Λαική Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Νικόλαος Χατζηανδρέου κ.α., Αρ. Αγωγής 1711/2006, 21.2.2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A25 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Αγωγής 1711/2006 Μεταξύ: Λαική Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ από την Λευκωσία Εναγόντων Και
- Νικόλαος Χατζηανδρέου από την Πάφο
- Ελένη Χαπέσιη από την Πάφο
- Γεώργιος Μιχαήλ από την Λευκωσία
- Χαράλαμπος Ιωάννου από την Πάφο Εναγομένων -------------------- Αίτηση παροκοής ημερομηνίας 4.10.2006 εναντίον της εναγόμενης
- Προφορικό αίτημα για την προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας με σκοπό την στοιχειοθέτηση της πιο πάνω αίτησης των εναγόντων Ημερομηνία: 21.2.2007 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες - Αιτητές: κ. Κορακίδου Για την εναγόμενη 2 - καθ΄ης η αίτηση: κ. Παπαγεωργίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 2.2.2007, όπου η αίτηση παρακοής εναντίον της εναγόμενης 2, ήταν ορισμένη για ακρόαση, η κα Κοραίδου ζήτησε όπως καλέσει τον εναγόμενο 1 ως μάρτυρα των εναγόντων, για να δώσει προφορική μαρτυρία. Στο αίτημα της κας Κορακίδου, ο συνήγορος της εναγόμενης 2, έφερε ένσταση και το δικαστήριο κάλεσε τους συνηγόρους να αγορεύσουν. Η κα Κορακίδου, ανέφερε ότι η πρόκειται για οιονεί ποινική διαδικασία και θα πρέπει οι ενάγοντες να αποδείξουν την υπόθεση τους πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Υποστήριξε ότι το μόνο ζήτημα που παραμένει ως επίδικο είναι η κατοχή των επίπλων από την εναγόμενη 2 και προς τούτο είναι υποχρεωμένη να παρουσιάσει μαρτυρία για να το αποδείξει και για τον λόγο αυτό ζήτησε την άδεια του δικαστηρίου να καλέσει τον εναγόμενο 1 ως μάρτυρα. Ο κ. Παπαγεωργίου, υποστήριξε πως, παρά την φύση και τον χαρακτήρα της αίτησης, δεν παύει από το να είναι μια αίτηση και θα πρέπει αυτή να δικάζεται με βάση την ένορκη δήλωση. Αναφερόμενος στην προκειμένη περίπτωση, είπε πως αυτός που θα έπρεπε να βρίσκεται ενώπιον του δικαστηρίου για να δώσει μαρτυρία είναι ο ενόρκως δηλών, Νεόφυτος Νεοφύτου, υπάλληλος των εναγόντων - αιτητών. Περαιτέρω υποστήριξε ότι πρόκειται για εξέλιξη, η οποία έχει αιφνιδιάσει την πλευρά της καθ΄ης η αίτηση και επίσης ότι παραβιάζεται την αρχή της ισότητας των όπλων καθότι δεν γνωρίζει ποια είναι η συμφωνία των αιτητών με τον εναγόμενο 1, τι αυτός πλήρωσε και τι παρέδωσε έτσι ώστε να μπορεί να χειριστεί η καθ΄ης η αίτηση την υπόθεση της. Χρήσιμη, θεωρώ σε αυτό το στάδιο και προτού ασχοληθώ με την επίλυση του πιο πάνω ζητήματος, την παράθεση των γεγονότων της υπόθεσης, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από το φάκελο της και τα οποία έχουν να κάνουν ως φαίνεται με την τωρινή εξέλιξη και με την «αναγκαιότητα» των αιτητών να παρουσιάσουν επιπρόσθετη μαρτυρία για στοιχειοθέτηση της αίτησης τους. Οι ενάγοντες με την αίτηση τους ημερομηνίας 4.10.2006 ζητούν διάταγμα του δικαστηρίου με το οποίο να εξαναγκάζεται η εναγόμενη 2 σε υπακοή της απόφασης και ή του διατάγματος του Ε.Δ. Πάφου ημερομηνίας 28.6.2006, δια της επιβολής φυλακίσεως και ή τιμωρία αυτής και ή προστίμου και ή μεσεγγυήσεως των πραγμάτων της. Προς υποστήριξη της αίτησης, προβαίνει σε ένορκο δήλωση ο Νεόφυτος Νεοφύτου, υπάλληλος των εναγόντων. Αίτηση παρακοής, καταχωρήθηκε επίσης σε προγενέστερο χρόνο, στις 24.7.2006 και εναντίον του εναγόμενου 1, με την οποία οι ενάγοντες ζητούσαν την τιμωρία του εναγόμενου 1 λόγω της παράληψης του να συμμορφωθεί με την ίδια απόφαση και διάταγμα του δικαστηρίου ημερομηνίας 28.6.
- Ο εναγόμενος 1 καταχώρησε ένσταση στην αίτηση, προβάλλοντας ως λόγο ένστασης, μεταξύ άλλων, και το ότι τα αντικείμενα που διατάχθηκε να παραδώσει στην ενάγουσα δεν βρίσκονται στην κατοχή του και ούτε εβρίσκονταν κατά την έκδοση της απόφασης. Στην ένορκη του δήλωση ισχυρίστηκε ότι τα έπιπλα βρίσκονται στην κατοχή της εναγόμενης 2 με την οποία ήταν αρραβωνιασμένος και πριν από την έκδοση της απόφασης διελύθει ο αρραβώνας τους. Εκτοτε δεν συζούν και είναι αυτή που αρνείται να τα παραδώσει και τα κατακρατεί παράνομα. Τα όσα, ο εναγόμενος 1 προβάλει και ισχυρίζεται στην ένσταση και στην ένορκη του δήλωση αποτέλεσαν όπως φαίνεται το έρεισμα για την καταχώρηση εναντίον της εναγόμενης 2, της αίτησης παρακοής ημερομηνίας 4.10.2006, η οποία στηρίζεται μεταξύ άλλων και στο άρθρο 2 του Ν. 80
(1)/2002. Κατά την ημερομηνία που και οι δύο αιτήσεις ήταν ορισμένες για ακρόαση, η κα Κορακίδου, στην παρουσία του εναγόμενου 1 και του συνηγόρου του δήλωσε ότι επιθυμεί να αποσύρει την αίτηση ημερομηνίας 24.7.2006 εναντίον του, καθότι ο εναγόμενος 1 παρέδωσε κάποια από τα αντικείμενα, προς τούτο ζήτησε την άδεια του δικαστηρίου, το οποίο, στην μη ύπαρξη ένστασης από την πλευρά του καθ΄ου η αίτηση, έδωσε άδεια για την απόσυρση της. Στην συνέχεια, κατά το στάδιο που το δικαστήριο επιλήφθηκε της αίτησης ημερ. 4.10.2006, η οποία αφορούσε την εναγόμενη 2, η κα Κορακίδου ζήτησε την άδεια του δικαστηρίου να παρουσιάσει τον εναγόμενο 1, ως μάρτυρα των εναγόντων στην ακρόαση της αίτησης εναντίον της εναγόμενης 2, οπότε και ακολούθησαν τα όσα αναφέρονται, στην αρχή της απόφαση αυτής. Με βάση τα ανωτέρω, το ζήτημα το οποίο το δικαστήριο καλείται να απαντήσει είναι κατά πόσο οι ενάγοντες μπορούν να προσκομίσουν προφορική μαρτυρία προς απόδειξη της αίτησης τους εναντίον της εναγόμενης 2, δηλαδή μαρτυρία άλλη και πέραν από την ένορκη δήλωση, που υποστηρίζει την αίτηση τους. Όπως ορθά ανάφερε και η κα Κορακίδου, ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται σε αιτήσεις παρακοής διαταγμάτων δικαστηρίου είναι πέραν από κάθε λογική αμφιβολία. Για να υπάρξει καταδίκη για καταφρόνηση θα πρέπει να αποδειχτούν όλα τα στοιχεία της καταφρόνησης όπως με πολύ σαφήνεια εκτίθενται από το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο στην Μ. Παπαχρυσοστόμου v. M. Σιδερά
(1993)1 ΑΑΔ σελ 314, στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Παρά τον αστικό χαρακτήρα για καταφρόνηση και τον μανδύα της πολιτικής δικαιοδοσίας που την περιβάλλει το αίτημα για καταδίκη για ανυπακοή διατάγματος του δικαστηρίου αποβλέπει στην τιμωρία που παραβάτη. Κατά συνέπεια η αίτηση για καταδίκη προσλαμβάνει το χαρακτήρα της κατηγορίας η απόδειξη της οποίας υπόκειται στους κανόνες που διέπουν την απόδειξη ποινικού αδικήματος, δηλαδή απόδειξη της κατηγορίας γενικά και των συστατικών της στοιχείων ειδικά, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας» Σ΄αυτού του είδους τις διαδικασίες αποτελεί υποχρέωση των αιτητών να καταδείξουν, την έκδοση και ύπαρξη του Διατάγματος, την επίδοση αυτού και την ηθελημένη μη συμμόρφωση του καθ΄ου η αίτηση με το διάταγμα. Όπως λέχθηκε στην Krashias Shoes Factory Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Dassier KG
(1989)1 (E) A.A.Δ 750 και επαναλήφθηκε στις Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λίμιτεδ και Άλλης
(1992)1 Α.Α.Δ 1453, και Μ. Παπαχρυσοστόμου (ανωτέρω), όπου διαπιστώνεται διαφωνία ως προς τα γεγονότα που στοιχειοθετούν ενδιάμεση αίτηση, επιβάλλεται η απόδειξη τους από τον διάδικο που φέρει το βάρος της απόδειξης, σύμφωνα με την Δ.48 θ.
- Αναφέρεται στην πιο πάνω Louis Vuitton πως η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά από τα γεγονότα που τεκμηριώνουν το αίτημα και κατά συνέπεια πρέπει να υπάρχει αυστηρή συμμόρφωση με τις πρόνοιες της Διαταγής 48 αναφορικά με το θέμα αυτό, πράγμα που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν είναι επιτρεπτή είτε η προσαγωγής πρόσθετης μαρτυρίας ή απαντητικής μαρτυρίας από μέρους του αιτητή, με την μορφή επιπρόσθετων ενόρκων δηλώσεων. Εφόσον αμφισβητούνται γεγονότα που στοιχειοθετούν την αίτηση, επιβάλλεται η απόδειξη του από το διάδικο, ο οποίος φέρει το βάρος απόδειξης, όπως ορίζεται στη Διαταγή 48, θ.
- Το αποδεικτικό μέσο, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση που δεν γίνεται πρόνοια περί του αντιθέτου, είναι η προφορική μαρτυρία, όπως αποφασίστηκε και στην Krashias Shoes Factory Ltd v. Adidas
(1989)1 (E) A.A.Δ
- Η μαρτυρία η οποία προσάγεται πρέπει να είναι αποδεκτή βάσει του δικαίου της απόδειξης. Δεν περιορίζονται όμως οι μάρτυρες, οι οποίοι μπορεί να κληθούν για να αποδείξουν τα αμφισβητούμενα γεγονότα σ΄εκείνο ή εκείνους που κατέθεσαν ένορκη δήλωση. Τα πιο πάνω, αναφορικά με τον τρόπο απόδειξης, χωρίς να διαφοροποιείται οτιδήποτε σε σχέση με το βάρος απόδειξης σε τέτοιου είδους αιτήσεις, ίσχυαν πριν την εφαρμογή της νέας διαταγής 48 θ.4 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 23.12.1999 και προνοεί τα εξής: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης και της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από την Διαταγή 39». Ο πιο πάνω νέος κανονισμός 4 της Διαταγής 48, σκοπό έχει να διευκολύνει τη διαδικασία και να ανατρέψει τη νομική θέση που ίσχυε προηγουμένως, όπως έχει νομολογηθεί στις υποθέσεις Louis Vuitton και Krashias (ανωτέρω). Συνεπακόλουθα με τα πιο πάνω, το γεγονός ότι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται σε τέτοιου είδους αιτήσεις, είναι πέραν από κάθε λογική αμφιβολία δεν μπορεί αυτό να διαφοροποιήσει την διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθηθεί για την στοιχειοθέτησης μιας τέτοιας αίτησης, η οποία δεν είναι άλλη από αυτή που προβλέπει και ρυθμίζεται με την νέα Δ.48 θ.
- Το γεγονός αυτό, θεωρώ ότι έμμεσα επιβεβαιώνεται και από το σκεπτικό της απόφασης στην υπόθεση Επι τοις αφορώσι την Turhan kazim Shemsettin Houssein Halin ν. NaimeTimour κ.α, Πολιτική Εφεση 64/2005 ημερομηνίας 21.3.2005, Υπό το πρίσμα όλων των πιο πάνω καταλήγω ότι το αίτημα της κ. Κορακίδου για την προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας, με σκοπό την στοιχειοθέτηση της αίτησης των εναγόντων, εναντίον της εναγόμενης 2, δεν μπορεί να επιτύχει και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Επισημαίνω σε αυτό το στάδιο, εφόσον αυτό αποτέλεσε και μέρος των όσων ο συνήγορος της καθ΄ης η αίτηση εναγόμενης 2 επικαλέστηκε, ότι δεν υφίσταται υπό τις περιστάσεις ούτε και υποχρέωση παρουσίας του ενόρκως δηλούντα, Νεόφυτου Νεοφύτου, στο Δικαστήριο για να δώσει μαρτυρία καθότι κανένα διάταγμα αντεξέτασης του δεν εκδόθηκε αφού δεν ζητήθηκε κάτι τέτοιο από την πλευρά της καθ΄ης η αίτηση. Λαμβανομένης υπόψη πιο πάνω εξέλιξης καθώς και του λόγου που είχε ως αποτέλεσμα την αναβολή της ακρόασης της αίτησης κατά την 2.2.2007, κρίνω ότι τα έξοδα της ημερομηνίας 2.2.2007 θα είναι έξοδα δίκης αλλά αυτά να μην βαρύνουν την εναγόμενη 2 - καθ΄ης η αίτηση. (Υπ.)........... Κ. Κουνίδου Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο