Πολυξένη Αρκαδίου ν. PORTO LARA ESTATES LTD, Αρ. Αγωγής: 1769/04, 23 Μαΐου 2007

Πολυξένη Αρκαδίου ν. PORTO LARA ESTATES LTD, Αρ. Αγωγής: 1769/04, 23 Μαΐου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A67 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1769/04 Μεταξύ: Πολυξένη Αρκαδίου, διά του Πληρεξουσίου Αντιπροσώπου αυτής Σάββα Αρκαδίου, από την Πάφο Ενάγοντα και PORTO LARA ESTATES LTD, από τη Λευκωσία Εναγόμενων ---------------------- Ημερομηνία: 23 Μαΐου 2007 Για Ενάγουσα: κ. Π. Αγγελίδης (κα Κωμοδρόμου για να ακούσει απόφαση) Για Εναγόμενη εταιρεία: κ. Γ. Χριστοδούλου (κα Ε. Κωνσταντινίδου για να ακούσει απόφαση) ------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ ------------------------- Η ενάγουσα, διεκδικεί εναντίον της εναγομένης εταιρείας (εν τοις εφεξής η εναγόμενη) το ποσό των £130.000 το οποίο αποτελεί, όπως ισχυρίζεται, το υπόλοιπο τιμήματος πώλησης ακινήτου της προς αυτήν. Η ενάγουσα ήταν ιδιοκτήτρια του ακινήτου υπ' αρ. εγγραφής 46837, τεμάχιο 18, Φ/Σχ45/25, κείμενο στην περιοχή Βατούδια στην Πέγεια. Πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της ήταν ο Σάββας Αρκαδίου (ΜΕ1) μέσω του οποίου έγινε προφορική συμφωνία πώλησης με την εναγόμενη, έναντι του συνολικού τιμήματος των £260.000, το πρώτο δεκαήμερο του Σεπτέμβρη του

1. Έναντι του τιμήματος, η εναγόμενη κατέβαλε το ποσό των £130.
2. Το υπόλοιπο, όπως συμφωνήθηκε με τον εκ των διευθυντών της εναγομένης, Ανδρέα Δαμιανού, θα πληρωνόταν εντός δύο μηνών είτε τοις μετρητοίς είτε με μετοχές της Argus Financial Services Ltd με τραπεζική εγγύηση, διά το ελάχιστο ποσό των £130.
3. Κατά παράβαση των ανωτέρω η εναγόμενη, μέσω του διευθυντή της, πρότεινε την εξόφληση του τιμήματος με μη εισηγμένες μετοχές της εταιρείας Argus Financial Services Ltd, θέση η οποία απορρίφθηκε ως αντισυμβατική. Το ακίνητο είχε εν τω μεταξύ μεταβιβασθεί επ' ονόματι της εναγόμενης το Σεπτέμβριο του 2000 και η τελευταία, το 2003 διαπραγματευόταν την πώληση του στη δημόσια εταιρεία Aqua Sol Hotels Ltd. Η εναγόμενη, πέραν της αγοράς του ακινήτου από την ενάγουσα, μέσω του πληρεξούσιου αντιπρόσωπου της κ. Αρκαδίου, αρνείται τους λοιπούς προβαλλόμενους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης. Ισχυρίζεται ότι η συμφωνία αγοράς έγινε περί τα τέλη Αυγούστου του 2000 και το τίμημα πώλησης, ήταν £130.000 και όχι £260.000, όπως η ενάγουσα διατείνεται. Το τίμημα πωλήσεως όσον και ποσό £12.000 για μεταβιβαστικά τέλη, εξοφλήθηκε πλήρως. Προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι ο Σάββας Αρκαδίου, παρουσιάσθηκε στο Κτηματολόγιο στις 11.9.2000, ημερομηνία μεταβίβασης του κτήματος, εκπροσωπώντας τόσο την πωλήτρια - ενάγουσα όσον και αγοράστρια - εναγομένη και δήλωσε σαν τίμημα πώλησης, αυτό των £130.
