Χρήστου Αθηνοδώρου ν. Γαβριήλ Γαβριήλ Λουκά, Αρ. Αγωγής: 4051/96, 31.10.07

Χρήστου Αθηνοδώρου ν. Γαβριήλ Γαβριήλ Λουκά, Αρ. Αγωγής: 4051/96, 31.10.07 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A132 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 4051/96 Μεταξύ: Χρήστου Αθηνοδώρου Ενάγοντα και Γαβριήλ Γαβριήλ Λουκά Εναγόμενου Ημερομηνία: 31.10.07 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα / Αιτητή: κα Πηνελόπη Αθηνοδώρου (για να ακούσει απόφαση κα Ελπίδα Σαββίδου ----------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση αίτηση ο Αιτητής εξαιτείται άδειας του Δικαστηρίου για εκτέλεση της απόφασης λόγω παρέλευσης έξι χρόνων από την ημερομηνία έκδοσής της. Η αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στην Διάταξη 40, Θεσμός 8 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Συνοδεύεται δε από ένορκο δήλωση της Ελπίδας Σαββίδου - δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο της δικηγόρου του Αιτητή. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα και όπως προκύπτει και από τον φάκελο της υπόθεσης η απόφαση εκδόθηκε την 14.2.97 και με αυτήν ο Εναγόμενος διατάσσετο να πληρώσει το ποσό των Λ.Κ.6.500,00 σεντ πλέον τόκους και έξοδα. Στις 26.6.97 ο Αιτητής προέβηκε σε καταχώρηση αίτησης έρευνας εναντίον του Εναγόμενου και στις 24.9.97 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα με το οποίο ο εν λόγω Εναγόμενος διατάχθηκε να πληρώνει το εξ' αποφάσεως χρέος με μηνιαίες δόσεις των Λ.Κ.175,00 σεντ από 1.11.97 και την 1ην ημέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι εξόφλησης. Συνεπεία της παράλειψης του Εναγόμενου να πληρώνει τις δόσεις του σύμφωνα με το διάταγμα ημερομηνίας 24.9.97, που πιο πάνω αναφέρθηκε, εκδόθηκαν εναντίον του οκτώ συνολικά διατάγματα φυλάκισης. Τα εν λόγω διατάγματα αφορούσαν καθυστερημένες δόσεις από 1.11.97 μέχρι 1.8.99, ήτοι το για το συνολικό ποσό των Λ.Κ.3.850,00 σεντ. Επειδή ο Εναγόμενος εξακολουθούσε να μην καταβάλλει τις δόσεις του σύμφωνα με το πιο πάνω διάταγμα ημερομηνίας 24.9.97 εκδόθηκαν περαιτέρω εναντίον του τέσσερα διατάγματα είσπραξης. Τα εν λόγω διατάγματα αφορούσαν καθυστερημένες δόσεις από 1.9.99 μέχρι 1.9.01, ήτοι για το συνολικό ποσό των Λ.Κ.4.490,96 σεντ. Το συνολικό ποσό για το οποίο εκδόθηκαν τα πιο πάνω αναφερόμενα διατάγματα φυλάκισης και είσπραξης ανέρχεται σε Λ.Κ.8.340,96 σεντ. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα η απόφαση δεν έχει ικανοποιηθεί πλήρως. Η άδεια του Δικαστηρίου για εκτέλεση της απόφασης ζητείται για να μπορέσει ο Αιτητής να εγγράψει ΜΕΜΟ επί της ακίνητης περιουσίας του Εναγόμενου. Στις 28.9.07 η ευπαίδευτη συνήγορος που εμφανίσθηκε για τον Αιτητή ζήτησε από το Δικαστήριο την έκδοση διατάγματος ως η αίτηση. Η ευπαίδευτη συνήγορος, αν και ρωτήθηκε από το Δικαστήριο, ανέφερε, ότι δεν επιθυμούσε να αγορεύσει επί της αιτήσεως. Η Δ.40, θ.8 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας προνοεί ως ακολούθως: «Όπου έχουν περάσει έξι χρόνια από την απόφαση ή την ημερομηνία του διατάγματος ή έχει επέλθει οποιαδήποτε αλλαγή λόγω θανάτου ή άλλως στους διαδίκους που δικαιούνται σε εκτέλεση ή υποχρεούνται σε πληρωμή ο διάδικος που ισχυρίζεται ότι δικαιούται σε εκτέλεση μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο ή τον Δικαστή για άδεια έκδοσης (εντάλματος) εκτέλεσης (leave to issue execution). Και το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί, αν ικανοποιηθεί, ότι ο διάδικος που αποτείνεται δικαιούται σε εκτέλεση, να εκδώσει σχετικό διάταγμα ή να διατάξει όπως οποιοδήποτε ζήτημα ή ερώτημα αναγκαίο για τον καθορισμό των δικαιωμάτων των διαδίκων δικασθεί καθ' οιονδήποτε τρόπο με τον οποίο μπορεί να δικασθεί οποιοδήποτε ζήτημα ή ερώτημα σε μιαν αγωγή. Και είτε στην μια είτε στην άλλη περίπτωση το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να επιβάλει τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως που ήθελε κρίνει δίκαιους». Προκύπτει σαφώς από τον πιο πάνω θεσμό, ότι η εκτέλεση μιας απόφασης είναι δυνατή χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου, νοουμένου ότι αυτή λαμβάνει χώρα εντός έξι ετών από την έκδοσή της. Στην περίπτωση, όμως, που έχουν παρέλθει έξι χρόνια από την ημερομηνία έκδοσής της είναι απαραίτητη η άδεια του Δικαστηρίου. Αυτό που αρχικά θα με απασχολήσει είναι αν η εγγραφή ΜΕΜΟ εμπίπτει στον όρο «εκτέλεση» όπως αυτός χρησιμοποιείται στην Διάταξη 40, Θεσμός 8 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας και, γενικότερα, στην εν λόγω Διάταξη. Σύμφωνα με τον Θεσμό 8, που πιο πάνω αναφέρεται, η άδεια του Δικαστηρίου είναι απαραίτητη, όταν ο ενάγοντας προτίθεται μετά τα έξι χρόνια από την έκδοση της απόφασης να προβεί σε «έκδοση εκτέλεσης» (issue of execution). Το ερώτημα που αναφύεται είναι σε τι συνίσταται η «έκδοση εκτέλεσης». Η απάντηση δίδεται μέσα από την ίδια την Διάταξη 40, η οποία καταπιάνεται με την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων μόνο διά της έκδοσης ενταλμάτων εκτέλεσης (writs of execution). Επομένως, η έκδοση εκτέλεσης δεν μπορεί να σημαίνει άλλο από την έκδοση εντάλματος εκτέλεσης. Χαρακτηριστικά ο Θεσμός 4 αναφέρεται στις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται πριν την έκδοση ενός εντάλματος εκτέλεσης (writ of execution). Ο Θεσμός 5 στην σφράγιση ενός εντάλματος εκτέλεσης. Ο Θεσμός 6 στον τρόπο εκτέλεσης ενός εντάλματος εκτέλεσης για ανάκτηση χρημάτων. Ο Θεσμός 7 στην ευχέρεια που έχει πρόσωπο που εξασφάλισε απόφαση ή διάταγμα Δικαστηρίου για πληρωμή χρημάτων ή εξόδων να αποταθεί για την έκδοση εντάλματος εκτέλεσης. Ο Θεσμός 14 στην περίοδο ισχύος ενός εντάλματος εκτέλεσης. Ο Θεσμός 15 στην ευχέρεια που έχει ο εντεταλμένος για την εκτέλεση εντάλματος εκτέλεσης ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο ή πρόσωπο που επηρεάζεται από την εκτέλεση να αποταθεί στο Δικαστήριο για οδηγίες αναφορικά με οποιοδήποτε ζήτημα που σχετίζεται με το ένταλμα. Τέλος, οι Θεσμοί 16 και 17 αναφέρονται στον τρόπο με τον οποίο εκτελείται ένα ένταλμα εκτέλεσης, όταν αυτό πρόκειται να εκτελεσθεί εκτός της επαρχίας του Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή το διάταγμα. Ο Θεσμός 8 της δικής μας Διάταξης 40 είναι παρόμοιος με τον Θεσμό 23 της Διάταξης 42 των παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών. Και εκεί χρησιμοποιείται ο ίδιος ακριβώς όρος της έκδοσης εκτέλεσης. Η ερμηνεία του όρου δίδεται από τον Θεσμό 8 της Διάταξης 42 των παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών. Συγκεκριμένα, με τον όρο «έκδοση εκτέλεσης εναντίον οποιουδήποτε διαδίκου» εννοείται η έκδοση εντάλματος εκτέλεσης εναντίον του προσώπου ή της περιουσίας του διαδίκου αυτού. Στη σελίδα 2 του συγγράμματος Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 16, σελίδα 2 αναφέρονται τα ακόλουθα: «In a narrower sense, it (the word execution) means the enforcement of those judgments or orders (of courts of justice) by a public officer under the writs of fieri facias . sequestration, attachment, possession, delivery. etc». Σε μετάφραση: «Με την στενότερη έννοια ο όρος «εκτέλεση» σημαίνει την εκτέλεση εκείνων των αποφάσεων ή διαταγμάτων (των Δικαστηρίων) από δημόσιο λειτουργό με τα εντάλματα του fieri facias . της κατάσχεσης, σύλληψης, κατοχής, παράδοσης . κλπ.». Στο σύγγραμμα Atkin's Court Forms, 2η έκδοση, Τόμος 19 γίνεται σαφής διάκριση ανάμεσα στην εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων με ένταλμα εκτέλεσης (enforcement by execution) και στην εκτέλεση με τρόπο άλλο από την έκδοση εντάλματος εκτέλεσης (enforcement otherwise than by execution). Στις σελίδες 25-26 του πιο πάνω συγγράμματος αναφέρονται οι περιπτώσεις στις οποίες απαιτείται η άδεια του Δικαστηρίου για να εκδοθεί ένα ένταλμα εκτέλεσης. Όπως στην Κύπρο έτσι και στην Αγγλία τέτοια άδεια χρειάζεται όταν, μεταξύ άλλων, έχουν παρέλθει έξι χρόνια από την έκδοση της απόφασης. Διάκριση ανάμεσα στα δύο γίνεται και στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 16. Στο σύγγραμμα αυτό οι διαδικασίες για την εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων με τρόπο άλλο από την έκδοση εντάλματος εκτέλεσης αναφέρονται ως «ανάλογες διαδικασίες» (analogous proceedings). Προκύπτει από τα πιο πάνω, πως η άδεια του Δικαστηρίου είναι απαραίτητη μόνο όταν το πρόσωπο που δικαιούται σε εκτέλεση προτίθεται μετά την πάροδο έξι χρόνων από την έκδοση της απόφασης να προχωρήσει με ένταλμα εκτέλεσης. Στην υπό εξέταση περίπτωση ο Αιτητής δεν προτίθεται να προβεί σε εκτέλεση της απόφασης δια της έκδοσης εντάλματος εκτέλεσης, αλλά διά της εγγραφής ΜΕΜΟ επί της ακίνητης περιουσίας του Εναγόμενου. Συνάγεται, όμως, από τα πιο πάνω, ότι η εγγραφή ΜΕΜΟ, παρόλο που εμπίπτει εντός της έννοιας του όρου «εκτέλεση», όπως αυτός χρησιμοποιείται στο άρθρο 14 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε, δεν εμπίπτει στην έννοια του όρου εκτέλεση, όπως ο εν λόγω όρος χρησιμοποιείται στον Θεσμό 8 της Διάταξης40. Συνεπώς, ο θεσμός 8 και, γενικότερα, η Διάταξη 40 δεν μπορεί να έχει εφαρμογή στην υπό εξέταση περίπτωση. Επομένως, στην περίπτωση, όπως η παρούσα, που ο ενάγοντας επιθυμεί να προχωρήσει με εγγραφή ΜΕΜΟ επί της ακίνητης περιουσίας εναγόμενου μετά τα έξι χρόνια από την έκδοση της απόφασης, δεν χρειάζεται προηγουμένως να εξασφαλίσει την άδεια του Δικαστηρίου. Υπό το φως των πιο πάνω η αίτηση δεν μπορεί παρά να έχει απορριπτική κατάληξη. Σε περίπτωση, όμως, που λανθάνομαι αναφορικά με τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω αν ο Αιτητής δικαιούται στην αιτουμένη άδεια. Το αν θα δοθεί η άδεια του Δικαστηρίου για εκτέλεση της απόφασης αποτελεί ζήτημα που ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (Βλ. Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 16, σελ. 8-9) Στην Αγγλική υπόθεση W.T. Lamb & Sons v. Rider