IOSIF CHRISTODOULOU DELUXE GARAGE LTD ν. Παναγιώτη Δημοσθένους, Αρ. Αγωγής 2763/2004, 3.9.2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A112 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Αγωγής 2763/2004 Μεταξύ: IOSIF CHRISTODOULOU DELUXE GARAGE LTD, από την Μαραθούντα Ενάγουσα Και Παναγιώτη Δημοσθένους, από τα Χολέτρια Εναγόμενου -------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 3.9.2007 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την ενάγουσα: κ. Κ. Πρωτοπαπάς Για τον εναγόμενο: κ. Σ. Σωκράτους Α Π Ο Φ Α Σ Η * Η ενάγουσα σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης της, γεγονός το οποίο αμφισβητείται από τον εναγόμενο, είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και ασχολείται με ισιώματα και βαφές αυτοκινήτων. Ισχυρίζεται η ενάγουσα, ότι ο εναγόμενος ιδιοκτήτης και/ή κάτοχος του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΕΡΝ 132, ήταν πελάτης της και κατά ή περί τον Ιούνιο 2004 κατ΄ εντολή του -------------------------------------------------------------------------------------------------------- * Η απόφαση δόθηκε κατά την διάρκεια των θερινών διακοπών κατόπιν άδειας της προέδρου προέβηκε σε αντικατάσταση διαφόρων ανταλλακτικών και/ή εξαρτημάτων και σε βαφή του πιο πάνω αυτοκινήτου έναντι εύλογου και/ή συμφωνηθέντος τιμήματος των Λ.Κ.1380 δυνάμει του υπ΄αρ. 441 εκδοθέντος τιμολογίου ημερομηνίας 10.7.
- Και πάλι σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της ενάγουσας, ο εναγόμενος, παρέλαβε το εν λόγω όχημα από το κατάστημα της και αφού παρέμεινε πλήρως ικανοποιημένος, υποσχέθηκε στην ενάγουσα ότι θα εξοφλήσει το σχετικό τίμημα σε σύντομο χρονικό διάστημα πράγμα το οποίο δεν έπραξε μέχρι σήμερα. Ο εναγόμενος με την έκθεση υπεράσπισης του (όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερομηνίας 19.10.2005) αρνείται γενικά τις παρ. 1, 2 και 3 της έκθεσης απαίτησης της ενάγουσας και ισχυρίζεται ότι τα αληθινά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: α. Η σύζυγος του η οποία είναι η ιδιοκτήτρια και η νόμιμη κάτοχος του αυτοκινήτου ΕΡΝ 132 μαζί με τον εναγόμενο το πήραν στο γκαράζ του Ιωσήφ Χριστοδούλου και συμφώνησαν όπως βάψει το εν λόγω όχημα στην συμφωνημένη τιμή των Λ.Κ.1.000.- β. Συμφώνησαν περαιτέρω όπως το ποσό των Λ.Κ.200.- πληρωθεί προκαταβολικά δια την αγορά των μπογιών και/ή άλλων υλικών τα οποία θα χρησιμοποιούντο για την βαφή του αυτοκινήτου ΕΡΝ
- γ. Στο γκαράζ το οποίο διατηρεί ο Ιωσήφ Χριστοδούλου κρατήθηκε το αυτοκίνητο πέραν των τεσσάρων μηνών παρά τις συνεχείς οχλήσεις τόσο του εναγόμενου όσο και της συζύγου του. δ. Ο ίδιος ο εναγόμενος πήγε στο εν λόγω γκαράζ και το πήρε και δήλωσε στον ίδιο τον Ιωσήφ Χριστοδούλου ότι δεν έμεινε ευχαριστημένος από το βάψιμο του αυτοκινήτου του και ότι η καθυστέρηση των τεσσάρων μηνών ήταν απαράδεκτή και/ή υπερβολική ε. Δια την εργασία της βαφής του αυτοκινήτου ο εναγόμενος και/ή η σύζυγος του πλήρωσαν το ποσό των Λ.Κ.700.- συνολικά κατά διάφορες ημερομηνίες προς πλήρη διευθέτηση της υπόθεσης τους. Ο εναγόμενος αρνείται το περιεχόμενο της παρ. 4 της Ε/Α και τις αξιούμενες θεραπείες και ζητά την απόρριψη της αγωγής με έξοδα υπέρ του. Με την έκθεση υπεράσπιση του εναγόμενου επιφυλάσσονται και τα δικαιώματα της ιδιοκτήτριας του αυτοκινήτου δια της ζημιές, απώλειας και έξοδα που υπέστη. Η Μαρτυρία: Για την απόδειξη της υπόθεσης της ενάγουσας ενόρκως κατέθεσε ο Ιωσήφ Χριστοδούλου (Μ.Ε.1) και για τον εναγόμενο μαρτυρία έδωσε ο ίδιος ο εναγόμενος Παναγιώτης Δημοσθένους (Μ.Υ.1) και ο Λέανδρος Ιωάννου (Μ.Υ.2) Τα τεκμήρια της υπόθεσης: Ως τεκμήρια στην υπόθεση κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής κατατέθηκαν τα πιο κάτω:
- Τιμολόγιο με αριθμό 441 (Τεκμήριο 1) και
- Πιστοποιητικό καταλληλότητας του οχήματος ΕΡΝ 132 (Τεκμήριο 2) Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή τον Μ.Ε.1, τον εναγόμενο (Μ.Υ1) και τον μάρτυρα του (Μ.Υ.2), οι οποίο κατέθεσαν ενόρκως. Παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις που έδιναν, την συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, τους οποίους και έλαβα υπόψη μου κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες, οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις τους καθώς και οι αντιδράσεις τους κατά την διάρκεια της μαρτυρίας τους. Τα όσα ο μάρτυρας της ενάγουσας, ο εναγόμενος και ο μάρτυρας του, έχουν αναφέρει στο δικαστήριο έχουν καταγραφεί στα πρακτικά που τηρήθηκαν, λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο, μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια, στο σύνολο τους και δεν θεωρείται σκόπιμο να επαναληφθούν στην παρούσα απόφαση. Σχετική αναφορά στην μαρτυρίας τους γίνεται κατωτέρω και όπου αυτό θεωρηθεί αναγκαίο. Επίσης λαμβάνεται υπόψη ότι λέχθηκε από τους συνηγόρους τους των διαδίκων. Ο Μ.Ε.1 σε γενικές γραμμές μου έκανε καλή εντύπωση, όμως μέρος ή μέρη της μαρτυρίας του τα απορρίπτω, ως θα φανεί κατωτέρω, για τους λόγους που εξηγώ. Περαιτέρω δεν μπορούν να μου διαφύγουν και δεν μου διαφεύγουν σοβαρές ελλείψεις και αδυναμίες στην μαρτυρία του. Η μαρτυρία του αξιολογείται στην συνέχεια με επίκεντρο τα επίδικα θέματα και σχετική αναφορά στις ελλείψεις και αδυναμίες που η μαρτυρία του παρουσίασε, γίνεται επίσης κατωτέρω. Η γενική άρνηση της πρώτης παραγράφου της έκθεσης απαίτησης της ενάγουσας, η οποία αναφέρεται στην οντότητα της εταιρείας επέβαλε στην ενάγουσα την υποχρέωση να απόδειξη τον ισχυρισμό της αυτό. Συγκεκριμένα με την παρ. 1 της έκθεσης υπεράσπισης του εναγόμενου γίνεται γενική άρνηση της παραγράφου 1 της έκθεσης απαίτησης, η οποία αναφέρεται στην οντότητα της εταιρείας και επίσης στην έκθεση υπεράσπισης του εναγόμενου παρατίθενται στοιχεία από μέρους του τα οποία κάνουν εμφανές την άρνηση του τόσο της ύπαρξης της όσο και το ότι συμβλήθηκε με αυτή. Η εκδοχή του εναγόμενου, όπως την παρουσίασε και κατά την διάρκεια της δίκης ήταν ότι η συμφωνία έγινε προσωπικά με τον Μ.Ε.1, δεν γνωρίζει την ύπαρξη της εταιρείας και ουδέποτε του αναφέρθηκε οτιδήποτε σε σχέση με αυτή. Τίθεται συνεπεία των πιο πάνω προς εξέταση το ζήτημα αν μέσα από το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας έχει αποδειχθεί η νομική οντότητα της ενάγουσας εταιρείας. Στην υπόθεση Κ.N.G Autoparts Ltd ν. Μιχάλη Ιωάννου
(1996)AAΔ.1 (Β) 689 αναφέρθηκαν τα εξής: Η ύπαρξη διαδίκου αποτελεί προϋπόθεση για την οποία διεκδίκηση. Ετσι όπου ο διάδικος δεν είναι φυσικό πρόσωπο, η νομική οντότητα του πρέπει να καταδεικνύεται. Αυτό γίνεται με απόδειξη του αντίστοιχου ισχυρισμού εκτός όπου προκύπτει άμεσα από τον νόμο οπότε λαμβάνεται δικαστική γνώση. Στην περίπτωση εταιρείας, για την οποία εδώ γίνεται λόγος, ή ύπαρξη της πρέπει να καταδεικνύεται. Εχω με ιδιαίτερη προσοχή διέλθει της μαρτυρίας στο σύνολο της αυτής του Μ.Ε.1 και του ιδίου του εναγόμενου (βλ. Εξαδύλ Ξυλουργικές επιχειρήσεις Λτδ κ.α ν. Ανδρέα Αγαθοκλέους
(1996)ΑΑΔ 1 (Β) 1337) , με τον σκοπό να εντοπίσω μαρτυρία η οποία θα μπορούσε να στηρίζει εύρημα αναφορικά με την οντότητα της ενάγουσας. Οσον αφορά την μαρτυρία του Μ.Ε.1 είμαι της άποψης ότι από μόνης της δεν είναι πρόσφορη για την απόδειξη της νομικής οντότητας της ενάγουσας εταιρείας (βλ. Lioufis and Co Ltd v. Μιχαλάκη Ανδρονίκου κ.α
(1996)ΑΑΔ 1 (Β) 773). Ο Μ.Ε.1 απαντώντας σε ερώτηση, κατά την κύρια εξέταση του, για την σχέση του με την ενάγουσα απάντησε ότι είναι διευθυντής και υπάλληλος της. Σε κανένα άλλο σημείο της μαρτυρίας του, ο Μ.Ε.1 δεν κάνει αναφορά στην ενάγουσα εταιρεία ενώ αναφέρθηκε και σε άλλες περιπτώσεις όπου ο ίδιος, όπως το έθετε, έκανε εργασίες του ίδιου είδους τόσο στον εναγόμενο όσο και σε συγγενικά πρόσωπα του εναγόμενου. Εχει νομολογηθεί ότι μαρτυρία σύμφωνα με την οποία η προβαλλόμενη ως εταιρεία διεξήγαγε εργασίες ως τέτοια, ήταν αρκετή προς απόδειξη της ύπαρξης της εταιρείας (βλ. Queen v. Langton
(1876)2 Q.B.D 296, K.N.G Autoparts v. Ιωάννου (πιο πάνω) Lioufis and Co Ltd v. Μιχαλάκη Ανδρονίκου κ.α (πιο πάνω)). Ιχνος μαρτυρίας δεν παρουσιάστηκε για τις εργασίες που η ενάγουσα διεξήγαγε. O Μ.Ε.1 στην κυρίως εξέταση του σε ερώτηση του δικηγόρου του τι δουλείες κάνει; Απάντησε, ότι διαθέτει γκαράζ, ισιώματα, πογατίσματα αυτοκινήτων. Ενώ σε ερώτηση αν έχει μηχανουργείο, απάντησε ότι έχει δικό του γκαράζ. Σε καμία περίπτωση, ο Μ.Ε.1 δεν ανέφερε ότι η ενάγουσα διεξήγαγε εργασίες του είδους που προσφέρθηκαν στον εναγόμενο, ενώ οι πιο πάνω ερωτήσεις και απαντήσεις αφορούσαν καθαρά το πρόσωπο του Μ.Ε.
- Επίσης από την εξέταση της μαρτυρίας του εναγόμενου, δεν υπάρχει μαρτυρία η οποία να καταδείχνει ότι ο εναγόμενος δέχετο ή γνώριζε έστω την ύπαρξη της ενάγουσας και ότι η ενάγουσα ως εταιρεία λειτουργούσε το γκαράζ. Αρνήθηκε ο εναγόμενος την υποβολή του συνηγόρου της ενάγουσας ότι έξω από το γκαράζ υπήρχε ταμπέλα λέγοντας μάλιστα ότι δεν είδε τέτοια ταμπέλα ενώ το μόνο που αναφέρεται στον κύριο δρόμο είναι βαφείο Ιωσήφ Χριστοδούλου (Λοττής). Ο εναγόμενος σε όλες τις περιπτώσεις αρνήθηκε ότι συναλλάχθηκε με εταιρεία ενώ όλες οι συνομιλίες που είχε με τον Μ.Ε1 ήταν σε προσωπικό επίπεδο όπως αυτές έχουν αναφερθεί από τον ίδιο αλλά και από τον ίδιο τον Μ.Ε.
- Ούτε όμως το Τεκμήριο 1, το τιμολόγιο το οποίο εκδόθηκε, στο όνομα του εναγόμενου, θεωρώ ότι αποτελεί ικανοποιητική μαρτυρία για την έγερση μαχητού τεκμηρίου κανονικότητας, όπως το ζήτημα αντιμετωπίστηκε στην υπόθεση Lioufis (πιο πάνω). Στην προκειμένη περίπτωση το τεκμήριο 1 κατατέθηκε κατόπιν ενστάσεως, ουδέποτε προηγουμένως παρουσιάστηκε ή παραδόθηκε στον εναγόμενο, αυτή ήταν η θέση του Μ.Ε.1, και επίσης το Τεκμήριο 1 φέρει ημερομηνία έκδοσης μεταγενέστερη της συμφωνίας. Συνεπακόλουθα καταλήγω ότι η ύπαρξη της εταιρείας δεν έχει αποδειχθεί. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης, και για όλους τους πιο πάνω λόγους που έχω αναφέρει η αγωγή δεν μπορεί να επιτύχει. Για σκοπούς πληρότητας της απόφασης μου και σε περίπτωση που ήθελε φανεί ότι η πιο πάνω κατάληξη μου είναι λανθασμένη, θα προχωρήσω στην εξέταση των υπολοίπων επίδικων θεμάτων. Με βάση την μαρτυρία του Μ.Ε.1, αλλά και με βάση τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα της υπόθεσης βρίσκω ότι η ανατεθείσα εργασία καθώς και η εργασία που εκτελέστηκε αφορούσε την αλλαγή του χρώματος του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΕΡΝ 132 από μαύρο σε άσπρο πέρλα. Άλλωστε η διαφωνία του εναγόμενου σε σχέση με την εργασία αυτή επικεντρώνεται σε άλλα σημεία, χωρίς όμως να αμφισβητεί ότι πράγματι η εργασία αυτή έγινε. Ο ισχυρισμός του Μ.Ε.1 ότι το όχημα το πήρε στον ταπεστάρη και τον πλήρωσε, αποδυναμώνεται και από την ίδια την αναφορά του ότι τον πλήρωσε χωρίς όμως να προσκομίσει καμία απόδειξη πληρωμής που έγινε σε σχέση την εργασία αυτή, αλλά ούτε και περιλαμβάνεται μια τέτοια εργασία στο Τεκμήριο 1, γεγονός το οποίο ενδεχομένως να ενδυνάμωνε την θέση του αυτή. Ως εκ τούτου δεν γίνεται αποδεκτός. Δεν αποδέχομαι τα όσα ο Μ.Ε.1 υποστήριξε σε σχέση με το ποσό των Λ.Κ.200.- το οποίο παραδέχτηκε ότι έλαβε από τον εναγόμενο, ότι δηλαδή αυτό αφορούσε άλλη εργασία από αυτή της συμφωνίας για την βαφή του οχήματος, και για τους σκοπούς των διαδικαστικών θεμάτων με την αρχή αδειών ως προς την αλλαγή του χρώματος του οχήματος, εργασία την οποία έκανε ο ίδιος. Επί του προκειμένου αποδέχομαι την μαρτυρία του εναγόμενου, λαμβάνοντας υπόψη ότι το είδος της εργασίας που επικαλέστηκε ο Μ.Ε.1 ότι έγινε και για την οποία έγινε η πληρωμή, δεν μπορεί να θεωρηθεί άσχετο με την ήδη ανατεθείσα εργασία, αλλά ούτε ο Μ.Ε.1 επικαλέστηκε ξεχωριστή συμφωνία σε σχέση με την πιο πάνω εργασία. Επίσης ο M.E.1 ερωτηθείς, κατά την αντεξέταση του τι είναι τα «διάφορα άλλα» που ανάφερε ότι έκανε, είπε ότι πήρε τον άνθρωπο από την Αρχή Αδειών για να εγκρίνει το χρώμα του οχήματος εντάσσοντας την εργασία αυτή στο σύνολο των εργασιών που έγιναν. Ο Μ.Ε.1 έντονα υποστήριξε, αλλά και αμφισβήτησε, ότι προέβηκε σε συμφωνία με τον εναγόμενο αναφορικά με τον ύψος της αμοιβής και το κόστος της εργασίας για την βαφή του οχήματος ΕΝΡ 132, σε αντίθετη με τις δικογραφημένες θέσεις της ενάγουσας και σε αντίθεση με τον εναγόμενο. Βάση της αγωγής της ενάγουσας αποτελεί η εκτέλεση εργασίας προς όφελος του εναγόμενου και η παράλειψη εκ μέρους του της καταβολής της συμφωνηθείσας και/ή εύλογης αμοιβής. Ο εναγόμενος με την έκθεση υπεράσπισης του, αρνείται ότι το ποσό, που η ενάγουσα αναφέρει στην έκθεση απαίτησης της ότι είναι η εύλογη αμοιβή της και υποστηρίζει ότι η συμφωνία ήταν για ποσό Λ.Κ.1000.- Η πιο πάνω διαφωνία υποχρέωνε την ενάγουσα να αποδείξει τόσο το είδος των εργασιών όσων και την εύλογη αμοιβή της κατά τρόπο συγκεκριμένο (βλ. Χρ. Μαρνέρος και Σια Λιμιτεδ ν. Κρις (Χρίστος) Χριστοδούλου
(2000)1 (Β) 743). Ελλείψει ειδικής συμφωνίας, ως ήταν και η έντονη θέση του Μ.Ε.1, το ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί είναι ποια είναι η εύλογη αμοιβή της ενάγουσας για τις υπηρεσίες που πρόσφερε και αν απέδειξε την εύλογη αυτή αμοιβή της. Δηλαδή η αξίωση της ενάγουσας, όπως εκφράζεται σε ποσό στην απαίτηση της, πρέπει να κριθεί ως αποτελούσα εύλογη αμοιβή. Προς απόδειξη τούτου αναγκαία ήταν η παρουσίαση μαρτυρίας τόσο ως προς το είδος των εργασιών όσο και ως τον τρόπο που η ενάγουσα χρέωνε για αυτές. Το τιμολόγιο (Τεκμήριο 1) καμία αποδεικτική αξία δεν έχει καθότι αυτό δεν εξισώνεται ούτε με συμφωνία για την οφειλή αλλά ούτε και συνιστά μαρτυρία για την εργασία η οποία έγινε αλλά σημείωση γι΄αυτή (βλ. Θ. Θεοδώρου ν. Χριστάκη Χ. Αντωνίου, Ξυλουργικές Εργασίες Λτδ
(2003)1 (Γ) ΑΑΔ 1492). Όπως πιο πάνω ανέφερα αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι η εργασία αφορούσε την γενική αλλαγή του χρώματος του αυτοκινήτου από μαύρο σε άσπρο πέρλα, στο τεκμήριο 1 καταγράφεται και η φράση «διάφορα άλλα», με την μαρτυρία του ο Μ.Ε.1 εξειδίκευσε ότι έγιναν και ισιώματα όπου χρειάζετο ξήλωμα και στήσιμο του οχήματος. Συνεπακόλουθα αποδέχομαι ότι το είδος της εργασίας που έγινε είναι η πιο πάνω, δηλαδή γενικό βάψιμο, ισιώματα ξήλωμα και στήσιμο μου οχήματος, καθώς και υπηρεσίες που αφορούσαν την έγκριση της αλλαγής του χρώματος από την Αρχή αδειών, δεν αποδέχομαι όμως ότι έγιναν εργασίες σχετικές με την ταπεσταρία του οχήματος. Σχετική αναφορά γίνεται πιο πάνω, καθώς και για τους λόγους που απορρίπτω την μαρτυρία του Μ.Ε1 επί του προκειμένου. Ελλείψει ειδικής συμφωνίας, όπως πιο πάνω αναφέρω, θα πρέπει να απαντηθεί το ερώτημα αναφορικά με την εύλογη αμοιβή της ενάγουσας για τις πιο πάνω υπηρεσίες και εργασίες που προσφέρθηκαν. Καμία μαρτυρία δεν προσήχθη ενώπιον μου, που να καταδεικνύει με πιο τρόπο χρεώνονταν οι εργασίες του είδους που προσφέρθηκαν, όπως πιο πάνω αναφέρω, το τιμολόγιο (Τεκμήριο 1) καμία αποδεικτική αξία δεν έχει (βλ. Θ. Θεοδώρου (πιο πάνω). Είναι εμφανές από τα πιο πάνω, ότι το δικαστήριο δεν μπορεί να προχωρήσει σε ευρήματα για το κόστος και την αξία των υπηρεσιών της ενάγουσας αλλά ούτε και για τo ποσό της εύλογης αμοιβής της. Ο εναγόμενος από την άλλη, παραδέχεται ότι συμφώνησε με τον Μ.Ε.1, να προβεί στην βαφή του οχήματος ΕΝΡ 132 της συζύγου του, υποστηρίζει ότι έγινε συμφωνία για το ποσό των Λ.Κ. 1000.- και πως πλήρωσε το ποσό των Λ.Κ.700.- τοις μετρητοίς, χωρίς να του δοθεί απόδειξη ενώ το υπόλοιπο ποσό του χαρίστηκε λόγω της αργοπορίας του Μ.Ε.1 να παραδώσει το όχημα αλλά και λόγω της κακής εργασίας σε σχέση με την βαφή που έγινε στο όχημα ΕΝΡ 132. Ο εναγόμενος δεν μου καλή εντύπωση. Χωρίς αμφιβολία λέγω ότι αυτός δεν κατάθεσε την αλήθεια. Η όλη στάση και συμπεριφορά του, το ύφος και το τρόπος του έκαναν εμφανή την στοχευμένη προσπάθεια του να αποφύγει τις υποχρεώσεις του. Ενδεικτικό είναι ότι ενώ σε όλη την συναλλαγή εμπλέκει άμεσα τον εαυτό ως ενδιαφερόμενο μέρος στην συμφωνία για την αλλαγή του χρώματος του οχήματος ΕΝΡ 132 και αναφέρεται σε ενέργειες οι οποίες δείχνουν ότι ήταν και κάτοχος του οχήματος, όπως για παράδειγμα ότι πήγαινε στο γκαράζ και προηγουμένως με το όχημα ΕΝΡ 132, από την άλλη σε κάθε ευκαιρία τόνιζε ότι ο ιδιοκτήτης του οχήματος ήταν η σύζυγος του. Ακόμη και σε αντίθετη περίπτωση, είναι η άποψη μου ότι θα μπορούσαν να τύχουν εφαρμογής τα σχετικά άρθρα του Κεφ. 149 αναφορικά με την αντιπροσώπευση. Με βάση τις πρόνοιες του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 ελλείψει συμβατικού όρου προς τον σκοπό αυτό, ο αντιπρόσωπος δεν δεσμεύεται προσωπικά από σύμβαση. Μεταξύ άλλων όμως τέτοιος συμβατικός όρος τεκμαίρεται ότι υπάρχει όταν ο αντιπρόσωπος δεν αποκαλύπτει το όνομα του αντιπροσωπευόμενου και σε τέτοια περίπτωση καθίσταται και ο ίδιος υπεύθυνος. Όπως λέχθηκε και στην υπόθεση Γεωργιάδης ν. Bernoulli Trading Co Ltd
(1994)1 A.A.Δ. 629, σελ 633 «είναι πράγματι δύσκολο σε μια τέτοια περίπτωση, ο αντιπρόσωπος να απεκδυθεί των ευθυνών του εκτός αν καταστήσει σαφή την πρόθεση του» (βλ. A.C Dutt "The Indian Contract Act" 4ή έκδοση, 1969, σελ. 1005) Περαιτέρω σχετικές είναι και οι πρόνοιες του άρθρου 193 του Κεφ. 149 που προνοεί τα ακόλουθα: «Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ο αντιπρόσωπος έχει προσωπική ευθύνη, το πρόσωπο που συναλλάττεται με αυτό δύναται να στραφεί είτε εναντίον αυτού είτε εναντίον του αντιπροσωπευόμενου, είτε εναντίον και των δύο». Στην προκειμένη περίπτωση ο εναγόμενος παρουσιάζεται από την μια ως κάτοχος του οχήματος ενώ από την άλλη ουδέποτε κατέστησε σαφή την πρόθεση του στον Μ.Ε.1, ότι δηλαδή ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της συζύγου του. Το γεγονός ότι ο Μ.Ε.1, προέβηκε σε ενέργειες, οι οποίες θα είχαν ως αποτέλεσμα να διαφανεί σε ποιού το όνομα ήταν εγγεγραμμένο το όχημα, δηλαδή ότι αυτό τελικά άνηκε στην σύζυγο του εναγόμενου, δεν σημαίνει ότι αυτόματα απαλλάσσει τον εναγόμενο από τις υποχρεώσεις του, καθότι έχει αποφασιστεί ότι ασχέτως οποιασδήποτε μεταγενέστερης γνώσης περί αντιπροσωπείας δεν επηρεάζεται το δικαίωμα της επιλογής να εγερθεί αγωγή και εναντίον του αντιπροσώπου (βλ. Ευθυμίου ν. Philippides Spring Co Ltd,
(1996)AAΔ 1 (B) 1107, και Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση Τόμος 1 παρ. 853) Περαιτέρω η διαπιστούμενη διάσταση στην μαρτυρία του και στις δικογραφημένες του θέσεις αναφορικά με το πως το όχημα πήγε στο γκαράζ κλονίζουν την αξιοπιστία του στα κύρια σημεία που αφορούν την εκδοχή του για την ύπαρξη συμφωνίας για το κόστος της εργασίας. Συγκεκριμένα, ενώ στην έκθεση υπεράσπισης του ο εναγόμενος υποστηρίζει ότι το όχημα το πήρε με την γυναίκα του στο γκαραζ, γεγονός το οποίο υποβλήθηκε και στον Μ.Ε.1 από την συνήγορο του εναγόμενου, ο εναγόμενος σε αντίθεση με τα πιο πάνω, υποστήριξε με την μαρτυρία του ότι το όχημα πήγε ξηλωμένο στο γκαράζ, με πλατφόρμα επειδή δεν μπορούσε να κυκλοφορήσει και ότι αυτό ήταν μέρος της συμφωνίας για σκοπούς μείωσης του κόστους. Η διάσταση αυτή πλήττει καίρια την αξιοπιστία τόσο του ιδίου όσο και του Μ.Υ.
- Επηρεάζει τούτου, όπως πιο πάνω αναφέρω και την κύρια θέση του εναγόμενου ότι το όχημα πήγε ξηλωμένο στο γκαράζ για σκοπούς μείωσης του κόστους για την βαφή του γεγονός ότι το οποίο είχε να κάνει και με το συνολικό κόστος στην βαφής του το οποίο είχαν συμφωνήσει με τον Μ.Ε.
- Υπερβολικός υπήρξε ο εναγόμενος, ως προς την εργασία της βαφής του οχήματος, σε μια προσπάθεια να πείσει προς τούτο ανήγαγε το ζήτημα ως κύριο θέμα συζήτησης μεταξύ τρίτων για την κατάσταση του οχήματος του και την κοροιδία που δέχτηκε για αυτό, έτσι που τελικά το έκλεισαν, το οποίο μάλιστα έντονα υποστήριξε ότι τους ήταν απαραίτητο, στο γκαράζ και δεν το χρησιμοποιούσαν. Επίσης υπερβολικός σε μια προσπάθεια του να πείσει για την ταλαιπωρία που ισχυρίστηκε ότι υπέστηκαν αυτός και η σύζυγος λόγω της επικαλούμενης καθυστέρησης είναι και το γεγονός που ανάφερε ότι δεν μπορούσε να οδηγήσει η σύζυγος του το όχημα που τους δόθηκε από τον Μ.Ε.1 γιατί ήταν 15 χρονών ενώ το δικό της ήταν 10 χρονών. Θα πρέπει εν πάσει περιπτώσει να αναφέρω ότι σε καμία περίπτωση δεν υποστήριξε ο εναγόμενος ότι υπήρξε οποιαδήποτε συμφωνία σε σχέση με τον χρόνο ολοκλήρωσης της εργασίας και παράδοσης του οχήματος αλλά ούτε και μαρτυρία άλλη δόθηκε για τον χρόνο που απαιτείται για μια τέτοια εργασία έτσι ώστε για να διαφανεί ποιος ήταν και ο εύλογος χρόνος. Επίσης δεν ανταποκρίνεται στην λογική η εξήγηση που ο εναγόμενος έδωσε για να δικαιολογήσει τον σκοπό της επίσκεψης του Μ.Ε.1 στο σπίτι του, ότι δηλαδή πήγε για να του πει να μην λέγουν ότι η μπογιά που έκανε δεν ήταν καλή, κάτι το οποίο ο Μ.Ε.1 θα μπορούσε εύκολα να πράξει με ένα απλό τηλεφώνημα. Ο ισχυρισμός του εναγόμενου ότι πληρώθηκε το ποσό των Λ.Κ. 500 σε δύο περιπτώσεις τις μετρητοίς στον Μ.Ε.1 παρέμεινε ατεκμηρίωτος, ο τρόπος το ύφος και τα λεγόμενα του δεν με έχουν πείσει για την αλήθεια του ισχυρισμού του αυτού ενώ από την άλλη δεν ενισχύθηκε αυτός (ο ισχυρισμός του) καθ΄οιονδήποτε τρόπο, ούτε με την μαρτυρία της συζύγου του, της οποίας την παρουσία κατά τις πληρωμές επικαλείτο σε όλες τις περιπτώσεις. Από την μια, ο εναγόμενος, επικαλείτο την εμπιστοσύνη που είχε στον Μ.Ε.1, έτσι ώστε να πείσει για τον ισχυρισμό του αυτό, ενώ παράλληλα πρόβαλε και τον ισχυρισμό ότι και άλλα συγγενικά του πρόσωπα είχαν προβλήματα μαζί του σε προηγούμενο στάδιο και ότι τους ξεγέλασε. Αποτελεί όμως εύρημα μου ότι πλήρωσε ο εναγόμενος το ποσό των Λ.Κ.200.- στον Μ.Ε. 1, ως ήταν και η παραδοχή του Μ.Ε.1, όχι όμως για τους λόγους που ο Μ.Ε.1 ανάφερε, αλλά για αυτούς που ο εναγόμενος υποστήριξε. Ο Μ.Υ.2, έκανε έντονη την προσπάθεια του να βοηθήσει τον εναγόμενο με τον οποίο είχε συγγενική σχέση. Σημαντικό είναι να αναφερθεί ότι επέμενε ότι δεν χρειαζόταν για το βάψιμο του οχήματος να βγουν και οι μαξιλάρες του οχήματος και για αυτό δεν τις έβγαλε, λέγοντας ότι αυτές θα έπρεπε να βγουν αν το βάψιμο ήταν γενικό μέσα - έξω, κάτι το οποίο έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την μαρτυρία του εναγόμενου, ο οποίος υποστήριξε ότι η αλλαγή χρώματος ήταν σε όλους τους χώρους του οχήματος, δηλαδή γενικό. Τα όσα ο Μ.Υ.2 ανάφερε σε σχέση με την συμφωνία για την πληρωμή του ποσού των Λ.Κ.1000.- δεν λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο. Ο ίδιος δεν είχε προσωπική αντίληψη του θέματος εφόσον ανέφερε ότι αυτό το γνωρίζε «από κουβέντες που πήγαιναν και έρχονταν». Η μαρτυρία του Μ.Υ.2 επί του προκειμένου, αλλά και γενικότερα, είναι τέτοια, η οποία δεν μπορεί να στηρίξει αξίωση από μέρους του εναγόμενου, για την αποδοχή της εξ ακοής αυτής μαρτυρίας που παρουσίασε. Ως προς την κύρια του θέση του Μ.Υ.2 ότι δηλαδή προέβηκε στο ξύλωμα του οχήματος ΕΝΡ 132, το οποίο ακολούθως στάληκε στο γκαράζ για βαφή, την απορρίπτω, σχετική αναφορά γίνεται πιο πάνω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του εναγόμενου. ΚΑΤΑΛΗΞΗ : Υπο το φως όλων των πιο πάνω καταλήγω ότι η αγωγή δεν δύναται να επιτύχει. Συνοψίζοντας τους λόγους για την κατάληξη μου αυτή λέγω ότι αυτή έχει να κάνει με την αποτυχία απόδειξης της ύπαρξη της εταιρείας και την αποτυχία ελλείψει ειδικής συμφωνίας, να αποδειχθεί η εύλογη αμοιβή της ενάγουσας. Ενόψει της πιο πάνω κατάληψης και εφαρμόζοντας την αρχή ότι το επιτυχών μέρος δικαιούται στα έξοδα, μη εντοπίζοντας λόγο για τον οποίο θα πρέπει να αποκλίνω από αυτή, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του εναγόμενου και εναντίον της ενάγουσας όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο