένη για τις 16.5.2007. Ακολουθώντας τις πιο πάνω αρχές όπως αυτές προκύπτουν μέσα από την Νομολογία καταλήγω ότι η παρατυπία η οποία έχει διαπιστωθεί είναι θεραπεύσιμη και ως εκ τούτου ασκώντας την διακριτική μου ευχέρεια κρίνω ότι μπορεί να θεραπευτεί και εκδίδεται διάταγμα απαλλαγής από την παρατυπία. Λέχθηκε από την νομολογία ότι οι τασσόμενες προθεσμίες αποτελούν βασικό υποστήριγμα του νομικού μας συστήματος για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Όπου ο νομοθέτης θέτει προθεσμίες για την λήψη διαδικαστικών μέτρων οι πρόνοιες αναφορικά με τις προθεσμίες πρέπει να εφαρμόζονται αυστηρά. Η τήρηση τους εξυπηρετεί άμεσα το συμφέρον της δικαιοσύνης. Οι χρονικές προθεσμίες που καθορίζουν οι δικονομικοί κανόνες έχουν ως απώτερο σκοπό την όσο το δυνατό ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Εκεί όπου η αυστηρή εφαρμογή των χρονικών προθεσμιών μπορεί να αποβεί άδικη για ένα από τους διάδικους, οι δικονομικοί κανόνες παρέχουν την ευχέρεια παράτασης μίας χρονικής προθεσμίας νοουμένου ότι μία τέτοια παράταση είναι δικαιολογημένη κάτω από τις περιστάσεις (βλ. Τhas Maritime Co Ltd και Στέλιος Ρήγας κα Α.Α.Δ 1 (Α) σελ 643). Προεξέχουσα αρχή είναι ότι η εξουσία του Δικαστηρίου αποτελεί ζήτημα διακριτικής ευχέρειας (Loizou v. Konteatis
(1968)1 C.L.R. σελ. 291, 293 και Schafer v. Blyth
(1920)3 K.B 143). Η εξουσία αυτή πρέπει να ασκείται δικαστικά και να λαμβάνονται υπόψη όλα τα ουσιώδη περιστατικά της υπόθεσης. Ανάμεσα στα περιστατικά πρωτεύουσα θέση κατέχει η ύπαρξη ή όχι ικανοποιητικής δικαιολογίας για την παράλειψη του αιτητή να κάμει μέσα στις καθορισμένες προθεσμίες αυτό που τώρα επιζητεί να κάμει (Λυρατζής ν. Χαραλάμπους κ.α
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. σελ. 193, Loizou (πιο πάνω), Cyprian Seaway Agencies v. Republic
(1981)C.L.R σελ. 271). Το αίτημα των εναγομένων για να δοθεί άδεια για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης προς τριτοδιάδικο έγινε μετά από πάροδο 15 ημερών από την εκπνοή της προθεσμίας που καθορίζει η νέα Δ.10 και εφόσον η προηγούμενη εμπρόθεσμη αίτηση τους απορρίφθηκε λόγω μη προώθησης της, επιπρόσθετα το αίτημα υποβάλλεται σε χρονικό σημείο στο οποίο παρέχεται η δυνατότητα ολοκλήρωσης μια τέτοιας διαδικασίας καθότι όπως και πιο πάνω ανάφερα η αγωγή είναι ορισμένη για ακρόαση την 16.5.2007 δηλαδή σε 3 μήνες από σήμερα. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, κρίνω ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, μπορεί να ασκηθεί υπέρ του αιτήματος των εναγομένων. Αφού έλαβα σε αυτό το στάδιο το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση δίδεται άδεια στους εναγόμενους για την έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου προς το πρόσωπο που αναφέρεται στην αίτηση. Ο χρόνος επίδοσης της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου και των σχετικών εγγράφων προς το πιο πάνω πρόσωπο, ορίζεται σε 25 ημέρες από σήμερα. Τα αρχικά έξοδα της αίτησης επιφυλάσσονται. (Υπ.) Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο