Αφεντρούς Φ. Παναγιώτου ν. Ηρακλή Παναγιώτου κ.α., Αρ. Αγωγής: 3908/05, 22 Φεβρουαρίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A26 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3908/05 Μεταξύ: Αφεντρούς Φ. Παναγιώτου Ενάγουσας και
- Ηρακλή Παναγιώτου
- Αθηνούλλας Ιακώβου Εναγομένων ---------------------------------------------- Ημερομηνία: 22 Φεβρουαρίου 2007 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Λ. Χ"Νεοφύτου Για Εναγομένους 1 και 2: κα. Θ. Φιλίππου ----------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση αγωγή η Ενάγουσα αξιώνει από τους Εναγομένους 1 και 2 αποζημιώσεις για ζημιές που προκλήθηκαν στα ελαιόδεντρα της από ζώα της Εναγομένης 2 τα οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο βρίσκονταν υπό την φύλαξη του Εναγομένου
- Το μοναδικό επίδικο θέμα το οποίο το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει περιορίζεται στο κατά πόσο έγινε ή όχι η ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση. Και αυτό γιατί οι συνήγοροι δήλωσαν σαν παραδεκτά γεγονότα ότι ο Εναγόμενος 1 είχε υπό την επιτήρηση και φύλαξη του ζώα που ανήκαν στην Εναγομένη 2, ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ενεργούσε προς όφελος και για λογαριασμό της, ότι η Ενάγουσα στις 24.8.2005 υπέστη ζημιά στην περιουσία της ύψους £1.173.00.- και ζημιά £300.00.- για ετοιμασία εκτίμησης. Προς υποστήριξη της υπόθεσης της Ενάγουσας κατάθεσαν δύο μάρτυρες οι Χρίστος Ευριπίδου και Ειρήνη Φωτίου. Για την πλευρά των Εναγομένων κατέθεσε ο ίδιος ο Εναγόμενος 1, ο αστυφύλακας 1922 Πέτρος Πέτρου και ο λοχίας 3676 Ανδρέας Π"Χριστοδούλου. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων επιχειρηματολόγησαν υπέρ της θέσης του διαδίκου που ο καθένας εκπροσωπεί προβάλλοντας αντίστοιχα επιχειρήματα. Έχοντας κατά νου ότι πρόκειται για υπόθεση πολιτικής φύσης που κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικά ή εξ' ολοκλήρου Αγαπίου v. Παναγιώτου 1983
(1)Α.Α.Δ. 263, Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη
(1995)2 Α.Α.Δ. 207, Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva,
(2002)
(1)A, A.A.D. 454 Theomaria Estates v. Mason Πολ. Έφεση 11684 ημερ. 14.2.2005 αλλά και το σύνολο της δοθείσας μαρτυρίας όπως αυτή είναι καταγραμμένη στα πρακτικά επιλέγω σαν πλέον αξιόπιστη την εκδοχή της Ενάγουσας. Και οι δύο μάρτυρες της μου έκαναν άριστη εντύπωση σαν μάρτυρες της αλήθειας γι' αυτό αποδέχομαι πλήρως τη μαρτυρία τους. Η όλη παρουσία τους στο εδώλιο του μάρτυρα ήταν θετική και έπειθε για την αλήθεια των ισχυρισμών τους. Η όλη στάση και συμπεριφορά τους, το ύψος και ο αυθόρμητος τρόπος που απαντούσαν ήταν ενδεικτικά της ειλικρίνειας τους και δεν μου αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία ότι μαρτύρησαν την αλήθεια. Με την απλότητα του λόγου τους, προέβαλαν με σταθερότητα την εκδοχή τους και απαντούσαν στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν με απόλυτη φυσικότητα, αβίαστα και χωρίς κανένα ενδοιασμό. Ανάφεραν ότι στις 24/8/2005 η ώρα 6.00 το απόγευμα, είδαν το κοπάδι του Εναγομένου 1 μέσα στο χωράφι της Ενάγουσας. Διακόσια ζώα βρίσκονταν μέσα στο χωράφι και ορισμένα από αυτά έτρωγαν κλωνιά από τα ελαιόδεντρα. Η Μ.Ε.2 κατέβηκε από το αυτοκίνητο και ζήτησε εξηγήσεις από τον Εναγόμενο
- Κατάγγειλαν το επεισόδιο στο κοινοτάρχη του χωριού καθώς και στην αστυνομία των Κελοκεδάρων. Την επόμενη ημέρα μαζί με κάποιο λοχία Ανδρέα και κάποιο αστυνομικό Πέτρο πήγαν στο χωράφι όπου και διαπίστωσαν ότι πολλά κλωνιά από τις ελιές ήταν κομμένα. Ειδοποίησαν για το επεισόδιο την ιδιοκτήτρια του χωραφιού και η ίδια κατάγγειλε την επέμβαση στην αστυνομία. Η διαφορά που υπάρχει μεταξύ των όσων ανάφεραν για την ημερομηνία του συμβάντος που ήταν σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους η 24.8.2005 και της ημερομηνίας που φέρεται να έδωσε η Ενάγουσα στην καταγγελία της προς την αστυνομία και η οποία στο Τεκμήριο 2 καταγράφεται ότι είναι η 25.8.2005 δεν μπορεί να επηρεάσει την αξιοπιστία των Μ.Ε.1 και Μ.Ε. 2 οι οποίοι όπως προανάφερα μου έκαμαν άριστη εντύπωση σαν μάρτυρες της αλήθειας. Εκτός αυτού η ημερομηνία πρόκλησης της ζημιάς δηλώθηκε από τους συνηγόρους σαν παραδεκτό γεγονός και δεν αποτελεί επίδικο θέμα. Ο Εναγόμενος 1 δεν μου έκαμε καθόλου καλή εντύπωση σαν μάρτυρας της αλήθειας. Καθ΄ όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του απέφευγε να κοιτάζει προς το Δικαστήριο και καθυστερούσε να απαντήσει στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν προφανώς σκεπτόμενος την απάντηση που έπρεπε να δώσει. Δεν ήταν καθόλου πειστικός όταν έλεγε ότι σε άλλες περιπτώσεις είδε άλλα κοπάδια να μπαίνουν στο χωράφι της Ενάγουσας και ότι την συγκεκριμένη ημέρα τα ζώα του δεν μπήκαν στο χωράφι της αλλά περιορίσθηκαν στο διπλανό χωράφι. Παρόλη την προσπάθεια που κατέβαλε να δώσει με τον καλύτερο τρόπο την εκδοχή του δεν κατάφερε να μην περιπέσει σε αντιφάσεις. Ενώ αρχικά είπε ότι την ώρα που συναντήθηκε με τους Μ.Ε. 1 και Μ.Ε. 2 βρισκόταν στο διπλανό χωράφι από αυτό της Ενάγουσας, σε άλλο σημείο ανάφερε ότι στεκόταν δίπλα από το διπλανό χωράφι. Διαφοροποιώντας για τρίτη φορά την απάντηση του είπε ότι την ώρα της συνάντησης βρισκόταν στον «όχτο» του χωραφιού της Ενάγουσας εμποδίζοντας τα ζώα του για να μην μπούν στο χωράφι της. Ο Εναγόμενος 1 παρουσίασε επίσης επιλεκτική μνήμη σε σχέση με κάποια άλλη συνάντηση που είχε με τους Μ.Ε.1 και Μ.Ε.
- Γενικότερα από την όλη στάση και συμπεριφορά του είμαι πεπεισμένη ότι δεν είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια αλλά προέβαλε τη δική του εκδοχή με πλήρη γνώση και συναίσθηση της αναλήθειας των ισχυρισμών του. Για όλους τους πιο πάνω λόγους και σύμφωνα με τη δυνατότητα που παρέχει η νομολογία, απορρίπτω πλήρως τη μαρτυρία του εκτός από το σημείο όπου ανάφερε ότι τη συγκεκριμένη ημέρα στις 24/8/05 δεν είδε άλλο κοπάδι στην περιοχή. Ο αστυφύλακας 1922 Πέτρος Πέτρου μου έκαμε πολύ φτωχή εντύπωση σαν μάρτυρας της αλήθειας γι' αυτό και απορρίπτω πλήρως τη μαρτυρία του. Ήταν φανερό από την όλη στάση και συμπεριφορά του ότι δεν ήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια αλλά για να βοηθήσει τους Εναγομένους στην υπόθεση τους. Όταν απαντούσε απέφευγε να κοιτάζει προς το Δικαστήριο και η προσπάθεια του να προσαρμόσει τις απαντήσεις του έτσι ώστε να εξυπηρετηθεί η υπόθεση των Εναγομένων ήταν εμφανέστατη. Ενώ αρχικά ανάφερε ότι η καταγγελία που έγινε ήταν ότι άγνωστο κοπάδι προκάλεσε ζημιά στα ελαιόδενδρα, στη συνέχεια διαφοροποίησε την απάντηση του λέγοντας ότι ο Ευριπίδης Χρίστου μαζί με τη σύζυγο του κατάγγειλαν ότι πιθανό τα ζώα που έκαμαν τις ζημιές να ανήκαν στον Εναγόμενο
- Ενώ ανάφερε ότι για το επεισόδιο έκαμε καταγγελία στον αστυνομικό σταθμό Κελοκεδάρων ο κουνιάδος της Ενάγουσας Ευριπίδης Χρίστου στο Τεκμήριο 2 που είναι το ημερολόγιο του σταθμού, ο ίδιος κατέγραψε ότι η Ενάγουσα ήταν αυτή που κατάγγειλε στην αστυνομία το γεγονός. Προσπαθώντας να το δικαιολογήσει είπε ότι αυτό έγινε γιατί η Ενάγουσα ήταν η ιδιοκτήτρια του ακινήτου. Δεν κατάφερε όμως να εξηγήσει γιατί στην συγκεκριμένη περίπτωση έγινε αυτή η παρέκκλιση από τη συνήθη τακτική που ακολουθείται και σύμφωνα με την οποία στο ημερολόγιο καταγράφεται το όνομα του προσώπου που προβαίνει στη καταγγελία. Αξίζει στο σημείο αυτό να αναφερθεί ότι απαντώντας στις διάφορες ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν κατά την διάρκεια της αντεξέτασης για το συγκεκριμένο θέμα έβλεπε προς το πάτωμα με έκδηλη την αμηχανία στο πρόσωπο του. Περαιτέρω ο ισχυρισμός του αυτός βρίσκεται σε αντίφαση και με τη μαρτυρία των Μ.Ε. 1 και Μ.Ε. 2 αλλά και του Μ.Υ. 3 ο οποίος με καθαρότητα ανάφερε ότι τη καταγγελία στον αστυνομικό σταθμό Κελοκεδάρων την έκαμε η ίδια η Ενάγουσα. Η μαρτυρία του και σε ορισμένα άλλα σημεία βρίσκεται σε αντίθεση με αυτή του Μ.Υ. 3, ο οποίος για τους λόγους που πιο κάτω επεξηγούνται κρίνεται ειλικρινής και αξιόπιστος. Ενώ ο Μ.Υ. 2 είπε ότι στην περιοχή υπάρχουν ακόμα 3-4 μάντρες εκτός από την μάντρα του Εναγομένου 1, ο Μ.Υ. 3 ανάφερε ότι στην περιοχή βρίσκονται ακόμα δύο βοσκοί. Περαιτέρω διαφορά υπάρχει και στο σημείο όπου ο Μ.Υ. 2 είπε ότι δεν έλαβε καταθέσεις σχετικά με την καταγγελία γιατί όπως τους ανάφεραν ο Ευριπίδης Χρίστου μαζί με τη σύζυγο του ήθελαν να κάνουν πολιτική αγωγή. Αντίθετα ο Μ.Υ. 3 ανάφερε ότι οι ίδιοι συμβούλευσαν την Ενάγουσα να εγείρει αγωγή στο Δικαστήριο καθώς επίσης και να προβεί σε εκτίμηση των ζημιών. Σαν Μ.Υ. 3 κατάθεσε ο Λοχίας 3676 Ανδρέα Π"Χριστοδούλου, σταθμάρχης στον αστυνομικό σταθμό Κελοκεδάρων, ο οποίος μου έκαμε καλή εντύπωση σαν μάρτυρας της αλήθειας, γι' αυτό και αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Από την όλη στάση και συμπεριφορά του είμαι πεπεισμένη ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Απαντούσε στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν με μεγάλη αμεσότητα και ευθύτητα χωρίς καθόλου να κομπιάζει ή να σκέφτεται την απάντηση που θα έπρεπε να δώσει. Σε καμία περίπτωση δεν διέκρινα οποιαδήποτε προσπάθεια να αλλοιώσει ή να παραποιήσει την αλήθεια προς όφελος οιουδήποτε από τους διαδίκους, αλλά μαρτύρησε τα όσα γνώριζε από την εμπλοκή του στην υπόθεση μέσα στα πλαίσια της υπηρεσίας του και της άσκησης των καθηκόντων του. Δεδομένης της πιο πάνω αξιολόγησης αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι στις 24.8.2005 το κοπάδι με τα ζώα που ανήκουν στην Εναγομένη 2 και τα οποία βρίσκονταν υπό την φύλαξη και επιτήρηση του Εναγομένου 1 παράνομα εισήλθαν στην ακίνητη περιουσία της Ενάγουσας και προκάλεσαν ζημιές στα ελαιόδεντρα της. Βάση της υπό κρίση αγωγής αποτελεί το αδίκημα της παράνομης επέμβασης. Επέμβαση όπως καθορίζεται στο Halsbury´s Laws of England, 3η έκδοση, τεύχος 38, 1194, συνίσταται σε παράνομη πράξη που καταδεικνύει αμφισβήτηση και ενόχληση της περιουσίας κάποιου προσώπου αντίθετα με τη θέληση του. Σε τέτοιου είδους αγωγές το βάρος απόδειξης της ισχυριζόμενης επέμβασης έχει ο Ενάγοντας (βλ. Παπακόκκινου v. Σμυρλή, 2000 (Ι) Γ.
- Σύμφωνα με το κοινοδίκαιο το αδίκημα της παράνομης επέμβασης είναι αστικό αδίκημα αγώγιμο «per se» για τη διάπραξη του οποίου δεν απαιτείται η απόδειξη ζημιάς. Στην περίπτωση που δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη ζημιάς μπορεί να δοθούν ονομαστικές αποζημιώσεις (βλ. Ttantis v. Hadjimichael and another,
(1982)1 Α.Α.Δ. 301, Παπακόκκινου κ.α. v. Θεοδοσίου,
(1991)1 Α.Α.Δ. 379. Στην υπόθεση (βλ. Π.Ε. 11497 ημερ. 14.2.2005 Μαρία Στέφανου Παπαχριστοφόρου v. Κυριάκου Καπνίση κ.α.) αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τους τρόπους διάπραξης του αδικήματος. «Βέβαια με βάση το άρθρο 43 του δικού μας Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, η παράνομη επέμβαση μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους ως εξής:
(1)Με οποιαδήποτε παράνομη είσοδο στην περιουσία ή
(2)οποιαδήποτε παράνομη πρόκληση ζημιάς ή
(3)με παράνομη παρέμβαση σε τέτοια περιουσία από οποιοδήποτε πρόσωπο» Στην υπό κρίση υπόθεση και με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία που έγινε αποδεκτή, η Ενάγουσα πέτυχε να αποδείξει την παράνομη επέμβαση και συνεπακόλουθα δικαιούται το ποσό των £1.473.00.- το οποίο δηλώθηκε από τους συνηγόρους σαν αποζημίωση για τις ζημιές τις οποίες υπέστη. Το θέμα της επιδίκασης παραδειγματικών αποζημιώσεων αναλύεται στην υπόθεση Papakokkinou and others v. Kanther,
(1982)1 CLR 65. Σύμφωνα με τις αρχές που καθορίζονται στην υπόθεση αυτή η επιδίκαση τέτοιων αποζημιώσεων περιορίζεται στις περιπτώσεις που οι ενέργειες του Εναγομένου είναι τέτοιες που χρήζουν τιμωρίας από πολιτικό Δικαστήριο (βλ. Kennedy Hotels Ltd v. Haig Indjirdjian
(1992)1 Α.Α.Δ. 400). Στην υπό κρίση υπόθεση δεν εγείρεται προς εξέταση τέτοιο θέμα αφού δεν αξιώνονται παραδειγματικές αποζημιώσεις ούτε και γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στην Έκθεση Απαίτησης για αυθαίρετη συμπεριφορά των Εναγομένων. Στην υπόθεση Αγγελίδης v. Φιλίππου και Κολοκασίδης Εστέϊτς Λτδ, 1991
(1)Α.Α.Δ. αποφασίσθηκε ότι όταν η επιδίκαση αποζημιώσεων και μόνο δεν θα αποτελούσε πλήρη διασφάλιση του Ενάγοντα, τότε η έκδοση διατάγματος είναι αναπόφευκτη. Στην παρούσα υπόθεση και παρά το ότι στο παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης επιδιώκεται διάταγμα για άρση της παράνομης επέμβασης ο ευπαίδευτος συνήγορος της Ενάγουσας κατά το στάδιο των αγορεύσεων δεν επιχειρηματολόγησε καθόλου επί του θέματος, ούτε και ζήτησε την έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος γι' αυτό και θεωρείται ότι εγκατέλειψε την αξίωση του αυτή. Συνακόλουθα με όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα για το ποσό των £1.473.00.- πλέον νόμιμο τόκο, πλέον έξοδα όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......................................... Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής ../Ο.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο