← Κύπρος

Aristo Developers Ltd ν. Κυριακού Χαραλάμπους Αλέξη, Αίτηση Έφεση: 88/03, 7 Αυγούστου 2007

Aristo Developers Ltd ν. Κυριακού Χαραλάμπους Αλέξη, Αίτηση Έφεση: 88/03, 7 Αυγούστου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A109 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αίτηση Έφεση: 88/03 Μεταξύ: Aristo Developers Ltd από την Πάφο Αιτητών και Κυριακού Χαραλάμπους Αλέξη από τη Λευκωσία Καθ΄ ης η Αίτηση --------------------------------- Ημερομηνία: 7 Αυγούστου 2007 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Μ. Βασιλειάδης Για την Καθ΄ης η Αίτηση: κ. Α. Λάρδος ----------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Έφεση/Aίτηση επιδιώκεται η ακύρωση της απόφασης του Διευθυντή ημερομηνίας 20.06.2003 για παραχώρηση δικαιώματος διάβασης. Οι Αιτητές είναι ιδιοκτήτες του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 12796, τεμάχιο 524 του Φ/Σχ. 25/64 στο Νέο Χωριό Πάφου και η Καθ' ης η Αίτηση ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 239 του Φ./Σχ. 25/

  1. Σύμφωνα με την αίτηση η απόφαση του Διευθυντή πάσχει και είναι λανθασμένη γιατί όπως μεταξύ άλλων αναφέρεται στερείται ορθής και/ή επαρκούς αιτιολογίας, γιατί η καθορισθείσα δίοδος δεν είναι η καλύτερη υπό τις περιστάσεις και γιατί με αυτή το ακίνητο των Αιτητών επηρεάζεται δυσμενώς και δεν μπορεί να αξιοποιηθεί ικανοποιητικά. Περαιτέρω το ποσό της αποζημίωσης που έχει καθορισθεί προσβάλλεται σαν χαμηλό. Με την ένσταση της η Καθ' ης η Αίτηση υποστηρίζει την ορθότητα της απόφασης του Διευθυντή και εισηγείται απόρριψη της αίτησης αφού όπως εισηγείται οι προβαλλόμενοι λόγοι είναι γενικοί και αόριστοι, πραγματικά και νομικά αβάσιμοι. Οι διάδικοι προσκόμισαν προφορική και γραπτή μαρτυρία προς υποστήριξη των θέσεων τους. Προς υποστήριξη των θέσεων των Αιτητών μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου έδωσε η Ρούλα Αριστοδήμου (Μ.Α.1), ο Γιάννος Ιακωβίδης (Μ.Α.2) και ο Ιωάννης Πολυβίου (Μ.Α.3) ενώ για την Καθ' ης η Αίτηση ο Χαράλαμπος Χαραλάμπους (Μ.Υ.1). Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων επιχειρηματολόγησαν υπέρ της θέσης της διαδίκου που ο καθένας εκπροσωπεί. Η εξουσία του Δικαστηρίου για αναθεώρηση της απόφασης του Διευθυντή απορρέει από το άρθρο 80 του Κεφ.
  2. Ο τρόπος που πρέπει να προσεγγίζεται η απόφαση του Διευθυντή από το Δικαστήριο υποδείχθηκε στις υποθέσεις Καφιέρος v. Θεοχάρους

(1978)1 Α.Α.Δ. 619 σελ. 643, Αθανάση v. Χατζημάμα
(1990)1 Α.Α.Δ. 208, Σολομώντος v. Παπανεοκλή
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 906, 912, 913, Κουμή v. Κούντουρου
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 1313 και Χειμώνα v. Γεωργίου κ.α.
(1999)1(Α) 108. Στην υπό κρίση υπόθεση οι Αιτητές προβάλλουν σαν λόγο ακύρωσης της επίδικης απόφασης την έλλειψη αιτιολογίας, γι' αυτό και το Δικαστήριο θα προχωρήσει να εξετάσει πρώτα το θέμα αυτό (βλ. Βασιλείου v. Μανουλλου
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1359), εξετάζοντας την αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή η οποία καταχωρήθηκε εμπρόθεσμα μέσα στο φάκελο της διαδικασίας. Ο Καν. 6 των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφής και Εκτίμησης) Κανονισμών του 1956, προνοεί τα ακόλουθα: «6.
(1)The Director shall, when so requested by a person aggrieved by any order, notice or decision of the Director made or given under the provisions of the Law who signifies his intention to appeal against such order, notice or decision, furnish such person with a statement of his reasons thereof, which statement shall be filed with the Registrar together with the summons". Η αναγκαιότητα για αιτιολόγηση της απόφασης του Διευθυντή επιβάλλεται από την ίδια τη φύση της διαδικασίας αλλά και από το λεκτικό του Κανονισμού 6
(1). Στην υπόθεση Γεωργίου v. Χ"Φεσσά
(1970)1 Α.Α.Δ. 58, έχει υποδειχθεί ότι ο υπάλληλος του Κτηματολογίου ενεργεί υπό οιονεί δικαστική ιδιότητα (quasi judicial capacity). Επομένως οι αποφάσεις του πρέπει να είναι αιτιολογημένες με το τρόπο που επίσης πρέπει να είναι αιτιολογημένες οι αποφάσεις των Δικαστηρίων. Η ανάγκη για αιτιολογία των δικαστικών αποφάσεων εδράζεται όχι μόνο στο άρθρο 30
(2)του Συντάγματος αλλά όπως έχει υποδειχθεί σε πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι ουσιώδης και για τα συμφέροντα της δικαιοσύνης (βλ. Πέτσας v. Δημοκρατίας
(193)2 Α.Α.Δ. 84, Pioneer & Sons Ltd v. Stelios Tryfon & Sons Ltd
(1981)1 A.A.Δ 540, Παπαγεωργίου v. Χ"Πιέρα
(1981)1 Α.Α.Δ. 560). Πριν το Δικαστήριο προχωρήσει να εξετάσει κατά πόσο η επίδικη απόφαση είναι ή όχι αιτιολογημένη κρίνεται χρήσιμο να παρατεθεί αυτούσια η παράγραφος 6 της αιτιολογημένης απόφασης του Διευθυντή. «
  1. Ο κτηματολόγος αφού προέβη στην σχετική επιτόπια εξέταση και αφού μελέτησε όλα τα σχετικά στοιχεία και γεγονότα καθόρισε την δίοδο την έκταση του προς χρήση αυτού του δικαιώματος του αποκτώντος μέρους καθώς επίσης και την καταβλητέα αποζημίωση αφού έλαβε υπόψη όλους τους σχετικούς παράγοντες και με σκοπό να προκληθεί η μικρότερη δυνατή ζημιά οχληρία ή/και ταλαιπωρία στους ιδιοκτήτες των επηραζομένων κτημάτων, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπό τις υφιστάμενες συνθήκες η επιλεγείσα δίοδος ήταν η μόνη κατάλληλη. Η δίοδος φαίνεται με κόκκινο χρώμα στο σχεδιάγραμμα με στοιχείο Α και το ποσό της καταβλητέας αποζημίωσης όσον αφορά την Αιτήτρια/Εφεσείουσα εταιρεία ανέρχεται στις £1.320.00». Όπως αναφέρεται ο κτηματολόγος καθόρισε τη δίοδο, αφού μελέτησε όλα τα «σχετικά στοιχεία και γεγονότα». Παραλείπει όμως εντελώς να αναφέρει ποιά είναι αυτά τα στοιχεία και γεγονότα όπως επίσης δεν αναφέρει ποιούς παράγοντες έλαβε υπόψη. Καταλήγει στην απόφαση του αναφέροντας ότι «υπό τις υφιστάμενες συνθήκες η επιλεγείσα δίοδος ήταν η μόνη κατάλληλη». Παραλείπει όμως και πάλι να προσδιορίσει ποιές ήταν αυτές οι «υφιστάμενες συνθήκες» που τον οδήγησαν σ' αυτό το συμπέρασμα. Ενώ αναφέρει ότι σκοπός ήταν να προκληθεί η «μικρότερη δυνατή ζημιά» δεν αιτιολογεί ούτε το μέρος αυτό της απόφασης του και παραλείπει να εξηγήσει γιατί με την επιλεγείσα δίοδο προκαλείται η «μικρότερη δυνατή» ζημιά και ούτε αναφέρει σε περίπτωση άλλης επιλογής ποιά θα ήταν η μεγαλύτερη ζημιά που θα προέκυπτε. Δεν αναφέρει περαιτέρω στην παράγραφο 11 της απόφασης του, αν διερεύνησε την πιθανότητα παροχής διόδου από το τεμάχιο 522, ενώ αξίζει να λεχθεί στο σημείο αυτό ότι τα όσα εκτίθενται στην §12 της απόφασης αφορούν άλλη υπόθεση και όχι την παρούσα, γεγονός που δέχθηκε και ο Μ.Υ.
  2. Κρίνεται ότι όλες οι πιο πάνω παραλείψεις καθιστούν την επίδικη απόφαση όχι αιτιολογημένη μέσα στην έννοια του άρθρου 30
(2)του Συντάγματος και όπως έχει επεξηγηθεί στη νομολογία. Στην υπό κρίση υπόθεση η απουσία αιτιολογίας είναι τέτοια που ο σωστός δικαστικός έλεγχος της επίδικης απόφασης καθίσταται εντελώς αδύνατος. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ανάγκη για αιτιολόγηση της απόφασης του Διευθυντή υπάρχει και στην περίπτωση που το θέμα προσεγγισθεί με βάση τις αρχές του διοικητικού δικαίου. Στην υπόθεση Χριστοδουλίδης v. Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας
(1986)3 Α.Α.Δ. 1637, η επίδικη απόφαση κρίθηκε αναιτιολόγητη επειδή οι απόψεις του προϊσταμένου του τμήματος αν και λήφθηκαν υπόψη στη λήψη της απόφασης δεν είχαν καταγραφεί στα πρακτικά (βλ. επίσης Ιωαννίδης v. Δημοκρατίας
(1972)3 Α.Α.Δ. 318, Άνθιμου v. Δημοκρατίας
(1978)3 Α.Α.Δ. 308, Χ"Πασχάλη v. Δημοκρατίας
(1980)3 Α.Α.Δ. 101). Η κατάληξη μου αυτή οδηγεί αναπόφευκτα στην ακύρωση της επίδικης απόφασης και στην επιτυχία της αίτησης. Παρά το ότι η τύχη της αίτησης έχει πλέον κριθεί και για την περίπτωση που κριθεί ότι λανθάνομαι θα προχωρήσω να εξετάσω την ουσία της υπόθεσης προχωρώντας με την αξιολόγηση των μαρτύρων. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους όσους παρήλασαν από το εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους. Πρώτη μαρτύρησε ενώπιον του Δικαστηρίου η Ρούλα Αριστοδήμου μία εκ των διευθυντών της Αιτήτριας εταιρείας, αρχιτέκτονας στο επάγγελμα. Υποστήριξε ότι το ακίνητο των Αιτητών επηρεάζεται δυσμενώς και ότι το κτηματολόγιο πριν αποφασίσει θα έπρεπε να λάβει υπόψη του και τις δεσμεύσεις της πολεοδομίας αφού σαν ιδιοκτήτες της γης δεν μπορούν να αξιοποιήσουν όλο το συντελεστή δόμησης που δικαιούνται και αυτό παρά το ότι μεγάλο μέρος αυτού μπορεί να μεταφερθεί. Η μάρτυρας μου έκαμε καλή εντύπωση σαν μάρτυρας της αλήθειας. Απαντούσε στις ερωτήσεις που τις υποβάλλονταν άμεσα και χωρίς σκέψη με σταθερό και θετικό τρόπο γι' αυτό και αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Σαν Μ.Α.2 κατάθεσε ο Γιάννος Ιακωβίδης, αγρονόμος τοπογράφος μηχανικός. Κατόπιν οδηγιών των Αιτητών εξέτασε κατά πόσο θα ήταν δυνατό να παραχωρηθεί άλλη καταλληλότερη δίοδος από αυτή που καθορίσθηκε από το κτηματολόγιο και ετοίμασε σχετική τεχνική έκθεση (Τεκμήρια 2Α και 2Β). Υποστήριξε ότι το κτηματολόγιο δεν επέλεξε την πλέον κατάλληλη δίοδο και πρότεινε σαν καλύτερη λύση την παροχή διόδου μέσω των τεμαχίων 272, 273 και
  1. Υποστήριξε πως η προτεινόμενη από τον ίδιο δίοδο είναι καλύτερη από τη καθορισθείσα από το κτηματολόγιο και ανέπτυξε τους λόγους που στηρίζουν την άποψη του. Ήταν η θέση του ότι η προτεινόμενη από αυτόν δίοδος είναι πλέον κατάλληλη γιατί είναι μικρότερου μήκους και έκτασης από αυτή που καθορίσθηκε από το κτηματολόγιο και γιατί η υψομετρική διαφορά που θα υπάρχει θα είναι ομαλή. Υποστήριξε περαιτέρω ότι αυτή θα είναι ασφαλέστερη από αυτή που καθόρισε το κτηματολόγιο και για την τροχαία κίνηση και αυτό γιατί η πρώτη απέχει από τη πλησιέστερη στροφή κατά πενήντα μέτρα, ενώ αυτή που καθόρισε το κτηματολόγιο μόνο δεκαπέντε, γεγονός που την καθιστά επικίνδυνη. Είπε ακόμα ότι στη καθορισθείσα από το κτηματολόγιο δίοδο παρουσιάζονται τα ακόλουθα μειονεκτήματα. Στο μέρος που η δίοδος εφάπτεται στα τεμάχια 305 και 383 υπάρχει μεγάλη υψομετρική διαφορά και σχεδόν κάθετη εκσκαφή με αποτέλεσμα ο υφιστάμενος τοίχος αντιστήριξης να ενδέχεται να πάθει ζημιά. Πρόβλημα υπάρχει στο σημείο που αυτή συναντά τα τεμάχια 153 και
  2. Αυτό έγκειται στο ότι, στο σημείο τούτο σχηματίζεται οξεία γωνία 60 μοιρών που πρακτικά απαγορεύει τη στροφή ενός κανονικού αυτοκινήτου. Για να μπορέσει ένα αυτοκίνητο να στρίψει και να εισέλθει από κάποια άλλη υφιστάμενη δίοδο που υπάρχει στην προτεινόμενη από το κτηματολόγιο δίοδο είναι υποχρεωμένο να πάει μπροστά και πίσω. Αντίθετη ήταν η θέση που υποστήριξε ο μοναδικός μάρτυρας που κλήθηκε για την υπεράσπιση, ο Χαράλαμπος Χαραλάμπους (Μ.Υ.1). Αυτός ήταν ο υπάλληλος του κτηματολογίου που εξέτασε την υπόθεση. Υποστήριξε ότι η καθορισθείσα δίοδος ήταν η μόνη κατάλληλη που μπορούσε να δοθεί. Απέρριψε τη δυνατότητα παροχής διόδου όπως προτάθηκε από τους Αιτητές γιατί όπως υποστήριξε κατά μήκος των τεμαχίων 272 και 522 και σε απόσταση διακοσίων μέτρων περίπου υπάρχει απότομη υψομετρική διαφορά που κυμαίνεται μεταξύ πέντε και οκτώ μέτρων ενώ περαιτέρω η δίοδος αυτή θα ήταν πολύ επικίνδυνη λόγω της στροφής που υπάρχει στο κύριο δρόμο. Μεταξύ των θέσεων των δύο αυτών μαρτύρων (Μ.Α.2 και Μ.Υ.1) σε σχέση με τον καθορισμό της διόδου, επιλέγω σαν πλέον ορθή αυτή του Μ.Α.
  3. Και αυτό γιατί ο πρώτος είναι προσοντούχος με ακαδημαϊκά προσόντα, σε αντίθεση με τον Μ.Υ.1 ο οποίος δεν έχει κάμει σχετικές με το θέμα σπουδές και δεν κατέχει καμία σχετική ειδικότητα. Εκτός όμως του λόγου αυτού πρέπει να λεχθεί ότι ο Μ.Α.2 μου έκαμε καλή και θετική εντύπωση. Κατάθεσε με επαγγελματισμό, όπως οφείλει ο κάθε μάρτυρας που καλείται να μαρτυρήσει σαν εμπειρογνώμονας και υποστήριξε τις θέσεις και απόψεις του με θετικό και σταθερό τρόπο. Δεν ανάφερε πράγματα που δεν έκαμε για να τεκμηριώσει τις θέσεις του αλλά με ειλικρίνεια περιορίσθηκε να αναφέρει μόνο τις ενέργειες που πραγματικά διεξήγαγε. Μία τέτοια περίπτωση ήταν αυτή που δέχθηκε ότι δεν έκαμε μετρήσεις σε σχέση με τους τοίχους αντιστήριξης που υπάρχουν στα τεμάχια 305 και 383 και την πιθανή ζημιά που δυνατό να προκληθεί σε αυτούς από μεγάλο φορτίο, δεχόμενος παράλληλα ότι τα όσα ανάφερε προέκυπταν από την πείρα του και ότι σίγουρα θα ήταν καλύτερα αν προέβαινε σε μετρήσεις. Άλλη περίπτωση που δεικνύει ότι δεν προσπάθησε να πεί πράγματα που δεν γνώριζε είναι αυτή που είπε ότι δεν ανέλυσε τις λύσεις που καταγράφονται στην παράγραφο 8 της έκθεσης του γιατί αυτές επεξεργάσθηκε άλλος συνάδελφος του. Όλα τα πιο πάνω σε συνδυασμό με τον απόλυτα θετικό τρόπο που προέβαλε τα στοιχεία στα οποία στηρίχθηκε για να καταλήξει στην προτεινόμενη από αυτόν δίοδο με οδηγούν στην αποδοχή της μαρτυρίας του και της θέσης του. Αντίθετα δεν έχω πεισθεί ότι ο Μ.Υ.1 κατά τον καθορισμό της διόδου έλαβε υπόψη του όλα τα υπάρχοντα δεδομένα με τον δέοντα τρόπο και ότι συνυπολόγισε ορθά όλα τα στοιχεία που έπρεπε. Ούτε έχω πεισθεί ότι εξέτασε όπως όφειλε την πιθανότητα καθορισμού της διόδου και από την προτεινόμενη από την πλευρά των Αιτητών δίοδο με τη σοβαρότητα που όφειλε να επιδείξει. Ενώ ισχυρίσθηκε ότι η προτεινόμενη από την πλευρά των Αιτητών δίοδος είναι ακατάλληλη λόγω υψομετρικής διαφοράς και επικινδυνότητας της στροφής που υπάρχει σε κάποιο σημείο της μαρτυρίας του και σε υποβολή που του έγινε ότι δεν εξέτασε την πιθανότητα καθορισμού της διόδου από το τεμάχιο 272, απάντησε λέγοντας ότι λόγω της υψομετρικής διαφοράς και της στροφής που υπάρχουν δεν υπήρχε λόγος να το «έχουν» σαν μέρος της υπόθεσης. Τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι το κτηματολόγιο δεν εξέτασε και δεν έλαβε επαρκώς υπόψη του και τις άλλες πιθανές λύσεις. Δεν εξέτασε καν την πιθανότητα παροχής διόδου από τα ακίνητα τα οποία εισηγήθηκε ο Μ.Α.
  4. Αντίθετα «εκ προοιμίου» φαίνεται να απέκλεισε αυτή τη πιθανή λύση. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μη σταθμίσει όλους τους παράγοντες, να μην εξετάσει τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της κάθε πιθανής λύσης και έτσι να καταλήξει και επιλέξει την πλέον κατάλληλη δίοδο. Η παράλειψη αυτή του κτηματολογίου συνιστά πλημμέλεια που ανάγεται στην ορθή ενάσκηση των εξουσιών του που καθιστά τρωτή την εκδοθείσα απόφαση. Σε σχέση με το ποσό της καταβλητέας αποζημίωσης ο Χ. Χαραλάμπους, εξήγησε τον τρόπο υπολογισμού που ακολούθησε και ανάφερε ότι προχώρησε στον καθορισμό της χρησιμοποιώντας τη συγκριτική μέθοδο εκτίμησης και λαμβάνοντας υπόψη δύο συγκριτικές πωλήσεις που αφορούσαν τα τεμάχια 524 και
  5. Σαν ποσοστό ετήσιας αύξησης της αξίας της γής υιοθέτησε ποσοστό 10% το οποίο πάντοτε υιοθετείται από το κτηματολόγιο σε παγκύπρια κλίμακα. Ο ίδιος δεν χρησιμοποίησε σαν συγκριτικά τα τεμάχια 365 και 288 τα οποία χρησιμοποίησε ο Ι. Πολυβίου εκτιμητής των Αιτητών (Μ.Α.3), γιατί αυτά πωλήθηκαν μετά την ημερομηνία της επιτόπιας εξέτασης και γιατί βρίσκονται σε πλεονοκτικότερη θέση από το ακίνητο των Αιτητών αφού είναι κοντά στη θάλασσα. Ο Μ.Α.3 υποστήριξε ότι το ποσό της καταβλητέας αποζημίωσης ανέρχεται στο ποσό των £3.700.
  6. Αυτός χρησιμοποίησε εκτός των δύο συγκριτικών που χρησιμοποίησε και ο Χ. Χαραλάμπους τις αξίες άλλων δύο τεμαχίων, τα οποία όμως όπως και ο ίδιος δέχθηκε βρίσκονται από πλευράς θέας σε καλύτερη θέση από το τεμάχιο
  7. Υιοθέτησε περαιτέρω ποσοστό 15% σαν ετήσια αύξηση της αξίας της γής. Στο ποσοστό αυτό κατέληξε από γενικές όπως είπε παρατηρήσεις στην περιοχή του Νέου Χωρίου και βασιζόμενος σε δεδομένα που έλαβε από το κτηματολόγιο. Από τις δύο μεθόδους εκτιμήσεων επιλέγω και αποδέχομαι ως ορθότερη αυτή του Χ. Χαραλάμπους, Μ.Υ.
  8. Χρησιμοποίησε σαν συγκριτικό το ίδιο το τεμάχιο 524 και άλλο που βρίσκεται κοντά του. Τα δύο επιπλέον συγκριτικά που χρησιμοποίησε ο Μ.Α.3 βρίσκονται σε αρκετά μεγάλη απόσταση από το τεμάχιο 524 και έχουν όπως και ο ίδιος δέχθηκε καλύτερη θέα προς τη θάλασσα. Επιπρόσθετα και αναφορικά με την ετήσια αύξηση που υιοθέτησε του 15% θεωρώ ότι δεν έχει δικαιολογήσει επαρκώς και ικανοποιητικά πώς και γιατί κατέληξε στην υιοθέτηση της. Η αιτιολογία που πρόβαλε ήταν γενική και αόριστη και δεν έδωσε στο Δικαστήριο τα στοιχεία και τα δεδομένα στα οποία βασίσθηκε για να καταλήξει. Δεν ανάφερε στο Δικαστήριο ποιές ήταν οι γενικές παρατηρήσεις που είχε κάμει στην περιοχή του Νέου Χωρίου και στις οποίες όπως είπε βασίσθηκε, ούτε και ποιά ήταν τα δεδομένα που έλαβε όπως είπε από το κτηματολόγιο και τον οδήγησαν στη κατάληξη του αυτή. Αντίθετα επί του ζητήματος αυτού ο Χ. Χαραλάμπους ανάφερε ότι η αύξηση του 10% είναι αυτή που χρησιμοποιείται παγκύπρια από το κτηματολόγιο. Εν' όψει όλων των πιο πάνω κρίνεται ότι το ποσό που έχει καθορισθεί σαν αποζημίωση είναι ορθό. Ενόψει όλων των πιο πάνω και στην περίπτωση που η απόφαση του κτηματολογίου ήταν επαρκώς αιτιολογημένη η αίτηση θα πετύγχαινε μόνο όσον αφορά το μέρος σε σχέση με τον καθορισμό της διόδου αφού το μέρος της σε σχέση με το ποσό της αποζημίωσης κρίνεται ορθό. Επειδή όμως η απόφαση έχει κριθεί ως αναιτιολόγητη, η αίτηση θα έχει επιτυχή κατάληξη. Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω η αίτηση επιτυγχάνει και η επίδικη απόφαση ακυρώνεται με έξοδα υπέρ των Αιτητών και σε βάρος της Καθ΄ ης η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Κατ΄ αναλογία της πορείας που ακολουθείται στις περιπτώσεις αναιτιολόγητων δικαστικών αποφάσεων όπου η υπόθεση παραπέμπεται κατά κανόνα για επανεκδίκαση από διαφορετικό Δικαστήριο, στη κρινόμενη υπόθεση το ζήτημα παραπέμπεται για επανεξέταση η οποία όμως θα ήταν σκόπιμο να γίνει από άλλον υπάλληλο. (Υπ.) ................ Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./ΟΡ/ΕΠ/ΚΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.