Συνεργατική Εταιρεία Κτηνοτρόφων (ΣΥΝΕΚΤΗ) Πάφου Λτδ ν. Αντρέα Γερολέμου (Δωράτη), Αρ. Αγωγής: 1805/07, 11.12.2007

(1)(α) (β), στη σύμφυτη εξουσία και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, τη νομολογία και την πρακτική και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή, στην οποία αναφέρονται τα ουσιαστικά γεγονότα, στα οποία αυτή βασίζεται και η οποία έχει ως ακολούθως: «

1. Είμαι ο Εναγόμενος στην αγωγή που έχει τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, γνωρίζω πάρα πολύ καλά τα γεγονότα και λεπτομέρειες που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Προβαίνω σε αυτήν την ένορκη δήλωση, για υποστήριξη της αίτησής μου για παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος και της επίδοσής του σ' εμένα. Για όλα τα νομικά σημεία που αφορούν την παρούσα αίτηση, έχω πάρει ανάλογες συμβουλές και οδηγίες από τους δικηγόρους μου.
2. Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου την 31/5/07 και μου επιδόθηκε στις 9/6/07 στη Λεμεσό.
3. Η συμφωνία που αναφέρεται στην παράγραφο 2 της παρούσας αγωγής, ως επίσης και η οποιαδήποτε παραγγελία και παράδοση αιγοπρόβειου γάλακτος σε μένα, εγίνετο στη Λεμεσό. Συγκεκριμένα, μετά τη διάλυση του ΟΚΓΒ που έγινε μετά την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ενωση το 2004, ο οποίος Οργανισμός είχε την ευθύνη παραγωγής, συλλογής και διανομής του γάλακτος σε όλη την Κύπρο, πέντε άτομα που ενεργούσαν ως εκπρόσωποι και/ή αντιπρόσωποι και/ή υπάλληλοι και/ή υπηρέτες της Ενάγουσας, η οποία ανέλαβε μετά τη διάλυση του ΟΚΓΒ την ευθύνη συλλογής και διανομής του αιγοπρόβειου γάλακτος στην επαρχία Πάφου, με επισκέφθηκαν στο σπίτι μου στον Υψωνα Λεμεσού, όπου συζητήσαμε και καταλήξαμε σε συμφωνία, για να με προμηθεύουν αιγοπρόβειο γάλα. Κατά συνέπεια το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου δεν είναι το κατά τόπο αρμόδιο Δικαστήριο να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση. Γι' αυτό στις 20/6/07 καταχώρησα σημείωμα εμφάνισης με αίρεση ή διαμαρτυρία (conditional).
4. Ως εκ των ανωτέρω και όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου: α) Επειδή η μεταξύ μας συμφωνία έγινε στο σπίτι μου στον Υψωνα Λεμεσού και όχι στην Πάφο, όπως ισχυρίζονται οι Ενάγοντες β) Επειδή εγώ διαμένω και διεξάγω το επάγγελμα και τις επαγγελματικές δραστηριότητές μου εξ' ολοκλήρου στη Λεμεσό και στην επαρχία Λεμεσού γ) Εάν εγώ παραβίασα την μεταξύ μας συμφωνία και οφείλω στην Ενάγουσα το ισχυριζόμενο ή οποιοδήποτε ποσό, γεγονός το οποίο σε κάθε περίπτωση αρνούμαι, και αν υπάρχει η ισχυριζόμενη ή οποιαδήποτε παραβίαση της μεταξύ μας συμφωνίας από μέρους μου, γεγονός το οποίο επίσης σε κάθε περίπτωση αρνούμαι, η παραβίαση αυτή έγινε εξ' ολοκλήρου στη Λεμεσό ή στην επαρχία Λεμεσού και όχι στην Πάφο. δ) Επειδή όλες οι πληρωμές μου προς την Ενάγουσα, εγίνοντο πάντοτε στον Υψωνα Λεμεσού, στον οδηγό του βυτιοφόρου της Ενάγουσας που μου παρέδιδε το γάλα, και ε) Επειδή εγώ ουδέποτε επισκέφθηκα την Πάφο και την Ενάγουσα είτε για τη σύναψη της μεταξύ μας συμφωνίας είτε για οποιοδήποτε άλλο λόγο, η αγωγή έπρεπε να είχε καταχωρηθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και όχι στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, το οποίο για όλους τους πιο πάνω αναφερόμενους λόγους είναι αναρμόδιο και στερείται δικαιοδοσίας, να επιληφθεί της παρούσας αγωγής.
5. Οσον αφορά την ουσία της υπόθεσης και την υπεράσπισή μου στην παρούσα αγωγή, επισυνάπτω στην παρούσα δήλωσή μου, φωτοαντίγραφο της αγωγής αρ. 3054/07 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, που καταχώρησα σε ανύποπτο χρόνο εναντίον των Εναγόντων στις 30/5/04, δηλαδή 1 μέρα νωρίτερα από την καταχώρηση της παρούσας αγωγής, η οποία μιλά από μόνη της, και σημειώνεται ως Τεκμήριο «1».
6. Λόγω των πιο πάνω ειλικρινά πιστεύω και οι Δικηγόροι μου με συμβουλεύουν, ότι το κλητήριο ένταλμα, η επίδοσή του, όπως επίσης και κάθε άλλη διαδικασία που έλαβε χώρα μετά την καταχώρησή του, πρέπει να παραμεριστούν και/ή ακυρωθούν από το Δικαστήριο. Σε διαφορετική περίπτωση τυχόν έκδοση απόφασης ή διατάγματος από αναρμόδιο Δικαστήριο δεν θα έχει καμία νομική αξία ή σημασία, εκτός αν συναινέσω εγώ και για κάθε περίπτωση εγώ δεν συναινώ.
7. Οσα αναφέρω στην δήλωσή μου είναι ορθά και αληθινά και αναφέρονται με καλή πίστη.». Η ένσταση Οι Ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση (που στο εξής θα αποκαλούνται «Καθ' ων η αίτηση»), με γραπτή ένσταση, που καταχωρήθηκε στις 04.10.2007, αντικρούουν την αίτηση. Νομική βάση της ένστασης αποτελούν οι Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί Δ.48, Θ.1-9, Δ.16 Θ.2-10, το άρθρο 21 του Ν.14/60, η νομολογία και η πρακτική του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται, σε σχέση με τα ουσιαστικά γεγονότα στα οποία βασίζεται, από ένορκη δήλωση της Μελίνας Στεφάνου, υπαλλήλου των Καθ' ων η Αίτηση, ημερ. 04.10.2007, η οποία έχει ως ακολούθως: «
8. Είμαι ο μοναδικός υπάλληλος της ενάγουσας, γνωρίζω τα γεγονότα τόσον προσωπικά όσον και από ενημέρωση από το Πρόεδρο των εναγόντων, δεόντως εξουδιοδοτημένη να προβώ στην παρούσα Ενορκο Δήλωση μου προς ενίσχυση της ένστασις των.
9. Ως συμβουλεύομαι από τον δικηγόρο των εναγόντων η αίτηση ημερομηνίας 28.06.2007 δεν μπορεί να προχωρήσει καθ' ότι είναι παράτυπη και/ή αντικανονική, και/ή πρόωρη καθ' ότι αυτό που ζητούν με την αίτηση των δεν είναι καθαρά νομικό σημείο και θα χρειαστεί να ακουσθούν γεγονότα και/ή μαρτυρία, επί πλέον μέχρι σήμερα δεν υπάρχει οποιανδήποτε ισχυρισμός για την κατα τόπον αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου Πάφου καθ' οτι δεν υπάρχει υπεράσπιση στο φάκελο της υποθέσεως.
10. Ανεξάρτητα της εν λόγω προδικαστικής ένστασις των ενανγόντων-καθ' ων η αίτηση προχωρώ στην αναφορά των υπολοίπων λόγων της ένστασις των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση.
11. Παραδέχομαι τις παραγράφους 1,2 της Ενόρκου Δηλώσεως ημερομηνίας 28.06.
13. Από την παράγραφο 4 της Ενόρκου Δηλώσεως παραδέχομαι το περιεχόμενον της υποπαραγράφου υπό στοιχεία β, και αρνούμαι οτιδήποτε άλλο περαιτέρω και σε ενημέρωση που είχα από τον Πρόεδρο των εναγόντων κον Τάσο Χαραλάμπους ισχυρίζομαι τα ακόλουθα: Η συμφωνία με τον αιτητή-εναγόμενον έγινε με τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πρόεδρο της εταιρείας ο οποίος ζει και εργάζεται στην Πάφο, το οφειλόμενον υπόλοιπον εκ μέρους του ακόμη υπάρχει και δεν έχει πληρωθεί, η εταιρεία εκτός από εμένα δεν εργοδοτεί οιονδήποτε άλλο πρόσωπο, ο οδηγός του βυτιοφόρου μεταφοράς γάλακτος δεν είναι υπάλληλος της εταιρείας, όμως πράγματι ο τρόπος πληρωμής του γάλακτος από τον εναγόμενο εγίνετο με την παράδοση επιταγής στον οδηγό του βυτιοφόρου ο οποίος μετέφερε την επιταγή στην Πάφο μου την παρέδιδε και έκδιδα σχετική απόδειξη η οποία μεταφερόταν τηυ επόμενη ημέρα από τον οδηγό του βυτιοφόρου στην Λεμεσό, όσον αφορά την υποπαράγραφο ε, ο εναγόμενος εξ' όσων γνωρίζω και με έχει πληροφορήσει ο Πρόεδρος των εναγόντων, ο εναγόμενος δεν επισκέφθηκε τα γραφεία των εναγόντων στην Πάφο.
14. Παραδέχομαι την παράγραφο 5 της Ενόρκου Δηλώσεως, ημ. 28.06.07 με μόνη αμφισβήτηση την ισχυριζόμενη ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής 30.05.04 το οποίο αρνούμαι.
15. Ως με συμβουλεύει ο δικηγόρος των εναγόντων και ως πιστεύω τόσον το κλητήριο ένταλμα, η επίδοσή του ορθά έχουν γίνει και θα πρέπει να συνεχιστεί η διαδικασία, καθ' ότι η αίτηση έχει ως στόχο να καθυστερήσει την διαδικασία.
16. Με τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω, πιστεύω ότι δεν υπάρχει καμιά πιθανότητα να δικαιούται ο εναγόμενος-αιτητής στις αξιούμενες θεραπείες, με την παρούσα μου ενίσταμαι για λογαριασμό των εναγόντων-καθ' ων η αίτηση στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ως επίσης ζητώ την απόρριψη της αιτήσεως με έξοδα εναντίον του εναγόμενου-αιτητή και υπέρ εναγόντων-καθ' ων η αίτηση.». Νομική πτυχή Η Δ.16 Θ. 9 στην οποία στηρίζεται η παρούσα αίτηση έχει ως ακολούθως: «A defendant before appearing shall be at liberty, without obtaining an order to enter or entering a conditional appearance, to take out a summons to set aside the service upon him of the writ or of notice of the writ, or to discharge the order authorizing such service » σε μετάφραση: «Ενας εναγόμενος, πριν εμφανιστεί, θα είναι ελεύθερος, χωρίς να λάβει διάταγμα, να καταχωρήσει ή, καταχωρώντας εμφάνιση υπό όρους, να υποβάλει αίτηση δια κλήσεως για ακύρωση της επίδοσης του κλητηρίου που του έγινε ή για ακύρωση του διατάγματος που εξουσιοδοτεί τέτοια επίδοση». Σύμφωνα με τη λεκτική ερμηνεία της διάταξης αυτής ένας εναγόμενος δικαιούται, χωρίς προηγουμένως να έχει διαταγή του δικαστηρίου που να του επιτρέπει να καταχωρήσει εμφάνιση υπό αίρεση, να υποβάλει αίτηση με κλήση για τον παραμερισμό της επίδοσης προς αυτόν του κλητηρίου εντάλματος. Η Δ.16 Θ.9 έτυχε ερμηνείας στην G.J. Magdon Ltd V A.L. Metal Trading Ltd

(2001)(1Γ) ΑΑΔ 2064, στην οποία με παρέπεμψε η ευπαίδευτη δικηγόρος του Αιτητή, και στην Blue Island Holdings Ltd V 1. Lefkaritis Bros (Maritime) Ltd κ.α.

(2004)1(Γ) ΑΑΔ 2033. Στη Magdon επισημάνθηκε ότι ο συγκεκριμένος Κανονισμός αποσκοπεί «στην άμεση και κατά προτεραιότητα εξέταση πιθανής ένστασης στην δικαιοδοσία του δικαστηρίου. Τέτοιο ζήτημα δεν μπορεί να παραμένει στην ελεύθερη επιλογή χρόνου από τον εναγόμενο». Το ανωτέρω απόσπασμα της Magdon επιδοκιμάσθηκε και στην υπόθεση ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΚΑΙ/Ή ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΩΝ P.D. UPTON & OTHERS κ.α. V G.N. ELLINAS IMPORTS-EXPORTS LIMITED

(2005)1(Β) ΑΑΔ 1327. Οσον αφορά τον κατάλληλο χρόνο καταχώρησης αίτησης, δυνάμει της Δ.16 Θ. 9, αυτός είναι, είτε πριν από την καταχώρηση εμφάνισης υπό αίρεση, είτε ταυτόχρονα με την καταχώρηση της υπό αίρεσης εμφάνισης (βλ. Magdon (ανωτέρω), Γεωργιάδης V Χάσικου

(1991)1 ΑΑΔ 1136 και Παπακόκκινου V Landroke P/C

(1995)1 ΑΑΔ 1090). Συμπεράσματα Στην προκείμενη περίπτωση η αγωγή καταχωρήθηκε σε ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα στις 31.05.2007 και επιδόθηκε προσωπικά στον Εναγόμενο στις 09.06.2007, ο οποίος καταχώρησε εμφάνιση υπό αίρεση στις 20.06.2007. Η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε στις 28.06.2007, δηλ. σε χρονικό διάστημα οχτώ ημερών από την καταχώρηση της υπό αίρεσης εμφάνισης από μέρους του Εναγόμενου. Ενυπάρχει επομένως μια μικρή καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης, με την επιλογή του Αιτητή να την καταχωρήσει μετά την καταχώρηση της εμφάνισης υπό αίρεση. Ενόψει του ότι όμως πρόκειται για πολύ μικρό χρονικό διάστημα και οι Καθ' ων η αίτηση δεν προχώρησαν σε οποιοδήποτε άλλο διάβημα, σε αυτό το χρονικό διάστημα, για προώθηση της αγωγής τους, δεν κρίνω ότι αυτή η καθυστέρηση αποτελεί αυτοτελή και επαρκή λόγο για απόρριψη της αίτησης, κατ' εφαρμογή της υπάρχουσας νομολογίας, την οποία ανέλυσα ανωτέρω. Θα έλθω τώρα να διαπραγματευτώ το θέμα της κατά τόπον δικαιοδοσίας του δικαστηρίου. Στις Μούρτζινος V Global Cruises S.A.

(1992)1(Β) ΑΑΔ 1160 και Βουνού V Βουνού

(1995)1 ΑΑΔ 168 επισημάνθηκε, με αναφορά στην Σεβεγέπ Λτδ V United Sea Transport and Another

(1989)1(E) ΑΑΔ 729, ότι, αφενός μεν το Δικαστήριο μπορεί να εξετάσει την αρμοδιότητά του να επιληφθεί της διαφοράς σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας και ότι είναι ορθό αυτό το ζήτημα να επιλύεται το συντομότερο δυνατό, αφετέρου δε ότι το βάθρο για την εξέταση της αρμοδιότητας είναι η διαφορά, όπως καθορίζεται στο δικόγραφο το οποίο προσδιορίζει το επίδικο θέμα και ότι τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου είναι εκείνα που συνθέτουν την απαίτηση, αποκλειστική πηγή αναζήτησης της οποίας είναι η έκθεση απαίτησης. Στην προκείμενη περίπτωση, η πρώτη παρατήρηση, που πρέπει να καταγραφεί, είναι, ότι, όπως συνάγεται ξεκάθαρα από την έκθεση απαίτησης, η βάση της αγωγής είναι η διάρρηξη προφορικής συμφωνίας των διαδίκων, η οποία, σύμφωνα με σχετικό ισχυρισμό, που καταγράφεται στην παρ. 2 της έκθεσης απαίτησης, συνομολογήθηκε στην Πάφο. Η δεύτερη παρατήρηση είναι, ότι από την έκθεση απαίτησης δεν προκύπτει, κατά τρόπο ξεκάθαρο, ο τόπος εκδήλωσης της διάρρηξης της συμφωνίας. Σύμφωνα με το άρθρο 21

(1)(α) του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60)το Επαρχιακό Δικαστήριο έχει πρωτόδικη δικαιοδοσία «ίνα ακούη και αποφασίζη οιανδήποτε αγωγήν συμφώνως προς τας διατάξεις του άρθρου 22 οσάκις- (α) η βάσις της αγωγής έχει προκύψει είτε καθ' ολοκληρίαν είτε εν μέρει εντός των ορίων της επαρχίας δι' ην το δικαστήριο καθιδρύθη». Στο ερμηνευτικό άρθρο 2 του ίδιου Νόμου δίνεται ο ορισμός της έννοιας βάση αγωγής ως ακολούθως: «Βάσις της αγωγής» περιλαμβάνει το σύνολον των γεγονότων των θεμελιούντων το αγώγιμον δικαίωμα, περί ου η αγωγή, αλλά εις αγωγάς εκ συμβάσεως δεν σημαίνει κατ' ανάγκην ολόκληρον την βάσιν της αγωγής. Βάσις της αγωγής θα θεωρήται ότι έχει προκύψει εντός της δικαιοδοσίας εάν η σύμβασις συνήφθη εντός αυτής, καίτοι η διάρρηξις δυνατόν να επήλθε αλλαχού, και επίσης εάν η διάρρηξις επήλθεν εντός της δικαιοδοσίας, καίτοι η σύμβασις δυνατόν να συνήφθη αλλαχού». Στην C. & K. Κυριάκου και Α/φοί Λτδ V Αντώνη Ιωάννου

(1990)1 ΑΑΔ 479 ερμηνεύθηκε το ανωτέρω άρθρο, καθώς αποφασίσθηκε ότι «Στον όρο «βάσις της αγωγής», όπως ερμηνεύεται στο εισαγωγικό μέρος του Ν.14/60 -άρθρο 2- μνημονεύεται ότι όταν η διάρρηξη συμφωνίας αποτελεί τη βάση της αγωγής, αρμοδιότητα για την επίλυση της διαφοράς έχει το επαρχιακό δικαστήριο της περιοχής όπου η διάρρηξη εκδηλώθηκε». Πρέπει επίσης να σημειωθεί, ότι σε περίπτωση σύμβασης, όπως στην προκείμενη περίπτωση, η βάση της αγωγής δεν απαιτείται να προκύψει καθ' ολοκληρίαν εντός της δικαιοδοσίας. Υπεισέρχεται το θέμα της σύναψης αφ' ενός και το θέμα της διάρρηξης αφ' ετέρου. Οσον αφορά τη διάρρηξη και πάλι εξαρτάται από το κατά πόσο το χρέος είναι άρσιμο ή κομίσιμο (βλ. σχετική αναφορά στην Παπακόκκινου V Landbroke Group P.L.C. κ.α

(1999)1 (Β) ΑΑΔ 838 (σελ. 846)). Από τους ισχυρισμούς του Αιτητή, που περιέχονται στην ένορκη δήλωσή του, που υποστηρίζει την ένσταση, είναι φανερό, ότι αμφισβητείται, τόσο ο τόπος σύναψης της συμφωνίας των διαδίκων, όσο και ο τόπος εκδήλωσης της διάρρηξης. Στην ένορκη δήλωση, που υποστηρίζει την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση, αμφισβητούνται αυτοί οι ισχυρισμοί. Διαπιστώνουμε επομένως την ύπαρξη αντιθετικών θέσεων των διαδίκων, τόσο σε σχέση με τον τόπο σύναψης της συμφωνίας, όσο και με τον τόπο εκδήλωσης της διάρρηξής της, τις οποίες το Δικαστήριο σε αυτό το προκαταρκτικό στάδιο της διαδικασίας δεν είναι δυνατό να αγνοήσει. Επιπρόσθετα οι ενόρκως δηλούντες δεν κλήθηκαν για αντεξέταση, ούτε παρασχέθηκαν άλλα συμπληρωματικά στοιχεία ή μαρτυρία. Είναι επομένως παρακινδυνευμένο, πιστεύω, ενόψει των αμφισβητήσεων, που δημιουργεί το υλικό που παρατέθηκε, να μορφώσει το Δικαστήριο γνώμη και να καταλήξει σε ασφαλές συμπέρασμα για το εάν έχει κατά τόπο δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση σε αυτό το πρώιμο στάδιο της υπόθεσης. Ο ασφαλέστερος τρόπος είναι, κατά την κρίση πάντα του Δικαστηρίου, να αφεθεί το ζήτημα της δικαιοδοσίας για τελική κρίση και κατάληξη στη δίκη (βλ. Cyprus Potato Marketing Board V Primlaks (Pacific Violet) BV κ.α.

(1990)1 ΑΑΔ 219). Κατάληξη Με βάση το πιο πάνω σκεπτικό κρίνω ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και συναφώς απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης επιφυλάσσονται και θα είναι έξοδα στην πορεία της δίκης. (Υπ.) ...................................... Κ. Σατολιάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: Δ.16 Θ. 9 - Αίτηση για παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος και της επίδοσης λόγω έλλειψης κατά τόπον δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο