Δήμος Πάφου ν. Νίκος Τσουκαλάς Γενικό Εμπόριο Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3067/06, 14 Ιουνίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A82 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3067/06 Μεταξύ: Δήμος Πάφου από την Πάφο Εναγόντων και
- Νίκος Τσουκαλάς Γενικό Εμπόριο Λτδ, από την Πάφο
- Πάρης Ευρυπίδου από τον Μουτουλλά Εναγομένων ---------------------------------------- Ημερομηνία: 14 Ιουνίου 2007 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες/Αιτητές: κα. Χ. Μίτλεττον Για Εναγομένους 1 και 2: Καμία εμφάνιση ---------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Αίτηση ημερ. 13.3.2007 Έναυσμα για έκδοση της παρούσας απόφασης απετέλεσε η αίτηση των Εναγόντων για έκδοση απόφασης εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 λόγω της παράλειψης τους να καταχωρήσουν εμφάνιση στην αγωγή. Το Δικαστήριο ζήτησε από τη συνήγορο των Εναγόντων να επιχειρηματολογήσει κατά πόσον η συμφωνία δυνάμει της οποίας παραχωρήθηκε στους Εναγομένους 1 το υποστατικό με αριθμό 9 εντός της δημοτικής αγοράς Πάφου αποτελεί ενοικίαση ή συνιστά άδεια χρήσης. Η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγόντων με την εμπεριστατωμένη αγόρευση της υποστήριξε ότι πρόκειται για άδεια χρήσης και παρέπεμψε το Δικαστήριο σε νομολογία που υποστηρίζει τη θέση αυτή. Στο σύγγραμμα Halsbury´s Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 23 στη σ. 427 αναφέρονται τα ακόλουθα (σε μετάφραση). «Κατά το καθορισμό αν μια συμφωνία δημιουργεί μεταξύ των μερών τη σχέση ιδιοκτήτη και ενοικιαστή ή απλού εκδότη άδειας και αδειούχου, το αποφασιστικό κριτήριο είναι η πρόθεση των μερών. Τα μέρη μιας συμφωνίας δεν μπορούν να μετατρέψουν μια ενοικίαση σε άδεια χρήση απλώς με το να δηλώνουν ότι το έγγραφο πρέπει να θεωρείται ως τέτοιο ή να το περιγράφουν ως τέτοιο. Η σχέση των μερών καθορίζεται από το Νόμο αφού εξετασθούν όλες οι σχετικές πρόνοιες της συμφωνίας. Ούτε η χρησιμοποίηση λέξεων που ταιριάζουν σε ενοικίαση εμπόδιζαν τη συμφωνία από του να δημιουργεί άδεια χρήσης μόνο, αν από το σύνολο φαίνεται ότι εσκοπείτο μόνο έκδοση άδειας χρήσεως». Στην απόφαση στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου v. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1992)Α.Α.Δ. 882 αποφασίσθηκε ότι: «Το κύριο γνώρισμα μίσθωσης ακινήτου είναι το δικαίωμα του κατόχου για την αποκλειστική χρήση του ακινήτου, όπως σωστά διαπίστωσε το Πρωτόδικο Δικαστήριο, αντλώντας καθοδήγηση από τη Street v. Mountford
(1985)2 A´´ E.R. 289. Στη μεταγενέστερη απόφαση Antoniades v. Villiers
(1988)2 All E.R. 309, επεξηγείται ότι για τον καταρτισμό μίσθωσης ακινήτου, απαιτείται (α) πρόθεση εκ μέρους του κατόχου για αποκλειστική χρήση των υποστατικών, και (β) συμμερισμός της πρόθεσης αυτής από τον ιδιοκτήτη» Στην υπόθεση Θέλμας Μιχαηλίδου v. Δήμου Λευκωσίας
(1997)Α.Α.Δ. 18 αναφέρθηκε ότι: «Είναι θεμελιωμένο ότι για τη διακρίβωση της φύσης της σύμβασης, όταν το ζητούμενο συνίσταται στο κατά πόσο πρόκειται περί άδειας χρήσεως ή ενοικιάσεως, το αποφασιστικό κριτήριο είναι η πρόθεση των μερών. Ο περιγραφικός χαρακτήρας της σύμβασης είναι αδιάφορος αν από την εξέταση του συνόλου των περιστατικών της κάθε περίπτωσης προκύπτει ότι η αληθινή σχέση που δημιουργήθηκε μεταξύ των μερών είναι διαφορετική. Οι διάφοροι όροι αναφορικά με τα δικαιώματα των μερών και τις υποχρεώσεις τους και ο τρόπος διατύπωσης τους δεν προσφέρουν σταθερή βάση για τον προσδιορισμό της αληθινής σχέσης των διαδίκων. Καθοριστικός παράγοντας για τον προσδιορισμό της πραγματικής σχέσης των μερών σε υποθέσεις αυτής της μορφής είναι η παραχώρηση αποκλειστικής κατοχής για ορισμένη περίοδο έναντι ανταλλάγματος (βλ. Street v. Mountford
(1985)2 All E.R. 289). Τα τρία αυτά στοιχεία αποτελούν τη σωστή βάση για τη διάκριση μεταξύ των δύο εννοιών, της άδειας χρήσεως ή της ενοικίασης». Εξετάζοντας τις περιστάσεις που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση και όπως προκύπτουν από τη συμφωνία (Τεκμήριο 1), παραχωρήθηκε στους Εναγομένους 1 το υποστατικό αρ. 9 μέσα στη δημοτική χονδρική αγορά. Ο Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε τους όρους τήρησης της συμφωνίας αυτής και ειδικότερα την πληρωμή του μηνιαίου ανταλλάγματος. Στη συμφωνία καθορίζεται ρητά ότι το υποστατικό θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά ως αποθήκη φύλαξης νερού και κρασιών ενώ οποιαδήποτε άλλη χρήση του απαγορεύεται. Τον έλεγχο της εισόδου και της εξόδου της δημοτικής χονδρικής αγοράς έχουν οι Ενάγοντες οι οποίοι και ρυθμίζουν το ωράριο λειτουργίας της. Προνοείται περαιτέρω στη συμφωνία ότι οι Εναγόμενοι 1 υποχρεώνονται να πληροφορούν γραπτώς τους Ενάγοντες για τα πρόσωπα που απασχολούν εντός του υποστατικού. Τα πιο πάνω καταδεικνύουν τον περιορισμό των δικαιωμάτων των Εναγομένων 1 για αποκλειστική κατοχή και χρήση του υποστατικού και καταδεικνύουν ότι δεν δόθηκε σε αυτούς η αποκλειστική κατοχή του. Το υποστατικό εντάσσεται στον ευρύτερο χώρο της δημοτικής αγοράς η οποία βρίσκεται υπό τον έλεγχο των Εναγόντων. Αυτοί ρυθμίζουν την είσοδο και έξοδο της καθώς και το ωράριο λειτουργίας της αγοράς και κατά συνέπεια και του υποστατικού. Το γεγονός ότι οι Εναγομένοι 1 έχουν δυνάμει της συμφωνίας την υποχρέωση να πληροφορούν τους Ενάγοντες για τα άτομα που απασχολούν, καταδεικνύει περαιτέρω τον ευρύτερο έλεγχο που ασκούν οι Ενάγοντες στο χώρο και τον περαιτέρω περιορισμό των δικαιωμάτων των Εναγομένων 1 και ότι η αποκλειστική κατοχή του υποστατικού ποτέ δεν παραχωρήθηκε στους Εναγομένους 1. Με βάση όλα τα πιο πάνω κρίνεται ότι η σχέση που έχει δημιουργηθεί συνιστά άδεια χρήσης και όχι ενοικίαση. Συνακόλουθα εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα ως οι §12, Β, Γ και Δ και Ε του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης πλέον έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Περαιτέρω εναντίον των Εναγομένων 1 εκδίδεται διάταγμα ως η § 12(Α) του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης. (Υπ.) ............. Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο