Πολυδεύκης Γεωργίου κ.α. ν. Παναγιώτης Θεοδώρου άλλως Γιώτη, Αρ.Αγωγής 3832/2005, 14.2.2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A21 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ.Αγωγής 3832/2005 Μεταξύ:
- Πολυδεύκης Γεωργίου, από την Πάφο
- Δημήτρης Γεωργίου, από την Πάφο
- Αρης Γεωργίου, από την Πάφο Ενάγοντες Και Παναγιώτης Θεοδώρου άλλως Γιώτη από την Πάφο Εναγομένου -------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 14.2.2007 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους ενάγοντες: κ. Χ. Γεωργιάδης (για να ακούσει απόφαση κ. Ευσταθίου) Για τον εναγόμενο: κ. Κ. Κωνσταντίνου (για να ακούσει απόφαση κ. Μυτίδης) Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες δια της εκθέσεως απαιτήσεως τους ισχυρίζονται ότι είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες και τα πρόσωπα που δικαιούνται νόμιμα να κατέχουν το κτήμα με αρ. εγγραφής C 96, Φ/Σχ, 51/28W1, τεμάχιο C102, το οποίο βρίσκεται στην τοποθεσία Λάκκοι στην Γεροσκήπου, και ότι ο εναγόμενος με υπαλλήλους και/ή υπηρέτες και/ή αντιπροσώπους του περί το έτος 2002, χωρίς την συγκατάθεση τους, παράνομα και αυθαίρετα, εισήλθε και κατέβαλε την υφιστάμενη σ΄αυτό κατοικία τοποθετώντας σε αυτή άλογα και/ή άλλα ζώα και αντικείμενα επεμβαίνοντας με αυτό τον τρόπο στο κτήμα τους κατακρατώντας παράνομα την περιουσία τους και στερώντας τους την κατοχή την χρήση και κάρπωση της μέχρι σήμερα. Επανειλημμένα κάλεσαν τον εναγόμενο προσωπικά και με αντιπροσώπους τους, να απομακρύνει τα ζώα και τα διάφορα αντικείμενα που παράνομα και αυθαίρετα τοποθέτησε στο εν λόγω κτήμα τους και να πάψει να επεμβαίνει σε αυτό και να τους παραδώσει ελεύθερη την κατοχή αυτού αλλά αυτός αρνείται να πράξει τούτο μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης τους η αξία του επίδικου αντικειμένου ανέρχεται στις Λ.Κ.40,0000.- περίπου. Ισχυρίζονται ότι ο εναγόμενος δια των πιο πάνω πράξεων τους προκάλεσε απώλειες και ζημιές που υπερβαίνουν τις Λ.Κ. 6,0000 και οι οποίες συνίστανται σε φθορές στην υφιστάμενη κατοικία και δέντρα και απώλεια εισοδήματος. Οι ενάγοντες κατά ή περί τον Οκτώβριο 2005 κατάγγειλαν τον εναγόμενο στην αστυνομία με αποτέλεσμα να καταχωρηθεί εναντίον του στο Ε.Δ. Πάφου ποινική δίωξη. Λόγω της άρνησης του να εκκενώσει τα επίδικο ακίνητο και να τους παραδώσει την κατοχή του ζητούν την έκδοση διαταγμάτων για παύση και άρση της επέμβασης (παρ. 8 Α, Β και Γ της Ε/Α), περαιτέρω ζητούν ποσό Λ.Κ. 6000 ως απώλειες και/ή αποζημιώσεις, παραδειγματικές και γενικές αποζημιώσεις. Ο εναγόμενος δια της εκθέσεως υπερασπίσεως αρνείται τις παραγράφους 1, 4, 6, 7 της Ε/Α των εναγόντων. Αρνείται επίσης το περιεχόμενο των παραγράφων 2 και 3 της Ε/Α τους και αναφέρει ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι εντελώς διαφορετικά και ότι σε καμία περίπτωση επενέβη παράνομα στο κτήμα και την περιουσία των εναγόντων. Αρνείται την παράγραφο 5 της Ε/Α των εναγόντων και αναφέρει ότι δεν προέβηκε σε φθορές στην υφιστάμενη κατοικία και δέντρο και ούτε προκάλεσε καμία απώλεια εισοδήματος στους ενάγοντες και τους καλεί σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών τους. Αρνείται με την παράγραφο 7 της έκθεσης υπεράσπισης του όλες τις αξιώσεις των εναγόντων ως περιλαμβάνονται στην παρ. 8 Ε/Α υπό στοιχεία Α μέχρι και Ζ και ζητά την απόρριψη της αγωγής με έξοδα εις βάρους των εναγόντων. Για την απόδειξη της υπόθεσης των εναγόντων ενόρκως καταθέσαν, ο ενάγοντας 1 (Μ.Ε.2) και ο ενάγοντας 2 (Μ.Ε1). Για τον εναγόμενο μαρτυρία έδωσε ο ίδιος ο εναγόμενος Παναγιώτης Θεοδώρου (Μ.Υ.1) και ο Διονύσης Διονυσίου (Μ.Υ.2). Επίσης κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκαν τα πιο κάτω γεγονότα ως παραδεκτά.
- Η αξία του μέρους του ακινήτου στο οποίο υπάρχει η κατ΄ ισχυρισμό επέμβαση, είναι Λ.Κ.40.0000 - Λ.Κ.50,0000.-
- Η ενοικιαστική αξία του τμήματος της περιουσίας για το οποίο υπάρχει η κατ΄ ισχυρισμό επέμβαση, είναι Λ.Κ. 40.- μηνιαίως από 5.8.2005 μέχρι σήμερα Ως τεκμήρια στην υπόθεση κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκαν τα πιο κάτω:
- Πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας (Τεκμήριο 1)
- Επιστολή ημερομηνίας 5.8.2005 (Τεκμήριο 2)
- Επιστολή ημερομηνίας 9.12.2005 (Τεκμήριο 3)
- Εκθεση εκτίμησης ημερομηνίας 29.9.2006 (Τεκμήριο 4) Τα όσα οι μάρτυρες των εναγόντων καθώς και του εναγόμενου, έχουν αναφέρει στο δικαστήριο έχουν καταγραφεί στα πρακτικά που τηρήθηκαν, λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο, μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια, στο σύνολο τους και δεν θεωρώ απαραίτητο να επαναληφθούν στα πλαίσια της παρούσας απόφαση μου. Συνοπτικά, η μαρτυρία τους, χωρίς να αναφέρομαι επακριβώς στην μαρτυρία των μαρτύρων της κάθε πλευράς, όπως αυτή λέχθηκε κατά την διάρκεια της δίκης, καταγράφοντας μόνο την εκδοχή τους για σκοπούς δομής της απόφασης, έχει ως ακολούθως: Ο Μ.Ε.1, Δημήτρης Γεωργίου, είναι αδελφός των εναγόντων 1 και 3 και είναι συνιδιοκτήτες του επίδικου τεμαχίου, επίσης συνιδιοκτήτης στο ίδιο κτήμα σύμφωνα με τον τίτλο εγγραφής (Τεκμήριο 1) εξακολουθεί να είναι και η αποβιώσασα μητέρα τους. Ο Μ.Ε
- περίγραψε το τεμάχιο 102 και υποστήριξε ότι μέρος του ακινήτου, εκτάσεως περίπου 1000 τ.μ, κατέχει χωρίς την άδεια και συγκατάθεση τους ο εναγόμενος. Στο μέρος του τεμαχίου τους που κατέχει ο εναγόμενος, υπάρχει ένα πετρόκτιστο σπίτι. Ο εναγόμενος περίγραψε τον χώρο συμπεριλαμβανομένου και του πετρόκτιστου σπιτιού και μέσα εγκατέστησε άλογα και μάντρα. Από τον εναγόμενο, στον οποίο δεν έδωσαν την συγκατάθεση τους να εγκατασταθεί στο ακίνητο τους, πότε δεν έλαβαν ενοίκια και δεν έχουν υπογράψει κανένα έγγραφο με τον εναγόμενο. Ο εναγόμενος εισήλθε στο ακίνητο τους γύρω στο 2000, ενώ για ένα χρονικό διάστημα νόμιζε ότι μέσα στο ακίνητο τους ήταν ο προηγούμενος άνθρωπος στον οποίο είχαν δώσει το δικαίωμα να εγκατασταθεί. Από τον εναγόμενο ζήτησαν επανειλημμένα να φύγει του και έστειλαν επιστολές, επίσης έκαναν και καταγγελία την αστυνομία τον Απρίλιο και Αύγουστο 2005 αλλά ο εναγόμενος συνεχίζει μέχρι σήμερα να βρίσκεται μέσα στο ακίνητο τους. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι στην Πάφο δεν μένει τακτικά λόγω της εργασίας του και έρχεται κάθε 2 με 3 μήνες, τις πλείστες από αυτές επισκεπτόταν τον χώρο και όταν ήταν εκεί ο εναγόμενος του έλεγε να τον εγκαταλείψει. Τον εναγόμενο τον γνώρισε το
- Προηγουμένως στο ακίνητο τους βρισκόταν με την συγκατάθεση τους ο Ανδρέας Ευσταθίου, και το ότι ο εναγόμενος ήταν μέσα στο ακίνητο τους από το 2002 το έμαθε αργότερα. Τα τελευταία 5 χρόνια δεν έχουν σπείρει τριφύλλη στο ακίνητο τους, ο ίδιος δεν έσπερνε, μόνο τα αδέλφια του και συγκεκριμένα ο ενάγοντας 1, το τριφύλλη δεν ξέρει τι το έκανε διότι δεν ασχολείται με το θέμα αυτό. Σε υποβολή ότι ο ενάγοντας 1 πουλούσε στον εναγόμενο το τριφύλλη έναντι του ποσού της Λ.Κ.1.50 την μπάλα, ανάφερε ότι δεν έχει γνώση του αντικειμένου και δεν μπορεί να το δεχτεί ή να το αρνηθεί. Στην κατοικία εντός του τεμαχίου διέμεναν μέχρι το έτος 1955 ενώ μετά την χρησιμοποιούσε η μητέρα τους όσο καιρό ασχολείτο με γεωργικές εργασίες μέχρι το
- Μετά το 1965 τα ενοικίαζαν κατά καιρούς για γεωργικούς σκοπούς. Ο Μ.Κ.2 ερωτηθείς κατά την κυρίως εξέταση του αν σε οποιοδήποτε χρόνο έδωσε την άδεια του στον εναγόμενο σε σχέση με το κτήμα τους, ανάφερε όχι και αρνήθηκε κατά την αντεξετάση του ότι είχε κάμει οιανδήποτε συμφωνία με τον εναγόμενο αναφορικά με το κτήμα τους, λέγοντας ότι η μόνη συναλλαγή που είχε με τον εναγόμενο ήταν όταν μια φορά που του έδωσε τριφύλλη και δεν τον πλήρωσε, ερωτηθείς είπε ότι το τριφύλλη το πουλούσε σε άλλους πελάτες τα ονόματα των οποίων δεν θυμάται γιατί έχει 5 χρόνια που σταμάτησε την δουλειά αυτή. Ο εναγόμενος Μ.Υ.1, Παναγιώτης Θεοδώρου, ανέφερε πως ασχολείται με την εκτροφή αλόγων και έχει 25 άλογα, τα οποία στεγάζει σε δύο τεμάχια που ενοικιάζει στην πλαζ Γεροσκήπους, το ένα τεμάχιο είναι αυτό των εναγόντων και το άλλο κάποιου Νίκου Χαμάλη, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 80 μέτρων από αυτό των εναγόντων. Στο κτήμα των εναγόντων διατηρούσε φάρμα κάποιος Ανδρέας Ευσταθίου, ο οποίος όταν θέλησε να αποσυρθεί από το επάγγελμα του έκανε πρόταση να τον πληρώσει Λ.Κ.5,000.- για την φάρμα, με την προυπόθεση ότι θα συμφωνήσει και ο κος Πολυδεύκης. Με τον κο Πολυδεύκη συμφώνησε όπως του ενοικιάσει το ακίνητο για το ποσό Λ.Κ.50 τον μήνα ή Λ.Κ.300.- το εξάμηνο και επίσης να αγοράζει από αυτόν το τριφύλλη του για το ποσό των Λ.Κ.1.50 ανά μπάλα. Η πιο πάνω συμφωνία τους υλοποιήθηκε την 1.9.2001 όταν έδωσε επιταγή στον Ευσταθίου για το ποσό των Λ.Κ. 5,000.- . Όταν συμφώνησε με τον Ευσταθίου έφερε τα άλογα που είχε εκεί και έκαμε έξοδα και προσθήκες στην κατοικία. Ο κος Πολυδεύκης δεν αντίδρασε αλλά ερχόταν με τα εγγόνια του και όλα ήταν μια χαρά. Η συμφωνία έγινε με τον κο Πολυδεύκη ενώ τον κο Δημήτρη Γεωργίου τον γνώρισε μια φορά που ήθελε να του πάρουν ένα άλογο και πήγε ο γιος του (του εναγόμενου) που ήξερε να ιππεύει. Μέχρι το 2003 ήταν όλα μια χαρά ενώ το 2004 ο Πολυδεύκης ήθελε να μην τον πληρώνει ενοίκιο και να φύγει. Ο Μ.Υ.2, Διονύσης Διονυσίου, γνωρίζει τον Πολυδεύκη Γεωργίου γιατί ενοικίαζε στον εναγόμενο την φάρμα με τα υποστατικά. Στον εναγόμενο είχε ένα άλογο του ιπποδρόμου για τρία χρόνια, υπήρχαν και άλλα άλογα τα οποία άνηκαν στον εναγόμενο και σε φίλους τους, τα οποία βρίσκονταν στα υποστατικά του κ. Πολυδεύκη. Τα άλογα τρέφονταν με τριφύλλη το οποίο από ότι υπολογίζει ο εναγόμενος το προμηθευόταν από τον κ. Πολυδεύκη. Ο εναγόμενος επειδή δεν είχε αυτοκίνητο του τηλεφωνούσε την ώρα που ήταν έτοιμο το τριφύλλη και το μετάφερε με ημιφορτηγό δίπλα στην φάρμα. Σχεδόν μια φορά τον μήνα ο εναγόμενος προμηθευόταν με τριφύλλη από τον Πολυδεύκη και αυτό ξέρει ότι γινόταν από το 2001 μέχρι το 2003 που είχε το άλογο του στην φάρμα. Ο ίδιος ήταν παρών και μερικές φορές είδε τον εναγόμενο που πλήρωνε με μετρητά στον κ. Πολυδεύκη. Τον κ. Πολυδεύκη τον έβλεπε στο μέρος και έπιναν καφέ και επίσης έφερνε και τα εγγονάκια του. Αυτή ήταν η δοθείσα από μέρους των διαδίκων μαρτυρία. Οι συνήγοροι με τις αγορεύσει τους κάλεσαν το Δικαστήριο να αποδεχτεί ως ορθή τη θέση του διαδίκου που εκπροσωπούσαν. Στις ιδιαίτερες θέσεις των συνηγόρων των διαδίκων γίνεται κατωτέρω μνεία, όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. Η ιδιοκτησία του κτήματος, υπ' αρ. τεμαχίου 102, από τους ενάγοντες, παρά το ότι αμφισβητείται με την παράγραφο 1 της εκθέσεως υπερασπίσεως του εναγόμενου, δεν αποτέλεσε αντικείμενο αμφισβήτησης κατά την διάρκεια της δίκης, εφόσον επί αυτού του σημείου, η δοθείσα μαρτυρία υπό του Μ.Ε.1 παρέμεινε αναντίλεκτη. Πέραν τούτο ικανοποιητική μαρτυρία επί του ζητήματος της ιδιοκτησίας, παρέχει το Τεκμήριο 1, στο οποίο και οι τρεις ενάγοντες φαίνονται ως οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του τεμαχίου 102, ανά 5/26 μερίδιο έκαστος, ενώ ως προς το 1/16 μερίδιο εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια σύμφωνα με τον τίτλο εγγραφής του κτήματος (Τεκμήριο 1), είναι η Θεανώ Γεωργίου. Συνεπακόλουθα με βάση τα πιο πάνω αποτελεί εύρημα μου ότι οι ενάγοντες είναι οι συνιδιοκτήτες του τεμαχίου 102 του Φ/Σχ, 51/28 W1, το οποίο βρίσκεται στην τοποθεσία Λάκκι στην Γεροσκήπου. Αναφορικά με το ότι, και η αποβιώσασα μητέρα των εναγόντων, όπως προέκυψε από την μαρτυρία, εξακολουθεί να είναι σύμφωνα με τον τίτλο εγγραφής συνιδιοκτήτρια του τεμαχίου 102, καθόλου δεν επηρεάζει την τύχη της υπόθεσης των εναγόντων, δεδομένου ότι η αιτία της αγωγής τους είναι η διάπραξη του αστικού αδικήματος της παράνομης επέμβασης. Εκτενής ανάλυση του θέματος έγινε στην υπόθεση Λάμπρου ν. Κεφάλα κ.α
(2000)1 ΑΑΔ 1518 (βλ. σελ. 1525 και επόμενες), στην οποία και παραπέμπω. Η μαρτυρία των Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2, αφού παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις που έδιναν, την συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και γενικά τις αντιδράσεις τους, κρίνεται ειλικρινής και αξιόπιστη. Παρέμειναν σταθεροί στις θέσεις τους και η μαρτυρία τους δεν κλονίστηκε κατά την διάρκεια της αντεξέτασης που υποβλήθηκαν. Τούτων δεδομένων η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή από το δικαστήριο. Ο εναγόμενος δια της έκθεσης υπερασπίσεως του, παρά την άρνηση του για παράνομη επέμβαση στο κτήμα και την περιουσία των εναγόντων (βλ. παράγραφο 2 της έκθεσης υπεράσπισης) γενικά και αόριστα αναφέρει ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι εντελώς διαφορετικά. Προβάλει για πρώτη φορά κατά την διάρκεια της δίκης την θέση και τον ισχυρισμό για την ύπαρξη συμφωνίας με τον εναγόμενο 1. Τελικά παραδέχεται κατά την διάρκεια της μαρτυρίας του, ότι σε μέρος του ακινήτου των εναγόντων έχει τοποθετήσει άλογα και χρησιμοποίει τόσο μέρος της έκτασης του τεμαχίου των εναγόντων αλλά και την κατοικία που βρίσκεται εντός του τεμαχίου τους, επικαλέστηκε όμως συμφωνίες, προς απόρριψη της θέσης των εναγόντων για την παράνομη είσοδο του στο ακίνητο τους, αυτή με τον Ανδρέα Ευσταθίου, πρώην ενοικιαστή του κτήματος και συμφωνία με τον εναγόμενο 1, τις οποίες και συνέδεσε μεταξύ τους. Η έλλειψη τέτοιας εισήγησης και ισχυρισμών στα δικόγραφα του, καθιστά την δοθείσα υπό του εναγόμενου μαρτυρία, μη αποδεκτή, μη υπολογίσιμη ως μη συνάδουσα με τα δικόγραφα, αφού δεν έγινε προσπάθεια ούτε τροποποίησης τους (βλ. Λεμονάρης ν. Πολεμίτης
(1996)1 ΑΑΔ 530) ώστε αποδεκτώς να εισαχθεί. Η μαρτυρία του Μ.Υ.2 πέραν του ότι ήταν δυσνόητη και ασαφής σε αρκετά σημεία της, ο μάρτυρας αυτός έκανε εμφανή την προσπάθεια του να βοηθήσει τον εναγόμενο. Σε πολλές περιπτώσεις κατά την μαρτυρία του ανήγαγε τις υποθέσεις που ο ίδιος έκανε καθώς και την πεποίθηση του, σε γεγονότα, και αυτό κατά την άποψη μου σε μια προσπάθεια του να πείσει το δικαστήριο για την εκδοχή του εναγόμενου. Η δοθείσα υπό του Μ.Υ2 μαρτυρία, η οποία έτεινε, ως αυτό ήταν εμφανές, να ενισχύσει την θέση του εναγόμενου ως προς την ύπαρξη συμφωνίας με τον ενάγοντα 1, έχει την ίδια τύχη με την δοθείσα υπό του εναγόμενου μαρτυρία, καθότι όπως και πιο πάνω ανάφερα, αυτή δεν συνάδει με την έκθεση υπεράσπισης του εναγόμενου. Νομική Πτυχή: Βάση της αγωγής αποτελεί το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης σε ακίνητη περιουσία όπως διαγράφεται από το άρθρο 43
(1)του Κεφ. 148, το οποίο αναφέρει τα ακόλουθα: «Παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία συνίσταται σε παράνομη είσοδο ή παράνομη πρόκληση ζημιάς ή σε παράνομη παρέμβαση στην ιδιοκτησία αυτή από οποιοδήποτε πρόσωπο». Συναρτά το άρθρο 43 του Κεφ. 146, το αδίκημα της παράνομης επέμβασης με την παράνομη είσοδο, ή πρόκληση ζημιάς σε ακίνητη περιουσία. Επέμβαση δε, συντελείται ανεξαρτήτως της πρόκλησης οποιασδήποτε ζημιάς. Οπως αναφέρεται στο Halsbury's Laws of England 3η έκδοση Τόμος 38 παρ. 1194, επέμβαση συνίσταται σε παράνομη πράξη υποδεικνύουσα αμφισβήτηση - ενόχληση της κατοχής της περιουσίας κάποιου, αντίθετα με την βούληση του. Η παράνομη επέμβαση είναι αδίκημα εναντίον της κατοχής ακινήτου. Παραπέμπω προς τούτο στην απόφαση Γεώργιος Λάμπρου κ.α ν. Ελένης Κεφάλα
(2000)1 (Γ) ΑΑΔ 1516, όπου στην σελ. 1527 λέχθηκαν μεταξύ άλλων, τα πιο κάτω: « Η παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία είναι ουσιαστικά αδίκημα εναντίον της κατοχής και όχι της κυριότητας του ακινήτου. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Adamou v. Cristofi
(1974)1 C.L.R. 100, έστω και μικρός βαθμός κατοχής είναι αρκετός για να νομιμοποιεί τον ενάγοντα να εγείρει αγωγή εναντίον του εναγόμενου. Στην υπόθεση Liasidou and Another ν. Papademetriou
(1975)1 C.L.R. 122, λέχθηκε ότι κατοχή (possession) σημαίνει πραγματική κατοχή (occupation) ή φυσικό έλεγχο της περιουσίας. Ο ιδιοκτήτης που δεν έχει κατοχή δεν μπορεί να ενάγει σε σχέση με παράνομη επέμβαση στην ιδιοκτησία του, με εξαίρεση την περίπτωση όπου υπάρχει πρόκληση ζημιάς στην περιουσία ή όπου η επέμβαση έχει μόνιμο χαρακτήρα. (Δέστε Γεωργίου ν. Ανδρέα
(1998)1 (Δ) ΑΑΔ 2311, όπου η φύτευση δέντρων θεωρήθηκε ως επέμβαση μόνιμου χαρακτήρα που νομιμοποιούσε την ιδιοκτήτρια που ενοικίαζε το κτήμα σε άλλους να εγείρει αγωγή). Στην παρούσα περίπτωση, οι εφεσίβλητοι - ενάγοντες 3 και 4 ήταν εγγεγραμμένοι συνιδιοκτήτες και, παρόλο ότι δεν είχαν κατοχή, εφού η επέμβαση στο κτήμα είχε μόνιμο χαρακτήρα, κατά την κρίση μας εδικαιολογείτο η νομιμοποίηση τους για να εγείρουν την αγωγή». Η απόδειξη ιδιοκτησίας αποτελεί εκ πρώτης όψεως απόδειξη κατοχής, εκτός αν προκύπτει από μαρτυρία ότι την κατοχή την έχει άλλος. Στην προκειμένη περίπτωση καμία άλλη μαρτυρία δεν έτεινε να δείξει ότι την κατοχή του επίδικου ακινήτου δεν την είχαν οι ιδιοκτήτες της - οι ενάγοντες. Ο ενάγων σε αγωγή για παράνομη επέμβαση φέρει το βάρος να αποδείξει την ισχυριζόμενη επέμβαση. Με την απόδειξη αυτής, το βάρος μετατίθεται στους ώμους του εναγόμενου να αποδείξει ότι η επέμβαση δεν ήταν παράνομη (βλ. άρθρο 43 του Κεφ. 148, Βερεγγάρια Παπακοκκίνου κ.α ν. Αγγελική Σμυρλή κ.α
(2001)1 ΑΑΔ 1653 και Γεώργιος Κώστα Μάρκου ν. Γεώργιου Π. Χρυσοστόμου κ.α Πολ. Εφεση 11408, ημερ. 21.4.2004) Αποτελεί εύρημα μου με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας ότι ο εναγόμενος, ως ήταν και η παραδοχή του από την 1.9.2001 εισήλθε εντός του κτήματος των εναγόντων με αριθμό τεμαχίου 102 και κατέλαβε έκταση του, περί τα 1000 τ.μ. Την έκταση του τεμαχίου 102 που ο εναγόμενος κατέβαλε περιέφραξε, συμπεριλαμβανομένης και της κατοικίας, τοποθέτησε τα άλογα του και χρησιμοποιεί τον χώρο ως φάρμα αλόγων μέχρι σήμερα. Τούτων δεδομένων, θεωρώ ότι αποδείχθηκε ότι έλαβε χώρα η ισχυριζόμενη στην Εκθεση Απαίτησης, επέμβαση. Το συνεπακόλουθο της απόρριψης της δοθείσας υπό του εναγόμενου μαρτυρίας και των προβαλλόμενων αυτού ισχυρισμών, ως ανωτέρω ελέχθει, είναι η από μέρους του αποτυχία να αποδείξει ότι η επέμβαση δεν ήταν παράνομη. Δεδομένων των ανωτέρω, προχωρώ στην εξέταση του θέματος των αποζημιώσεων ως το εναπομείναν προς εξέταση ζήτημα. Οι ενάγοντες, με την αγωγή τους, αξιώνουν την επιδίκαση ποσού Λ.Κ. 6,000.- για απώλειες και ζημιές οι οποίες συνίστανται α) σε φθορές στην υφιστάμενη οικία και δέντρα και β) απώλεια εισοδήματος καθώς και (γ) την επιδίκαση παραδειγματικών και γενικών αποζημιώσεων. Εκ μέρους των εναγόντων καμία μαρτυρία δεν υπήρξε, ως ήταν και η θέση του συνηγόρου του εναγόμενου, η οποία να αποδεικνύει την ύπαρξη είτε φθορών στην οικία και στα δέντρα αλλά ούτε και σε τι συνίστανται οι φθορές και οι ζημιές και το ποσό το οποίο αυτές κοστολογούνται. Να σημειωθεί ότι καμία μαρτυρία ειδικού δεν παρουσιάστηκε προς απόδειξη αυτής της αξίωση τους. Συνεπακόλουθα οι ενάγοντες έχουν αποτύχει να αποδείξουν την αξίωση τους αυτή. Με βάση τα παραδεκτά γεγονότα η αξία του μέρους του ακινήτου στο οποίο υπάρχει η κατ΄ ισχυρισμό επέμβαση είναι Λ.Κ.40.0000 - Λ.Κ.50,0000.- ενώ η ενοικιαστική αξία του τμήματος της περιουσίας για το οποίο υπάρχει ισχυρισμός για επέμβαση είναι Λ.Κ. 40.- μηνιαίως από 5.8.2005 μέχρι σήμερα Στην υπόθεση Ναυτικός Ομιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1992)1 ΑΑΔ 882, αναφορικά με το θέμα των αποζημιώσεων για την παράνομη κατοχή ακινήτου, λέχθηκαν τα εξής: «Το μέτρο της αποζημίωσης για την παράνομη κατοχή ακινήτου είναι η ενοικιαστική αξία του κτήματος και όχι το όφελος που προσπορίζεται ο κάτοχος από την χρήση της γης ή η ακριβής απώλεια του ιδιοκτήτη. Το κριτήριο για την αποζημίωση του ιδιοκτήτη είναι αντικειμενικό, αλληλένδετο με την ενοικιαστική αξία του κτήματος. Αυτό καθορίστηκε στην Whitwhan v. Westminster Brymbo Coal and Coke Company
(1896)2 Ch. D. 538, και επαναλήφθηκε σε σειρά μεταγενέστερων αποφάσεων, στη Swordheath Properties v. Tabet
(1979)1 All E.R 240, Wrotham Park Estates v.Parkside Homes
(1974)2 All W.R 321, και Penarth Dock Company v. Pounds, 1 Lloyd's Reports 1963, Vol. 1, 359. Στον προσδιορισμό της ενοικιαστικής αξίας δεν λαμβάνονται υπόψη βελτιώσεις στο κτήμα που επέφερε ο εναγόμενος( βλ. McGregor an Damages - 14th ed,, p.1135 et seq.). Στην προκειμένη περίπτωση, η ενοικιαστική αξία του μέρους του τεμαχίου 102 των εναγόντων, στο οποίο με βάση τα ευρήματα του δικαστηρίου, ο εναγόμενος επενέβη παράνομα δηλώθηκε στο ποσό των Λ.Κ.40.- μηνιαίως από 5.8.2005 μέχρι σήμερα. Το πιο πάνω ποσό, παρέχει την βάση στο δικαστήριο για τον καθορισμό της ζημιάς που υπέστησαν οι ενάγοντες. Παρά το ότι το δικαστήριο, ως ήταν και το εύρημα του, δέχτηκε ότι ο εναγόμενος παράνομα επενέβη στο ακίνητο των εναγόντων από την 1.9.2001, ορθά ο κ. Γεωργιάδης κάλεσε το δικαστήριο να καθορίσει τις αποζημιώσεις με βάση την πιο πάνω δήλωση, εφόσον ενώπιον του δικαστηρίου δεν δόθηκε άλλη μαρτυρία με την οποία το δικαστήριο θα μπορούσε να προβεί σε εύρημα για την ενοικιαστική αξία του κτήματος, είτε κατά τον χρόνο που αρχικά έλαβε χώρα η επέμβαση είτε σε μεταγενέστερο από αυτή χρόνο. Συνεπακόλουθα με βάση τα πιο πάνω, και ενόψει της συνέχισης της παράνομης επέμβασης του κτήματος των εναγόντων μέχρι σήμερα, οι ενάγοντες δικαιούνται στην επιδίκαση ποσού Λ.Κ.40 μηνιαίως από την 5.8.2005 μέχρι την άρση της επέμβασης. Στην Αγγελίδης & Φιλίππου ν. Κολοκαίδης Εστειτς
(1991)1 ΑΑΔ 327, λέχθηκε ότι σε περίπτωση παράνομης επέμβασης, δικαιωματικά εκδίδεται προστακτικό διάταγμα (Injunction) για την άρση της παράνομης επέμβασης έτσι ώστε να τερματιστεί η παρανομία. Ενόψει των ανωτέρω, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο εναγόμενος, και/ή οι υπαλλήλοι, και/ή οι αντιπρόσωποι του και/ή οιοσδήποτε έλκει δικαιώματα από αυτόν, να παύσει να επεμβαίνει καθ΄οιονδήποτε τρόπο επί του μέρους της ακίνητης περιουσίας των εναγόντων, τεμάχιο 102, του Φ/Σχ, 51/28W1, το οποίο βρίσκεται στην τοποθεσία Λάκκι στην Γεροσκήπου, ή να χρησιμοποιεί καθ΄οιονδήποτε τρόπο την περιουσία αυτή. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ο εναγόμενος διατάσσεται να άρει κάθε επέμβαση επί του προαναφερόμενου μέρους της πιο πάνω περιγραφόμενης ακίνητης περιουσίας των εναγόντων, εντός 30 ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος. Επιδικάζεται επίσης υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγόμενου ποσό Λ.Κ. 40 μηνιαίως, ως αποζημιώσεις, από την 5.8.2005 και ακολούθως μέχρι την άρση της επέμβασης και παράδοσης ελεύθερης της κατοχής του ακινήτου στους ενάγοντες. Τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγόμενου όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο