ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ν. ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΕΡΑΤΙΚΟΥ, Αρ. Αγωγής: 826/2007, 10.7.2007

ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ν. ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΕΡΑΤΙΚΟΥ, Αρ. Αγωγής: 826/2007, 10.7.2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A100 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 826/2007 Μεταξύ: ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΧΙΛΛΕΩΣ Ενάγοντα - και - ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΕΡΑΤΙΚΟΥ Εναγομένου ------------------------------ Ημερομηνία: 10.7.2007 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα : κα. Μυριάνθους Για Εναγόμενο: Καμιά εμφάνιση ------------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η Το τροχαίο ατύχημα που επεσυνέβη στις 13/1/06 στο δρόμο Πόλης Χρυσοχούς-Πάφου αποτελεί την αιτία της παρούσας αγωγής. Συνεπεία τούτου, ο ενάγων υπέστη τραυματισμούς και ζημιές και αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις. Εξεταστής της υπόθεσης ήταν ο αστ. 2178 Γεννάδιος Ιωάννου (ΜΕ1), ο οποίος αφού προσήλθε στη σκηνή του δυστυχήματος έλαβε τις αναγκαίες μετρήσεις και ετοίμασε σχεδιάγραμμα (Τεκμήριο 2). Σ΄ αυτό σημειώνονται η τελική θέση των οχημάτων, το σημείο σύγκρουσης Χ και τα ίχνη τροχοπέδησης που άφησε το όχημα που οδηγούσε ο ενάγων. Ο ενάγων (ΜΕ2) ήταν οδηγός και ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου VQ335 και εργαζόταν ως μηχανοδηγός στην εταιρεία C & S Beton Ltd. Στις 13/1/06 ο ενάγων οδηγούσε το όχημά του κατά μήκος του ανωτέρω δρόμου με κατεύθυνση την Πάφο. Ο εναγόμενος οδηγούσε το όχημα KKQ847 επί του ίδιου δρόμου αλλά με αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή από Πάφο προς Πόλη Χρυσοχούς. Σε κάποιο σημείο του δρόμου παρά το χωριό Σκούλλη έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου, εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας και συγκρούστηκε βίαια με το αυτοκίνητο του ενάγοντα. Αποτέλεσμα της σύγκρουσης ήταν ο ενάγων να τραυματιστεί σοβαρά και να μεταφερθεί στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Το αυτοκίνητό του κατεστράφη ολοσχερώς. Από τη μελέτη της δοθείσας μαρτυρίας, την οποία αποδέχομαι στην ολότητά της, αλλά και το Τεκμήριο 2 το οποίο αποτελεί πραγματική μαρτυρία, και από το οποίο προκύπτει ότι το σημείο σύγκρουσης ήταν εντός της πορείας του ενάγοντα, κρίνεται ότι ο εναγόμενος τελείως αδικαιολόγητα και απροειδοποίητα ανέκοψε την πορεία του ενάγοντα συγκρουόμενος με το όχημα που αυτός οδηγούσε. Άλλαξε πορεία και εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα να υπήρχε που να τον ανάγκασε να προβεί σ΄ αυτή την ενέργεια. Συνεπώς, γενεσιουργός αιτία του ατυχήματος κρίνεται ότι ήταν η ανωτέρω ενέργεια του εναγομένου. Ελλείψει οποιασδήποτε μαρτυρίας ή ισχυρισμού για συντρέχουσα αμέλεια του ενάγοντα, κρίνεται ότι αποκλειστικός υπεύθυνος για το δυστύχημα ήταν ο εναγόμενος. Να σημειωθεί ότι ο ενάγων προσπάθησε να αποφύγει το δυστύχημα, εφαρμόζοντας τα φρένα του αυτοκινήτου του, αφού υπάρχουν ίχνη τροχοπέδησης, χωρίς όμως να αποφύγει τη σύγκρουση. Για τις σωματικές βλάβες του ενάγοντα κατέθεσε ο ίδιος αλλά και οι γιατροί Ευστάθιος Τούρβας (ΜΕ2) και Ασάν Μαξουτλού (ΜΕ3) και κατατέθηκαν σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά (Τεκμήρια 4 και 5). Σύμφωνα με τη δοθείσα μαρτυρία ο ενάγων υπέστη επώδυνες κακώσεις και σοβαρούς τραυματισμούς, όπως πιο κάτω περιγράφονται. Νοσηλεύθηκε από 13/1/06 μέχρι 18/1/06 στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου και του εδόθη αναρρωτική άδεια, αρχικά μέχρι 28/2/06 η οποία, όπως ο ενάγων αναφέρει, παρατείνετο μέχρι 28/2/

1. Από το Τεκμήριο 9 όμως, διαπιστώνεται ότι εδόθη άδεια από τον ιατρό Τούρβα μέχρι 31/12/
2. Τα τραύματα που ο ενάγων υπέστη είναι τα πιο κάτω: - εναρθρικό κάταγμα δεξιάς πτέρνας - κάταγμα αριστερής κερκίδας - κάταγμα στέρνου - κάκωση οσφύος και - εκδορές με θλαστικό τραύμα προσώπου Το κάταγμα της πτέρνας αντιμετωπίστηκε συντηρητικά με γύψινη επίδεση. Ο ενάγων παραπονείτο για πόνο, οίδημα και δυσκολία βάδισης στην ποδοκνημική. Από την κλινική εξέταση στις 14/4/06 διαπιστώνεται περιορισμός κινήσεων, οίδημα και πόνος κατά την ψηλάφηση της άρθρωσης. Κατά κανόνα τέτοιου είδους κάταγμα προκαλεί μετατραυματική οστεοαρθρίτιδα. Στις 3/3/06 αφαιρέθηκε ο γύψος από το αρ. αντιβράχιο και άρχισε μερική φόρτιση του δεξιού κάτω άκρου με φόρτιση μόνο στα δάχτυλα του ποδός. Ετύγχανε φυσιοθεραπευτικής αγωγής επί καθημερινής βάσεως. Στις 30/3/06 άρχισε πλήρη φόρτιση του άκρου με ένα μπαστούνι. Είναι σοβαρή κάκωση με μακροχρόνιες επιπτώσεις και πιθανότητα σοβαρής αναπηρίας. Όπως εξάγεται από τη μαρτυρία του ενάγοντα, εξακολουθεί ακόμη και τώρα να έχει ενοχλήσεις και πόνους και να δυσκολεύεται να ασκεί το επάγγελμα του μηχανοδηγού, αφού απαιτείται να χρησιμοποιεί το δεξιό του πόδι στα πετάλια της βενζίνης και των φρένων. Συνεπεία των ανωτέρω τραυματισμών, ο ενάγων έχει παραμείνει με αναπηρία 15% (Τεκμήρια 10 και 18) και του έχει καταβληθεί από το Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων εφάπαξ ποσό ύψους £2.618,-. (ΜΕ6). Στη δεξιά ποδοκνημική φέρει εμφανές οίδημα και δυσμορφία. Κατά την τελική εξέταση που έκανε ο ιατρός Τούρβας λίγες μέρες πριν τις 29/6/07, ο ακτινολογικός έλεγχος έδειξε επούλωση των καταγμάτων της πτέρνας και αλλοιώσεις της υποαστραγαλικής άρθρωσης, το οποίο ήταν αναμενόμενο λόγω της φύσεως του κατάγματος. Οι αλλοιώσεις αυτές εξηγούνται ως αρθριτικές αλλοιώσεις μετατραυματικής αρθρίτιδας, οι οποίες δικαιολογούν το οίδημα, τη δυσμορφία και το άλγος. Αναμένεται ότι οι οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις θα επιδεινωθούν και ίσως χρειασθεί αρθρόδεση. Τα ανωτέρω τραύματα, σωματικές βλάβες και θεραπείες τις οποίες υπέστη ο ενάγων, γίνονται αποδεκτά και αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Αγορεύοντας η κα. Μυριάνθους χαρακτήρισε τα τραύματα και τις βλάβες του ενάγοντα σοβαρότατες και εισηγήθηκε ως αποζημίωσή του το ποσό των £60.
3. Παρέπεμψε δε προς επίρρωση της θέσης της στις αποφάσεις: - Πολ. Έφεση 11890/1.11.06, Mass Pack Trading Ltd v. Αντώνης Ιωάννου - Πολ. Έφεση 11583/7.7.05, Δαβίδ Γεωργίου v. Κυριάκου Αντωνίου - Πολ. Έφεση 8293/27.1.95 Κυριάκου Μαυροπετρή v. Γεώργιου Λουκά Οι ειδικές ζημιές του ενάγοντα παρέχονται με λεπτομέρεια στην Έκθεση Απαίτησης και εδόθη μαρτυρία περί τούτου. Θα γίνει ενασχόληση με αυτές όπως παρατίθενται: (α) Διεκδικείται ποσό £1.700 ζημιά για το όχημά του, το οποίο κατεστράφη ολοσχερώς. Αυτό αποδεικνύεται από τη μαρτυρία του εκτιμητή, κ. Κωνσταντίνου Χαράκη (ΜΕ5), ο οποίος ετοίμασε σχετική έκθεση εκτίμησης (Τεκμήριο 12). Σύμφωνα με αυτή η προ του δυστυχήματος αξία του αυτοκινήτου ήταν £2.000, ενώ η μετά του ατυχήματος αξία ήταν £
4. Για να προβεί στην εκτίμηση και ετοιμασία της έκθεσης πληρώθηκε από τον ενάγοντα ως αμοιβή το ποσό των £80, πλέον £12 Φ.Π.Α., ήτοι £
5. Συνεπώς, αποδεικνύονται τα κονδύλια υπό στοιχεία (α) και £ (γ) των λεπτομερειών ζημιών, ήτοι 1.792,00 (β) Το Τεκμήριο 15 το οποίο είναι απόδειξη πληρωμής τέλους για έκδοση ιατρικού πιστοποιητικού Γενικού Νοσοκομείου Πάφου, αποδεικνύει το υπό στοιχείο (β) κονδύλι για ποσό 28,00 (γ) Διεκδικείται ποσό £230 για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Συναφής είναι η μαρτυρία του ενάγοντα για πληρωμή φαρμάκων. Το ποσό το οποίο προσδιόρισε και βεβαιώνεται από το Τεκμήριο 14 είναι αυτό των 32,00 (δ) Επιζητείται ποσό £630 για ακτινογραφίες και άλλα έξοδα του Ιδιωτικού Νοσοκομείου Ευαγγελισμός. Σχετική είναι η δέσμη των αποδείξεων (Τεκμήριο 16), από την οποία καταδεικνύεται καταβολή ποσού 365,00 Από την ίδια δέσμη αλλά και από τη μαρτυρία του ιατρού Τούρβα αποδεικνύεται το ποσό για την έκδοση του Πιστοποιητικού 250,00 (ε) Επιδιώκεται απώλεια απολαβών από 13/1/06 μέχρι Την έκδοση της απόφασης χωρίς να καθορίζεται το αξιούμενο ποσό. Ο ενάγων με τη μαρτυρία του το προσδιόρισε στο ποσό των £19.421,62, ήτοι από 13/1/06 - 28/2/07 (59 βδομάδες x £329,18). Ο μισθός του σύμφωνα με τον ίδιο και τη βεβαίωση των εργοδοτών του (Τεκμήριο 8) ήταν £329,
6. Εκρίθη από το Δικαστήριο ότι αποδείχθηκε πως παρέμεινε εκτός εργασίας μέχρι 31/12/06, ήτοι για 51 βδομάδες. Επομένως δικαιούται ποσό ύψους 16.788,18 Συνεπώς, ο ενάγων δικαιούται σε επιδίκαση ποσού για ειδικές αποζημιώσεις ύψους £19.255,18 ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ Οι αποζημιώσεις είναι το μέσο με το οποίο εκτιμάται ο πόνος και η ταλαιπωρία του θύματος, χωρίς να αποσκοπεί στην τιμωρία του προσώπου που φέρεται ως νομικά υπεύθυνος για τα τραύματα του θύματος. Το ύψος των αποζημιώσεων πρέπει να αντανακλά στη φύση και έκταση των τραυμάτων και του πόνου του θύματος. Τα Δικαστήρια ακολουθούν μια ανοδική πορεία στο θέμα της επιδίκασης αποζημιώσεων για σωματικά τραύματα. Η τάση όμως αυτή δεν είναι ανεξέλεγκτη και πρέπει να περιορίζεται μέσα σε λογικά πλαίσια. Έχω μελετήσει με προσοχή τις αποφάσεις στις οποίες η κα. Μυριάνθους παρέπεμψε, καθώς και άλλες συναφείς. Είναι βέβαιο ότι δεν είναι δυνατό να εξευρεθεί απόφαση με τα ίδια ακριβώς τραύματα που ένας ενάγων υφίσταται. Όμως, όπως ελέχθη και στην Χρ. Φωτίου v. Στ. Νεοφύτου κ. ά., Πολ. Έφεση 11660, ημερομηνίας 21712/05: "Τα Δικαστήρια κατά τον καθορισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων αντλούν καθοδήγηση και λαμβάνουν υπόψη το ύψος των αποζημιώσεων που έχουν επιδικαστεί σε προηγούμενες υποθέσεις, εφόσον βέβαια υπάρχει κάποια αναλογία στην έκταση των κακώσεων και τα επακόλουθά τους, πάντοτε όμως και υπό το φως των αλλαγών τόσο της αγοραστικής αξίας του χρήματος όσο και των εξελίξεων της νομολογίας, σε συνάρτηση με όποιους άλλους παράγοντες επιδρούν στην περίπτωση. Οι αρχές που διέπουν την επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων είναι πολύ καλά θεμελιωμένες και δεν θα τις επαναλάβομε [Paraskevaides Overseas Ltd v. Christofis