← Κύπρος

Σοφίας-Μαρίας Μεττή κ.α. ν. Μιχάλη Α. Λοϊζίδη ως διαχειριστή/παραλήπτη της εταιρείας Bacchus Hotel Apartments Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 905/07, 20.4.2007

Σοφίας-Μαρίας Μεττή κ.α. ν. Μιχάλη Α. Λοϊζίδη ως διαχειριστή/παραλήπτη της εταιρείας Bacchus Hotel Apartments Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 905/07, 20.4.2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A51 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 905/07 Μεταξύ:

  1. Σοφίας-Μαρίας Μεττή εκ Πάφου
  2. Ανδρέα Μεττή εκ Πάφου
  3. Κωνσταντίνου Μεττή εκ Πάφου Εναγόντων Και
  4. Μιχάλη Α. Λοϊζίδη ως διαχειριστή/παραλήπτη της εταιρείας Bacchus Hotel Apartments Ltd εκ Λεμεσού
  5. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ εκ Λευκωσίας
  6. Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Πάφου εκ Πάφου Εναγομένων --------------------------- 20.4.2007 Αίτηση ημερ. 16.4.2007 Για Ενάγοντες-Αιτητές κ. Ρ. Ερωτοκρίτου (για ν΄ ακούσει απόφαση κα Ευριπίδου) Για Εναγόμενη 1 - Καθ΄ ης η Αίτηση κ. Α. Δημητρίου (για ν΄ ακούσει απόφαση κα Α. Κακογιάννη) Για Εναγόμενη 2 - Καθ΄ ης η Αίτηση κα Στ. Πολυβίου (για ν΄ ακούσει απόφαση κα Κακογιάννη) Για Εναγόμενο 3 - Καθ΄ ου η Αίτηση κα Ε. Κόκκινου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι Ενάγοντες-Αιτητές ζητούν την έκδοση των ακολούθων διαταγμάτων: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει την αναστολή της πώλησης, η οποία προσδιορίστηκε να λάβει χώραν μέσω δημοπρασίας την 22/2/2007 ημέρα Κυριακή και ώρα 10.00 π.μ. εις το καφενείο του κ. Σάββα Πατακού, από τον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Πάφου και/ή υπαλλήλους και/ή εργοδοτούμενους και/ή αντιπροσώπους και/ή ενεργούντες δια λογαριασμός του, του κτήματος με αριθμό εγγραφής 41084, τεμάχιο 316, Φ./Σχ. 45/25, τοποθεσία «Ασκός» εις την Πέγεια της επαρχίας Πάφου, μέχρι τελικής εκδίκασης και αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλον αγωγής και/ή νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. Περαιτέρω και/ή εναλλακτικά, Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει την αναστολή ισχύος του εντάλματος εκτέλεσης για πώληση του ακινήτου με αριθμόν εγγραφής 41084, τεμάχιο 316, Φ./Σχ. 45/25, τοποθεσία «Ασκός» εις την Πέγεια της επαρχίας Πάφου, μέχρι τελικής εκδίκασης και αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλον αγωγής και/ή νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Οποιαδήποτε άλλην και/ή περαιτέρω θεραπείαν που το Σεβαστόν Δικαστήριον ήθελε θεωρήσει ως λογικήν, εύλογην και δικαίαν υπό τας περιστάσεις.» Η αίτηση καταχωρίστηκε στις 16.4.2007 ως μονομερής αίτηση μετά όμως από οδηγίες του Δικαστηρίου αυτή επιδόθηκε στην άλλη πλευρά. Την επόμενη μέρα και αφού δόθηκαν οδηγίες για ένσταση η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση χθες, η οποία ολοκληρώθηκε σήμερα. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση 1, 2 και 3 καταχώρισαν ξεχωριστές ενστάσεις. Η αίτηση στηρίζεται σε ένορκη δήλωση της κας Σοφίας Μαρίας Μεττή, Ενάγουσας 1 - Αιτήτριας
  7. Θα πρέπει να σημειωθεί πως ζητήθηκε η παρουσία της ενόρκως δηλούσας στο Δικαστήριο για σκοπούς αντεξέτασης της επί του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως της από τους Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2, εκδόθηκε σχετικό διάταγμα, όμως η ενόρκως δηλούσα δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο επικαλούμενη αδυναμία λόγω ασθένειας όπως φαίνεται στο σχετικό πρακτικό του Δικαστηρίου. Μετά από αυτή την εξέλιξη οι συνήγοροι προέβησαν σε αγορεύσεις στις οποίες ανέπτυξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους τις οποίες έχω εξετάσει. Οι Ενάγοντες-Αιτητές ισχυρίζονται ότι είναι μέτοχοι της εταιρείας Bacchus Hotel Apartments Ltd. Στις 11.3.91 διορίστηκε παραλήπτης ή διαχειριστής για την Bacchus ο κ. Ανδρέας Λοϊζίδης, ο οποίος έπαυσε να ενεργεί ως τέτοιος στις 6.2.
  8. Στις 29.7.2004 διορίστηκε ως παραλήπτης/διαχειριστής ο κ. Μιχάλης Α. Λοϊζίδης με βάση ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερ. 2.2.
  9. Κατά την περίοδο που ήταν παραλήπτης ή διαχειριστής ο κ. Ανδρέας Μ. Λοιζίδης είχε προβεί σε γνωστοποίηση δημοπρασίας της μοναδικής ακίνητης περιουσίας της εταιρείας Bacchus που αποτελείτο από μερικώς οικοδομημένα διαμερίσματα και εγκαταστάσεις και που καλύπτεται από τον αριθμό εγγραφής 41084, τεμάχιο 316, Φ.Σχ. 45/25, τοποθεσία Ασκός στην Πέγεια της επαρχίας Πάφου. Ακολούθως καταχωρήθηκε αγωγή με αριθμό 2509/92 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου από την Bacchus εναντίον του Ανδρέα Λοϊζίδη, η διαδικασία δημοπρασίας ανεστάλη με μονομερή αίτηση και ακολούθως η αγωγή απεσύρθη. Το έτος 2006 μετά που οι Αιτητές έλαβαν γνώση πως ο διαχειριστής ή παραλήπτης της Bacchus κ. Μιχάλης Λοϊζίδης προτίθετο να πωλήσει την μοναδική ακίνητη περιουσία της εταιρείας και είχε δημοσιεύσει ανακοίνωση αναφερόμενη ως «εκδήλωση ενδιαφέροντος για αγορά ακινήτου» καταχώρησαν την Γενική Αίτηση με αριθμό 84/06 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου με την οποία ζητούσαν μεταξύ άλλων διάταγμα παραμερισμού του κ. Λοϊζίδη ως παραλήπτη-διαχειριστή της εταιρείας Bacchus. Η Γενική Αίτηση εκκρεμεί. Στα πλαίσια αυτής της υπόθεσης οι Αιτητές καταχώρησαν μονομερή αίτηση με την οποία ζητείτο προσωρινό διάταγμα που να παρεμποδίζει τον παραλήπτη-διαχειριστή Μιχάλη Λοϊζίδη από του να εκποιήσει ή να δεχθεί οποιαδήποτε προσφορά για εκποίηση της ακίνητης ιδιοκτησίας η οποία δεν υφίσταται πλέον και με όσα αναφέρουν οι Καθ΄ ων η Αίτηση απορρίφθηκε λόγω έλλειψης προώθησης της. Κατά ή περί τις 5.3.2007 σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας ενώ ο πατέρας της Χριστόδουλος Μεττής βρισκόταν στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου για άλλη εργασία του παρεδόθη διά χειρός επιστολή απευθυνόμενη προς την εταιρείας Bacchus Hotel Apartments Ltd (Χριστόδουλος Μεττής) ημερ. 1.3.2007 με βάση την οποία επρόκειτο να πωληθεί με δημοπρασία το ενυπόθηκο κτήμα, μοναδική περιουσία της εταιρείας στις 22.4.2007 η ώρα 10.00 στο καφενείο του κ. Σάββα Πατακού. Σύμφωνα με την εν λόγω επιστολή πρόκειται για διάταγμα εκποίησης των υποθηκών με αριθμούς 162/89, 163/89 και 164/89 προς όφελος των Εναγομένων 2 αναφορικά με τις αγωγές 2051/96, 2052/96 και 2053/96 με επιφυλασσόμενη τιμή £2.000.
  10. Επίσης στην εν λόγω επιστολή αναγράφεται χειρόγραφα ότι το ενυπόθηκο χρέος ανέρχεται στο ποσό των £2.303.048,
  11. Με επιστολή της Εναγομένης 2 ημερ. 14.2.2007 προς τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Πάφου τον πληροφορεί πως το ύψος των υποχρεώσεων της εταιρείας Bacchus σ΄ αυτή ανέρχεται στο ποσό των £2.331.454,65 κατά την 22.4.2007 ημερομηνία του πλειστηριασμού πλέον τόκοι, δικηγορικά έξοδα και δικαιώματα διαχειριστή που θα προκύψουν. Η Αιτήτρια 1 ισχυρίζεται ότι κανένας από τα μέλη της εταιρείας ούτε η μητέρα της Παρασκευή Μεττή, η οποία κατά τους ισχυρισμούς της είναι η μοναδική διευθύντρια της εταιρείας, έλαβαν οποιαδήποτε ειδοποίηση για οποιανδήποτε εκτίμηση μετά από επιτόπια έρευνα από το Κτηματολόγιο σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 5 του Νόμου 82

(1)/
  1. Επίσης καμία ειδοποίηση δεν έλαβαν αναφορικά με τον προσδιορισμό της επιφυλασσόμενης τιμής των £2.000.000 για σκοπούς της δημοπρασίας που καθορίστηκε στις 22.4.2007 ούτε για την ημερομηνία της δημοπρασίας. Περαιτέρω ισχυρίζεται πως η επιφυλασσόμενη από τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Πάφου τιμή των £2.000.000 για την πώληση του ακινήτου είναι λανθασμένη και προς τούτο επισυνάπτουν δύο εκτιμήσεις που ετοιμάστηκαν κατά παράκληση της Bacchus από δύο διαφορετικούς εκτιμητές στις 28.8.2000 και 24.10.2000 αντίστοιχα όπου η εκτιμημένη αγοραία αξία του έργου δηλαδή η αξία του ακινήτου μαζί με την αξία των οικοδομημένων μέχρι εκείνης της στιγμής διαμερισμάτων και λοιπών εγκαταστάσεων ανέρχετο σε £3.000.000 και £2.150.000 αντίστοιχα. Οι ίδιοι εκτιμητές που έκαναν την εκτίμηση στις 24.10.2000 διενήργησαν εκτίμηση στις 27.3.2007 κατά παράκληση του κ. Λοϊζίδη υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή-παραλήπτη της Bacchus, στην οποία η αγοραία αξία του ακινήτου ανέρχεται σε £2 000.
  2. Στην ίδια ένορκη δήλωση επισυνάπτεται επίσης έκθεση εκτίμησης η οποία ετοιμάστηκε κατά παράκληση της Παρασκευής Μεττή, μοναδικού διευθυντή της εταιρείας Bacchus με βάση την οποία η συνολική αγοραία αξία του ακινήτου ανέρχεται σε £2.770.
  3. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας 1 σε περίπτωση κατά την οποία προχωρήσει ο πλειστηριασμός με την επιφυλασσόμενη τιμή των £2.000.000 δεν θα καλύψει τις υποχρεώσεις της εταιρείας και η εταιρεία θα βρεθεί να οφείλει επιπλέον ποσά και οι μέτοχοι υπόλογοι να συνεισφέρουν για την κάλυψη του εν λόγου παθητικού και επίσης θα αποστερηθούν της δυνατότητας να εισπράξουν υπό μορφή πλεονάσματος ή μερίσματος οποιοδήποτε ποσό όπως θα γινόταν σε περίπτωση που η επιφυλασσόμενη τιμή καθοριζόταν σε μεγαλύτερο ποσό. Αναφέρεται επίσης ότι την προηγούμενη εβδομάδα εξεδηλώθη ενδιαφέρον για την αγορά του ακινήτου από συγκεκριμένο πρόσωπο στην τιμή των £3.800.
  4. Περαιτέρω αναφέρεται ότι οι Αιτητές μετά που έλαβαν γνώση του πλειστηριασμού μέσω της επιστολής τους Κτηματολογίου έλαβαν νομική συμβουλή από άλλο δικηγόρο από αυτόν που τους εκπροσωπεί σήμερα ο οποίος αφού μελέτησε την υπόθεση καταχώρησε στις 29.3.2007 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου Πρωτογενή Αίτηση με αριθμό 63/2007 και μονομερή αίτηση με την οποία ζητείτο αναστολή της πώλησης η οποία απεσύρθη άνευ βλάβης του δικαιώματος των Αιτητών στις 13.4.
  5. Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 4, 9, 22, 24, 27, 32, 33, 34
(1)
(2)
(3), 35, 40, 48 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, επί των άρθρων 3
(1)
(2), 4, 5
(1)
(2)
(3)και 6 του Νόμου που τροποποιεί και ενοποιεί τους Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Περιορισμός Πωλήσεων) Νόμους Ν. 82
(1)/2002, επί του άρθρου 71(α)(β)(ι) του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, επί του άρθρου 32
(1)(29
(3)του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, επί της Δ.48 θ.1, 2, 3, 4, 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, επί των Γενικών Αρχών του Νόμου, των Κανόνων τη Επιεικείας, της Πρακτικής και της Συμφύτου Εξουσίας των Δικαστηρίων. Εγέρθηκε εκ μέρους όλων των Καθ΄ ων η Αίτηση ζήτημα πως ακολουθήθηκε λανθασμένη διαδικασία στην παρούσα υπόθεση και πως η ορθή διαδικασία θα ήταν αυτή που προνοεί το άρθρο 80 του Κεφ. 224 δηλαδή με Αίτηση/Έφεση. Αντίθετη επί του προκειμένου η θέση του κ. Ερωτοκρίτου. Οι δύο πλευρές αγόρευσαν εκτενώς επί του θέματος και έχω εξετάσει τις θέσεις τους. Σύμφωνα με τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου, ειδικότερα από τους Καθ΄ ων η Αίτηση 2 και 3 η διαδικασία που ακολουθήθηκε στην παρούσα περίπτωση για την πώληση του επιδίκου ακινήτου είναι μέσω αίτησης για πώληση του ακινήτου που υπεβλήθηκε από τους Καθ΄ ων η Αίτηση 2, ενυπόθηκους δανειστές της Bacchus προς τον Διευθυντή του Κτηματολογίου Πάφου η οποία επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση της Καθ΄ ης η Αίτηση 2 ως Τεκμήριο 2Α. Σύμφωνα με την εν λόγω επιστολή που φέρει ημερομηνία 22.7.1998 εξεδόθησαν αποφάσεις στις αγωγές 2051/96, 2052/96 και 2053/96 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου με τις οποίες ζητείτο η πώληση του επιδίκου ενυποθήκου κτήματος με δημόσιο πλειστηριασμό για εξόφληση του ενυπόθηκου χρέους. Με βάση αυτή την αίτηση, όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση 3 ο Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός Πάφου προχώρησε με βάση τις πρόνοιες του εν λόγω Νόμου και τις πρόνοιες του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Περιορισμός Πωλήσεων Νόμος 82
(1)/2002 και καθόρισε την επιφυλασσόμενη τιμή πώλησης και όρισε την δημοπρασία του ακινήτου. Στην επιστολή του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Πάφου ημερ. 1.3.2007 που απεστάλη μετά που ορίστηκε η πώληση τόσο στην Bacchus Hotel Apartments Ltd (Χριστόδουλος Μεττής) η οποία επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της αιτήτριας ως Τεκμήριο 8, όσο και στην καθ΄ ης η αίτηση 2 η οποία επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση της (Τεκμήριο 7) αναφέρεται πως «η δημοπρασία θα γίνει με βάση το διάταγμα εκποίησης των υποθηκών με αριθμό Υ.162/89, Υ.163/89 και Υ.164/89 προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου Λτδ, σχετικές αγωγές με αριθμό 2051/96, 2052/96 και 2053/96 Ε.Δ.Πάφου». Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω γεγονότα θεωρώ ότι μετά την αίτηση των Καθ΄ ων η Αίτηση 2 - ενυποθήκων δανειστών για πώληση του ενυποθήκου κτήματος προς ικανοποίηση των εξ αποφάσεως χρεών ο Κτηματολογικός Λειτουργός Πάφου δεν προέβη σε οποιανδήποτε ενέργεια και δεν έλαβε οποιανδήποτε απόφαση δυνάμει του Κεφ. 224 ή του Νόμου 9/65 η οποία να μπορεί να εφεσιβληθεί με τον τρόπο που εισηγούνται οι συνήγοροι των Καθ΄ ων η Αίτηση. Ο Κτηματολογικός Λειτουργός σε αυτή την περίπτωση αυτό που έκανε είναι να ασκήσει την εξουσία που του παρέχεται από το Νόμο 82
(1)/02 και να καθορίσει την επιφυλαχθείσα τιμή ακίνητης ιδιοκτησίας της οποίας την πώληση είχε διατάξει το Δικαστήριο. Στην υπόθεση Lombard Natwest Bank Limited v. Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λάρνακας κ.α. Πολ. Έφ. 10965 ημερ. 19.12.2002 καθορίστηκε ότι για την υποβολή έφεσης/αίτησης εναντίον οποιασδήποτε απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου η απόφαση θα πρέπει να έχει εκδοθεί δυνάμει των διατάξεων του Κεφ. 224 είτε δυνάμει των διατάξεων του Ν. 9/65. Σε περιπτώσεις διαδικασίας αναγκαστικής πώλησης δυνάμει των διατάξεων του Κεφ. 223 δεν μπορεί να ακολουθηθεί αυτή η διαδικασία. Σημειώνω ότι το Κεφ. 223 έχει καταργηθεί με το Νόμο 82
(1)/2002 και θεωρώ πως κατά αναλογία εφαρμόζεται η πιο πάνω αρχή και στις υποθέσεις όπου ο Κτηματολογικός Λειτουργός καθορίζει επιφυλασσόμενη τιμή με βάση τις πρόνοιες του Νόμου 82
(1)/2002.. Πρέπει να τονίσω ότι το θέμα αυτό δεν είναι ξεκάθαρο σε βαθμό που θα μπορούσε από μόνο του να οδηγήσει σε εύρημα μη ύπαρξης δικαιοδοσίας σε αυτό το στάδιο όπου δεν εξετάζονται σε τέτοια λεπτομέρεια τα διάφορα νομικά θέματα και το Δικαστήριο δεν καταλήγει σε τελικά συμπεράσματα. Για τον περιορισμένο σκοπό της παρούσας αίτησης βρίσκω ότι υπάρχει δικαιοδοσία για εξέταση της αίτησης. Σύμφωνα με το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που τίθενται για έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων είναι:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση,
(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και
(3)Εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.(βλ. Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R.557). Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, της ύπαρξης δηλαδή σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται, με βάση τα δικόγραφα, συζητήσιμη υπόθεση. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή δηλαδή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντα στην αγωγή, ο δε βαθμός στον οποίο θα ικανοποιηθεί, αν και περισσότερος από απλή πιθανότητα εντούτοις, δεν ισοδυναμεί με το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, όπως δε τονίστηκε στην υπόθεση Odysseos (πιο πάνω) το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια της προϋπόθεσης αυτής. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά η θεραπεία των αποζημιώσεων επαρκή θεραπεία, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρούται η τρίτη προϋπόθεση. Αφού ικανοποιηθούν οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο θα κρίνει με γνώμονα το τι είναι δίκαιο ή πρόσφορο, έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης, αν πρέπει ή όχι να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω την παρούσα υπόθεση, έχοντας υπόψη ότι το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της αίτησης για προσωρινό διάταγμα πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R.263, Άκης Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση Τ.Α. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802, τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας της ύπαρξης του. Θα εξετάσω τις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 μαζί. Με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα οι Ενάγοντες 1, 2 και 3 αξιώνουν τα ακόλουθα: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει την ακύρωση της πώλησης η οποία προσδιορίστηκε να λάβει χώρα μέσω δημοπρασίας την 22/4/2007 και ώρα 10.00 π.μ. και/ή σε οποιαδήποτε μεταγενέστερη ημερομηνία ήθελεν τούτη οριστεί από τον Εναγόμενο 3, και/ή υπαλλήλους και/ή εργοδοτούμενους και/ή αντιπροσώπους και/ή ενεργούντες για λογαριασμόν του, για το κτήμα με αριθμό εγγραφής 41084, τεμάχιο 316, Φ./Σχ. 45/25, τοποθεσία «Ασκός» εις την Πέγεια της επαρχίας Πάφου. Περαιτέρω, Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την ακύρωση του εντάλματος εκτέλεσης για πώληση του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 41084, τεμάχιο 316, Φ./Σχ. 45/25, τοποθεσία «Ασκός» εις την Πέγεια της επαρχίας Πάφου. Περαιτέρω, Γ. Αναγνωριστική απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου αναγνωρίζουσα ότι η επιφυλασσόμενη τιμή των Λ.Κ. 2.000.000 για την πώληση με δημοπρασία στις 22/4/2007 και/ή σε οποιαδήποτε μεταγενέστερη ημερομηνία ήθελεν τούτη οριστεί από τον Εναγόμενο 3, και/ή υπαλλήλους και/ή εργοδοτούμενους και/ή αντιπροσώπους και/ή ενεργούντες για λογαριασμόν του, του ακινήτου που καλύπτεται κάτω από τον αριθμό εγγραφής 41084, τεμάχιο 316, Φ./Σχ. 45/25, τοποθεσία «Ασκός» εις την Πέγεια της επαρχίας Πάφου, δεν είναι η κατάλληλη και/ή αρμόζουσα και/ή η καλύπτουσα τα συμφέροντα των Εναγόντων 1, 2 και 3 από κοινού και/ή κεχωρισμένως και/ή η ενδεδειγμένη υπό τας περιστάσεις για την δημοπρασία του πιο πάνω ακινήτου. Περαιτέρω Δ. Προστακτικό διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον τον Εναγόμενο 3 όπως προβεί με βάσει τον νόμο σε επιτόπια έρευνα και επανεκτίμηση της αξίας από τον ίδιο και/ή υπαλλήλους και/ή εργοδοτούμενους και/ή αντιπροσώπους και/ή ενεργούντες για λογαριασμόν του, του ακινήτου που καλύπτεται κάτω από τον αριθμό εγγραφής 41084, τεμάχιο 316, Φ./Σχ. 45/25, τοποθεσία «Ασκός» εις την Πέγεια της επαρχίας Πάφου, για σκοπούς προσδιορισμού επιφυλασσόμενης τιμής για την δημοπρασία του πιο πάνω ακινήτου. Περαιτέρω Ε. Προστακτικό διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον τον Εναγόμενο 3 όπως ορίσει ως επιφυλασσόμενη τιμή για την δημοπρασία του πιο πάνω ακινήτου την τιμή που θα συμφωνήσουν 2 (δύο ανεξάρτητοι εκτιμητές, ένας από την πλευρά των Εναγόντων και ένας από την πλευρά του Εναγομένου 3, με υπογραφή συνυποσχετικού και/ή συμφωνίας μεταξύ των εν λόγω εκτιμητών, που θα περιλαμβάνει τους όρους εντολής τους, για σκοπούς πώλησης του ακινήτου που καλύπτεται κάτω από τον αριθμό εγγραφής 41084, τεμάχιο 316, Φ./Σχ. 45/25, τοποθεσία «Ασκός» εις την Πέγεια της επαρχίας Πάφου. Στ. Οποιανδήποτε άλλη και/ή περαιτέρω θεραπείαν που το Σεβαστόν Δικαστήριον ήθελε θεωρήσει ορθήν, λογική και δικαίαν υπό τας περιστάσεις.» Οι Ενάγοντες-Αιτητές ισχυρίζονται ότι είναι μέτοχοι της εταιρείας Bacchus και ως τέτοιοι έπρεπε να τύχουν ενημέρωσης από τον Επαρχιακό κτηματολογικό Λειτουργό Πάφου ή από τον Εναγόμενο 1 ή από τους Εναγομένους 2 για οποιαδήποτε εκτίμηση του ακινήτου έγινε μετά από επιτόπια έρευνα από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου για σκοπούς καθορισμού της επιφυλασσόμενης τιμής καθώς επίσης και για τη διαδικασία πώλησης του ακινήτου. Ισχυρίζονται επίσης ότι η επιφυλασσόμενη τιμή των £2.000.000 που καθόρισε ο Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός Πάφου είναι λανθασμένη και προς τούτο επισυνάπτονται δύο εκτιμήσεις που ετοιμάστηκαν το έτος 2000 καθώς και μια εκτίμηση που ετοιμάστηκε στις 28.3.2007. Η πρώτη εκτίμηση ετοιμάστηκε στις 28.8.2000 από τους Αρχιτέκτονες Πολιτικούς Μηχανικούς Αδελφοί Θράσου και Συνεργάτες, οι οποίοι ενεργώντας κατόπιν παράκλησης της εταιρείας Bacchus καθόρισαν ως αγοραία αξία του ακινήτου μαζί με την αξία των οικοδομημένων μέχρι εκείνης της στιγμής διαμερισμάτων και λοιπών εγκαταστάσεων σε £3.000.000. Η δεύτερη εκτίμηση ετοιμάστηκε στις 24.10.2000 από τους κ. Ρούσος και Αγγελίδης, Εκτιμητές και Σύμβουλοι Ακινήτων, κατόπιν παράκλησης της εταιρείας Bacchus με την οποία εκτίμησαν ως αγοραία αξία του ιδίου έργου το ποσό των £2.150.000. Αναφορικά με την τρίτη εκτίμηση, αυτή ετοιμάστηκε κατόπν παράκλησης της Παρασκευής Μεττή, η οποία κατά τους ισχυρισμούς της ενόρκως δηλούσας είναι η μοναδική διευθύντρια της εταιρείας Bacchus, κατά τον ισχυρισμό των Αιτητών στις 28.3.2007 από τους κ. Πολυβίου Property Management με βάση την οποία η συνολική αγοραία αξία του ακινήτου ως έχει σήμερα ανέρχεται στις £2.770.000. Όλες οι εκτιμήσεις επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας 1. Περαιτέρω ισχυρίζεται πως την προσέγγισε την τελευταία εβδομάδα συγκεκριμένο άτομο το οποίο κατονομάζει ο οποίος ενδιαφέρθηκε για την αγορά του ακινήτου στην τιμή των £3.800.000. Οι πιο πάνω θέσεις της Αιτήτριας αμφισβητούνται από τους Καθ΄ ων η Αίτηση στις ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν την ένσταση. Σύμφωνα με τη Δ.48 θ.4
(2)προνοείται ότι: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Στην υπόθεση Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 1858, αποφασίστηκε πως αν υπάρχει διάσταση, ως προς τα γεγονότα, μεταξύ του αιτητή και του καταθέτοντος την ειδοποίηση ένστασης, ο αιτητής ή ο ενιστάμενος, θα πρέπει κατά την ακρόαση της αίτησης να είναι έτοιμος να αποδείξει τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται, στο βαθμό που το βάρος απόδειξης τον βαραίνει. Στην παρούσα υπόθεση το γεγονός ότι οι Ενάγοντες είναι μέτοχοι της εταιρείας Bacchus αμφισβητείται από όλους τους Καθ΄ ων η Αίτηση. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του Καθ΄ ου η Αίτηση 1 αναφέρεται πως η ιδιότητα των Εναγόντων ως μέτοχοι της εταιρείας τελεί υπό δικαστική κρίση στην υπόθεση αρ. 8238/2001 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Επιπρόσθετα ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 θεωρεί ότι το γεγονός αυτό έπρεπε να είχε αποκαλυφθεί από την Αιτήτρια καθότι είναι ουσιώδες γεγονός της υπόθεσης. Το κατά πόσο οι Ενάγοντες είναι μέτοχοι της εταιρείας είναι ουσιαστικό γεγονός και συνεπώς οποιονδήποτε στοιχείο μαρτυρίας υπάρχει το οποίο σχετίζεται με την ιδιότητα αυτή των Εναγόντων θα έπρεπε να είχε τεθεί στο Δικαστήριο στο πλαίσιο της υποχρέωσης κάποιου διαδίκου ο οποίος εμφανίζεται στο Δικαστήριο για σκοπούς λήψης θεραπείας δυνάμει του Δικαίου της Επιεικείας πρέπει να έρχεται με καθαρά χέρια. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση 2 αναφέρεται πως εκτός από ότι η ενόρκως δηλούσα προβαίνει σε παραδοχή αρνείται και δεν αποδέχεται τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας 1 και δεν υπάρχει παραδοχή στην ένορκη δήλωση της κας Χλόης Στυλιανού του γεγονότος αυτού. Το ίδιο συμβαίνει και με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του Καθ΄ ου η Αίτηση
  1. Ο ισχυρισμός των Εναγόντων ότι είναι μέτοχοι της εταιρείας δεν βεβαιώνεται από οποιονδήποτε έγγραφο. Η ενόρκως δηλούσα δεν παρέστη στο Δικαστήριο για να αντεξεταστεί παρά την ύπαρξη σχετικού διατάγματος του Δικαστηρίου και συνεπώς δεν υπάρχει οποιαδήποτε περαιτέρω θέση της επί του θέματος. Δεν υπήρξε επίσης αντεξέταση των ατόμων που προέβησαν σε ένορκες δηλώσεις προς υποστήριξη των ενστάσεων και ειδικότερα του καθ΄ ου η αίτηση 1 ο οποίος αναφέρει ότι η ιδιότητα των Εναγόντων ως μέτοχοι της εταιρείας τελεί υπό δικαστική κρίση και ούτε έχει δοθεί οποιαδήποτε αντικρουστική μαρτυρία ή οποιοδήποτε πιστοποιητικό που να διαβεβαιεί το γεγονός αυτό ή μαρτυρία ενισχυτική της εκδοχής της Αιτήτριας
  2. Με δεδομένο ότι το βάρος απόδειξης του ουσιώδους αυτού ισχυρισμού βρισκόταν και εξακολουθεί καθ΄ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας να παραμένει στους ώμους των Αιτητών θεωρώ ότι δεν έχω ενώπιον μου το πραγματικό υπόβαθρο για να καταλήξω σε διαπίστωση ως προς το πραγματικό γεγονός ότι οι Ενάγοντες είναι μέτοχοι της εταιρείας και με βάση αυτό το γεγονός να εξετάσω τους ισχυρισμούς τους ότι ως μέτοχοι της εταιρείας θα έπρεπε να ειδοποιηθούν από τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Πάφου ή από οποιονδήποτε άλλο μέρος αναφορικά με την διαδικασία πώλησης του ακινήτου και τις νομικές ενστάσεις που προβάλλουν οι καθ΄ ων η αίτηση επί του θέματος αυτού. Οι ισχυρισμοί των Εναγόντων ως προς τον λανθασμένο καθορισμό της επιφυλασσόμενης τιμής πώλησης του ακινήτου έχει αμφισβητηθεί από τους Καθ΄ ων η Αίτηση και προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου Πάφου είναι καθόλα ορθή και δικαιολογημένη. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2 επισυνάπτουν εκτίμηση του εκτιμητικού γραφείου Ρούσου και Αγγελίδη ημερ. 27.3.2007 η οποία διενεργήθηκε για λογαριασμό του διαχειριστή παραλήπτη και η οποία συμφωνεί με τον καθορισμό της επιφυλασσόμενης τιμής που έγινε από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου. Όσον δε αφορά τον Εναγόμενο 3 επισυνάπτεται η έκθεση εκτίμησης που ετοιμάστηκε στην οποία αναγράφεται ο τρόπος με τον οποίο το Κτηματολόγιο καθόρισε την επιφυλαχθείσα τιμή πώλησης για σκοπούς καταναγκαστικής πώλησης σε £2.000.
  3. Σημειώνω επίσης πως στην εκτίμηση του κ. Πολυβίου στην οποία παραπέμπουν οι Αιτητές δίδεται η συνολική αγοραία αξία ακινήτου χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ότι το ακίνητο θα πωληθεί με καταναγκαστική πώληση με δημόσιο πλειστηριασμό ενώ η αγοραία αξία που δίδεται για το ακίνητο από το Κτηματολόγιο ανέρχεται σε £2.345.
  4. Και σε αυτή την περίπτωση η παράλειψη της ενόρκως δηλούσας να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο για αντεξέταση μειώνει την βαρύτητα που μπορεί να δοθεί στη θέση της, ειδικότερα έχοντας υπόψη ότι δεν υπάρχει τόσο μεγάλη διαφορά στις δύο εκτιμήσεις και το γεγονός ότι η εκτίμηση του κ. Πολυβίου δεν καθορίζει οποιοδήποτε ποσό για σκοπούς καταναγκαστικής πώλησης. Το βάρος απόδειξης ότι το ποσό που καθόρισε το Κτηματολόγιο είναι λανθασμένο το φέρουν οι Αιτητές και θεωρώ ότι σε αυτή την περίπτωση δεν το έχουν αποσείσει. Οι Αιτητές σε τέτοιου είδους αιτήσεις έχουν το βάρος να καταδείξουν τέτοια γεγονότα έτσι ώστε να έχουν βάσιμο αγώγιμο δικαίωμα με πιθανότητα επιτυχίας. Άλλωστε ειδικά στην παρούσα περίπτωση όπου πρόκειται να πωληθεί ένα κτήμα σε καταναγκαστική πώληση μετά από σχετικά δικαστικά διατάγματα που έλαβαν οι ενυπόθηκοι δανειστές αρκετά χρόνια προηγουμένως και οι οποίοι ζήτησαν την πώληση των ακινήτων το έτος 1998 δεν θα μπορούσε να ανασταλεί η πώληση στην απουσία θετικής μαρτυρίας από πλευράς των αιτητών όσον αφορά την επιφυλαχθείσα τιμή του ακινήτου που αποτελεί το βασικό αγώγιμο δικαίωμα τους. Με βάση τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω θεωρώ ότι ελλείπει το πραγματικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο το Δικαστήριο θα μπορούσε να στηριχθεί για να καταλήξει σε εύρημα ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου
  5. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου δεν θεωρώ σκόπιμο να εξετάσω την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 και των άλλων εγειρομένων θεμάτων καθότι για να μπορεί το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έγκρισης της αίτησης θα πρέπει να συντρέχουν και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 (βλέπε Χρυσάνθου Κυρίλλου ν. Άντρης Λάμπρου Πολ. Έφ. 11724, ημερ. 8.9.2004). Εγέρθηκε θέμα καθυστέρησης στην υποβολή του αιτήματος. Αυτό είναι ορθό. Ενώ οι Αιτητές έλαβαν γνώση περί της πώλησης από τις 5.3.2007 σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους η παρούσα υπόθεση καταχωρίστηκε στις 16.4.
  6. Το γεγονός ότι στις 29.3.2007 καταχώρησαν άλλη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου με την οποία αξιούσαν το ίδιο διάταγμα δεν δικαιολογεί την καθυστέρηση που υπέδειξαν. Και αν ακόμα διαπίστωνα ότι υπήρχαν οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτουμένου διατάγματος η καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος χωρίς ικανοποιητική εξήγηση θα επηρέαζε αρνητικά την κρίση μου κατά την εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας. Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι οι Αιτητές παρέλειψαν να αποσείσουν το βάρος που είχαν για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων και συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται εναντίον των Αιτητών και υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση. (Υπ.) .................. Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.