CHRISTOU CHR ATLAS BETON LTD ν. WESTSIDE ENTERPRISES LTD, Αρ. Αγωγής: 1782/03, 4 Ιουνίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A74 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1782/03 Μεταξύ: CHRISTOU CHR. ATLAS BETON LTD, από την Πάφο Ενάγουσα και
- WESTSIDE ENTERPRISES LTD, από την Πάφο
- ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΥ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ, από την Πάφο Εναγομένων ---------------------- Ημερομηνία: 4 Ιουνίου 2007 Για Ενάγουσα: κ. Αγγελίδης (κα Αγά για να ακούσει απόφαση) Για Εναγόμενους: κα Λ. Θεοφάνους ---------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ --------------------- Η ενάγουσα εταιρεία (εν τοις εφεξής η ενάγουσα), διεκδικεί εναντίον αμφοτέρων των εναγομένων ποσό £30.000 ήτοι την αξία μίας αντλίας και £40.000 για απωλεσθέντα κέρδη, εξαιτίας της μη χρήσης αυτής. Ισχυρίζεται με την Έκθεση Απαίτηση της, ότι κατά ή περί τον Φεβρουάριο του 2000 επώλησε προς την εναγόμενη 1 διάφορα μηχανήματα, μεταξύ των οποίων την αντλία με τα διακριτικά αρ. μηχανής 1610106010, έναντι του τιμήματος των £420.
- Η εναγόμενη 1 κατέβαλε ποσό £390.000 και εδικαιούτο να επιστρέψει την αντλία ή να την κρατήσει και εγγράψει επ' ονόματι της, οπόταν θα κατέβαλλε το υπόλοιπο ποσό των £30.
- Η εναγόμενη 1 κράτησε το μηχάνημα αλλά δεν κατέβαλε το οφειλόμενο ποσό. Αντίθετα, λόγω της κακής οικονομικής της κατάστασης και της απόρριψης της αίτησης της για εισδοχή στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου, άρχισε να εκποιεί περιουσιακά της στοιχεία. Η αντλία κατέχεται από την εναγόμενη 2, η οποία είναι εξηρτημένη εταιρεία της εναγόμενης 1 και αμφότερες αρνούνται την επιστροφή της. Οι εναγόμενοι αρνούνται τις αξιώσεις της ενάγουσας και ισχυρίζονται ότι δυνάμει της επίδικης έγγραφης συμφωνίας, αγόρασαν έναντι του ποσού των £420.000 και την εμπορική εύνοια αλλά και μηχανήματα, μεταξύ των οποίων την αντλία. Αποτελεί ισχυρισμό τους ότι έχουν εξοφλήσει ολόκληρο το τίμημα με τον εξής τρόπο: Διά της καταβολής με δύο επιταγές του ποσού των £390.000 και με συμφωνία όπως το ποσό των £30.000 κρατηθεί και κρατήθηκε έναντι τιμήματος αγοράς μετοχών της εναγομένης 1 από τον Χριστάκη Χρίστου. Ο ρηθείς Χρίστου, διευθυντής όντας της ενάγουσας, αγόρασε 200.000 μετοχές ονομαστικής αξίας προς £0.25 στην τιμή της £1 εκάστη. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι η ενάγουσα, παρά την υποχρέωση της να εγγράψει και μεταβιβάσει επ' ονόματι των εναγομένων 1 την αντλία, αρνήθηκε να το πράξει. Ότι η εναγόμενη 1 πώλησε την αντλία στην εναγόμενη 2, η οποία ήταν θυγατρική της εταιρεία. Ότι η ενάγουσα ανέλαβε, όπως για περίοδο πέντε ετών, να απέχει από την άσκηση επιχείρησης παρασκευής και/ή εμπορίας έτοιμου σκυροδέματος, όρο τον οποίο παρέβη. Γι' αυτό οι εναγόμενοι ανταπαιτούν από την ενάγουσα το ποσό των £30.000 αξία της αντλίας, την οποία δεν μπόρεσαν να χρησιμοποιήσουν και αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας. Η δοθείσα εκατέρωθεν μαρτυρία, προήλθε από ένα μόνο μάρτυρα. Για την ενάγουσα κατέθεσε ο διευθυντής και μέτοχος της κ. Χριστάκης Χρίστου (Μ.Ε.1). Αναφέρθηκε ο κ. Χρίστου στην επίδικη συμφωνία του με την εναγόμενη 1, με την οποία υπέγραψε σχετικό έγγραφο εντός του Ιανουαρίου του 2000, το οποίο όμως δεν έφερε ημερομηνία (Τεκμήριο 1). Στο έγγραφο υπήρχε όρος για μεταβίβαση της αντλίας επ' ονόματι της αγοράστριας, οπόταν και θα του εδίδετο το ποσό των £30.
- Ο ίδιος υπέγραψε τα έγγραφα μεταβίβασης και το έντυπο C.72 του Τελωνείου, ώστε να γίνει εγγραφή του μηχανήματος στον Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων. Πληρώθηκε έναντι του τιμήματος ποσό £30.000 σαν προκαταβολή και ποσό £360.000 σε άλλη ημερομηνία και παρέμεινε αυτό των £30.000 το οποίο ουδέποτε πληρώθηκε. Στο έγγραφο ανεγράφη ότι πληρώθηκε ολόκληρο το ποσό των £420.000, διότι έτσι συμφώνησαν να πράξουν. Αμέσως μόλις υπογράψουν, να μεταβούν στην Τράπεζα και του καταβάλουν το υπόλοιπο ποσό των £390.
- Όμως αντ' αυτού, του έφεραν επιταγή των £360.000 και του ανέφεραν ότι τις £30.000, θα τις κρατήσουν μέχρι να γίνει η μεταβίβαση της αντλίας επ' ονόματι τους. Επειδή δεν του κατέβαλαν το ανωτέρω ποσό, καταχώρησε την παρούσα αγωγή και στα πλαίσια αυτής, εκδόθηκε διάταγμα για παράδοση της αντλίας. Όταν πήγε να την παραλάβει, η αντλία ήταν κομματιασμένη και δεν μπορούσε να μετακινηθεί. Στα πλαίσια του διατάγματος, ο Γ. Θεολόγου διευθυντής τότε της εναγόμενης 2, υπέγραψε εγγύηση για £16.000 και έτσι κράτησε την αντλία. Αργότερα, ο ρηθείς Θεολόγου μαζί με τον κ. Χ'Λούκα, επισκέφθηκαν και του ζήτησαν και υπέγραψε νέα έντυπα και φόρμες μεταβίβασης της αντλίας. Αποτελεί ισχυρισμό του μάρτυρα, ότι μη έχοντας στην κατοχή του την αντλία, αναγκάσθηκε για σκοπούς διεκπεραίωσης των εργασιών του να ενοικιάσει άλλη για έξι μήνες, καταβάλλοντας £250 για κάθε εργάσιμη ημέρα. Δέχθηκε ότι αγόρασε μετοχές της εναγόμενης 1, αλλά ισχυρίσθηκε ότι ήταν αγορά προσωπική δική του και αρνήθηκε ότι συμφώνησε το ποσό των £30.000 να αφαιρεθεί από το ποσό των μετοχών. Ο κ. Χαράλαμπος Σίμωνος, κατέθεσε ότι είναι διευθυντής της εναγόμενης 1 από το 1989 και εξακολουθεί να είναι. Δεκέμβριο του 1991 η Westside Enterprises Ltd συμφώνησε την εξαγορά του 75% του μετοχικού κεφαλαίου της εναγόμενης 2 και διετέλεσε από τότε, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και εκείνης της εταιρείας. Το Σεπτέμβριο του 2003 όλο το μετοχικό κεφάλαιο που κατείχε η Westside Enterprises Ltd στη Γεννάδιος Θεολόγος πωλήθηκε στα μέλη της οικογένειας Γεννάδιου Θεολόγου και έτσι, έπαυσε να υφίσταται οποιαδήποτε σχέση μεταξύ εναγόμενης 1 και εναγομένης
- Αναφέρθηκε και αυτός στην επίδικη συμφωνία στη σύναψη της οποίας είχε προσωπική ανάμιξη και διευκρίνισε ότι με αυτήν, αγοράσθηκε η εμπορική εύνοια και τα μηχανήματα. Εκτιμά λόγω της πείρας του στον τομέα πώλησης μηχανημάτων και των γνώσεων του, αφού είναι μηχανολόγος απόφοιτος Α.Τ.Ι., ότι η αξία των μηχανημάτων ανήρχετο στις £230.000 η οποία ήταν πολύ πέραν της πραγματικής τους αξίας, την οποία υπολογίζει στις £190.
- Το υπόλοιπο ποσό, αντιπροσώπευε την εμπορική εύνοια. Πριν την επίδικη συμφωνία, προηγήθηκε άλλη παρόμοια συμφωνία μεταξύ εναγομένης 1 και ενάγουσας, η οποία προνοούσε πώληση μετοχών της ενάγουσας με τίμημα πώλησης αυτό των £320.000, έναντι του οποίου κατέβαλε στον κ. Χρίστου ποσό £20.
- Λίγες μέρες αργότερα επειδή ο κ. Χρίστου ένιωθε έντονα παραπονεμένος και ότι έκανε λάθος, ο μάρτυς, λόγω των σχέσεων του με τον κ. Χρίστου δέχθηκε την ακύρωση της συμφωνίας, οπόταν ο κ. Χρίστου του επέστρεψε το ποσό των £20.
- Μετά την υπογραφή της επίδικης, που έλαβε χώρα την 31.1.2000, ο κ. Χρίστου ένιωθε ιδιαίτερα ευχαριστημένος και ήθελε να συμμετάσχει στο μετοχικό κεφάλαιο της Westside Enterprises Ltd η οποία έγινε πλέον εταιρεία με σημαντικές επενδύσεις με δραστηριοποίηση στον οικοδομικό τομέα, εργοληπτικά έργα, διατηρούσε λατομείο και θα μετατρεπόταν σε δημόσια, με εισαγωγή της στο Χ.Α.Κ. Γι' αυτό ο κ. Χρίστου, αγόρασε 200.000 μετοχές προς £1 εκάστη. Για την εναγόμενη 1, ο κ. Χρίστου εκπροσωπούσε την ενάγουσα. Η συμφωνία αυτή παρουσιάζεται στους ελεγμένους λογαριασμούς του 2000 και στο Ενημερωτικό Δελτίο που κατατέθηκε στο Χ.Α.Κ. Έναντι τιμήματος αγοράς των μετοχών, πλήρωσε ποσό £170.000 με τρεις επιταγές εκ των οποίων οι δύο ποσού £50.000 εκάστη και η τρίτη £70.
- Η πρώτη πληρωμή έγινε τέλος Μαρτίου 2000, η δεύτερη τον Απρίλη και η τρίτη στις 12.6.
- Γι' αυτό για την επίδικη συμφωνία, συμφωνήθηκε να πληρωθεί ποσό £390.000 και το υπόλοιπο των £30.000, να παραμείνει για αγορά των μετοχών της Westside Enterprises Ltd. Ήταν η θέση του μάρτυρα, ότι η επίδικη αντλία έπρεπε να μεταβιβαστεί επ' ονόματι της εναγόμενης 1 μέχρι 28.2.2000, πράγμα που δεν έγινε. Σε περίπτωση μη μεταβίβασης, έπρεπε να επιστρέψει η εναγόμενη 1 το ποσό των £30.
- Δέχθηκε όμως πως την αντλία η εναγόμενη 1 την πώλησε στην εναγόμενη 2 έναντι τιμήματος £30.000 πλέον Φ.Π.Α. και δεν γνωρίζει τι απέγινε. Δέχθηκε επίσης ότι το θέμα της μεταβίβασης της αντλίας το χειρίσθηκε ο κ. Δημητρίου και ότι ο ίδιος προσωπικά, δεν ζήτησε μεταβίβαση. Οι συνήγοροι αγορεύοντας κάλεσαν το Δικαστήριο να αποδεχθεί, ο καθ' εις, την πλευρά που εκπροσωπούσε, χαρακτηρίζοντας την σαν τη μόνη αξιόπιστη ενώ την αντίδικη, ανακριβή. Στις ιδιαίτερες θέσεις των συνηγόρων, γίνεται κατωτέρω μνεία. Πρώτιστο επίδικο θέμα που εγείρεται, είναι το υπόλοιπο του τιμήματος των £30.000 και αν αυτό καταβλήθηκε ή μη. Έχει υποδείξει η κα Θεοφάνους ότι η ενάγουσα δεν δικαιούται να επικαλείται ύπαρξη υπολοίπου τιμήματος, αφού στο Τεκμήριο 1, τη γραπτή συμφωνία, αναφέρεται πως το τίμημα εξοφλήθηκε. Απ' την αντίπερα όχθη, ο κ. Αγγελίδης υποδεικνύει ότι οι ίδιοι οι εναγόμενοι με την τροποποιηθείσα Έκθεση Υπεράσπισης των, αποδέχονται ότι πλήρωσαν μόνο το ποσό των £390.
- Επομένως, εισηγείται, αποδέχονται ότι υπήρχε υπόλοιπο £30.
- Όπως αναφέρεται στο Anson's Law of Contract, 24η έκδοση, σελ. 308, 310: «Οποτεδήποτε η συμφωνία ενσωματώνεται σε γραπτό κείμενο δημιουργείται μαχητό τεκμήριο ότι ενσωματώνει το σύνολο των όρων της συμφωνίας και καμία μαρτυρία δεν μπορεί να γίνει δεκτή, εκτός εάν διαπιστωθεί ότι συντρέχουν λόγοι διασαφήνισης του περιεχομένου της.» Ο χρυσός κανόνας, αναφορικά με την τροποποίηση ενός εγγράφου, είναι ότι το υπογραφέν κείμενο, αποτελεί τη μόνη συμφωνία και τα γραπτά στοιχεία δεν επιδέχονται αλλοίωση επί τη βάσει άλλης εξωγενούς μαρτυρίας (βλ. Γεωργιάδης ν. Γεωργιάδης
(1988)1 Α.Α.Δ. 428, Λοίζος Παλλαρή ν. Πραξιτέλη Βογαζιανού
(1990)1 Α.Α.Δ. 760, Marketrents Finance Ltd v. Ανδρέα Πέρδικου κ.ά. Πολιτική Έφεση 197/05 ημερομηνίας 17.10.2006). Ο λόγος είναι, όπως τονίζεται στην υπόθεση Maroulla Stylianou Polykarpou v. Savvas Polykarpou
(1982)1 C.L.R. 182, 186, η πρόσδοση της αναγκαίας βεβαιότητας στις καθημερινές συναλλαγές. Αυστηρή όμως εφαρμογή του κανόνα αυτού θα είχε ως αποτέλεσμα τη μη ανεύρεση της πραγματικής συμφωνίας. Σε περιπτώσεις ασάφειας ή ελλιπούς περιγραφής εξωγενής μαρτυρία ήταν και είναι πάντοτε επιτρεπτή. Από την άλλη, επιτρεπτή είναι η μαρτυρία για την απόδειξη πρόσθετης και/ή συνακόλουθης, παράλληλης συμφωνίας (Collateral Agreement) (βλ. Phipson on Evidence, 12η έκδοση, παράγραφος 1902). Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις, είναι αποδεκτή ακόμη και όταν συγκρούεται με γραπτό όρο της σύμβασης (Chitty on Contracts, 2η έκδοση 817 - City & Nestminster Properties 1934 Ltd v. Mudd [1959] C.H 129) ή για να καταδείξει την αληθή και πραγματική φύση της συναλλαγής (βλ. Χριστάκης Αλεξάνδρου ν. Κυριακής Γ. Κωμοδρόμου κ.ά.
(1997)1 Α.Α.Δ. 576) και τη διφορούμενη ιδιότητα των συμβαλλομένων (βλ. Λοιζίδου ν. Γεωργίου
(1973)9 JSC 1219). Η συμφωνία Τεκμήριο 1, αναφέρει στον όρο 2 αυτής, ότι: «2. Το ποσό των Λ.Κ. 420.000 έχει πληρωθεί από την Αγοράστρια με την υπογραφή της παρούσας συμφωνίας και με το παρόν έγγραφο η πωλήτρια αναγνωρίζει ότι έλαβε το άνω ποσό». Ο όρος αυτός μπορεί να εκληφθεί και ως απόδειξη παραλαβής των χρημάτων αφού ο πωλητής αναγνωρίζει ότι τα παρέλαβε. Έχοντας όμως υπόψη τα ανωτέρω και την αρχή ότι η απόδειξη δεν αποτελεί αμάχητο Τεκμήριο ότι τα χρήματα παραδόθηκαν ή παραλήφθηκαν (Κωνσταντινίδης ν. Κάτζιης
(1993)1 Α.Α.Δ. 492) αλλά επιτρέπεται να δοθεί μαρτυρία για θεμελίωση ισχυρισμού πως το ποσό που αναφέρεται ή μέρος του δεν πληρώθηκε, γι' αυτό δεν μπορεί να εκληφθεί ο όρος 2 του Τεκμηρίου 1 σαν όρος αναντίλεκτος ή σαν επαλήθευση του γεγονότος που καταγράφει. Θα πρέπει να υπομνησθεί η αρχή ότι ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 Α.Α.Δ. 207) και ότι η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα, δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Χάρη Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva
(2002)1 (A) A.A.Δ. 454, Μossa (Mussa) Mohammed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.ά.
(2002)1 (A) Α.Α.Δ. 165). Έχει εισηγηθεί η κα Θεοφάνους ότι ο Μ.Ε.1 έχει περιπέσει σε αντιφάσεις και έχει καταδείξει σαν τέτοια, την αναφορά στην Έκθεση Απαίτησης σαν ημερομηνία σύναψης της συμφωνίας το Φεβρουάριο, ενώ προφορικά ανέφερε τον Ιανουάριο. Ότι στην Έκθεση Απαίτησης ομιλεί για πληρωμή του ποσού με μία επιταγή ενώ στη μαρτυρία του, έκανε λόγο για δύο. Οι παρατηρήσεις αυτές, δεν μειώνουν την αξιοπιστία του Μ.Ε.
- Δεν κρίνεται κάποιος αναξιόπιστος εάν η εκδοχή του διαφέρει από τη δικογραφημένη θέση του. Η διάσταση, όταν υπάρχει τέτοια, έχει σαν αποτέλεσμα τη μη λήψη υπόψη μαρτυρίας εκτός δικογράφων. Στην κρινόμενη περίπτωση, δεν έχει δοθεί τέτοια μαρτυρία η οποία να χαρακτηρισθεί είτε αντιφατική είτε αναξιόπιστη. Σε σχέση με την ημερομηνία της συμφωνίας, ο Μ.Ε.1 ανέφερε ότι δεν θυμόταν ακριβώς την ημερομηνία της υπογραφής της, αφού δεν φέρει ημερομηνία. Πράγματι, δεν αναγράφεται ημερομηνία και ο ίδιος ο Μ.Υ.1 ανέφερε πως «εξ όσων θυμόταν» υπεγράφη τέλος Ιανουαρίου καθορίζοντας την, την 31.1.
- Αυτή η διαφορά, καμία σημασία έχει. Όπως επίσης και η αναφορά σε μία ή δύο επιταγές. Δεν αναμενόταν να καταγραφεί στην Έκθεση Απαίτησης με πόσες επιταγές πληρώθηκε το τίμημα. Από προσεκτική παρατήρηση των ατόμων που κατέθεσαν, μετά από μελέτη των δικογράφων και Τεκμηρίων στα οποία το Δικαστήριο ενδιέτριψε, κρίνεται πως η θέση και ισχυρισμός της ενάγουσας που δόθηκε διά του Μ.Ε.1 για το υπόλοιπο του τιμήματος, είναι αληθής και ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ο όρος 2 του Τεκμηρίου 1, όπως είναι διατυπωμένος, ομιλεί για πληρωμή ποσού £420.
- Όχι διευθέτηση καταβολής του ανωτέρω ποσού. Συνάδει δε περισσότερο, με την εκδοχή του Μ.Ε.1, ότι αναγράφει πως καταβλήθηκε, διότι έτσι συμφώνησαν να πράξουν. Θα μετέβαιναν στην Τράπεζα για την έκδοση επιταγής ολόκληρου του υπολοίπου των £390.000 ποσού και έτσι αυτό θα εξοφλείτο. Εάν πρόθεση ήταν η πληρωμή των £30.000 να γίνει όπως ο Μ.Υ.1 κατέθεσε, ήτοι την αφαίρεση ισόποσου από το χρέος του κ. Χρίστου (Μ.Ε.1), θα αναγραφόταν. Αυτό ήταν μία ξεχωριστή συμφωνία και διευθέτηση και όπως για όλα τα λοιπά συμφωνηθέντα, είχε γίνει γραπτή συμφωνία, αυτό γιατί να αποτελέσει εξαίρεση και να παραμείνει προφορική συμφωνία; Ένας περαιτέρω λόγος που επέβαλλε την περίληψη τέτοιου όρου στα γραπτά κείμενα, ήταν πως αγοραστής των μετοχών της εναγόμενης 1 ήταν ο Μ.Ε.1 κ. Χρίστου, ενώ η εναγόμενη 1 ήταν οφειλέτης προς την ενάγουσα η οποία είναι νομικό πρόσωπο και αποτελεί ξεχωριστή οντότητα από τον κ. Χρίστου. Μία νομική αρχή την οποία γνώριζε, όπως παραδέχθηκε ο κ. Σίμωνος (Μ.Υ.1). Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και να μην το γνώριζε αυτό ο κ. Σίμωνος, είναι ξεκάθαρο ότι αγοραστής των μετοχών και συνεπώς οφειλέτης προς την εναγόμενη 1, ήταν ο Μ.Ε.1 και όχι η ενάγουσα. Επομένως, οι οποιεσδήποτε συναλλαγές, οφειλές και υποχρεώσεις του Μ.Ε.1, ήταν κάτι το ξεχωριστό από τις συναλλαγές και δικαιώματα της ενάγουσας. Θα πρέπει επίσης να παρατηρηθεί ότι δεν υπήρξε ξεκάθαρη και σαφής μαρτυρία για το χρονικό σημείο επίτευξης της συμφωνίας αγοράς των μετοχών της εναγόμενης 1 από τον Μ.Ε.
- Αν προυπήρξε της επίδικης ή αν ακολούθησε. Κάποια διάσταση για το θέμα αυτό, παρατηρείται μεταξύ των δικογράφων της Έκθεσης Υπεράσπισης και της μαρτυρίας. Στην πρώτη περίπτωση, καταγράφεται ότι το ποσό των £30.000 κρατήθηκε έναντι του τιμήματος αγοράς των μετοχών που η εναγόμενη 1 συμφώνησε να εκδώσει και παραχωρήσει. Επομένως τοποθετούν τη συμφωνία αγοράς μετοχών σε μελλοντικό χρόνο. Ο Μ.Υ.1 κατέθεσε πως ο Μ.Ε.1 αποφάσισε να αγοράσει μετοχές της Westside Enterprises Ltd (εναγόμενη 1) διότι μετά την επίτευξη των συμφωνιών, η εναγόμενη 1 έγινε μία πολύ δυνατή εταιρεία. Στον Μ.Ε.1 υπεβλήθη κατά την αντεξέταση του, ότι η συμφωνία για αγορά των μετοχών έγινε προφορικά πριν την υπογραφή της επίδικης. Από μελέτη του Τεκμηρίου 1, επίδικη συμφωνία, αναδεικνύεται πως το τίμημα όντως δεν είχε καταβληθεί αυθημερόν με την υπογραφή της συμφωνίας. Προνοεί συγκεκριμένα ο όρος 3 αυτής ότι: «
- Αναφορικά με την αντλία 28m η πωλήτρια αναλαμβάνει να την εγγράψει και μεταβιβάσει μέχρι τις 28/2/2000 επ' ονόματι της αγοράστριας ή σε οιονδήποτε πρόσωπο ήθελε αυτή υποδείξει αλλιώς στην αντίθετη περίπτωση θα αφαιρεθεί από το τίμημα πωλήσεως το ποσό των ΛΚ30.000.» Συνακόλουθα διδόταν περιθώριο και χρονικό πλαίσιο μέχρι 28.2.2000 αλλιώς θα αφαιρείτο το ποσό των £30.000 και θα μειωνόταν το τίμημα πωλήσεως. Δεν αναγράφει ότι θα επιστραφεί το ποσό των £30.000 από την ενάγουσα στην εναγόμενη 1, όπως κατέθεσε ο Μ.Υ.
- Διότι όντως, εάν πληρωνόταν θα έπρεπε να επιστραφεί. Στην αντίθετη περίπτωση, της μη πληρωμής, απλά θα αφαιρείτο το συγκεκριμένο ποσό. Ένα άλλο γεγονός που συνηγορεί υπέρ της άποψης του Μ.Ε.1, είναι η συμφωνία Τεκμήριο
- Με αυτή αναγνωρίζονται και αποδεικνύονται δύο στοιχεία. Πρώτον, ότι ο αγοραστής των μετοχών της εναγομένης 1 ήταν ο Μ.Ε.1 και όχι η ενάγουσα και δεύτερον, ότι στις 8.5.2001, ημερομηνία υπογραφής της συμφωνίας, υπήρχε μεταξύ τους και της εναγόμενης 1, διαφορά. Εάν όντως είχε καταβληθεί με τον τρόπο που ισχυρίζεται η εναγόμενη 1 το τίμημα αγοράς των μετοχών, θα θεωρείτο ότι είχε εξοφληθεί. Παρατηρείται επίσης, πως παρά την αναφορά από τον Μ.Υ.1 σε ελεγμένους λογαριασμούς και εκθέσεις που αποδεικνύουν την αγορά των 200.000 μετοχών από τον ενάγοντα και την πληρωμή αυτών, όπως οι ίδιοι ισχυρίζονται, δεν παρουσιάσθηκαν τέτοια έγγραφα ενώπιον του Δικαστηρίου. Για όλους τους ανωτέρω λογους, κρίνεται πως το ποσό των £30.000 είναι εισέτι οφειλόμενο. Κρίνεται επίσης ότι η ενάγουσα έχει υπογράψει όλα τα απαραίτητα έντυπα για την επίτευξη της μεταβίβασης της αντλίας επ' ονόματι της εναγόμενης
- Ο Μ.Ε.1, ήταν σαφής περί τούτου και απόλυτα πειστικός. Ο Μ.Υ.1, αναγνώρισε ότι με την υπογραφή της συμφωνίας υπεγράφησαν και τα έγγραφα. Η θέση του περί μη δυνατότητας εγγραφής, στηριζόταν όχι σε προσωπική γνώση αλλά σε ό,σα άλλοι του μετέφεραν και ό,σα υπελόγισε ότι έγιναν. Εξάλλου, όπως δέχθηκε, το θέμα τούτο το ανέλαβαν άλλα άτομα από την εναγόμενη 1 και ο ίδιος δεν ασχολήθηκε. ΑΞΙΩΣΗ ΓΙΑ ΑΠΩΛΕΣΘΕΝΤΑ ΚΕΡΔΗ Διεκδικεί περαιτέρω η ενάγουσα, το ποσό των £40.000 για απωλεσθέντα κέρδη. Η αξίωση αυτή, εγείρεται στο δικόγραφο με την παράγραφο 12 της Έκθεσης Απαίτησης με πολύ συνοπτικό τρόπο. Καταγράφεται πως «κατά τη διάρκεια της κατακράτησης της μηχανής από τους εναγόμενους η ενάγουσα εταιρεία απώλεσε έσοδα εκ Λ.Κ.40.000». Κρίνεται πως η ενάγουσα δεν δικαιούται στην επιδίκαση του αξιούμενου αυτού ποσού για δύο κυρίως λόγους: (α) Δεν δικαιούται να διεκδικεί απώλεια κερδών από τη μη χρήση της αντλίας αφού με συμφωνία πώλησης έχει ο ίδιος συμβάλει στην αποστέρηση της χρήσης αυτής. Γι' αυτό αξιώνει το τίμημα πώλησης της. Δεν μπορεί να διεκδικεί και αξία της αντλίας που πώλησε και απώλεια εσόδων από τη μη χρήση της, αφού φυσική απόρροια της πώλησης ήταν η αποστέρηση της χρήσης της. (β) Η αξίωση αυτή ως ειδική ζημιά, έπρεπε όχι μόνο να δικογραφείται ειδικά αλλά και να αποδεικνύεται με αυστηρότητα και σαφήνεια (Βλ. Ηρακλέους ν. Πέτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239, Ηρακλέους ν. Ταχύπλοου σκάφους «Νίκη»
(1994)1 Α.Α.Δ. 510, Κούνουνα κ.ά ν. Κώστας Κυριάκου & Υιός Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 2126, Σωκράτης Ζαβρού κ.ά. ν. Ιωάννη Καριτζή κ.ά. Πολιτική Έφεση 11864 ημερ. 28.9.2006). Η υποχρέωση αυτή του ενάγοντα να δώσει λεπτομέρειες της αξίωσης του, εγείρεται όχι διότι η φύση της απώλειας είναι κατ' ανάγκη ασυνήθης, αλλά επειδή ο ενάγοντας ο οποίος έχει το πλεονέκτημα να είναι ικανός να θεμελιώσει την αξίωση του πάνω σε ακριβή υπολογισμό, πρέπει να δώσει στον εναγόμενο, πρόσβαση στα γεγονότα τα οποία καθιστούν τον υπολογισμό αυτό δυνατό (Perestrello Ltd v. United Paint Co Ltd
(1969)1 WLR 570, 579). Η δοθείσα προς το σκοπό αυτό μαρτυρία ήταν γενικότατη και ασαφής. Αναφέρθηκε ο Μ.Ε.1 σε ανάγκη ενοικίασης μηχανής, υπολογίζοντας το χρονικό διάστημα για το οποίο έπρεπε να είχε ενοικιάσει αντλία. Δεν θυμόταν ακριβές ποσό ενοικίασης. Δεν θυμόταν από ποιους ενοικίασε. Ούτε για πόσο χρονικό διάστημα. Προκληθείς να παρουσιάσει έγγραφα, τιμολόγια ή αποδείξεις, απέτυχε να κάνει οτιδήποτε προς αυτή την κατεύθυνση. Η ενάγουσα έχοντας το βάρος απόδειξης της πραγματικής της ζημιάς, όφειλε να προσκομίσει μαρτυρία προς απόδειξη των αναγκαίων στοιχείων ώστε να καταστεί δυνατός ο προσδιορισμός του ύψους της πραγματικής ζημιάς (βλ. Elissar International Trading v. Πανευρωπαϊκής Ασφαλιστικής Εταιρείας Λτδ Πολιτική Έφεση 11826 ημερ. 19.7.2006). ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ Αξιώνεται από τους εναγόμενους επιστροφή του ποσού των £30.
- Έρεισμα για την αξίωση αυτή, θα έδιδαν σωρευτικά ισχύοντες δύο παράγοντες. Η πληρωμή αφενός του τιμήματος της και η άρνηση μεταβίβασης της, αφετέρου. Αμφότεροι όμως οι παράγοντες, εκρίθησαν ότι δεν ευσταθούν. Περαιτέρω η εναγόμενη 1 έχει πωλήσει την αντλία αυτή στην εναγόμενη 2, έναντι τιμήματος £33.000 στο οποίο περιλαμβάνεται Φ.Π.Α. Η μεταπώληση αυτή, αποδεικνύει αποδοχή της αντλίας και μη δυνατότητα αξίωσης επιστροφής του τιμήματος (Halsbury's Laws of England 3rd ed. Vol 34 p.112). Η εναγόμενη 2, η οποία φέρεται να αγόρασε την αντλία, δεν έχει προωθήσει τέτοια αξίωση. Ούτε η αξίωση για επιδίκαση ποσού £20.000 για απώλεια κερδών, μπορεί να επιτύχει. Αφού πέραν των ανωτέρω εκτεθέντων, δεν έχει προσφερθεί καμία προς τούτο μαρτυρία. Αξιώνεται επίσης επιδίκαση αποζημιώσεων για παράβαση σύμβασης. Αυτή η αξίωση έρεισμα έχει τον όρο 4 της επίδικης συμφωνίας (Τεκμήριο 1), με την οποία η ενάγουσα ανέλαβε την υποχρέωση να μην ασκήσει επιχείρηση κατασκευής ή εμπορίας σκυροδέματος για διάστημα πέντε ετών από την υπογραφή της. Έχει γίνει αποδεκτό ότι η ενάγουσα επανάρχισε τη λειτουργία τέτοιας επιχείρησης το δεύτερο εξάμηνο του
- Η λειτουργία έγινε στην περιοχή Δρούσιας, σε χώρο μακριά από τις επιχειρήσεις των εναγομένων. Ακόμη όμως και να θεωρηθεί παράβαση σύμβασης, όμως για να παρέχει τέτοια παράβαση δικαίωμα αποζημίωσης, θα πρέπει να αποδειχθεί η ζημιά. Καμία όμως μαρτυρία εδόθη προς τούτο. Ο Μ.Ε.1 ανέφερε πως η εναγόμενη 1 δεν ασχολείται με επιχειρήσεις σκυροδέματος, μετά την πώληση του μετοχικού κεφαλαίου της εναγόμενης 2 πίσω στην οικογένεια Γεννάδιος Θεολόγου. Ούτε γνώριζε βέβαια, όπως ο ίδιος είπε, αν η εναγόμενη 2 υπέστη οιαδήποτε ζημιά από την επαναλειτουργία της ενάγουσας. Δεν μπορούσε, ανέφερε, να γνωρίζει τις κερδοζημίες της. Εκ μέρους δε της εναγόμενης 2, δεν προσφέρθηκε καμία μαρτυρία, ούτε προωθήθηκε οποιαδήποτε αξίωση. Συνεπώς η ανταπαίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Απόρριψης τυγχάνει και η απαίτηση της ενάγουσας εναντίον της εναγομένης 2, αφού η επίδικη συμφωνία συνομολογήθηκε μεταξύ ενάγουσας και εναγομένης 1 και έχει γίνει αποδεκτό ότι η εναγόμενη 2 αγόρασε την αντλία από την εναγόμενη 1 την οποία και πλήρωσε. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας εταιρείας και εναντίον της εναγομένης 1 εταιρείας για ποσό £30.000, πλέον έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η αξίωση εναντίον της εναγόμενης 2 απορρίπτεται χωρίς έξοδα αφού δεδομένης της κατοχής της αντλίας από την εναγόμενη 2, η ενάγουσα ορθά διεκδίκησε εναντίον αυτής επιστροφή της και έκδοση συντηρητικού διατάγματος και αφετέρου οι εναγόμενες 1 και 2 καταχώρησαν κοινή Έκθεση Υπεράσπισης έχοντας τον ίδιο δικηγόρο. Η ανταπαίτηση των εναγομένων απορρίπτεται χωρίς έξοδα, αφού απαίτηση και ανταπαίτηση εκδικάσθηκαν μαζί. (Υπ.)....................... Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής ../Γ.Ι. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο