← Κύπρος

PAFILIA PROPERTY DEVELOPERS LTD ν. Μιχάλη Χ¨Ιωάννου κ.α., Αρ. Αγωγής 2681/2005, 27.11.2007

PAFILIA PROPERTY DEVELOPERS LTD ν. Μιχάλη Χ¨Ιωάννου κ.α., Αρ. Αγωγής 2681/2005, 27.11.2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A134 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Αγωγής 2681/2005 Μεταξύ: PAFILIA PROPERTY DEVELOPERS LTD από την Πάφο Εναγόντων Και

  1. Μιχάλη Χ¨Ιωάννου από την Πάφο
  2. Αβερίκιιου Χ¨Ιωάννου από τα Κονιά Εναγομένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 27.11.2007 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους ενάγοντες: κ. Ι. Παπαζαχαρία μαζί με κ. Μ. Κωνσταντινίδου (για να ακούσει απόφαση κ. Ε. Μανώλη) Για τον εναγόμενο 1: κ. Α. Εύζωνας μαζί με κ. Μ. Εύζωνα (για να ακούσει απόφαση κ. Μ. Εύζωνα) Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες, ως έγινε παραδεκτό, είναι εταιρεία, με έδρα την Πάφο και κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο ήταν οι ιδιοκτήτες και οι διαχειριστές των καταστημάτων με αριθμούς εγγραφής 7 και 8, τα οποία βρίσκονται στην οδό Νικοδήμου Μυλωνά 33, στο Μαρίνα Κώρτ, στη Πάφο. Ισχυρίζονται οι ενάγοντες πως δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου που καταρτίστηκε στην Πάφο, ημερομηνίας 20.9.1996, ενοικίασαν στον εναγόμενο 1, τα πιο πάνω καταστήματα για περίοδο 10 ετών από 1.10.1996 μέχρι 30.9.2006 και ότι το συμφωνημένο και/ή εύλογο ενοίκιο ήταν Λ.Κ.400 μηνιαίως με 14% αύξηση για κάθε δύο έτη το οποίο ήταν πληρωτέο προκαταβολικά κάθε 1η ημέρα του μήνα. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της ενάγουσας, που καταγράφονται στην έκθεση απαίτησης της, ο εναγόμενος 1 εγκατέλειψε το υποστατικό περί τον Μάιο 2005 και παρέλειψε να καταβάλει στις συμφωνηθείσες ημερομηνίες το ενοίκιο των καταστημάτων, με αποτέλεσμα σήμερα να οφείλει στους ενάγοντες το ποσό των Λ.Κ.10121.80 σεντ ως υπόλοιπο ενοικίων για τον μήνα Σεπτέμβριο 2003, Οκτώβριο 2003, Νοέμβριο 2003, Δεκέμβριο 2003 και Ιανουάριο 2004 μέχρι και Μάιο 2005 Διαζευκτικά, οι ενάγοντες στηρίζουν την αξίωση τους εναντίον του εναγόμενου 1 (η αγωγή εναντίον του 2 αποσύρθηκε μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας), σε συμφωνημένο και/ή εύλογο ποσό δεδουλευμένων και/ή καθυστερημένων ενοικίων για το πιο πάνω υποστατικό δυνάμει προφορικής συμφωνίας ενοικίασης, η οποία περιλαμβάνει και την συμφωνηθείσα και οφειλόμενη αύξηση ενοικίου προς 14% κάθε δύο έτη. Ο εναγόμενος 1, με την έκθεση υπεράσπισης παραδέχεται ότι υπέγραψε την σύμβαση ενοικίασης ημερ. 20.9.96, ισχυρίζεται όμως ότι αυτή είναι εξ΄υπαρχής άκυρη, μη εκτελεστή και στερείται οποιουδήποτε νομικού αποτελέσματος καθ΄ότι δεν τηρήθηκαν οι προυποθέσεις που ο νόμος απαιτεί. Αναφορικά με το περιεχόμενο των παραγράφων 4,5,6 και 7 της έκθεσης απαίτησης των εναγόντων, ισχυρίζεται ότι αυτό είναι χωρίς οποιαδήποτε νομική σημασία καθ΄ότι η σύμβαση στην οποία αναφέρεται, είναι άκυρη και μη εκτελεστή. Αρνείται ο εναγόμενος το περιεχόμενο της παραγράφου 8 και ισχυρίζεται ότι κατά τον Αύγουστο ή Σεπτέμβριο 1999, η κατοχή και η κάρπωση των ειρημένων καταστημάτων με την συγκατάθεση και/ή έγκριση και γνώση των εναγόντων παραδόθηκε στη εταιρεία Palinex Trading Ltd, από την οποία έκτοτε οι ενάγοντες είσπρατταν το ενοίκιο δίδοντας προς αυτή σχετικές αποδείξεις. Ο εναγόμενος 1 εγκατέλειψε την κατοχή των ειρημένων διαμερισμάτων από τον Αύγουστο - Σεπτέμβριο 1999 εν γνώσει των εναγόντων χωρίς να αφήσει οποιαδήποτε εκκρεμότητα. Αρνείται ο εναγόμενος το περιεχόμενο των παραγράφων 9 και 10 της Ε/Α, γενικά και στις λεπτομέρειες τους, ειδικά αρνείται ότι οφείλει στους ενάγοντες οποιαδήποτε ενοίκια και ισχυρίζεται ένα εάν οφείλονται οποιαδήποτε ενοίκια, οφείλονται από την εταιρεία Palinex Trading Ltd, η οποία από τον Αύγουστο 1999 διατηρούσε την κατοχή και κάρπωση των ειρημένων καταστημάτων και από την οποία οι ενάγοντες είσπρατταν τακτικά ενοίκια. Ο εναγόμενος αρνείται το περιεχόμενο της παραγράφου 11, αρνείται ευθύνη πληρωμής οποιουδήποτε ποσού δυνάμει οποιασδήποτε αιτίας και αξιώνει την απόρριψη της αγωγής ως νομικά και πραγματικά αβάσιμη και την καταδίκη των εναγόντων στα έξοδα. Με την απάντηση που καταχώρησαν οι ενάγοντες στην έκθεση υπεράσπισης του εναγόμενου 1, αρνούνται τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς του, οι οποίοι είναι αντίθετοι ή δεν συνάδουν με την έκθεση απαίτησης τους. Ειδικά αρνούνται, ότι σε οποιαδήποτε περίπτωση αποδέχτηκαν οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ως ενοικιαστή του υποστατικού και ισχυρίζονται ότι για τις κατά καιρούς παρατηρούμενες καθυστερήσεις ενοικίων ειδοποιούσαν τον εναγόμενο 1 προς τούτο επιφυλάσσονται να αναφερθούν σε σχετική αλληλογραφία κατά την δικάσιμο περιλαμβανομένης επιστολής τους ημερομηνίας 6.1.2005, επίσης αποστέλλετο και κατάσταση λογαριασμού κατά διαστήματα. Υποστηρίζουν ότι ο εναγόμενος 1 ουδέποτε αμφισβήτησε την ιδιότητα του ως ενοικιαστής. Μαρτυρία και Τεκμήρια Προς υποστήριξη της υπόθεσης της, η ενάγουσα κάλεσε και έδωσαν ένορκη μαρτυρία δύο μάρτυρες, ο Μιχάλης Μιχαήλ (Μ.Ε.1) και η Μαρία Παπαζαχαρία (Μ.Ε.2). Για τον εναγόμενο 1 μαρτυρία έδωσε ο ίδιος ο εναγόμενος
  3. Τα Τεκμήρια της υπόθεσης: Ως τεκμήρια στην υπόθεση κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκαν τα πιο κάτω:
  4. Πιστοποιητικό αλλαγής του ονόματος της ενάγουσας του Εφόρου Εταιρειών (Τεκμήριο 1)
  5. Κατάσταση λογαριασμού ημερομηνίας 15.2.2005 (Τεκμήριο 2)
  6. Επιστολή της Palinex Trading Ltd προς την ενάγουσα ημερομηνίας 30.1.2004 (Τεκμήριο 3)
  7. Επιστολή της ενάγουσας ημερομηνίας 2.2.2004 προς την Palinex Trading Ltd (Τεκμήριο 4)
  8. Επιστολή της ενάγουσας ημερομηνίας 2.2.2004 προς τον Μιχάλη Χ¨Ιωάννου (Τεκμήριο 5)
  9. Επιστολή της ενάγουσας ημερομηνίας 6.1.2005 προς τον Μιχάλη Χ¨Ιωάννου (Τεκμήριο 6)
  10. Κατάσταση λογαριασμού ημερομηνίας 22.8.2005 (Τεκμήριο 7).
  11. Αποδείξεις είσπραξης (Τεκμήρια 8 μέχρι και 36)
  12. Επιστολή ημερομηνίας 3.4.2000 προς τον εναγόμενο (Τεκμήριο 37)
  13. Επιστολή ημερομηνίας 12.12.2002 από την ενάγουσα προς τον εναγόμενο. (Tεκμήριο 38)
  14. Επιστολή ημερομηνίας 22.10.2002 από την ενάγουσα προς τον εναγόμενο. (Tεκμήριο 39)
  15. Ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ ενάγουσας και εναγόμενου (Τεκμήριο 40)
  16. Τραπεζικές καταθέσεις (Τεκμήριο 41).
  17. Κατάσταση λογαριασμού εναγόμενου ημερομηνία 29.2.2004 (Τεκμήριο 42). 15.Κατάσταση λογαριασμού εναγόμενου (Τεκμήριο 43).
  18. Επιστολή ημερομηνίας 27.5.2005 από Palinex Trading Ltd προς την ενάγουσα (Τεκμήριο 44) Τα όσα οι μάρτυρες της ενάγουσας (Μ.Ε1 και Μ.Ε.2) και ο εναγόμενος, έχουν αναφέρει στο δικαστήριο έχουν καταγραφεί στα πρακτικά που τηρήθηκαν, λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο, μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια, στο σύνολο τους και δεν θεωρείται σκόπιμο να επαναληφθούν στην παρούσα απόφαση. Στην συνέχεια κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, γίνεται αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας και κατά λογική συνέπεια την αποδοχή ή απόρριψη της. Οι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους κάλεσαν το Δικαστήριο να αποδεχτεί ως ορθή τη θέση του διαδίκου που εκπροσωπούσαν. Στις ιδιαίτερες θέσεις των συνηγόρων των διαδίκων γίνεται κατωτέρω μνεία, όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. Το Δικαστήριο έχει μελετήσει την μαρτυρία, τις αγορεύσεις των συνηγόρων και τα δικόγραφα, τα οποία προσδιορίζουν τα επίδικα θέματα με τα οποία η μαρτυρία οφείλει να συμπλέει (βλ. Παπαγεωργίου ν. Κλάππα

(1991)1 Α.Α.Δ σελ 24 και Νεάρχου ν. Σάββα Στεφανίδη κ.ά
(2003)1 (Α) Α.Α.Δ 351). Καθώς πρόκειται για αστική υπόθεση το δικαστήριο θα πρέπει να καταλήξει σε ευρήματα πάνω στο ζυγό των πιθανοτήτων με βάση τη μαρτυρία που θα κριθεί αξιόπιστη (βλ. Αθανασίου ν. Κουνούνη
(1997)1 ΑΑΔ 614) Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας, η οποία θα επιλύσει τα άλλα επίδικα θέματα, πλην του ζητήματος της εγκυρότητας της συμφωνίας, θα απαντηθεί το ερώτημα κατά πόσο η συμφωνία ενοικίασης, η οποία και γίνεται παραδεκτή με την έκθεση υπεράσπισης του εναγόμενου και η οποία κατατέθηκε και σημειώθηκε ως τεκμήριο 40, είναι ή όχι έγκυρη και ποια νομικά αποτελέσματα και δεσμεύσεις απορρέουν από αυτή. Σχετικό επί του θέματος είναι το άρθρο 77 του Περί Συμβάσεως Νόμου Κεφ. 149, το οποίο διαλαμβάνει ως εξής: "77.-
(1)Σύμβαση που αφορά τη μίσθωση ακίνητης ιδιοκτησίας για περίοδο που υπερβαίνει το ένα έτος δεν είναι έγκυρη και εκτελεστή εκτός αν- (α) είναι γραπτή και (β) υπογράφεται στο τέλος αυτής, από κάθε πρόσωπο που βαρύνεται από τη σύμβαση ή από πρόσωπο το οποίο είναι ικανό προς το συμβάλλεσθαι και το οποίο έχει δεόντως εξουσιοδοτηθεί να υπογράψει εκ μέρους του πιο πάνω προσώπου στην παρουσία δύο τουλάχιστον μαρτύρων ικανών προς το συμβάλλεσθαι, οι οποίοι και προσυπογράφουν τη σύμβαση ως μάρτυρες.» Στην υπό κρίση περίπτωση, είναι πρόδηλο ότι ελλείπει τυπική προϋπόθεση, εφόσον η συμφωνία ενοικίασης (τεκμήριο 40) δεν υπογράφεται από δύο μάρτυρες και ως εκ τούτου σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο δεν είναι έγκυρη. Σύμφωνα όμως με την νομολογία, όπου ο ενοικιαστής λαμβάνει κατοχή ακινήτου και πληρώνει το συμφωνηθέν με βάση το άκυρο έγγραφο ενοίκιο, η ενοικίαση καθίσταται ενοικίαση από έτος σε έτος ή από μήνα σε μήνα, ανάλογα με το αν με βάση το συμβόλαιο το ενοίκιο είναι πληρωτέο ετήσια ή κατά μήνα (βλ. Georgiades & Others v. Lambis
(1976)8 J.S.C 1332, Petrolina Ltd v. Vassiliades
(1975)1 C.L.R. 289, L.& A. Tryfon Co Ltd v. Black and Decker Co Ltd
(1983)1 C.L.R. 975, Nicos Christou Developments Ltd v. Παναγιώτης Τοφινής Πολ. Εφεση 9992 ημερ. 27.10.1998 και Woodfall's Law οf Landlord and Tenant 27η Έκδοση, Τόμος 1, παρ. 446, 663). Σύμφωνα με την πιο πάνω θέση, και εφόσον σύμφωνα με την μαρτυρία του εναγόμενου 1, αυτός μετά την υπογραφή της συμφωνίας ενοικίασης, της οποίας ούτε το χρόνο συνομολόγησης αρνήθηκε αλλά ούτε και το ότι υπέγραψε αυτή, παρέλαβε την κατοχή του υποστατικού, είναι ότι το υπό εξέταση άκυρο συμβόλαιο, αφού προνοεί την πληρωμή μηναίου ενοικίου, κατάστησε την σύμβαση εκμισθώσεως από μήνα σε μήνα. Αναφορικά με τον τρόπο τερματισμού και λήξης μίας τέτοιας συμφωνίας στο σύγγραμμα Woodfall's Law οf Landlord and Tenant (πιο πάνω) στην παρ. 446, αναφέρονται τα ακόλουθα σε με σχέση με ενοικίαση από έτος εις έτος: «Such tenancy may be determined by the usual notice to quit at the and of the fist or any subsequent year, and it will determine without any notice to quit, at the end of the term mentioned in the writing" Σε μετάφραση: «Τέτοια εκμίσθωση μπορεί να τερματιστεί με τη συνηθισμένη ειδοποίηση τερματισμού στο τέλος του πρώτου ή οποιουδήποτε ακόλουθου έτους, και θα τερματισθεί χωρίς ειδοποίηση τερματισμού, στο τέλος της περιόδου που αναφέρεται στο έγγραφο». Επίσης στην παρ. 663 του ιδίου συγγράμματος αναφέρονται τα εξής: "Monthly and weekly tenancies are similar to tenancies from year to year in that they do not expire at the end of each month or week, but continue for a period of time until by due notice to quit." Σε μετάφραση: Μηνιαίες και εβδομαδιαίες εκμισθώσεις είναι παρόμοιες με εκμισθώσεις από έτος εις έτος με την έννοια ότι δεν εκπνέουν στο τέλος κάθε μήνα ή βδομάδας, αλλά συνεχίζουν μέχρι του τερματισμού με την δέουσα ειδοποίηση τερματισμού». (βλ. Bowen v. Anderson
(1898)K.B 164 και Mellows v. Low and Others
(1923)K.B. 522) Προκύπτει ξεκάθαρα από τα πιο πάνω, ότι για να θεωρηθεί η ενοικίαση ως λήξασα ή θα πρέπει να λήξει η περίοδος ενοικίασης που αναφέρεται στο άκυρο ενοικιαστήριο έγγραφο, ή να έχει δοθεί νόμιμη ειδοποίηση τερματισμού (Βλ. Developments Ltd v. Παναγιώτης Τοφινής Πολ. Εφεση 9992 ημερ. 27.10.1998) Συνεπακόλουθα δεν μπορεί να ισχύσει η θέση του του κ. Εύζωνα που πρόβαλε στην αγόρευση του, ότι ο εναγόμενος, εφόσον η συμφωνία είναι άκυρη, θα μπορούσε μετά την λήξη του μήνα, αντιλαμβάνομαι, όπως το έθεσε οποιουδήποτε μήνα, να εγκαταλείψει τα καταστήματα ή να παραδώσει την κατοχή των καταστημάτων σε τρίτο πρόσωπο χωρίς να χρειάζεται τερματισμός της συμφωνίας οπόταν και η ενάγουσα δεν μπορεί να προβάλει οποιαδήποτε αξίωση απορρέουσα από την μεταξύ τους άκυρη συμφωνία. Ότι απαιτείται αναφέρεται πιο πάνω, για να θεωρηθεί η ενοικίαση ως λήξασα ή θα πρέπει να λήξει η περίοδος ενοικίασης που αναφέρεται στο άκυρο ενοικιαστήριο έγγραφο, ή να έχει δοθεί νόμιμη ειδοποίηση τερματισμού. Ζήτημα το οποίο θα αποφασιστεί κατωτέρω στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας. Σύμφωνα με τις αυθεντίες, δεν απαιτείται η ειδοποίηση τερματισμού να έχει συγκεκριμένη μορφή, αλλά απλώς να είναι σαφής και να καθορίζει τον τερματισμό της υφιστάμενης ενοικίασης σε συγκεκριμένο χρόνο (Gardener v. Ingram (1886-90) All E.R. 258, Clykys v. Ioannides (1959-60) 2 CLR 220). Τέτοια ειδοποίηση τερματισμού μπορεί να είναι είτε προφορική είτε γραπτή. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Είχα κατά την ακροαματική διαδικασία την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή τον Μ.Ε.1, την Μ.Ε.2 και τον εναγόμενο (M.Y.1), οι οποίοι κατέθεσαν ενόρκως. Παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις που έδιναν, την συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, τους οποίους και έλαβα υπόψη μου κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες, οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις τους καθώς και οι αντιδράσεις τους κατά την διάρκεια της μαρτυρίας τους. Οι δύο μάρτυρες της ενάγουσας δεν έδωσαν τη μαρτυρία εκείνη που απαιτείτο για την πειστικότητα της εκδοχής της Ενάγουσας και κατά ακολουθία της απόδειξης της υπόθεσης της για τους λόγους που θα εξηγηθούν κατωτέρω: Δεν πρόκειται ακριβώς για περίπτωση αναξιόπιστων μαρτύρων αλλά για μάρτυρες που σε κάποιες περιπτώσεις ήθελαν να παρουσιάσουν τα γεγονότα όπως αυτοί ήθελαν ή πίστευαν ενώ σε κάποιες περιπτώσεις και με τρόπο που θα ήταν βολικά για την υπόθεση της ενάγουσας. Αυτή την εντύπωση έδωσαν στο Δικαστήριο, έχοντας υπόψη τον τρόπο, το ύφος που κατέθεταν καθώς και τα λεχθέντα τους αλλά και την εμμονή που έδειχναν αφού είχαν πάντα κατά νου τη συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 20.9.
  1. Μεγάλο μέρος της μαρτυρίας των Μ.Ε. 1 και Μ.Ε.2, αναλώθηκε στην ανάλυση της συμφωνίας ενοικίασης μεταξύ των διαδίκων, ως οι ίδιοι την αντιλαμβάνονταν και ως η ίδιοι έδιναν νόημα στα γραφόμενα και στην ύπαρξη της. Σε αρκετές περιπτώσεις στήριζαν την γνώμη του στην ύπαρξη αυτής της συμφωνίας. Ήταν φανερό με τον τρόπο που μαρτυρούσαν οι δύο πιο πάνω μάρτυρες καθώς και από τον τρόπο που υποστήριζαν τις θέσεις τους, ο καθένας από αυτούς ότι κάποια από τα γεγονότα που υποστήριζαν πήγαζαν είτε από αυτά τους είχαν πει κάποιοι άλλοι είτε από αυτά που πίστευαν και ερμήνευαν οι ίδιοι με βάση τα στοιχεία που είχαν στην κατοχή τους, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις ήταν εμφανές, ότι είχαν, είτε ελλιπή είτε καθόλου ενημέρωση μεταξύ τους αναφορικά με κάποια από τα γεγονότα όπως για παράδειγμα για την αποστολή της επιστολής, τεκμήριο 3 και τις διαπραγματεύσεις που ο Μ.Ε.1 έκανε με την εταιρεία Αβραμίδης για την ενοικίαση των υποστατικών, γεγονότα τα οποία η Μ.Ε.2, αμφισβήτησε ότι επισυνέβηκαν καθότι αν συνεβαίνανε, όπως υποστήριξε, θα ήταν ενήμερη για αυτά. Η βεβαιότητα της Μ.Ε.2 ότι οτιδήποτε σχετιζόταν με τα υποστατικά ήταν εις γνώση της καταρρίπτεται από την μαρτυρία του Μ.Ε
  2. Η Μ.Ε.2 απόκλεισε το γεγονός ότι γίνονταν διαπραγματεύσεις για την ενοικίαση των καταστημάτων τον Φεβρουάριο του 2004, γιατί αν γινόταν κάτι τέτοιο θα ήταν εις γνώση της. Σημαντικό είναι ότι ο Μ.Ε.1 με την μαρτυρία του, κατ΄ επέκταση η ίδια η ενάγουσα εισήγαγε και μαρτυρία η οποία δεν συνάδει με τις δικογραφημένες θέσεις της (σχετική αναφορά γίνεται πιο κάτω). Δεν ήταν κατά την άποψη μου, οι Μ.Ε1 και Μ.Ε2, και δεν με έχουν πείσει ότι ήταν σε θέση να αντικρούσουν, με γεγονότα τα οποία γνώριζαν προσωπικά, τις θέσεις του εναγόμενου, ειδικότερα αυτές που αφορούσαν τον τερματισμό της συμφωνίας, καθότι τα όσα υποστήριζαν επί του προκειμένου πήγαζαν ως διαφάνηκε από δική τους πεποίθηση με βάση τα στοιχεία που ο καθένας κατείχε από την θέση την οποία βρισκόταν. Ενδεικτική ήταν η μαρτυρία της Μ.Ε.2, κατά την αντεξέταση, την οποία και παραθέτω: Σου υποβάλλω ότι ο Μιχάλης Χ¨Ιωάννου ουδέποτε είχε φυσική κατοχή των δύο καταστημάτων είχε μόνο νομική κατοχή των δύο καταστημάτων μέχρι Αύγουστο - Σεπτέμβριο 1999; (Απ.) Διαφωνώ διότι το ενοικιαστήριο έγγραφο υπογράφτηκε μεταξύ Χ¨Ιωάννου και Pafilia και είχε ισχύ για 10 χρόνια. Να υποθέσω ότι αυτό το συμπέρανες, το λες, επειδή είδες το ενοικιαστήριο έγγραφο; (Απ.) Μάλιστα Ήταν φανερό ότι η Μ.Ε.2, είχε πάντα κατά νου το ενοικιαστήριο έγγραφο που υπογράφτηκε από την ενάγουσα και τον εναγόμενο για να στηρίζει τις θέσεις της, εμφανές τούτου επίσης ήταν και όταν ανέφερε ότι οτιδήποτε ήταν προφορικό και δεν ήταν γραπτό για την ίδια δεν ίσχυε. Ο Μ.Ε.1 άρχισε να εργάζεται στην ενάγουσα τον Απρίλιο του 2003 και όπως υποστήριξε τα καταστήματα 7 και 8 στην Ν. Μυλωνά γνώριζε ότι ενοικιάζοντο στον Μιχάλη Χ¨Ιωάννου με βάση το ενοικιαστήριο έγγραφο που είχε στην κατοχή του. Η γνώση του αναφορικά με την ύπαρξη συμφωνίας ενοικίασης μεταξύ ενάγουσας και του εναγόμενου 1, οφείλεται και στο γεγονός ότι ήταν υπεύθυνος (από τον Απρίλιο του 2003) για την παρακολούθηση γενικότερα των συμφωνιών αυτού του είδους, που είχε η ενάγουσα. Δεν αποδέχομαι ότι ο Μ.Ε.1, ήταν σε θέση να βεβαιώσει ότι ο εναγόμενος 1 το έτος 2003 κατείχε τα υποστατικά, καθότι ως διαφάνηκε μέσα από την μαρτυρία του Μ.Ε.1, δεν ήταν κάτι για το οποίο είχε ιδία προσωπική γνώση και αντίληψη αλλά αυτό πήγαζε από δική του πεποίθηση λόγω της ύπαρξης της έγγραφης συμφωνίας. Ο ίδιος είπε ότι για πρώτη φορά είδε τον εναγόμενο 1 στο δικαστήριο και ουδέποτε επισκέφθηκε τα υποστατικά. Ενώ όπως φάνηκε από την μαρτυρία του ουδέποτε μίλησε και μαζί του, ακόμη και όταν πρόβαινε σε διαπραγματεύσεις για την ενοικίαση των υποστατικών σε μια άλλη εταιρεία, την Αβραμίδης, περί τον μήνα Φεβρουάριο του 2004, ως θα ήταν λογικό και αναμενόμενο. Επίσης δεν αποδέχομαι από την μαρτυρία του, ότι ο ίδιος ο εναγόμενος παρέδωσε την κατοχή των υποστατικών τον Μάιο 2005, όπως υποστήριξε στην κυρίως εξέταση, γιατί διαφάνηκε ότι δεν ήταν κάτι για το οποίο είχε προσωπική αντίληψη, εφόσον ερωτηθείς, στην αντεξέταση του αναφορικά με την παράδοση της κατοχής των ακινήτων - με την παράδοση των κλειδιών, είπε ότι του το είπε ένας κλητήρας που ήταν στην εταιρεία. Η μαρτυρία του επι του προκειμένου είναι χωρίς βαρύτητα, εφόσον πρόκειται για εξ΄ακοής μαρτυρία και ο Μ.Ε1 δεν κατονομάσε καν ποιος ήταν αυτός ο κλητήρας, αλλά ούτε και κλήθηκε οποιοδήποτε πρόσωπο από μέρους της ενάγουσας που να επιβεβαιώνει ότι τα κλειδιά παραδόθηκαν από τον ίδιο τον εναγόμενο. Υπήρξε εμφανής η αδυναμία του να υποστηρίξει θετικά και κατά τρόπο πειστικό ενώπιον του δικαστηρίου, την αντίθετη θέση της ενάγουσας ότι δεν είχε προβεί σε συμφωνία με τον εναγόμενο για παραχώρηση των καταστημάτων σε άλλη εταιρεία. Από την μια ο Μ.Ε.1 υποστήριξε ότι από πληροφόρηση που είχε, χωρίς να αναφέρει από πού, η συμφωνία ενοικίασης ήταν με τον εναγόμενο 1, από την άλλη σε ερωτήσεις που του τέθηκαν κατά την αντεξέταση του απαντούσε ότι δεν γνώριζε αν έγινε οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ ενάγουσας και Palinex, κατά τρόπο που έκανε εμφανή την αβεβαιότητα του. Το γεγονός ότι δεν γνώριζε ο Μ.Ε.1 αν υπήρξε τέτοια συμφωνία, δεν μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρξε, άλλωστε ο Μ.Ε1 κατά τον χρόνο που προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι έγινε η συμφωνία, δεν εργαζόταν στην ενάγουσα εταιρεία. Ο Μ.Ε1 κατά την αντεξέταση του σε σχετική ερώτηση από πού έλαβε τις πληροφορίες, που ανάφερε στην κυρίως εξέταση του και σχετίζονται με την ενοικίαση των υποστατικών στον εναγόμενο, είπε ότι τις έλαβε από 2 - 3 άτομα του λογιστηρίου που εξακολουθούν να εργάζονται ακόμη στην εταιρεία επίσης ανέφερε ότι έλαβε και πληροφορίες από έγγραφα και ντοκουμέντα. Η Μ.Ε.2 ανάφερε ότι υπεύθυνοι πριν από τον Μ.Ε.1 για τις ενοικιάσεις ακινήτων της εταιρείας ήταν ο κ. Ηλίας Ηλιάδης και εξουσιοδοτημένα άτομα της εταιρείας, ενώ για την περίοδο που είχε η ίδια την ευθύνη (της συμφωνίας) ήταν κάποιος κ. Χ¨Γεωργίου, ο Μ.Ε.1 ουδέποτε υποστήριξε ότι έλαβε πληροφόρηση από τα πιο πάνω πρόσωπα αλλά από 2 - 3 πρόσωπα του λογιστηρίου τα οποία και δεν κατονόμασε. Από την άλλη, η όλη συμπεριφορά του Μ.Ε1 και παρά το ότι υποστήριξε ότι απέστειλε τις επιστολές Τεκμήρια 4 και 5, δεν συνάδει με τον τρόπο που ενεργούσε μεταγενέστερα, προβαίνοντας σε διαπραγματεύσεις για την σύναψη συμφωνίας με άλλη εταιρεία, η οποία ήταν εταιρεία που υποδείχθηκε ουσιαστικά από την εταιρεία Palinex, με την επιστολή που απέστειλε στην ενάγουσα (Τεκμήριο 3) και χωρίς μάλιστα να επικοινωνήσει με οποιοδήποτε τρόπο με τον εναγόμενο, τον οποίο σύμφωνα με την μαρτυρία του θεωρούσε ως τον ενοικιαστή των καταστημάτων. Ενώ ο Μ.Ε.1, ανέφερε ερωτηθείς κατά την κυρίως εξέταση του, αν γνωρίζει την εταιρεία Ρalinex απάντησε ότι έτυχε να πάρει μια επιστολή τον Ιανουάριο 2004 από αυτή την εταιρεία και ουδέποτε ανάφερε ότι έλαβε και την επιστολή τεκμήριο 44, την οποία όμως αναγνώρισε στην αντεξέταση του και παραδέχτηκε ότι την έλαβε, η οποία επιστολή μάλιστα φέρει και ημερομηνία του μήνα που παραδόθηκε και η κατοχή των καταστημάτων. Ενώ ο Μ.Ε.1 κατά την κυρίως εξέταση του είπε, ότι τα Τεκμήρια 2 και 7 τα ετοίμασε προσωπικά με το λογιστήριο, η Μ.Ε.1 είπε ότι αυτή τα ετοίμασε χωρίς να αναφέρει ανάμιξη του Μ.Ε. 1 στην ετοιμασία τους και επίσης σύμφωνα με την μαρτυρία της Μ.Ε.2, ο Μ.Ε1, δεν είχε άμεση πρόσβαση στον Ηλεκτρονικό Υπολογιστή αλλά ζητούσε κατάσταση από το λογιστήριο όταν ήθελε να μάθει το υπόλοιπο. Από την μαρτυρία της M.E.2 διαφάνηκε ότι αυτή δεν ήταν το πρόσωπο το οποίο είχε εξουσιοδότηση για την σύναψη συμφωνιών εκ μέρους της εταιρείας αλλά κάποιος Χ¨Γεωργίου, ο οποίος είχε αποχωρήσει από την εταιρεία, ενώ η Μ.Ε.2 είχε στην κατοχή και ευθύνης της το ενοικιαστήριο έγγραφο (Τεκμήριο 40) από την υπογραφή του μέχρι που ο Μ.Ε.1 ανάλαβε καθήκοντα στην εταιρεία. Αντιφατική με την Έκθεση Απαίτηση της ενάγουσας μαρτυρία: Όπως και πιο πάνω αναφέρω, ο Μ.Ε.1 εισήγαγε με την μαρτυρία του και μαρτυρία η οποία δεν συνάδει με τις δικογραφημένες θέσεις της ενάγουσας. Ενώ υποστηρίζει η ενάγουσα με την έκθεση απαίτησης της ότι ο εναγόμενος 1 εγκατέλειψε το υποστατικό κατά ή περί τον Μάιο 2005 και αξιώνει καθυστερημένα ενοίκια, ο Μ.Ε.1 αναφέρθηκε παρουσιάζοντας και σχετική επιστολή (Τεκμήριο 5), σε τερματισμό της συμφωνίας. Τέτοιος ισχυρισμός δεν προβάλλεται στην έκθεση απαίτησης της ενάγουσας, εφόσον όμως έρχεται σε πλήρη αντίφαση με αυτή και ανατρέπει τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς της ενάγουσας δεν μπορεί να αγνοηθεί, λαμβανομένου υπόψη ότι εισάγεται από την ίδια με την μαρτυρία της. Ο τερματισμός της σχέσης είναι καθοριστικό διάβημα που μετέβαλε την έννομη σχέση των διαδίκων και τη βάση των διεκδικήσεων της ενάγουσας. Στην περίπτωση που μετά από τον τερματισμό ο εναγόμενος συνέχιζε να κατέχει τα υποστατικά χωρίς δικαίωμα, στην παρουσίαση του Τεκμηρίου 5, η ενάγουσα καταρρίπτει την ίδια την αξίωση της για δεδουλευμένα ενοίκια μετά τον τερματισμό της συμφωνίας. Και τούτο γιατί προς τον χρόνο μετά τον τερματισμό, θα μπορούσε να τεθεί θέμα αποζημίωσης για παράνομη κατοχή αλλά όχι βέβαια θέμα ενοικίων που προϋποθέτει ενοικίαση. Οπόταν για αυτό και μόνο τον λόγο δεν μπορεί η αξίωση της ενάγουσας να επιτύχει στη βάση που την στηρίζει. Στην υπόθεση Ναυτικός Ομιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1992)1 ΑΑΔ 882, αναφορικά με το θέμα των αποζημιώσεων για την παράνομη κατοχή ακινήτου, λέχθηκαν τα εξής: «Το μέτρο της αποζημίωσης για την παράνομη κατοχή ακινήτου είναι η ενοικιαστική αξία του κτήματος και όχι το όφελος που προσπορίζεται ο κάτοχος από την χρήση της γης ή η ακριβής απώλεια του ιδιοκτήτη. Το κριτήριο για την αποζημίωση του ιδιοκτήτη είναι αντικειμενικό, αλληλένδετο με την ενοικιαστική αξία του κτήματος. Αυτό καθορίστηκε στην Whitwhan v. Westminster Brymbo Coal and Coke Company
(1896)2 Ch. D. 538, και επαναλήφθηκε σε σειρά μεταγενέστερων αποφάσεων, στη Swordheath Properties v. Tabet
(1979)1 All E.R 240, Wrotham Park Estates v.Parkside Homes
(1974)2 All W.R 321, και Penarth Dock Company v. Pounds, 1 Lloyd's Reports 1963, Vol. 1,
  1. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν υπάρχει καμία μαρτυρία για την ενοικιαστική αξία των καταστημάτων. Ο λόγος; Γιατί η ενάγουσα δεν στηρίζει την αξίωση της στη βάση των γεγονότων αυτών και παρόλα αυτά όμως τα επικαλείται. Πέραν τούτου σε μια τέτοια περίπτωση, αφού απεστάλη επιστολή τερματισμού αν και δεν αναφέρεται στην έκθεση απαίτησης, αλλά το ισχυρίστηκε ο Μ.Ε1., δεν τίθεται κατά αυτό τον τρόπο και ζήτημα δικαιοδοσίας του παρόντος δικαστηρίου; Η ενοικίαση του υποστατικού αρχίζει πριν από τις 31.12.1999 οπόταν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι εμπίπτει στις πρόνοιες του άρθρου 2 του Ν.23/
  2. Το άρθρο 2 του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου αρ.23/83 ερμηνεύοντας τον όρο «θέσμιος ενοικιαστής», αναφέρει - « Θέσμιος ενοικιαστής» σημαίνει ενοικιαστή ακινήτου ο οποίος κατά τη λήξιν ή τον τερματισμό της πρώτης ενοικίασης, εξακολουθεί να κατέχει το ακίνητο και περιλαμβάνει πάντα θέσμιο ενοικιαστή προ της ημερομηνίας ενάρξεως της ισχύος του παρόντος Νόμου» Κατά συνέπεια σύμφωνα με τον νόμο με τον τερματισμό της ενοικίασης, ο εκ συμβάσεως ενοικιαστής καθίσταται θέσμιος ενοικιαστής (βλ. In Re Πετεινός
(1992)1 AAΔ 1467, Dias United Publishing Co Ltd v. Chr. Hiikyriakos Estates Ltd
(1986)1 CLR 177 In re Δίσπυρου
(1990)1 AAΔ 365), Εφόσον η ενοικίαση τερματίστηκε με την επιστολή τεκμήριο 5 και εφόσον ο εναγόμενος, σύμφωνα με την ενάγουσα συνέχισε να κατέχει τα επίδικα υποστατικά μετά τον τερματισμό της ενοικίασης δεν θα ήταν ορθό να μιλούμε για θέσμιο ενοικιαστή στη βάση αυτών των γεγονότων; Δηλαδή και αν ακόμη αποδεχόμουν την θέση της ενάγουσας ως προς την κατοχή των υποστατικών, από τον εναγόμενο, μέχρι την παράδοση της κατοχής τους τον Μάιο του 2005, όπου παρατηρήθηκε και η ύπαρξη καθυστερημένων ενοικίων, στην ύπαρξη του τεκμηρίου 5, η αξίωση δεν θα μπορούσε να επιτύχει για τους δύο πιο πάνω λόγους. Τα πράγματα για την ενάγουσα είχαν αποκρυσταλλωθεί δια του τερματισμού της ενοικίασης. Τα καθυστερημένα ενοίκια: Υπό το φως των πιο πάνω, δεν τίθεται ζήτημα ενοικίων μετά τον τερματισμό και αν ακόμα δεχόμουν ότι ο εναγόμενος είχε στην κατοχή του μέχρι τον Μάιο του έτους 2005 τα καταστήματα, αλλά από τον τερματισμό της συμφωνίας όπως πιο πάνω αναφέρεται θα ήταν πλέον θέμα αποζημίωσης. Ενώ η ανάκτηση καθυστερημένων ενοικίων από θέσμιο ενοικιαστή εμπίπτει εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων (βλ.Eftymiades v. Zoudros
(1986)1 CLR 341 και Petsas ν. Pavlides
(1980)3 CLR 158) Σε περίπτωση που ήθελε φανεί ότι η πιο πάνω κατάληξη μου είναι λανθασμένη, δηλαδή σε περίπτωση που ήθελε φανεί ότι δεν υπήρξε νόμιμος ή έγκυρος τερματισμός από μέρους της ενάγουσας και ο εναγόμενος κατείχε τα καταστήματα μέχρι τον Μάιο του 2005, βρίσκω ότι η μαρτυρία της ενάγουσας είναι επαρκής για την απόδειξη του ποσό των καθυστερημένων ενοικίων που εξειδικεύει στην έκθεση απαίτησης της. Όχι όμως με την μαρτυρία του Μ.Ε.1, η οποία επί του ζητήματος δεν ήταν βοηθητική, λαμβανομένου υπόψη ότι αυτός δεν είχε καμία ανάμειξη στην τήρηση και ετοιμασία των καταστάσεων λογαριασμού (Τεκμήρια 2 και 7), πράγμα το οποίο αφορούσε το λογιστήριο της εταιρείας, αφού από την μαρτυρία φάνηκε, ότι ο Μ.Ε.1 απλώς λάμβανε τέτοιες καταστάσεις για να μπορεί να ενημερώνεται σε σχέση με τις καθυστερήσεις που παρατηρούντο στην πληρωμή των ενοικίων. Η θέση του κ. Εύζωνα ως προς την εφαρμογή του άρθρο 5 Α του Κεφ. 9 δεν ευσταθεί, εφόσον το σχετικό άρθρο κατάργησε ο Νόμος 32
(1)/2004 και η παρούσα υπόθεση εκδικάστηκε μετά την ισχύ του Ν. 32
(1)/
  1. Αν και τα όσα στα τεκμήρια 2 και 7 καταγράφονται δεν αποτελούν εφαυτών απόδειξη των γεγονότων, η μαρτυρία της Μ.Ε2, ως υπεύθυνη του λογιστηρίου της ενάγουσας, ήταν αποκαλυπτική του τρόπου τήρησης, ελέγχου και ετοιμασίας των τεκμηρίων 2 και
  2. Η συμφωνία (τεκμήριο 40) προέβλεπε συγκεκριμένο ενοίκιο και η θέση του εναγόμενου δεν είναι ότι πλήρωσε τα ενοίκια που του καταλογίζουν ότι οφείλει αλλά ότι αυτός δεν ευθύνεται για την πληρωμή τους για τους λόγους που προβάλλει. Οπόταν αποδέχομαι, ότι τα όσα στο Τεκμήριο 2 και στο Τεκμήριο 7 καταγράφονται είναι ενοίκια τα οποία δεν έχουν καταβληθεί σε σχέση με τους μήνες που αναφέρονται στην παρ. 9 της έκθεσης απαίτησης. Από την άλλη ο εναγόμενος μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας, υπήρξε θετικός στην μαρτυρία του, ευθύς, άμεσος και βρίσκω ότι στο δικαστήριο είπε την αλήθεια. Δεν έχω αντιληφθεί να περιέπεσε σε αντιφάσεις ως προς την εκδοχή του, ήταν κατηγορηματικός στις θέσεις του, κατά το στάδιο της αντεξέτασης παρέμεινε συνεπής και δεν κλονίστηκε η μαρτυρία του. Η φυσική παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα και γενικά ο τρόπος που μαρτυρούσε, ο τρόπος που σταθερά πρόβαλε με την εκδοχή του με έχουν πείσει ότι αυτός έλεγε την αλήθεια. Γενικά ο εναγόμενος υπήρξε πιο πειστικός στην εκδοχή του την οποία το Δικαστήριο κρίνει αξιόπιστη και αποδέχεται. Ο εναγόμενος προβάλει ότι από τον Αύγουστο ή Σεπτέμβριο 1999 άλλαξαν τα μέρη της ενοικίασης, με τον ίδιο να υποκαθίσταται από την εταιρεία Palinex Trading Ltd. Η κατοχή και η κάρπωση των ειρημένων καταστημάτων με την συγκατάθεση και/ή έγκριση και γνώση των εναγόντων παραδόθηκε στη εταιρεία Palinex Trading Ltd, από την οποία έκτοτε οι ενάγοντες είσπρατταν το ενοίκιο δίδοντας προς αυτή σχετικές αποδείξεις. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Λιμνατίτη και άλλη ν. Σύννου και άλλων
(1992)1 ΑΑΔ 817, η αποδοχή ενοικίου, δεν επιμαρτυρεί, άνευ ετέρου, τη συνομολόγηση νέας ενοικίασης. Αποτελεί μαρτυρία, η οποία μπορεί ανάλογα με τα περιστατικά που την περιβάλλουν, να στοιχειοθετήσει τη σύναψη νέας ενοικίασης, όχι όμως απαρέγκλιτα. Οπως και σε κάθε άλλη σύμβαση, πρέπει να υπάρχει σύμπτωση μεταξύ των συμβαλλόμενων, καθώς τονίζεται στην αγγλική απόφαση Maconochie v. Brand
(1946)2 All E.R. 778. Η καταβολή των ενοικίων από την Palinex Trading Ltd προς την ενάγουσα, δεν υποδηλώνει από μόνη της την σύναψη συμφωνίας μεταξύ της ενάγουσας και της Palinex Trading Ltd, ούτε η καταβολή του ενοικίου από την Palinex Trading Ltd που ανάγεται σε μονομερή πράξη του ενοικιαστή τείνει στην αποκάλυψη νέας συμφωνίας. Ενώπιον έχουν κατατεθεί σωρεία αποδείξεων είσπραξης ενοικίων ως τεκμήρια (Τεκμήρια 8 μέχρι 36), τα οποία επίσης από μόνα τους δεν επιμαρτυρούν την συνομολόγηση νέας συμφωνίας ενοικίασης μεταξύ της ενάγουσας και της Palinex Trading Ltd αλλά ούτε και η πρακτική την οποία η ενάγουσα ακολουθούσε στην έκδοση των αποδείξεων, η οποία εκδίδετο στο όνομα το προσώπου, από το οποίο προέρχετο η πληρωμή, ως η Μ.Ε.2 υποστήριξε, προδίδει το αντίθετο. Είναι όμως στη βάση της αξιόπιστης μαρτυρίας του εναγόμενου, που αποδέχομαι τους δικούς του ισχυρισμούς του ως αληθείς, υπήρξε σταθερός σε αυτή του τη θέση και επαναλάμβανε τα γεγονότα κάθε φορά του αυτός ερωτείτο. Για πρώτη φορά εκδίδεται απόδειξη είσπραξης στο όνομα της εταιρείας Palinex Trading Ltd, η οποία φέρει ημερομηνία 14.10.1999 και αφορά το ενοίκιο του μήνα Αυγούστου 1999 δηλαδή το χρονικό σημείο, το οποίο ο εναγόμενος επικαλείται και την ύπαρξης νέας συμφωνίας με την πιο πάνω εταιρεία. Ο εναγόμενος, λογικά αναζήτησε το ίδιο πρόσωπο, τον Χ¨Γεωργίου, το οποίο ήταν το εξουσιοδοτημένο πρόσωπο από την εταιρεία, που έγινε και η μεταξύ τους συμφωνία, για να του αναφέρει την πρόθεση του να παραδώσει τα καταστήματα στην Εταιρεία Palinex και να λάβει την συγκατάθεση του προς τούτο. Από την Μ.Ε.2 αναφέρθηκε επίσης ότι ο πιο πάνω ήταν το εξουσιοδοτημένο πρόσωπο από την εταιρεία για την σύναψη συμφωνιών. Επιπρόσθετα, η θέση του εναγόμενου, δεν αμφισβητήθηκε δηλαδή δεν του υποβλήθηκε ότι ουδέποτε μίλησε με τον κ. Χ¨Γεωργίου και ότι έλαβε την συγκατάθεση του. Η προφορική πληροφόρηση από μέρους του εναγόμενου συνιστούσε έγκυρη ειδοποίηση τερματισμού. Γεγονός το οποίο συνηγορεί υπέρ της αποδοχής της θέσης του εναγόμενου είναι και το γεγονός ότι η εταιρεία Palinex εμφανίζεται και ενημερώνει δια επιστολής της (Τεκμήριο 3) το ενδεχόμενο να εκχωρήσει τα δικαιώματα της αναφορικά με την ενοικίαση των καταστημάτων σε άλλη εταιρεία, ο Μ.Ε1 οδηγείται σε διαπραγματεύσεις με την εταιρεία που η Palinex του υποδεικνύει και δεν αποκαλύπτει του λόγους που η συμφωνία τους ναυάγησε και τέλος παρά το ότι λαμβάνει την επιστολή της Palinex (Τεκμήριο 44) με παραδοχή οφειλής ενοικίων από αυτή δεν αντιδρά. Υπό τις περιστάσεις η ενάγουσα φαίνεται ότι αποδέχτηκε την Palinex ως νέο τον ενοικιαστή των καταστημάτων και παρ΄όλα αυτά με διάσπαρτες και σπασμωδικές κινήσεις της προσπαθούσε να επαναφέρει τον εναγόμενο στο προσκήνιο ενόψει της ύπαρξης της έγγραφης συμφωνίας (Τεκμήριο 40) Εν όψει της πιο πάνω αξιολόγησης βρίσκω ότι τα ουσιώδη πραγματικά γεγονότα τα οποία έχουν αποδειχθεί με αξιόπιστη μαρτυρία και διέπουν την παρούσα υπόθεση είναι όσα συνθέτουν την εκδοχή του εναγόμενου χωρίς ανάγκη επανάληψη τους. Συνεπακόλουθα, με βάση όλα τα πιο πάνω είναι η κατάληξη μου η ενάγουσα η οποία είχε και το βάρος να αποδείξει τους προβαλλόμενους στην έκθεση απαίτησης της ισχυρισμούς, με την μαρτυρία που προσκόμισε απέτυχε τούτο για τους λόγους που εξηγούνται ανωτέρω. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι η αγωγή πρέπει να απορριφθεί, όχι μόνο λόγο της καλή εντύπωσης που μου δημιούργησε ο εναγόμενος και αποδέχτηκα την εκδοχή του, αλλά και αν ακόμη δεν αποδεχόμουν αυτή, η αγωγή της ενάγουσας ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης και εφαρμόζοντας την αρχή ότι το επιτυχών μέρος δικαιούται στα έξοδα αυτά επιδικάζονται υπέρ του εναγόμενου 1 και εναντίον της ενάγουσας όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.