SAEM ELECTRICAL MECHANICAL SERVISES LTD ν. HADJIEFSTATHIOU BROS TOURIST ENTERPRISES LTD, Αρ. Αγωγής 1713/2003, 19.10.2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A128 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Αγωγής 1713/2003 Μεταξύ: SAEM ELECTRICAL & MECHANICAL SERVISES LTD από την Πάφο Εναγόντων Και HADJIEFSTATHIOU BROS TOURIST ENTERPRISES LTD από την Πάφο Εναγομένων -------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 19.10.2007 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους ενάγοντες: κ. Ν. Τσιαπαλής (καμία εμφάνιση σήμερα) Για τους εναγόμενους: κ. Μέσσιος (για να ακούσει απόφαση κα Χρ. Χ¨Γεωργίου) Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αξίωση της ενάγουσας: Η ενάγουσα, η οποία είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και ασχολείται με ηλεκτρομηχανολογικές εργασίες και εγκαταστάσεις, ισχυρίζεται ότι η εναγόμενη της οφείλει το ποσό των Λ.Κ. 4.800 πλέον Φ.Π.Α ως συμφωνηθείσα και/ή εύλογη αμοιβή για εκτελεσθείσες εργασίες. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, κατά ή περί τον Μάιο 2002 και ενώ η εναγόμενη, (προφανώς λόγω λάθους αναγράφεται εναγόμενη, αντί ενάγουσα, εξ΄ου και η μη παραδοχή της εναγόμενης της παραγράφου αυτής, με την παράγραφο 5 της έκθεσης υπεράσπισης της), ασχολείτο με την εκτέλεση των ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων της 2ης φάσης του τουριστικού συγκροτήματος με την επωνυμία AKTI BEACH VILLAGE, κατόπιν οδηγιών της εναγόμενης και/ή των συμβούλων μηχανικών του έργου προέβη στην αλλαγή όλων των σημείων κλήσης και κουδουνιών (call points and bells) τα οποία ήταν εγκατεστημένα στα υφιστάμενα κύρια της 1ης φάσης του έργου έναντι συμφωνηθείσας και/ή εύλογης αμοιβής των Λ.Κ.4.800 πλέον Φ.Π.Α. Η εναγόμενη, παρά το ότι κλήθηκε από την ενάγουσα να πληρώσει το πιο πάνω οφειλόμενο ποσό αρνείται να το πράξει. Παραδεκτά γεγονότα: Πριν από την έναρξη της ακρόασης της αγωγής, η παράγραφος 2 της έκθεσης απαίτησης της ενάγουσας, η οποία αναφέρεται στην οντότητα της, και την οποία η εναγόμενη αρνείται με την έκθεση υπεράσπισης της, δηλώθηκε ως παραδεκτή. Δηλώθηκε επίσης, ως παραδεκτό γεγονός ότι η εναγόμενη κατά τον ουσιώδη χρόνο μέχρι και σήμερα είναι η ιδιοκτήτρια του τουριστικού συγκροτήματος στην Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου με την επωνυμία AKTI BEACH VILLAGE. Με βάση επίσης τις δηλώσεις των δικηγόρων των διαδίκων, που έγιναν στις 30.11.2006, η εκτέλεση των εργασιών από την ενάγουσα, στο τουριστικό συγκρότημα της εναγόμενης, έγινε παραδεκτή και επίσης προσδιορίστηκαν τα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Εκθεση Υπεράσπισης: Ο ισχυρισμός ο οποίος καταγράφεται στην παρ. 5 (α) της έκθεσης υπεράσπισης της εναγόμενης, έχει ουσιαστικά εγκαταλειφθεί, τόσο με τις δηλώσεις των συνηγόρων των διαδίκων όσο και με την πορεία που ακολούθησε η υπόθεση κατά την ακροαματική διαδικασία. Η συμφωνία ημερομηνίας 7.7.2000 (Τεκμήριο 1) μεταξύ ενάγουσας και εναγόμενης, αποδεικνύει την απευθείας ανάθεση από την εναγόμενη στην ενάγουσα της εκτέλεσης των ηλεκτρολογικών εργασιών στο Τουριστικό Χωρίο Ακτή. Η εναγόμενη με την υπεράσπιση της παραδέχεται την έκδοση οδηγίας από τους σύμβουλους μηχανικούς του έργου κκ Μουρουζίδης Consulting Engineers στις 13.5.2002 για αντικατάσταση των σημείων κλήσεως και κουδουνιών στο εξωτερικό μέρος της Α΄ φάσης του επίδικου έργου. Ισχυρίζονται όμως, ότι οι σύμβουλοι μηχανικοί, αναγκάστηκαν να εκδώσουν την εν λόγω οδηγία αφού κατά παράβαση των ρητών και εξυπακουόμενων όρων της συμφωνίας μεταξύ των εναγόντων και εργολάβου του έργου και/ή άλλως πως χρησιμοποίησαν σε εξωτερικούς χώρους σημεία κλήσεως και κουδουνιών ακατάλληλα και/ή κατασκευασμένα για εσωτερικούς χώρους. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι καμία απαίτηση εναντίον τους μπορεί να προωθηθεί, αφού οι ενάγοντες, εξέδωσαν με την καταβολή του ποσού των Λ.Κ. 8.000, προς όφελος των εναγομένων εξοφλητική απόδειξη για όλες τις υποχρεώσεις των εναγομένων έναντι τους με αριθμό 2426 ημερομηνίας 26.6.
- Ισχυρίζεται η εναγόμενη ότι ουδέποτε συμφώνησε να πληρωθεί στους ενάγοντες το ποσό των Λ.Κ.4.800.- αφού το κόστος των αλλαγών δημιουργήθηκε από δικό τους λάθος. Αρνείται ότι οφείλει το αξιούμενο ποσό και ζητά την απόρριψη της αγωγής. Απάντηση στην Υπεράσπιση : Η ενάγουσα καταχώρησε απάντηση στην υπεράσπιση, με την οποία αρνείται τους ισχυρισμούς της εναγόμενης, όπως αυτοί προκύπτουν από την έκθεση υπεράσπισης της, ισχυρίζεται ότι οι εργασίες που αναφέρονται στην παρ. 4 της έκθεσης απαίτησης της εκτελέστηκαν κατόπιν οδηγιών της εναγόμενης και/ή των συμβούλων μηχανικών του έργου και δεν περιλαμβάνονται στο συμβόλαιο υπεργολαβίας μεταξύ της ενάγουσας και του κυρίως εργολάβου. Ισχυρίζεται ότι μετά την ολοκλήρωση και εξόφληση των εργασιών που εκτέλεσε στην Α΄φάση του έργου κατόπιν συμφωνίας με την εναγόμενη και/ή κατ΄ευθείαν ανάθεση από την εναγόμενη και/ή τους υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους της προς την ενάγουσα, η ενάγουσα εκτέλεσε τις εργασίες που αναφέρονται στην παρ. 4 της έκθεσης Απαίτησης. Η ενάγουσα αρνείται και απορρίπτει τους ισχυρισμούς της παρ. 5 (β) της Εκθεσης Υπεράσπισης και ισχυρίζεται ότι όλες οι προγενέστερες εργασίες εκτελέστηκαν σύμφωνα με τις υφιστάμενες συμφωνίες και/ή υποβληθείσες προσφορές οι οποίες έγιναν αποδεκτές. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η πληρωμή ημερ. 26.6.2002 αφορούσε τις προγενέστερες εργασίες και εν πάσει περιπτώσει δεν αφορά την απαίτηση της ενάγουσας. Η Μαρτυρία: Για την απόδειξη της υπόθεσης της ενάγουσας ενόρκως κατέθεσε ο Ανδρέας Αναστασίου, διευθυντής της ενάγουσας (Μ.Ε.1) και για την εναγόμενη ένορκη μαρτυρία έδωσαν ο Ανδρέας Χ¨Ευσταθίου, διευθυντής της (Μ.Υ.1) και ο Μιχάλης Μουρουζίδης (Μ.Υ.2) σύμβουλος μηχανικός της εναγόμενης. Τα τεκμήρια της υπόθεσης: Ως τεκμήρια στην υπόθεση κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής κατατέθηκαν τα πιο κάτω:
- Συμφωνητικό έγγραφο ημερομηνίας 7.7.2000 (Τεκμήριο 1).
- Γραπτή οδηγία των συμβούλων μηχανικών της εναγόμενης ημερομηνίας 13.5.2002 (Τεκμήριο 2).
- Αντίγραφο επιστολής ημερομηνίας 8.4.2003 (Τεκμήριο 3).
- Αντίγραφο επιστολής ημερομηνίας 15.5.2003 (Τεκμήριο 4).
- Τιμολόγιο υπ΄αρ. 2462 (Τεκμήριο 5).
- Αντίγραφο φαξ με ημερομηνία παραλαβής 2.5.2002 (Τεκμήριο 6). Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή όλους όσους κατέθεσαν ενόρκως. Παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις που έδιναν, την συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, τους οποίους και έλαβα υπόψη μου κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες, οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις τους καθώς και οι αντιδράσεις τους κατά την διάρκεια της μαρτυρίας τους. Τα όσα οι μάρτυρες της κάθε πλευράς, έχουν αναφέρει στο δικαστήριο έχουν καταγραφεί στα πρακτικά που τηρήθηκαν, λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο, μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια, στο σύνολο τους και δεν θεωρείται σκόπιμο να επαναληφθούν στην παρούσα απόφαση. Σχετική αναφορά στην μαρτυρία γίνεται κατωτέρω, κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας των μαρτύρων και όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. Επίσης λαμβάνεται υπόψη ότι λέχθηκε από τους συνηγόρους τους των διαδίκων προς υποστήριξη των θέσεων τους. Ως προς τα ουσιώδη αλλά και αμφισβητούμενα γεγονότα της υπόθεσης αποδέχομαι την μαρτυρία του Μ.Ε.1 και απορρίπτω την μαρτυρία των Μ.Υ.1 και Μ.Υ.
- Αποδέχομαι την μαρτυρία του Μ.Ε.1, όχι μόνο λόγω της καλής εντύπωσης που ο μάρτυρας αυτός έκανε στο δικαστήριο αλλά έχοντας υπόψη και το σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε ενώπιον μου με την οποία συνάδει η εκδοχή που αυτός παρουσίασε. Η μαρτυρία του ότι η ενάγουσα ενήργησε με βάση την οδηγία που δόθηκε από τους σύμβουλους μηχανικούς των εναγομένων και ότι η αρχική τοποθέτηση των σημείων κλήσεων και κουδουνιών έγινε συμφώνως της συμφωνίας (Τεκμήριο 1), δεν έχουν αντικρουστεί αποτελεσματικά από τους Μ.Υ.1 και Μ.Υ.2, ενώ παράλληλα η θέση του ενισχύεται από τα γραπτά στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του δικαστηρίου. Αποτελεί κοινό έδαφος των δύο πλευρών, ότι η τοποθέτηση των σημείων κλήσεως και κουδουνιών έγινε μετά την προφορική οδηγία των συμβούλων μηχανικών του έργου και πριν από την γραπτή οδηγία του Μ.Υ.2, γεγονός το οποίο ξεκάθαρα προκύπτει και από τα τεκμήρια 2 και
- Το γεγονός ότι τοποθετήθηκαν αυτά τα οποία ζητήθηκαν και προνοούντο από την μεταξύ των διαδίκων συμφωνία, ως ήταν και η θέση του Μ.Ε.1 προκύπτει τόσο μέσα από την μαρτυρία του αλλά και μέσα από την μαρτυρία της ίδιας της εναγόμενης, η οποία καταλήγει στο συμπέρασμα αυτό. Ο Μ.Υ 2 υποστήριξε ότι η ενάγουσα προτού τοποθετήσει τα εν λόγω υλικά, όπως τα χαρακτήρισε ο Μ.Υ2, στο έργο, τα υπέβαλε για έγκριση και διαπιστώθηκε ότι αυτά ήταν κατάλληλα για εξωτερικούς χώρους ενώ δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση ότι αυτά του εγκρίθηκαν ήταν ότι είχαν συμφωνήσει μεταξύ τους τα μέρη με βάση το συμβόλαιο. Η μαρτυρία του Μ.Ε.1 ήταν ότι αυτά που εγκρίθηκαν ήταν και αυτά που τοποθετήθηκαν μαρτυρία την οποία αποδέχομαι, άρα ήταν και αυτά που προέβλεπε και η συμφωνία. Το γεγονός ότι ο Μ.Ε.1 υπέβαλε επανειλημμένα την αξίωση του για πληρωμή του ποσού, επιβεβαιώνεται από την μαρτυρία της εναγόμενης. Τόσο ο Μ.Υ1 όσο και ο Μ.Υ.2 συμφώνησαν ότι ο ζητήθηκε η πληρωμή του ποσού από τον Μ.Ε.1 υποστήριζαν όμως και οι δύο ότι δεν έπρεπε να πληρωθεί και δεν θα έπρεπε να υπήρχε αξίωση για πληρωμή εφόσον η αντικατάσταση των σημείων κουδουνιών και κλήσεων βάρυνε την ενάγουσα, με βάση την συμφωνία. Αυτή άλλωστε είναι και η υπεράσπισης της εναγόμενης στην υπόθεση η οποία θα κρίνεται πιο κάτω. Όπως ο Μ.Ε.1 υποστήριξε, δεν θα μπορούσε να περιληφθεί η παρούσα αξίωση της ενάγουσας στο ποσό του τελικού λογαριασμού, καθότι η οδηγία δόθηκε μετά που υποβλήθηκε ο τελικός λογαριασμό προς την εναγόμενη και εκκρεμούσε η πληρωμή της. Η μαρτυρία του Μ.Υ.1, δεν παρουσιάζει τα στοιχεία εκείνα τα οποία απαιτούνται για την πειστικότητα της εκδοχής της ενάγουσας. Πέραν τούτου η μαρτυρία του ήταν γενική, αόριστη ενώ σε κάποια σημεία της δεν συνάδει με την λογική. Ο Μ.Υ.1 με τον τρόπο που μαρτυρούσε, έδειχνε ότι κατά βούληση είχε επιλεκτική μνήμη αφού στις πλείστες ερωτήσεις που του τέθηκαν κατά την διάρκεια της αντεξέταση τους απαντούσε ότι δεν θυμόταν. Μεγάλο μέρος της μαρτυρίας του, στηρίχθηκε στην έκφραση των δικών πεποιθήσεων και συμπερασμάτων, αλλά και στην έκφραση γνώμης, παραδέχτηκε όμως κατά την αντεξέταση του, ότι δεν έχει ούτε γνώσεις ούτε κατέχει από συστήματα πυρανίχνευσης. Εντύπωση μου έκανε ο μάρτυρας αυτός, όταν φάνηκε έτοιμος να δικαιολογήσει ακόμη και το μέρος της γραπτής οδηγίας (Τεκμήριο 2) που εκδόθηκε από τον σύμβουλο μηχανικό του έργου, στην οποία αναφέρεται η φράση «παρακαλώ κοινοποιείστε το κόστος», λέγοντας ότι και σε άλλες οδηγίες από ότι γνωρίζει ζητούν το κόστος. Υπερβολική βρίσκω την εκδοχή του Μ.Υ.1 ότι τα κουδούνια συναγερμού του συστήματος πυρασφάλειας άρχισαν να χτυπούνε, χωρίς αιτία πυρκαγιάς με τις πρώτες αλλαγές του καιρού. Ο Μ.Υ 1 υποστήριξε ότι το έργο παραδόθηκε μέσα στον Μάιο του 2001, επίσης ο Μ.Υ.2 υποστήριξε ότι το σύστημα πυρασφάλειας εγκαταστάθηκε περί τον Απρίλιο 2001 και ότι η προφορική οδηγία δόθηκε τον Μάρτιο του 2002 επίσης αποτελεί κοινό έδαφος των δύο πλευρών ότι η εγκατάσταση των νέων σημείων κλήσεως και κουδουνιών έγινε αφού πρώτα δόθηκε η προφορική οδηγία. Δηλαδή ο Μ.Υ.1 υποστηρίζει με την μαρτυρία του ότι το έτος 2002 δηλαδή τον χειμώνα 2001 - 2002 τα πρωτοβρόχια ήρθαν τον Μάρτιο ή έστω τον Φεβρουάριο του έτους 2002 θέση την οποία βρίσκω υπερβολική και στοχευμένη έτσι ώστε να δικαιολογήσει με αυτό και το περιεχόμενο της οδηγίας που αναφερόταν σε αδιάβροχα σημεία κλήσεως και κουδουνιών. Συνεπακόλουθα δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του ότι τα κουδούνια του συναγερμού. άρχισαν να χτυπούνε λόγω της αλλαγής του καιρού το έτος
- Την θέση του μάρτυρα ότι μετά από έλεγχο που έκαναν τους είπαν ότι τα σημεία που μπήκαν στους εξωτερικούς χώρους δεν ήταν κατάλληλα για εξωτερική χώρους, δεν μπορώ να την δεχτώ πρώτο γιατί πρόκειται για εξ΄ακοής μαρτυρία, η οποία αν και ως τέτοια δεν μπορεί να αποκλισθεί, είναι όμως χωρίς βαρύτητα εφόσον ο μάρτυρας ούτε ανάφερε, ποιος το είπε, σε ποιο το είπε και ποιος έκανε τον έλεγχο. Ο Μ.Υ.2, κατά το στάδιο της αντεξέτασης του, παραδέχτηκε ότι κατά την διάρκεια που ο Μ.Υ.1 έδιδε μαρτυρία στην υπόθεση, ήταν εντός της αίθουσας του δικαστηρίου. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι η μαρτυρία του θα πρέπει να αποκλιστεί, περιορίζεται όμως η βαρύτητα στην οποία το δικαστήριο θα προσδώσει σε μια τέτοια μαρτυρία. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί, κάτι το οποίο σχετίζεται με την πιο πάνω διαπίστωση, ότι ο εν λόγω μάρτυρας κατάθεσε, ως ήταν και η θέση της υπεράσπισης, ως μάρτυρας γεγονότων και όχι ως εμπειρογνώμονας στην υπόθεση. Ο Μ.Υ.2 δεν μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας και αυτό γιατί με τον τρόπο που μαρτυρούσε, έδιδε την εντύπωση ότι δεν ήθελε να τοποθετηθεί ξεκάθαρα αναφορικά και σε σχέση με κάποια από τα γεγονότα, έτσι ώστε να πει όλη την αλήθεια στο δικαστήριο, ο μάρτυρας αυτός παρουσιαζόταν ιδιαίτερα αμήχανος κατά την διάρκεια που έδιδε μαρτυρία. Από την άλλη όμως ο Μ.Υ.2, έγινε εμφανής στο δικαστήριο η έντεχνη προσπάθεια του, να αποβεί η μαρτυρία του προς όφελος της εναγόμενης, αφήνοντας όμως και κάποια κενά στην μαρτυρία του, δίδοντας και πάλι την εντύπωση, ενόψει της διστακτικότητας που παρουσίασε, ότι αυτός δεν ήθελε να τοποθετηθεί με ξεκάθαρο τρόπο. Σημαντικά σημεία της μαρτυρίας του, που έφεραν τα πιο πάνω χαρακτηριστικά ήταν αυτά που αφορούσαν, τους λόγους που ζήτησε κοινοποίηση του κόστους με την οδηγία του ημερομηνίας 13.5.2002 (τεκμήριο 2). Ο Μ.Υ.2 προσπάθησε με τα όσα υποστήριξε να υποβαθμίσει με κάθε δυνατό τρόπο την σημασία της συμπερίληψης στην οδηγία του (Τεκμήριο 2) της φράσης «Παρακαλώ να μας κοινοποιήσετε το κόστος». Ο Μ.Υ.2 απαντώντας σε ερώτηση του συνηγόρου της ενάγουσας, αναφορικά με το πιο πάνω ζήτημα, κατά την διάρκεια της αντεξέταση του ανέφερε τα ακόλουθα: «Σε όλες τις οδηγίες ζητάμε την κοινοποίηση του κόστους, χωρίς να σημαίνει ότι το κόστος μπορεί να είναι πάντοτε θετικό μπορεί να είναι αρνητικό ή μπορεί να μην υπάρχει αυξομείωση του κόστους. Ο λόγος που το βάζουμε αυτό είναι αν η συνέπεια μιας οδηγίας είναι το κόστος να είναι ψηλό να αποσυρθεί. Επιπλέον θέλουμε να γνωρίζει ο ιδιοκτήτης αν θα πληρώσει ή θα γλυτώσει ένα ποσό. Με άλλα λόγια το συγκεκριμένο σημείο στην οδηγία δεν υπονοούσε ότι θα υπήρχε αύξηση του κόστους». Κανένας λόγος από τους όσους επικαλέστηκε δεν συνάδει με την εκδοχή που παρουσίασε ο ίδιος και γενικά η εναγόμενη, ότι δηλαδή τα σημεία κλήσεως και κουδουνιών που η ενάγουσα τοποθέτησε ήταν ακατάλληλα και γι΄ αυτό έπρεπε να αντικατασταθούν, αφού σε μια τέτοια περίπτωση με βάση την συμφωνία των διαδίκων (Τεκμήριο 1) εφόσον η ακαταλληλότητα των συσκευών, σύμφωνα με τον μάρτυρα, διαπιστώθηκε εντός του χρόνου συντήρησης, και η οδηγία δόθηκε εντός του πιο πάνω χρονικού σημείου, ως είναι και κοινά παραδεκτό, η ενάγουσα θα είχε την υποχρέωση σύμφωνα με την παρ. 12 της συμφωνίας (Τεκμήριο 1), να τα διορθώσει και να τα αντικαταστήσει αμέσως χωρίς ο ιδιοκτήτης (εναγόμενη) να υποστεί οποιαδήποτε επιβάρυνση. Ως εκ τούτου, το κόστος για την αντικατάσταση των σημείων κλήσεως και κουδουνιών, σε μια τέτοια περίπτωση, θα έπρεπε να ήταν εντελώς αδιάφορο για την εναγόμενη. Οι δε περιπτώσεις που επικαλέστηκε ο Μ.Υ.2, όπου με οδηγία ζητείται και η κοινοποίηση του κόστους μιας εργασίας, θα μπορούσαν να ίσχυαν, εάν επρόκειτο για επιπλέον, άλλη, ή διαφορετική εργασία από αυτή που η συμφωνία των διαδίκων προνοούσε, γεγονός το οποίο μάλλον ενισχύει την θέση της ενάγουσας και αποδυναμώνει πλήρως αυτή της εναγόμενης. Συνεπώς δεν αποδέχομαι ότι το μέρος αυτό της οδηγίας του («Παρακαλώ κοινοποιήστε το κόστος») ημερομηνίας 13.5.2002, δόθηκε για τους λόγους ή για ένα από αυτούς, όπως ο Μ.Υ.2 προσπάθησε να πείσει με την μαρτυρία του. Από την άλλη, ήταν εμφανές ότι απαντούσε με τον πιο πάνω κατά την άποψη μου γενικό τρόπο, επί του ζητήματος της οδηγίας ημερομηνίας 13.5.2002, στην προσπάθεια του να μην δώσει εξήγηση γιατί στην συγκεκριμένη περίπτωση ζητήθηκε το κόστος. Επίσης το ότι ο Μ.Υ.2, ως ήταν η θέση του, κατέστησε σαφές προς τον εργολάβο ότι δεν δικαιούτο επιπρόσθετη πληρωμή όταν εκδόθηκε η οδηγία, διαψεύδεται από το ίδιο το περιεχόμενο της οδηγίας και για του ίδιους λόγους που εξηγώ πιο πάνω. Ερωτηθείς ο Μ.Υ.2 για την διαδικασία εγκατάστασης ενός συστήματος, είπε ότι αυτή προϋποθέτει την υποβολή από τον εργολάβο, την ενάγουσα, στην συγκεκριμένη περίπτωση, των υλικών για έγκριση, αφού εγκριθούν πρώτα τα υλικά τότε μπορεί να ξεκινήσει ο εργολάβος την εγκατάσταση. Ο Μ.Υ.2 συνεχίζει στην μαρτυρία του, λέγοντας ότι «στην συγκεκριμένη περίπτωση τα υλικά που υποβλήθηκαν και εγκρίθηκαν από το γραφείο μας ήταν κατάλληλα για εξωτερικούς χώρους, όταν εγκαταστάθηκαν είναι γεγονός ότι δεν έγινε άμεσα έλεγχος από το γραφείο μας αν αυτά που εγκρίθηκαν, εγκαταστάθηκαν, μέχρι που διαφάνηκε το πρόβλημα με τις πρώτες βροχές». Δεν ανέφερε όμως αν έγινε έλεγχος τελικά, πότε έγινε, από ποιο, τι αφορούσε αυτός έλεγχος ενώ από την άλλη προσέγγισε το θέμα του προβλήματος σε συσχετισμός με τις βροχές των κατά τον ίδιο τρόπο που ανάφερε και ο Μ.Υ.1 σε μια αποτυχημένη προσπάθεια του να συνάδει η μαρτυρία του με αυτή του Μ.Υ.
- Στην προκειμένη περίπτωση, ο Μ.Υ.2, αφήνοντας κενό στην μαρτυρία του, δεν υποστήριξε καν ότι έγινε έλεγχος και διαπιστώθηκε ότι αυτά που τοποθετήθηκαν από την ενάγουσα ήταν άλλα από αυτά που εγκρίθηκαν από τους ιδίους, σε καμία περίπτωση δεν έθεσε το θέμα κατά αυτό τον τρόπο, ότι δηλαδή τα συστήματα που εγκαταστάθηκαν δεν σύναδαν με το πρότυπο ΒS 5839 το οποίο προηγουμένως έγκρινε αναφερόταν με γενικότητα σε ζητήματα της πληρωμής της ενάγουσας λέγοντας ότι «θεωρήσαμε ότι η εργασία η αρχική έγινε λάθος και θεωρούσαμε ότι έπρεπε να την επιδιορθώσει χωρίς επιπλέον χρέωση» Το γεγονός ότι ο Μ.Υ.2 δεν ήταν βέβαιος και δεν έλεγξε αν αυτά που τοποθετήθηκαν ήταν αυτά που εγκρίθηκαν, δεν μπορεί να σημαίνει, όπως υποστήριξε και ο συνήγορος της εναγόμενης, ενόψει του ότι το μέρος αυτό της μαρτυρίας του δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση κατά το στάδιο της αντεξέτασης, ότι τελικά δεν τοποθετήθηκαν αυτά που εγκρίθηκαν. Από την άλλη η θέση του Μ.Ε.1, ότι τοποθετήθηκαν αυτά που τους ζητήθηκαν, μετά τις διευκρινήσεις αναφορικά με το πρότυπο και εγκρίθηκαν δεν καταρρίφθηκε από την υπεράσπιση, η δε υποβολή που ετέθη στον Μ.Ε.1 ότι δεν εγκρίθηκαν οι συσκευές από τον σύμβουλο μηχανικό, προβάλλοντας έτσι και την θέση της εναγόμενης, καταρρίφθηκε από την ίδια την μαρτυρία που η εναγόμενη παρουσίασε, αυτή του σύμβουλου μηχανικού της (Μ.Υ.2), ο οποίος όπως πιο πάνω αναφέρω, ξεκάθαρα είπε, ότι υποβλήθηκαν, εγκρίθηκαν και ήταν κατάλληλα για εξωτερικούς χώρους. Περαιτέρω ο ισχυρισμός που πρόβαλε ο Μ.Υ.2 ότι η εργασία έγινε λάθος και θεωρούσαν ότι έπρεπε να την διορθώσει χωρίς επιπλέον πληρωμή δεν έχει τεκμηριωθεί καθ΄οιονδήποτε τρόπο και επιπρόσθετα η εναγόμενη δεν, προβάλει ένα τέτοιο ισχυρισμό στην έκθεση υπεράσπισης της, ότι δηλαδή εγκατάσταση των συσκευών η οποία βάρυνε την ενάγουσα με βάση την μεταξύ των διαδίκων συμφωνία, έγινε λανθασμένα και για αυτό επιβάλλετο η επιδιόρθωση τους, αυτό που ισχυρίζονται είναι ότι χρησιμοποιήθηκαν για εξωτερικούς χώρους σημεία κλήσεως και κουδουνιών ακατάλληλα και/ή κατασκευασμένα για εσωτερικούς χώρους. Σε πλήρη αντίθεση με την θέση του Μ.Υ.2, όπως και πιο πάνω ελέχθη, αλλά γενικότερα με την εκδοχή της εναγόμενης, βρίσκονται τα τεκμήρια 2 και 6, τα οποία ενισχύουν την θέση του Μ.Ε.1 και κατ΄επέκταση αυτήν της ενάγουσας. Αποτελεί κοινή παραδοχή, σύμφωνα με την μαρτυρία, ότι πριν από την γραπτή οδηγία του σύμβουλου μηχανικού, προηγήθηκε προφορική οδηγία του, η γραπτή δόθηκε προς επιβεβαίωση της προφορικής. Με το τεκμήριο 6, το οποίο ο Μ.Υ.2 αναγνώρισε ότι έχει δει και ότι στάληκε στις 2.5.2006, η εναγόμενη ενημερώνει τους συμβούλους μηχανικούς της εναγόμενης, ότι εκτέλεσε προφορική οδηγία τους για αντικατάσταση όλων των υφιστάμενων σημείων κλήσεως και κουδουνιών με άλλα αδιάβροχα, επίσης η ενάγουσα τους πληροφορεί ότι το κόστος θα σταλεί αργότερα και ζητά να εκδοθεί κανονική οδηγία (εννοώντας μάλλον γραπτή οδηγία). Ακολουθεί μετά τα πιο πάνω, η έκδοση της γραπτής οδηγίας (Τεκμήριο 2), και ενώ υποστηρίζει, σήμερα, η εναγόμενη και ο σύμβουλος μηχανικός της (Μ.Υ.2), ότι την υποχρέωση με βάση την συμφωνία για την αντικατάσταση των σημείων κλήσεως και κουδουνιών, εφόσον αυτά ήταν ακατάλληλα για εξωτερικούς χώρους, βάρυνε την ενάγουσα και για τον λόγο αυτή δεν δικαιούται σε πληρωμή, στην γραπτή του οδηγία (Τεκμήριο 2), ο Μ.Υ.2, καμία αναφορά δεν κάνει για ακαταλληλότητα των σημείων κλήσεως και κουδουνιών, δεν σχολιάζει την αναφορά της εναγόμενης ότι το κόστος θα τους σταλεί αργότερα, και την παρακαλούν μάλιστα να τους κοινοποίηση το κόστος της αντικατάστασης. Όλα τα πιο πάνω δεν συνάδουν με την λογική, που θα ακολουθούσαν τα πράγματα εάν αυτά ήταν όπως η εναγόμενη ισχυρίζεται. Από την άλλη θα πρέπει να σημειωθεί ότι με την ίδια οδηγία ζητείτο και η αντικατάσταση των κουδουνιών. Στο τεκμήριο 1, τόσο στο μέρος 6 με τίτλο ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΥΡΑΣΦΑΛΕΙΑΣ, όσο και στο μέρος που καταγράφονται οι τεχνικές προδιαγραφές, γίνεται αναφορά, ξεχωριστά ως μέρος του συστήματος πυρασφάλειας, σε ωστικούς διακόπτες ειδοποίησης πυρκαγιάς (ξεχωριστά) και σε κουδούνια συναγερμού σε περίπτωση πυρκαγιάς (ξεχωριστά). Καμία μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε από μέρους της εναγόμενης προς υποστήριξη του ισχυρισμού της, για ακαταλληλότητα των κουδουνιών που τοποθετήθηκαν αρχικά από την εναγόμενη, ούτε ο Μ.Υ2 προσπάθησε να δικαιολογήσει γιατί με την οδηγία του (Τεκμήριο 2) ζητά και την αντικατάσταση των κουδουνιών - οι προδιαγραφές των οποίων καταγράφονται στην παρ. 6.8 των Τεχνικών προδιαγραφών του τεκμηρίου
- Συνεπακόλουθα με τα πιο πάνω, η εναγόμενη, με την μαρτυρία που παρουσίασε επέτυχε να αποδείξει τον ισχυρισμό της για ακαταλληλότητα των σημείων κλήσεων και κουδουνιών που η εναγόμενη τοποθέτησε, με βάση την συμφωνία τους (Τεκμήριο 1), η οποία θα είχε ως αποτέλεσμα (Βλ. παρ. 9 της συμφωνίας (Τεκμήριο 1)) την μη απαλλαγή της ενάγουσας από οποιαδήποτε ευθύνη, για κάποιο υλικό ή μηχάνημα παρά την έγκριση του Σύμβουλου Μηχανικού, μέχρι την ολοκλήρωση του έργου και την περίοδο ευθύνης του ως η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία (Τεκμήριο 1) προνοεί, λαμβανομένου υπόψη ότι με βάση την συμφωνία αλλά και το χρονικό σημείο που εβρίσκετο σε εξέλιξη το συμβόλαιο, ως είναι παραδεκτό, αυτή ήταν εντός της περιόδου συντήρησης που βάρυνε την ενάγουσα. Ο ισχυρισμός της εναγόμενης περί ακαταλληλότητας των συσκευών καθώς και η αναφορά του συνηγόρου της στο άρθρο 16 του περί Πωλήσεως Αγαθών Νόμου Κεφ. 267, που αφορά την καταλληλότητα των αγαθών για το σκοπό που αγοράζονται καθώς και την ποιότητα τους, δεν μπορώ να εντοπίσω πως το άρθρο αυτό υπεισέρχεται στην παρούσα περίπτωση, όπου μεταξύ των διαδίκων υπήρχε έγγραφη συμφωνία η οποία προέβλεπε ρητά συγκεκριμένα αγαθά, τα οποία επιλεγήκαν από την ίδια την εναγόμενη, ακολούθως εγκρίθηκαν από τους αντιπροσώπους της και ως η μαρτυρία καταδεικνύει τοποθετήθηκαν από την ενάγουσα. Ευρήματα Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση και παραδεκτά γεγονότα καταλήγω ότι τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης είναι τα πιο κάτω: Η ενάγουσα κατά τον ουσιώδη χρόνο για την αγωγή ήταν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και ασχολείτο με ηλεκτρομηχανολογικές εργασίες και εγκαταστάσεις ενώ η εναγόμενη ήταν και είναι μέχρι σήμερα η ιδιοκτήτρια του τουριστικού συγκροτήματος στην Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου με την επωνυμία AKTI BEACH VILLAGE. Δυνάμει έγγραφης συμφωνίας ημερομηνίας 7.7.2000 μεταξύ της ενάγουσας και εναγόμενης, η εναγόμενη ανάθεσε στην ενάγουσα την εκτέλεση των ηλεκτρομηχανολογικών εργασιών στο Τουριστικό χωριό Ακτή, μεταξύ των οποίων (εργασιών) ήταν και η εγκατάσταση συστήματος παρασφάλειας. Κατά ή περί τον Φεβρουάριο 2002, μετά την ολοκλήρωση των εργασιών που η ενάγουσα εκτελούσε στην Α' φάση του έργου και ασχολείτο με την εκτέλεση των ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων της 2ης φάσης του τουριστικού συγκροτήματος με την επωνυμία AKTI BEACH VILLAGE, έλαβε προφορική οδηγία από τους σύμβουλους μηχανικούς του έργου κκ. Μουρουζίδης Consulting Engineers να προβεί στην αλλαγή όλων των σημείων κλήσης και κουδουνιών (call points and bells) τα οποία ήταν εγκατεστημένα στα υφιστάμενα κτίρια της 1ης φάσης του έργου. Η ενάγουσα προέβηκε μετά την πιο πάνω οδηγία στην αντικατάσταση όλων των σημείων κλήση και κουδουνιών κουδουνιών (call points and bells), τα οποία ήταν εγκατεστημένα στο υφιστάμενα κτίρια της 1ης φάσης του έργου, ως ήταν και η πιο πάνω προφορική οδηγία και προς τούτο ενημέρωσε τους συμβούλους μηχανικούς του έργου και ζήτησε την έκδοση γραπτής οδηγίας. Η γραπτή οδηγία των συμβούλων δόθηκε την 13.5.
- Εξέταση του ισχυρισμός της εναγόμενης ότι καμία απαίτηση εναντίον της μπορεί να προωθηθεί, αφού οι ενάγουσα, εξέδωσε με την καταβολή του ποσού των Λ.Κ. 8.000, προς όφελος της εξοφλητική απόδειξη για όλες τις υποχρεώσεις της έναντι της, με αριθμό 2426 ημερομηνίας 26.6.
- Αποτελεί κοινό έδαφος και των δύο πλευρών ότι η πληρωμή που έγινε προς τη ενάγουσα αφορούσε τον τελικό λογαριασμό που υπέβαλε προς την εναγόμενη σε σχέση με την συμφωνία ημερομηνίας 7.7.2000 (Τεκμήριο 1). Σύμφωνα με την μαρτυρία του Μ.Ε.1 την οποία έκανα αποδεκτή, αλλά και μέσα από την μαρτυρία των Μ.Υ.1 και Μ.Υ2 γίνεται παραδεκτό ότι η πληρωμή έγινε προς διευθέτηση των υποχρεώσεων της εναγόμενης προς την ενάγουσα και οι οποίες πήγαζαν από την μεταξύ τους συμφωνία Τεκμήριο
- Η μαρτυρία του Μ.Ε.1 επίσης αποδεικνύει ότι υπέβαλε επανειλημμένα την αξίωση του για πληρωμή του ποσού που αφορά η παρούσα αγωγή. Τόσο ο Μ.Υ1 όσο και ο Μ.Υ.2 συμφώνησαν ότι ζητήθηκε η πληρωμή του ποσού από τον Μ.Ε.1, υποστήριξαν όμως , ότι δεν έπρεπε να πληρωθεί και δεν θα έπρεπε να προβάλει αξίωση για πληρωμή εφόσον η αντικατάσταση των σημείων κουδουνιών και κλήσεων βάρυνε την ενάγουσα, με βάση την συμφωνία. Αυτή άλλωστε ήταν και η υπεράσπιση της εναγόμενης η οποία απέτυχε. Όπως ο Μ.Ε.1 υποστήριξε, δεν θα μπορούσε να συμπεριληφθεί το ποσό που αξιώνει με την παρούσα αγωγή της η ενάγουσα στο ποσό του τελικού λογαριασμού καθότι η οδηγία δόθηκε μετά που υπεβλήθηκε ο τελικός λογαριασμό προς την εναγόμενη και εκκρεμούσε η πληρωμή της. Σύμφωνα με τον Μ.Ε.1 ο τελικός λογαριασμός υποβλήθηκε περί τον Ιούλιο
- Υπό τις περιστάσεις, γίνεται φανερό ότι το ποσό που η ενάγουσα αξιώνει εναντίον της εναγόμενης με την παρούσα αγωγή της, ούτε συμπεριλήφθηκε, ούτε αποτέλεσε μέρος τους διατακτικού που υποβλήθηκε προς πληρωμή αλλά ούτε και μέρος της πληρωμής που έγινε προς διευθέτηση του πιο πάνω διατακτικού στις 26.6.
- Οπόταν αποτελεί εύρημα μου ότι πληρωμή ημερομηνίας 26.6.2002 για το ποσό των Λ.Κ.8,000.- αφορούσε τις προγενέστερες εργασίας που η ενάγουσα εκτέλεσε προς όφελος της εναγόμενης, δυνάμει της μεταξύ τους συμφωνίας ημερομηνίας 7.7.2000 και δεν συμπεριλαμβάνεται σε αυτή το ποσό που η ενάγουσα αξιώνει με την παρούσα αγωγή της και συνεπακόλουθα δεν μπορεί να επιτύχει ο πιο πάνω ισχυρισμός της εναγόμενης. Όπως αρχικά αναφέρω με βάση τις δηλώσεις των δικηγόρων των διαδίκων, που έγιναν στις 30.11.2006, η εκτέλεση των εργασιών από τους ενάγοντες, στο τουριστικό συγκρότημα των εναγομένων, έγινε παραδεκτή οπόταν αυτό που θα πρέπει να καθοριστεί είναι η αξία της εκτελεσθείσας εργασίας. Το αν η ενάγουσα ανέθεσε σε άλλη εταιρεία, ως προέκυψε από την μαρτυρία, την εκτέλεση της εργασίας, δεν επηρεάζει την υπόθεση της ενάγουσας, υπό το φως του πιο πάνω παραδεκτού γεγονότος έτσι που τελικά ο τρόπος με τον οποίο η ενάγουσα εκτέλεσε την εργασία να είναι αδιάφορος. Βάση της αγωγής της ενάγουσας αποτελεί η εκτέλεση εργασίας προς όφελος της εναγόμενης και η παράλειψη εκ μέρους της, της καταβολής της συμφωνηθείσας και/ή εύλογης αμοιβής της. Από μέρους της ενάγουσας δεν υπήρξε καμία μαρτυρία ότι με την εναγόμενη συμφώνησαν εκ των προτέρων την αμοιβή τους για τις υπηρεσίες που θα προσέφεραν στην εναγόμενη. Η αξίωση επομένως της ενάγουσας, όπως εκφράζεται σε ποσό στην έκθεση απαίτησης της, πρέπει να κριθεί ως αποτελούσα την εύλογη αμοιβή. Ο Μ.Ε.1 στην μαρτυρία του τόσο στην κυρίως εξέταση όσο και στην αντεξέταση του ανάφερε ότι έθεσε το θέμα της χρέωσης, μετά που τελείωσε η εργασία στην ενάγουσα και ότι προβλήθηκαν σε αυτόν διάφοροι ισχυρισμοί όπως να συμπεριληφθούν στον λογαριασμό της Β΄ Φάσης, ισχυρισμός ο οποίος ενισχύεται και από το γεγονός ότι οι εναγόμενοι τόσο στο Τεκμήριο 4 όσο και στην έκθεση υπεράσπισης τους πρόβαλλαν πάντα στην ενάγουσα το ισχυρισμό ότι ήταν υπεργολάβος του έργου, κάτι όμως που δεν ισχύει, οπόταν δεν είναι παράλογο να ισχυρίζεται ο ενάγων και να δεχτώ ότι τα ζητήματα αυτά του είχαν τεθεί και σε προηγούμενο στάδιο κατά τον χρόνο που ζητούσε πληρωμή του ποσού. Από την άλλη η εναγόμενη με την έκθεση υπεράσπισης της ισχυρίζεται ότι η εναγόμενη ουδέποτε συμφώνησε να πληρωθεί στην ενάγουσα το ποσό των Λ.Κ.4,800.- αφού το κόστος των αλλαγών δημιουργήθηκε από δικό τους λάθος. Αρνείται ότι οφείλει το αξιούμενο ποσό και ζητά την απόρριψη της αγωγής, δεν αμφισβητεί όμως η εναγόμενη ότι η αξία της εργασίας (βλ. παρ. 4 της έκθεσης υπεράσπισης) η οποία στην έκθεση απαίτησης της ενάγουσας αποτιμάται στο ποσό των Λ.Κ.4800.- αποτελεί και την εύλογη αμοιβή της ενάγουσας. Επιπρόσθετα η μαρτυρία του Μ.Ε.1, αναφορικά με το κόστος της εργασίας, το οποίο η ενάγουσα θεώρησε εύλογο και χρέωσε κατά τον ίδιο τρόπο την εναγόμενη και ότι η ενάγουσα πλήρωσε το πιο πάνω ποσό σε καμία περίπτωση δεν έχει αμφισβητηθεί από την εναγόμενη. Οπόταν καταλήγω ότι και την εύλογη αμοιβή της η οποία είναι η ίδια με το κόστος της αντικατάστασης η ενάγουσα έχει αποδείξει. Υπό το φως όλων των πιο πάνω καταλήγω ότι η ενάγουσα έχει πετύχει την αξίωση της και συνεπακόλουθα εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγόμενης για το ποσό των Λ.Κ. 4800.- με τόκο, πλέον Φ.ΠΑ και έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκρίνει το Δικαστήριο. (Υπ.) Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο