← Κύπρος

Τράπεζας Κύπρου Λίμιτεδ ν. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΙ «ΒΟΛΑΝΣ» ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αγωγή 1406/04, 04.12.2007

Τράπεζας Κύπρου Λίμιτεδ ν. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΙ «ΒΟΛΑΝΣ» ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αγωγή 1406/04, 04.12.2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:A136 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σατολιά, Ε.Δ. Αγωγή 1406/04 Τράπεζας Κύπρου Λίμιτεδ Ενάγοντες V

  1. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΙ «ΒΟΛΑΝΣ» ΛΙΜΙΤΕΔ
  2. Ηώς Σταυρινίδου
  3. Ανδρέα Σταυρινίδη Εναγομένων και όπως τροποποιήθηκε με Διάταγμα του Δικαστηρίου, ημερ. 07.11.2006 Bank of Cyprus Public Company Limited (Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ) Ενάγοντες V
  4. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΙ «ΒΟΛΑΝΣ» ΛΙΜΙΤΕΔ
  5. Ηώς Σταυρινίδου
  6. Ανδρέα Σταυρινίδη Εναγομένων 04.12.2007 Για τους Ενάγοντες: κ. Ανδρέας Πολυδώρου για κ. Νίκο Παπακλεοβούλου Για τους Εναγόμενους 1,2 και 3: κ. Ανδρέας Μάγος (για να ακούσει απόφαση κα. Μιχαήλ) ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 01.06.2004 οι Ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή εναντίον και των τριών Εναγομένων ζητώντας απόφαση για: «Α. Λ.Κ.11.016,79.- σεντ με τόκο 11,8% επί του ποσού των Λ.Κ.9.466,38.- σεντ από 05/4/04 μέχρι εξοφλήσεως δυνάμει δανείου και/ή τραπεζικών διευκολύνσεων και/ή ως αποζημιώσεις και/ή άλλως πως Β. Τα έξοδα, πλέον έξοδα επιδόσεως, πλέον Φ.Π.Α. (Αρ. μητρ. 50081895Ε).». Δικόγραφα Η απαίτηση των Εναγόντων εναντίον των Εναγομένων 1 εδράζεται σε γραπτή συμφωνία, ημερ. 03.12.1998, δυνάμει της οποίας, όπως ισχυρίζονται οι Ενάγοντες στην παρ. 4 της έκθεσης απαίτησής τους, παραχώρησαν στους Εναγόμενους 1 δάνειο τακτής προθεσμίας £20.000.-, το οποίο θα πληρωνόταν με μηνιαίες δόσεις £348.- η κάθε μια, που θα άρχιζαν να πληρώνουν οι Εναγόμενοι 1 την 04.01.1999 και ούτω καθ' εξής την 1η κάθε επόμενου μήνα μέχρι την εξόφληση. Εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 η απαίτηση των Εναγόντων εδράζεται σε γραπτή συμφωνία εγγύησης, ημερ. 03.12.1998, δυνάμει της οποίας, όπως ισχυρίζονται οι Ενάγοντες στην παρ. 7 της έκθεσης απαίτησής τους, αυτοί εγγυήθηκαν όλες τις υποχρεώσεις των Εναγομένων 1 προς τους Ενάγοντες μέχρι του ποσού των £24.000.- πλέον τόκους και έξοδα. Οπως ισχυρίζονται οι Ενάγοντες, λόγω της παράλειψης των Εναγομένων 1 και των Εναγομένων 2 και 3 να τηρήσουν τους όρους των προαναφερόμενων συμφωνιών, με την πληρωμή των μηνιαίων δόσεων και με την εξόφληση του οφειλομένου υπολοίπου αντίστοιχα, οι Ενάγοντες τερμάτισαν τις συμφωνίες και κίνησαν την παρούσα αγωγή για να εισπράξουν το λαβείν τους. Στην έκθεση υπεράσπισής τους οι Εναγόμενοι, αφενός μεν αρνούνται την απαίτηση των Εναγόντων και αμφισβητούν τη νομική ισχύ των συμφωνιών, αφετέρου δε, μεταξύ άλλων, ισχυρίζονται ότι η Εναγόμενη 1 υπέγραψε τη συμφωνία παραχώρησης του δανείου για σκοπούς διευκόλυνσης της ασφαλιστικής εταιρείας ΑΙΓΙΣ ΛΤΔ, εν γνώσει και με τη συγκατάθεση των Εναγόντων, η οποία έλαβε το ποσό του δανείου και πλήρωνε τις μηνιαίες δόσεις. Αποτελεί επίσης υπερασπιστικό ισχυρισμό των Εναγομένων 1, 2 και 3 ότι οι συμφωνίες τους με τους Ενάγοντες διέπονται από τους όρους και το περιεχόμενο της απόφασης των Εναγόντων, ημερ. 02.12.1998 προς τους Εναγομένους 1, με την οποία εγκρίθηκε η παραχώρηση του δανείου. Στην απάντησή τους στην υπεράσπιση των Εναγομένων οι Ενάγοντες, μεταξύ άλλων, αρνούνται τους ισχυρισμούς τους, που περιέχονται στην έκθεση υπεράσπισης και υιοθετούν τους ισχυρισμούς τους που περιέχονται στην έκθεση απαίτησής τους. Μαρτυρικό υλικό-Κοινά αποδεκτά γεγονότα Η ακροαματική διαδικασία περιορίσθηκε, αφενός μεν στην από κοινού κατάθεση από τους ευπαίδευτους δικηγόρους των διαδίκων των Τεκ. 1-9 και 16, τα οποία δηλώθηκε ότι κατατέθηκαν για την αλήθεια του περιεχομένου τους, αφετέρου δε των Τεκ. 10-15, τα οποία κατατέθηκαν, χωρίς ένσταση, από τον ευπαίδευτο δικηγόρο των Εναγόντων. Επιπλέον οι συνήγοροι δήλωσαν το ακόλουθο κοινά αποδεκτό γεγονός: «Το σημερινό υπόλοιπο ανέρχεται στις £10.488,01.- πλέον τόκο προς 8% το χρόνο επί £9.181,47.- από 05.04.04 μέχρι την εξόφληση». Αμφότεροι οι συνήγοροι, στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, οι οποίες συνέβαλαν, κατά τρόπο ουσιαστικό, στην επίλυση των επίδικων θεμάτων και για τις οποίες αισθάνομαι την ειλικρινή ανάγκη να τους ευχαριστήσω, παρέπεμψαν το Δικαστήριο στην ενώπιόν του μαρτυρία και με σχετική, ουσιαστική και κυρίως νομική επιχειρηματολογία, υποστήριξαν την αποδοχή των εκατέρωθεν θέσεών τους. Επίδικο ζήτημα Το επίδικο ζήτημα της υπόθεσης (που στη συνέχεια της απόφασης θα αποκαλείται «το επίδικο ζήτημα»), όπως αυτό έχει προκύψει από την ακρόαση και παραμένει προς επίλυση, είναι η ερμηνεία συγκεκριμένων όρων, που περιέχονται στην απόφαση των Εναγόντων, ημερ. 02.12.1998, με την οποία εγκρίθηκε η παραχώρηση του δανείου στους Εναγομένους 1 (που στο εξής στην παρούσα απόφαση θα αποκαλείται «η έγκριση») και αφενός μεν κατά πόσο συνιστά ή όχι παράλληλη και δεσμευτική συμφωνία για τους διαδίκους, αφετέρου δε, σε περίπτωση που αποφασισθεί ότι πρόκειται για δεσμευτική συμφωνία, κατά πόσο επηρεάζει και σε ποιο βαθμό και έκταση τη νομική ισχύ και δεσμευτικότητα, τόσο της συμφωνίας παραχώρησης του δανείου στους Εναγομένους 1 (που στο εξής στην παρούσα απόφαση θα αποκαλείται «η συμφωνία δανείου»), όσο και της συμφωνίας εγγύησης των Εναγομένων 2 και 3, ημερ. 03.12.1998 (που στο εξής στην παρούσα απόφαση θα αποκαλείται «η εγγύηση»). Πραγματικά γεγονότα Τα ουσιαστικά γεγονότα, στα οποία θα βασισθεί η επίλυση, με νομική βεβαίως επιχειρηματολογία, του επίδικου ζητήματος, όπως το έχω προσδιορίσει ανωτέρω, είναι, όπως έχει προκύψει από την ακρόαση της υπόθεσης, μη αμφισβητούμενα από τις διάδικες πλευρές, συνάγονται αναντίλεκτα από το κείμενο των τεκμηρίων (σε συνδυασμό με το κοινά αποδεκτό γεγονός) και έχουν ως ακολούθως:
  7. Στις 30.11.1998 οι Εναγόμενοι 1 υπέβαλαν γραπτή αίτηση στους Ενάγοντες με την οποία ζητούσαν την παραχώρηση δανείου τακτής προθεσμίας £20.000.-, με επιτόκιο 8% το χρόνο, που θα αποπληρωνόταν σε 72 μηνιαίες δόσεις των £348.- η καθεμία, η πληρωμή των οποίων θα άρχιζε ένα μήνα μετά τη χορήγηση του δανείου. Για την εξασφάλιση της πληρωμής του συγκεκριμένου δανείου οι Εναγόμενοι 1 πρότειναν στους Ενάγοντες: Α) Τις προσωπικές εγγυήσεις των διευθυντών των Εναγομένων 1, δηλ. των Εναγομένων 2 και 3, μέχρι του ποσού των £24.000.- και Β) Τη δέσμευση του ποσού των £10.000.- στο λογαριασμό 0112-05-027140 επ' ονόματι της Ασφαλιστικής Εταιρείας ΑΙΓΙΣ (που στο εξής θα αποκαλείται η «ΑΙΓΙΣ») (βλ. κείμενο Τεκ. 1).
  8. Στις 02.12.1998 οι Ενάγοντες ενέκριναν την προαναφερόμενη αίτηση των Εναγομένων 1, αποδεχόμενοι, αφενός μεν την πληρωμή του σε 72 μηνιαίες δόσεις των £348.- η κάθε μια που θα άρχιζαν να πληρώνονται ένα μήνα μετά τη χορήγηση του δανείου, αφετέρου δε τις εξασφαλίσεις που είχαν προτείνει οι τελευταίοι, δηλ. τις προσωπικές εγγυήσεις μέχρι του ποσού των £24.000.- των Εναγομένων 2 και 3 και τη δέσμευση του ποσού των £10.000.- στο λογαριασμό 0112-05-027140 επ' ονόματι της ΑΙΓΙΣ. Στη 2η σελίδα αυτής της απόφασης των Εναγόντων αναφέρονται δυο ακόμη όροι - προϋποθέσεις έγκρισης του δανείου: Α) Οτι από το προϊόν του δανείου ποσό £10.000.- θα κατατεθεί στο λογαριασμό 0112-05-027140 στο όνομα της Ασφαλιστικής Εταιρείας ΑΙΓΙΣ Λτδ και Β) Οτι θα υπογραφούν ανέκκλητες οδηγίες από την Ασφαλιστική Εταιρεία ΑΙΓΙΣ Λτδ για αποκοπή της μηνιαίας δόσης του δανείου από το λογαριασμό της με αρ. 0112-01-025653 (βλ. κείμενο Τεκ. 3). .
  9. Στις 03.12.1998, το διοικητικό συμβούλιο των Εναγομένων 1, το οποίο απαρτιζόταν από τους Εναγόμενους 2 και 3, σε συνεδρία του, αποφάσισε να αποδεχθεί τις εγκριθείσες διευκολύνσεις και εξουσιοδότησε τους Εναγόμενους 2 και 3 να προσέλθουν στα γραφεία των Εναγόντων και να υπογράψουν για τους Εναγόμενους 1 κάθε αναγκαίο έγγραφο ή έγγραφα σε σχέση με την παραχώρηση της χρηματοδότησης και την ίδια ημέρα οι Εναγόμενοι 2 και 3 υπέγραψαν, για λογαριασμό των Εναγομένων 1, την αποδοχή της έγκρισης (βλ. κείμενο Τεκ. 2 και Τεκ. 3).
  10. Την ίδια ημέρα συνομολογήθηκε μεταξύ Εναγόντων και Εναγομένων 1 η συμφωνία δανείου (βλ. κείμενο Τεκ. 4) και μεταξύ Εναγόντων και Εναγομένων 2 και 3 η συμφωνία εγγύησης (βλ. κείμενο Τεκ. 5).
  11. Στις 04.12.1998 από το λογαριασμό του δανείου με αρ. 0660-13-077445 οι Εναγόμενοι 1 πληρώθηκαν το σύνολο του ποσού του δανείου, δηλ. το ποσό των £20.000.- (βλ. κείμενο Τεκ. 6).
  12. Την ίδια ημέρα οι Εναγόμενοι 1 κατέθεσαν το ποσό των £10.000.- στο λογαριασμό με αρ. 0112-05-027140 της ΑΙΓΙΣ και το ποσό των £10.000.- στο λογαριασμό με αρ. 0112-01-025623 επίσης της ΑΙΓΙΣ (βλ. κείμενο Τεκ. 7 και 8).
  13. Η ΑΙΓΙΣ είχε ήδη από τις 03.12.1998 εξουσιοδοτήσει τους Ενάγοντες να εμβάζουν μηνιαίως στο δάνειο των Εναγομένων 1 το ποσό των £348.- με χρέωση του λογαριασμού της με αρ. 0112-01-025623, με έναρξη των εμβασμάτων την 04.01.1999 και ακολούθως την 4η ημέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι την τελική εξόφληση του δανείου των Εναγομένων 1 (βλ. κείμενο Τεκ. 9).
  14. Οι Ενάγοντες απέστειλαν στις 13.10.2003 επιστολές στους Εναγομένους 1, 2 και 3, με τις οποίες τους καλούσαν, όπως εντός 15 ημερών εξοφλήσουν το χρεωστικό υπόλοιπο του δανείου τους, περιλαμβανομένου κεφαλαίου και τόκων και τους ειδοποιούσαν ότι, σε περίπτωση παράλειψής τους να συμμορφωθούν, θα λαμβάνονταν δικαστικά μέτρα εναντίον τους, χωρίς άλλη ειδοποίηση (βλ. κείμενο Τεκ. 10, 11 και 12).
  15. Οι Ενάγοντες στις 21.05.2004, με σχετικές επιστολές του δικηγόρου τους, που απεστάλησαν στους Εναγόμενους 1, 2 και 3, τους πληροφόρησαν για τον τερματισμό της συμφωνίας δανείου και τους κάλεσαν να εξοφλήσουν αμέσως το χρεωστικό υπόλοιπο (βλ. κείμενο Τεκ. 13, 14 και 15).
  16. Το σημερινό υπόλοιπο του δανείου τακτής προθεσμίας των Εναγομένων 1 με αρ. λογαριασμού 0660-13-077445 ανέρχεται στις £10.488,01.- πλέον τόκο προς 8% το χρόνο επί £9.181,47.- από 05.04.04 μέχρι την εξόφληση (βλ. κείμενο Τεκ. 16 και κοινά αποδεκτό γεγονός). Αδιαμφισβήτητα η εισήγηση του ευπαίδευτου δικηγόρου των Εναγόντων, ότι, με την κατάθεση του συνόλου των τεκμηρίων και δη του Τεκ. 16, το περιεχόμενο των οποίων έχει παραμείνει αναντίλεκτο, και τη δήλωση του υπολοίπου του λογαριασμού, ως κοινού αποδεκτού γεγονότος, οι Ενάγοντες έχουν αποδείξει την απαίτησή τους και ότι το βάρος απόδειξης της υπεράσπισης ανήκει στους Εναγόμενους, είναι απόλυτα ορθή (βλ. Παπαχριστοφόρου κ.α V Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ

(2003)1(Γ) ΑΑΔ 1554). Επομένως το μόνο ζήτημα που απομένει να επιλυθεί, προκειμένου να καταλήξει το Δικαστήριο στην τελική ετυμηγορία του, είναι το επίδικο ζήτημα, όπως έχει προσδιορισθεί ανωτέρω. Επίλυση επίδικου ζητήματος Η υπεράσπιση των Εναγομένων 1, 2 και 3, όπως συνάγεται από την έκθεση υπεράσπισης και έχει αναλυθεί από τον ευπαίδευτο δικηγόρο τους, στην αγόρευσή του, εδράζεται στην εισήγηση ότι η έγκριση (Τεκ. 3) συνιστά μια παράλληλη, της συμφωνίας δανείου (Τεκ. 4), συμφωνία των διαδίκων, η οποία ήταν εν μέρει γραπτή και εν μέρει προφορική και η οποία καθόρισε, με σαφέστατο τρόπο, ότι η εξόφληση του δανείου θα γίνει από την ΑΙΓΙΣ, με συνέπεια οι Ενάγοντες να είναι υποχρεωμένοι να στραφούν για την είσπραξη του λαβείν τους, όχι εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3, αλλά εναντίον της ΑΙΓΙΣ. Προκύπτει επομένως, ως αδήριτη ανάγκη, η απάντηση στο ακόλουθο ερώτημα: Συνιστά η έγκριση έγκυρη και νομικά δεσμευτική συμφωνία για τους Ενάγοντες και τους Εναγόμενους 1; Αποτελεί νομολογιακή αρχή ότι η πρόθεση δημιουργίας έννομης σχέσης συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για τον καταρτισμό δεσμευτικής σύμβασης και ότι η ανυπαρξία αυτής της πρόθεσης είναι στοιχείο το οποίο μπορεί να διαφανεί, είτε εξυπακουόμενα, είτε με ρητή εκδήλωσή της από τους συμβαλλόμενους. Συμφωνία η οποία υπόκειται σε καταρτισμό σύμβασης («Subject to contract») δεν αποτελεί νομικά δεσμευτική συμφωνία (βλ. σκεπτικό Στυλιανίδης V British American Insurance Co Ltd
(2003)1(Γ) ΑΑΔ 1772, στην οποία γίνεται αναφορά σε τρεις προγενέστερες αγγλικές υποθέσεις και στο σύγγραμμα Chitty on Contracts, 27η εκ, παρ. 2-084, 2-105 και 2-107). Στην 1η σελίδα της έγκρισης περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, και ο ακόλουθος όρος: «Η επιστολή μας αυτή δεν δημιουργεί για την Τράπεζα οποιαδήποτε νομική υποχρέωση, οι δε σχέσεις σας με την Τράπεζα θα διέπονται από τους όρους των σχετικών συμβολαίων που υπογράφησαν ή θα υπογραφούν. Νοείται βεβαίως ότι θα τηρηθούν από σας όλες οι προϋποθέσεις και όροι που περιέχονται στην παρούσα επιστολή». Ο ευπαίδευτος δικηγόρος των Εναγομένων 1, 2 και 3 εισηγείται, στην αγόρευσή του, ότι ο συγκεκριμένος όρος έχει καταστεί μη ουσιώδεις από τους Ενάγοντες, εξαιτίας του ότι, αφενός μεν υλοποιήθηκαν οι δυο όροι, που περιλαμβάνονται στη 2η σελίδα της έγκρισης, δηλ. κατατέθηκε από το προϊόν του δανείου το ποσό των £10.000.- στο λογαριασμό με αρ. 0112-05-027140 της ΑΙΓΙΣ και υπογράφτηκαν ανέκκλητες οδηγίες από την ΑΙΓΙΣ για αποκοπή της μηνιαίας δόσης των £348.- από το λογαριασμό της με αρ. 0112-01-025623, αφετέρου δε λόγω της μακροχρόνιας πληρωμής μεγάλου μέρους του χρέους από την ΑΙΓΙΣ. Με κάθε σεβασμό προς την επιχειρηματολογία του ευπαίδευτου δικηγόρου των Εναγομένων 1, 2 και 3, κρίνω ότι δεν είναι βάσιμη και καταλήγω, με το σκεπτικό που θα αναπτύξω στη συνέχεια, να αποδεχτώ την εισήγηση, επί του προκείμενου ζητήματος, του ευπαίδευτου δικηγόρου των Εναγόντων. Καταρχήν δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία, η οποία να υποστηρίζει, την εισήγηση του ευπαίδευτου δικηγόρου των Εναγομένων 1, 2 και 3, περί μακροχρόνιας πληρωμής των μηνιαίων δόσεων του δανείου από την ΑΙΓΙΣ. Από το κείμενο των Τεκ. 9 και 16 δεν μπορεί, είτε άμεσα, είτε έμμεσα, να εξαχθεί ένα τέτοιο συμπέρασμα. Επιπρόσθετα της πιο πάνω παρατήρησης, οφείλω να επισημάνω δυο ακόμη στοιχεία, που επίσης συνάγονται από το κείμενο του Τεκ. 3, και κρίνονται υποβοηθητικά και υποστηρικτικά του σκεπτικού του Δικαστηρίου. Το πρώτο στοιχείο είναι ότι το ποσό των £10.000.- κατατέθηκε στο λογαριασμό με αρ. 0112-05-027140 της ΑΙΓΙΣ, προκειμένου σύμφωνα με τον όρο Β του ανωτέρω τεκμηρίου, να αποτελέσει, με τη δέσμευσή του στο συγκεκριμένο λογαριασμό, περαιτέρω (των προσωπικών εγγυήσεων των Εναγομένων 2 και 3) εξασφάλιση των Εναγόντων για την παραχώρηση του δανείου στους Εναγόμενους 1 και σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να καταλήξει κάποιος στο συμπέρασμα, με βάση πάντα την υπάρχουσα μαρτυρία, ότι το ποσό αυτό κατατέθηκε στο συγκεκριμένο λογαριασμό για να το καρπωθεί, με οποιοδήποτε τρόπο η ΑΙΓΙΣ. Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι στο λογαριασμό με αρ. 0112-01-025623 της ΑΙΓΙΣ από τον οποίο η τελευταία έδωσε γραπτές οδηγίες, με βάση το Τεκ. 9, να αποκόπτεται η μηναία δόση του δανείου, κατατέθηκε στις 04.12.1998 από τους Εναγόμενους 1, το ποσό των £10.000.- (βλ. Τεκ. 8). Επομένως σε καμιά περίπτωση δεν υποστηρίζεται, έτι περαιτέρω, από την υπάρχουσα μαρτυρία η εισήγηση του ευπαίδευτου δικηγόρου των Εναγομένων, ότι η ΑΙΓΙΣ πλήρωσε, από δικά της κεφάλαια, οποιαδήποτε μηνιαία δόση του δανείου. Πέραν των ανωτέρω παρατηρήσεων, όπως συνάγεται ξεκάθαρα και ρητά, όχι μόνο από το συγκεκριμένο όρο, αλλά και από το σύνολο του κειμένου της έγκρισης, η πρόθεση των Εναγόντων δεν ήταν με αυτό το έγγραφο να καταρτίσουν οποιαδήποτε δεσμευτική σύμβαση με τους Εναγόμενους 1, αλλά να τους πληροφορήσουν για την αποδοχή της αίτησής τους για την παραχώρηση του δανείου και να ακολουθήσει στη συνέχεια η υπογραφή της δεσμευτικής σύμβασης, δηλ. της σύμβασης δανείου (Τεκ. 4), κάτι που, όπως φαίνεται και από τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης (βλ. προηγούμενο σημείο της παρούσας απόφασης), έγινε. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος των Εναγομένων 1, 2 και 3 έχει παραπέμψει το Δικαστήριο στην Ζήνωνος κ.α. V Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2002)1(Β) ΑΑΔ 927, ως υποστηρικτική, προφανώς, της όλης επιχειρηματολογίας του, ότι η έγκριση συνιστά παράλληλη και δεσμευτική συμφωνία των διαδίκων. Εχω μελετήσει το σκεπτικό αυτής της απόφασης και κρίνω, κατ' εφαρμογή του, ότι το κείμενο του Τεκ. 3, δεν μπορεί να μεταδώσει οποιαδήποτε άλλη έννοια στο μέσο συνετό λογικό άνθρωπο, πέραν αυτής που της προσδίδει το Δικαστήριο στην παρούσα απόφαση. Ως ακροτελεύτια σκέψη οφείλω να παρατηρήσω ότι η εισήγηση του ευπαίδευτου δικηγόρου των Εναγομένων ότι οι Ενάγοντες εμποδίζονται να προχωρήσουν εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3, βάσει του δόγματος «Κώλυμα λόγω καταχωρήσεων σε έγγραφα» (Estopel By Deed), παρόλο που δεν εξειδικεύει ο ίδιος σε ποιο συγκεκριμένο έγγραφο ή έγγραφα αναφέρεται, αντιλαμβανόμενος ότι προφανώς αναφέρεται στο Τεκ. 3, οφείλω να παρατηρήσω, ότι από το κείμενο του Τεκ. 3 δεν μπορεί να συναχθεί ένα τέτοιο συμπέρασμα. Κατάληξη Καταληκτικά, με το πιο πάνω σκεπτικό, κρίνεται ότι οι Ενάγοντες έχουν πετύχει να αποδείξουν την απαίτησή τους εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3. Συναφώς εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, για το ποσό των £10.488,01.- πλέον τόκο προς 8% το χρόνο επί £9.181,47.- από 05.04.2004 μέχρι την εξόφληση. Οσον αφορά τα έξοδα της αγωγής, ακολουθώντας το αποτέλεσμα, επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Κ. Σατολιάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Final (Αναφορά: Συμβάσεις - Δεσμευτικότητα σύμβασης - Η πρόθεση δημιουργίας έννομης σχέσης συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για τον καταρτισμό δεσμευτικής σύμβασης -Συμφωνία που υπόκειται σε καταρτισμό σύμβασης δεν αποτελεί νομικά δεσμευτική συμφωνία) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.