Τάκη Τσιολή κ.α. ν. Στέλιου Χαραλάμπους, Αρ. Αγωγής: 1098/03, 29 Ιουνίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A94 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1098/03 Μεταξύ:
- Τάκη Τσιολή, από την Πάφο
- Kings (Tsiolis) Restaurant Ltd, από την Πάφο Εναγόντων και Στέλιου Χαραλάμπους από τη Λεμεσό Εναγομένου --------------------------------- Ημερομηνία: 29 Ιουνίου 2007 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο/Αιτητή: κ. Γ. Χαπάρη (κα. Μ. Φούρναρη για να ακούσει απόφαση) Για Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση: κα. Μ. Παπαδημήτρη --------------------------------- Αίτηση τροποποίησης ημερομηνίας 18.5.2007 Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Εναγόμενος επιδιώκει τροποποίηση της υπεράσπισης του με στόχο να συμπεριλάβει στο δικόγραφο του νέους ισχυρισμούς για τις συνθήκες και τα περιστατικά που έλαβαν χώρα σε σχέση με την επίδικη διαφορά. Είναι εισήγηση του Εναγομένου ότι η αίτηση θα πρέπει να επιτραπεί για να εισαχθούν στην υπεράσπιση λεπτομέρειες που αφορούν την παραγγελία που έγινε καθώς και γεγονότα που σχετίζονται με τη διαφορά και τα οποία από αβλεψία του δικηγόρου που συνέταξε το δικόγραφο του δεν έχουν συμπεριληφθεί στην υπεράσπιση. Η αίτηση συνάντησε την ένσταση των Εναγόντων οι οποίοι ισχυρίζονται ότι τα γεγονότα που ο Εναγόμενος επιδιώκει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου έχουν προκύψει από πολύ καιρό, με αποτέλεσμα να υπάρχει υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης. Υπάρχει περαιτέρω εισήγηση ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί γιατί υπάρχει δεδικασμένο αφού προηγουμένη αίτηση που αφορούσε το ίδιο θέμα απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Είναι επίσης η θέση τους ότι ο Εναγόμενος ενήργησε κακόπιστα και καταχρηστικά και ότι προσπαθεί να αλλάξει τη βάση της υπεράσπισης του. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων επιχειρηματολόγησαν ενώπιον του Δικαστηρίου προβάλλοντας τις θέσεις τους και στηρίζοντας τις με αντίστοιχα επιχειρήματα. Προτού ασχοληθώ με τα περιστατικά της υπόθεσης πρέπει να κάμω μια σύντομη αναφορά στη νομολογία η οποία επιτρέπει τη τροποποίηση των δικογράφων σε οποιοδήποτε στάδιο, όταν και εφόσον αυτό απαιτείται για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς. Εξαίρεση στην άσκηση της δυνατότητας τροποποίησης δικογράφων αποτελεί η πρόκληση βλάβης στον αντίδικο ή εκεί που η κακή του πίστη είναι εμφανής (βλ. Περικτιόνη Χρίστου v. Α. Αγά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934 και Fereos v. Martin Brothers
(1991)1 Α.Α.Δ.
- Το κυρίαρχο στοιχείο που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του έτσι ώστε να επιτρέψει τη τροποποίηση δικογράφων είναι η προσφερόμενη με την τροποποίηση δυνατότητα στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τις πραγματικές τους διαφορές (βλ. Geto v. M/V Vladimir Vaslyayer αρ. 4, 1993, 1 Α.Α.Δ.
- Είναι νομολογημένο ότι δεν μπορούν να διαγραφούν άκαμπτοι κανόνες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αλλά το Δικαστήριο κατά την άσκηση της λαμβάνει υπόψη του παράγοντες με ποικίλλουσα βαρύτητα ανάλογα με τα περιστατικά της υπόθεσης (βλ. Βασιλειάδης v. Πετρολίνα, 1994
(1)Α.Α.Δ.
- Προκύπτει από τη νομολογία μια πιο φιλελεύθερη προσέγγιση στο θέμα της τροποποίησης ιδιαίτερα όταν η υπόθεση βρίσκεται σε αρχικό στάδιο, δηλαδή πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Αναφορικά με το ιστορικό της μέχρι σήμερα διαδικασίας και όπως αυτό προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης διαφαίνεται ότι το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 9.4.
- Ακολούθησε η καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης στις 15.5.2003 και υπεράσπιση στις 17.9.
- Από τότε και μέχρι σήμερα η υπόθεση ορίσθηκε πολλές φορές και για οδηγίες και για ακρόαση η οποία ποτέ δεν ξεκίνησε. Μεσολάβησε δύο φορές αλλαγή του δικηγόρου του Εναγομένου μέχρι τις 6.12.2006 που ο νυν δικηγόρος του ανέλαβε τον χειρισμό της υπόθεσης. Στις 13.2.2007 καταχωρήθηκε και πάλι άλλη αίτηση τροποποίησης η οποία μετά από ακροαματική διαδικασία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο στις 20.4.2007 με αποτέλεσμα τη καταχώρηση της παρούσας στις 15.5.
- Το γεγονός ότι προηγούμενη αίτηση τροποποίησης εκ μέρους του Εναγομένου απορρίφθηκε από το Δικαστήριο μετά από ακροαματική διαδικασία κρίνεται ότι δεν αποτελεί εμπόδιο στη καταχώριση της παρούσας γιατί το Δικαστήριο απορρίπτοντας την προηγούμενη αίτηση τροποποίησης δεν εξέτασε την ουσία της αίτησης αλλά την απέρριψε για άλλους λόγους. Προβάλλεται σαν λόγος απόρριψης της η καθυστέρηση που έχει παρατηρηθεί. Στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Co. κ.α v. A. & G. Leventis & Company (Nigeria) Ltd κ.α., 1993
(1)Α.Α.Δ. 72 λέχθηκε ότι ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας συνυπολογίζει όλους τους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε διαδραματίζοντες ρόλο καθώς και όλα τα σχετικά γεγονότα στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση 1. Bauer Spezial Tienfbau G.MBH κ.α. v. Divirnogorsk Shipping Co Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ. 618, υιοθετήθηκε το ακόλουθο απόσπασμα από την Αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd & others v. Associated Newspapers Ltd
(1970)2 All E.R. 754 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα (σε μετάφραση). «Ξεκινώ με την αρχή, που είναι καλά καθιερωμένη, ότι μια τροποποίηση πρέπει να επιτρέπεται, έστω και αν ζητείται αργά, αν είναι αναγκαίο για να αποδοθεί δικαιοσύνη μεταξύ των διαδίκων, καθόσον οποιαδήποτε δυσχέρεια θα ήθελε προκληθεί από αυτή μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Αυτή η αρχή ισχύει». Όπως προκύπτει από τα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά εμφαίνονται στο φάκελο της δικογραφίας, ναι μεν η αίτηση καταχωρήθηκε τέσσερα και πλέον χρόνια μετά τη καταχώρηση του κλητηρίου εντάλματος όμως η ακρόαση της αγωγής δεν έχει ακόμα ξεκινήσει, παράγοντας που προσμετρά στη κρίση του Δικαστηρίου. Η μερική καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής είναι θέμα που μπορεί να αντιμετωπισθεί με τις κατάλληλες οδηγίες του Δικαστηρίου και είναι ζημιά που μπορεί να ικανοποιηθεί με τη καταβολή εξόδων. Ισχυρίζονται περαιτέρω οι Ενάγοντες ότι ο Εναγόμενος δεν δικαιολογεί επαρκώς τη καθυστέρηση στη καταχώρηση της αίτησης. Ισχυρίζεται ο Εναγόμενος σε σχέση με το ζήτημα τούτο ότι η καθυστέρηση οφείλεται στο ότι η υπόθεση ανατέθηκε στο δικηγόρο που τον εκπροσωπεί πριν λίγους μήνες και έκτοτε γίνονται προσπάθειες για προετοιμασία της υπόθεσης. Όπως προκύπτει από το φάκελο, ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου καταχωρήθηκε στις 6.12.2006 και στις 13.2.2007 ακολούθησε η καταχώρηση της προηγούμενης αίτησης τροποποίησης. Μετά την απόρριψη της με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου στις 30.4.2007 ακολούθησε η καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Ενόψει των πιο πάνω κρίνεται ότι ούτε ο λόγος αυτός ευσταθεί αφού η προσπάθεια για τροποποίηση της υπεράσπισης γίνεται μετά την ανάληψη της εκπροσώπησης του Εναγομένου από το νέο του δικηγόρο. Είναι ισχυρισμός των Εναγόντων ότι με την επιδιωκόμενη τροποποίηση εισάγεται νέα βάση της υπεράσπισης. Δεν θα συμμεριστώ ούτε την άποψη τους αυτή. Η επίδικη διαφορά αφορά ουσιαστικά την εκ μέρους του Εναγομένου παραγγελία ενός αυτοκινήτου. Παρά το ότι με τη σκοπούμενη τροποποίηση η υφιστάμενη υπεράσπιση επεκτείνεται με την προβολή ισχυρισμών βάσει των οποίων εμπλέκεται στην υπόθεση και ο γιός του Ενάγοντα 1, ο πυρήνας της υπεράσπισης παραμένει ο ίδιος. Εκείνο που επιδιώκεται είναι να τεθεί στη δικογραφία το υπόβαθρο των γεγονότων, για τις περιστάσεις και συνθήκες κάτω από τις οποίες και σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του Εναγομένου έγινε η παραγγελία που σχετίζεται με την επίδικη διαφορά καθώς και η παράδοση. Όμως ακόμα και στην περίπτωση που κρινόταν ότι με την σκοπούμενη τροποποίηση εισάγεται νέα βάση υπεράσπισης αυτή δεν οδηγεί σε μη αποδοχή αιτήματος τροποποίησης (βλ. Saba v. T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426 και Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αγά
(1992)Α.Α.Δ.
(1)704). Δεν θα συμφωνήσω με τη θέση των Εναγόντων ότι αν επιτραπεί η τροποποίηση θα βρεθούν σε δυσμενή θέση. Η αναφορά για την εμπλοκή τρίτου προσώπου που δεν είναι διάδικος στην υπόθεση δεν μεταβάλλει την υπόθεση των Εναγόντων αλλά αποτελεί ισχυρισμό του Εναγομένου που σαν τέτοιος θα πρέπει να αποδειχθεί από τον ίδιο κατά την ακροαματική διαδικασία. Προβάλλουν οι Ενάγοντες στους λόγους ένστασης τη κακοπιστία του Εναγομένου. Όμως στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση δεν προσδιορίζουν που έγκειται η κακοπιστία αυτή. Η γενικότητα με την οποία προβάλλεται ο ισχυρισμός αυτός δεν μπορεί να οδηγήσει το Δικαστήριο στη κατάληξη ότι πράγματι υπάρχει κακοπιστία εκ μέρους του Εναγομένου. Με βάση όλα τα πιο πάνω, συνεκτιμώντας όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης, λαμβάνοντας υπόψη ότι κάθε υπόθεση δικάζεται και αποφασίζεται με βάση τα επίδικα θέματα όπως αυτά εγείρονται στα δικόγραφα, της δυνατότητας που παρέχεται σε κάθε διάδικο να προβάλει ελεύθερα τους ισχυρισμούς του, (βλ. Geto πιο πάνω) σε συνδυασμό με το ότι καμιά αδικία ή δυσμενής επηρεασμός θα επέλθει στα δικαιώματα των Εναγόντων κρίνεται ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εγκριθεί το αίτημα για τροποποίηση. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα για τροποποίηση ως οι §Α1 - 7 της αίτησης. Η τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης να καταχωρηθεί μέσα σε 10 μέρες από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος και η Απάντηση στην τροποποιηθείσα Έκθεση Υπεράσπισης εντός περαιτέρω 10 ημερών. Τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses) όπως και τα έξοδα της παρούσας αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση/Εναγόντων και εναντίον του Αιτητή/Εναγομένου και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) .............. Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο