Ανδρέας Σάββα Ηλία ν. Ανδρέα Παύλου, Αρ. Αγωγής: 1289/04, 19 Ιουνίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A86 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1289/04 Μεταξύ: Ανδρέας Σάββα Ηλία από την Αργάκα Ενάγοντα και Ανδρέα Παύλου από την Πάφο Εναγομένου ---------------------------------------- Ημερομηνία: 19 Ιουνίου 2007 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κ. Λοϊζίδης Για Εναγόμενο: κ. Στ. Ερωτοκρίτου ---------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Το τροχαίο ατύχημα που επισυνέβη στις 23.7.2003 αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας υπόθεσης. Μοναδικό επίδικο θέμα που παρέμεινε προς εκδίκαση είναι το θέμα της ευθύνης. Και αυτό γιατί από την αρχή της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκαν σαν παραδεκτά γεγονότα ότι το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ABG 203 είναι ιδιοκτησίας του Ενάγοντα και ότι το ύψος των ειδικών ζημιών ανέρχεται στο ποσό των £2.246.47.- Εξετάζοντας τις δύο διαφορετικές εκδοχές των διαδίκων που προβλήθηκαν σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επισυνέβη το δυστύχημα το Δικαστήριο αποδέχεται σαν αληθινή αυτή του Ενάγοντα. Αυτός μαρτύρησε σαν μάρτυρας της αλήθειας με σταθερό και πειστικό τρόπο χωρίς καθόλου να κομπιάζει, να σκέφτεται και να υπολογίζει τις απαντήσεις του, γι' αυτό και αποδέχομαι πλήρως τη μαρτυρία του. Εκθέτοντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το δυστύχημα είπε ότι επειδή υπήρχαν στροφές και συνεχής άσπρη γραμμή ακολουθούσε το αυτοκίνητο του Εναγομένου για απόσταση τριακοσίων περίπου μέτρων. Σε κάποιο σημείο της διαδρομής όταν η συνεχής άσπρη γραμμή αντικαταστάθηκε από διακεκομμένη και αφού βεβαιώθηκε ότι δεν έρχονταν αυτοκίνητα από απέναντι, έδειξε με το δείκτη του την πρόθεση του να προσπεράσει και άρχισε να προσπερνά το αυτοκίνητο του Εναγομένου. Ενώ βρισκόταν στο στάδιο του προσπεράσματος και προπορευόταν του αυτοκινήτου του Εναγομένου, άκουσε ένα κτύπημα, το αυτοκίνητο του γύρισε πλευρό και άρχισε να ολισθαίνει προς την αντίθετη πλευρά του δρόμου μέχρι που κατέληξε έξω από το δρόμο στην αριστερή του πλευρά σύμφωνα με την πορεία του. Προς υποστήριξη της υπόθεσης του Ενάγοντα κλήθηκε και κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου εκτός από τον ίδιο και ο αστυφύλακας 2546 Ιωάννης Λαζάρου, Μ.Ε. 1 ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στον αστυνομικό σταθμό της Πόλης Χρυσοχούς. Και αυτός μου έκαμε καλή εντύπωση σαν μάρτυρας της αλήθειας γι' αυτό και αποδέχομαι πλήρως τη μαρτυρία του. Κατάθεσε με αντικειμενικότητα τα όσα προέκυψαν από την εξέταση της σκηνής του δυστυχήματος την οποία έκαμε μέσα στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων του. Κλήθηκε και εξέτασε τη σκηνή και ετοίμασε πρόχειρο σχεδιάγραμμα με το οποίο οι οδηγοί και των δύο εμπλεκομένων οχημάτων συμφώνησαν και υπέγραψαν. Με βάση το πρόχειρο σχεδιάγραμμα ετοίμασε και επίσημο σχεδιαγράφημα της σκηνής το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Εξήγησε το πλάτος του δρόμου, τις πορείες των δύο αυτοκινήτων, τις τελικές τους θέσεις καθώς και τις ζημιές που υπέστησαν. Είπε ότι στο σημείο της σύγκρουσης το επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας ήταν 50 χιλιόμετρα και επιτρεπόταν το προσπέρασμα εφόσον υπήρχε διακεκομμένη γραμμή που δεικνύει ότι αυτό επιτρέπεται εφόσον ο δρόμος είναι καθαρός. Πρόθεση του Εναγομένου όπως ο ίδιος του ανάφερε ήταν να στρίψει δεξιά σύμφωνα με την πορεία του για να εισέλθει στο δρόμο που στο Τεκμήριο 1 αναφέρεται ως «είσοδος οικίας Τάκη Ασπρή, Αργάκα». Ο δρόμος αυτός δεν γίνεται εύκολα αντιληπτός, δεν υπάρχει καμία πινακίδα που να καταδεικνύει την ύπαρξη του και κάποιος για να τον δει πρέπει να πλησιάσει αρκετά. Ο Εναγόμενος προέβαλε διαφορετική εκδοχή και ισχυρίσθηκε ότι πριν επιχειρήσει να στρίψει δεξιά έδειξε με το φωτεινό σηματοδότη του αυτοκινήτου του την πρόθεση του αυτή. Όταν αντελήφθηκε ότι ο Ενάγοντας που τον ακολουθούσε δεν είχε πρόθεση να σταματήσει, έκαμε ελαφριά κίνηση του αυτοκινήτου του προς τα αριστερά και το ακινητοποίησε χωρίς όμως να μπορέσει να αποφύγει τη σύγκρουση. Ο Εναγόμενος μου έκαμε φτωχή εντύπωση σαν μάρτυρας της αλήθειας. Παρακολουθώντας τον να δίδει την ένορκο μαρτυρία του σχημάτισα την πεποίθηση ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Κατά τη διάρκεια της ένορκης κατάθεσης του δεν απαντούσε στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν με τρόπο άμεσο και ευθύ. Συστηματικά απέφευγε να κοιτάζει προς το Δικαστήριο και σε πολλές περιπτώσεις κοίταζε προς το δικηγόρο του ως να προσδοκούσε βοήθεια. Ενώ ο Μ.Ε. 1 ανάφερε ότι η ορατότητα στο σημείο σύγκρουσης είναι 200 μέτρα περίπου, ο ίδιος το αρνήθηκε. Σε αντίθεση με ότι ανάφερε ο Μ.Ε. 1 ο οποίος προσδιόρισε τις ζημιές του αυτοκινήτου του Εναγομένου στο δεξιό μπροστινό φτερό, στον μπροστινό προφυλακτήρα, στη δεξιά πόρτα του οδηγού και στο δεξιό καθρεφτάκι του οδηγού, ο Εναγόμενος επέμενε ότι αυτές περιορίζονταν στο μπροστινό φτερό και στο δεξιό μπροστινό καθρεφτάκι του οδηγού. Στη συνέχεια όμως σε υποβολή που του έγινε κατά την αντεξέταση δέχθηκε ότι υπήρχε ζημιά και στη δεξιά πόρτα του οδηγού αλλά προσπάθησε να το δικαιολογήσει λέγοντας ότι αυτή προκλήθηκε από άλλο δυστύχημα και όχι από το συγκεκριμένο. Προσπαθώντας περαιτέρω να δικαιολογήσει γιατί δεν ανάφερε τον ισχυρισμό αυτό στον αστυνομικό είπε πως δεν το θεώρησε σημαντικό. Η γενικότερη εντύπωση που σχημάτισα για τον Εναγόμενο, ο τρόπος και το ύφος που απαντούσε ήταν τέτοια που δεν μου αφήνουν καμιά απολύτως αμφιβολία ότι δεν μαρτύρησε στο Δικαστήριο την αλήθεια, γι' αυτό και απορρίπτω πλήρως τη μαρτυρία του. Η αξία της πραγματικής μαρτυρίας έχει τονισθεί επανειλημμένα από τη νομολογία (βλ. Γεωργίου Α. Πότση v. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, Ποιν. Ε. 6874 και 6875 ημερ. 5.4.2000, Ηλία Ν. Στυλιανού v. Μάριου Νικηφόρου 2001 (ΙΓ) Α.Α.Δ. 1602). Οι ισχυρισμοί του Εναγομένου για τον τρόπο που έγινε το δυστύχημα καταρρίπτονται και από την πραγματική μαρτυρία και ειδικότερα από τα σημεία στα οποία προκλήθηκαν ζημιές στα δύο εμπλεκόμενα οχήματα και ειδικότερα στο αυτοκίνητο του Ενάγοντα. Σύμφωνα με τα όσα ανάφερε ο Μ.Ε. 1 οι ζημιές στο αυτοκίνητο του Ενάγοντα ήταν στο αριστερό πισινό φτερό, στην αριστερή πόρτα του συνοδηγού, στην αριστερή πισινή πόρτα και στο αριστερό πατίδι. Τα σημεία ζημιών επιβεβαιώνουν την εκδοχή του Ενάγοντα ότι όταν έγινε η σύγκρουση βρισκόταν ήδη στη διαδικασία του προσπεράσματος. Μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων επιχειρηματολόγησαν προβάλλοντας ο καθένας αντίστοιχα επιχειρήματα. Με δεδομένη την πιο πάνω αξιολόγηση το Δικαστήριο καταλήγει στα ακόλουθα ευρήματα. Ο Ενάγοντας οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αριθμό εγγραφής ABG 203 στο κύριο δρόμο Πόλης Χρυσοχούς προς τον Πωμό και ακολουθούσε τον Εναγόμενο ο οποίος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγρφής HEB
- Όταν ο Ενάγοντας έφθασε σε σημείο του δρόμου που υπήρχε συνεχής διακεκομμένη γραμμή και διαπίστωσε ότι δεν ερχόταν αυτοκίνητο από απέναντι και μπορούσε να προσπεράσει ελεύθερα έδειξε με το δείκτη του αυτοκινήτου του την πρόθεση του να προσπεράσει τον Εναγόμενο. Ενώ βρισκόταν στη διαδικασία του προσπεράσματος ο Εναγόμενος χωρίς καμιά προειδοποίηση έστριψε δεξιά για να εισέλθει στο χωμάτινο δρόμο που βρισκόταν στα δεξιά της πορείας του η οποία στο Τεκμήριο 1 αναφέρεται «ως είσοδος οικίας Τάκη Ασπρή, Αργάκα» με αποτέλεσμα να συγκρουσθεί με το αυτοκίνητο του Ενάγοντα. Στην υπόθεση Vasiliades v. Pata and another
(1969)1 CLR 541, ο οδηγός προπορευόμενου αυτοκινήτου που έστριψε δεξιά χωρίς να δώσει οποιοδήποτε σήμα για την πρόθεση του αυτή βρέθηκε αποκλειστικά υπεύθυνος για το δυστύχημα. Στην υπόθεση Δημητράκης Ζαχαρία κ.α. v. Παναγιώτας Καραολή, 2004 1(Α) Α.Α.Δ. 72 οδηγός μπετονιέρας που προσπάθησε να εισέλθει δεξιά σε σχέση με την πορεία του χωρίς να λάβει προς τούτο τα δέοντα μέτρα και ανέκοψε την πορεία της Ενάγουσας η οποία εκείνη τη στιγμή ανέπτυσσε ταχύτητα για να την προσπεράσει βρέθηκε αποκλειστικά υπεύθυνος για το δυστύχημα. Μοναδική αιτία για την πρόκληση του δυστυχήματος ήταν η ενέργεια του Εναγομένου να στρίψει το αυτοκίνητο του προς τα δεξιά για να εισέλθει στο χωμάτινο δρόμο χωρίς να εκδηλώσει με οποιοδήποτε τρόπο την πρόθεση του αυτή και χωρίς να αντιληφθεί το αυτοκίνητο του Ενάγοντα που τον προσπερνούσε με αποτέλεσμα να επιπέσει και να συγκρουστεί στο αυτοκίνητο του Ενάγοντα. Η αμέλεια του Εναγομένου στοιχειοθετείται από το γεγονός ότι επεχείρησε να στρίψει δεξιά με σκοπό να εισέλθει στον παρακείμενο χωμάτινο δρόμο χωρίς να βεβαιωθεί ότι ήταν ασφαλές να το πράξει και χωρίς να βεβαιωθεί ότι η πρόθεση του αυτή έγινε αντιληπτή από τον Ενάγοντα. Ο Εναγόμενος είχε υποχρέωση να ελέγχει συνεχώς το δρόμο από τη στιγμή που άρχισε τη διαδικασία της στροφής προς τα δεξιά κάτι το οποίο όμως παρέλειψε να πράξει. Η προσπάθεια του Εναγομένου να στρίψει προς τα δεξιά και ενώ ήδη ο Ενάγοντας βρισκόταν στη διαδικασία προσπεράσματος αποτελεί τη γενεσιουργό αιτία του δυστυχήματος για το οποίο ο Εναγόμενος κρίνεται αποκλειστικά υπεύθυνος. Παρά το ότι συμφωνήθηκε το ποσό των ειδικών αποζημιώσεων δεν συμφωνήθηκε το ποσό των τόκων που αυτό πρέπει να φέρει. Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα του τόκου εξετάσθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο μεταξύ άλλων στις υποθέσεις Φοινικαρίδης κ.α. v. Γεωργίου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 478 και Fysco Constructing Co. Ltd v. Γεωργίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1014 όπου αναφέρθηκε ότι σκοπός του Νόμου είναι να δώσει εξουσία στο Δικαστήριο να αποδώσει δικαιοσύνη ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Ακολουθώντας τις αρχές όπως αναλύθηκαν στην υπόθεση Φοινικαρίδης, πιο πάνω κρίνεται δίκαιο όπως ο τόκος επιδικασθεί από τις 9.6.2004 ημερομηνία επίδοσης της αγωγής. Συνακόλουθα με τα πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγομένου για το ποσό των £2.246.47 πλέον τόκους προς 8% ετήσια επί του ποσού αυτού από τις 9.6.2004 μέχρι τελικής εξόφλησης πλέον έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο