Σάββα Γιαννάκη ν. Λούκα Μαυρίκιου κ.α., Αρ. Αγωγής: 256/07, 19.4.2007

(1)Ακίνητο με αρ. εγγραφής 00/25142, Φ.Σχ. 51/030408, τεμάχιο 3150, κατοικία, αποθήκη, δεξαμένη, αυλή, τοποθεσία εντός της πόλης, μερίδιο το όλο (στο εξής καλούμενη «η κατοικία»), και

(2)Ακίνητο με αρ. εγγραφής 00/6123, Φ.Σχ. 51/190402, τεμάχιο 327, διαμέρισμα Κάτω Πάφος, μερίδιο το όλο, (στο εξής καλούμενο «το διαμέρισμα»). Η αίτηση καταχωρίστηκε ως μονομερής αίτηση, την ημέρα όμως που τέθηκε ενώπιον του δικαστηρίου για εξέταση εμφανίστηκε δικηγόρος εκ μέρους των Εναγομένων και με τη σύμφωνη γνώμη του συνηγόρου του Ενάγοντα η αίτηση επιδόθηκε στους Καθ΄ ων η Αίτηση οι οποίοι ακολούθως καταχώρησαν ένσταση. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση εμφαίνονται σε ένορκη δήλωση του Ενάγοντα-Αιτητή στην οποία αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Ο Ενάγων-Αιτητής είναι ο υιός και μόνος κληρονόμος της Πολυμνίας Δημητρίου, το γένος Ευάνθη Κονιώτη η οποία πέθανε στην 18.8.2004 σε ηλικία 88 ετών χωρίς διαθήκη και στον οποίο χορηγήθηκαν έγγραφα διαχείρισης της περιουσίας της στην αίτηση διαχείρισης αρ. 258/04 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου (αντίγραφο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1). Περί τις αρχές Νοεμβρίου 2004 ο Αιτητής ο οποίος γνώριζε ότι η μητέρα του ήταν ιδιοκτήτρια των ακινήτων που αναφέρονται στην αίτηση προέβη σε έρευνα στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου όπου διεπίστωσε ότι η περιουσία αυτή μεταβιβάστηκε και ενεγράφη επ΄ ονόματι των Εναγομένων διά δωρεάς από τη μητέρα του. Η μεταβίβαση και εγγραφή του διαμερίσματος επ΄ ονόματι της Εναγομένης 2 έγινε με τη χρήση γενικού πληρεξουσίου εγγράφου ημερ. 7.9.1993 το οποίο βρισκόταν κατατεθειμένο στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου με αριθμό Δ.584/

1. Επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση αντίγραφα πιστοποιητικού έρευνας (Τεκμήρια 2 και 3 ) και αντίγραφο εγγράφων μεταβίβασης (Τεκμήρια 4 και 5). Σύμφωνα με την παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης «τα εν λόγω κτήματα ως πιστεύω και ως ο δικηγόρος μου με συμβουλεύει μεταβιβάσθηκαν επ΄ ονόματι των άνω εναγομένων παράνομα και/ή διά δόλου και/ή διά απάτης και/ή καθ΄ υπέρβασιν εξουσίας». Προβάλλεται επίσης ο ισχυρισμός πως επειδή οι Εναγόμενοι ασχολούνται με την ανάπτυξη γης και όπως ο ενόρκως δηλών πληροφορείται αυτοί διαπραγματεύονται την πώληση τους, θα προχωρήσουν στην αποξένωση της περιουσίας αν δεν εμποδιστούν από το Δικαστήριο με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση με την οποία ισχυρίζονται ότι δεν πληρείται καμιά από τις προϋποθέσεις για έκδοση του αιτουμένου διατάγματος και ελλείπει το στοιχείο του κατεπείγοντος. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση είναι ανεπαρκή και δεν δίδονται λεπτομέρειες του ισχυριζόμενου δόλου, απάτης και υπέρβασης εξουσίας των Εναγομένων 1 και 2 και επίσης ότι ο Αιτητής παραλείπει να αναφέρει κατά πόσο ο ίδιος είναι φερέγγυος και έτοιμος να καταβάλει εγγύηση αν ήθελε εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση επίσης ισχυρίζονται ότι ο Αιτητής απέκρυψε να αναφέρει ότι η απαίτηση του στρέφεται εναντίον συντελεσθείσας δωρεάς της μητέρας του η οποία ήταν πρόσωπο που είχε σώας τας φρένας και με πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα και πως οι δωρεές έγιναν ενώ βρισκόταν εν ζωή προς την Εναγομένη 2 η οποία είναι αδελφότεχνη της και ως εκ τούτου οι δωρεές δεν είναι αναστρέψιμες σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία. Δεν γίνεται επίσης αναφορά στην οικονομική κατάσταση των Εναγομένων 1 και 2, η οποία είναι πολύ καλή και ως εκ τούτου δεν δημιουργείται κανένας κίνδυνος για τον Αιτητή σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Λουκά Μαυρίκιου, εναγόμενου-Καθ΄ ου η Αίτηση 1 και με εξουσιοδότηση της συζύγου του Εναγομένης-Καθ΄ ης η Αίτηση 2 στην οποία προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι στην ένορκη δήλωση του Αιτητή δεν αναφέρονται οποιαδήποτε γεγονότα στη βάση των οποίων αυτός στηρίζει τους ισχυρισμούς του ότι τα επίδικα ακίνητα μεταβιβάστηκαν παράνομα και/ή διά δόλου και/ή απάτης και/ή καθ΄ υπέρβαση εξουσίας και επίσης δεν αναφέρει ποιο ακίνητο μεταβιβάστηκε στο όνομα του κάθε Εναγομένου και πότε έγινε μεταβίβαση. Δεν αποκαλύπτονται επίσης οποιοιδήποτε λόγοι οι οποίοι να δείχνουν ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις οι οποίες θα πρέπει να συντρέχουν για την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Περαιτέρω δεν αναφέρονται λόγοι για την καθυστέρηση που επέδειξε ο Αιτητής από τον Νοέμβριο του 2004 όταν έκαμε την έρευνα στο Κτηματολόγιο Πάφου μέχρι τον Φεβρουάριο του 2007 όταν καταχώρησε την παρούσα αίτηση αποκλείοντας από μόνος του το στοιχείο του κατ΄ επείγοντος. Στην ένορκη δήλωση γίνεται αναφορά και στην παράλειψη του Αιτητή να αναφέρει κατά πόσο είναι φερέγγυος και δύναται να υπογράψει οιανδήποτε εγγύηση αν του ζητηθεί από το Δικαστήριο. Δεν δίδονται λεπτομέρειες και δεν αποκαλύπτεται η πηγή των πληροφοριών του Αιτητή ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση προτίθενται να πωλήσουν ή διαπραγματεύονται την πώληση των επιδίκων ακινήτων και περαιτέρω προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η Εναγόμενη 2 είναι οικοκυρά και ο Εναγόμενος 2 δικηγόρος για 25 έτη και πως δεν ασχολούνται με την ανάπτυξη γης προσωπικά ούτε προτίθενται να τα πωλήσουν ούτε έχουν ανάγκη ρευστότητας και πως με την ανάπτυξη γης ασχολούνται οι ιδιωτικές τους εταιρείες με τα ακίνητα των εταιρειών αυτών και όχι με την προσωπική τους περιουσία. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση η οικία μεταβιβάστηκε στο όνομα της Εναγομένης 2 κατά την 4.10.1996 δυνάμει δωρεάς από την θεία της και μητέρα του Ενάγοντα Πολύμνια Δημητρίου με προσωπική εμφάνιση της τελευταίας στο Κτηματολόγιο Πάφου ενώ ταυτόχρονα υπήρχε και το γενικό πληρεξούσιο έγγραφο ημερ. 7.9.1993 με αριθμό 292/93 του Κτηματολογίου Πάφου και ήδη ο Εναγόμενος 1 ενεργούσε ως γενικός πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της και δεν έγινε η μεταβίβαση από τον ίδιο. Το διαμέρισμα μεταβιβάστηκε στο όνομα της Εναγομένης 2, συζύγου του Εναγόμενου 1, κατά την 4.3.2004 δυνάμει δωρεάς με βάση το ίδιο γενικό πληρεξούσιο έγγραφο κατόπιν οδηγιών, σε γνώση και με τη συγκατάθεση της Πολύμνιας Δημητρίου και μεταγενέστερα το ως άνω ακίνητο μεταβιβάστηκε από την Εναγομένη 2 στο σύζυγο της Εναγόμενο 1 δυνάμει δωρεάς την 28.4.
2. Ο ομνύων αναφέρεται στο γενικό πληρεξούσιο έγγραφο ημερ. 7.9.1993 ότι αυτό του παραχωρήθηκε από την ως άνω Πολύμνια Δημητρίου μετά που η ίδια έκρινε ότι ήταν αναγκαίο όπως ο εναγόμενος 1 ενεργεί ως δικηγόρος της και μαζί ως γενικός πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της για σκοπούς διεκπεραίωσης όλων των εργασιών, συναλλαγών και δοσοληψιών της τις οποίες για κάθε περίπτωση έκαμνε ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 μετά από συγκεκριμένες εντολές που του έδινε η εν λόγω Πολύμνια Δημητρίου. Προβάλλεται ισχυρισμός ότι ο Αιτητής παρέλειψε να αποκαλύψει όλα τα ουσιαστικά γεγονότα που μπορεί να επηρεάσουν τη κρίση του Δικαστηρίου και πως δεν ήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, αποκρύβοντας το βαθμό συγγένειας της αποβιωσάσης μητέρας του με την εναγομένη 2 και την ιδιότητα του εναγομένου
3. Οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα, αναφέρεται στην ένορκη δήλωση, βασίζονται σε αβάσιμο αγώγιμο δικαίωμα και ο Ενάγων προσπαθεί να ανατρέψει δωρεές συντελεσθείσες νόμιμα εν ζωή της αποβιωσάσης μητέρας του Πολύμνιας Δημητρίου προς την Εναγόμενη 2 αδελφότεχνη της η οποία καθ΄ όλη τη διάρκεια της ζωής της είχε σώας τας φρένας και πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα τονίζοντας ότι η δωρήτρια ενήργησε νόμιμα και με ελεύθερη βούληση. Αναφέρεται επίσης ότι η οικονομική τους κατάσταση είναι πολύ καλή και δεν δημιουργεί οποιοδήποτε κίνδυνο για τον Ενάγοντα από τυχόν αφερεγγυότητα τους. Οι συνήγοροι περιορίστηκαν σε αγορεύσεις τις οποίες έχω εξετάσει. Η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60, στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στη Δ.48 θ.1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που τίθενται για έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων είναι:

(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση,

(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και

(3)Εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.(βλ. Odysseos v. Pieris Estates and others

(1982)1 C.L.R.557). Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, της ύπαρξης δηλαδή σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται, με βάση τα δικόγραφα, συζητήσιμη υπόθεση. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή δηλαδή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντα στην αγωγή, ο δε βαθμός στον οποίο θα ικανοποιηθεί, αν και περισσότερος από απλή πιθανότητα εντούτοις, δεν ισοδυναμεί με το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, όπως δε τονίστηκε στην υπόθεση Odysseos (πιο πάνω) το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια της προϋπόθεσης αυτής. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά η θεραπεία των αποζημιώσεων επαρκή θεραπεία, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρούται η τρίτη προϋπόθεση. Αφού ικανοποιηθούν οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο θα κρίνει με γνώμονα το τι είναι δίκαιο ή πρόσφορο, έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης, αν πρέπει ή όχι να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Με βάση το άρθρο 4 του Κεφ. 6 το Δικαστήριο δύναται να εκδίδει διάταγμα για την προστασία περιουσίας που αποτελεί αντικείμενο της αγωγής κατά τη διάρκεια της εκκρεμότητας της αγωγής ή μέχρι την εκτέλεση της απόφασης. Με βάση το άρθρο 5 του Κεφ. 6 ο ενάγοντας πρέπει να ικανοποιήσει το δικαστήριο ότι έχει καλή βάση αγωγής και ότι με την πώληση ή μεταβίβαση της περιουσίας σε οποιοδήποτε τρίτο είναι πιθανό να παρεμποδιστεί στο να πετύχει ικανοποίηση μελλοντικής απόφασης που τυχόν να εκδοθεί υπέρ του. Στην υπόθεση Lakatamitis v. Θεοδώρου

(1983)1 Α.Α.Δ. 520, αποφασίστηκε πω διάταγμα που προβλέπεται από το άρθρο 5 μπορεί να εκδοθεί επίσης και δυνάμει του άρθρου 32 του Ν.14/60 αλλά σε τέτοια περίπτωση πρέπει να ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται και από τα δύο άρθρα στο βαθμό που διαφέρουν. Στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση ΑBP Holdings Ltd. v. Ανδρέα Κιταλίδη κ.ά. (πιο πάνω), το Δικαστήριο τόνισε ότι τα άρθρα 4 και 5 κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται χωρίς να αφαιρούν οτιδήποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω την παρούσα υπόθεση, έχοντας υπόψη ότι το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της αίτησης για προσωρινό διάταγμα πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης (Jonitexo Ltd. v. Adidas

(1984)1 C.L.R.263, Άκης Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.ά.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση Τ.Α. Micrologic Consulats Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1 Α.Α.Δ. 1802, τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας της ύπαρξης του. Με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα ο Ενάγοντας αξιώνει διάφορες δηλωτικές αποφάσεις του Δικαστηρίου ότι οι μεταβιβάσεις των δύο ακινήτων είναι άκυρες και/ή πρέπει να ακυρωθούν «καθ΄ ότι εγένοντον κατόπιν πλάνης και/ή διά δόλου και/ή απάτης και/ή διά ψευδών παραστάσεων και/ή καθ΄ υπέρβασης εξουσίας και/ή δι΄ ανήκειας επιρροής και/ή άλλως πως από μέρους των εναγομένων εις βάρος του ενάγοντα», δηλωτική απόφαση ότι ο ενάγων σύμφωνα με το κληρονομικό του δικαίωμα είναι ο μόνος νόμιμος δικαιούχος και/ή δικαιούμενος στην εγγραφή των εν λόγω ακινήτων, δήλωση ότι τα ακίνητα ενεγράφησσαν στο όνομα των εναγομένων κατόπιν πλάνης και/ή δόλου και/ή απάτης και/ή δια ψευδών παραστάσεων και/ή καθ΄ υπέρβαση εξουσίας και/ή δι΄ανήκειας επιρροής και/ή άλλως πως. Περαιτέρω ζητούνται διατάγματα ακύρωσης των γενομένων εγγράφων σχετικά με τα επίδικα κτήματα και εγγραφής των ακινήτων επ΄ ονόματι του Ενάγοντα καθώς και γενικές, τιμωρητικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις. Έχοντας υπόψη ότι στη παρούσα υπόθεση δεν είχε ακόμα καταχωριστεί Έκθεση Απαίτησης κατά το στάδιο ακρόασης της αίτησης, για σκοπούς εξέτασης της πρώτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, λαμβάνεται υπόψη το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, με βάση το περιεχόμενο του οποίου κρίνω ότι αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση, τουλάχιστον σε ότι αφορά την εγγραφή των ακινήτων εν ονόματι των εναγομένων συνεπεία δόλου, απάτης, ψευδών παραστάσεων κ.λ.π. Με προβλημάτισε κατά πόσο ο Ενάγοντας ο οποίος αξιώνει με την αγωγή του θεραπείες δυνάμει κληρονομικού δικαιώματος έχει το δικαίωμα να προβεί σε τέτοια διεκδίκηση υπό την ιδιότητα του ως κληρονόμου ή κατά πόσο θα έπρεπε η αγωγή να έχει εγερθεί από τον προσωπικό αντιπρόσωπο της αποβιωσάσης. Σχετική είναι η απόφαση Φιλίππου ν. Στυλιανού

(1992)1(Α) Α.Α.Δ.

1. Το θέμα όμως δεν έχει εγερθεί κατά την ακρόαση της αίτησης και αφήνετε να εξεταστεί με λεπτομέρεια σε ευθετότερο χρόνο. Στρέφομαι τώρα να εξετάσω τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/
2. Σύμφωνα με τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον μου τα επίδικα κτήματα έχουν εγγραφεί επ΄ ονόματι των Εναγομένων δυνάμει δωρεάς της Πολύμνιας Δημητρίου, θείας της Εναγόμενης 2 κατά την διάρκεια της ζωής της. Η μεν οικία φαίνεται από τα στοιχεία που δίδονται να έχει μεταβιβαστεί στην Εναγομένη 2 κατά τις 4.10.96 με προσωπική εμφάνιση της ίδιας της δωρήτριας στο Κτηματολόγιο Πάφου ενώ υπήρχε και το γενικό πληρεξούσιο έγγραφο προς τον Εναγόμενο 1 και η μεταβίβαση του διαμερίσματος έγινε με τη χρήση του εν λόγω γενικού πληρεξουσίου εγγράφου ημερ. 7.9.1993 και αριθμό κατάθεσης στο Κτηματολόγιο 292/
3. Δεν υπάρχει αμφισβήτηση της θέσης των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι καθ΄ όλη τη διάρκεια της ζωής της η Πολύμνια Δημητρίου είχε σώας τα φρένας και πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα. Ο Ενάγοντας-Αιτητής ισχυρίζεται στην ένορκη δήλωση του, παράγραφος 7 (πιο πάνω) ότι η μεταβίβαση των κτημάτων έγινε παράνομα και/ή διά δόλου και/ή διά απάτης και/ή καθ΄ υπέρβαση εξουσίας χωρίς να δίδονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες. Ο κ. Χριστοδούλου υποστήριξε ότι οι λεπτομέρειες θα δοθούν στην έκθεση απαίτησης που θα καταχωρηθεί. Από την άλλη, η κα Μαυρικίου εισηγήθηκε πως η παράλειψη του Αιτητή να αποκαλύψει λεπτομέρειες του ισχυριζόμενου δόλου, απάτης και υπέρβασης εξουσίας των Εναγομένων 1 και 2 αφήνει την αίτηση του αστήρικτη, αβάσιμη, αναιτιολόγητη, ασαφή και νομικά λανθασμένη. Στην υπόθεση Lawford Ltd κ.ά. ν. Κώστας Χ"Γαβριήλ κ.ά. Πολ. Έφ. 11430 ημερ. 21.4.2004 το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε πως ο δόλος πρέπει να συγκεκριμενοποιείται και σε περιπτώσεις προσωρινών διαταγμάτων όπου δεν έχει ακόμα καταχωρηθεί έκθεση απαίτησης θα πρέπει να παρουσιαστούν κάποια στοιχεία που να δικαιολογούν, τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως, τον ισχυρισμό για εμφιλοχώρηση δόλου. Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης δύο ακίνητα που ανήκαν στην Πολύμνια Δημητρίου μεταβιβάστηκαν δια δωρεάς στην εναγομένη 2 αδελφότεχνη της ενώ η ίδια διέθετε έναν υιό ο οποίος θα μπορούσε να τα κληρονομήσει μετά τον θάνατο της. Αυτό όμως από μόνο του δεν καταδεικνύει δόλο και δεν δίδεται οποιοδήποτε στοιχείο στην ένορκη δήλωση, πέραν από τη γενική αναφορά που γίνεται στη παράγραφο 7, που να δικαιολογεί, τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως τον ισχυρισμό για εμφιλοχώρηση δόλου, απάτης ή υπέρβασης εξουσίας. Σημειώνω επίσης ότι η εν λόγω μεταβίβαση έγινε το έτος 1996, από την ίδια τη δωρήτρια αρκετό καιρό πριν το θάνατο της. Δεν υπάρχει οποιοσδήποτε ισχυρισμός από πλευράς του ενάγοντα, ούτε κάποιο στοιχείο το οποίο, έστω έμμεσα να δικαιολογεί εκ πρώτης όψεως την ύπαρξη δόλου ή απάτης ή υπέρβασης εξουσίας κατά τη μεταβίβαση του ακινήτου. Όσον αφορά το δεύτερο ακίνητο, το διαμέρισμα, αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι η μεταβίβαση έγινε λίγους μήνες πριν το θάνατο της Πολύμνιας Δημητρίου, με τη χρήση του γενικού πληρεξουσίου εγγράφου που δόθηκε αρκετά χρόνια προηγουμένως στον εναγόμενο 1 σύζυγο της Εναγομένης 2 στην οποία έγινε η μεταβίβαση του ακινήτου και ακολούθως το ακίνητο μεταβιβάστηκε δια δωρεάς στον ίδιο τον εναγόμενο 1 από τη σύζυγο του. Και σε αυτή τη περίπτωση παραγνωρίστηκε ο ενάγοντας. Βέβαια, αυτά τα στοιχεία από μόνα τους και έχοντας υπόψη ότι οι ισχυρισμοί του Εναγομένου 1 ότι η Πολύμνια Δημητρίου είχε εξουσιοδοτήσει τις ενέργειες του αυτές, είχε σώας τας φρένας και πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα δεν αμφισβητήθηκαν, δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως τον ισχυρισμό περί ύπαρξης δόλου, απάτης και υπέρβασης εξουσίας. Για τους πιο πάνω λόγους θεωρώ ότι δεν πληρείται η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου
4. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 στα πλαίσια εξέτασης της εξετάζεται κατά πόσο η θεραπεία των αποζημιώσεων αποτελεί επαρκή θεραπεία με βάση τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης. Στην παρούσα περίπτωση οι Καθ΄ ων η Αίτηση αναφέρουν ότι είναι φερέγγυοι, κάτι το οποίο δεν έχει αμφισβητηθεί από την άλλη πλευρά. Επίσης οι Καθ΄ ων η Αϊτηση αναφέρουν ότι δεν έχουν πρόθεση να μεταβιβάσουν τα ακίνητα που αποτελούν αντικείμενο της αίτησης. Από την άλλη έχοντας υπόψη ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση ασχολούνται με την ανάπτυξη γης, έστω και στα πλαίσια των ιδιωτικών τους εταιρειών και πως με την αγωγή του ο Ενάγοντας μεταξύ άλλων ζητά και την εγγραφή των ακινήτων επ΄ ονόματι του τα οποία αποτελούν και αντικείμενο της παρούσας αίτησης κρίνω ότι υπάρχει ο κίνδυνος σε περίπτωση μεταβίβασης της περιουσίας να μην μπορεί ο Ενάγοντας να προωθήσει το μέρος της αξίωσης του που αφορά την μεταβίβαση της περιουσίας επ΄ ονόματι του. Το γεγονός και μόνο ότι τα ακίνητα που ζητείται να δεσμευτούν με την παρούσα αίτηση αποτελούν και αντικείμενο της αγωγής δεν μπορεί από μόνο του να οδηγήσει στην έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Η παρούσα αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 και στα άρθρα 4 και 5 του Κεφ.
5. Σύμφωνα με τη νομολογία που παρέθεσα πιο πάνω, τα άρθρα 4 και 5 δεν αφαιρούν οτιδήποτε από τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου στην έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος. Στην παρούσα υπόθεση ο αιτητής δεν με ικανοποίησε για την ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής και είναι συζητήσιμο κατά πόσο ο Ενάγοντας μπορεί να εγείρει την αγωγή υπό την προσωπική του ιδιότητα. Συνακόλουθα η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη. Προβλήθηκε από τους Καθ΄ ων η Αίτηση ο ισχυρισμός ότι δεν έχει καταδειχθεί το στοιχείο του κατεπείγοντος για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων που απαιτείται με βάση το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
6. Το άρθρο αυτό αφορά την έκδοση διατάγματος χωρίς ειδοποίηση στην άλλη πλευρά. Στην παρούσα υπόθεση παρά το ότι η αίτηση υπεβλήθη μονομερώς για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω επιδόθηκε στην άλλη πλευρά και εξετάστηκε ως αίτηση δια κλήσεως. Συνακόλουθα οι πρόνοιες του άρθρου 9 του Κεφ. 6 δεν τυγχάνουν εφαρμογής. Από την άλλη όμως η οποιαδήποτε σημαντική μη αναγκαία καθυστέρηση στην επιδίωξη ενδιάμεσης θεραπείας ενδέχεται να γύρει το ισοζύγιο της ευχέρειας εναντίον του Ενάγοντα. Ανεξήγητη καθυστέρηση από τους Ενάγοντες πάντοτε αποτελούσε εμπόδιο για την χορήγηση προσωρινού διατάγματος. Αυτό αποτελεί εφαρμογή της αρχής της επιείκειας vigilantibus, non dormientibus, jura subvenient. Μια πιο σύγχρονη προσέγγιση είναι ότι το γεγονός της καθυστέρησης καταδεικνύει ότι ο Ενάγων δεν χρειάζεται την άμεση και εξαιρετική θεραπεία που προσφέρεται από το προσωρινό διάταγμα. (Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd

(1996)1(B) A.Α.Δ. 788, σελ. 792). Η 27μηνη καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην παρούσα υπόθεση από την ημερομηνία που ο αιτητής έλαβε γνώση των μεταβιβάσεων των ακινήτων, μέχρι την καταχώρηση της αγωγής και της παρούσας αίτησης, η οποία δεν δικαιολογήθηκε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο θα επηρέαζε το ισοζύγιο της ευχέρειας εάν πληρούντο οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Ενόψει των πιο πάνω καταλήξεων μου δεν θα προχωρήσω στην εξέταση των υπολοίπων θεμάτων που εγέρθηκαν με την ένσταση καθότι μόνο θεωρητική σημασία θα είχαν. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή και καθίστανται πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.)................. Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο