GPC FORTUNE INSURANCE INVESTMENT LTD ν. Χρήστου Α. Κουρίδη, (Συνενωμένες αγωγές: (1676/04 1675/04), 17.10.2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A126 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σατολιά, Ε.Δ. (Συνενωμένες αγωγές: (1676/04 & 1675/04) Αγωγή 1676/04 G.P.C. FORTUNE INSURANCE & INVESTMENT LTD Ενάγοντες V Χρήστου Α. Κουρίδη Εναγόμενου __________________________ Αγωγή 1675/04 G.P.C. FORTUNE INSURANCE & INVESTMENT LTD Ενάγοντες V Αφροδίτης Α. Κουρίδη Εναγομένης __________________________ 17.10.2007 Για τους Ενάγοντες: κ. Παύλος Αγγελίδης για Παπαχαραλάμπους & Αγγελίδης (για να ακούσει απόφαση κ. Μυτίδης) Για τους Εναγόμενους: κ. Χαράλαμπος Λαπέρτας με κα. Δώρα Αρέστη ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 25.06.2004 οι Ενάγοντες καταχώρησαν τις παρούσες αγωγές με τις οποίες ζητούν την έκδοση απόφασης εναντίον καθενός από τους Εναγόμενους για: «Α. Λ.Κ.3.761,38σεντ ποσό το οποίο καταβλήθηκε από την Ενάγουσα προς όφελος και για λογαριασμό του Εναγομένου και/ή δυνάμει των διατάξεων Περί Αδικαιολόγητου Πλουτισμού και/ή ως ανωτέρω εν λεπτομερεία αναφέρεται. Β. Τόκο προς 8% από 21.04.2000 μέχρι εξοφλήσεως Γ. Εξοδα , έξοδα επίδοσης, Φ.Π.Α. επί των εξόδων». Ενόψει του ότι και τις δυο αγωγές περιβάλλουν ταυτόσημα νομικά και ουσιαστικά γεγονότα, αυτές συνενώθηκαν στις 24.11.2006 και συνεκδικάσθηκαν. Δικόγραφα Οι απαιτήσεις των Εναγόντων, οι οποίοι, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ασχολούνταν, μεταξύ άλλων, με εργασίες χρηματιστηριακής φύσεως, εδράζονται σε συμφωνίες, που έγιναν στις 21.04.2000 στην Πάφο, δυνάμει των οποίων, όπως ισχυρίζονται, αγόρασαν, κατ' εντολή των Εναγομένων, από το Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου, μέσω της εταιρείας MarkeTrends (Capital Market) Ltd, 1668 μετοχές της εταιρείας Chris Cash & Carry Ltd, στο όνομα καθενός από τους Εναγόμενους, προς £1.86 η κάθε μια. Σύμφωνα με όσα ισχυρίζονται οι Ενάγοντες στις Εκθέσεις Απαίτησης, παρόλο που οι ίδιοι πλήρωσαν για την αγορά των συγκεκριμένων μετοχών στην MarkeTrends (Capital Market) Ltd το ποσό των £3.761,38.- (στο οποίο συμπεριλαμβανόταν και η προμήθεια της τελευταίας), προς όφελος και για λογαριασμό καθενός από τους Εναγόμενους, οι τελευταίοι, παρά τις επανειλημμένες παρακλήσεις τους, παρέλειψαν και/ή αρνήθηκαν να τους το καταβάλλουν, με αποτέλεσμα την καταχώρηση των αγωγών και τη δικαστική διεκδίκησή του. Στις πανομοιότυπες εκθέσεις υπεράσπισής τους οι Εναγόμενοι αφενός μεν αρνούνται την ύπαρξη της συμφωνίας για αγορά των μετοχών, αφετέρου δε ισχυρίζονται ότι τα διεκδικούμενα από τους Ενάγοντες ποσά έχουν εξοφληθεί από τον αδελφό των Εναγομένων και ένα εκ των μετόχων των Εναγόντων Γεώργιο Κουρίδη. Επιπρόσθετα ο Εναγόμενος στην αγωγή 1676/04 με ανταπαίτηση διεκδικεί από τους Ενάγοντες το ποσό των £1.233,83.-, το οποίο, σύμφωνα με όσα ισχυρίζεται, ανήκε στον ίδιο, προερχόμενο από πράξη πώλησης άλλων μετοχών από τις επίδικες και αυτοί εισέπραξαν στις 09.05.2000 καταχρηστικά, παράνομα, αντικανονικά και χωρίς τη δική του εντολή. Στις τροποποιημένες απαντήσεις στις υπερασπίσεις των Εναγομένων, καθώς και στην υπεράσπιση στην ανταπαίτηση του Εναγομένου στην αγωγή 1676/04, οι Ενάγοντες, αφενός μεν αρνούνται τους ισχυρισμούς των Εναγομένων, που περιέχονται στις εκθέσεις υπεράσπισής τους και υιοθετούν τους ισχυρισμούς που περιέχονται στις εκθέσεις απαίτησής τους, αφετέρου δε αρνούνται και απορρίπτουν στην ολότητά της την ανταπαίτηση του Εναγομένου στην αγωγή 1676/04. Επίδικα θέματα Οι Εναγόμενοι, τόσο κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, όσο και με δήλωση του ευπαίδευτου δικηγόρου τους, κατά τη διάρκεια της αγόρευσής του, αποδέχθηκαν, ως πραγματικά γεγονότα, τα ακόλουθα: «1. Οτι στις 21.04.2000 αγοράσθηκαν από τους Ενάγοντες προς όφελος ενός εκάστου των Εναγομένων 1668 μετοχές της Chris Cash & Carry Ltd προς 1.68 εκάστη για το συνολικό ποσό των 3.761,38.-, το οποίο πλήρωσαν οι Ενάγοντες προς εξόφληση της αξίας των μετοχών 2. Οτι τα χρήματα αυτά πληρώθηκαν από τους Ενάγοντες στις 12.05.2000 από τον τρεχούμενο λογαριασμό με αρ. 599-01-457838-01 που διατηρούσαν στην Ελληνική Τράπεζα και 3. Οτι στις 19.07.2002 ο Γεώργιος Κουρίδης κατέβαλε ή πλήρωσε προς όφελος των Εναγόντων το ποσό των £18.914,11.- στο συγκεκριμένο λογαριασμό και ότι ταυτόχρονα με την πληρωμή του ποσού αυτού ο λογαριασμός έκλεισε». Ως εκ τούτου τα επίδικα θέματα της υπόθεσης, όπως τα έχει άλλωστε προσδιορίσει και ο ευπαίδευτος δικηγόρος των Εναγομένων στην αγόρευσή του, είναι ουσιαστικά τα ακόλουθα: 1. Εάν ορθά και σύννομα εγέρθηκαν οι αγωγές εναντίον των Εναγομένων 2. Εάν η εξόφληση του χρεωστικού υπολοίπου του τρεχούμενου λογαριασμού με αρ. 599-01-457838-01 των Εναγόντων στην Ελληνική Τράπεζα από το Γεώργιο Κουρίδη ισοδυναμεί με εξόφληση των επίδικων οφειλών των Εναγομένων στους Ενάγοντες και 3. Η βασιμότητα της ανταπαίτησης του Εναγομένου στην αγωγή 1676/04 για το ποσό των £1.233,83.- Μαρτυρικό υλικό Για τους Ενάγοντες κλήθηκε και έδωσε προφορική μαρτυρία μόνο ο διευθυντής τους κ. Σάββας Αρκαδίου (Μ.Ε.1). Για τους Εναγόμενους έδωσαν ένορκη μαρτυρία ο αδελφός των Εναγομένων και μέτοχος των Εναγόντων κ. Γεώργιος Κουρίδης (Μ.Υ.1) και η σύζυγός του και Γραμματέας των Εναγομένων κα. Ολυμπία Μουτζούρη Κουρίδη (Μ.Υ.2). Πέραν των πιο πάνω προφορικών μαρτυριών κατατέθηκαν συνολικά και δεκαεπτά
(17)τεκμήρια, τα οποία έκτοτε αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του μαρτυρικού υλικού της υπόθεσης. Ολα όσα ανέφεραν οι μάρτυρες έχουν καταγραφεί αυτολεξεί στα πρακτικά της παρούσας υπόθεσης, λαμβάνονται υπόψη, μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια, στο σύνολό τους από το Δικαστήριο και δεν θεωρείται απαραίτητο να επαναληφθούν στο σύνολό τους στην παρούσα απόφαση. Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψή της. Αμφότεροι οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους παρέπεμψαν το Δικαστήριο στην ενώπιόν του μαρτυρία και με σχετική επιχειρηματολογία υποστήριξαν την αποδοχή των εκατέρωθεν θέσεών τους. Αξιολόγηση μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία να ακούσω με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες, τόσο των Εναγόντων, όσο και των Εναγομένων, να καταθέτουν δια ζώσης ενώπιόν μου, παρακολούθησα τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και κατά συνέπεια είμαι σε θέση να αξιολογήσω την αξιοπιστία τους, αντιπαραβάλλοντας τις μαρτυρίες τους, τόσο μεταξύ τους, όσο και με τα τεκμήρια που κατατέθηκαν ενώπιόν μου. Χωρίς κανένα δισταγμό, σε σχέση πάντα με την επίλυση των επίδικων θεμάτων, όπως τα έχω προδιαγράψει ανωτέρω, αποδέχομαι τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 και απορρίπτω τις μαρτυρίες των Μ.Υ.1 και
- Καταρχήν ο Μ.Ε.1 μου έκανε πολλή καλή εντύπωση με την όλη παρουσία και συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα. Απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις που του τέθηκαν, τόσο κατά το στάδιο της κύριας εξέτασής του, όσο και κυρίως κατά το στάδιο της αντεξέτασής του, με αμεσότητα, πειστικότητα και ειλικρίνεια. Πέραν τούτου τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο όχι μόνο συνάδουν πλήρως με το περιεχόμενο των δικογραφημένων ισχυρισμών των Εναγόντων στις Εκθέσεις Απαίτησης και με το περιεχόμενο των ενώπιον του Δικαστηρίου κατατεθέντων τεκμηρίων, αλλά επί της ουσίας δεν έχουν, είτε αμφισβητηθεί, είτε αντικρουσθεί, αποτελεσματικά, από τη μαρτυρία των Μ.Υ.1 και
- Πιο συγκεκριμένα, σε σχέση με το πρώτο επίδικο ζήτημα, δηλ. εάν ο ίδιος είχε δικαίωμα να δώσει οδηγίες στους δικηγόρους των Εναγόντων για καταχώρηση των επίδικων αγωγών, ο Μ.Ε.1 ισχυρίσθηκε ότι είναι Διευθυντής των Εναγόντων από τις 20.12.1999, οπόταν συστάθηκαν ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης οι Ενάγοντες, καταθέτοντας ως τεκμήριο και αντίγραφο του σχετικού πιστοποιητικού του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη (Τεκ. 1Δ) και ότι διατηρεί το συγκεκριμένο αξίωμα μέχρι και σήμερα. Ο συγκεκριμένος ισχυρισμός του Μ.Ε.1 επί της ουσίας έχει παραμείνει αλώβητος και αναντίλεκτος, ενόψει του ότι καμιά περί του αντιθέτου μαρτυρία δεν έχει προσκομισθεί από την πλευρά των Εναγομένων. Σε σχέση με το δεύτερο επίδικο ζήτημα ο Μ.Ε.1 υποστήριξε ότι η ενέργεια του Γιώργου Κουρίδη, αδελφού των Εναγομένων και κατόχου του 50% των μετοχών των Εναγόντων, να εξοφλήσει και να κλείσει στις 19.07.2002 τον τρεχούμενο λογαριασμό των Εναγόντων στην Ελληνική Τράπεζα με αρ. 599-01-457838-01, από τον οποίο πληρώθηκαν από τους Ενάγοντες οι μετοχές των Εναγομένων, καμιά σχέση δεν είχε με τις επίδικες αγωγές. Η συγκεκριμένη θέση του Μ.Ε.1, παρόλο που φαίνεται, εκ πρώτης όψεως, ότι αντικρούεται από τις μαρτυρίες των Μ.Υ.1 και 2, αυτό δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα. Και αυτό διότι, ο μεν Μ.Υ.1 ισχυρίσθηκε ότι εξόφλησε και έκλεισε το συγκεκριμένο λογαριασμό, αφενός μεν για να απαλλαγούν τα αδέλφια του (Εναγόμενοι), αφετέρου για να μην μπορεί κάποιος να κόψει επιταγές από το συγκεκριμένο λογαριασμό και για να καθαρίσει το όνομα των Εναγόντων, κάτι που ο ίδιος ως κάτοχος του 50% των μετοχών τους, θεωρούσε ηθική του υποχρέωση, ενόψει του ότι η εταιρεία είχε σταματήσει να δραστηριοποιείται, η δε Μ.Υ.2, Γραμματέας σημειωτέον των Εναγόντων, κατά τον επίδικο χρόνο και μέχρι σήμερα και σύζυγος του Μ.Υ.1, ισχυρίσθηκε, αφενός μεν ότι ο Μ.Υ.1 ξόφλησε το συγκεκριμένο λογαριασμό και τον έκλεισε, διότι η τράπεζα πίεζε με αγωγές και διότι ήταν ασύμφορο να υπάρχει ένας λογαριασμός ακίνητος, αφετέρου δε ότι ο Μ.Υ.1 έκλεισε το λογαριασμό διότι οι Ενάγοντες δεν έκαναν καθόλου πράξεις, ενόψει του ότι δεν υπήρχε συνεννόηση μεταξύ του διευθυντή (Μ.Ε.1) και των μετόχων (Μ.Υ.1 και της συζύγου του Μ.Ε.1) και ότι η ίδια και ο Μ.Υ.1 στην πραγματικότητα φοβήθηκαν ότι το χρέος θα αυξανόταν, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι εάν δεν γινόταν η συγκεκριμένη κίνηση του Μ.Υ.1 τότε, σήμερα το χρέος θα ήταν πολύ μεγαλύτερο. Συμπληρώνοντας το σκεπτικό του Δικαστηρίου για την αποδοχή της θέσης του Μ.Ε.1, ότι η ενέργεια του Μ.Υ.1 να εξοφλήσει το συγκεκριμένο λογαριασμό και να τον κλείσει στις 19.07.2002, καμιά σχέση δεν έχει με τις επίδικες οφειλές των Εναγομένων, είναι χρήσιμο να αναφερθεί ότι πέραν του ότι η θέση αυτή δεν έχει αποκλειστεί από τους Μ.Υ.1 και 2, όπως διαφαίνεται από τα όσα οι ίδιοι ισχυρίσθηκαν στο Δικαστήριο, αντίθετα θα έλεγα ότι περισσότερο την επιβεβαίωσαν με όσα υποστήριξαν, η τοποθέτηση του Μ.Ε.1 φαίνεται ότι είναι περισσότερο πιθανό να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα με βάση την κοινή λογική (common sense), με την έννοια ότι εφόσον σκοπός του Μ.Υ.1, με την εξόφληση και το κλείσιμο του λογαριασμού, ήταν να απαλλαγούν οι Εναγόμενοι, γιατί ανέμενε να κάνει αυτή την κίνηση στις 19.07.2002 δηλ. δυο χρόνια και 2 μήνες περίπου μετά την πληρωμή τους από τους Ενάγοντες, η οποία σύμφωνα με την αναντίλεκτη μαρτυρία του Μ.Ε.1 έγινε στις 08.05.2000, και δεν προέβηκε στη συγκεκριμένη ενέργεια ενωρίτερα; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό, με βάση όχι μόνο την κοινή λογική, αλλά κύρια και πρώτιστα τη μαρτυρία των Μ.Υ.1 και 2 είναι ότι προέβηκε στη συγκεκριμένη κίνηση στις 19.07.2002, διότι η τράπεζα τη δεδομένη χρονική στιγμή πίεζε με καταχώρηση αγωγής για την είσπραξη του χρεωστικού υπολοίπου του λογαριασμού και τόσο ο ίδιος ο Μ.Υ.1, όσο και η Μ.Υ.2 φοβήθηκαν ότι, εάν δεν πλήρωναν το χρέος τότε, το ποσό που θα πλήρωναν αργότερα θα ήταν πολύ μεγαλύτερο. Πέραν των ανωτέρω παρατηρήσεων, οφείλω να επισημάνω, ότι οι μαρτυρίες των Μ.Υ.1 και 2 δεν προσφέρουν οτιδήποτε ουσιαστικό στην επίλυση των επίδικων θεμάτων της υπόθεσης, ιδιαίτερα του δεύτερου επίδικου ζητήματος, με την έννοια ότι το πραγματικό επίδικο ζήτημα δεν είναι ποια ήταν η πρόθεση του Μ.Υ.1 όταν εξόφλησε και έκλεισε τον τρεχούμενο λογαριασμό των Εναγόντων στην Ελληνική Τράπεζα, αλλά το εάν η πράξη του αυτή ισοδυναμεί ή όχι με εξόφληση των απαιτήσεων των Εναγόντων, δυνάμει των παρόντων αγωγών. Επίλυση Επίδικων Θεμάτων-Συμπεράσματα Εχοντας κατά νου τα όσα έχουν καταγραφεί ανωτέρω, σε σχέση με την αξιολόγηση της ενώπιόν μου προσκομισθείσας προφορικής μαρτυρίας των διαδίκων, θα προχωρήσω στη συνέχεια στην επίλυση των επίδικων θεμάτων της υπόθεσης: Το ορθό και σύννομο της έγερσης των αγωγών εναντίον των Εναγομένων Το επιχείρημα αυτό προβάλλεται στις εκθέσεις υπεράσπισης των Εναγομένων, με τη μορφή προδικαστικής ένστασης και αποτέλεσε αντικείμενο της αγόρευσης του ευπαίδευτου δικηγόρου τους, ο οποίος επιχειρηματολόγησε σχετικά. Συγκεκριμένα ο κ. Λαπέρτας εισηγήθηκε ότι οι αγωγές εγέρθηκαν λανθασμένα, αφενός μεν διότι η εταιρεία είναι αδρανοποιημένη, αφετέρου δε διότι ο διευθυντής των Εναγόντων (Μ.Ε.1) τις ήγειρε, χωρίς την έγκριση του Μ.Υ.1, ο οποίος είναι κάτοχος του 50% των μετοχών των Εναγόντων. Είναι χρήσιμο στο σημείο αυτό να παρατεθεί αυτούσιο το πανομοιότυπο περιεχόμενο της παρ. 1 των Εκθέσεων Υπεράσπισης για να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα της προδικαστικής ένστασης των Εναγομένων: «Ο Εναγόμενος προδικαστικώς ενίσταται και ισχυρίζεται ότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή δεν δύναται να προχωρήσει καθ' ότι η Ενάγουσα Εταιρεία ήγειρε την παρούσα αγωγή χωρίς να έχει την απαιτούμενη εξουσιοδότηση και/ή χωρίς να υπάρχει η απαιτούμενη απόφαση ή ψήφισμα των μετόχων και/ή χωρίς η πλειοψηφία των μετόχων ή του διοικητικού συμβουλίου να έχει πάρει τέτοια απόφαση». Καταρχήν για να θέσουμε τα πράγματα στην ορθή νομική τους βάση δεν είναι δυνατό να μιλούμε σε αυτό το στάδιο για προδικαστική ένσταση, αλλά απλά για ένσταση, που αφορά προφανώς το παραδεκτό της αγωγής. Σε σχέση με αυτό το επιχείρημα αδυνατώ να αντιληφθώ τη βασιμότητά του για τους ακόλουθους λόγους: 1) Δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου από την οποία να προκύπτει, είτε άμεσα, είτε έμμεσα, ότι για την έγερση των παρόντων αγωγών χρειαζόταν απόφαση της γενικής συνέλευσης ή του διοικητικού συμβουλίου των Εναγόντων. 2) Από την αναντίλεκτη επί του συγκεκριμένου ζητήματος μαρτυρία του Μ.Ε.1 (οι Μ.Υ.1 και 2 δεν ισχυρίσθηκαν το αντίθετο) προκύπτει ότι κατέχει το αξίωμα του διευθυντή των Εναγόντων από τις 20.12.1999, δηλ. από την ημερομηνία σύστασης των Εναγόντων ως εταιρείας περιορισμένης ευθύνης, μέχρι και σήμερα. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 7, σελ. 285, παρ. 496, επισημαίνεται ότι η πραγματική θέση των συμβούλων είναι αυτή των αντιπροσώπων της εταιρείας και στη σελ. 286, παρ. 498 του ίδιου συγγράμματος τονίζεται ότι οι σύμβουλοι μπορούν να κάνουν οτιδήποτε αναγκαίο για την ενάσκηση των εξουσιών τους, σε σχέση με την πραγματοποίηση των σκοπών της εταιρείας, συμπεριλαμβανομένης και της δυνατότητας καταχώρησης αγωγής στο δικαστήριο (βλ. σελ. 287 του ανωτέρω συγγράμματος, με αναφορά στις Hutton V West Cork Rly Co
(1883)23 ChD 645, CA και Compagnie de Mayville V Whitley
(1896)I Ch 788, CA). Η εξόφληση στις 19.07.2002 του χρεωστικού υπολοίπου του τρεχούμενου λογαριασμού με αρ. 599-01-457838-01 των Εναγόντων στην Ελληνική Τράπεζα από το Μ.Υ.1 ισοδυναμεί ή όχι με εξόφληση των επίδικων οφειλών των Εναγομένων στους Ενάγοντες Από τη μαρτυρία, τόσο του Μ.Ε.1, όσο και των Μ.Υ.1 και 2 προκύπτουν τα ακόλουθα αδιαμφισβήτητα ουσιαστικά συμπεράσματα σε σχέση με το συγκεκριμένο τρεχούμενο λογαριασμό: 1) Ο λογαριασμός αυτός δημιουργήθηκε για να αγοράζονται μετοχές πελατών της εταιρείας 2) Κατά το χρονικό διάστημα της λειτουργίας του και μέχρι την εξόφλησή του και το κλείσιμό του στις 19.07.2002 από το Μ.Υ.1 έγιναν πολλές πράξεις στο λογαριασμό αυτό, με την έννοια της χρέωσής του με διάφορα ποσά για την αγορά μετοχών πελατών των Εναγόντων και της πίστωσής του με άλλα αντίστοιχα ποσά που προέρχονταν από την πώληση μετοχών πελατών των Εναγόντων 3) Κανείς από τους Μ.Ε.1 και Μ.Υ.1 και 2 δεν γνώριζε την ακριβή κίνηση του συγκεκριμένου λογαριασμού (πιστώσεις-χρεώσεις), κατά το χρονικό διάστημα της λειτουργίας του, ούτε και προσκόμισε οποιοδήποτε σχετικό αποδεικτικό στοιχείο και 4) Καμιά μαρτυρία δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου από την οποία να προκύπτει ότι στο ποσό των £18.914,11.-, που πλήρωσε ο Μ.Υ.1 στις 19.07.2002 για εξόφληση και κλείσιμο του συγκεκριμένου λογαριασμού, συμπεριλαμβάνονται και οι οφειλές των Εναγομένων στις παρούσες αγωγές. Αναπτύσσοντας έτι περαιτέρω το σκεπτικό του Δικαστηρίου οφείλω να καταγράψω, κατά τρόπο ξεκάθαρο, ότι από τη μαρτυρία των Εναγομένων, οι οποίοι αναμφίβολα έφεραν το βάρος απόδειξης του βασικού υπερασπιστικού ισχυρισμού τους, ότι με την εξόφληση του συγκεκριμένου τρεχούμενου λογαριασμού και το κλείσιμό του στις 19.07.2002 (γεγονός στο οποίο άλλωστε συμφωνεί η μαρτυρία των Εναγόντων) εξοφλήθηκαν ταυτόχρονα και οι επίδικες οφειλές τους, δεν προκύπτει, ούτε τι αντιπροσώπευε το χρέος των £18.914,11.-, ούτε πολύ περισσότερο ότι στο ποσό αυτό συμπεριλαμβάνονταν οι οφειλές των Εναγομένων. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος των Εναγομένων, αντιλαμβανόμενος προφανώς αυτό το εγγενές έλλειμμα της μαρτυρίας των πελατών του, κάλεσε ουσιαστικά το Δικαστήριο, κατά τη διάρκεια της αγόρευσής του, να αναγάγει το συγκεκριμένο ζήτημα σε ζήτημα αξιοπιστίας και να αποδεχθεί τη συναφή υπερασπιστική θέση περί εξόφλησης, αποδεχόμενο και στηριζόμενο μόνο στον ισχυρισμό του Μ.Υ.1 ότι εξόφλησε το λογαριασμό και τον έκλεισε, γιατί οι Εναγόμενοι ήταν αδέλφια του. Πέραν του ότι η μαρτυρία του Μ.Υ.1 έχει απορριφθεί, για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί σε προηγούμενο σημείο της απόφασης, και εάν ακόμη γινόταν αποδεκτή η συγκεκριμένη πρόθεσή του, αυτό δεν θα είχε κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα για την υπεράσπιση των Εναγομένων, ενόψει του ότι και σε αυτή την περίπτωση, θα έπρεπε να αποδειχθεί, με σχετική μαρτυρία, η διασύνδεση της εξόφλησης του λογαριασμού με την πληρωμή των επίδικων οφειλών των Εναγομένων. Ανταπαίτηση Οσον αφορά την ανταπαίτηση του Εναγόμενου στην αγωγή 1676/04 ουσιαστικά αυτή έχει παραμείνει αναπόδεικτη. Το μόνο που θα μπορούσε να υποστηρίξει κάποιος ότι έχει αποδειχθεί είναι η κατάθεση στις 09.05.2000 της επιταγής της Τράπεζας Κύπρου με αρ. 08973122, ποσού £1.233,83.-, στον τρεχούμενο λογαριασμό των Εναγόντων στην Ελληνική Τράπεζα (ανωτέρω) (Τεκ. 16) και ότι η επιταγή αυτή αποστάληκε στις 21.04.2000 στον Εναγόμενο από την MarkeTrends (Capital Market) Ltd για διευθέτηση χρηματιστηριακών του πράξεων, που πιθανότατα είχαν διενεργηθεί (Τεκ. 17). Ο ίδιος ο Εναγόμενος δεν προσήλθε, άγνωστο για ποιο λόγο, στο Δικαστήριο για να υποστηρίξει και προωθήσει την ανταπαίτησή του, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία, αφενός μεν για τους λόγους που η συγκεκριμένη επιταγή δεν του παραδόθηκε, αλλά κατατέθηκε στο λογαριασμό των Εναγόντων και εάν αυτό έγινε «αδικαιολόγητα, χωρίς καμιά αιτία και χωρίς καμιά οδηγία εκ μέρους του», όπως ισχυρίζεται στην παρ. 16Α της Ανταπαίτησής του, αφετέρου δε για το εάν και κατά πόσο το συγκεκριμένο ποσό εξακολουθεί να του οφείλεται μέχρι σήμερα. Αξίζει να σημειωθεί, ότι η Μ.Υ.2 δεν ανέφερε, όλως περιέργως, οτιδήποτε σχετικό με τα συγκεκριμένα ερωτήματα, παρόλο που είναι η ίδια, που, όπως ισχυρίσθηκε κατέθεσε την επιταγή του Εναγόμενου στο λογαριασμό των Εναγόντων. Τόκος που θα επιδικασθεί στο ποσό της απόφασης Πριν ολοκληρώσω την απόφαση, με την καταγραφή του σχετικού διατακτικού, οφείλω να αναφερθώ στην απαίτηση των Εναγόντων για επιδίκαση τόκου προς 8% το χρόνο από 21.04.2000 μέχρι την εξόφληση (παρ. 7Β Ε/Α). Η συγκεκριμένη απαίτηση των Εναγόντων δεν έχει αποδειχθεί, ενόψει του ότι καμιά μαρτυρία δεν έχει προσαχθεί, που να την υποστηρίζει. Ως εκ τούτου, κατ' εφαρμογή του άρθρου 33
(2)του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), οι Ενάγοντες δικαιούνται μόνο στην επιδίκαση νόμιμου τόκου. Κατάληξη Στο σημείο αυτό και με δεδομένη την επίλυση όλων των επίδικων θεμάτων των αγωγών εκδίδεται διάταγμα αποσυνένωσής τους. Στην αγωγή 1676/04 εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου για το ποσό των £3.761,38.- πλέον τόκο προς 8% το χρόνο από 25.06.2004 μέχρι την εξόφληση (νόμιμος τόκος), πλέον έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται ως αναπόδεικτη, χωρίς καμιά διαταγή για έξοδα, ενόψει της συνεκδίκασης των αγωγών και της ανταπαίτησης. Στην αγωγή 1675/04 εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγομένης για το ποσό των £3.761,38.- πλέον τόκο προς 8% το χρόνο από 25.06.2004 μέχρι την εξόφληση (νόμιμος τόκος), πλέον έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Κ. Σατολιάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Final (Αναφορά: οφειλόμενο υπόλοιπο από αγορά μετοχών) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο