← Κύπρος

LE BISTRO D/ HIER LIMITED ν. Φίλιππου Στυλιανίδη, Αρ. Αγωγής: 95/04, 16 Φεβρουαρίου, 2007

LE BISTRO D/ HIER LIMITED ν. Φίλιππου Στυλιανίδη, Αρ. Αγωγής: 95/04, 16 Φεβρουαρίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2007:A7 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ που συνεδριάζει στην Λάρνακα Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 95/04 Μεταξύ: LE BISTRO D´ HIER LIMITED, Ενάγουσας, και Φίλιππου Στυλιανίδη, Εναγόμενου. ------------------------- Αίτηση ημερ. 8.12.06 για διαγραφή των παραγράφων 5 και 6 της Έκθεσης Απαίτησης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 16 Φεβρουαρίου,

  1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα: κα Μ. Χ" Κωνσταντή για κ. Πιττάτζη. Για τον Εναγόμενο: κ. Στ. Δρυμιώτης. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα αγωγή αφορά την διεκδίκηση οφειλόμενου ποσού, από τον Εναγόμενο, δυνάμει ισχυριζόμενης μεταξύ των μερών συμφωνίας για ίσο ποσοστό ευθύνης αναφορικά με τις κερδοζημιές στην συνδιαχείριση του νυκτερινού κέντρου «The Castle Club». Με την υπό εξέταση αίτηση που υπέβαλε η πλευρά του Εναγόμενου ζητείται η διαγραφή των παραδοχών που περιέχονται στις παραγράφους 5 και 6 της Έκθεσης Απαίτησης. Όπως εξηγεί ο Εναγόμενος, στην συνοδευτική Ένορκη Δήλωσή του, με τις παραδοχές που καταγράφονται στις συγκεκριμένες παραγράφους ο ίδιος κινδυνεύει να «δικασθεί η δίκη πάνω σε αντινομική και απαράδεκτη βάση». Η άποψη της Ενάγουσας εταιρείας είναι ότι τα θέματα των οποίων ζητείται η διαγραφή αποτελούν ζητήματα μαρτυρίας που έχουν ήδη τεθεί ή που θα τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου και για τα οποία ο Εναγόμενος έχει απαντήσει με την Υπεράσπισή του. Ισχυρίζονται, ότι οι φράσεις των οποίων ζητείται η διαγραφή δεν εμπίπτουν στα πλαίσια της Δ.19 θ.26 γιατί δεν είναι σκανδαλώδεις, μη αναγκαίες αλλά ούτε και τείνουν να περιπλέξουν ή να καθυστερήσουν την διαδικασία αντίθετα, την διευκολύνουν. Προσθέτουν, ότι ο Εναγόμενος παρέλειψε να λάβει τα ενδυκνεώμενα δικονομικά μέτρα έγκαιρα για την παροχή των λεπτομερειών, τις οποίες ο ίδιος θεωρούσε αναγκαίες για την προετοιμασία της υπόθεσής του. Καταλήγει, η πλευρά της Ενάγουσας, ότι η υπό κρίση αίτηση συνιστά κατάχρηση και είναι νομικά απαράδεκτη. Αγορεύοντας προς υποστήριξη της αίτησης η κα Χ" Κωνσταντή υποστήριξε ότι η ένορκη δήλωση του Εναγόμενου-Αιτητή επεξηγεί τους λόγους καταχώρησης της αίτησης. Εισηγήθηκε, ότι υπάρχουν στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμοί ανεπίτρεπτοι, ήτοι παραδοχές του Εναγόμενου, που δεν είναι αποδεκτές από την Έκθεση Υπεράσπισης. Και ότι η αγωγή βασίζεται σ΄ αυτές τις παραδοχές, που είναι νομικά απαράδεκτο, για την επιτυχία της και προκαταβάλει το Δικαστήριο. Ήταν η θέση της ότι το γεγονός ότι υπήρξε απάντηση εκ μέρους του Εναγόμενου και ότι αντεξετάστηκαν οι μάρτυρες του Ενάγοντα δεν αποστερεί, από τον Εναγόμενο, το δικαίωμά του για διαγραφή το οποίο σύμφωνα με τη νομολογία μπορεί να ασκηθεί σ΄ οποιοδήποτε στάδιο. Στη δική του αγόρευση ο κος Δρυμιώτης αναφέρθηκε στο γεγονός ότι ούτε στην υπό εξέταση αίτηση αλλά ούτε και στο αιτητικό που την συνοδεύει δεν καταγράφεται η λέξη «προκαταβάλει». Οπόταν δεν υπάρχει βάση για το αίτημα, που βασίζεται στην Δ.19 θ.26 και δεν υπάρχει οποιαδήποτε αιτιολογία για τη διαγραφή. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι η πλευρά του Εναγόμενου γνώριζε τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας και μπορούσε να λάβει τα αναγκαία δικονομικά μέτρα για την παρουσίαση λεπτομερειών και όχι να αναμένει ότι οι Ενάγοντες θα κατέθεταν στοιχεία που, κατά τον ισχυρισμό τους, θα βοηθούσαν την δική τους υπόθεση. Εισηγήθηκε ότι η καταχώρηση της παρούσας αίτησης αποσκοπεί στην διαγραφή της μαρτυρίας του Μ.Ε.1, του λογιστή της Ενάγουσας και ότι το θέμα των παραδοχών δεν συνιστά δεδικασμένο αλλά θα πρέπει ν΄ αποδειχθεί όπως όλοι οι άλλοι ισχυρισμοί. Κατέληξε, ότι η αίτηση είναι καταχρηστική, καθυστερημένη και άκυρη αφού διεκόπη η μαρτυρία του Μ.Ε.2 για να παρουσιαστούν συγκεκριμένα έγγραφα και πριν την παρουσίασή τους ή την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της πλευράς των Εναγόντων καταχωρίστηκε η υπό εξέταση αίτηση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η αίτηση βασίζεται κυρίως στις πρόνοιες της Δ.19 κ.26, που είναι πανομοιότυπη με το Ord. 19 r. 27 των Αγγλικών Θεσμών που ίσχυαν πριν το 1960, οι οποίες προνοούν ως ακολούθως: «
  2. The Court or a Judge may, at any stage of the proceeding order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass or delay the fair trial of the action». Θα ήθελα σ΄ αυτό το σημείο να σχολιάσω την θέση της κας Χ" Κωνσταντή, ότι η υπό κρίση αίτηση μπορεί ν΄ εξεταστεί σ΄ οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, η οποία συμφωνεί με το λεκτικό της Δ.19 κ.
  3. Είναι επιθυμητό αιτήσεις όπως η υπό εξέταση να καταχωρούνται πριν το κλείσιμο των δικογράφων σύμφωνα με το Annual Practice 1956, σελ.
  4. Ενώ, σύμφωνα με το σύγγραμμα Supreme Court Practice 1979, σελ. 311, όταν η αίτηση αφορά την Έκθεση Απαίτησης αυτή θα πρέπει να υποβάλλεται πριν την επίδοση της Υπεράσπισης. Στην περίπτωση που η αίτηση υποβληθεί μετά που θα οριστεί για ακρόαση η αγωγή το Δικαστήριο μπορεί να την απορρίψει βλ. Cross v. Eare Howe, 62 L.J. Ch. 342 και Fletcher v. Bethom, 68 L.T.
  5. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρίστηκε στο μέσο της μαρτυρίας του Διευθυντή της Ενάγουσας εταιρείας (Μ.Ε.2), κατά την άποψή μου πολύ καθυστερημένα. Τα δικόγραφα είχαν κλείσει από τις 18.6.04 και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση για πρώτη φορά στις 18.1.05, αναβλήθηκε για τις 23.6.05 και 22.11.05, ημερομηνία κατά την οποία ξεκίνησε η ακρόαση. Ο Εναγόμενος γνώριζε, για μεγάλο χρονικό διάστημα, τη θέση των Εναγόντων η οποία καταγράφηκε σημειωτέον από τις 11.2.04 αλλά έμεινε άπρακτος. Το γεγονός ότι η πλευρά των Εναγόντων δεν προσκόμισε τα τιμολόγια, στα οποία κάνει αναφορά, δεν μπορεί να υποβοηθήσει με οποιοδήποτε τρόπο την πλευρά του Εναγόμενου ούτε και να δικαιολογήσει την καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης αφού ουδέποτε ζητήθησαν λεπτομέρειες αναφορικά με την συγκεκριμένη παράγραφο της Έκθεσης Απαίτησης. Σύμφωνα και με το Annual Practice 1956, σελ. 319: «Where a pleading is defective only in not containing particulars to which the other side is entitled, application should be made for particulars under r. 12 and not for an order to strike out the pleading under this note. Striking out is employed only in plain and obvious cases.» Σ΄ ελεύθερη μετάφραση: «Όπου ένα δικόγραφο είναι ελαττωματικό για το μόνο λόγο ότι δεν περιλαμβάνει λεπτομέρειες τις οποίες η άλλη πλευρά δικαιούται, τότε θα πρέπει να υποβάλλεται αίτηση για παροχή λεπτομερειών δυνάμει του θ.12 και όχι για την έκδοση διατάγματος για διαγραφή δικογράφου δυνάμει του παρόντος θεσμού. Διαγραφή ζητείται μόνο σε απλές και εμφανής περιπτώσεις.» Οπόταν, βασιζόμενη στις πιο πάνω αρχές διαφωνώ με την εισήγηση της πλευράς του Εναγόμενου ότι λόγω της μη προσκόμισης των τιμολογίων, κατά την παρουσίαση της υπόθεσης της Ενάγουσας-Καθ΄ ης η Αίτηση, η οποία σημειωτέον δεν έχει ολοκληρωθεί, δικαιολογείται η καταχώριση της υπό εξέταση αίτησης σ΄ αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Επιπρόσθετα από το θέμα της καθυστέρησης στην καταχώριση της αίτησης εγείρεται ακόμα ένα ζήτημα που αφορά την παράλειψη του Ενάγοντα-Αιτητή να καταγράψει τον λόγο για τον οποίον ζητά την διαγραφή, των συγκεκριμένων λέξεων, από τις παραγράφους αυτές. Ουσιαστικά, δεν εντάσσει το αίτημά του στο περιεχόμενο της Δ.19 θ.
  6. Και εξηγώ, δεν αναφέρεται πουθενά στην αίτηση ή στην Ένορκη Δήλωση που την υποστηρίζει κατά πόσο οι συγκεκριμένες λέξεις, των οποίων ζητείται η διαγραφή, είναι αχρείαστες, σκανδαλώδεις ή τείνουν να επηρεάσουν ή ενοχλήσουν ή καθυστερήσουν την δίκαια διεξαγωγή της δίκης. Αναφορά στο θέμα της προκατάληψης, λόγω των ισχυριζόμενων παραδοχών του Εναγόμενου, έγινε μόνο κατά την αγόρευσή της κας Χατζηκωσταντή ενώπιον του Δικαστηρίου. Όμως, η αγόρευση δεν υποκαθιστά την αναγκαιότητα καταγραφής του λόγου για τον οποίο γίνεται «επίθεση» στο συγκεκριμένο δικόγραφο σ΄ αυτή τούτη την αίτηση. Σχετικό είναι το απόσπασμα στο σύγγραμμα Bullen and Leake and Jacob´s Precedents of Pleadings, 12 έκδ., σελ. 141 και 142, στο οποίο αναφέρονται τ΄ ακόλουθα: «The applications should specify precisely what order is being sought, e.g. to strike out, or to stay or dismiss the action or to enter judgment and precisely what is being attacked and on what grounds, .....» (η υπογράμμιση είναι δική μου) Με βάση τα όσα ανέφερα πιο πάνω θα απέρριπτα την Αίτηση. Παρά την κατάληξή μου θα εξετάσω και την ουσία της για σκοπούς πληρότητας. Η εξουσία που εναποθέτει η Δ.19 κ. 26 στο Δικαστήριο όπως έχει νομολογηθεί και από αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου θα πρέπει ν΄ ασκείται με προσοχή και φειδώ βλ. Mavromoustaki v. Yeroudis

(1965)1 C.L.R. 176 στη σελ. 183-184, Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη
(1997)1 Α.Α.Δ. 692 και Cyber Group Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.ά
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1860. Πρόκειται για ένα δραστικό μέτρο το οποίο ουσιαστικά επιτρέπει επέμβαση του δικαστηρίου στα δικόγραφα και των δύο πλευρών γι΄ αυτό και πρέπει ν΄ ασκείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Παράλληλα όμως συνιστά και ένα χρήσιμο όπλο για την αποφυγή κατάχρησης της διαδικασίας με την προώθηση σκανδαλωδών, άχρηστων ή ενοχλητικών θεμάτων που είναι αντίθετα με την ορθή παρουσίαση των δικογράφων βλ. Drummond -Jackson v. British Medical Association
(1970)1 All E.R. 1094. Με βάση τις πρόνοιες της Δ.19 θ.4 μόνο τα ουσιώδη γεγονότα πρέπει να δικογραφούνται, τα οποία είναι και σχετικά με τα επίδικα θέματα, το τι είναι δε σχετικό γεγονός εξαρτάται πάντοτε από τις ειδικές συνθήκες της κάθε υπόθεσης. Σύμφωνα με την απόφαση Bruce v. Odhams Press Ltd
(1936)1 All E.R. 294 η λέξη «material», η οποία χρησιμοποιείται στον αντίστοιχο αγγλικό θεσμό, σημαίνει «necessary for the purpose of formulating a complete statement of claim», αναγκαία για τους σκοπούς της διαμόρφωσης ολοκληρωμένης Έκθεσης Απαίτησης. Εξετάζοντας το περιεχόμενο της παραγράφου 5 τόσο αυτοτελώς, όσο και εντασσόμενο στην ολότητα των ισχυρισμών της Ενάγουσας που περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης πρέπει να παρατηρήσω ότι δεν περιέχει οτιδήποτε το επιλήψιμο. Η παράγραφος 5 παραθέτει τα γεγονότα, τα οποία σύμφωνα με την Ενάγουσα είχαν διαδραματισθεί και εγείρονται κάποιοι ισχυρισμοί ότι ο Εναγόμενος παραδέχθηκε ορισμένους λογαριασμούς. Η Ενάγουσα μπορούσε να ισχυριστεί αυτό το γεγονός ενώ ο Εναγόμενος είχε κάθε δικαίωμα να αρνηθεί τον συγκεκριμένο ισχυρισμό στην Υπεράσπισή του ή να τον αντικρούσει μ΄ άλλους. Το γεγονός ότι ο Εναγόμενος συμφώνησε με τους συγκεκριμένους λογαριασμούς είναι μια θέση την οποία ο ίδιος είναι ελεύθερος ν΄ αποδεχθεί ή ν΄ απορρίψει με την Υπεράσπισή του. Σύμφωνα με το σύγγραμμα του Κακογιάννη «Η Απόδειξη» στη σελίδα 458 παραδοχές που καταγράφηκαν στις έγγραφες προτάσεις ενός εκ των διαδίκων δεν συνιστούν αμάχητη απόδειξη των γεγονότων που ομολογήθηκαν. Μπορούν ν΄ αντικρουσθούν ή να αμφισβητηθούν. Θα πρέπει ν΄ αναφερθεί ότι η αγωγή εδράζεται στην προφορική συμφωνία για την συνδιαχείριση νυκτερινού κέντρου με ίση συμμετοχή τόσο τα κέρδη όσο και στις ζημιές. Η θέση του Εναγόμενου, όπως αυτή καταγράφηκε στην Υπεράσπισή του είναι ότι εργαζόταν ως υπάλληλος ή/και διευθυντής της Ενάγουσας χωρίς αμοιβή, με αντάλλαγμα την καταβολή του ήμιση των κερδών, εξ ου και δεν αξίωσε οποιαδήποτε καταβολή αμοιβής για τις υπηρεσίες που προσέφερε αφού προσέβλεπε σε ποσοστό πάνω στα κέρδη. Κατά τα λοιπά αρνείται, στην Υπεράσπισή του, όλους τους ισχυρισμούς που αφορούν την δική του ευθύνη για τις ζημιές καθώς και ότι αποδέχθηκε ή συμφώνησε με τα πόσα που αξιώνονται. Έχοντας σκιαγραφήσει την επίδικη διαφορά, έχοντας εξετάσει με κάθε προσοχή το επίδικο θέμα και λαμβάνοντας υπόψη όλα όσα αναφέρθησαν υπέρ και εναντίον της αίτησης προς διαγραφή κρίνω ότι οι λεπτομέρειες που παρουσιάζονται στην παράγραφο 5 της Έκθεσης Απαίτησης καταγράφουν την θέση της Ενάγουσας και σχετίζονται άμεσα με το επίδικο θέμα. Η μακρηγορία από μόνη της δεν είναι λόγος για διαγραφή βλ. Annual Practice 1959, σελ. 477. Σύμφωνα με το Annual Practice 1956, σελ. 367. «But mere prolixity is not of itself embarrassing. Nor will a statement be struck out as embarrassing merely because the other party declares that it is untrue.» Σ΄ ελεύθερη μετάφραση: «Η μακρηγορία από μόνη της δεν είναι ενοχλητική. Μια δήλωση δεν θα διαγραφεί ως ενοχλητική απλώς και μόνο επειδή η άλλη πλευρά δηλώνει ότι είναι αναληθής.» Στην υπό κρίση παράγραφο δεν διαπιστώνω την συμπερίληψη ενοχλητικών ή αχρείαστων θεμάτων που να στοχεύουν στον επηρεασμό της άλλης πλευράς προκαταβάλλοντας την. Απλώς καταγράφεται η θέση της Ενάγουσας, την οποία ο Εναγόμενος θα έχει την ευκαιρία να καταρρίψει με την προσκόμιση μαρτυρίας. Οπόταν, δεν επιτρέπεται η επέμβαση του δικαστηρίου, μ΄ αυτά τα δεδομένα, στο δικόγραφο της Ενάγουσας. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου η αίτηση θα πρέπει ν΄ απορριφθεί με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας-Καθ΄ ης η Αίτηση και εναντίον του Εναγόμενου-Αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα καταβληθούν στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ........... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Γ.Γ./ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.