← Κύπρος

Aναφορικά με την Εταιρεία ΑΤΜΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΡΙΟ "ΤΟ ΑΠΙΘΑΝΟ", Αρ. Αίτησης: 56/06, 20/04/2007

Aναφορικά με την Εταιρεία ΑΤΜΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΡΙΟ "ΤΟ ΑΠΙΘΑΝΟ", Αρ. Αίτησης: 56/06, 20/04/2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2007:A10 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ν. ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 56/06 Aναφορικά με την Εταιρεία ΑΤΜΟΚΑΘΑΡΙΣΤΗΡΙΟ "ΤΟ ΑΠΙΘΑΝΟ" (ΗΕ 39167) και Αναφορικά με τον Περί Εταιρειών Νόμο ΚΕΦ. 113 ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 23.02.07 ΓΙΑ ΠΑΡΕΜΠΙΠΤΟΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ Ημερομηνία: 20/04/2007 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κος Ποιητής (για να ακούσει απόφαση η κα Ιωάννου) Για Καθ΄ ων η Αίτηση: κος Παστός για Χ¨Χριστοφή, Παπαλλή & Σωτηρίου (για να ακούσει απόφαση ο κος Φούλιας) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Αιτητής στην υπό εξέταση αίτηση είναι ο Καθ΄ ου η Αίτηση στην κυρίως αίτηση (στο εξής Αιτητής). Οι Καθ΄ ων η Αίτηση στην υπό εξέταση αίτηση είναι οι Αιτητές στην κυρίως αίτηση (στο εξής Καθ΄ ων η Αίτηση). Οι Καθ΄ ων η Αίτηση με την κυρίως αίτηση αιτούνται των ακόλουθων διαταγμάτων: (Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να ακυρώνει ή/και να αναγνωρίζει ως αυθαίρετο τον διορισμό του Χαράλαμπου Τάππου ως Διοικητικού Σύμβουλου της Αιτήτριας Εταιρείας. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να ακυρώνει ή/και να αναγνωρίζει ως αυθαίρετη τη συμμετοχή του Χαράλαμπου Τάππου ως μετόχου της Αιτήτριας Εταιρείας. (Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να ακυρώνει την Ετήσια Έκθεση που υποβλήθηκε στο γραφείο του Εφόρου Εταιρειών κατά ή περί την 10.07.06 από τον Χαράλαμπο Τάππο εκ μέρους της Αιτήτριας Εταιρείας. (Δ) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάζει τον Έφορο Εταιρειών να διαγράψει από τα Μητρώα ή/και τα επίσημα έγγραφα του το διορισμό του Χαράλαμπου Τάππου ως Διοικητικού Συμβούλου της Αιτήτριας Εταιρείας. (Ε) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ή/και διάταγμα το οποίο θα κριθεί εύλογο και δίκαιο από το Δικαστήριο κάτω από τις περιστάσεις. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Γεώργιου Τάππου Διευθυντή των Καθ΄ ων η Αίτηση. Ο Αιτητής στην ένσταση του στην κυρίως αίτηση προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: (α) Ότι η κυρίως αίτηση καταχωρήθηκε εκδικητικά γιατί καταχώρησε ο ίδιος προηγουμένως την αίτηση με αρ. 53/06 Ε.Δ. Αμ/στου. (β) ότι ο Γεώργιος Τάππος, μέτοχος και διευθυντής των Καθ΄ ων η Αίτηση αποδέχθηκε να καταγραφεί ο Αιτητής ως μέτοχος και διευθυντής της εταιρείας. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή. Ο Αιτητής με την υπό εξέταση αίτηση αφού περιόρισε τα αιτήματα του μόνο σε ένα, επιδιώκει την έκδοση διατάγματος με το οποίο να εμποδίζονται οι Καθ΄ ων η Αίτηση να προχωρήσουν με οιονδήποτε τρόπο την διαδικασία για εξαγορά ή και καθορισμό της τιμής των μετοχών του Αιτητή μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Η Αίτηση βασίζεται στα άρθρα 202, 209, 211, 213, 214, 226, 227 και 333 του Περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ. 113, στους Περί Εταιρειών Θεσμούς Κ.12 Θ. 3 και 4, στους Περί Εταιρειών (Διάλυση) Κανονισμών του 1933, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο ΚΕΦ. 6, στην Δ.48 Θ.1-9, Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του Αιτητή με την οποία επισυνάπτονται σωρεία τεκμηρίων. Στην ένορκη δήλωση αναφέρεται ότι ο Αιτητής είναι μέτοχος, κατέχοντας 4988 μετοχές, στην εταιρεία και ένας εκ των Διευθυντών. Ο Γεώργιος Τάππος είναι μέτοχος, κατέχοντας 5010 μετοχές, στην εταιρεία και είναι κι΄ αυτός ένας εκ των Διευθυντών. Διατείνεται ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν έχουν καμία πιθανότητα επιτυχίας στην κυρίως αίτηση και επίσης ότι αποδέχθηκαν συμφωνία με την οποία διορίστηκε διαιτητής με εντολή εκτίμησης της αξίας της μετοχής ώστε να εξαγοράσουν τις μετοχές του οι Καθ΄ ων η Αίτηση, ο οποίος όμως, διαιτητής, ζήτησε και απαλλάγηκε με επιστολή του ημερ. 06.02.

  1. Στην συνέχεια, αναφέρεται ότι είναι αξιοπρόσεκτο από την μία οι Καθ΄ ων η Αίτηση να ισχυρίζονται ότι ο Αιτητής δεν είναι κανονικός μέτοχος ή/και διευθυντής της εταιρείας και από την άλλη να ζητούν να αγοράσουν τις μετοχές του. Ακολούθως καταγράφει το ιστορικό των διαφορών μεταξύ του και του Γεώργιου Τάππου και όσα μεσολάβησαν μέχρι που κατέληξαν στα Δικαστήρια αλλά και τα όσα συμβαίνουν ακόμη μέχρι και τώρα. Τέλος αναφέρεται ότι η διαδικασία που ακολουθούν οι Καθ΄ ων η αίτηση για καθορισμό της αξίας των μετοχών του από τους ελεγκτές των Καθ΄ ων η Αίτηση πρέπει να σταματήσει γιατί συνεργάζονται και δεν τους εμπιστεύεται. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν Ένσταση η οποία στηρίζεται στα άρθρα 202-228 του Περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ. 113, στους Κανονισμούς 2-6 και 12 των περί εταιρειών Κανονισμών, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο ΚΕΦ. 6, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στην Δ.48 Θ. 1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Ως λόγοι ένστασης προβάλλονται οι πιο κάτω:
  2. Η αίτηση είναι παράτυπη ή/και άκυρη ή/και δεν πληρεί τις προϋποθέσεις των Περί Εταιρειών Κανονισμών ή/και των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
  3. Η αίτηση δεν έχει ορθή νομική βάση.
  4. Οι αιτούμενες θεραπείες δεν προβλέπονται από την νομοθεσία ή/και τη νομολογία.
  5. Τα γεγονότα της αίτησης δεν δικαιολογούν τις αιτούμενες της θεραπείας.
  6. Δεν είναι δίκαιο και σύμφωνο με το δίκαιο της επιείκειας να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Γεώργιου Τάππου ο οποίος είναι διευθυντής των Καθ΄ ων η Αίτηση που συνοδεύει την αίτηση και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι όλες οι ενέργειες που κατέστησαν τον Αιτητή μέτοχο και διευθυντή αλλά και άλλες που ακολούθησαν, ένεκα τούτου, είναι παράνομες και αυθαίρετες, χωρίς να υπάρχουν ψηφίσματα και χωρίς να έχουν τηρηθεί οι διαδικασίες που προβλέπονται από το καταστατικό της εταιρείας και του Περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ.
  7. Τέλος ισχυρίζεται ότι η παρούσα Αίτηση δεν μπορεί να ευδοκιμήσει στα πλαίσια της κυρίως αίτησης. ΑΚΡΟΑΣΗ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΕΝΟΡΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ Οι δύο πλευρές περιορίστηκαν στην παρουσίαση της υπόθεσης τους επί των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση και δεν προκάλεσαν την αντεξέταση των ενόρκων δηλούντων. Ο Αιτητής δεν ζήτησε να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Στις αγορεύσεις τους οι συνήγοροι των δύο πλευρών επέμεναν στις θέσεις όπως αυτές εκφράζονται μέσα από την δικογραφία με ειδικές αναφορές σε κάποια σημεία που θεωρούσαν σημαντικά. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η αίτηση, έχει ως νομική βάση το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, τον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1-9, Δ.64, τον Περί Εταιρειών Νόμο ΚΕΦ 113 άρθρα 202, 209, 211, 213, 214, 227 και 333, τον Κ.12 Θ. 3 και 4 των Περί Εταιρειών Θεσμών, τους Περί Εταιρειών (Διάλυση) Κανονισμών και τις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Πραγματικό υπόβαθρο αποτελεί η ένορκη δήλωση και τα επισυναπτόμενα τεκμήρια στα οποία παραπέμπει. Η ένσταση έχει ως νομικό θεμέλιο το αναφερθέν άρθρο 32 του Νόμου 14/60, τον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 και τους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1-9, άρθρα 209-228 του ΚΕΦ. 113, τους κανονισμούς 2-6 και 12 των Περί Εταιρειών Κανονισμών και τις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Ως υπόβαθρο γεγονότων αποτελεί η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει. Το άρθρο 32 του Ν.14/60 παρέχει στο Δικαστήριο πλατιά εξουσία που δεν υποβάλλεται σε περιορισμούς αναφορικά με το ποιο μπορεί να είναι το αντικείμενο ή το περιεχόμενο του διατάγματος. Εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις στις οποίες θα αναφερθώ κατωτέρω, το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει, σε κάθε πολιτική διαδικασία οιονδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα, απαγορευτικό ή προστακτικό, αν αυτό κρίνεται δίκαιο και πρόσφορο. Με τον όρο «απαγορευτικό διάταγμα» σκοπεύετε η απόδοση του όρου «injunction», με τον όρο «παρεμπίπτον» σκοπεύετε η απόδοση του όρου «interlocutory», με τον όρο «διηνεκές» σκοπεύετε η απόδοση του όρου «perpetual» και με τον όρο «προστατευτικό» σκοπεύετε η απόδοση του όρου «mandatory». Για την επιτυχή κατάληξη της αίτησης δυνάμει του αναφερθέντος άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 το οποίο αναφέρεται σ΄ οιονδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα πρέπει να πληρούνται οι εξής τρεις προϋποθέσεις: (A) H ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (Β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. (Γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του απαιτούμενου διατάγματος. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd & Another

(1982)1 C.L.R. 557) Τέλος, εάν πληρούνται οι τρεις αυτές προϋποθέσεις κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα (Βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 132). Το Άρθρο 32 του Ν. 14/60 ερμηνεύτηκε σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και οι αρχές που τέθηκαν απ΄ αυτές τις αποφάσεις είναι τόσο σαφείς που δεν χρειάζεται εκτενής αναφορά στις εν λόγω υποθέσεις. (Βλ. Stavrinou v. Asproghenis
(1985)1 C.L.R. 341). Αρκούμαι να αναφέρω μερικές απ΄ αυτές όπως, για παράδειγμα, τις εξής: Karydas Taxi Co Ltd v. Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321, Αcropol Shipping Co. Ltd & others v. Rossis
(1976)1 C.L.R. 38, Constantinides v. Makriyiorghou and another
(1978)1 C.L.R. 585, Geo M. Hadjikyriacos Co. Ltd v. United Biscuits (U.K.) Ltd
(1979)1 C.L.R. 689, Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, M & M Transport Co Ltd v. Eteria Astikon Leoforion
(1981)1 C.L.R. 605, Odysseos v. Pieris Estates Ltd and others
(1982)1 C.L.R. 55, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Χ¨Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152, Κ.Ο.Τ. v. Αλκιβιάδης Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255, Cyprus Sulphur and Copper Co. Ltd κ.α. v. Παραρλάμα κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ. 1040, Πουργουρίδη κ. α. v. Μεζού κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, A.B.P. Holdings Ltd v. Ανδρέα Κυταλίδη κ.α. (Νο2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694, Γρηγορίου κ.α. v. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 A.A.Δ. 788, Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.st Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 799, Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska A.d. Πολιτική Έφεση 10042, ημερομηνίας 23.02.99, Χριστοδούλου v. Antoniou Πολιτική Έφεση 10244, ημερομηνίας 28.09.99, Ahmaz Zein κ.α. v. Παράσχος Κ. Καμπανέλλας Πολιτική Έφεση 10494, ημερομηνίας 27.04.00, Αντωνία Παναγίδου κ.α. v. Μαρία Παναγίδου κ.κ., Πολιτική Έφεση 10207 ημερομηνίας 30.03.01, Τσιαντη v. Hellenic Bank (Investments) Ltd, Πολιτική Έφεση 10914, ημερομηνίας 18.12.01, PAREKO ALUMINIUM DESIGNS LTD v. MUSKITA ALUMINIUM CO. LIMITED κ.α. Πολιτική Έφεση 11156, ημερομηνίας 19.12.02 και SPIDERTRADE LTD v. Χ¨Γαβριήλ, Πολιτική Έφεση 15481, ημερομηνίας 10.02.03. Το Δικαστήριο όταν επιλαμβάνεται τέτοιου αιτήματος πρέπει να αποφεύγει να κρίνει την ουσία της αγωγής. Η προσέγγιση της μαρτυρίας έχει ως σκοπό μόνο την διακρίβωση της ύπαρξης ή μη των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). (A) ΣΟΒΑΡΟ ΖΗΤΗΜΑ ΠΡΟΣ ΕΚΔΙΚΑΣΗ Σχετικά με την πρώτη προϋπόθεση, δηλαδή του σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα όσα φαίνονται στις έγγραφες προτάσεις. (Β) ΟΡΑΤΗ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή της ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, είναι αρκετό για τον ενάγοντα να δείξει ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας χωρίς να χρειάζεται να το αποδείξει αυτό στο επίπεδο της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που χρειάζεται για την απόδειξη της αγωγής. (Βλ. Odysseos v. Pierís Estates Ltd & other
(1982)1 C.L.R. 557 και Πουργουρίδη κ.ά. v. Μέζου κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, σελ. 207). Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας (βλ. Ανδρέας Σάββα Κυτάλα v. Άννα Χρυσάνθου
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, 257-8). (Γ) ΔΥΣΚΟΛΟ Ή ΑΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΑΠΟΝΕΜΗΘΕΙ ΠΛΗΡΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΕ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟ ΣΤΑΔΙΟ ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΚΔΟΘΕΙ ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ Η προϋπόθεση όπως φαίνεται κι από την επιφύλαξη του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60 και όπως εξηγήθηκε στις πιο πάνω αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι το κατά πόσο «θα είναι δύσκολο ή αδύνατο ν΄ απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο» αν δεν δοθεί το αιτούμενο διάταγμα και ο αιτητής επιτύχει τελικά στην αγωγή του. Μια τέτοια περίπτωση είναι όταν ο Ενάγων δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί καθότι δεν είναι δυνατός ο υπολογισμός. Μια άλλη περίπτωση είναι εκείνη όταν η οικονομική κατάσταση του Εναγομένου είναι τέτοια που αν δεν εμποδιστεί η αποξένωση ακίνητης ή κινητής του περιουσίας, θα είναι δύσκολο για τον Ενάγοντα η εκτέλεση της απόφασης που πιθανόν να εκδοθεί υπέρ του. Επίσης το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας να εκδώσει ή όχι ένα προσωρινό διάταγμα, την αρχή ότι είναι ανεπιθύμητο να ζητείται με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα ουσιαστικά ή ίδια θεραπεία με αυτή της αγωγής έτσι ώστε ν΄ αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα δύο φορές. (Βλ. γενικά Halsbury´s Laws of England, 3η έκδοση, Tόμος 21, παράγρ. 763, Michael v. Brevinos Ltd
(1969)1 C.L.R. 578, Bhimjiyani v. Gregoriou
(1980)1 C.L.R. 14 και την υπόθεση Re Χ¨Κωνσταντή
(1988)1 Α.Α.Δ. 2187). Όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω είναι νομολογημένο ότι το δικαστήριο στο στάδιο αυτό της διαδικασίας δεν πρέπει να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Ούτε πρέπει να αποφαίνεται σε θέματα αξιοπιστίας εκτός εκεί που αυτό είναι απόλυτα αναγκαίο διότι διαφορετικά θα επηρεάζετο δυσμενώς η υπόθεση στην ουσία της για τον διάδικο εκείνο τον οποίο το Δικαστήριο έκρινε από αυτό το στάδιο ως αναξιόπιστο. (Βλ. μεταξύ άλλων Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, σελ. 267-8, Γρηγορίου κ.α. v. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, σελ. 269-270, Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.St. Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 799 και Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 788). Τα ίδια ειπώθηκαν και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. (Βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka A.D. Πολιτική Έφεση 10042, ημερομηνίας 23.02.99, απόφαση πλειοψηφίας T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation, Πολιτική Έφεση 11159, ημερομηνίας 20.11.02 και Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Limited κ.α., Πολιτική Έφεση 11156, ημερομηνίας 19.12.02). Στην πρώτη (Biogradska Banka) ο νυν Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αρτεμίδης στη σελίδα 12 διατύπωσε το θέμα ως εξής: «Θα επαναλάβουμε, έστω με τον κίνδυνο να γίνουμε φορτικοί, πως οι διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνουμε, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος, αντικείμενο της πρωτόδικης απόφασης και της Έφεσης. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασισθούν όταν θα εκδικασθεί η ουσία της». Έχω εξετάσει με προσοχή την αίτηση και έθεσα ενώπιον μου όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει και τα επισυναπτόμενα μ΄ αυτή τεκμήρια καθώς και την ένσταση και την ένορκο δήλωση που την υποστηρίζει και βρίσκω ότι καμία προϋπόθεση, όπως τις κατέγραψα πιο πάνω δεν πληρείται για να εκδοθεί το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα που ζητείται από τον Αιτητή. Δεν υπάρχει ούτε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, όσον αφορά τον Αιτητή, με την έννοια ότι δεν αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση το υπάρχον υλικό, ούτε υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας με την έννοια που έχει αναλυθεί πιο πάνω αφού φαίνεται να μην τηρήθηκαν οι πρόνοιες του καταστατικού και του Περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ. 113, τόσο για διορισμό του Αιτητή ως διοικητικού σύμβουλου των εναγόντων, όσο και ως μετόχου αλλά και της υποβολής της ετήσιας έκθεσης στον Έφορο Εταιρειών, εκ μέρους του Αιτητή. Ούτε βέβαια είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, εάν τελικά επιτύχει ο Αιτητής, με την έννοια που εξηγείται πιο πάνω, εάν ληφθεί μάλιστα υπόψη ότι ο Αιτητής κατεχώρησε την Αίτηση αρ. 53/06 Ε.Δ. Αμμοχώστου, τεκμήριο στην Αίτηση, με την οποία αιτείται ουσιαστικά την αγορά των μετοχών του από την πλειοψηφία. Ως εκ τούτου η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.