4. Η θέση αυτή, ισχυρίζονται, αποτελεί κώλυμα για την ενάγουσα να διεκδικεί περαιτέρω ποσό £130.000, ιδίως μετά πάροδο 44 μηνών από την ημερομηνία που υποτίθεται ότι έπρεπε να πληρωθεί το ποσό. Ισχυρίζονται ότι η αγωγή αυτή, δεδομένων των ανωτέρω, αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη, καταχωρηθείσα λίγες μέρες μετά το θάνατο του Α. Δαμιανού. Ο τελευταίος αυτός ισχυρισμός αποσύρθηκε και/ή δεν προωθήθηκε από την Υπεράσπιση αφού ο κ. Χριστοδούλου αποδέχθηκε ότι δόθηκαν οδηγίες για έγερση αγωγής και ότι η αγωγή δακτυλογραφήθηκε και ετοιμάσθηκε πριν τον επισυμβάντα θάνατο του Α. Δαμιανού. Παραθέτοντας στο Δικαστήριο τα γεγονότα ο κ. Σάββας Αρκαδίου (ΜΕ1), ανέφερε ότι γνώρισε τον Μάρτιο του 2000 τον Α. Δαμιανού, έναν από τους διευθυντές της Argus Financial Services Ltd και ξεκίνησαν συνεργασία στις 17.5.2000, αναλαμβάνοντας ο ίδιος τη λειτουργία του χρηματιστηριακού τους γραφείου στην Πάφο. Το γραφείο εξελίχθηκε πολύ καλά, η συνεργασία εδραιώθηκε και στα πλαίσια αυτής και της εμπιστοσύνης που αναπτύχθηκε, ο Α. Δαμιανού τον Αύγουστο του 2000, εκδήλωσε ενδιαφέρον για αγορά γης στην Πάφο και του ζήτησε να τον ενημερώσει εάν γνώριζε κάποιο τεμάχιο. Ο ΜΕ1, τον ενημέρωσε ότι η θεία του Πολυξένη Αρκαδίου, διέθετε ένα πολύ καλό τεμάχιο στην Πέγεια και ότι ήδη το είχε διαπραγματευθεί και με άλλους αγοραστές, στην τιμή των £245.
5. Οι αγοραστές αυτοί, ήσαν οι Kouroushis Bros Ltd, με τους οποίους συμφώνησε μέσω του Δημήτρη Παπαδημητρίου (ΜΕ3) και είχε ήδη εισπράξει προκαταβολή £3.
6. Μετά πάροδο δύο ημερών από την ημέρα που είχε τη συζήτηση με τον Α. Δαμιανού, ήρθε στην Πάφο ο αδελφός του Πανίκος Δαμιανού, με τον οποίο επισκέφθηκαν το τεμάχιο και του έδωσε αντίγραφα τοπογραφικού σχεδίου και τίτλου ιδιοκτησίας. Λίγες μέρες αργότερα, επικοινώνησε και πάλι μαζί του ο Α. Δαμιανού, του ανέφερε ότι ενδιαφερόταν για την αγορά του τεμαχίου, όμως δεν είχαν όλα τα λεφτά και του πρότεινε, να του δώσει τα μισά σε μετρητά και τα υπόλοιπα σε μετοχές της Argus Financial Services Ltd, η οποία θα εισαγόταν στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου τους πρώτους μήνες του 2001, με τη μετοχή τους να ανοίγει στο ποσό των £2 εκάστη. Ο ΜΕ1, αφού συνεννοήθηκε με τη θεία και το θείο του, τους οποίους έπεισε ότι ήταν συμφέρουσα πρόταση, συμφώνησε με τον τρόπο αυτό πληρωμής, υπό τον όρο ότι εάν πωληθεί το κτήμα προτού εισαχθεί η εταιρεία στο Χ.Α.Κ., να τον πληρώσει σε μετρητά και ότι τις μετοχές που θα του παραχωρούσε, θα του τις εγγυηθεί με τραπεζική εγγύηση με ελάχιστο ποσό £130.
7. Ο Α. Δαμιανού συμφώνησε και υπεσχέθη να εμβάσει στο λογαριασμό του ΜΕ1 κάποιο ποσό. Την επομένη, ο ΜΕ1 επικοινώνησε με τον Παπαδημητρίου και ακύρωσε τη μεταξύ τους συμφωνία, δεδομένου ότι δεν τήρησαν τους όρους της και του επέστρεψε - αν και δεν ήταν υπόχρεως - το ποσό της προκαταβολής των £3.000 με τόκους £120, στις 8.9.
8. Το ίδιο απόγευμα, δέχθηκε πρόταση αγοράς του ακινήτου από τον Βαγγέλη Πενταρά ο οποίος του πρότεινε το ποσό των £320.000, αλλά την απέρριψε αφού ήδη είχε προέλθει σε συμφωνία με τον Α. Δαμιανού. Την 31.8.2000 ο Α. Δαμιανού κατέθεσε στο λογαριασμό του ποσό £91.000 και ζήτησε μεταβίβαση του κτήματος, ώστε να το υποθηκεύσει, λάβει δάνειο και εξοφλήσει το ποσό. Ετοίμασε επίσης έγγραφα της εταιρείας που θα το αγόραζε και αυτή ήταν η εναγόμενη, με τα οποία διόριζε τον ΜΕ1 πληρεξούσιο για τη μεταβίβαση και του τα απέστειλε. Στις 8.9.2000 κατέθεσε στο λογαριασμό του ΜΕ1 και το ποσό των £12.000 το οποίο, όπως του εξήγησε ο Δαμιανού, ήταν τα μεταβιβαστικά τέλη για τα οποία είχε εξηγηθεί με κάποιον από το Κτηματολόγιο. Στις 12.9.2000 έγινε η μεταβίβαση του κτήματος επ' ονόματι της εναγομένης, με τη βοήθεια της Ελένης Π/Χριστοφή η οποία διατηρεί γραφείο για διεκπεραίωση θεμάτων που αφορούν το Κτηματολόγιο. Τις επόμενες μέρες, 13.9.2000 και 14.9.2000, κατατέθηκαν στο λογαριασμό του ΜΕ1 τα ποσά των £26.000 και £13.000, αντίστοιχα. Μετά πάροδο ενός μηνός, ο Α. Δαμιανού κάλεσε τον κ. Αρκαδίου στη Λευκωσία και του πρότεινε να του δώσει £130.000 μετοχές της Argus Financial Services Ltd ονομαστικής αξίας £0.25 δηλαδή προς £1 εκάστη και χωρίς καμία εγγύηση, οπόταν ο ΜΕ1 δεν δέχθηκε, αντέδρασε και του ανέφερε ότι έπρεπε να του δώσει το αντίτιμο των £130.000 σε μετοχές στην ονομαστική τους αξία, δηλαδή 520.000 προς £0.
9. Ο Α. Δαμιανου δεν το αποδέχθηκε και ο Μ.Ε.1 έφυγε. Επιστρέφοντας στην Πάφο, προσπάθησε να εξεύρει αγοραστή για το ακίνητο ώστε να το πωλήσει η εναγόμενη και του καταβάλει το υπόλοιπο. Όμως η εναγόμενη ζητούσε εξωπραγματική τιμή, ύψους ενός εκατομμυρίου, και οι αγοραστές έφευγαν. Το καλοκαίρι του 2003, επικοινώνησε μαζί του ο Παναγιώτης Πασχάλης, μέτοχος της Aqua Sol Hotels Ltd και ενδιαφέρθηκε για την αγορά του κτήματος. Τον ενημέρωσε για το χρέος της Porto Lara και τον πληροφόρησε ότι, όταν καταλήξουν σε συμφωνία πρέπει να πληρώσουν και το οφειλόμενο ποσό. Το Μάρτιο του 2004, πληροφορήθηκε ότι το κτήμα πωλήθηκε το Νοέμβριο του 2003 στην τιμή των £840.000 και δεδομένου ότι δεν τον πλήρωσαν, έδωσε οδηγίες για καταχώρηση της αγωγής. Για ενίσχυση των ισχυρισμών του Μ.Ε1, κλήθηκε ο ΜΕ5 Γ. Πέτρου, για επιβεβαίωση της συνάντησης του με τους Α. Δαμιανου στο γραφείο του στη Λευκωσία. Ανέφερε ο ρηθείς μάρτυς ότι η συνάντηση που θυμόταν έγινε αρχές του 2001 και συζητήθηκαν θέματα της Argus Financial Services Ltd. Θυμόταν επίσης ότι έγινε συζήτηση για κάποιο θέμα όπου ο κ. Αρκαδίου ζητούσε από τον Δαμιανού μετρητά αντί μετοχές. Ο Δαμιανού στο αίτημα αυτό, απαντούσε πως θα του δώσει μετοχές, όπως συμφώνησαν. Η υπεράσπιση της εναγομένης, δόθηκε μέσα από τη μαρτυρία του Π. Δαμιανού, διευθυντή και γραμματέα της εναγόμενης και αδελφού του Α. Δαμιανού. Υπό την ιδιότητα του αυτή, έλαβε μέρος στη συνεδρία κατά την οποία αποφασίσθηκε η αγορά του επίδικου ακινήτου έναντι τιμήματος αγοράς £130.000 και διορισμό του Σ. Αρκαδίου, σαν πληρεξούσιου αντιπρόσωπου της, για τη μεταβίβαση. Γι' αυτό υπέγραψε το Τεκμήριο 7, το οποίο αναφέρει: «Αποφασίζεται ομόφωνα όπως: (α) Αγοραστεί το ακίνητο με αρ. εγγρ. 32871, φ/σχ 45/25, τεμ. 18, που βρίσκεται στην τοποθεσία Βατούδια, στην Πέγεια - Πάφος, για το ποσό των ΛΚ130000 (λίρες Κύπρου εκατόν τριάντα χιλιάδες). (β) Εξουσιοδοτείται ο Σάββας Αρκαδίου με αρ. ταυτ. 537300 όπως παρουσιαστεί στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου και υπογράψει οποιονδήποτε έγγραφον αφορά την πιο πάνω μεταβίβαση.» Το επίδικο κτήμα, του το έδειξε ο Αρκαδίου όταν ήρθε στην Πάφο. Ο τελευταίος του ανέφερε ότι έχει ήδη συμφωνηθεί με τον αδελφό του (Α. Δαμιανού) στην τιμή των £130.
10. Δέχθηκε βέβαια ότι ο ίδιος δεν συζήτησε και δεν διαπραγματεύθηκε την τιμή του κτήματος. Στα πλαίσια της προσφοράς μαρτυρίας για την εναγόμενη, η κα Ζωή Κοκκονή (ΜΥ2) κατέθεσε τις οικονομικές καταστάσεις της εναγόμενης (Τεκμήρια 10 Α, 10 Β και 10 Γ) στις οποίες καταγράφεται στο πάγιο ενεργητικό το ποσό των £142.000, εκ του οποίου ποσό £130.000 είναι η τιμή πώλησης του κτήματος και £12.000 τα τέλη μεταβιβάσεως. Η μάρτυς ανέφερε ότι αυτή συνέταξε το Τεκμήριο 7 και εξήγησε πως αν η απόφαση αγοράς του κτήματος ήταν £260.000, θα καταγραφόταν το ποσό εκείνο στο ενεργητικό σαν κόστος γης. Οι συνήγοροι αγόρευσαν με ιδιαίτερη επιμέλεια, καλώντας το Δικαστήριο να αποδεχθεί την εκδοχή του πελάτη που εκπροσωπούσαν. Ιδιαίτερη αναφορά στις θέσεις τους, γίνεται κατωτέρω. Η παρούσα υπόθεση θα κριθεί κυρίως επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων. Δεν ενέχει ιδιαίτερα νομικά θέματα, τα οποία να απαιτούν επίλυση ή των οποίων η λύση να βοηθά στην εξεύρεση των γεγονότων. Κύριο επίδικο θέμα είναι το τίμημα πώλησης του ακινήτου. Επί μέρους θέματα όπως πότε έγινε η συμφωνία και το γεγονός της ύπαρξης ή όχι πληρεξουσίου από την ενάγουσα κατά τη σύναψη της συμφωνίας, δεν ενέχουν ιδιαίτερη σημασία ούτε επηρεάζουν καθ' οιονδήποτε τρόπο την ισχύ της συμφωνίας. Προκύπτει βέβαια από το Τεκμήριο 1, το οποίο ο Μ.Ε.1 κατέθεσε, ότι ποσό £91.000 κατετέθη στο λογαριασμό του στις 31.8.
11. Επομένως, τουλάχιστον εκείνη την ημερομηνία ή και πρότερα, είχαν προέλθει στη συμφωνία αγοράς του επίδικου κτήματος και όχι του Σεπτέμβριο. Η ανυπαρξία γραπτής συμφωνίας στερεί το Δικαστήριο του αναγκαίου και απαραίτητου υλικού αλλά είναι και αυτή που οδήγησε στο Δικαστήριο την υπόθεση, με τα διάδικα μέρη να επικαλούνται εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις. Υποδεικνύει ο κ. Αγγελίδης, ότι δεδομένου πως η συμφωνία είναι προφορική, ο μόνος που ήξερε τους όρους είναι ο κ. Σ. Αρκαδίου. Καλεί δε το Δικαστήριο, να αποδεχθεί τη δική του μαρτυρία και απορρίψει κάθε αντίθετη. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε από τον ενάγοντα κατά τη μαρτυρία του στις προγενέστερες συμφωνίες ή προτάσεις αγοράς του επίδικου κτήματος σε τιμές από £220.0000 μέχρι £245.
12. Οι συμφωνίες αυτές στήριξαν την επιχειματολογία του κ. Αγγελίδη ο οποίος υπέδειξε πως, αφού το κτήμα πωλήθηκε στον Παπαδημητρίου έναντι τιμήματος £245.000, τότε δεν ήταν βλάκας ή αφελής ο ενάγων ώστε να το πωλήσει στην εναγόμενη για £130.
13. Η αντίθετη άποψη του κ. Χριστοδούλου, υποστηρίζει πως ακόμη και να γίνει πιστευτή από το Δικαστήριο η μαρτυρία για προσφορά μεγαλύτερου τιμήματος, όμως πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι κανείς από τους ενδιαφερόμενους δεν προχώρησε με την αγορά. Σχετική μαρτυρία, για προσφορά αγοράς του κτήματος πριν την επίδικη συμφωνία, προσφέρθηκε από τρεις μάρτυρες. Ο κ. Παπαδημητρίου (ΜΕ3) ανέφερε πως ενεργώντας εκ μέρους της εταιρείας Kouroushis Bros Ltd συμφώνησε να αγοράσει το κτήμα έναντι τιμήματος £245.
14. Πλήρωσε προκαταβολή £3.000 και υπέγραψε την απόδειξη (Τεκμήριο 2). Ο μάρτυς αυτός, δεν μπορούσε να θυμηθεί τα γεγονότα και κατέφευγε στην ανάγνωση των Τεκμηρίων 2 και 3, για να απαντήσει στις σχετικές ερωτήσεις περί των όρων της συμφωνίας ή της επιστροφής της προκαταβολής. Κατ' αντίθεση με τον κ. Αρκαδίου, δεν ανέφερε τίποτα για προμήθεια ύψους £15.000 αλλά δέχθηκε ότι παρά το ότι δεν ήταν κτηματομεσίτης αλλά υπάλληλος της Α.ΤΗ.Κ., όμως ασχολείτο με τέτοιου είδους εργασία για να εξοικονομήσει χρήματα. Κρίνεται ότι η αναφορά από τον κ. Αρκαδίου σε προμήθεια ύψους £15.000 έγινε για να δικαιολογήσει την τιμή των £260.000 που κατ' ισχυρισμό του ζήτησε από τον Α. Δαμιανού, αφού προστιθέμενη στο ποσό των £245.000, δημιουργεί το ανωτέρω ποσό. Στο Δικαστήριο έχουν δημιουργηθεί σοβαρές αμφιβολίες για τη σύναψη ή όχι, της συμφωνίας αυτής. Αφού: Παρουσιάζεται να έλαβε χώρα στις 10.3.2000 και υπογράφεται η απόδειξη, Τεκμήριο
15. Αντισυμβαλλόμενος εμφανίζεται ο Παπαδημητρίου χωρίς καμία αναφορά στο όνομα του αντιπροσωπευμένου του, της εταιρείας kouroushi Bros Ltd. Χωρίς να επιχειρείται επί του παρόντος προσπάθεια ερμηνείας των όρων που περιέχει και των νομικών της συνεπειών, όμως εμφανίζεται ο Παπαδημητρίου με μεγάλη ευκολία να αποδέχεται υποχρέωση πληρωμής του ποσού των £245.000 εντός επτά ημερών άλλως η τιμή θα αυξανόταν στις £350.000, δηλαδή θα πραγματοποιόταν αύξηση κατά £105.
16. Εάν όντως υπήρχε πραγματική πρόθεση και επιθυμία αγοράς του κτήματος, ώστε να γίνει αποδοχή τέτοιας ρήτρας, τότε πώς και η συμφωνία αυτή δεν υλοποιήθηκε για εννέα μήνες; Το επόμενο αδιανόητο σε αυτή την πράξη, είναι ο τρόπος πληρωμής της προκαταβολής. Ανέφερε ο κ. Αρκαδίου ότι ο Παπαδημητρίου πήγε κοντά του με ένα σακούλι μετρητά. Κάτι που φαντάζει παράλογο, μία εταιρεία να πλήρωνε σε μετρητά αντί επιταγή και κάτι που δεν θυμόταν καθόλου ο Παπαδημητρίου. Ο τελευταίος πιεζόμενος, ανέφερε ότι δεν θυμόταν πώς έγινε η πληρωμή, για να καταθέσει μετά το πιο προφανές και λογικό για αυτόν, ότι η προκαταβολή πρέπει να καταβλήθηκε με επιταγή. Έχοντας αυτά κατά νου, κρίνεται πως δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έλαβε χώρα συμφωνία πώλησης, όπως την παρουσιάζει ο ΜΕ1 στο Τεκμήριο
17. Πέραν αυτών όμως: Ακόμη και να θεωρηθεί σαν τέτοια και ό,τι αυτή αντιπροσωπεύει είναι η πραγματικότητα, αυτό που καταδεικνύεται από το Τεκμήριο 2, είναι πως ενώ από το Μάρτιο του 2000 έγινε κάποια συμφωνία για αγορά του επίδικου και εδόθη προκαταβολή £3.000, όμως αποτελεί γεγονός πως μέχρι το Σεπτέμβριο του 2000 δηλαδή εννέα μήνες μετά, κανένα ποσό εδόθη ούτε και η συμφωνία προχώρησε ή υλοποιήθηκε. Από τη μαρτυρία του κ. Χαραλάμπου Άπλα (Μ.Ε.4) ο οποίος δεν αντεξετάστηκε, προκύπτει πως το έτος 1998 επεδείχθη ενδιαφέρον για πώληση του κτήματος. Ο ΜΕ4, προσέγγισε την εταιρεία Aristo Developers Ltd και το πρόσφερε για αγορά. Η προσφορά της εταιρείας ήταν £180.000 μετρητά και δύο καταστήματα, ώστε η συνολική αξία να ανήρχετο στο ποσό των £220.
18. Την προσφορά αυτή δεν αποδέχθηκε ο ενάγων. Οι δηλώσεις αυτές δεν αμφισβητήθηκαν. Όμως, δεν οδηγούν από μόνα τους αυτά τα γεγονότα που έλαβαν χώρα δύο χρόνια πριν την επίδικη συμφωνία, σε εξαγωγή συμπεράσματος για το τι πραγματικά συμφωνήθηκε ή τι έπρεπε να συμφωνηθεί σαν τίμημα με τον Α. Δαμιανού ή την εναγόμενη τον Αύγουστο του
19. Η βούληση, θέληση, επιθυμία του κάθε ενός, διαμορφώνεται ανάλογα με τις επικρατούσες συνθήκες και πραγματικές του ανάγκες. Προκύπτει αναδεικνυόμενο από την κατάθεση του Σ. Αρκαδίου, ότι η θεία του είχε ανάγκη από χρήματα διότι εγκατέλειψε την Zimbaboue στην οποία διέμενε, λόγω της πολιτικής κατάστασης. Προκύπτει επίσης, ότι η συμφωνία Τεκμήριο 2 δεν είχε υλοποιηθεί και για εννέα μήνες δεν δόθηκαν χρήματα άλλα, πέραν της προκαταβολής των £3.
20. Ο ενάγων, συνεργαζόταν με τον Δαμιανού, του είχε εμπιστοσύνη και προσέβλεπε σε περαιτέρω συνεργασία. Κρίνεται πως για τους λόγους που κατωτέρω αναφέρονται, το συμφωνηθέν τίμημα πωλήσεως ήταν £130.000 και όχι £260.
21. Ο ΜΕ1 στην κατάθεση του αναφέρει πως ζητήθηκε η μεταβίβαση του κτήματος επ' ονόματι της εναγόμενης ώστε να το υποθηκεύσει και είχε βάλει υποθήκη, για εξασφάλιση του υπόλοιπου ποσού των £39.000 για εξόφληση. Από τα ανωτέρω, προκύπτει ένα γεγονός και γεννάται ένα ερώτημα: Το υπόλοιπο ήταν £39.000 και μάλιστα, προς εξόφληση. Το ερώτημα είναι: Γιατί δεν ζήτησε, αφού το κτήμα θα υποθηκευόταν, εξόφληση όλου του τιμήματος το οποίο όπως ισχυρίζεται ήταν μεγαλύτερο; Ο ΜΕ1, κατά την αντεξέταση, διαφοροποίησε την εικόνα που παρουσίασε κατά την κυρίως εξέταση. Ιδίως για τον τρόπο πληρωμής του υπόλοιπου τιμήματος, το χρόνο καταβολής του και το χρονικό σημείο που αντελήφθη την πρόθεση του Α. Δαμιανού για μη εκπλήρωση των συμφωνηθέντων. Χρειαζόταν να επαναληφθούν οι ερωτήσεις που αφορούσαν τα θέματα αυτά, ώστε να απαντήσει. Απέφευγε επίσης να απαντήσει ευθέως για την παρουσία του στο Κτηματολόγιο κατά τη μεταβίβαση του κτήματος και τις εκεί πράξεις και ενέργειες του. Είναι γεγονός ότι ο αντισυμβαλλόμενος του ΜΕ1 κατά τις διαπραγματεύσεις, δεν υπάρχει πλέον, ώστε να εκθέσει το λόγο και αντίλογο του. Υπάρχουν όμως κάποια άλλα γραπτά στοιχεία που αναδεικνύουν τα συμφωνηθέντα. Ο Α. Δαμιανού δεν ήταν τελικά αγοραστής του κτήματος. Αγοράστρια ήταν η εναγόμενη - νομικό πρόσωπο που την αποτελούν και εκπροσωπούν και άλλοι πλην του Α. Δαμιανού. Ό,τι διαπραγματεύσεις και να έκανε ο Α. Δαμιανού, η εναγόμενη παρουσία και του Α. Δαμιανού, έλαβε την απόφαση να αγοράσει το κτήμα έναντι του ποσού των £130.
22. Αυτή η απόφαση την καταγράφουν στο Τεκμήριο
23. Με αυτό, διορίζετο πληρεξούσιος της ο ΜΕ
24. Ναι μεν το Τεκμήριο 7 αποτελεί έγγραφο της εναγόμενης - μονομερή απόφαση - αλλά απεστάλη στον ΜΕ1, ο οποίος το έλαβε, το αποδέχθηκε και βάσει αυτού ενήργησε στο Κτηματολόγιο και υλοποίησε τη συμφωνία - την πρόταση που του έγινε με το Τεκμήριο
25. Γιατί αφού δεν συμφωνούσε, αφού δεν ήταν αυτό το τίμημα, δεν προσπάθησε να εξασφαλίσει το υπόλοιπο; Γιατί δεν ζήτησε μία έστω διαβεβαίωση ή δήλωση της εναγόμενης για την πληρωμή του υπολοίπου; Η παντελής έλλειψη εξασφάλισης, δεν συνάδει με τις προηγούμενες πράξεις του ΜΕ
26. Ο οποίος στα πλαίσια της «συμφωνίας» του με τον Παπαδημητρίου, φρόντισε να συντάξει έγγραφο, με πλήρη αναφορά στο ύψος του τιμήματος, στο χρόνο αποπληρωμής και τις συνέπειες μη συμμόρφωσης με το χρόνο πληρωμής, θέτοντας επαχθέστατο όρο και ρήτρα; Γιατί στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν φρόντισε να γίνει μια έστω αναφορά, δήλωση ή ανάληψη υποχρέωσης από τον Α. Δαμιανού ή την εναγόμενη; Το Τεκμήριο 8 φέρει τη δήλωση και υπογραφή του ότι το τίμημα ήταν £130.
27. Στο Κτηματολόγιο δήλωσε ότι αυτό ήταν το τίμημα και ότι το εισέπραξε. Έγινε έντονη προσπάθεια εκ μέρους του ΜΕ1 κατά την αντεξέταση, να αποφύγει τις απαντήσεις στις σχετικές με το θέμα τούτο ερωτήσεις. Προέβαλε κατ' αρχήν, τον ισχυρισμό ότι δεν ήξερε τις διαδικασίες και γι' αυτό απέστειλε την κα Π/Χριστοφή. Στις επίμονες ερωτήσεις, προέβαλλε το ασθενές της μνήμης του για τα διαδραματισθέντα και το αν πήγε ή όχι στο Κτηματολόγιο. Για να αναφέρει αργότερα ότι μπορεί να πήγε, και να δεχθεί εν τέλει ότι πράγματι πήγε, δήλωσε τίμημα £130.000 και ότι αυτό το εισέπραξε, δικαιολογώντας ότι εννοούσε τα μετρητά και όχι το συνολικό τίμημα. Στην προσπάθεια του να αποφύγει την οποιαδήποτε ερμηνεία αυτή της πράξης του, δεν δίστασε να αναφέρει άτομα τα οποία κατ' ισχυρισμό συνέπραξαν αφού δωροδοκήθηκαν από τον Δαμιανού ώστε να εκτιμηθεί το κτήμα στις £190.000 και όχι στην πραγματική του αξία. Η ίδια δήλωση του τιμήματος και ο καθορισμός του στις £130.000, επαναλαμβάνεται στο Τεκμήριο 9 - Δήλωση Ακίνητης Ιδιοκτησίας. Και εδώ, ο ΜΕ1 προέβαλε την ίδια δικαιολογία για άγνοια και αμάθεια. Όμως, η εικόνα που παρουσίασε δεν είναι αυτή του αδαή ούτε και του επιπόλαιου. Ασχολήθηκε με ασφάλειες, με χρηματιστηριακές εργασίες και εργάσθηκε στην Τράπεζα Κύπρου. Δεν είναι άτομο που δεν μπορεί να αντιληφθεί τις συνέπειες κάποιων ενεργειών και δηλώσεων του, στις οποίες προβαίνει ενώπιον Επίσημων Αρχών. Το Τεκμήριο 9 φέρει τον τίτλο «ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ - ΤΜΗΜΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ - ΔΗΛΩΣΗ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ». Είναι ξεκάθαρο το τι αναμένεται από τους πολίτες να δηλώσουν και ποιες υποχρεώσεις αυτοί ενέχουν. Αναμένεται από αυτούς να είναι ειλικρινείς και ευθείς στις συναλλαγές τους και προπάντων στις δηλώσεις ενώπιον Επίσημων Αρχών. Αν ο ΜΕ1 δεν δήλωσε το πραγματικό τίμημα και δήλωσε όχι μόνο μικρότερο ποσό αλλά απέκρυψε το ήμιση αυτού, τότε γιατί να μην αποκρύψει και από το Δικαστήριο την αλήθεια ή να την παραποιήσει, ώστε να εξασφαλίσει όφελος; Όμως, κρίνεται ότι δεν είναι αυτή η περίπτωση. Ο κ. Αρκαδίου μέσω των γραπτών στοιχείων, Τεκμήρια 7, 8 και 9, φαίνεται να αποδέχθηκε και δεσμεύτηκε ότι το τίμημα πώλησης είναι το καταγραφέν. Αυτό των £130.
28. Περαιτέρω, το Τεκμήριο 10 Α που είναι οι οικονομικές καταστάσεις της εναγομένης, παρουσιάζουν πάγιο ενεργητικό αυτό των £142.
29. Το οποίο αναλύεται στις £130.000, αξία κτήματος και £12.000 μεταβιβαστικά. Εάν το κόστος αγοράς του ήταν μεγαλύτερο, δεν θα αναγραφόταν στο ενεργητικό της εταιρείας, ώστε να παρουσιάζεται περισσότερο και μεγαλύτερο; Δεν προτάθηκε ούτε αναφέρθηκε οποιαδήποτε προσπάθεια απόκρυψης του, η οποία εν πάση περιπτώσει δεν θα εξυπηρετούσε κανέναν σκοπό. Ο κ. Αρκαδίου επέμενε έντονα στη θέση, ότι μέρος του τιμήματος ήσαν μετοχές της Argus Financial Services Ltd. Η μαρτυρία των Χ. Παυλή (ΜΕ2) και Γ. Πέτρου (ΜΕ5), δεν προωθεί την εκδοχή του περί αναζήτησης του υπολοίπου από τον Α. Δαμιανού. Η μαρτυρία των ατόμων αυτών, ήταν αόριστη. Δεν ήσαν βέβαιοι για ό,σα κατέθεσαν. Δεν θυμόντουσαν τι συζητήθηκε και αμφότεροι έχουν αναφέρει ότι από τον κ. Αρκαδίου έχουν πληροφορηθεί την ύπαρξη κάποιου χρέους. Και γι' αυτό το θέμα, της παραχώρησης μετοχών, παρατηρείται κάποια αντιφατικότητα και ανακολουθία στις δηλώσεις του κ. Αρκαδίου. Στην κυρίως εξέταση του, αναφέρει ότι συμφώνησαν πως θα εδίδοντο μετοχές της Argus Financial Services Ltd, με εγγύηση χρηματικού ποσού £130.000 και πως εάν το κτήμα πωλείτο πριν την εισαγωγή της Argus Financial Services Ltd στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου, τότε θα εδίδοντο μετρητά. Κατά παρέγκλιση της Έκθεσης Απαίτησης στην οποία καταγράφεται πως το τίμημα θα εξοφλείτο εντός δύο μηνών είτε με μετρητά είτε με μετοχές. Καταθέτει στην κυρίως εξέταση ότι ένα μήνα μετά, δηλαδή τον Οκτώβριο επήλθε ρήξη και ζήτησε μετρητά. Μάλιστα, για να επιτύχει είσπραξη τους άρχισε προσπάθειες εξεύρεσης αγοραστή για το ακίνητο. Στην αντεξέταση καταθέτει ότι ανέμενε εισαγωγή της Argus Financial Services Ltd στο Χ.Α.Κ. τους πρώτους μήνες του 2001, αυτό δεν έγινε και τότε ζήτησε μετρητά. Το ερώτημα που και πάλι γεννάται και ο ΜΕ1 απέφευγε να απαντήσει είναι, γιατί αφού το αργότερο από τους πρώτους μήνες του 2001 αντελήφθη τη πρόθεση του Δαμιανού για μη καταβολή του υπόλοιπου και μη παραχώρηση μετοχών, δεν καταχώρησε από τότε αγωγή; Η μία απάντηση που έδωσε ότι ανέμενε να πωλήσει το κτήμα και να εισπράξει το τίμημα, δεν πείθει. Η εναγόμενη ποτέ δεν του έδωσε οδηγίες, ούτε συναίνεση ούτε συγκατάθεση αλλά ούτε και πληρεξούσιο για μία τέτοια ενέργεια. Πώς ανέμενε να πωλήσει το κτήμα και πώς περίμενε ότι ο μελλοντικός αγοραστής θα έδιδε σε μη πληρεξούσιο χρήματα; Η άλλη απάντηση του, πως είχε ανάγκη του Δαμιανού διότι θα κατέθετε σαν μάρτυρας σε υπόθεση του, και πάλι δεν πείθει, αφού η ανάγκη για μαρτυρία προέκυψε το
30. Ίσως ο ΜΕ1 ανέμενε στα πλαίσια της συνεργασίας του με τον Δαμιανού, με τον οποίο φαίνεται ότι υπήρχε σχέση εμπιστοσύνης, την παραχώρηση μετοχών. Οι οποίες, όπως ο ίδιος είπε και όπως τον διαβεβαίωσε ο κ. Δαμιανού, θα εισήγοντο με τιμή £2 η κάθε μία. Επομένως, θα εισέπραττε, το ποσό των £260.000 μόνο από τις μετοχές, όπως συμπερασματικά κατέληξε. Εκείνο όμως που προκύπτει και αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου, ήταν πως το συμφωνηθέν τίμημα πώλησης του επίδικου ακινήτου, ήταν £130.
31. Δεδομένου ότι αυτό έχει εξοφληθεί, δεν απομένει οποιοδήποτε υπόλοιπο ποσό, δικαιολογούν την αξίωση της ενάγουσας. Παρά την ανωτέρω κατάληξη, θα πρέπει να εξετασθεί το θέμα της παρανομίας της σύμβασης το οποίο ηγέρθηκε κατά την αγόρευση. Αποτέλεσε εισήγηση και θέση του κ. Χριστοδούλου, ότι αν το Δικαστήριο δεχθεί ότι το τίμημα ήταν £260.000 τότε θα πρέπει η αγωγή να απορριφθεί διότι αυτή μολύνθηκε από παρανομία. Ο ενάγων εξαπάτησε το Δημόσιο με τη μη πληρωμή επιπρόσθετων μεταβιβαστικών τελών και Φόρων Κεφαλαιουχικών Κερδών, κατά παράβαση του Κεφ. 219 και του Ν. 52/
32. Παρέπεμψε δε στην απόφαση Ηλίας Λάζος Λτδ ν. Χριστάκη Νεοφύτου