ΜΑΡΘΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΗΛΙΑ ΠΛΑΚΙΔΗ ν. ΝΕΟΦΥΤΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΗΛΙΑ ΠΛΑΚΙΔΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3188/2006, 27.7.2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A106 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3188/2006 Μεταξύ: ΜΑΡΘΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΗΛΙΑ ΠΛΑΚΙΔΗ, από Λεμεσό Δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου αυτής Χαράλαμπου Ιωαννίδη Ενάγουσας - και -
- ΝΕΟΦΥΤΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΗΛΙΑ ΠΛΑΚΙΔΗ, από Αυστραλία
- D.S.P.M. ENTERPRISES LTD, από Πάφο
- ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου
- ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΤΣΑΒΕΛΛΑ, από Πάφο
- NOMISKO DEVELOPERS LTD, από Πάφο Εναγομένων ------------------------------------ Μονομερής Αίτηση, ημερομηνίας 24.10.2006 Ημερομηνία: 27.7.2007 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα/Αιτήτρια: κ. Αγγελίδης (για ν' ακούσει απόφαση η κα. Αγά) Για Εναγόμενη 5 εταιρεία/Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Κληρίδης (για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Φακοντής) Για Εναγόμενο 3/Καθ΄ ου η αίτηση: καμία εμφάνιση ------------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ζητείται η έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: "Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου απαγορεύον στους Καθ΄ ων η Αίτηση 5 και/ή τους νόμιμους αντιπροσώπους αυτών, όπως προβούν σε αποξένωση και/ή πώληση και/ή μεταβίβαση και/ή δια δωρεάς μεταβίβαση και/ή υποθήκευση και/ή ανταλλαγή και/ή επιβάρυνση και/ή καθ΄ οιονδήποτε τρόπο πώληση του πιο κάτω αναφερόμενου ακίνητου που είναι εγγεγραμμένο επ΄ ονόματι τους μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αίτησης και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΑΚΙΝΗΤΟΥ: Αρ. Τεμαχίου 384, Φ/ΣΧ. 26/37 στο χωριό Αργάκα της Πάφου, οιονδήποτε μερίδιο ή μερίδια που είναι εγγεγραμμένα στο όνομα της Εναγομένης 5 που αποτελεί το 12041/15496 ή σε άλλο όνομα. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να απαγορεύει στον Καθ΄ ου η Αίτηση 3 να εγγράψει το πιο πάνω αναφερόμενο ακίνητο και/ή επιτρέψει την μεταβίβαση και/ή την αποξένωση του σε οιονδήποτε τρίτο πρόσωπο, και το οποίο αναφερόμενο ακίνητο βρίσκεται τώρα εγγεγραμμένο επ΄ ονόματι της Εναγομένης 5.» Η αίτηση υποβλήθηκε ex parte όμως μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου επιδόθηκε στην άλλη πλευρά. Η Εναγόμενη 5 καταχώρησε ένσταση ενώ ο διευθυντής του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου δεν καταχώρησε ένσταση και η δικηγόρος που εμφανίστηκε εκ μέρους του ανέφερε ότι παρακολουθεί την διαδικασία. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Χαράλαμπου Ιωαννίδη ο οποίος αναφέρει ότι είναι σύζυγος και πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Ενάγουσας και στην οποία παρατίθενται εν συντομία τα ακόλουθα γεγονότα. Η ενάγουσα μαζί με την αδελφή της Εναγόμενη 1 ήταν συνιδιοκτήτριες του επίδικου ακινήτου, η μεν Εναγόμενη 1 κατά 12041/15496 μερίδια και οι Ενάγουσες κατά 3455/15496 μερίδια. Περί το τέλος του 2001 και αρχές του έτους 2002 συνεφωνήθη μεταξύ της Ενάγουσας και κάποιου Σωτήρη Κάττου αντιπροσώπου της Εναγομένης 1 όπως η Ενάγουσα αγοράσει το μερίδιο της Εναγομένης 1 για το ποσό των £180.000 αλλά εκ των υστέρων για άγνωστους λόγους και αδικαιολόγητα η Εναγομένη 1 υπαναχώρησε. Προβάλλεται ο ισχυρισμός πως για να πωληθεί το μερίδιο της εναγομένης 1 σε τρίτο πρόσωπο έπρεπε να ληφθούν υπόψη οι πρόνοιες του άρθρου 25 του Κεφ. 224 και να προσφερθεί το μερίδιο αυτό στην ενάγουσα στη τιμή που πωλήθηκε στην εναγομένη2 κάτι που δεν έγινε στη παρούσα περίπτωση. Περί τις 3.1.2003 η Εναγόμενη 1 μεταβίβασε με δωρεά στην Εναγόμενη 2 το 1/15496 μερίδιο της επί του επιδίκου κτήματος δηλαδή 1 τετραγωνικό μέτρο και η εγγραφή πραγματοποιήθηκε στις 30.1.
- Καμία σχέση δεν υπήρχε μεταξύ της Εναγομένης 1 και της Εναγομένης 2 ή των προσώπων που τυγχάνουν διευθυντές ή εκπρόσωποι της ή ελέγχουν την Εναγομένη
- Την ίδια ημέρα η Εναγόμενη 1 μεταβίβασε δυνάμει πώλησης τα υπόλοιπα 12040/15496 μερίδια της επί του εν λόγω κτήματος προς την Εναγομένη 2 για το ποσό των £259.000 ενώ η αξία του μεριδίου του κτήματος εκτιμήθηκε για ποσό £300.
- Οι Εναγόμενοι 1 και 2 ενεγράφησαν ως συγκύριοι στις 30.1.
- Οι ενέργειες αυτές σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα δείχνουν ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 ενήργησαν δόλια και με σκοπό την εξαπάτηση και την αποστέρηση των δικαιωμάτων που είχε η Ενάγουσα για αγορά του κτήματος ως συνιδιοκτήτρια σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 25 του Κεφ.
- Περαιτέρω προβάλλεται ισχυρισμός πως το Κτηματολόγιο υπήρξε συνεργός γιατί παρέλειψε να εφαρμόσει το άρθρο 25 και επέτρεψε την μεταβίβαση δια πώλησης σε μη εγγεγραμμένο συγκύριο. Περαιτέρω με βάση το γεγονός ότι το κτήμα είχε εκτιμηθεί για £300.000 ενώ πληρώθηκαν £259.000 ότι η διαφορά πληρώθηκε χωρίς να δηλωθεί και φανερώνει πως δεν υπήρχε εμπιστοσύνη μεταξύ της Εναγομένης 1 και της Εναγομένης
- Προβάλλεται επίσης ισχυρισμός πως η μεταβίβαση επιτεύχθηκε με παράνομες ενέργειες και/ή παράλειψη άσκησης νομίμου καθήκοντος και/ή λόγω αμέλειας εκ μέρους των υπαλλήλων του Εναγομένου
- Συνέπεια των πράξεων αυτών ήταν η Ενάγουσα να υποστεί απώλεια του κτήματος και ζημιές καθότι στερήθηκε το δικαίωμα αγοράς των μεριδίων της Εναγομένης 1 στη τιμή των £359.
- Περί τις 11.12.2003 η Εναγόμενη 2 μεταβίβασε δυνάμει δωρεάς στον Εναγόμενο 4 τα 100/15496 μερίδια καθότι ο Εναγόμενος 4 είναι πατέρας της Δέσπως Παρασκευαϊδου μοναδικού μετόχου και διευθύντριας της Εναγομένης
- Ο πραγματικός στόχος όπως αναφέρει ο ενόρκως δηλών ήταν να πωληθεί το συνιδιόκτητο κτήμα ως αδιανέμητο και να το αγοράσουν ολόκληρο οι Εναγόμενοι 2 αφού εκκρεμούσε ήδη αίτηση εκ μέρους της Ενάγουσας για καταναγκαστικό διαχωρισμό. Στις 15.2.2004 δηλώθηκε τόσο από την Εναγόμενη 2 όσο και από τον Εναγόμενο 4 ότι σε περίπτωση αναγκαστικού διαχωρισμού του ακινήτου δοθεί σε αυτούς συνεχόμενο τεμάχιο για να είναι και οι δύο συνιδιοκτήτες. Περί τις 9.3.2006 τα 100/15496 μερίδια του ακινήτου ενεγράφησαν επ' ονόματι της Εναγομένης 5 με την Δ.387/06 από τον Εναγόμενο 4 και αργότερα στις 23.3.2006 τα 11941/15496 μερίδια φαίνεται ότι ενεγράφησαν από την Εναγόμενη 2 στην Εναγόμενη 5 για άγνωστο χρηματικό ποσό. Περαιτέρω αναφέρεται πως η Εναγόμενη 5 δεν κατέχει οποιαδήποτε άλλη περιουσία και τυχόν αποξένωση του επίδικου κτήματος θα επηρεάσει δυσμενώς τη θέση της Ενάγουσας που έχει ήδη υποστεί απώλεια του κτήματος και ζημιές κινδυνεύοντας να μην δικαιωθεί στο μέλλον. Επιπρόσθετα προβάλλεται ισχυρισμός ότι οι Εναγόμενοι 2 και 5 είναι εταιρείες που εμπορεύονται τη γη και προβαίνουν σε συνεχείς αγοραπωλησίες με κίνδυνο να αποξενώσουν το κτήμα. Η δήλωση δωρεάς που έγινε στις 3.1.2003 αποτελούσε προϊόν δόλου ή συνωμοσίας και η δήλωση πώλησης που έγινε την ίδια ημέρα είναι παράνομη διότι έγινε σε μη εγγεγραμμένο συγκύριο κατά συνέπεια και όλες οι δηλώσεις μεταβιβάσεις που έχουν ακολουθήσει είναι παράνομες και στερούνται έννομου συμφέροντος. Η εναγόμενη 5-Καθ΄ ης η Αίτηση καταχώρησε ένσταση με την οποία ήγειρε 2 προδικαστικές ενστάσεις και λόγους ένστασης ως ακολούθως: "1) Η αγωγή 3188/06 επί της οποίας στηρίζεται η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου και θα πρέπει να απορριφθεί ως καταχρηστική και ενοχλητική καθ΄ ότι για την ίδια αιτία αγωγής η ενάγουσα καταχώρησε τις αιτήσεις/εφέσεις υπ΄ αριθμούς: 96/04 και 107/04 οι οποίες εκδικάζονται ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και είναι ορισμένες για οδηγίες στις 21/2/07 και η ενάγουσα/αιτήτρια είχε και έχει την ευχέρεια να αιτήσει τα επίδικα διατάγματα μέσω των ήδη εκκρεμουσών ενώπιον του Δικαστηρίου αιτήσεων/εφέσεων και όχι μέσω καταχώρισης άλλης παράλληλης θεραπείας. 2) Η αγωγή στα πλαίσια της οποίας εγείρεται η αίτηση στηρίζεται σε ανύπαρκτη αιτία αγωγής αφού ως μοναδικός λόγος των αξιώσεων της ενάγουσας προβάλλεται ο κατ΄ ισχυρισμό δόλος από μέρους των εναγομένων 1 και 2 και εξαπάτηση της ενάγουσας πράγμα που δεν ικανοποιεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της απάτης όπως αυτό περιγράφεται στο άρθρο 36 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου. 3) Ανεξάρτητα από τις πιο πάνω προδικαστικές ενστάσεις και με επιφύλαξη των δικαιωμάτων τους οι καθ΄ ων η αίτηση βασίζουν την ένσταση τους στα πιο κάτω νομικά σημεία και/ή λόγους: 4) Οι εναγόμενοι είναι κατοχυρωμένοι με το συνταγματικό δικαίωμα ελεύθερης διάθεσης της περιουσίας τους και ο κατ΄ ισχυρισμό δόλος των εναγομένων 1, 2, 3 και 4 δεν στοιχειοθετείται εκ πρώτης όψεως και η ενάγουσα εμποδίζεται από το να επικαλείται αόριστα δόλο τρίτων προσώπων για σκοπούς εξασφάλισης των αιτούμενων διαταγμάτων. Ούτε έχουν εκτεθεί λεπτομέρειες των κατ΄ ισχυρισμό ψευδών παραστάσεων ου οι εναγόμενοι 1 και 2 προέβαλαν προς τον εναγόμενο
- 5) Η ενάγουσα/αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο το γεγονός ότι είχε ήδη καταχωρήσει τις αιτήσεις/εφέσεις υπ΄ αριθμό: 96/04 και 107/04 με μοναδικό σκοπό την εξασφάλιση των αιτούμενων διαταγμάτων χωρίς το Δικαστήριο να έχει ενώπιόν του όλα τα γεγονότα και πτυχές της υπόθεσης, πράγμα που αποδεικνύει από μόνο του την κακοπιστία της αιτήτριας και ότι η όλη προσπάθεια της αποσκοπεί στο να εξασφαλίσει πλεονεκτήματα και/ή να καταστεί διαπραγματευτικά ισχυρότερη απέναντι στην εναγόμενη 5/καθ΄ ης η αίτηση. 6) Περαιτέρω η ενάγουσα απέκρυψε από το Δικαστήριο το γεγονός ότι η ίδια είχε από την αρχή γνώση της μεταβίβασης δια δωρεάς που είχε γίνει και ουδέποτε παραπονέθηκε και/ή το θεώρησε πρόβλημα αλλά αντίθετα η ίδια υπέβαλε αίτηση για διαχωρισμό του επίδικου κτήματος, πράγμα που απέκρυψε από το Δικαστήριο και που αποδεικνύει την κακοπιστία της. 7) Ο ισχυριζόμενος δόλος και/ή ψευδείς παραστάσεις που επικαλείται στην αίτηση της η ενάγουσα/αιτήτρια δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί ούτε να τεκμηριωθεί σε βάρος των εναγομένων/καθ΄ ων η αίτηση 5 αφού η επίκληση του δόλου περιορίζεται εναντίον των εναγομένων 2, 3 και 4 και όχι εναντίον της εναγομένης 5/καθ΄ ης η αίτηση και πουθενά δεν αναφέρεται πως οι καθ΄ ων η αίτηση 5 είχαν συνεργήσει και/ή είχαν συμμετοχή στον κατ΄ ισχυρισμό δόλο. 8) Η ενάγουσα δεν εξειδίκευσε το είδος και την έκταση της ζημιάς που υπέστη ένεκα του ισχυριζόμενου δόλου πράγμα που καθιστά την αγωγή της ουσιαστικά άνευ αντικειμένου αφού δεν επικαλείται συγκεκριμένη ζημιά. Ως εκ των ανωτέρω δεν αποδεικνύεται ότι ο ενάγων έχει καλή και βάσιμη υπόθεση προς εκδίκαση. 9) Ο ενάγων δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά αν το Δικαστήριο δεν εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα αφού θα του επιδικασθούν αποζημιώσεις σε περίπτωση που κερδίσει την αγωγή και επομένως δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. 10) Το Δικαστήριο δεν κέκτηται εξουσίας να εκδώσει διατάγματα μεταβίβασης της επίδικης περιουσίας στο όνομα του ενάγοντα αφού ο ίδιος δεν αναφέρει στην Ένορκη Δήλωσή του ότι κατά την ημερομηνία μεταβίβασης των μεριδίων των ακινήτων από την εναγομένη 1 στην εναγομένη 2 ήταν σε θέση να καταβάλει μέσα στην προβλεπόμενη από το Νόμο προθεσμία το ποσό αγοράς, Λ.Κ. 259.000, έτσι ώστε να μπορεί να διαγνωστεί ότι υπάρχει πιθανότητα ο ενάγων να δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες." Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Άντη Οικονομίδη, διευθυντή της Εναγομένης 5 στην οποία αναφέρονται σε συντομία τα ακόλουθα: Προβάλλεται άγνοια περί της ύπαρξης έγκυρου πληρεξουσίου προς το Χαράλαμπο Ιωαννίδη να εκπροσωπεί την ενάγουσα και να προβεί στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Δηλώνεται επίσης άγνοια και απορρίπτονται ισχυρισμοί περί δόλου και απάτης τους οποίους εν πάση περιπτώσει θεωρεί ότι στρέφονται εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 και δεν στρέφονται της Εναγομένης
- Περαιτέρω αναφέρει πως οι ισχυρισμοί αυτοί δεν ευσταθούν νομικά ούτε υποστηρίζονται από τα γεγονότα της υπόθεσης όπως τίθενται από την ενάγουσα. Αναφορικά με τους υπόλοιπους ισχυρισμούς της ενάγουσας οι οποίοι αφορούν ενέργειες ή παραλείψεις ή ισχυριζόμενες παρανομίες εκ μέρους των εναγομένων 1, 2, 3 και 4 αυτοί δεν αφορούν τους εναγόμενους 5 και περαιτέρω ισχυρίζεται πως όλες οι ενέργειες και πράξεις της εναγόμενης 5 εταιρείας έγιναν νόμιμα, καλή τη πίστη και νομότυπα και η ενάγουσα δεν νομιμοποιείται στην έγερση της αίτησης. Ο ομνύων αναφέρει πως έχει πληροφορηθεί από τους εναγομένους 2 και 3 οι ισχυρισμοί της ενάγουσας περί δήθεν προσφοράς αγοράς του επίδικου μεριδίου είναι ανυπόστατοι και ψευδείς και πως από στοιχεία του Κτηματολογίου προκύπτει ότι στις 4.12.03 ο Χ. Ιωαννίδης εκ μέρους της ενάγουσας και η Δέσπω Παρασκευαϊδου εκ μέρους της εναγομένης 2 παρουσιάστηκαν στο Κτηματολόγιο για συζήτηση αίτησης διαχωρισμού του επίδικου ακινήτου που είχε καταχωρηθεί 3 χρόνια ενωρίτερα, πράγμα που αποδεικνύει ότι η αιτήτρια γνώριζε περί της πώλησης στην εναγόμενη 2 και ουδέποτε είχε ενδιαφερθεί για την αγορά του επίδικου μεριδίου, όπως ισχυρίζεται. Τέλος ο ενόρκως δηλών ζητά την απόρριψη της αίτησης στη βάση των προδικαστικών ενστάσεων και των λόγων έντασης που προβάλλονται τους οποίους υιοθετεί. Μετά από άδεια του Δικαστηρίου καταχωρίστηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση από τον Χαράλαμπο Ιωαννίδη εκ μέρους της αιτήτριας. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση ο ομνύων αναφέρεται σε ενέργειες που έκανε ο ίδιος στις 14.8.2006 όταν επισκέφθηκε το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου και ζήτησε με σχετική αίτηση έρευνας να του δοθούν η ημερομηνία εγγραφής της δήλωσης δωρεάς που έγινε στις 3.1.2003 και κατά πόσο είχε δημοσιευθεί η δήλωση πώλησης που έγινε την ίδια ημέρα και αφορούσε το επίδικο κτήμα. Ο αρμόδιος λειτουργός του Κτηματολογίου όταν ρωτήθηκε από τον ενόρκως δηλούντα πως ήταν δυνατό να γίνουν αυτές οι πράξεις του ζήτησε να δει το φάκελο και να τον ξαναεπισκεφθεί τέλος Σεπτεμβρίου 2004 πράγμα που έπραξε. Κατά την επίσκεψη του ο εν λόγω λειτουργός του ανέφερε προφορικά ότι η ημερομηνία εγγραφής της δωρεάς έγινε στις 30.1.2003 για να διευκολύνει την πώληση που ακολούθησε. Ακολούθως την πρώτη εβδομάδα του Οκτωβρίου του 2006 ανέθεσε την υπόθεση στο δικηγόρο του ο οποίος καταχώρησε την παρούσα αγωγή στις 24.10.
- Υπό τις περιστάσεις προβάλλεται η θέση ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε παράλογη καθυστέρηση. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι μετά τη καταχώρηση της ένστασης, καταχωρήθηκε εκ μέρους των εναγομένων 5 αίτηση για εκδίκαση προδικαστικά των δύο προδικαστικών σημείων που εγείρονται με την ένσταση. Στην εν λόγω άιτηση υπεβλήθη ένσταση από πλευράς της ενάγουσας η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Χαράλαμπου Ιωαννίδη στην οποία επισυνάπτονται οι δύο αιτήσεις εφέσεις με αρ. 96/04 και 107/
- Η αίτηση αυτή τελικά αποσύρθηκε. Κατά την ακροαματική διαδικασία της αίτησης οι συνήγοροι περιορίστηκαν σε αγορεύσεις. Ο κ. Αγγελίδης ανέφερε πως η δωρεά του 1 τ.μ. που έγινε στις 1.3.2003 από την εναγόμενη 1 προς την εναγόμενη 2 και την οποία ακολούθησε την ίδια ημέρα πώληση του υπόλοιπου μεριδίου του ακινήτου που κατείχε η εναγόμενη 1 δεν ήταν γνήσια πράξη και έγινε με στόχο να παρακαμφθούν οι πρόνοιες του άρθρου 25 του Κεφ.
- Περαιτέρω η εγγραφή του 1 τ.μ. με δωρεά στην εναγομένη 2 έγινε στις 30.3.2003 και συνεπώς η εναγομένη 2 δεν ήταν συνιδιοκτήτρια κατά την ημερομηνία πώλησης και έπρεπε να ακολουθηθεί η διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρο
- Ο κ. Αγγελίδης παρέπεμψε το Δικαστήριο στην υπόθεση Παλαιομυλίτου v. Παναγιώτου κ. ά.
(2003)1 Α.Α.Δ. 407 η οποία επίσης αφορούσε αίτηση για προσωρινό διάταγμα σε υπόθεση όπου προβάλλεται ισχυρισμός πως θα έπρεπε να τύχει εφαρμογής το άρθρο
- Ο κ. Κληρίδης υποστήριξε πως έχουν αμφισβητηθεί όλοι οι ισχυρισμοί της αιτήτριας η οποία είχε το βάρος απόδειξης τους το οποίο δεν έχει αποσείσει. Σημείωσε ο συνήγορος πως παρά τη παρέλευση 8 μηνών από της καταχώρησης της αγωγής δεν έχει καταχωρηθεί έκθεση απαίτησης όπως προνοείται από το άρθρο
- Περαιτέρω ανέφερε πως δεν υπάρχει αντικείμενο εξέτασης στην παρούσα αίτηση. Το κτήμα έχει μεταβιβαστεί και η ενάγουσα δεν είχε πρόβλημα να προσφύγει στη δικαιοσύνη με τις δύο αιτήσεις εφέσεις που έχει καταχωρήσει. Δεν υπάρχει μαρτυρία, είπε ο συνήγορος που να καταδεικνύει την ύπαρξη ανεπανόρθωτης ζημιάς από μέρους της ενάγουσας. Σχολίασε τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε από μέρους της αιτήτριας όπου φαίνεται να έγινε έρευνα στο Κτηματολόγιο το έτος 2006, ενώ η ενάγουσα γνώριζε από το 2003 για τη μεταβίβαση του ακινήτου και είχε την ευχέρεια να ζητήσει θεραπεία από το έτος εκείνο. Ανέφερε επίσης ο συνήγορος πως δεν αποκαλύπτεται οποιασδήποτε δόλος ή απάτη εκ μέρους της εναγομένης
- Σύμφωνα με το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που τίθενται για έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων είναι:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση,
(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και
(3)Εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.(βλ. Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R.557). Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, της ύπαρξης δηλαδή σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται, με βάση τα δικόγραφα, συζητήσιμη υπόθεση. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή δηλαδή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντα στην αγωγή, ο δε βαθμός στον οποίο θα ικανοποιηθεί, αν και περισσότερος από απλή πιθανότητα εντούτοις, δεν ισοδυναμεί με το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, όπως δε τονίστηκε στην υπόθεση Odysseos (πιο πάνω) το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια της προϋπόθεσης αυτής. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά η θεραπεία των αποζημιώσεων επαρκή θεραπεία, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρείται η τρίτη προϋπόθεση. Αφού ικανοποιηθούν οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο θα κρίνει με γνώμονα το τι είναι δίκαιο ή πρόσφορο, έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης, αν πρέπει ή όχι να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Με βάση το άρθρο 4 του Κεφ. 6 το Δικαστήριο δύναται να εκδίδει διάταγμα για την προστασία περιουσίας που αποτελεί αντικείμενο της αγωγής κατά τη διάρκεια της εκκρεμότητας της αγωγής ή μέχρι την εκτέλεση της απόφασης. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω την παρούσα υπόθεση, έχοντας υπόψη ότι το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της αίτησης για προσωρινό διάταγμα πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης [Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R.263, Άκης Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248]. Στην υπόθεση Τ.Α. Micrologic Consulats Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802, τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας της ύπαρξης του. Θα εξετάσω τις πρώτες δύο προυποθέσεις μαζί. Σημειώνω πως στα πλαίσια εξέτασης της πρώτης προϋπόθεσης το τι υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου είναι μόνο τα γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα. Μέχρι σήμερα, παρά τη παρέλευση 8 και πλέον μηνών από τη καταχώρηση της αγωγής δεν έχει καταχωρηθεί έκθεση απαίτησης. Η καταχώρηση έκθεσης απαίτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για χορήγηση προσωρινής θεραπείας (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 ΑΑΔ 598). Θα ήθελα όμως να τονίσω αυτό που έχει αναφερθεί στην υπόθεση Louis Vuitton v. Δεσμοσάκ Λτδ κ.α
(1992)1 ΑΑΔ 1453 «.ότι η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας δεν είναι αυτοσκοπός αλλά μέτρο συνυφασμένο με την πιθανότητα εξασφάλισης ανάλογης θεραπείας κατά τη δίκη. Η δίκη είναι η καθιερωμένη διαδικασία για τον καθορισμό και διακήρυξη των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των διαδίκων. Το κύριο έρεισμα για την παροχή προσωρινής θεραπείας είναι η αντικειμενική αδυναμία της άμεσης διεξαγωγής της δίκης. Επομένως βαρύνεται ο διάδικος που την επιδιώκει να προλειάνει, το ταχύτερο, το έδαφος για την εκδίκαση της υπόθεσης.» Με βάση γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα η ενάγουσα αξιώνει διάφορα διατάγματα με τα οποία ν΄ ακυρώνεται η μεταβίβαση των μεριδίων επί του επίδικου ακινήτου της εναγομένης 1 προς την εναγομένη 2, τη μεταβίβαση από την εναγομένη 2 προς τον εναγόμενο 4 καθώς και προς την εναγομένη 5 και δηλωτικές αποφάσεις ότι αυτές οι μεταβιβάσεις είναι αποτέλεσμα δόλου και/ή απάτης οι οποίες έγιναν για αλλότριο σκοπό, δηλαδή την εξαπάτηση της ενάγουσας. Ζητείται επίσης δηλωτική απόφαση ότι οι εναγόμενη 2, 4 και 5 ουδέποτε έχουν καταστεί συγκύριοι του επίδικου κτήματος, δήλωση ότι η ενάγουσα δικαιούται σε εγγραφή του μεριδίου της εναγομένης 1 κατ΄ εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας με το ίδιο τίμημα που καταβλήθηκε στις 3.1.03 στη δήλωση Π. 14/03 στην τιμή των £279.000. Περαιτέρω ζητούνται αποζημιώσεις. Από τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιόν μου προκύπτει ότι η εναγόμενη 2 κατέστη ιδιοκτήτρια του 1/15496 μεριδίου του επίδικου ακινήτου με δωρεάν και των 12040/15496 μεριδίων του ιδίου κτήματος δυνάμει αγοράς χωρίς να ενεργοποιηθούν οι πρόνοιες του άρθρου 25 του κεφ. 224. Το ίδιο έγινε και με την μεταβίβαση προς τον εναγόμενο 4 και την εναγόμενη 5. Το άρθρο 25 στο βαθμό που είναι σχετικό έχει ως εξής: "25.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 26, όταν κύριος εξ αδιαιρέτου ιδανικής μερίδας επί ακίνητης ιδιοκτησίας προβεί σε δήλωση ενώπιον του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου ότι συμφώνησε να πωλήσει αυτήν σε πρόσωπο που δεν είναι εγγεγραμμένος συγκύριος στην ίδια ιδιοκτησία, η μεταβίβαση της μερίδας αυτής δεν εγγράφεται εκτός αν - (α) εντός εξήντα ημερών από την ημερομηνία της δήλωσης πώλησης ο πωλητής ικανοποιήσει το Διευθυντή ότι οι άλλοι εγγεγραμμένοι συγκύριοι δεν επιθυμούν να αγοράσουν τη μερίδα του στην τιμή στην οποία πωλείται. ή (β) ο σκοπούμενος αγοραστής δημοσιεύει τη σκοπούμενη πώληση αυτής ή φέρει αυτήν σε γνώση του άλλου κυρίου όπως προνοείται στο εδάφιο
(2)εντός εξήντα ημερών από την ημερομηνία της δημοσίευσης της πώλησης και κανένας εγγεγραμμένος συγκύριος δεν αποκτήσει τη μερίδα δυνάμει αυτού.
(2)Η σκοπούμενη πώληση δημοσιεύεται σε τέτοιο τύπο και σε τέτοια εφημερίδα ή εφημερίδες όπως ο Διευθυντής ήθελε απαιτήσει ή φέρεται σε γνώση του άλλου κύριου με επίδοση σε αυτόν έγγραφης ειδοποίησης σε τέτοιο τύπο όπως ο Διευθυντής ήθελε απαιτήσει και οποιοσδήποτε εγγεγραμμένος συγκύριος δύναται, με την κατάθεση στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο, εντός τριάντα ημερών από τη δημοσίευση ή την επίδοση της ειδοποίησης της τιμής στην οποία η μερίδα του πωλητή πωλείται μαζί με το τέλος εγγραφής, να εγγραφεί για την μερίδα αυτή και για το σκοπό αυτό το ποσό που κατατέθηκε με τον τρόπο αυτό καταβάλλεται στο πρόσωπο που μετείχε στη δήλωση πώλησης ως αγοραστής." Το πιο πάνω άρθρο δεν φαίνεται να τυγχάνει εφαρμογής σε περιπτώσεις δωρεών. Αυτή άλλωστε υπήρξε και η θέση του κ. Αγγελίδη. Η μεταβίβαση του ενός τετραγωνικού μέτρου δια δωρεάς στην εναγομένη 2 και την ίδια ημέρα η πώληση του υπολοίπου μεριδίου στο ίδιο πρόσωπο δημιουργούν ερωτηματικά ως προς το κατά πόσο η «δωρεά» ήταν γνήσια ή κατά πόσο έγινε με στόχο να μην τεθούν σε εφαρμογή οι πρόνοιες του άρθρου 25 (πιο πάνω). Αυτό αποτελεί θέμα προς εκδίκαση κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Περαιτέρω σε αυτό το στάδιο δεν μπορεί να καθοριστεί αν κατά το χρόνο της πώλησης του μεριδίου της εναγομένης 1 προς την εναγομένη 2 η δεύτερη είχε καταστεί συνιδιοκτήτρια, γιατί τα γεγονότα χρήζουν περαιτέρω εξέτασης. Σε περίπτωση που ήθελε φανεί ότι η δωρεά που έγινε δεν ήταν νόμιμη και η εναγόμενη 2 δεν κατέστη συνιδιοκτήτρια πριν την αγορά του υπολοίπου μεριδίου της εναγομένης 1 τότε ενδεχόμενα να έπρεπε να εφαρμοστούν οι πρόνοιες του άρθρου
- Ενώπιον μου δεν έχει τεθεί μαρτυρία ότι το ακίνητο έχει προσφερθεί στην ενάγουσα στη τιμή που τελικά πωλήθηκε στην εναγομένη
- Με τον ίδιο τρόπο φαίνεται να έχουν γίνει και οι υπόλοιπες μεταβιβάσεις, χωρίς το Δικαστήριο να καταλήγει σε εύρημα μέχρι την τελευταία μεταβίβαση στην εναγόμενη
- Σύμφωνα με την παράγραφο 18 της ένορκης δήλωσης του κ. Ιωαννίδη φαίνεται, τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως, ότι ο τρόπος που κατέστη η εναγομένη 5 ιδιοκτήτρια του μεριδίου του επίδικου κτήματος είναι ο ίδιος με τον τρόπο που έχουν καταστεί ιδιοκτήτες οι προηγούμενοι εναγόμενοι. Σημειώνω πως στην ένορκη δήλωση του κ. Ιωαννίδη δεν γίνεται ρητή αναφορά σε δόλο και απάτη από πλευράς της εναγομένης
- Είναι γεγονός ότι από πλευράς της καθ΄ ης η αίτηση 5 αμφισβητούνται αυτοί οι ισχυρισμοί και προβάλλεται η θέση πως οι πράξεις τους υπήρξαν νόμιμες, έγιναν καλή τη πίστη και νομότυπα. Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν καταλήγει σε συμπεράσματα ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης ούτε εξετάζει εις βάθος τους ισχυρισμούς των δύο πλευρών. Αυτό αποτελεί έργο του Δικαστηρίου που θα εξετάσει την ουσία της υπόθεσης. Αναφορικά με τη ζημιά που επικαλείται η ενάγουσα, αυτή καθορίζεται ως η απώλεια του δικαιώματος να αγοράσει το εξ αδιαιρέτου μερίδιο της εναγομένης 1 επί του ακινήτου. Με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης όπως έχουν τεθεί πιο πάνω θεωρώ ότι έχει καταδειχθεί σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Μπορεί επίσης να εντοπιστεί πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής έχοντας υπόψη το χαμηλό επίπεδο απόδειξης που απαιτείται σε τέτοιου είδους υποθέσεις χωρίς βέβαια να θέλω να εκφράσω άποψη αναφορικά με την τελική έκβαση της υπόθεσης. Στρέφομαι τώρα να εξετάσω τη τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
- Είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα; Αυτό είναι το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση η εναγόμενη 5 ασχολείται με αγοραπωλησίες γης και η πιθανότητα πρόθεσης αποξένωσης της περιουσίας είναι υπαρκτή. Βέβαια είναι γεγονός ότι η ενάγουσα εξακολουθεί να είναι συνιδιοκτήτρια του ακινήτου και συνεπώς σε περίπτωση πώλησης του ακινήτου θα τίθενται σε εφαρμογή οι πρόνοιες του άρθρου 25 του Κεφ.
- Είναι επίσης γεγονός ότι η περιουσία έχει ήδη μεταβιβαστεί από την εναγόμενη 1 στην εναγόμενη 2 και ακολούθως στον εναγόμενο 4 και εναγόμενη
- Με βάση αυτά τα γεγονότα υπάρχει το επιχείρημα ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι απαραίτητη. Παρά ταύτα το γεγονός που χρήζει εξέτασης στη παρούσα περίπτωση είναι οι ισχυρισμοί της καθ΄ ης η αίτηση ότι η αιτήτρια γνώριζε για την μεταβίβαση του ακινήτου στο όνομα της εναγομένης 2, ουδέποτε ενδιαφέρθηκε να το αγοράσει, καταχώρησε δύο αιτήσεις εφέσεις εναντίον αποφάσεων του Διευθυντή για το ίδιο ακίνητο χωρίς να το αποκαλύψει και επίσης σε μία συνάντηση στο Κτηματολόγιο που έλαβε χώρα στις 4.12.2003 στην παρουσία του κ. Ιωαννίδη εκ μέρους της ενάγουσας και της Δέσπως Παρασκευαίδου εκ μέρους της εναγομένης 2 συζητήθηκε η αίτηση διαχωρισμού του επίδικου κτήματος που είχε καταχωρηθεί 3 χρόνια ενωρίτερα χωρίς να ενδιαφερθεί για την αγορά του ακινήτου. Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν έχουν αντικρουστεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο από την αιτήτρια. Θα πρέπει να σημειώσω πως οι αναφορές στις άλλες δύο αιτήσεις εφέσεις γίνονται στο σώμα της ένστασης όπου αναγράφονται οι λόγοι ένστασης και υιοθετούνται από τον ενόρκως δηλούντα χωρίς οποιαδήποτε περαιτέρω αναφορά. Θεωρώ όμως πως έστω και στη γενικότητα τους αυτοί οι ισχυρισμοί υφίστανται και δεν έχουν απαντηθεί από την αιτήτρια. Περαιτέρω τα γεγονότα αυτά φαίνεται να επιβεβαιώνονται και από τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην ένσταση που καταχώρησε η αιτήτρια στα πλαίσια άιτησης για εκδίκαση προδικαστικών ενστάσεων όπου επισυνάπτεται αντίγραφο των αιτήσεων εφέσεων 96/2004 και 107/2004 και των ενόρκων δηλώσεων του Χαράλαμπου Ιωαννίδη που τις συνοδεύουν. Σ΄ αυτές τις ένορκες δηλώσεις γίνεται αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης μέχρι τη μεταβίβαση του ακινήτου στον εναγόμενο 4 και επιφυλάσσονται τα δικαιώματα της αιτήτριας να καταχωρήσει αγωγή για τις μεταβιβάσεις που έγιναν με δόλιο τρόπο απάτη ψευδείς παραστάσεις και/ή κατόπιν συνομωσίας με σκοπό τη παράκαμψη του Νόμου και/ή την καταστρατήγησή του ώστε η ενάγουσα ως συνιδιοκτήτρια του εν λόγω κτήματος να παρακαμφθεί και να μη μπορέσει να ασκήσει το δικαίωμα επιλογής προτεραιότητας που είχε βάσει του Νόμου. Περαιτέρω προβάλλεται ο ισχυρισμός πως η αγορά και μεταβίβαση του μεριδίου της εναγομένης 1 επιτεύχθηκε με την ανοχή και/ή παράλειψη άσκησης νομίμου καθήκοντος και/ή λόγω αμέλειας εκ μέρους του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου και των υπαλλήλων του. Σύμφωνα με τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου η μεταβίβαση της επίδικης περιουσίας στο όνομα της εναγομένης 5 έγινε στις 9.3.06 και στις 23.3.06 δηλαδή τρία χρόνια μετά τη μεταβίβαση στην εναγόμενη
- Συνεπώς η έρευνα που έγινε εκ μέρους του Χαράλαμπου Ιωαννίδη στο Κτηματολόγιο Πάφου σχετικά με αυτή τη μεταβίβαση ενδεχόμενα να μην μπορούσε να γίνει ενωρίτερα. Όμως με βάση τα γεγονότα που αναφέρονται στη ένορκη δήλωση του κ. Οικονομίδη και φαίνεται να επιβεβαιώνονται από τα στοιχεία που εκτίθενται στις αιτήσεις-εφέσεις που ανέφερα πιο πάνω, η ενάγουσα γνώριζε περί της μεταβίβασης του μεριδίου της εναγομένης 1 στο επίδικο κτήμα προς τους εναγομένους 2 και ακολούθως προς τον εναγόμενο 4 τουλάχιστον από το τέλος του 2003 και παρά το ότι επεφύλαξε τα δικαιώματα της στις δύο αιτήσεις-εφέσεις να προσβάλει τις πράξεις αυτές δεν το έπραξε. Το γεγονός ότι η μεταβίβαση του ακινήτου στην εναγόμενη 5 έγινε το έτος 2006 δεν μειώνει την καθυστέρηση και τις επιπτώσεις της καθυστέρησης της ενάγουσας να προσφύγει στο Δικαστήριο και να ζητήσει θεραπεία. Σημειώνω πως η μεταβίβαση του ακινήτου στην εναγόμενη 5 έγινε 3 χρόνια μετά τη μεταβίβαση στην εναγόμενη 2 και συνεπώς η έγκαιρη προσφυγή της ενάγουσας στο Δικαστήριο ενδεχόμενα να απέτρεπε την πράξη αυτή. Από τα στοιχεία που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του κ. Οικονομίδη φαίνεται ότι η ενάγουσα γνώριζε από το έτος 2003 ότι η εναγόμενη 2 ήταν συνιδιοκτήτρια του ακινήτου, συζητούσε με την διευθύντρια της εν λόγω εταιρείας για τα θέματα διαχωρισμού του ακινήτου, καταχώρησε εναντίον τόσο της εναγομένης 2 όσο και του εναγόμενου 4 τις δύο αιτήσεις εφέσεις εναντίον αποφάσεων του Διευθυντή για θέματα που σχετίζονται με το επίδικο κτήμα και δεν καταχώρησε οποιαδήποτε αγωγή αξιώνοντας τις θεραπείες που ζητά με την παρούσα αγωγή ούτε προώθησε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο αυτές τις θεραπείες. Με αυτό τον τρόπο άφησε τον χρόνο να παρέλθει και να γίνει και η τελευταία μεταβίβαση στην εναγομένη
- Δεν θεωρώ ότι με αυτά τα γεγονότα δικαιολογείται να επιζητεί ενδιάμεση θεραπεία μέχρι εκδίκασης της αγωγής και να ισχυρίζεται ότι σε αντίθετη περίπτωση θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Συνακόλουθα δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου
- Για τους ίδιους λόγους που ανέλυσα πιο πάνω δεν θεωρώ ότι θα ήταν δίκαιο ή πρόσφορο να εκδοθούν τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα μέχρι εκδίκασης της αγωγής. Σημειώνω πως το διάταγμα που επιζητείται εναντίον του εναγομένου 3 ουσιαστικά αποτελεί απόρροια του διατάγματος που ζητείται εναντίον της εναγόμενης 5 και συνεπώς δεν χρήζει περαιτέρω ανάλυσης. Εν όψει των πιο πάνω η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη και δεν θεωρώ σκόπιμο να εξετάσω τα υπόλοιπα θέματα που εγέρθηκαν καθότι μόνο θεωρητική σημασία θα είχαν. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας επιδικάζονται εναντίον της ενάγουσας αιτήτριας. (Υπ.).............. Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ./ΟΡ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο