Αναφορικά με τον Αλέξανδρο Αλεξάνδρου, Αρ. Αίτησης: 216/07, 16.10.2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A125 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σατολιά, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 216/07 ΣΕ ΠΤΩΧΕΥΣΗ: Αναφορικά με τον Αλέξανδρο Αλεξάνδρου, Παπαφλέσσα 33, Γεροσκήπου, Πάφος _______________________ 16.10.2007 Για τους Αιτητές: κα. Χρύσω Περγαντή για κα. Λίζα Λουκαϊδου Θεοφάνους Για τον Καθ' ου η αίτηση: κ. Χάρης Φωτίου (για να ακούσει απόφαση κ. Σάββας Ζαννούπας) ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 12.07.2007 η Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ («η αιτήτρια») καταχώρησε αίτηση («η αίτηση») εξαιτούμενη την έκδοση διατάγματος παραλαβής σε σχέση με την περιουσία του Αλέξανδρου Αλεξάνδρου («ο καθ' ου η αίτηση»). Ως πράξη πτώχευσης καθορίζεται η παράλειψη του καθ' ου η αίτηση να συμμορφωθεί με τις πρόνοιες της Ειδοποίησης Πτώχευσης με αρ. 496/07, που επιδόθηκε σε αυτόν στις 07.06.
- Η αίτηση Η αίτηση βασίζεται στον Περί Πτωχεύσεως Νόμο, Κεφ. 5, άρθρα 5(ι), 6 και στους Περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς (Bankruptcy Rules) 44 και 46 και συνοδεύεται από οπισθογράφηση, όπως προβλέπεται στον Τύπο Πτώχευσης αρ. 7 (Bankruptcy Form No. 7), καθώς επίσης και από ένορκη δήλωση του Νεόφυτου Νεοφύτου, υπαλλήλου της αιτήτριας, ημερ. 12.07.
- Η αίτηση επιδόθηκε στον Επίσημο Παραλήπτη και στον Καθ' ου η Αίτηση προσωπικά στις 25.07.2007 και στις 23.07.2007 αντίστοιχα. Η ένσταση Ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε στις 03.10.2007 ειδοποίηση για την πρόθεσή του να ενστεί στην αίτηση, όπως προβλέπει ο Καν. 59 των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών και καθορίζει ο Τύπος Πτώχευσης αρ. 8 (Bankruptcy Form No. 8 - Notice by Deptor of Intention to oppose Petition), η οποία βασίζεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 42, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 Θ.1-9, Δ.42Α Θ.1-7, 12 και 13, στο άρθρο 12 του Συντάγματος και στις Γενικές Εξουσίες του Δικαστηρίου και στην οποία αναφέρεται, ως μοναδικός λόγος ένστασης, ο ακόλουθος: «Ουδέν ποσόν οφείλεται στους αιτητές καθότι αυτοί εξακολουθούν να είναι κύριοι του επίδικου στην αγωγή 868/2003 αυτοκινήτου την αξία του οποίου δεν αφαιρούν από το εναντίον του καθ' ου η αίτηση εξ' αποφάσεως χρέος». Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση, η οποία έχει ως ακολούθως: «
- Είμαι ο καθ' ου η αίτηση στην με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αίτηση και γνωρίζω τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης.
- Ενίσταμαι στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή θεραπειών σε σχέση με την αίτηση των πιστωτών, ημερ. 12/7/2007 η οποία είναι ορισμένη για ακρόαση στις 04.10.2007 για τους πιο κάτω λόγους: Α. Ουδέν ποσό οφείλω στους αιτητές καθότι αυτοί εξακολουθούν να είναι κύριοι του επίδικου στην αγωγή 868/2003 αυτοκινήτου την αξία του οποίου δεν αφαιρούν από το εναντίον μου εξ' αποφάσεως χρέος, το οποίο επικαλούνται οι αιτητές και το οποίο είναι και το νομικό έρεισμα της παρούσας αίτησης (επισυνάπτω την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στην αγωγή 868/2003) οπόταν η παρούσα αίτηση είναι ουσιαστικά αβάσιμη.
- Πιστεύω και ισχυρίζομαι ότι η με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αίτηση πάσχει νομικά και ουσιαστικά και έχει εγερθεί εναντίον μου κακόπιστα, καταχρηστικά, εκδικητικά και κατά των χρηστών ηθών και με μόνο σκοπό τον εκβιασμό μου.
- Για τους πιο πάνω λόγους η πιο πάνω αίτηση πτώχευσης απορριφθεί με έξοδα σε βάρος των αιτητών». Νομική πτυχή Ο Περί Πτωχεύσεως Νόμος, Κεφ. 5, είναι στην ουσία αντιγραφή του αγγλικού Bankruptcy Act
- Η πτώχευση έχει χαρακτήρα οιονεί ποινικό και αποτελεί δυσμενή εξέλιξη στην υπόσταση του χρεώστη (βλ. Αρέστη V Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2002)1(Β) ΑΑΔ 1258). Σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας, όπως τονίσθηκε στην London Clubs Ltd κ.α. V Παπαδόπουλου,
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1699, είναι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του οφειλέτη, ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο νόμος ορίζει για την ικανοποίηση, εξ' ολοκλήρου ή μερικώς και κατ' ισονομία, όλων των πιστωτών. Σύμφωνα με το άρθρο 5
(1)του Κεφ. 5 και το αντίστοιχο αγγλικό 4
(1)η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει «εκτός» (unless) αν υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις. Η λέξη «εκτός», που προκαθορίζει και την ύπαρξη όλων των προϋποθέσεων, όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα των Williams & Hunter on Bankruptcy, 19η έκδοση, σελ. 44, πρέπει να θεωρείται ως η νομική αρχή που εναποθέτει το βάρος απόδειξης σωρρευτικής συνύπαρξης όλων των προϋποθέσεων στους ώμους του πιστωτή. Οι προϋποθέσεις που τίθενται από την παράγραφο
(1)του άρθρου 5 Κεφ. 5 είναι οι ακόλουθες: «(α) το χρέος που οφείλεται από το χρεώστη προς τον αιτητή πιστωτή, ή, αν δυο ή περισσότεροι πιστωτές υποβάλλον από κοινού την αίτηση, το συνολικό ποσό των χρεών που οφείλεται στους διάφορους αιτούντες πιστωτές συμποσούται σε πεντακόσιες λίρες, και (β) το χρέος είναι εκκαθαρισμένο ποσό, πληρωτέο είτε αμέσως είτε σε καθορισμένο μελλοντικό χρόνο, και (γ) η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίζεται η πτώχευση συνέβηκε μέσα σε τρεις μήνες πριν από την υποβολή της αίτησης, και (δ) ο οφειλέτης κατοικεί στην Κύπρο ή, μέσα σε περίοδο ενός χρόνου πριν από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης, είχε τη συνήθη διαμονή, ή είχε τόπο διαμονής ή τόπο εργασίας στην Κύπρο ή διεξήγαγε εργασίες στην Κύπρο προσωπικά, ή με αντιπρόσωπο ή διευθυντή, ή είναι ή μέσα στην περίοδο που αναφέρθηκε ήταν μέλος οίκου ή συνεταιρισμού που διεξήγαγε εργασίες στην Κύπρο μέσω εταίρου ή εταίρων ή αντιπροσώπου ή διευθυντή». Οπως προσδιορίστηκε στο σύγγραμμα Williams & Hunter on Bankruptcy (ανωτέρω), σελ. 44 και 45, το χρέος πρέπει να είχε προέλθει πριν από την πράξη πτώχευσης, να ήταν πληρωτέο πριν την πράξη πτώχευσης και να διατηρείται πληρωτέο μέχρι το στάδιο της ακρόασης της αίτησης πτώχευσης και ακόμα στο στάδιο έκδοσης του διατάγματος παραλαβής (βλ. Re Stables, Ex Parte Smith & Sons
(1984)1 Mans 68). Αν στο μεταξύ το χρέος πληρωθεί δεν εκδίδεται διάταγμα, όπως τονίζεται στη σελ. 45 του προαναφερομένου συγγράμματος. Οσον αφορά την απόδειξη των ισχυρισμών της αίτησης πρέπει από τη στιγμή που αμφισβητούνται να αποδειχθούν. Αυτό προβλέπεται ρητά και κατά τρόπο επιτακτικό στον Καν. 60
(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών, όπου χρησιμοποιούνται οι λέξεις «shall be proved». Στο σύγγραμμα Halsbury' s Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 2, σελ. 309, προσδιορίζεται ότι οι ισχυρισμοί που προβάλλονται με την αίτηση πρέπει να υποστηρίζονται από περαιτέρω των ενόρκων δηλώσεων, που υποστηρίζουν την αίτηση, μαρτυρία, με στόχο τη στοιχειοθέτηση της αίτησης πτώχευσης. Ουσιαστικά γεγονότα και Μαρτυρία Τα ουσιαστικά γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση δεν αμφισβητούνται. Ούτε έχει αμφισβητηθεί το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Χρύσως Κάϊζερ, Πρωτοκολλητή (Τεκ. 1), ή το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης και της κυρίως εξέτασης του Νεόφυτου Νεοφύτου, υπαλλήλου της αιτήτριας (Μ.Α.1), ο οποίος αντεξετάσθηκε από τον ευπαίδευτο δικηγόρο του καθ' ου η αίτηση. Ούτε ακόμη και τα όσα ο Μ.Α.1 ισχυρίσθηκε, κατά το στάδιο της αντεξέτασης, είναι αμφισβητήσιμα γεγονότα για τους διαδίκους. Συγκεκριμένα αναφέρομαι στους ισχυρισμούς του ότι το ποσό της απόφασης στην αγωγή 868/2003 Ε.Δ. Πάφου αφορά την ενοικιαγορά του οχήματος DAB 510, μάρκας Nissan Sunny, ότι η κυριότητα του αυτοκινήτου εξακολουθεί να ανήκει μέχρι σήμερα στην αιτήτρια, ότι ο Μ.Α.1 δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει την αξία του συγκεκριμένου αυτοκινήτου, ενόψει του ότι δεν είναι εκτιμητής, ότι το ποσό των £7.660,36.-, που αναφέρεται στην κατάσταση λογαριασμού (Τεκ. 3), αφορά την ανωτέρω δικαστική απόφαση και τους τόκους και ότι από αυτό το ποσό δεν έχει αφαιρεθεί από την αιτήτρια η αξία του αυτοκινήτου. Επίδικο ζήτημα Το μοναδικό επίδικο ζήτημα, όπως αυτό εγείρεται από την ένσταση του καθ' ου η αίτηση και τη σχετική επιχειρηματολογία του ευπαίδευτου δικηγόρου του, κατά την ακρόαση της αίτησης, είναι εάν το χρέος, στο οποίο βασίζεται η αίτηση, είναι εκκαθαρισμένο ποσό ή όχι, δηλ. εάν πληρείται ή όχι η προϋπόθεση (β) του άρθρου 5
(1)του Κεφ. 5. Αναμφίβολα η κρίση του Δικαστηρίου στο συγκεκριμένο επίδικο ζήτημα θα κρίνει και την έκβαση της αίτησης. Στο σύγγραμμα Williams & Hunter on Bankruptcy (ανωτέρω), σελ. 48, με αναφορά στην υπόθεση Re a Doctor V Berkshire Finance Co.
(1962)106 S.J. 468, D.C., επισημαίνεται, ότι μια απόφαση που είχε εξασφαλισθεί από ένα χρηματοδοτικό οργανισμό κάτω από μια συμφωνία ενοικιαγοράς, μολονότι σκόπευε να είναι απόφαση για ένα εκκαθαρισμένο ποσό (liquidated sum), διαπιστώθηκε ότι στην πραγματικότητα αντιπροσώπευε μόνο μη εκκαθαρισμένες ζημιές (unliquidated damages) και ότι δεν μπορούσε να υποστηρίξει μια αίτηση πτώχευσης. Στο σύγγραμμα Halsbury' s Laws of England, 4th Edition, 2002 Reissue, Volume 3
(2), p. 94, para 134, επισημαίνεται, με αναφορά στην ίδια υπόθεση, ότι παρόλο που μια απόφαση είναι εκ πρώτης όψεως για ένα εκκαθαρισμένο ποσό, το δικαστήριο πρέπει να πάει πίσω από την απόφαση για να βεβαιωθεί εάν το ποσό είναι στην πραγματικότητα εκκαθαρισμένο. Εφαρμόζοντας τα όσα καθοδηγητικά εκπηγάζουν από τις προαναφερόμενες αυθεντίες στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, όπως αυτά προκύπτουν από το σύνολο της μαρτυρίας που έχω ενώπιόν μου, φαίνεται, εκ πρώτης όψεως, ότι η απόφαση στην αγωγή 868/03 είναι για ένα εκκαθαρισμένο ποσό και πιο συγκεκριμένα για το ποσό των £7.660,36.- (Τεκ. 3). Εάν όμως πάμε πίσω από την απόφαση, έχοντας ως οδηγό τη μαρτυρία του Μ.Α.1, αλλά και το πλήρες σκεπτικό της απόφασης, που επισυνάπτεται στην ένσταση του καθ' ου η αίτηση, διαπιστώνουμε ότι η αγωγή 868/03 αφορούσε την ενοικιαγορά του οχήματος DAB 510, μάρκας Nissan Sunny, ότι από το συνολικό ποσό της απόφασης, οι £1.817,64 είναι καθυστερημένα ενοίκια και οι £5.260.- αποζημιώσεις για ουσιαστική παράβαση της συμφωνίας ενοικιαγοράς, ότι η κυριότητα του συγκεκριμένου αυτοκινήτου εξακολουθεί να ανήκει μέχρι σήμερα στην αιτήτρια και ότι από το συνολικό ποσό της απόφασης, στο οποίο βασίζεται η αίτηση, δεν έχει αφαιρεθεί η σημερινή αξία του αυτοκινήτου, την οποία σε κάθε περίπτωση, με βάση τη μαρτυρία επί του συγκεκριμένου ζητήματος του Μ.Α.1, δεν γνωρίζουμε. Από τα ανωτέρω είναι προφανές και αδιαμφισβήτητο το συμπέρασμα ότι το χρέος των 7.660,36.- (Τεκ. 3) δεν είναι εκκαθαρισμένο ποσό, εφόσον από αυτό δεν έχει αφαιρεθεί η σημερινή αξία του αντικειμένου της ενοικιαγοράς, δηλ. του αυτοκινήτου DAB 510, δεδομένου βεβαίως του ότι η κυριότητά του εξακολουθεί μέχρι σήμερα να ανήκει στην αιτήτρια. Προχωρώντας έτι περαιτέρω το σκεπτικό του δικαστηρίου οφείλω να επισημάνω, ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία της αιτήτριας και δη του Μ.Α.1, δεν είναι σε θέση το Δικαστήριο, χωρίς οποιαδήποτε μαρτυρία για τη σημερινή αξία του αυτοκινήτου, να καταλήξει σε ασφαλές συμπέρασμα, ούτε και για το εάν και κατά πόσο πληρείται η προϋπόθεση (α) του άρθρου 5
(1)του Κεφ. 5, δηλ. για το εάν και κατά πόσο το χρέος που οφείλεται από τον καθ' ου η αίτηση προς την αιτήτρια συμποσούται τουλάχιστον σε πεντακόσιες λίρες. Κατάληξη Εχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η επίδικη αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Συναφώς η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η αίτηση και σε βάρος της Αιτήτριας. (Υπ.) ...................................... Κ. Σατολιάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Bankruptcy/Final (Αναφορά: Αίτηση Πτώχευσης / άρθρο 5
(1)(β) Κεφ.5 / εκκαθαρισμένο ποσό) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο